విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

41

మాయ నెమ్మదిగా నేల పైనుంచి లేచి మళ్ళీ సోఫాలో కూలబడింది. తన కాళ్ళు ఇంకా తన శరీరం బరువును మోయలేకపోతున్నాయి, ఒళ్ళంతా థరథరలా వణుకుతోంది. ఎసి గదిలోని గడ్డకట్టించే చలిలో కూడా ఆమె నుదుటి మీద చెమట పడుతోంది. శేఖర్ బిగించిన గట్టి వేళ్ళకు ఆమె గొంతు మీద కందిన ఎర్ర-నీలి చారలు, చర్మం పైనుంచి లోపలి అస్తిత్వాన్ని ప్రశ్నిస్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి. ఆ గుర్తులు కేవలం శారీరక గాయాలు కావు, అవి తన అసలు స్థాయిని—ఈ విలాసవంతమైన ఐదు నక్షత్రాల గదిలో తను రాణి కాదని, కేవలం అమ్ముడుపోయిన ఒక వస్తువు మాత్రమేనని—నిర్దాక్షిణ్యంగా గుర్తుచేస్తున్నాయి.
రావుిల అత్యంత నిర్లిప్తంగా ఒక గాజు గ్లాసులో నీళ్ళు పోసి మాయ వైపు అందించింది. రావుిల కళ్ళలో ఎలాంటి సానుభూతి లేదు, ఒక ఖరీదైన వస్తువును (ఆధారం) భద్రంగా చూసుకోవాలనే వృత్తిపరమైన బాధ్యత తప్ప. కానీ ఆ నీళ్ళు తాగేంత శారీరక, మానసిక స్థితిలో మాయ లేదు. ఆమె గుండె లోపలంతా ఖాళీగా అయిపోయింది.
గది మధ్యలో, విశాలమైన పర్షియన్ తివాచీ మీద శేఖర్ చౌదరి నిలబడి ఉన్నాడు. అతని ఒక చేతిలో ఖరీదైన స్పటిక గ్లాసు, దానిలో సగం తాగిన సింగిల్ మాల్ట్ విస్కీ, మంచు ముక్కలు ఉన్నాయి. గది నిశ్శబ్దంలో ఆ మంచు ముక్కలు కరుగుతున్న సన్నని శబ్దం వినిపిస్తోంది. శేఖర్ పెదవుల చివర ఒక పైశాచికమైన, గెలుపును సూచించే నవ్వు ఉంది. అది ఒక క్రూరమైన నవ్వు, మనుషుల జీవితాలతో ఆడుకోవడాన్ని ఇష్టపడేవాడి నవ్వు.
రావుిల తన ఒడిలో ఉన్న తాజా మోడల్ ఐప్యాడ్‌ను ఇప్పుడు శేఖర్ వైపు తిప్పింది. ఐప్యాడ్ ప్రకాశవంతమైన తెర మీద ఒక మెరిసే సంస్థాగత ప్రదర్శన తెరిచి ఉంది. అక్కడ ఎన్నో గ్రాఫ్‌లు పైకి వెళ్తున్నాయి, విదేశాల పటంపై ఎర్ర-నీలి చుక్కలు మెరుస్తున్నాయి, వాటి పక్కన పెద్ద పెద్ద అంకెల డాలర్ గుర్తులు ($) తళతళలాడుతున్నాయి. చూస్తుంటే ఏదో ఒక బహుళజాతి సంస్థ వార్షిక లాభాల లెక్కలు వేస్తున్నట్టుంది.
"చూడండి శేఖర్," రావుిల చాలా వృత్తిపరమైన, పదునైన స్వరంతో వివరించడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె స్వరంలో ఎలాంటి భావోద్వేగం లేదు. "విదేశాల్లోని పెద్ద పెద్ద 'మహిళా సాధికారత' దాతలు, ఇలాంటి మూడవ ప్రపంచ దేశాల సామాజిక సమస్యలపై నిధులు సమకూర్చేవాళ్ళు, గత ఆరు నెలలుగా మన ఎన్జీఓ మీద గట్టి నిఘా పెట్టారు. మీరు రేపు పార్లమెంటులో 'కుటుంబ రక్షణ బిల్లు 2026' ప్రవేశపెట్టినప్పుడు, మనం ఒక బలమైన భావోద్వేగపూరిత వాతావరణం సృష్టించాలి. అలాంటి కథనం తయారుచేయాలి, అది చూసి ఆ విదేశీయులకు భారతదేశంలోని ప్రతీ ఇంట్లో మహిళలపై వర్ణనాతీతమైన అఘాయిత్యాలు జరుగుతున్నాయని, మీరే వారికి ఏకైక రక్షకుడని అనిపించాలి."
రావుిల ఐప్యాడ్ తెరను జరిపింది. తర్వాతి స్లైడ్‌లో బిల్లులోని కొన్ని అంశాలు ఉన్నాయి. "ఈ బిల్లును మనం ఎంత పకడ్బందీగా రూపొందించామంటే, 'పురుషులపై వేధింపుల వ్యతిరేక' ఏ సంస్థ గానీ, ఏ పురుష హక్కుల కార్యకర్త గానీ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేరు. బిల్లులో చాలా స్పష్టంగా, పెద్ద అక్షరాలతో రాసి ఉంది—భార్య మాట మాత్రమే సాక్ష్యం. ఎలాంటి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ విచారణ అవసరం లేదు, ఏ రుజువులూ అక్కర్లేదు. ఒక అమ్మాయి వేలెత్తి చూపిస్తే చాలు, వెంటనే అరెస్టు చేస్తారు. ఆ మగాడిని నేరుగా నిర్బంధ గదిలో వేసి, నెలల తరబడి జైల్లో చిప్పకూడు తిన్న తర్వాత అతని విచారణ మొదలవుతుంది. బెయిల్? బెయిల్ ఇవ్వాలంటే న్యాయమూర్తి గారి చేతులు వణుకుతాయి, బిల్లులోని విభాగాలు ఆ విధంగానే రూపొందించాం. ఎందుకంటే, ఏ న్యాయమూర్తి అయినా బెయిల్ ఇస్తే, మీడియా వెంటనే అతన్ని స్త్రీవాద వ్యతిరేకి, స్త్రీ-ద్వేషి అనే ముద్ర వేస్తుంది. ఏ న్యాయమూర్తి కూడా తన వృత్తిని నాశనం చేసుకుని ఒక సాధారణ మగాడిని కాపాడటానికి ముందుకు రాడు."
