విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

45

ఢిల్లీ నడిబొడ్డున ఉన్న ఒక ఐదు నక్షత్రాల హోటల్‌లోని విలాసవంతమైన అధ్యక్షుల గది. నేల నుండి పైకప్పు వరకు ఉన్న పెద్ద గాజు కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తే, చాలా దూరంగా లోక్‌సభ భవనం శిఖరం మసకగా కనిపిస్తుంది. గదిలోని ఉష్ణోగ్రత ఖచ్చితంగా నియంత్రించబడి, గాలిలో ఖరీదైన అరబిక్ పరిమళం యొక్క సున్నితమైన సువాసన వ్యాపించి ఉంది. కానీ ఈ అత్యంత రాజసం, విలాసాల మధ్య కూడా గదిలోని వాతావరణం ఎందుకో ఊపిరాడనంతగా ఉంది.
కేవలం కొన్ని గంటల్లోనే, ఈ విలాసవంతమైన పడకగది, కూర్చునే గది పూర్తిగా ఒక రాజకీయ 'వ్యూహగది'‌గా మారిపోయింది.
విశాలమైన మహోగని చెక్క భోజన బల్ల మీద నాలుగు-ఐదు ఉన్నత స్థాయి ల్యాప్‌టాప్‌లు, ఐప్యాడ్‌లు, లెక్కలేనన్ని దస్త్రాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి. గదిలోని ఒక గోడకు సులభంగా తీసుకెళ్లగలిగే ప్రొజెక్టర్ తెర తగిలించి ఉంది. దానిపై విదేశీ ప్రభుత్వేతర సంస్థలు, మానవ హక్కుల వేదికలు, దాతల నుండి వచ్చే నిధుల పట్టికలు నిరంతరం మారుతున్నాయి.
బల్ల మధ్యలో, ల్యాప్‌టాప్ తెరపై కళ్ళు అంటించేసింది రావుిల. ఆమె వేళ్లు కీబోర్డుపై తుఫాను వేగంతో కదులుతున్నాయి. కళ్ళకు సన్నని చట్రం కళ్ళజోడు, ముఖంలో తీవ్రమైన వృత్తిపరమైన కఠినత్వం ఉట్టిపడుతున్నాయి. రావుిల కేవలం ఒక ప్రభుత్వేతర సంస్థను నడపడం లేదు, ఆమె నిజానికి ఒక భారీ కార్పొరేట్-రాజకీయ పర్యావరణ వ్యవస్థకు మెదడు లాంటిది.
గదిలోని ఒక మూల, ఒకరు కూర్చునే సోఫాలో ముడుచుకుని కూర్చుని ఉంది మాయ. ఆమె తెల్ల రంగులో ఉన్న ఒక సాధారణమైన కానీ డిజైనర్ కుర్తీ ధరించి ఉంది, కళ్ళలో అలసటతో కూడిన అలంకరణ ఉంది. ఈ గదిలో కూర్చున్న మాయకు తాను ఒక స్వతంత్రురాలైన మనిషిని కానని, ఈ భారీ కార్పొరేట్ యంత్రాంగంలో ఒక చిన్న, ఉపయోగపడే భాగం మాత్రమేనని అనిపిస్తోంది.
గదికి మరొక వైపు, కిటికీ దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడు శేఖర్ చౌదరి. అతని చేతిలో ఖరీదైన సింగిల్ మాల్ట్ విస్కీ గ్లాసు ఉంది. అతను చాలా సంతృప్తిగా కిటికీలోంచి ఢిల్లీ అధికార కేంద్రం వైపు చూస్తున్నాడు.
"మాయ, ఇటు చూడు," రావుిల ల్యాప్‌టాప్ నుండి తల పైకెత్తి పిలిచింది. ఆమె స్వరంలో ఎలాంటి భావోద్వేగం లేదు, కేవలం ఆదేశం మాత్రమే ఉంది.
మాయ నెమ్మదిగా బల్ల దగ్గరకు నడిచింది. రావుిల ప్రొజెక్టర్ తెరను ఆన్ చేసింది.
"రేపు పార్లమెంటు శీతాకాల సమావేశాలు మొదలవుతున్నాయి. రేపటి రోజే మన లక్ష్యం," రావుిల లేజర్ పాయింటర్‌తో తెరపై ఎర్రటి కాంతిని వేసింది. "నువ్వు ఇప్పుడు కేవలం అర్జున్ వర్మ విడాకులు తీసుకున్న భార్యవి కాదు మాయ. నువ్వు ఇప్పుడు ఒక జాతీయ చిహ్నం. నువ్వు 'స్త్రీవాదం' మరియు 'కుటుంబ రక్షణ బిల్లు 2026'కి బ్రాండ్ అంబాసిడర్‌వి."
