విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

ఢిల్లీలోని ఒక అత్యంత విలాసవంతమైన ఫైవ్-స్టార్ స్పా మరియు బ్యూటీ సెలూన్.

ఆ ప్రదేశం పేరు సాధారణ ప్రజలకు తెలిసే అవకాశం లేదు. ఇక్కడ అడుగుపెట్టాలంటే కేవలం డబ్బుంటే సరిపోదు, సమాజంలో అత్యున్నత వర్గానికి చెందిన విఐపి సభ్యత్వం ఉండాలి. స్పా లోపలి వాతావరణం పూర్తిగా వేరే ప్రపంచంలో ఉన్నట్టు ఉంటుంది. నలువైపులా ఖరీదైన లావెండర్, గంధపు సువాసనలు వ్యాపించి ఉన్నాయి. ఏసీ నుండి వచ్చే చల్లని గాలి, నేపథ్య సంగీతంగా నెమ్మదిగా వినిపిస్తున్న వాయిద్య సంగీతం మనసును ప్రశాంతపరుస్తాయి.
ఒక పెద్ద ప్రైవేట్ గదిలో, సరిగ్గా మధ్యలో ఉన్న తెల్లటి, మృదువైన స్పా-టేబుల్‌పై మాయ బోర్లా పడుకుని ఉంది. ఆమె వీపుపై ఒక నిపుణురాలైన థెరపిస్ట్ చాలా జాగ్రత్తగా ఖరీదైన సుగంధ నూనెతో మసాజ్ చేస్తోంది.
గత కొన్ని రోజులుగా ఆగకుండా టీవీ ఇంటర్వ్యూలు, దొంగ కన్నీళ్ల నటన, స్టూడియోలోని కఠినమైన లైట్ల వల్ల కలిగిన ఒత్తిడిని తగ్గించుకోవడానికే శేఖర్, మాయను ఇక్కడికి పంపించాడు. రేపు ఉదయం ఆ మెగా లైవ్ ఇంటర్వ్యూ జరగనుంది, అది దేశం మొత్తం సెంటిమెంట్‌ను తారాస్థాయికి తీసుకెళ్తుంది.
మాయకు కొంచెం దూరంలో, ఒక సౌకర్యవంతమైన లెదర్ సోఫాలో రావుిళ కూర్చుని ఉంది. ఆమె ఒడిలో ఒక ఐప్యాడ్ ఉంది. ఆమె కాఫీ తాగుతూ, రేపటి స్క్రిప్ట్‌ను మాయకు చదివి వినిపిస్తోంది.
"రేపటి ఇంటర్వ్యూ చాలా కీలకం మాయ," రావుిళ ఐప్యాడ్ నుండి కళ్ళు తిప్పకుండానే వృత్తిపరమైన స్వరంతో చెప్పింది. "రేపు యాంకర్ నిన్ను అర్జున్ తల్లిదండ్రుల గురించి అడుగుతుంది. నువ్వు సరిగ్గా పదిహేను సెకన్ల తర్వాత వెక్కి వెక్కి ఏడవాలి. అర్జున్ తల్లిదండ్రులు కూడా ఈ హింసలో సమాన భాగస్వాములని నువ్వు చెప్పాలి. వాళ్ళే అర్జున్‌ను రెచ్చగొట్టేవారని అనాలి. గుర్తుంచుకో, నీ కన్నీళ్లు సరిగ్గా కెమెరా లెన్స్ వైపు చూస్తూ కారాలి."
మాయ కళ్ళు మూసుకునే స్పా-టేబుల్‌పై పడుకుని ఉంది. మసాజ్ వల్ల ఆమె శరీర కండరాలు రిలాక్స్ అవుతున్నప్పటికీ, ఆమె మెదడులోని నరాలు తీవ్రమైన ఉత్కంఠతో బిగుసుకుపోయాయి.
"నేను చూసుకుంటానులే రావుిళ అక్క," మాయ కళ్ళు మూసుకునే చాలా ప్రశాంతమైన, చల్లని స్వరంతో జవాబిచ్చింది.
గతంలో అయితే మాయ, రావుిళ చెప్పిన ప్రతి మాటకు కేవలం తలూపేది. ఆమె రావుిళకు భయపడేది, శేఖర్ చౌదరిని దేవుడిలా భావించేది. ఆ మనుషులు తనను అర్జున్ యొక్క ఊపిరాడని, సాధారణ జీవితం నుండి విడిపించి ఒక రాజభవనంలో కూర్చోబెట్టారని ఆమె అనుకునేది.
