27-05-2026, 10:37 AM
ఆ చిన్న రైల్వే స్టేషన్లో వాతావరణం చాలా చల్లగా ఉంది. ఊరు చివర కావడం వల్ల చుట్టూ ఉన్న చెట్ల నుంచి పల్లెటూరి స్వచ్ఛమైన పచ్చదనాన్ని మోసుకొస్తూ చల్లటి గాలి బలంగా వీస్తోంది.
ఆ గాలికి వాణి కట్టుకున్న చీర కొంగు, నుదుటి మీద పడుతున్న జుట్టు పాయలు పదే పదే ఎగురుతున్నాయి.
చేతిలో ఉన్న చిన్న బ్యాగ్ పక్కన పెట్టి, నిద్రపోతున్న పాపను సరిగ్గా ఒళ్లోకి సర్దుకుంటూ వాణి కొద్దిసేపటికి అటు ఇటు చూసింది.
అలా చూస్తున్న సమయంలో, ప్లాట్ఫారమ్ మీద కొద్దిగా దూరంలో నిలబడి ఉన్న ఇద్దరు వ్యక్తులు తన వైపే నిలకడగా చూడటం ఆమె గమనించింది.
వాళ్లిద్దరూ ముతక రంగు నిక్కర్లు వేసుకున్న మధ్యవయసు వాళ్ళు. రైళ్లలో తిరుగుతూ వ్యాపారం చేసుకునే వాళ్లలా ఉన్నారు. ఒకడి చేతిలో వేయించిన వేరుసెనగ పప్పుల బుట్ట ఉంది, ఇంకొకడి చేతిలో వేడి సమోసాల బుట్ట ఉంది.
ఆ సరుకులు అమ్ముకోవాలనే ధ్యాస కంటే, వాళ్ల దృష్టి అంతా బెంచీ మీద కూర్చున్న వాణి మీదే ఉంది. వాళ్లిద్దరూ తమ ముఖాల మీద ఉన్న, సగం తెల్లబడిన గెడ్డాన్ని చేతులతో రుద్దుకుంటూ, కళ్ళు తిప్పుకోకుండా ఆమె వంకే చూస్తున్నారు.
వాళ్ళు అలా చూస్తుండటంతో వాణికి ఏదోలా అనిపించి, అసలు వాళ్ళు ఎందుకు అలా చూస్తున్నారా అని అనుమానంతో ఒక్కసారిగా తన వైపు తను చూసుకుంది.
చల్లటి గాలి వేగానికి, ఆమె పైట కొంగు పక్కకు జరిగిపోయింది. ఇరవై ఏళ్ల నిండు ప్రాయంలో ఉన్న వాణి కుడి సన్ను, తెల్లటి రంగుతో మెరుస్తూ, బ్లౌజ్ లోనుండి పొంగుతూ స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
అది గమనించిన క్షణంలో వాణి మొహం. సిగ్గుతో, ఎర్రబడిపోయింది.
సిగ్గు తో పైట సర్దుకుని,తల తిప్పుకుంది.
. ఆ ఇద్దరూ ఇంకా అక్కడే నిలబడి గుసగుసలాడుకుంటూ చూస్తూనే ఉన్నారు.
కొద్దిసేపటికి ప్లాట్ఫారమ్ మీదకు ఏదో ఒక ప్యాసింజర్ ట్రైన్ వచ్చి ఆగింది.
ఆ హడావుడిలో వాళ్లిద్దరిలో సమోసాల బుట్ట ఉన్నవాడు చకచకా వెళ్లి ఆ ట్రైన్ జనరల్ భోగీ ఎక్కేసాడు. రైలు కదలడంతో వాడు వెళ్ళిపోయాడు
ఆ గాలికి వాణి కట్టుకున్న చీర కొంగు, నుదుటి మీద పడుతున్న జుట్టు పాయలు పదే పదే ఎగురుతున్నాయి.
చేతిలో ఉన్న చిన్న బ్యాగ్ పక్కన పెట్టి, నిద్రపోతున్న పాపను సరిగ్గా ఒళ్లోకి సర్దుకుంటూ వాణి కొద్దిసేపటికి అటు ఇటు చూసింది.
అలా చూస్తున్న సమయంలో, ప్లాట్ఫారమ్ మీద కొద్దిగా దూరంలో నిలబడి ఉన్న ఇద్దరు వ్యక్తులు తన వైపే నిలకడగా చూడటం ఆమె గమనించింది.
వాళ్లిద్దరూ ముతక రంగు నిక్కర్లు వేసుకున్న మధ్యవయసు వాళ్ళు. రైళ్లలో తిరుగుతూ వ్యాపారం చేసుకునే వాళ్లలా ఉన్నారు. ఒకడి చేతిలో వేయించిన వేరుసెనగ పప్పుల బుట్ట ఉంది, ఇంకొకడి చేతిలో వేడి సమోసాల బుట్ట ఉంది.
ఆ సరుకులు అమ్ముకోవాలనే ధ్యాస కంటే, వాళ్ల దృష్టి అంతా బెంచీ మీద కూర్చున్న వాణి మీదే ఉంది. వాళ్లిద్దరూ తమ ముఖాల మీద ఉన్న, సగం తెల్లబడిన గెడ్డాన్ని చేతులతో రుద్దుకుంటూ, కళ్ళు తిప్పుకోకుండా ఆమె వంకే చూస్తున్నారు.
వాళ్ళు అలా చూస్తుండటంతో వాణికి ఏదోలా అనిపించి, అసలు వాళ్ళు ఎందుకు అలా చూస్తున్నారా అని అనుమానంతో ఒక్కసారిగా తన వైపు తను చూసుకుంది.
చల్లటి గాలి వేగానికి, ఆమె పైట కొంగు పక్కకు జరిగిపోయింది. ఇరవై ఏళ్ల నిండు ప్రాయంలో ఉన్న వాణి కుడి సన్ను, తెల్లటి రంగుతో మెరుస్తూ, బ్లౌజ్ లోనుండి పొంగుతూ స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
అది గమనించిన క్షణంలో వాణి మొహం. సిగ్గుతో, ఎర్రబడిపోయింది.
సిగ్గు తో పైట సర్దుకుని,తల తిప్పుకుంది.
. ఆ ఇద్దరూ ఇంకా అక్కడే నిలబడి గుసగుసలాడుకుంటూ చూస్తూనే ఉన్నారు.
కొద్దిసేపటికి ప్లాట్ఫారమ్ మీదకు ఏదో ఒక ప్యాసింజర్ ట్రైన్ వచ్చి ఆగింది.
ఆ హడావుడిలో వాళ్లిద్దరిలో సమోసాల బుట్ట ఉన్నవాడు చకచకా వెళ్లి ఆ ట్రైన్ జనరల్ భోగీ ఎక్కేసాడు. రైలు కదలడంతో వాడు వెళ్ళిపోయాడు


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)