విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

రాఘవ ఇంట్లో వాతావరణం గంభీరంగా, ఊపిరాడనట్టుగా ఉంది.
రాఘవ తన చీకటి పని గదిలో తలుపు మూసుకుని కూర్చుని ఉన్నాడు. రోజంతా అతను చుక్క నీళ్ళు కూడా తాగలేదు. అతను వేసుకున్న ఖరీదైన చొక్కా చెమటతో తడిసి శరీరానికి అంటుకుపోయింది. బయట హాల్ నుండి అతని భార్య గీత ఆందోళనగా పిలుస్తున్న గొంతు వినిపిస్తోంది.
"రాఘవ్ గారూ! తలుపు తీయండి! మీరు పొద్దున్నుంచి ఏమీ తినలేదు. ఏమైంది మీకు? ఆఫీసులో ఏమైనా పెద్ద సమస్యా? కనీసం కాస్త నీళ్ళైనా తాగండి!" గీత పదేపదే తలుపు తడుతోంది.
రాఘవ రెండు చేతులతో తన చెవులు మూసుకున్నాడు. అతను గీత అడిగే ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పలేడు. అతను ఏం చెబుతాడు? తనలాంటి ఒక పెద్ద ప్రభుత్వ అధికారి కొన్ని లక్షల రూపాయల కోసం తన ఆత్మను అమ్ముకున్నాడని చెబుతాడా? తాను లంచం తీసుకుని పెట్టిన ఒక్క సంతకం వల్ల ఈ రోజు శేఖర్ చౌదరి కోట్ల రూపాయల సామ్రాజ్యాన్ని నిర్మించుకున్నాడని, అమాయకులైన మగవాళ్ళు రోడ్డున పడి బిచ్చగాళ్లయ్యారని చెబుతాడా?
గీత చాలా నిజాయితీపరురాలు, సాధారణ మధ్యతరగతి కుటుంబం నుండి వచ్చిన అమ్మాయి. ఆమెకు పరువు, నిజాయితీలే జీవితంలో అన్నిటికన్నా పెద్ద ఆస్తులు. ఆమె రాఘవను ఒక ఆదర్శంగా భావిస్తుంది. ఒకవేళ తన భర్త ఈ విలాసవంతమైన కారు, ఈ పెద్ద ఫ్లాట్... ఇవన్నీ అమాయకుల రక్తపు డబ్బుతో కొన్నవని గీతకు ఎప్పటికైనా తెలిస్తే, బహుశా ఆమె అవమానంతో ఆత్మహత్య చేసుకుంటుంది. పరువు పోవడం కన్నా చావడం గీతకు చాలా సులభం. రాఘవ ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ గీతకు ఈ మురికి నిజాన్ని తెలియనివ్వలేడు.
"నేను బాగానే ఉన్నాను గీతా! నన్ను కాసేపు ఒంటరిగా వదిలెయ్. నేను చాలా ముఖ్యమైన దస్త్రంలో పనిచేస్తున్నాను," రాఘవ తలుపు వైపు చూస్తూ ఎలాగోలా పొడిబారిన, పగిలిన స్వరంతో అరిచాడు.
బయట గీత తలుపు తట్టడం ఆగిపోయింది. రాఘవ లోతైన నిట్టూర్పు విడిచి తన బల్ల మీద ఉన్న ల్యాప్‌టాప్ వైపు చూశాడు.
అతని మెదడులో ఇప్పుడు వేయి ఆలోచనలు ఒకేసారి చిక్కుముడి పడుతున్నాయి. ఉదయం వచ్చిన ఆ ఎర్రటి కవరు, అందులోని చిరిగిన కాగితం ముక్క అతని జీవితంలోని లెక్కలన్నింటినీ తారుమారు చేసేశాయి. శేఖర్ చౌదరిని ఫోన్ చేసి సహాయం అడగాలని అనుకున్నాడు. కానీ శేఖర్ యొక్క ఆ మంచులా చల్లని, పాములాంటి స్వరం రాఘవ గుండెల్లోంచి ధైర్యాన్ని పూర్తిగా తుడిచిపెట్టేసింది.
అకస్మాత్తుగా, రాఘవ బల్ల మీద ఉన్న ఫోన్ తెర వెలిగింది. ఒక సందేశం వచ్చింది.
రాఘవ వణుకుతున్న చేతులతో ఫోన్ తీశాడు. సందేశం ఒక తెలియని సంఖ్య నుండి వచ్చింది, కానీ ఆ సందేశంలోని భాష చదివాక అది ఎవరు పంపారో అర్థం చేసుకోవడానికి రాఘవకు ఎంతో సమయం పట్టలేదు. ఆ సందేశం పంపింది శేఖర్ చౌదరి.