కానీ గత రాత్రి ఆ ప్రత్యేకమైన పార్టీలో శేఖర్ అన్న ఆ తీవ్ర అవమానకరమైన మాటలు మాయ చెవుల్లో ఇప్పటికీ గంటలా మోగుతున్నాయి.
"నువ్వు నా భాగస్వామివి కాదు మాయ, నువ్వు నేను కొనుక్కున్న ఒక వస్తువువి. నువ్వు కేవలం ఒక మైక్‌వి."
శేఖర్ చౌదరి అందరి ముందు ఆమెను ఒక చవకబారు ఎస్కార్ట్ స్థాయికి దిగజార్చాడు. అంతేకాదు, వచ్చే వారం బిల్లు పాసయ్యాక ఆమెను డస్ట్‌బిన్‌లో విసిరి పారేస్తానని కూడా నేరుగా బెదిరించాడు.
మాయ స్పా-టేబుల్‌పై ఉన్న మృదువైన టవల్‌ను తన రెండు చేతులతో గట్టిగా నొక్కి పట్టుకుంది.
ఆమె అర్జున్ వర్మ లాంటి ఒక నిజాయితీపరుడైన, మంచి మనిషిని రోడ్డు మీద బిచ్చగాడిని చేసింది. ఆమె తన సమాజాన్ని, తన కుటుంబాన్ని—అన్నీ అమ్మివేసి ఈ నేర ప్రపంచంలోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె ఇంత పెద్ద జూదం ఆడింది కేవలం శేఖర్ చౌదరి చేతిలో కీలుబొమ్మగా ఉండటానికా? ఆమె కేవలం ఒక 'వాడి పారేసే' వస్తువుగా మారడానికే తన ఆత్మాభిమానాన్ని త్యాగం చేసిందా?
లేదు.
మాయ భావోద్వేగాలకు లోనయ్యే అమాయకపు అమ్మాయి కాదు. ప్రేమతో గుడ్డివాడైన అర్జున్‌ను మోసం చేయగలిగిన ఆమె, శేఖర్ లాంటి ఒక రాజకీయ నేరస్థుడిని మోసం చేసే ముందు రెండుసార్లు ఆలోచించదు. శేఖర్ చౌదరి సామ్రాజ్యంలో నిలదొక్కుకోవాలంటే, అతడి కంటే క్రూరంగా ఉండాలని మాయ గ్రహించింది.
వచ్చే వారం 'కుటుంబ రక్షణ బిల్లు' పాసయ్యాక శేఖర్‌కు మాయతో అవసరం ఉండదు. అప్పుడు శేఖర్ బహుశా ఆమెకు కొన్ని లక్షల రూపాయలు ఇచ్చి పంపించేస్తాడు, లేదా ఆమె హద్దు మీరితే, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు కూడా ఆమె శవాన్ని కనుక్కోలేని విధంగా మాయం చేసేస్తాడు.
మాయ తన భవిష్యత్తును సురక్షితం చేసుకోవాలి. ఆర్ ఈ పెద్దవాళ్ళ ప్రపంచంలో బతకడానికి ఉన్న ఏకైక ఆయుధం—బ్లాక్‌మెయిల్.
"రావుిళ అక్క," మాయ హఠాత్తుగా కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె థెరపిస్ట్‌ను చేతితో సైగ చేసి గది బయటకు వెళ్ళమని చెప్పింది.
థెరపిస్ట్ తలవంచుకుని గది నుండి బయటకు వెళ్ళగానే, స్పా రూమ్ పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది.
మాయ చాలా నెమ్మదిగా స్పా-టేబుల్ నుండి లేచి కూర్చుంది. ఆమె శరీరంపై ఒక తెల్లటి బాత్‌రోబ్ చుట్టుకుని ఉంది. ఆమె నిటారుగా కూర్చుని రావుిళ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఏమాత్రం బాధితురాలు లేదా నిస్సహాయురాలైన అమ్మాయి ఛాయలు లేవు. అక్కడ ఇప్పుడు ఒక వేటగాడి నక్కలాంటి జిత్తులమారితనం మెరుస్తోంది.
"రేపటి స్క్రిప్ట్ నేను కంఠస్థం చేస్తాను రావుిళ అక్క. దాని గురించి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు," మాయ చాలా నెమ్మదిగా చెప్పింది. "కానీ నేను ఒక విషయం తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను."
రావుిళ ఐప్యాడ్ నుండి కళ్ళు తీసి మాయ వైపు కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూసింది. మాయ గొంతులోని ఈ కొత్త, ఆత్మవిశ్వాసంతో కూడిన స్వరం రావుిళకు కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది.