మాయ తెర వైపు చూసింది. అక్కడ ఆమె పెద్ద చిత్రం ఉంది, అందులో ఆమె వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది, ఆమె కళ్ళ కింద ఆ నకిలీ కమలిన గాయం గుర్తు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. చిత్రం కింద పెద్ద పెద్ద అక్షరాలతో ఇలా రాసి ఉంది— "అర్జున్ వర్మల నుండి మాయలను ఎవరు కాపాడతారు? కుటుంబ రక్షణ బిల్లుకు మద్దతు ఇవ్వండి."
"కానీ, రావుిళ అక్కా," మాయ కొంచెం వణుకుతున్న స్వరంతో అంది, "కేవలం నా ఒక్క ముఖాముఖి చూసి పార్లమెంటులోని ఎంపీలందరూ ఇంత పెద్ద బిల్లును ఆమోదిస్తారా? ఒకవేళ పురుష హక్కుల కార్యకర్తలు లేదా ప్రతిపక్ష నాయకులు దీనిని వ్యతిరేకిస్తే?"
శేఖర్ కిటికీ దగ్గర నుండి ఒక అపహాస్యపు నవ్వు నవ్వి వెనక్కి తిరిగాడు. "వ్యతిరేకమా? ఈ దేశంలో మహిళలపై హింసకు సంబంధించిన బిల్లు వస్తే దానిని వ్యతిరేకించే ధైర్యం ఏ నాయకుడి తండ్రికి కూడా లేదు. ఎందుకంటే వ్యతిరేకించిన మరుసటి రోజే వాడికి 'స్త్రీ-ద్వేషి' అనే ముద్ర వేసి వాడి రాజకీయ జీవితాన్ని నాశనం చేసేస్తారు."
శేఖర్ విస్కీ గ్లాసులోంచి ఒక గుక్క తాగి రావుిల వైపు సైగ చేశాడు. "దానికి మన డిజిటల్ ప్రణాళిక చూపించు రావుిళ. తను దేనిలో భాగం కాబోతుందో దానికి అర్థం చేయించు."
రావుిల కీబోర్డుపై కొన్ని బటన్లు నొక్కింది. ప్రొజెక్టర్ తెర మారింది. అక్కడ ఇప్పుడు కేవలం మాయ చిత్రం లేదు. తెర మొత్తం లెక్కలేనన్ని చిన్న చిన్న వీడియో ఫ్రేమ్‌లతో నిండిపోయింది. ఇన్‌స్టాగ్రామ్ రీల్స్, యూట్యూబ్ షార్ట్స్, ఎక్స్ (ట్విట్టర్) థ్రెడ్‌లు.
"చూడు మాయ, రాజకీయం పార్లమెంటులో కాదు, ప్రజల మొబైల్ తెరల్లో జరుగుతుంది," రావుిల చల్లని స్వరంతో వివరించడం మొదలుపెట్టింది. "ఒక కథనాన్ని ప్రజల మెదళ్లలోకి అలా చొప్పించాలి, వాళ్ళు నిజానిజాలు విచారించే శక్తిని కోల్పోవాలి. మేము గత పదిహేను రోజులుగా దేశంలోని మొదటి మూడు ప్రజా సంబంధాల (PR) ఏజెన్సీలను, డిజిటల్ మార్కెటింగ్ సంస్థలను నియమించుకున్నాం."
రావుిల ఒక వీడియో ప్లే చేసింది. ఆ వీడియోలో, సోషల్ మీడియాలో మిలియన్ల కొద్దీ అనుచరులు ఉన్న ఒక ప్రసిద్ధ జీవనశైలి ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్ అలంకరణ లేకుండా, చెదిరిన జుట్టుతో కెమెరా ముందు వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది. పెళ్లి అయినప్పటి నుండి తన భర్త తనను ఎలా బంధించి, ప్రతి రాత్రి కొట్టేవాడో చెబుతోంది.
"ఇది... ఇది అబద్ధం చెబుతోంది!" మాయ ఆశ్చర్యంగా అంది. "నాకు ఈమె తెలుసు, ఈమె భర్త గత రెండేళ్లుగా విదేశాల్లో నియామకంలో ఉన్నాడు. ఆమె అతని డబ్బుతో యూరప్ పర్యటనలు చేస్తూ ఉంటుంది!"
"ఖచ్చితంగా అబద్ధమే చెబుతోంది!" రావుిల పెద్దగా నవ్వింది. "ఆమె ఈ ఒక్క నిమిషం నకిలీ ఏడుపు వీడియో కోసం మేము ఆమెకు ఇరవై ఐదు లక్షల రూపాయలు చెల్లించాము. కథనం మా బృందం రాసింది."