సందేశంలో ఇలా రాసి ఉంది— _“ఎక్కువ తెలివి తేటలు ప్రదర్శించకు రాఘవ. నువ్వే గనక మీడియా దగ్గర గానీ, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దగ్గర గానీ నోరు విప్పాలని ఆలోచించినా, రేపు ఉదయం నీ కొడుకు రవి, నీ భార్య గీతల కాళ్ళు చేతులు వేర్వేరు ప్యాకెట్లలో నీ ఇంటి గుమ్మం ముందు ఉంటాయి. ఆ చెత్తబుట్టలోని కాగితాలు ఎవరు పంపారో నేను చూసుకుంటాను. నువ్వు నోరు మూసుకుని కూర్చో. ఆ, ఇంకో విషయం, నీ ఇంటి బయట నా మనుషులు ఉన్నారు. పారిపోవాలని చూస్తే ఇక్కడే పాతేస్తాను.”_
ఆ సందేశం చదవడం పూర్తికాగానే రాఘవ చేతిలోంచి ఫోన్ జారి కిందపడింది.
ఎవరో ఒక పెద్ద సుత్తితో తన తలపై గట్టిగా కొట్టినట్టు అనిపించింది. అతని శరీరం మొత్తం వణికిపోవడం మొదలైంది. రాఘవ కళ్ళ నుండి ధారాపాతంగా కన్నీళ్లు కారడం మొదలయ్యాయి.
శేఖర్ చౌదరి! ఏ మనిషి కోసం రాఘవ ఇన్ని సంవత్సరాలు తన నిజాయితీని త్యాగం చేశాడో, ఏ మనిషి పనికిరాని దస్త్రాలను కళ్ళు మూసుకుని ఆమోదించాడో, ఈ రోజు ఆ మనిషే తన భార్యను, కొడుకును ముక్కలు ముక్కలుగా నరికేస్తానని బెదిరిస్తున్నాడు!
ఇంతసేపూ తన అసలు శత్రువులు ఆ చిరిగిన కాగితాలు పంపినవాళ్ళే అని రాఘవ అనుకున్నాడు. కానీ ఇప్పుడు అతనికి అర్థమవుతోంది, తన అతిపెద్ద, అత్యంత భయంకరమైన శత్రువు స్వయంగా శేఖర్ చౌదరియేనని. శేఖర్ ఎప్పటికీ రాఘవను కాపాడడు. శేఖర్‌కు రాఘవ కేవలం వాడి పడేసిన ఒక టిష్యూ కాగితం లాంటివాడు. పని అయిపోగానే, తన అవినీతికి సజీవ సాక్ష్యం లేకుండా చేయడానికి శేఖర్ ఎలాగైనా రాఘవను చంపేస్తాడు.
రాఘవ నేల మీద కూలబడి మోకాళ్లలో తల దాచుకున్నాడు. ఒక మగాడు తన భార్యాబిడ్డలను కాపాడుకోవడానికి దారి దొరకనప్పుడు, అతని కన్నా నిస్సహాయుడు మరొకడు ఉండడు. తాను ఒక చీకటి బావిలో చిక్కుకుపోయినట్టు రాఘవకు అనిపించింది.
అతను మౌనంగా ఉండిపోదామనుకున్నాడు. శేఖర్ చెప్పినట్టే ఏమీ చేయకుండా ఉంటే, బహుశా ఈ తుఫాను దానంతట అదే సద్దుమణుగుతుందని భావించాడు.
కానీ ఈ రోజు సాయంత్రం జరిగిన ఒక సంఘటన రాఘవలోని ఆ చివరి ఆశను కూడా తుత్తునియలు చేసింది.
సాయంత్రం నాలుగు గంటలకు, రాఘవ ఆఫీసు నుండి వణికిపోతూ ఇంటికి తిరిగి వస్తుండగా, హాల్‌లో గీత చేతిలో ఒక పసుపు రంగు కవరు పట్టుకుని నిలబడి ఉండటం చూశాడు. ఆ కవరు తపాలా ద్వారా వాళ్ళ ఇంటి చిరునామాకు వచ్చింది.
రాఘవ గుండె జల్లుమంది. అతను దాదాపు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి గీత చేతిలోంచి ఆ కవరును లాక్కున్నాడు.
"ఏమైంది? ఎవరి ఉత్తరం అది?" గీత చాలా ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.
"ఏ-ఏమీ లేదు! ఇది కార్యాలయ రహస్య ఉత్తరం. నువ్వు ఇవి ముట్టుకోకు!" రాఘవ చెమటలు కక్కుతూ అరిచాడు.
