విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

తెల్లవారుజామున వెలుగు రేఖలు ఇప్పుడిప్పుడే విచ్చుకుంటున్నాయి. నలుదిక్కులా గంటలు, కాగడాల శబ్దాలు, ధూపదీపాల సువాసన, వేలాది మంది భక్తుల సందడి. ఈ గుడికి ప్రతిరోజూ అసంఖ్యాకమైన జనం మనశ్శాంతి కోసం, తాము చేసిన పాపాలకు క్షమాపణ కోరుకోవడానికి వస్తుంటారు. కానీ ఈ రోజు ఈ జనసమూహంలో ఒక వ్యక్తి దేవుడి దగ్గర శాంతి కోరడానికి రాలేదు. అతను ఒక నిశ్శబ్ద యుద్ధాన్ని ప్రారంభించడానికి వచ్చాడు.
విక్రమ్ తెల్లవారుజామునే ఒక చవకబారు, పాత కుర్తా వేసుకున్నాడు. ముఖం మీద గత కొన్ని రోజులుగా గీయని నల్లతెల్లల గడ్డం, కళ్ళ కింద నల్లటి వలయాలు. అతన్ని చూస్తే, దాని కింద ఉన్నది సుప్రీం కోర్టు కారిడార్లలో తన వాదనలతో అదరగొట్టే పేరుమోసిన లాయర్ అని కలలో కూడా ఎవరూ ఊహించలేరు.
ఇంటి నుండి బయలుదేరే ముందు అర్జున్ అతని భుజం మీద చేయి వేసి, "ఒరేయ్ విక్రమ్, నువ్వు చేయగలవా? ఒకవేళ దొరికిపోయావంటే, శేఖర్ మనుషులు, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నిన్ను పీక్కు తింటారు. నువ్వు ఒక లాయర్‌వి, ఇలాంటి వీధి పోరాటాలకు సిద్ధంగా లేవు," అన్నాడు.
విక్రమ్ నవ్వాడు. చాలా నీరసంగా, కానీ దృఢంగా ఉన్న నవ్వు అది. అతను అర్జున్ చేతిని పట్టుకుని, "నువ్వు, రజత్ అన్న మీ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టగలిగినప్పుడు, నేను ఈ చిన్న పని చేయలేనా? నువ్వు కేవలం ఆ కాగితం ముక్కను నాకు ఇవ్వు," అన్నాడు.
జస్టిస్ రావు గారు ఈ ప్రణాళిక మొత్తాన్ని తయారుచేశారు. రాఘవ అనే ఈ ప్రభుత్వ ఆడిటర్ లోలోపల చాలా పిరికివాడని ఆయనకు తెలుసు. పగటి వెలుగులో అవినీతి చేసేవాళ్ళు, చీకటి కన్నా దేవుడికే ఎక్కువ భయపడతారు. ప్రతి మంగళవారం గుడికి వచ్చి దేవుడికి ఖరీదైన మిఠాయిలతో లంచం ఇస్తే తన పాపాలన్నీ పోతాయని రాఘవ నమ్మకం. ఈ భయమే అతని అతిపెద్ద బలహీనత. అర్జున్ వాళ్ళు సరిగ్గా ఈ బలహీనతపైనే దెబ్బకొట్టాలని అనుకుంటున్నారు.
ఉదయం ఎనిమిది గంటల సమయంలో ఒక మెరిసే తెల్లటి ఖరీదైన కారు గుడి దగ్గర జనసమూహానికి కొంచెం దూరంగా వచ్చి ఆగింది.
కారులోంచి రాఘవ దిగాడు. ఒంటి మీద చాలా శుభ్రమైన తెల్లటి కుర్తా, పైజామా, నుదుట పెద్ద ఎర్రటి బొట్టు. ముఖంలో భక్తిభావం ఉట్టిపడుతోంది. కానీ ఈ భక్తి ముసుగు వెనుక వేలాది అమాయక ప్రజల జీవితాలను నాశనం చేసిన పాపం దాగి ఉంది. ఈ వ్యక్తి ఒక్క సంతకం వల్లే శేఖర్ చౌదరి ఈ రోజు కోట్ల రూపాయల చీకటి సామ్రాజ్యాన్ని నిర్మించుకున్నాడు, అర్జున్ లాంటి యువకులు రోడ్డు మీద బిచ్చగాళ్ళలా తిరుగుతున్నారు.