"ఏమిటది?" రావుిళ కనుబొమలు ముడివేసి అడిగింది.
మాయ ఒక టవల్‌తో తన ముఖం తుడుచుకుంది. తర్వాత చాలా సాధారణంగా, వాతావరణం గురించి మాట్లాడుతున్నట్టుగా ఇలా అంది—
"వచ్చే వారం బిల్లు పాసైన తర్వాత మనకు విదేశీ ఎన్జీఓల నుండి చాలా డాలర్ల ఫండింగ్ వస్తుంది కదా? ఆ డబ్బు స్విస్ బ్యాంక్ అకౌంట్ల ద్వారా వస్తుందని విన్నాను. కానీ నా ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఆ డబ్బు నేరుగా శేఖర్ గారి పేరు మీద వస్తుందా, లేక నకిలీ కంపెనీల పేరు మీద వస్తుందా?"
ఆ మాట వినగానే రావుిళ కాఫీ తాగడం మధ్యలోనే ఆపేసింది. ఆమె కనుపాపలు ఒక్కసారిగా పెద్దవయ్యాయి.
ఈ అత్యంత రహస్యమైన సమాచారం మాయకు ఎలా తెలిసింది? "నువ్వు... నువ్వు ఈ పనికిమాలిన మాటలన్నీ ఎక్కడ విన్నావు మాయ?" రావుిళ వృత్తిపరమైన ముసుగు ఒక్క క్షణం పాటు జారిపోయింది. ఆమె గొంతు కొద్దిగా వణికింది.
మాయ రావుిళ నుండి ఈ ప్రతిచర్యనే చూడాలనుకుంది. తను సరిగ్గా దెబ్బకొట్టానని ఆమెకు అర్థమైంది. మాయ స్పా-టేబుల్ నుండి దిగి, చెప్పులు లేకుండా చాలా నెమ్మదిగా రావుిళ సోఫా వైపు నడిచింది.
"పనికిమాలిన మాటలా రావుిళ అక్క?" మాయ ఒక వంకర, చల్లని నవ్వు నవ్వింది. "నేను ఒక సాధారణ ఇంటి అమ్మాయిని కావచ్చు. కానీ నేను అమాయకురాలిని కాదు."
రావుిళ ఐప్యాడ్ నుండి ముఖం పైకెత్తి మాయ వైపు చూసింది. ఆమె చూపు వేటాడే పాములా చల్లగా, నిశ్చలంగా ఉంది. రావుిళ కళ్లముందున్న మనిషి కెరీర్‌ను కనురెప్ప వేయకుండానే నాశనం చేయగల మహిళ. ఆమె ముఖంలో భయం లేదు, కేవలం విసుగు ఉంది.
"ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు మాయ? సూటిగా చెప్పు," రావుిళ కాఫీ కప్పును టేబుల్ మీద పెట్టి కఠినంగా అంది.
మాయ రావుిళ యొక్క ఈ చల్లని రూపాన్ని చూసి భయపడేది, కానీ ఈ రోజు తనలోనే ఒక రాక్షసి మేల్కొంది. ఆమె అద్దం ముందు నిలబడి తన బాత్‌రోబ్‌ను సరిచేసుకుంటూ చాలా సాధారణంగా అంది, "నేను కేవలం తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను, వచ్చే వారం బిల్లు పాసైన తర్వాత నా పరిస్థితి ఏంటి? అంటే... మీ ఆ భారీ ఫండింగ్, ప్రాజెక్ట్ ప్లాన్ ఏంటి?"
రావుిళ పొడిగా, కర్కశంగా నవ్వింది. "నీకేమవుతుంది? నీకు నీ ప్రతిఫలం దొరుకుతుంది. శేఖర్ గారు నీకు ఒక మంచి ఫ్లాట్, కొంత డబ్బు ఇస్తారు. తర్వాత నువ్వు నీ జీవితంలోకి వెళ్ళిపోతావు. నువ్వు మాకు ముఖచిత్రానివి, బిల్లు పాసయ్యాక నీతో మాకు అవసరం లేదు."
మాయ గుండె జల్లుమంది. నిన్న రాత్రి శేఖర్ అన్న అవమానకరమైన మాటలు నిజమవుతున్నాయి. బిల్లు పాసయ్యాక వాళ్ళు నిజంగానే తనను డస్ట్‌బిన్‌లో విసిరి పారేస్తారు.