రాఘవ వింత ప్రవర్తనకు గీత చాలా బాధపడింది. ఆమె మౌనంగా వంటగదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.
రాఘవ పని గదిలోకి వెళ్లి ఆ పసుపు రంగు కవరును తెరిచినప్పుడు, లోపల ఉత్తరం ఏమీ లేదు. అందులో ఉంది కేవలం ఆ రద్దు చేయబడిన ఇన్‌వాయిస్ యొక్క మరో నకలు. దాని కింద ఎర్ర సిరాతో ఇలా రాసి ఉంది— _"నీ సమయం ముగిసిపోతోంది రాఘవ."_
ఈ సంఘటన రాఘవను మానసికంగా పూర్తిగా వికలాంగుడిని చేసింది.
ఈ కాగితాలు పంపుతున్న వాళ్ళు శేఖర్ కంటే జిత్తులమారి వాళ్ళు. గీతకు నిజం తెలియాలని వాళ్ళు కోరుకుంటున్నారు. రాఘవకు బాగా తెలుసు, ఈ అవినీతి గురించి గీతకు తెలిస్తే, ఆమె ఒక్క క్షణం కూడా ఈ ఇంట్లో ఉండదు. బహుశా గీత అవమానంతో మేడ మీద నుండి దూకేస్తుంది.
రాఘవ తన జుట్టును గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతని ముందు ఇప్పుడు రెండే దారులున్నాయి.
ఒకటి, అతను నోరు మూసుకుని కూర్చుని శేఖర్ గూండాల చేతిలో తను చావాలి, తన భార్యాబిడ్డలు చావడం చూడాలి.
రెండు, ఈ చిరిగిన కాగితాలు పంపుతున్న అదృశ్య వ్యక్తులతో చేతులు కలపాలి. బహుశా వాళ్ళు రాఘవను జైలుకు పంపిస్తారు, కానీ కనీసం వాళ్ళు రాఘవ భార్యాబిడ్డలను ముక్కలు ముక్కలుగా నరకరు. వాళ్ళు కనీసం ఒక తండ్రి కన్నీళ్లను అర్థం చేసుకుంటారు.
రాఘవకు తెలుసు, ఈ రెండవ దారే తను చేసిన పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకునే ఏకైక మార్గమని. అతను తన కన్నీళ్లను తుడుచుకున్నాడు. అతనిలోని భయం, ఆందోళన ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన, మంచులా చల్లని పట్టుదలగా మారాయి. అతను తన కుటుంబాన్ని కాపాడుకోవాలి. తన భార్య గీత పరువును కాపాడాలి.
రాఘవ నెమ్మదిగా నేల మీద నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. అతను తన బల్ల గదిని లాగాడు.
గది లోపల, ఒక డైరీ పేజీ కింద దాచిపెట్టిన ఒక చిన్న, నల్లటి పెన్‌డ్రైవ్ ఉంది. ఈ పెన్‌డ్రైవ్ గురించి శేఖర్‌కు గానీ, రావుిలకు గానీ తెలియదు. ఈ పెన్‌డ్రైవ్‌లోనే శేఖర్ చౌదరి యొక్క అన్ని షెల్ కంపెనీలు, విదేశీ నిధులు, రద్దు చేయబడిన ఆడిట్ నివేదికల అసలైన స్కాన్ చేసిన నకలు ఉన్నాయి. పదేళ్ల క్రితం రాఘవ కేవలం తన రక్షణ కోసం ఈ కాపీలను దాచిపెట్టాడు. ఈ రోజే ఈ పెన్‌డ్రైవే శేఖర్ సామ్రాజ్యాన్ని నాశనం చేయడానికి బ్రహ్మాస్త్రం.
రాఘవ ఆ పెన్‌డ్రైవ్‌ను తన ప్యాంటు జేబులో పెట్టుకున్నాడు.
తర్వాత అతను బల్ల మీద నుండి తన ఫోన్ తీశాడు. అతని చేతులు ఇప్పుడు వణకడం లేదు. అతనికి ఏం చేయాలో ఇప్పుడు తెలుసు.
రాఘవ తన పరిచయాల జాబితాలోకి వెళ్లి, ఆ ఎర్రటి కవరు లోపలి చిరిగిన కాగితం మీద రాసి ఉన్న తెలియని సంఖ్యకు డైల్ చేశాడు.