విక్రమ్ గుడి మెట్లకు సరిగ్గా కింద, బిచ్చగాళ్ల వరుసలో చిట్టచివర ఒక చిరిగిన వార్తాపత్రిక పరుచుకుని కూర్చున్నాడు. అతని తల వంగి ఉంది. చుట్టూ ఉన్న దుమ్ము, మనుషుల కాళ్ళ చప్పుళ్ళు, కోలాహలం మధ్య విక్రమ్ గుండెల్లో సుత్తితో కొడుతున్నట్టు ఉంది. ఇది ఏ కోర్టు గదిలోనో వాదోపవాదాలతో చేసే పోరాటం కాదు, ఇది నిజ జీవితంలో ఆడుతున్న ఒక భయంకరమైన జూదం. ఒక్కసారి కాలు జారితే అంతా సమాప్తం.
రాఘవ తన చెప్పులను విప్పి డ్రైవర్ చేతికి ఇచ్చాడు. తర్వాత ఒక పెద్ద, ఖరీదైన మిఠాయిల పెట్టె కొని, దేవుడి కోసం ప్రసాదం తీసుకుని గుడి లోపలికి వెళ్ళాడు.
దాదాపు అరగంట తర్వాత రాఘవ గుడి నుండి బయటకు వచ్చాడు. అతని కళ్ళు, ముఖం ఇప్పుడు చాలా ప్రశాంతంగా, హాయిగా ఉన్నాయి. ఈ రోజుకి తన పాపాల ఖాతా తీరిపోయిందని అతను అనుకుంటున్నాడు. అతను ప్రసాదం తెరిచి ఉన్న పెట్టెను రెండు చేతులతో ఛాతీ దగ్గర పట్టుకుని మెట్లు దిగడం మొదలుపెట్టాడు.
మెట్ల కింద అప్పుడు భక్తులు, బిచ్చగాళ్లతో విపరీతమైన రద్దీ ఉంది. అందరూ ప్రసాదం కోసం చేతులు చాస్తున్నారు.
తన చేతిలో ఉన్నది కేవలం కొన్ని క్షణాలేనని విక్రమ్‌కు తెలుసు. రాఘవ ఒక్కసారి ఆ రద్దీని దాటి తన ఏసీ కారులోకి ఎక్కితే, ఈ అవకాశం మళ్ళీ జీవితంలో రాదు. విక్రమ్ ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుని బిచ్చగాళ్ల గుంపులో కలిసిపోయాడు.
"అయ్యా, కొంచెం ప్రసాదం... అయ్యా, దేవుడు మీకు మేలు చేస్తాడు..." అని బిచ్చగాళ్లు అరుస్తూ రాఘవ వైపు వెళ్తున్నారు.
రాఘవ ముఖంలో తీవ్రమైన విసుగుతో ఆ గుంపును నెట్టుకుంటూ ముందుకు వెళ్ళాలనుకున్నాడు. "దూరంగా జరగండి! ఒంటి మీద చెయ్యి వేయకండి!" అని అతను కఠినమైన స్వరంతో గద్దించాడు.
విక్రమ్ ఎదురుచూస్తున్న అవకాశం ఇదే.
అతను ఆ తోపులాటలో కలిసిపోయి కొంచెం ముందుకు వంగాడు. అతని కుడి చేతి రెండు వేళ్ళ మధ్య చాలా చిన్నగా మడిచిన ఒక కాగితం ముక్క ఉంది.
ఆ గుంపు యొక్క తీవ్రమైన ఒత్తిడిలో విక్రమ్ భుజం రాఘవ మోచేతికి తేలికగా తగిలింది.
"అరే, జాగ్రత్త అన్నాను కదా! కళ్ళు కనపడవా?" రాఘవ తీవ్రమైన విసుగుతో అరిచాడు.