మాయ అద్దం వైపు చూసి ఆత్మతృప్తితో నవ్వింది. ఆమె తన మనసులో ఏముందో రావుిళకు ఏమాత్రం తెలియనివ్వలేదు.
"ఓహ్, అలాగా. అర్థమైంది రావుిళ అక్క," మాయ చాలా మెత్తని స్వరంతో అంది. "నేను కేవలం ఆలోచిస్తున్నాను, ఇంత పెద్ద ప్రాజెక్ట్, ఇంత విదేశీ ఫండింగ్... అంతా మీరే చూసుకోలేరు కదా. నేను శేఖర్ గారికి భాగస్వామి కాగలనేమో అని."
రావుిళ తన స్థానం నుండి లేచి నిలబడింది. ఆమె మాయకు చాలా దగ్గరగా వచ్చి, ఒక పురుగును చూస్తున్నట్టు చూసింది.
"భాగస్వామివా? నువ్వా?" రావుిళ బుసకొట్టింది. "మాయ, నువ్వొక వస్తువువి. నువ్వు శేఖర్ గారు కొనుక్కున్న ఒక బొమ్మవి. ఎక్కువ కలలు కనకు. నీ హద్దుల్లో ఉండు. లేకపోతే శేఖర్ చౌదరి నిన్ను ఎక్కడ పాతిపెడతాడో, చావుబతుకుల్లో ఉన్న నీ మొగుడి కన్నా నీ పరిస్థితి దారుణంగా ఉంటుంది."
రావుిళ ఆ మాటలు చెప్పి ఐప్యాడ్ తీసుకుని గది నుండి వేగంగా బయటకు వెళ్ళిపోయింది.
మాయ ఒంటరిగా అద్దం ముందు నిలబడి ఉంది. రావుిళ బహుశా తనను భయపెట్టి నోరు మూయించానని అనుకుంటుంది. కానీ మాయ తన ఫోన్‌లో ఒక డెత్ వారెంట్ దాచిపెట్టుకుందని రావుిళ కలలో కూడా ఊహించలేదు.
గత కొన్ని రోజులుగా రావుిళ పడుకునే గదిలో ల్యాప్‌టాప్ తెరిచి ఉంచి బాత్రూమ్‌కు వెళ్ళినప్పుడు, మాయ చాలా నిశ్శబ్దంగా రావుిళ ల్యాప్‌టాప్ నుండి రోహన్ యొక్క సైప్రస్, మారిషస్‌లలోని కొన్ని నకిలీ కంపెనీల ఇమెయిళ్ళు, ఇన్‌వాయిస్‌లు, బ్యాంక్ లావాదేవీల ఐడీలను తన ఒక రహస్య క్లౌడ్ డ్రైవ్ ఫోల్డర్‌లోకి ఫార్వార్డ్ చేసుకుంది.
మాయ అద్దం వైపు చూసి నవ్వింది. ఈ డాక్యుమెంట్ల కాపీ ఒకటి సిబిఐ లేదా అంతర్జాతీయ నిఘా సంస్థకు అనామకంగా చేరితే శేఖర్ 1700 కోట్ల సామ్రాజ్యం అంతమైపోతుందని ఆమెకు తెలుసు. మాయ ఇప్పుడు ఎవరికీ కీలుబొమ్మ కాదు. బిల్లు పాసయ్యే రోజు ఆమె ఈ డాక్యుమెంట్లతో శేఖర్‌ను బ్లాక్‌మెయిల్ చేస్తుంది. శేఖర్ చౌదరి ఆమె కాళ్ళ మీద పడతాడు.
వచ్చే వారం కేవలం శేఖర్ పతనం జరుగుతుందా, లేక మాయ యొక్క ఈ అతి దురాశ ఆమెను ఎవరూ కాపాడలేని అగాధంలోకి లాక్కెళ్తోందా?





హైదరాబాద్ శివార్లలో, ఒక ఇరుకైన, దుమ్ముపట్టిన మురికివాడలోని ఆ కొత్త రహస్య స్థావరం లోపలి చిన్న గది, ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన యుద్ధ క్షేత్రంగా మారిపోయింది.
సమయం రాత్రి మూడు గంటలు కావస్తోంది. గదిలో మినుకుమినుకుమంటున్న పసుపు బల్బు వెలుగులో నేల వైపు చూస్తే, ఎవరో వేలకొద్దీ తెల్లటి చనిపోయిన పురుగుల్ని చల్లిపెట్టినట్టు అనిపిస్తోంది. రతన్ తెచ్చిన చెత్తకుండీలోని నల్లటి పాలిథిన్ సంచి నుండి తీసిన, చింపిన, ముక్కలు చేసిన కాగితాల కుప్పతో గది నేలంతా కప్పబడి ఉంది.