కొన్నిసార్లు మోగిన తర్వాత, అవతలి నుండి ఒక భారమైన, గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
"హలో."
ఆ గొంతు విక్రమ్‌ది. కానీ ఆ విషయం రాఘవకు తెలియదు.
"నేను రాఘవను మాట్లాడుతున్నాను," రాఘవ గొంతు చాలా చిన్నగా, కానీ నిశ్చలంగా ఉంది. "మీరు ఎవరో నాకు తెలియదు. ఆ చెత్తబుట్టలోని చెత్త నుండి నా సంతకం ఉన్న కాగితాలను ఎలా సంపాదించారో కూడా నాకు తెలియదు. కానీ మీరు గెలిచారు. నేను ఓటమిని అంగీకరిస్తున్నాను."
ఫోన్ అవతల కొన్ని క్షణాలు పూర్తి నిశ్శబ్దం. తర్వాత విక్రమ్ చాలా ప్రశాంతమైన స్వరంతో అన్నాడు, "మేము గెలవడానికి రాలేదు రాఘవ. మేము కేవలం కోల్పోయిన మా జీవితాలను తిరిగి అడగడానికి వచ్చాము. ఆధారాలు నీ దగ్గర ఉన్నాయా?"
"ఉన్నాయి," రాఘవ గుటక మింగాడు. "నా దగ్గర శేఖర్ నల్లధనం యొక్క అసలైన దస్త్రాలు ఒక పెన్‌డ్రైవ్‌లో ఉన్నాయి. నేను మీకు అన్నీ ఇచ్చేస్తాను. కానీ నాకు ఒక షరతు ఉంది."
"చెప్పు," విక్రమ్ స్వరంలో ఎలాంటి భావోద్వేగం లేదు.
"శేఖర్ నన్ను, నా కుటుంబాన్ని చంపుతానని బెదిరించాడు. నేను ఆధారాలు మీకు ఇస్తే, నా భార్యను, కొడుకును మీరు శేఖర్ నుండి కాపాడతారని మాట ఇస్తారా? వాళ్ళు అమాయకులు. నా పాపానికి శిక్ష వాళ్లకు పడకూడదు." రాఘవ గొంతు కొద్దిగా పూడుకుపోయింది.
ఫోన్ అవతల మళ్ళీ చిన్న నిశ్శబ్దం. ఒక మగాడు తన కుటుంబం కోసం భిక్ష అడిగినప్పుడు అతని మానసిక పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో విక్రమ్‌కు తెలుసు. రజత్ కూడా సరిగ్గా ఇలాగే తన కూతురి కోసం ఏడ్చాడు.
"మేము శేఖర్ లాంటి రాక్షసులం కాదు రాఘవ," విక్రమ్ చాలా స్పష్టమైన స్వరంతో అన్నాడు. "మేము మాట ఇస్తున్నాము, నీ భార్య, కొడుకు ఒంటి మీద చిన్న గీత కూడా పడదు. ఈ రోజు రాత్రి పది గంటలకు నగరం బయట, పాత నీలి రంగు లైన్ దగ్గర ఉన్న పాడుబడిన మెట్రో స్టేషన్ దగ్గరకు ఒంటరిగా రా. నీతో పాటు ఎవరూ ఉండకూడదు."
"సరే. నేను వస్తాను," రాఘవ ఫోన్ కట్ చేశాడు.
అతను కిటికీలోంచి బయటకు చూశాడు. చీకటి రోడ్డుకు అవతల ఒక నల్ల కారు నిలబడి ఉంది. శేఖర్ గూండాలు అతని ఇంటిపై నిఘా పెట్టారు. రాఘవ ఈ గూండాల కళ్ళుగప్పి ఆ మెట్రో స్టేషన్ వరకు చేరుకోవాలి.
రాఘవ ఒక నల్లటి జాకెట్, ఒక టోపీ వేసుకున్నాడు. అతను తన పని గది తలుపును చాలా జాగ్రత్తగా, చప్పుడు చేయకుండా తెరిచాడు.
ప్యాంటు జేబులో పెన్‌డ్రైవ్‌తో, రాఘవ అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ ఇంటి వెనుక తలుపు నుండి బయటకు వెళ్ళడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. శేఖర్ పంపిన గూండాల కట్టుదిట్టమైన కాపలా మధ్య నుండి ఈ పిరికివాడైన ఆడిటర్ నిజంగా ఆ పాడుబడిన మెట్రో స్టేషన్ వరకు చేరుకోగలడా?