కానీ ఆ ఒక్క క్షణం వాగ్వాదం, తోపులాటలోనే విక్రమ్ కుడి చేయి ఒక పాములా కచ్చితత్వంతో పనిచేసింది. అతను మడిచిన ఆ కాగితం ముక్కను అత్యంత జాగ్రత్తగా రాఘవ ఛాతీ దగ్గర పట్టుకున్న ఆ తెరిచి ఉన్న ప్రసాదం పెట్టెలో ఒక మూలన, మిఠాయిల పక్కనే జారవిడిచాడు. అంత మంది జనంలో, అంత కోలాహలంలో ఎవరూ ఏమీ గమనించలేదు.
పని పూర్తయింది.
విక్రమ్ వెంటనే తలదించుకుని గుంపుకు ఎదురుగా, సందు వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాడు. అతని శరీరం మొత్తం ఉత్కంఠతో చెమటతో తడిసిపోయింది. అతను ఒక్కసారి కూడా వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు. వేట ఇప్పుడు వలలో చిక్కిందని అతనికి తెలుసు.
రాఘవ గుంపును నెట్టుకుంటూ ఎలాగోలా తన కారు దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. డ్రైవర్ ముందే కారు ఏసీ వేసి, తలుపు తెరిచి నిలబడి ఉన్నాడు.
కారు వెనుక మెత్తటి సీటులో వాలి కూర్చుని రాఘవ హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. గుడిలోని ఈ దుమ్ము, ధూళి, పేద బిచ్చగాళ్ల రద్దీ అంటే అతనికి అస్సలు నచ్చదు. కానీ మనసులోని పాపభీతి అతన్ని ప్రతి మంగళవారం ఇక్కడికి లాక్కొస్తుంది.
కారు కదలడం మొదలుపెట్టింది.
రాఘవ కొంచెం ప్రసాదం తిందామని అనుకున్నాడు. అతను అత్యంత భక్తితో ప్రసాదం పెట్టెను తెరిచాడు.
పెట్టె తెరవగానే అతని కనుబొమలు ముడిపడ్డాయి.
ఖరీదైన లడ్డూల మధ్యలో, ఒక మడిచిన పాత, నల్లబడిన కాగితం ముక్క ఉంది.
"ఇదేంటిది?" రాఘవ విసుగ్గా గొణుక్కున్నాడు. ఏదో మురికి బిచ్చగాడు తోపులాటలో ప్రసాదం తీసుకుంటూ పడేసి ఉంటాడు.
అతను ఆ కాగితాన్ని రెండు వేళ్లతో తీసి కిటికీ అద్దం దించి బయట పడేయబోయాడు. కానీ అకస్మాత్తుగా కాగితం ఒక వైపు ముద్రించిన ఎర్రటి సిరా ముద్ర అతని కళ్ళలో పడింది.
రాఘవ చేతివేళ్లు ఉన్నట్టుండి మంచులా అయిపోయాయి. అతని కనుపాపలు భయంతో పెద్దవయ్యాయి.
ఆ కాగితం ఏదో సాధారణ పనికిరాని కాగితం కాదు. అది శేఖర్ చౌదరి యొక్క తిరస్కరించబడిన ఆడిట్ రిపోర్ట్‌లోని ఒక చిరిగిన భాగం. ఆ ముద్ర, ఆ ఫైల్ నంబరు రాఘవకు బాగా గుర్తున్నాయి. ఈ ఫైల్ తిరస్కరించబడాల్సింది, కానీ శేఖర్ నుండి లక్షల రూపాయల లంచం తీసుకుని రాఘవ స్వయంగా కళ్ళు మూసుకుని దీన్ని ఆమోదించాడు.
ఈ తిరస్కరించిన ఫైల్ ముక్క ఈ ప్రసాదం పెట్టెలోకి ఎలా వచ్చింది?