రావుిల ఒకదాని తర్వాత ఒకటి వీడియోలు ప్లే చేయసాగింది. ఎక్కడో ఒక మోడల్, ఎక్కడో ఒక అలంకరణ నిపుణురాలు, ఎక్కడో ఒక పరిచయమున్న ముఖం—అందరూ కెమెరా ముందుకు వచ్చి తమ భర్తల మీద, బాయ్‌ఫ్రెండ్‌ల మీద వర్ణించలేని శారీరక, మానసిక హింసకు గురైనట్లు కల్పిత కథలు చెబుతున్నారు. వాళ్ళందరి ఏడుపు శైలి ఒకేలా ఉంది, వాళ్ళందరి కథల సరళి ఒకేలా ఉంది.
"మేము ఒక జాతీయ హిస్టీరియాను సృష్టిస్తున్నాం మాయ," రావుిల కళ్ళు చిన్నవి చేసి చెప్పింది. "గత వారంలో సోషల్ మీడియాలో ఇలాంటి వేలాది వీడియోలను మేము చేర్చాము. సామాన్య ప్రజలు అమాయకులు, వాళ్ళు ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్ల ఏడుపు చూసి నిజమని నమ్ముతున్నారు. వ్యాఖ్యల విభాగాలు చూడు—అందరూ మగవాళ్ళను తిడుతున్నారు, మగవాళ్ళకు ఉరిశిక్ష వేయాలని కోరుతున్నారు. మేము హ్యాష్‌ట్యాగ్‌లను ట్రెండ్ చేస్తున్నాం— #BelieveAllWomen, #ArrestToxicHusbands, #PassTheBill2026."
మాయ వెన్నులోంచి ఒక మంచు ప్రవాహం పారినట్టయింది. ఆమె తెరపై ఉన్న ఆ వీడియోల వైపు చూడలేకపోయింది. ఆమె కళ్ళ ముందు అర్జున్ ముఖం మెదిలింది—తన్ను రాణిలాగా చూసుకున్న ఆ మనిషిని, ఇదే సరళిలో తానెలా రోడ్డున పడేసిందో గుర్తుకొచ్చింది!
"ఆట అర్థమవుతోందా?" శేఖర్ బల్ల మీద రెండు చేతులు ఆనించి మాయ వైపు వంగాడు. "రేపు ఉదయం నేను బిల్లును ప్రవేశపెట్టేలోపు, దేశంలోని కోట్లాది మంది ప్రజల మెదడును కడగడం పూర్తవుతుంది. సామాన్య ప్రజలు భారతదేశంలోని ప్రతి ఇంట్లో మగవాళ్ళు జంతువులు, ఆడవాళ్ళు బాధితులు అని నమ్ముతారు. ప్రజల ఈ గుడ్డి భావోద్వేగం మీద ఆధారపడి ఏ రాజకీయ పార్టీ కూడా ఈ బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేసే ధైర్యం చేయదు. బిల్లు ఎలాంటి అడ్డంకి లేకుండా ఆమోదం పొందుతుంది."
మాయ గుటక వేసింది. ఆమె గొంతు ఎండిపోయింది. "కానీ... కానీ ఈ బిల్లు ఆమోదం పొందితే దేశంలోని ఏ అమ్మాయి అయినా ఎలాంటి సాక్ష్యం లేకుండా తన భర్తను జైల్లో పెట్టగలదు. వేలాది మంది అమాయక అబ్బాయిలు..."
"సరిగ్గా చెప్పావు. వేలాది మంది అమాయక అబ్బాయిలు విచారణ లేకుండా జైల్లో మగ్గిపోతారు," శేఖర్ మాయ మాటను మధ్యలోనే తుంచి అత్యంత క్రూరంగా అన్నాడు. "అదే మన అసలైన వ్యాపార నమూనా! బిల్లు ఆమోదం పొందిన తర్వాత మగవాళ్ళ మీద వేలాది నకిలీ కేసులు నమోదైనప్పుడు, ఆ మహిళలకు న్యాయ సహాయం ఇచ్చే పేరుతో మన ప్రభుత్వేతర సంస్థ విదేశీ దాతల నుండి మిలియన్ల డాలర్ల నిధులు తెస్తుంది. ఈ మగవాళ్ళ కన్నీళ్లు, వాళ్ళ తల్లిదండ్రుల కన్నీళ్లు, వాళ్ళ నాశనమైన జీవితాలు—ఇవన్నీ మన విదేశీ నిధులకు ముడిసరుకు."