అజయ్, మాయ సొంత అన్న. అతను అసలు సిసలైన కింది స్థాయి, జిత్తులమారి, దురాశపరుడైన నేరస్థుడు. తన ప్రాంతంలోని పేదవాళ్ళను బెదిరించి, వాళ్ళ భూములను ఆక్రమించుకోవడమే అతని వృత్తి. అతనిలో దయ అనేదానికి స్థానం లేదు, ఉన్నదల్లా ఒక చవకబారు అహంకారం, అతి ప్రదర్శన మాత్రమే.

అజయ్ మనసులో ఇప్పుడు చాలా గర్వంగా ఉంది. తన చెల్లి మాయ రేపు ఉదయం దేశం మొత్తం చూస్తుండగా టీవీలో కనపడబోతోంది. మాయ ఇప్పుడు శేఖర్ చౌదరి ప్రాజెక్టుకు ముఖచిత్రం. శేఖర్ ఆదేశాల మేరకు మాయ బహిరంగంగా కుటుంబంతో సంబంధాలు పెట్టుకోకపోయినా, వచ్చే వారం బిల్లు పాస్ అయితే తన చెల్లి కోట్లకు పడగలెత్తుతుందని, అప్పుడు తాను కూడా ఈ ఢిల్లీలో ఒక పెద్ద డాన్‌గా ఎదుగుతానని అజయ్‌కి లోలోపల తెలుసు.

మధ్యాహ్నం సమయం. అజయ్ తన ఆఫీసులో కూర్చుని ఒక పేద కాంట్రాక్టర్‌ను నోటికొచ్చినట్టు తిడుతున్నాడు.

"నేనెవరో తెలుసా నీకు?" అజయ్ ఆ వ్యక్తి కాలర్ పట్టుకుని అహంకారంతో అరిచాడు. "ఒక్క మాటతో నిన్ను ఈ నగరం నుండే మాయం చేయగలను! రేపటిలోగా డబ్బు ఇచ్చెయ్, లేకపోతే నీ పెళ్ళాంపిల్లల్ని రోడ్డున పడేస్తాను!"