ఏసీ కారులో కూడా తన ఊపిరి ఆగిపోతున్నట్టు రాఘవకు అనిపించింది. అతని నుదుటిపై చెమట ధారలు కారడం మొదలయ్యాయి. అతను వణుకుతున్న చేతులతో కాగితం ముక్కను తిప్పాడు.
కాగితం వెనుక వైపు ఎర్ర సిరాతో చాలా స్పష్టంగా, అందమైన దస్తూరితో కొన్ని వాక్యాలు రాసి ఉన్నాయి:
"దేవుడు లంచగొండులను క్షమించడు, నువ్వు ఎవరి జీవితాలనైతే నాశనం చేశావో, వాళ్ళు కూడా క్షమించరు. తిరస్కరించబడిన ఫైల్‌ను ఆమోదించడానికి శేఖర్ చౌదరి నీకు ఎంత లంచం ఇచ్చాడు? శేఖర్ పాపంలో వాటా ఇప్పుడు నువ్వు కూడా తీసుకోవాలి."
రాఘవ చేతిలోంచి ప్రసాదం పెట్టె కారు నేలపై పడిపోయింది. ఖరీదైన మిఠాయిలు అతని బూట్ల కింద చెల్లాచెదురయ్యాయి, కానీ అటువైపు అతని ధ్యాస లేదు.
అతని శరీరం మొత్తం ఒక ఎండిన ఆకులా వణికిపోతోంది. ఎవరికో అంతా తెలుసు! ఎవరో తన ఈ అత్యంత చీకటి నిజాన్ని తెలుసుకున్నారు, వాళ్ళు తనను నీడలా వెంటాడుతున్నారు. గుడిలోని అంత రద్దీలో ఎవరో ఇంత దగ్గరగా వచ్చి తనకు ఈ ఉత్తరం ఇచ్చి వెళ్ళారు, తను కనీసం గమనించలేకపోయాడు!
రాఘవ పిచ్చివాడిలా కారు కిటికీలోంచి వెనకున్న రోడ్డు వైపు చూడటం మొదలుపెట్టాడు. రోడ్డు మీద ఉన్న ప్రతి మనిషి, ప్రతి బైక్ తననే చూస్తున్నట్టు అతనికి అనిపిస్తోంది. శేఖర్ చౌదరి నిర్మించిన ఆ లోపాలు లేని కోట ఒక పేకమేడలా కూలిపోతున్నట్టు అతనికి అనిపిస్తోంది.
"డ్రైవర్! బండి తిప్పు! వెంటనే కార్పొరేట్ కార్యాలయానికి పోనీ!" రాఘవ భయంతో అరిచాడు. అతను చెమట తుడుచుకుంటూ తన జేబులోంచి ఫోన్ తీసి శేఖర్‌కు కాల్ చేశాడు.
గుడిలోని ఆ రద్దీ నుండి ఆ ఉత్తరం ఎవరు ఇచ్చారో రాఘవకు ఏమీ అర్థం కాలేదు. వేటగాడు ఇప్పుడు తనను వెంటాడుతున్నాడు. రాఘవ ఈ భయం శేఖర్ సామ్రాజ్యంలో మొదటి పగులు సృష్టిస్తుందా?






ఢిల్లీ నడిబొడ్డున ఉన్న శేఖర్ చౌదరి కార్పొరేట్ కార్యాలయం యొక్క విలాసవంతమైన పెంట్‌హౌస్. ఆ గదిలోని భారీ గాజు కిటికీ నుండి నగరం మొత్తం మిరుమిట్లు గొలిపే దీపాలతో వెలిగిపోతూ కనిపిస్తోంది. సమయం రాత్రి తొమ్మిది గంటలు దాటింది.
గదిలోని వాతావరణం చాలా ప్రశాంతంగా, విలాసవంతంగా ఉంది. ఏసీ నుండి చల్లని గాలి వీస్తుండగా, నేపథ్యంలో చాలా నెమ్మదిగా ఒక సంగీతం వినిపిస్తోంది. శేఖర్ కిటికీ ముందు నిలబడి ఉన్నాడు. అతని ఒంటి మీద ఖరీదైన నల్ల సూట్ ఉంది. ఒక చేతిలో క్రిస్టల్ గ్లాసు, అందులో కాస్త ఖరీదైన స్కాచ్ విస్కీ, రెండు ఐస్ ముక్కలు ఉన్నాయి.