గత నలభై ఎనిమిది గంటలుగా ఈ గదిలో మనుషుల గొంతు వినిపించలేదు. కేవలం కాగితాలు కదిపినప్పుడు వచ్చే గరగర శబ్దం, ఒక పాత గోడ గడియారం యొక్క టిక్ టిక్ శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి.
నేల మీద కూర్చుని కూర్చుని విక్రమ్ వెన్నెముక నొప్పితో బిర్రబిగుసుకుపోయింది. అతని కళ్ళు నిప్పు కణికల్లా ఎర్రగా ఉన్నాయి. అతను ఒక చిమటాతో రెండు చాలా సన్నని కాగితపు ముక్కలను ఒకటిగా అతికించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. కానీ నిరంతరాయంగా ఈ అమానుషమైన సూక్ష్మమైన పని చేయడం వల్ల, హఠాత్తుగా విక్రమ్ కుడి చేతి వేళ్ళకు భయంకరంగా నరం పట్టేసింది.
"ఇలా కాదు అర్జున్!" విక్రమ్ కోపంతో, నిరాశతో పిడికెడు కాగితపు ముక్కలను నేల మీదకు విసిరికొట్టాడు. అతని గొంతు బొంగురుపోతోంది. "మనకు పిచ్చెక్కింది! ఒక మనిషి ఎంతసేపు ఈ చెత్తను జల్లెడ పట్టగలడు? మనం ఈ చెత్తకుండీలోని చెత్తతో శేఖర్ చౌదరి లాంటి ఒక కొండను పగలగొట్టాలనే కలలు కంటున్నాం! ఇది సాధ్యం కాదు తమ్ముడా."
విక్రమ్ రెండు చేతులతో తన ముఖాన్ని కప్పుకున్నాడు. తీవ్రమైన నిస్సహాయత, శారీరక అలసట అతన్ని కబళించేశాయి.
గదిలోని ఒక మూలన, జడ్జి రావు గారి పక్కనే రాజీవ్ కూర్చుని ఉన్నాడు. రాజీవ్, ఆదిత్య యొక్క 'పురుషార్థ' అనే సేవా సంస్థలో సభ్యుడు. ఈ కాగితాలు అతికించే పనిలో అర్జున్‌కు సహాయం చేయడానికి ఆదిత్య నిన్న రాత్రి అతన్ని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాడు. రాజీవ్ వయసు నలభైకి దగ్గరగా ఉంటుంది, కానీ కళ్ల కింద నల్లటి వలయాలు, నుదుటి భాగంలో పలచబడిన జుట్టు వల్ల చాలా పెద్దవాడిలా కనిపిస్తున్నాడు. అతను చాలా సాధారణమైన, చవకబారు చొక్కా వేసుకుని ఉన్నాడు.
విక్రమ్ ఆ కాగితాలను విసిరికొట్టినప్పుడు, రాజీవ్ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు. అతను చాలా నెమ్మదిగా, ఎంతో ప్రేమగా నేలమీద పడిన ఆ కాగితపు ముక్కల్ని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. అవి కాగితాలు కానట్టు, ఎంతో విలువైన గాజు ముక్కలైనట్టు.
"వదిలేయకు తమ్ముడా," రాజీవ్ చాలా ప్రశాంతంగా, కానీ లోతైన, అణచిపెట్టుకున్న బాధతో నిండిన స్వరంతో అన్నాడు.
విక్రమ్ తలెత్తి రాజీవ్ వైపు చూశాడు.
రాజీవ్ ఒక కాగితపు ముక్క వైపు చూస్తూ ఒక మ్లానమైన నవ్వు నవ్వాడు. "తెలుసా విక్రమ్, ఈ సమాజం మగవాళ్ళకు కష్టాలుండవని అనుకుంటుంది. ఒక విడాకుల కేసులో మగవాళ్ళు కేవలం డబ్బు మాత్రమే కోల్పోతారని అనుకుంటుంది. కానీ వాళ్ళకు తెలియదు, మనం అసలు మన కిటికీలోంచి వచ్చే ఉదయపు ఎండను కూడా కోల్పోతామని."
రాజీవ్ కళ్ళు హఠాత్తుగా మెరిశాయి.