అజయ్‌కి ఈ అహంకారం, అధికారం ప్రదర్శించాలనే పిచ్చి కొత్తేమీ కాదు. మాయ, అర్జున్‌పై నకిలీ గృహ హింస కేసు పెట్టినప్పుడు, ఈ అజయే అతి పెద్ద పాత్ర పోషించాడు. అర్జున్ లాంటి ఒక నిజాయితీపరుడైన, చదువుకున్న ప్రభుత్వ అధికారి తన సంసారాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి అత్తవారింటికి వెళ్ళినప్పుడు, ఈ అజయే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల, చట్టం పేరు చెప్పి భయపెట్టి అర్జున్‌ను మెడపట్టి బయటకు గెంటేశాడు.

ఆ రోజు అర్జున్ ఒంటరిగా నిలబడి ఏడ్చాడు. అజయ్ మాత్రం తన స్నేహితులతో కలిసి అర్జున్ నిస్సహాయతను చూసి అట్టహాసం చేశాడు. కానీ అజయ్‌కి తెలియదు, అహంకారం ఆయుష్షు చాలా తక్కువని.

హఠాత్తుగా ఆఫీసు బయట ఒక నల్లటి ఎస్‍యూవీ (SUV) కారు వచ్చి గట్టిగా బ్రేకులు వేసింది. కారు డోర్లు తెరుచుకుని నలుగురు పొడవాటి, కండలు తిరిగిన మనుషులు ఆఫీసులోకి దూసుకొచ్చారు. అందరికంటే ముందున్నది శేఖర్ ముఖ్య భద్రతాధికారి రాణా.

అజయ్ మొదట కొంచెం కంగారుపడినా, తన ఆ చవకబారు అతి ప్రదర్శనను వదులుకోలేకపోయాడు.

"ఏయ్! ఎవర్రా మీరు? అనుమతి లేకుండా లోపలికి ఎలా వచ్చారు?" అజయ్ బల్ల చరుస్తూ అరిచాడు.

రాణా ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు. అతను నేరుగా ముందుకు వచ్చి అజయ్ జుట్టును ఎంత గట్టిగా పట్టుకున్నాడంటే, అజయ్ నొప్పితో విలవిల్లాడిపోయాడు. తర్వాత రాణా తన కుడి చేత్తో అజయ్ కడుపులో ఎంత భయంకరమైన గుద్దు గుద్దాడంటే, అతని కళ్ళ ముందు చీకట్లు కమ్ముకున్నాయి. అతనిలోని అహంకారం, ఆ చిల్లర గూండాయిజం మొత్తం ఆ ఒక్క గుద్దుతోనే ముక్కలైపోయాయి.

"వీడిని కారులో ఎక్కించండి," రాణా చాలా ప్రశాంతమైన స్వరంతో తన మనుషులకు ఆదేశించాడు.

ఒక గంట తర్వాత.

నగరం శివార్లలోని ఒక పాడుబడిన, నిర్మానుష్యమైన గోదాము. చుట్టూ దుమ్ము, విరిగిన ఇనుప గొట్టాలు, తుప్పు పట్టిన డ్రమ్ములు పడి ఉన్నాయి.

గోదాము మధ్యలో ఒక చెక్క కుర్చీలో అజయ్‌ను తాళ్లతో గట్టిగా కట్టేశారు. అతని పెదవి పగిలి రక్తం కారుతోంది, ఒక కన్ను వాచిపోయి పూర్తిగా మూసుకుపోయింది. గడిచిన గంటలో రాణా మనుషులు అతన్ని కుక్కను కొట్టినట్టు కొట్టారు. నకిలీ చట్టం పేరు చెప్పి అర్జున్‌పై చేయి చేసుకున్న వాడు, ఈ రోజు అసలైన మాఫియా చేతిలో ఎలాంటి చట్టం లేకుండా, విచారణ లేకుండా దెబ్బలు తిని అర్ధప్రాణంతో ఉన్నాడు.

అజయ్ ఇప్పుడు డాన్ కాదు. అతను ఒక నిస్సహాయుడైన, భయపడిన ఎలుకలా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాడు.

రాణా తన జేబులోంచి ఫోన్ తీసి స్పీకర్‌ఫోన్ ఆన్ చేశాడు. ఫోన్ అవతలి వైపున శేఖర్ చౌదరి లైన్‌లో ఉన్నాడు.