వచ్చే వారం పార్లమెంటులో బిల్లు ఆమోదం పొందబోతోంది. శేఖర్ తన మనసులో, తన ఈ విశాల సామ్రాజ్యానికి ఒక నిష్కళంకమైన భవిష్యత్తును ఊహించుకుంటున్నాడు. దేశ ప్రజలు, మాధ్యమాలు, చట్టం అన్నీ ఇప్పుడు తన చేతిలోని కీలుబొమ్మలని అతను భావిస్తున్నాడు. తన ఈ అధికారపు కోటను ఎవరూ, ఎప్పటికీ బద్దలు కొట్టలేరని అతని నమ్మకం.
సరిగ్గా అదే క్షణంలో, శేఖర్ జేబులో ఉన్న అతని వ్యక్తిగత ఫోన్ కంపించింది.
ఈ సంఖ్య చాలా కొద్ది మందికి మాత్రమే తెలుసు. కేవలం అతని అత్యంత సన్నిహిత భాగస్వాములు, కొందరు ముఖ్యమైన ప్రభుత్వ అధికారులు మాత్రమే. శేఖర్ నుదుట ముడతలు వేసి ఫోన్ బయటకు తీశాడు. తెరపై 'ఆడిటర్ రాఘవ' అనే పేరు మెరుస్తోంది.
శేఖర్‌కు కొంచెం చిరాకుగా అనిపించింది. ఈ పిరికివాడంటే అతనికి అసహ్యం, కానీ ఆ వ్యక్తి పెట్టే ఒక్క సంతకానికి చాలా విలువ ఉంది. శేఖర్ గ్లాసులోని విస్కీ ఒక గుక్క తాగి ఫోన్ చెవి దగ్గర పెట్టుకున్నాడు.
"హలో, రాఘవ. ఇంత రాత్రిపూట ఏమైంది?" శేఖర్ గొంతులో అధికార దర్పం ధ్వనించింది.
కానీ ఫోన్ అవతలి వైపు నుండి వినిపించిన స్వరం ఒక సాధారణ మనిషిది కాదు. రాఘవ భయంతో పిచ్చివాడైనట్టున్నాడు. అతను ఆయాసపడుతున్నాడు, అతని గొంతు వణికిపోతోంది.
"సార్... సార్ మనం నాశనమైపోయాం! అంతా అయిపోయింది సార్!" రాఘవ దాదాపు వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాడు.
శేఖర్ కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి. "ఏంటి అడ్డమైన వాగుడు వాగుతున్నావు? ప్రశాంతంగా ఏం జరిగిందో చెప్పు."
"సార్, ఎవరో ఒకరికి తెలిసిపోయింది!" రాఘవ గొంతు భయంతో పూడుకుపోతోంది. "ఈ రోజు ఉదయం గుడిలోని ప్రసాదం పెట్టెలో ఎవరో ఒక చిన్న చీటీ వదిలి వెళ్లారు. సార్, అందులో మీరు తిరస్కరించిన ఆ ఫైల్ గురించి రాసి ఉంది! నేను లంచం తీసుకుని ఆ ఫైల్‌ను ఆమోదించానని కూడా రాసి ఉంది. సార్, వాళ్ళు మనల్ని నీడలా వెంబడిస్తున్నారు! మనం ఇరుక్కుపోయాం సార్!"
రాఘవ మాటలు శేఖర్ చెవుల్లోకి కరిగించిన సీసంలా దూసుకెళ్లాయి.
శేఖర్ చేతి పట్టు హఠాత్తుగా సడలిపోయింది. అతని చేతిలోంచి ఖరీదైన క్రిస్టల్ గ్లాసు జారి కిందపడింది.
'పటార్!'