"నాకు ఐదేళ్ళ కూతురు ఉంది, తెలుసా? పేరు రియా," రాజీవ్ గొంతు ఈసారి కొద్దిగా వణికింది. "మూడేళ్ళ క్రితం నా భార్య నా మీద, నా వృద్ధ తల్లిదండ్రుల మీద నకిలీ గృహ హింస కేసు పెట్టింది. కేవలం నా పిత్రార్జితమైన ఇంటిని తన పేరు మీద రాయించుకోవడానికి. కోర్టు నా సొంత కూతురిని కలిసే హక్కును కూడా లాగేసుకుంది. గడిచిన మూడేళ్ళలో నేను నా కూతురి ముఖం ఒక్కసారి కూడా చూడలేదు. దాని పుట్టినరోజుకి నేను కాలేజ్ గేటు బయట ఒక చవకబారు బొమ్మ చేతిలో పట్టుకుని పిచ్చివాడిలా నిలబడతాను, కానీ వాళ్ళమ్మ దాన్ని వెనుక గేటు నుండి తీసుకుని వెళ్ళిపోతుంది."
గది మొత్తం నిశ్శబ్దమైపోయింది. విక్రమ్ చేతి నరం పట్టేసిన నొప్పి, ఈ వ్యక్తి గుండెల్లోని నొప్పి ముందు ఒక్క క్షణంలో మాయమైపోయింది. ఒక తండ్రి తన సొంత బిడ్డ కోసం పడుతున్న ఆ మౌన రోదన ఏ మగాడి కళ్ళలోనైనా నీళ్ళు తెప్పించడానికి సరిపోతుంది.
"నేను ప్రతి రాత్రి నిద్రపోతున్నప్పుడు, రియా నా వేలు పట్టుకుని 'నాన్నా' అని పిలుస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది," రాజీవ్ కన్నీళ్లను చొక్కా చేత్తో తుడుచుకున్నాడు. అతని కళ్లలో ఇప్పుడు ఒక విచిత్రమైన అగ్ని ప్రజ్వలస్తోంది. "మన చేతిలో మరో దారి లేదు విక్రమ్. వచ్చే వారం శేఖర్ ఆ బిల్లును ఆమోదిస్తే, నాలాంటి లక్షలాది మంది తండ్రులు ఇంకెప్పుడూ తమ పిల్లలను చూడలేరు. చట్టం వాళ్ళను శాశ్వతంగా రాక్షసులుగా మార్చేస్తుంది. నేను ఈ కాగితాలను అతికించడం లేదు విక్రమ్. నేను నా కూతురి దగ్గరకు తిరిగి వెళ్ళే దారి వెతుకుతున్నాను."
రాజీవ్, విక్రమ్ భుజంపై ఒక చేయి వేశాడు. మగవాళ్ళ మధ్య ఉండే ఈ నిశ్శబ్ద స్నేహానికి మాటలు అక్కర్లేదు.
"మనం ఈ బిల్లును ఆపగలిగితే, మనం శేఖర్‌ను అంతం చేయగలిగితే," రాజీవ్ పళ్ళు బిగపట్టి అన్నాడు, "అప్పుడు బహుశా నా ఈ నాశనమైన జీవితానికి ఏ అర్థమూ ఉండకపోవచ్చు, కానీ కనీసం ఏదో ఒక రోజు నా కూతురు పెద్దయ్యాక తన తండ్రి ఒక మృగం కాదని, ఒక అమాయకుడని తెలుసుకుంటుంది. నేను చావడానికి సిద్ధం తమ్ముడా, కానీ నేను ఈ కాగితాలు అతికించడం ఆపను."
రాజీవ్ మాటలు గదిలోని గాలిని ఒక విద్యుత్ తరంగంతో నింపేశాయి. విక్రమ్ లోపలి నిరాశ, అలసట మొత్తం ఒక్క క్షణంలో కర్పూరంలా ఆవిరైపోయాయి. ఇది కేవలం వాళ్ళు బతకడానికి చేస్తున్న పోరాటం కాదని, ఇది రాజీవ్ లాంటి లక్షలాది మంది తండ్రుల కన్నీటి పోరాటమని అతను గ్రహించాడు.
విక్రమ్ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా నేల మీద నుండి చిమటాను తీసుకున్నాడు. అతను మళ్ళీ కాగితాలు అతికించడం మొదలుపెట్టాడు.
అటువైపు, గదికి సరిగ్గా మధ్యలో అర్జున్ కూర్చుని ఉన్నాడు.