మాయ వెనక్కి జరిగి సోఫాలో కూలబడింది. తను కేవలం తన స్వార్థం కోసం ఒక అబద్ధపు కేసు బనాయించానని ఇంతకాలం అనుకుంది. కానీ ఈ రోజు, ఈ వ్యూహగదిలో కూర్చుని, ఈ భయంకరమైన కుట్ర యొక్క అసలు స్వరూపాన్ని చూసింది. రావుిల, శేఖర్ ఒక సమాజాన్ని మొత్తం మెదడును కలుషితం చేస్తున్నారు. వాళ్ళు ఇన్‌స్టాగ్రామ్ రీల్స్, నకిలీ ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్లను ఉపయోగించి మగవాళ్ళపై ఒక ప్రణాళికాబద్ధమైన డిజిటల్ అల్లర్లను సృష్టించారు.
ఈ నకిలీ స్త్రీవాదం ప్రాజెక్టులో అర్జున్‌లు కేవలం ఒక సంఖ్య. ఒక గణాంకం. మాయకు అర్థమవుతోంది, తను కేవలం తన భర్తను నాశనం చేయలేదు, తను తన చేతులతో లక్షలాది అర్జున్‌ల కోసం ఒక చట్టపరమైన కబేళాను ప్రారంభించడానికి రిబ్బన్ కత్తిరించబోతోంది. మరియు ఆ కబేళా గోడలపై తన కన్నీళ్లతో తడిసిన పోస్టర్ తగిలించి ఉంటుంది— 'బ్రాండ్ అంబాసిడర్ మాయ'.
రావుిల ల్యాప్‌టాప్ మూసి లేచి నిలబడింది. "చాలా రాత్రయింది. మాయ, నువ్వు పడుకో. రేపు ఉదయం తొమ్మిది గంటలకు మన పత్రికా సమావేశం మొదలవుతుంది. దేశంలోని అన్ని వార్తా ఛానెళ్ల ఓబీ వ్యాన్‌లు హోటల్ కింద సిద్ధంగా ఉన్నాయి. రేపు నీ నటన మీదే మన ఈ వెయ్యి కోట్ల ప్రాజెక్ట్ ఆధారపడి ఉంది."
శేఖర్ విస్కీ గ్లాసును ఖాళీ చేసి కిటికీ అద్దంపై చేయి ఆనించాడు. "రేపటి నుండి ఈ దేశంలో మగవాళ్ళు పెళ్లి పేరు చెబితేనే భయపడతారు. చట్టాన్ని నేను అలా రాయించాను, ఒక అబ్బాయి జీవితకాలపు నిజాయితీ, ఒక అమ్మాయి చెప్పే పచ్చి అబద్ధం ముందు కాలువలోని పురుగులా పడి ఉంటుంది."
మాయ తూలుతూ తన పడకగది వైపు నడిచింది. కానీ ఆమె చెవుల్లో ఇంకా ప్రొజెక్టర్‌పై ప్లే అవుతున్న ఆ నకిలీ ఇన్‌ఫ్లుయెన్సర్ల ఏడుపు శబ్దం మారుమోగుతూనే ఉంది. ఒక అబద్ధాన్ని వెయ్యి సార్లు చెబితే, సమాజం దాన్నే వేదవాక్కుగా నమ్ముతుంది.
ఢిల్లీలోని ఈ ఐదు నక్షత్రాల హోటల్‌లో కూర్చుని శేఖర్, రావుిల సోషల్ మీడియాను ఆయుధంగా ఉపయోగించి ఒక దేశంలోని పురుషులందరి తలరాతను నిర్ధారిస్తుండగా, అదే నగరంలోని ఏదో ఒక చీకటి, దుమ్ము పట్టిన కర్నూలు సరిహద్దు దగ్గరి జంక్షన్ స్టేషన్‌లో, జనరల్ కంపార్ట్‌మెంట్ నేలపై పడుకుని చావు కోసం రోజులు లెక్కపెడుతున్నాడు అర్జున్.
సోషల్ మీడియా యొక్క ఈ మెదడును కడగడం, నకిలీ కన్నీళ్ల పర్యావరణ వ్యవస్థకు వ్యతిరేకంగా విక్రమ్, అర్జున్ ఎలా పోరాడగలరు? సమాజం, చట్టం రెండూ మహిళల దొంగ కన్నీళ్లకు అమ్ముడుపోయిన చోట, చావుబతుకుల్లో ఉన్న ఒక మనిషి ఎప్పుడైనా తన నిజాన్ని నిరూపించుకోగలడా, లేక రేపటి పార్లమెంటు సమావేశం అర్జున్‌ల శవపేటికపై శాశ్వతంగా చివరి మేకు కొట్టేస్తుందా?