పెంట్‌హౌస్‌లోని సూది పడినా వినిపించే నిశ్శబ్దాన్ని బద్దలు కొడుతూ ఆ గ్లాసు నేల మీద ఉన్న ఖరీదైన రగ్గుపై పడి ముక్కలైపోయింది. బంగారు రంగు ఖరీదైన విస్కీ రగ్గుపై రక్తంలా వ్యాపించసాగింది.
శేఖర్ రాయిలా నిలబడిపోయాడు. అతని కనుగుడ్లు కొన్ని క్షణాల పాటు నిశ్చలంగా ఉండిపోయాయి. మెదడులో వేయి సైరన్లు ఒకేసారి మోగడం ప్రారంభించాయి. ఈ ఫైల్ గురించి బయటి ప్రపంచానికి తెలిసే అవకాశమే లేదు! ఆ ఫైల్ చాలా కాలం క్రితమే రద్దు చేయబడింది, దానిని అకౌంట్స్ విభాగంలోని పేపర్ ష్రెడర్ యంత్రంలో ముక్కలు చేసి చెత్తబుట్టలో పడేశారు.
చెత్తబుట్టలోని చెత్త నుండి ఈ ఫైల్ సంఖ్య బయటి వ్యక్తికి ఎలా చేరింది?
"సార్? సార్ మీరు వింటున్నారా?" అవతలి నుండి రాఘవ ఇంకా సణుగుతూనే ఉన్నాడు. "నేను కొన్ని రోజులు నగరం విడిచి పారిపోనా సార్? వాళ్ళు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు కూడా సమాచారం ఇవ్వొచ్చు!"
శేఖర్ తన దవడలు బిగించాడు. అతని లోపలి భయం ఒక్క క్షణంలో భయంకరమైన కోపంగా మారింది.
"నోరు మూసుకో రాఘవ!" శేఖర్ పాములా బుసకొట్టాడు. అతని స్వరం ఇప్పుడు మంచు కన్నా చల్లగా ఉంది. "ఎక్కడికీ పారిపోవడానికి ప్రయత్నించకు. ఒకవేళ అలా చేస్తే, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నిన్ను పట్టుకోకముందే నేను నిన్ను పాతేస్తాను. మనల్ని ఎవరూ ఏమీ చేయలేరు. నేను ఈ విషయం చూసుకుంటాను. నువ్వు నోరుమూసుకుని నీ ఇంట్లో కూర్చో."
శేఖర్ ఖట్ అని ఫోన్‌ కట్ చేశాడు.
అతను నేల మీద పడి ఉన్న పగిలిన గాజు ముక్కల వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు. అతని గుండెల్లో విచిత్రంగా వణుకు పుడుతోంది. ఇది సాధారణ భయం కాదు, ఒక చక్రవర్తి తన సొంత కోట కూలిపోతుందనే భయం.
శేఖర్ నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి ఒక తోలు సోఫాలో కూర్చున్నాడు. అతని కుయుక్తితో నిండిన మెదడు ఇప్పుడు వేగంగా లెక్కలు వేయడం మొదలుపెట్టింది.
బయటి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు, సిబిఐ లేదా ఏ న్యాయమూర్తికి కూడా ఈ రద్దయిన ఫైల్ గురించి తెలిసే అవకాశం లేదు. ఎందుకంటే ఆ ఫైల్ నకలు ఎక్కడా లేదు. అంటే... ఈ సమాచారం బయటి నుండి రాలేదు.
అంటే, ఎలుక ఈ కార్పొరేట్ భవనంలోనే ఉంది! శేఖర్ చౌదరి సొంత అడ్డాలోనే ఎవరో గూఢచర్యం చేస్తున్నారు.
ఈ ఆలోచన రాగానే శేఖర్ వెన్నులోంచి ఒక చల్లని ప్రవాహం పారినట్టయ్యింది. తన సొంత సామ్రాజ్యంలో, తనకు అత్యంత సన్నిహితులలోనే ఎవరో ఒకరు తనతో ఘోరమైన నమ్మకద్రోహం చేస్తున్నారు! ఎవరు వాళ్ళు?
శేఖర్ కళ్ళ ముందు మొదట రావుిల ముఖం మెదిలింది.