"అజయ్," శేఖర్ మంచులా చల్లని, పాములాంటి స్వరం ఆ గోదాము మొత్తం ప్రతిధ్వనించింది. "నేను శేఖర్ చౌదరిని మాట్లాడుతున్నాను. నువ్వు నా పేరు వినే ఉంటావు."

శేఖర్ చౌదరి పేరు వినగానే అజయ్ వెన్నులోంచి ఒక చల్లని ప్రవాహం పారినట్టు అయ్యింది. తను మాయ అన్న కదా, మరి శేఖర్ చౌదరి తనని ఇలా ఎత్తుకొచ్చి ఎందుకు కొట్టిస్తున్నాడు?

"స-సార్... నన్ను వదిలేయండి సార్..." అజయ్ ఏడుస్తూ నసుగుతూ అన్నాడు. "నేను మీ మనిషినే సార్... మాయ నా చెల్లి..."

"నోరు ముయ్ పంది కొడకా!" శేఖర్ ఫోన్ అవతలి నుండి గర్జించాడు. "నీ చెల్లి నా ప్రాజెక్ట్‌లో ఉందని నాతోనే ఆటలు ఆడదామనుకున్నావా? చాలా జాగ్రత్తగా సమాధానం చెప్పు అజయ్. ఈ రోజు ఉదయం రాఘవ అనే ఆడిటర్ కారు బానెట్ మీద ఎర్రటి కవరు పెట్టిందెవరు? వాడి కొడుకు పాఠశాల వివరాలు నీకెలా తెలిశాయి?"

అజయ్ కళ్ళు భయంతో పెద్దవయ్యాయి.

"రాఘవ? ఎర్రటి కవరా? సార్ నాకేమీ తెలియదు! దేవుడి మీద ఒట్టు సార్, నాకు ఏ రాఘవ తెలియదు!" అజయ్ పిచ్చివాడిలా తల ఊపసాగాడు.

"అబద్ధం!" శేఖర్ గొంతు ఈసారి మరింత భయంకరంగా వినిపించింది. "నీ చెల్లి మాయ నాతో నమ్మకద్రోహం చేస్తోంది. ఆమె నిన్ను ఉపయోగించి నాపై నిఘా పెట్టింది. నువ్వు నిజం చెప్పకపోతే అజయ్, రాణా బతికుండగానే నీ ఒళ్లు చీల్చేస్తాడు."

రాణా ఒక పదునైన కత్తి తీసి అజయ్ గొంతు దగ్గర పెట్టాడు. కత్తి యొక్క చల్లని స్పర్శ తగలగానే అజయ్ భయంతో ప్యాంటు తడుపుకున్నాడు.

"లేదు సార్! లేదు!" అజయ్ కుమిలి కుమిలి ఏడ్చాడు. అతనిలోని పౌరుషం, దర్పం ఇప్పుడు మట్టిలో కలిసిపోయాయి. "మాయ నాతో ఏ ప్లాన్ చేయలేదు సార్! నాకేమీ తెలియదు సార్!"

"అలా అయితే నిన్న రాత్రి మాయ తన రహస్య ఫోన్ నుండి నీకు ఎందుకు కాల్ చేసింది?" శేఖర్ ప్రశ్న ఒక తూటాలా వచ్చి గుచ్చుకుంది.

అజయ్ ఇక ఏమీ దాచలేకపోయాడు. చావు భయంతో అతను తన సొంత చెల్లి యొక్క అత్యంత చీకటి నిజాన్ని కక్కేశాడు.

"మాయ నాతో ఏ బ్లాక్‌మెయిల్ గురించి మాట్లాడలేదు సార్!" అజయ్ ఆయాసపడుతూ, ఏడుపు స్వరంతో అన్నాడు. "మాయ నిన్న రాత్రి నాకు ఫోన్ చేసింది, ఎందుకంటే తను దేశం విడిచి పారిపోయే ప్లాన్‌లో ఉంది! వచ్చే వారం బిల్లు పాసయ్యాక, వచ్చే డబ్బును తన ఖాతాకు బదిలీ చేసుకుంటుందట. ఆ తర్వాత తన కోసం ఒక నకిలీ పాస్‌పోర్ట్, దుబాయ్ వీసా ఏర్పాటు చేయమని చెప్పింది! నాకు కూడా కొంత డబ్బు ఇస్తానని చెప్పింది సార్! నాకు ఇంతే తెలుసు!"