గత రెండు రోజులుగా అర్జున్ స్నానం, తిండి మర్చిపోయాడు. అతని పక్కన ఒక ప్లేట్‌లో రెండు రొట్టెలు, కొంచెం కూర ఎండిపోయి ఉన్నాయి, కానీ అటువైపు అతని ధ్యాసే లేదు. అతని కాలికి ఉన్న కట్టు దుమ్ముతో నల్లగా మారిపోయింది. కానీ అర్జున్ వాటిని పట్టించుకోవడం లేదు. అతను ఇప్పుడు ఒక యంత్రం. ఒక వేటాడే యంత్రం, తన వేట మెడ పట్టుకోవడానికి నేల తవ్వుతున్నాడు.
అర్జున్ ఒక మొదటి తరగతి ప్రభుత్వ ఆడిట్ అధికారి. అవినీతిపరులు ఎంత పెద్దవాళ్ళైనా, వాళ్ళ ఆర్థిక పత్రాల్లో ఏదో ఒక లొసుగు ఉండిపోతుందని అతనికి తెలుసు. అతను వేలాది కాగితపు ముక్కల సరళిని చూస్తూ, తన మెదడులోని తర్కంతో వాటిని సరిపోల్చుతున్నాడు. అతని చూపు ఒక లేజర్ కిరణంలా ఏకాగ్రతతో ఉంది.
సమయం గడిచిపోతోంది. రాత్రి గడిచి తెల్లవారుజామున మొదటి కిరణాలు ప్రసరించడం మొదలైంది.
హఠాత్తుగా, అర్జున్ చేయి ఆగిపోయింది.
గది మొత్తం నిశ్శబ్దం. విక్రమ్, రాజీవ్, జడ్జి రావు అందరూ అర్జున్ వైపు చూశారు.
అర్జున్ కళ్ళు నేల మీద ఉన్న ఒక నిర్దిష్ట కాగితంపై నిలిచిపోయాయి. అతను చాలా జాగ్రత్తగా, ఊపిరి బిగబట్టి చిమటాతో చివరి నాలుగు కాగితపు ముక్కలను బంకతో పక్కపక్కనే అతికించాడు.
ఆ ముక్కలు అతుక్కోగానే, అక్కడ ఒక చిన్న కాగితం రూపుదిద్దుకుంది. అది ఒక రద్దు చేసిన రశీదు భాగం. ఆ రశీదు సగానికి చిరిగిపోయినా, కింది భాగం చాలా స్పష్టంగా చదవగలిగేలా ఉంది.
"ఏం దొరికింది అర్జున్?" విక్రమ్, గట్టిగా మాట్లాడితే ఆ కాగితం ఎగిరిపోతుందన్నట్టుగా గుసగుసగా అడిగాడు.
అర్జున్ ఆ కాగితం వైపు చూస్తూ ఒక మంచులా చల్లని, క్రూరమైన నవ్వు నవ్వాడు.
"నేను చెప్పాను కదా విక్రమ్," అర్జున్ గొంతు అగాధంలా గంభీరంగా ఉంది, "పెద్ద పెద్ద సామ్రాజ్యాలు కింది స్థాయి ఉద్యోగులు చేసే తప్పుల మీదే నిలబడతాయి. శేఖర్ చౌదరి తన కంపెనీ విదేశీ నిధులు ఆధారాలన్నింటినీ చెత్తకుండీలో పడేశాడు, కానీ అతను పడేయకూడని ఒక వస్తువును పడేశాడు."
అర్జున్ అతికించిన కాగితాన్ని చాలా జాగ్రత్తగా రెండు వేళ్ళతో తీసి జడ్జి రావు గారి చేతిలో పెట్టాడు.
"జడ్జి గారూ, ఈ కాగితం శేఖర్ యొక్క ఒక నకిలీ సంస్థకు సంబంధించిన ప్రభుత్వ ఆడిట్ అనుమతి రశీదు," అర్జున్ ప్రశాంతమైన స్వరంతో చెప్పాడు. "ఈ రశీదును చూపించే శేఖర్ కోట్లాది రూపాయల నల్లధనాన్ని తెల్లగా మార్చుకున్నాడు. আর ఈ రశీదు కింద, కుడివైపు మూలలో ఒక ప్రభుత్వ అధికారి ముద్ర, సంతకం ఉన్నాయి. కళ్ళు మూసుకుని శేఖర్ యొక్క ఈ కుంభకోణం ఫైల్‌కు అనుమతి ఇచ్చిన అధికారి."
జడ్జి రావు గారు తన మందపాటి చట్రం కళ్ళజోడును కళ్ళ మీద సరిగ్గా పెట్టుకుని ఆ కాగితం వైపు చూశారు.