రావుిల అతని కుడి భుజం. ఈ బిల్లు పథకం మొత్తాన్ని ఆమే చూసుకుంటుంది. రావుిల దగ్గర అన్ని దస్త్రాలు, చివరికి ల్యాప్‌టాప్ పాస్‌వర్డ్‌లు కూడా ఉంటాయి. రావుిల నమ్మకద్రోహం చేయగలదా? ఈ ప్రపంచంలో డబ్బు కంటే పెద్ద దేవుడు లేడని శేఖర్‌కు తెలుసు. రావుిలకు ఏదైనా ప్రత్యర్థి రాజకీయ పార్టీ నుండి భారీ ఆఫర్ వచ్చిందా? తనను బ్లాక్‌మెయిల్ చేయడానికి రావుిలనే ఆ రద్దయిన ఫైల్ వార్తను బయటపెడుతోందా?
శేఖర్ కళ్ళు అనుమానంతో చిన్నవయ్యాయి.
తర్వాత అతనికి మాయ గుర్తొచ్చింది.
మాయ! నిన్న రాత్రి ఆ ప్రత్యేక పార్టీలో మాయను గద్దించిన తర్వాత ఆమె కళ్ళలోని చూపు ఏదోలా మారిపోయింది. శేఖర్ చాలామంది కళ్ళను చదవగలడు. నిన్న మాయ కళ్ళలో అతను భయాన్ని చూడలేదు, ఒక జిత్తులమారి, దురాశపరురాలైన రాక్షసి చూపును చూశాడు.
మాయ కొన్ని రోజులుగా రావుిలతోనే ఆ హోటల్ గదిలో ఉంటోంది. మాయ చాలా తెలివిగా రావుిల ల్యాప్‌టాప్ నుండి ఈ ఫైల్ వివరాలు దొంగిలించిందా? డబ్బు మీద ఆశతో తన భర్త మీదే నకిలీ కేసు పెట్టి రోడ్డున పడేసి బిచ్చగాడిగా మార్చగల అమ్మాయి, శేఖర్‌ను కూడా ఎప్పుడైనా కాటు వేయగలదు! మాయ తన భవిష్యత్తును సురక్షితం చేసుకోవడానికి శేఖర్‌నే బ్లాక్‌మెయిల్ చేయడానికి ప్రణాళిక వేస్తోందా?
శేఖర్ శ్వాస బరువెక్కింది. తాను అల్లిన ఈ సాలెగూడులో తానే చిక్కుకుపోతున్నట్టుగా అనిపించింది. అతను కొనుక్కున్న మనుషులే, ఈ రోజు పదునైన కత్తుల్లా మారి అతని గొంతు చుట్టూ తిరుగుతున్నారు.
కానీ శేఖర్ చౌదరి పచ్చి ఆటగాడు కాదు. అతను చల్లని మెదడున్న నేరస్థుడు.
ఇప్పుడే ఎవరినీ ఏమీ అనకూడదని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు. రావుిలను గానీ, మాయను గానీ తాను అనుమానిస్తున్నట్టు కలలో కూడా ఊహించనివ్వకూడదు. ఒకవేళ అతను ఇప్పుడు అరిచినా లేదా వాళ్ళను విచారించినా, ఆ గూఢచారి ఎలుక అప్రమత్తమై అన్ని సాక్ష్యాలను నాశనం చేస్తుంది.
లేదు, శేఖర్ పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉంటాడు. అతను వాళ్ళతో మునుపటిలాగే నవ్వుతూ మాట్లాడతాడు. కానీ ఇప్పుడు అతని కళ్ళకు కనబడకుండా కఠినమైన నిఘా ఉంటుంది. అతను మాయ, రావుిల యొక్క ప్రతి కదలికను, ప్రతి ఫోన్ కాల్‌ను చాలా జాగ్రత్తగా గమనిస్తాడు. నమ్మకద్రోహం చేస్తున్న వ్యక్తి ఏదో ఒక తప్పు ఖచ్చితంగా చేస్తాడు. అప్పుడు శేఖర్ వాళ్లకు ఢిల్లీ నగరం ఎప్పటికీ మర్చిపోలేని శిక్ష విధిస్తాడు.