అజయ్ మాట పూర్తి కాగానే ఫోన్ అవతలి వైపు సూది పడ్డా వినిపించేంత నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

గోదాములోని దుమ్ముపట్టిన నేలపై కూర్చుని అజయ్ వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాడు. మాయ తన సొంత అన్నను, అర్జున్‌ను తరిమికొట్టడానికి సహాయం చేసిన అన్నను కూడా ఆపదలో నెట్టడానికి ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు. శేఖర్ చౌదరి ఎంత ప్రమాదకరమైనవాడో తెలిసి కూడా, మాయ తన అన్న పేరును వాడుకుని అతన్ని మృత్యువు ముఖంలోకి నెట్టేసింది. ఆడవాళ్ళ ఈ విషపూరిత, తీవ్ర స్వార్థం ముందు రక్త సంబంధాలకు విలువే లేదు. మాయ కేవలం డబ్బు కోసం తన అన్నను కూడా బలిపశువును చేసింది.

ఫోన్ అవతలి వైపు శేఖర్ చౌదరి శ్వాస శబ్దం వినిపిస్తోంది.

మాయ ఎంత భయంకరమైన రాక్షసో శేఖర్‌కు ఇప్పుడు అర్థమవుతోంది. మాయ శేఖర్‌ను మోసం చేయడమే కాదు, అతని ప్రాజెక్ట్ డబ్బు మొత్తం దొంగిలించి దుబాయ్‌కి పారిపోవడానికి కచ్చితమైన ప్లాన్ వేసింది! అంటే రావుిల నిర్దోషి. మాయే అసలైన విషసర్పం.

"రాణా," శేఖర్ చాలా ప్రశాంతమైన, యాంత్రికమైన స్వరంతో అన్నాడు. "ఈ ఎలుకను అక్కడే చంపెయ్యి. రేపు ఉదయం ఇంటర్వ్యూకి ముందు నేను మాయతో ఒక రహస్య సమావేశం పెడతాను. ఆ దయ్యం శేఖర్ చౌదరిని మోసం చేసి దేశం విడిచి పారిపోతానని అనుకుంటోందా!"

"సార్! వద్దు సార్! నన్ను చంపకండి!" అజయ్ ఆర్తనాదం చేశాడు, కానీ రాణా అతని ముఖంపై ఒక బరువైన గుడ్డను అదిమిపెట్టాడు.

శేఖర్ ఫోన్ కట్ చేశాడు. తన కేబిన్‌లోని సోఫాలో కూర్చుని కోపంతో వణికిపోతున్నాడు. మాయను రేపు తన చేతులతోనే అంతం చేస్తాడు. కానీ హఠాత్తుగా... శేఖర్ మెదడులో ఒక అలారం మోగింది. అతని వెన్నులోంచి ఒక విచిత్రమైన, చల్లని భయం ప్రవహించింది.

ఒకవేళ మాయ ప్లాన్ కేవలం డబ్బు తీసుకుని దుబాయ్ పారిపోవడమే అయితే... ఒకవేళ అజయ్ నిజంగానే రాఘవ కారు మీద ఆ ఎర్రటి కవరు, చిరిగిన కాగితాలు పెట్టకపోతే...

మరి అవి పెట్టిందెవరు?

ఈ కచ్చితమైన మానసిక ఆట ఆడుతున్నది ఎవరు? మాయ లేదా రావుిలకు ఈ చెత్తకుండీలోని కాగితం గురించి ఏమీ తెలియకపోతే, రాఘవను బ్లాక్‌మెయిల్ చేస్తున్నది ఎవరు?

శేఖర్ నుదుటి మీద మొదటిసారి చెమట పట్టింది. తన అహంకారంతో అసలు శత్రువును చాలా తక్కువ అంచనా వేశాడా?