Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

நல்லா இருக்கு  ஆனா தப்பா இருக்கு
அப்போ குடும்பத்துக்காக உழைப்பவன் எல்லாம் ஆண்மையற்றவன்
மன்மத லீலை வென்ற எவரும் இல்லை
ஆனால் ஒரு பெண்ணை திருப்தி படுத்த இரண்டு இன்ச் போதும்

இந்தக் கதையின் கேரக்டர் பிரியாணி
பிரியாணி மட்டுமே கணவனை விடுங்கள் குழந்தையை கொலை செய்ய தூண்டும் அதை எனக்கு நினைவுபடுத்துகிறது
இந்தக் கதையின் ஆசிரியர் கணவன் மனைவி இருவரும் சேர்ந்து எழுதும் கதை இது
ஒரு பெண்ணே ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் கதையை  ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது
இதற்குப் பதில் நீங்கள் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்கும் போது நான் அதற்கு பதில் அளிக்கிறேன்
: ?

 நண்பரே,
முதல்ல ஒரு விஷயம் தெளிவா புரிஞ்சுக்கணும்.

“கண்ணாடி கெட்டதுன்னா காட்சி கெட்டதில்லை”ன்னு சொல்வாங்க… அதே மாதிரி ஒரு கதை எப்படி எழுதப்படுதுன்னு விட, அதை எப்படி வாசிக்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.

இந்த “அவள் இதயத்தின் மொழி” என்பது ஒரு கற்பனை கதை தான். ஆரம்பத்திலேயே இது fiction, imaginationன்னு தெளிவா சொல்லப்பட்டிருக்கு.

“கற்பனைக்குள்ள கால் வச்சா கற்பனை விதிகளையும் ஏத்துக்கணும்”ன்னு ஒரு பழமொழி மாதிரி சொல்வாங்க.
அதே மாதிரி, இது உண்மை வாழ்க்கை சம்பவம்னு யாரும் சொல்லல.

ஒருத்தருக்கு பிடிக்கும், ஒருத்தருக்கு பிடிக்காது — அது அவரவர் விருப்பம்.
ஆனா பிடிக்கலன்னா அதை விட்டு போகலாம்; கதைக்குள்ள போய் தன்னோட கருத்தை கட்டாயப்படுத்துறது சரி இல்ல.

“கடல் எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரி நீர் கொடுக்கும்; ஆனா எல்லாரும் அதுல நீந்த முடியாது”ன்னு சொல்வாங்க.
அதே மாதிரி, இந்தக் கதையும் எல்லாருக்கும் பிடிக்கணும்னு அவசியம் இல்ல.

கதாசிரியருக்கு அவரோட கற்பனை, அவரோட எழுத்து சுதந்திரம் இருக்கு.
அதுல வெளியில் இருந்து விதி போட முடியாது.

“மரம் நிழல் கொடுக்கும்; ஆனா அந்த நிழல்ல நிற்கணுமா இல்லையா என்பது நம்ம முடிவு”ன்னு சொல்வாங்க.
அதே மாதிரி, இந்தக் கதையை படிக்கணுமா வேண்டாமா என்பது வாசகரோட தேர்வு.

அதனால் தயவுசெய்து, கதை எழுதுற சுதந்திரத்தையும், கற்பனை உலகத்தையும் மதிச்சு பாருங்க நண்பரே. ?