శేఖర్ సోఫా నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. ముందుగా ఈ సమాచారం భౌతికంగా బయటకు ఎలా వెళ్లిందో అతను కనుక్కోవాలి.
అతను ఇంటర్‌కామ్ బటన్ నొక్కి తన ప్రధాన భద్రతా అధికారిని పిలిచాడు.
"రాణా, వెంటనే నా గదికి రా," శేఖర్ చాలా ప్రశాంతమైన స్వరంతో ఆదేశించాడు.
కొన్ని నిమిషాల్లో, యూనిఫామ్ ధరించిన, కండలు తిరిగిన భద్రతా అధిపతి రాణా గదిలోకి వచ్చి వందనం చేసి నిలబడ్డాడు. నేల మీద పగిలిన గ్లాసు, శేఖర్ గంభీరమైన ముఖం చూసి అతను కొంచెం కంగారుపడ్డాడు.
"రాణా," శేఖర్ తన ల్యాప్‌టాప్‌ను మూసివేసి చాలా చల్లని స్వరంతో అన్నాడు. "ఈ రోజు నుండి రావుిల, మాయల మీద ఇరవై నాలుగు గంటలూ నిఘా పెట్టాలి. వాళ్ళు ఎవరిని కలుస్తున్నారు, ఫోన్‌లో ఏం మాట్లాడుతున్నారు, అన్నిటి నమోదులు నాకు కావాలి. ముఖ్యంగా రావుిల ల్యాప్‌టాప్, ఫోన్‌లను రిమోట్‌గా హ్యాక్ చేసే ఏర్పాటు చెయ్యి. ఇక మాయ ఉన్న హోటల్ గది బయట, ఆమె గుర్తుపట్టలేని ఒక వ్యక్తిని కాపలా ఉంచు."
రాణా కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాడు. "సార్, రావుిల మేడమ్ మీ కుడి భుజం కదా... అలాగే మాయ మేడమ్ రేపు ఉదయం ఆ పెద్ద ప్రత్యక్ష ఇంటర్వ్యూ ఇవ్వబోతున్నారు..."
"నేను చెప్పింది చెయ్యి రాణా!" శేఖర్ గద్దించాడు. అతని కళ్ళు కోపంతో మెరుస్తున్నాయి. "నా ఇంట్లోనే పాము దూరింది. రావుిల లేదా మాయ... వీరిలో ఎవరో ఒకరు నా ఆ తిరస్కరించబడిన ఫైల్ వార్తను బయటపెట్టారు. వాళ్ళు నన్ను బ్లాక్‌మెయిల్ చేయడానికి ప్రణాళిక చేస్తున్నారు. నువ్వు కేవలం వాళ్ళ మీద నిఘా పెట్టు. నా అనుమానం నిజమైతే, బిల్లు ఆమోదం పొందిన తర్వాత నా చేతులతోనే వాళ్ళిద్దరినీ అంతం చేస్తాను."
రాణా తల ఊపి వేగంగా గది నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.
శేఖర్ ఒంటరిగా కిటికీలోంచి ఢిల్లీ చీకటి వైపు చూస్తూ ఒక పైశాచిక నవ్వు నవ్వాడు.
"రావుిల, మాయ... నన్ను వెర్రివాడిని చేద్దామనుకున్నారా? మీరు నా పంజరంలో చెయ్యి పెట్టారు. ఇప్పుడు నేను ఆ చేతిని మీ శరీరం నుండి వేరు చేస్తాను."
శేఖర్ తాను సృష్టించుకున్న బొమ్మలను నాశనం చేయడానికి ప్రణాళిక వేస్తుండగా, నగరం యొక్క మరో మూలన ఉన్న అర్జున్, అతని మిత్రులు ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుంటారా? శేఖర్ ఆడుతున్న ఈ ద్వంద్వ క్రీడ తన సొంత సామ్రాజ్యానికే నిప్పు పెడుతుందా?