ముద్ర మీద చాలా స్పష్టమైన అక్షరాలతో ఒక పేరు రాసి ఉంది— 'రాజీవ్ నారాయణ్'.
జడ్జి రావు గారు ఆ పేరు చదవగానే ఉలిక్కిపడ్డారు. ఆయన కళ్లలోని చూపు హఠాత్తుగా చాలా పదునెక్కింది.
"రాజీవ్ నారాయణ్..." జడ్జి రావు గారు తనలో తానే ఆ పేరును గొణుక్కున్నారు. తర్వాత ఆయన తలెత్తి అర్జున్ వైపు చూశారు. "అర్జున్, నాకు ఈ వ్యక్తి తెలుసు! ఈ రాజీవ్ నారాయణ్ ఒక ప్రభుత్వ ఆడిటర్."
విక్రమ్, రాజీవ్ (ఆదిత్య సేవా సంస్థ సభ్యుడు) ఆశ్చర్యంగా జడ్జి రావు గారి వైపు చూశారు.
"మీకు తెలుసంటే?" విక్రమ్ అడిగాడు.
"నేను జడ్జిగా పనిచేస్తున్నప్పుడు, ఒక ప్రభుత్వ అవినీతి కేసులో ఈ పేరు నా ముందుకు వచ్చింది," జడ్జి రావు గారు ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచి చెప్పారు. "ఇతను అత్యంత కింది స్థాయి, దురాశపరుడు, అవినీతిపరుడైన ప్రభుత్వ ఉద్యోగి. డబ్బు కోసం ఎలాంటి నకిలీ ఫైల్ మీదైనా సంతకం చేస్తాడు. అన్నింటికన్నా ముఖ్యమైన విషయం, ఇతను చాలా పిరికివాడు. శేఖర్ చౌదరి ఇతనికి భారీగా లంచం ఇచ్చి తన జేబులో పెట్టుకుని ఉంటాడు. కానీ ఈ రాజీవ్ నారాయణ్ లాంటి వాళ్ళు ప్రమాదంలో పడినప్పుడు, తమను తాము కాపాడుకోవడానికి యజమానిని కూడా అమ్మేయగలరు."
అర్జున్ నెమ్మదిగా నేల మీద నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. వరుసగా రెండు రోజుల తర్వాత అతను నిటారుగా నిలబడ్డాడు. అతని శరీరంలోని ప్రతి ఎముక విరిగినట్టు శబ్దం చేసింది, కానీ అతని కళ్లలోని వెలుగు ఇప్పుడు ఉదయపు సూర్యుడి కన్నా ప్రకాశవంతంగా ఉంది.
రాజీవ్ కన్నీటి రుణాన్ని, అర్జున్ ఈ ఒక్క కాగితపు ముక్కతో తీర్చబోతున్నాడు. శేఖర్ చౌదరి యొక్క విశాలమైన కోటలో అత్యంత బలహీనమైన ఇటుకను వాళ్ళు కనుగొన్నారు. ఒక పిరికి, లంచగొండి ప్రభుత్వ ఆడిటర్.
"శేఖర్ తను మొత్తం వ్యవస్థను కొనేశానని అనుకుంటున్నాడు," అర్జున్ కిటికీలోంచి వస్తున్న ఉదయపు వెలుగు వైపు చూస్తూ గుసగుసగా అన్నాడు. "కానీ అతనికి తెలియదు, తాను పెంచుకున్న కుక్కే ఇప్పుడు తనను కరుస్తుందని."
చెత్తకుండీలోని వేలాది ముక్కల నుండి పైకి వచ్చిన ఈ ఒక్క పేరు— 'రాజీవ్ నారాయణ్'. ఈ ఒక్క పిరికి, లంచగొండి ఆడిటర్ నిజంగా శేఖర్ విశాలమైన కోటలో భూకంపాన్ని సృష్టించగలడా? సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల లెక్కల్లో పరారీలో ఉన్న నిందితుడిగా, జేబులో ఒక్క రూపాయి కూడా లేకుండా అర్జున్, విక్రమ్ ఈ ప్రభుత్వ అధికారిని ఎలా బెదిరిస్తారు? వేటగాడు ఇప్పుడు అగాధం అంచున నిలబడి తన బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించబోతున్నాడు. రేపు ఉదయం రాజీవ్ నారాయణ్ తలుపును, మొత్తం ఆటను శాశ్వతంగా మార్చివేయబోయే వ్యక్తి తట్టబోతున్నాడా?