రావుిల కొద్దిసేపు ఆగి, మాయ వైపు వేలు చూపిస్తూ చెప్పింది, "ఇక్కడే మాయ మన గొప్ప ఎత్తుగడ. ఈ బిల్లుకు మద్దతుగా మాయ ఇచ్చే ఆ హృదయవిదారకమైన, నకిలీ ఇంటర్వ్యూ ప్రపంచ మీడియాలో ప్రసారం అయినప్పుడు—ఒక సంస్థాగత అధికారి భార్య గర్భిణిగా ఉన్నప్పుడు కడుపులో తన్నడం వల్ల ఎలా బాధపడిందో దాతలు చూసినప్పుడు—వారి మనోభావం దెబ్బతింటుంది. ఆ మనోభావం ఆధారంగానే ఆ దాతలు ఈ బిల్లుకు మద్దతుగా మన ఎన్జీఓ ఖాతాలోకి మిలియన్ల డాలర్లు విరాళంగా ఇస్తారు. ఇది ఒక పరిపూర్ణ కామధేనువు."
ఆ మాటలు వినగానే మాయ వెన్నులోంచి ఒక చల్లని భయం పాకింది. ఆమెకు ఊపిరాడనట్టు అనిపించింది. ఇన్నాళ్లూ తను అర్జున్ మీద అబద్ధపు గృహ హింస కేసు పెట్టి, కేవలం తన భర్త ఫ్లాట్, డబ్బు, నగలు దోచుకుంటున్నానని అనుకుంది. కానీ ఈ రోజు, ఈ క్షణంలో, ఈ కుట్ర యొక్క అసలు స్వరూపాన్ని చూస్తోంది. ఈ మొత్తం ఆట కేవలం అర్జున్ మీద వ్యక్తిగత కక్ష లేదా ప్రతీకారం కాదని ఆమెకు అర్థమవుతోంది. ఇది కొన్ని వేల కోట్ల రూపాయల అంతర్జాతీయ రాజకీయ, సామాజిక కుంభకోణం.
ఒక నిజాయితీపరుడైన, అమాయక పురుషుడిని చట్టపరంగా నాశనం చేయడానికి వీళ్ళు తయారుచేసిన ఈ పక్కా నమూనాను ఇప్పుడు దేశవ్యాప్తంగా విస్తరించాలనుకుంటున్నారు. రాబోయే రోజుల్లో, రాత్రింబవళ్ళు తమ కుటుంబాల కోసం కష్టపడే లక్షలాది మంది అమాయక పురుషులు, తమ భార్యల ఒక్క అబద్ధపు ఆరోపణతో జైలు ఊచల వెనుక మగ్గిపోతారు. ఆ భయంకరమైన, రక్తసిక్తమైన నమూనాకు ముఖచిత్రంగా, ఆ చట్టపరమైన కబేళాకు బ్రాండ్ రాయబారిగా మాయ మారబోతోంది.
శేఖర్ విస్కీ గ్లాసులోంచి ఒక సుదీర్ఘమైన, తృప్తికరమైన గుక్క తీసుకున్నాడు. విస్కీ యొక్క ఘాటు గొంతు దిగగానే, అతని కళ్ళు ఒక విచిత్రమైన అధికార మత్తులో మెరిశాయి. అతను సోఫాలో ముడుచుకుపోయి కూర్చున్న మాయ వైపు నిలువెల్లా చులకనగా చూశాడు. తర్వాత రావుిల వైపు తిరిగి, ఏ మగాడికైనా రక్తాన్ని గడ్డకట్టించే ఆ భయంకరమైన, వాస్తవిక సంభాషణను పలికాడు.
"రావుిళా, ఈ ప్రపంచంలో అతి పెద్ద నిజం ఏంటో తెలుసా?" శేఖర్ రాక్షసానందంతో నవ్వాడు. "మగాడి ఏడుపు ఎవరూ వినరు. ఈ సమాజంలో మగాడి బాధకు మార్కెట్ విలువ లేదు. సున్నా! ఒక అబ్బాయి నడిరోడ్డు మీద నిలబడి బావురుమని ఏడ్చినా, అందరి కాళ్ళ మీద పడి తను నిర్దోషినని, తన పెళ్ళాం అబద్ధపు కేసులో ఇరికించిందని, తన ముసలి తల్లిదండ్రులు రోడ్డున పడ్డారని మొత్తుకున్నా... సమాజం వాడి వైపు చూసి హేళనగా నవ్వుతుంది. 'నువ్వు మగాడివై ఉండి పెళ్ళాన్ని అదుపులో పెట్టలేవా? పిరికిపంద! చేతకానివాడివి!' అంటుంది. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు తమ బూట్లతో తంతారు, చట్టం వాళ్ళ వైపు గుడ్డిగా చూస్తుంది. ఎందుకంటే ఈ మార్కెట్లో మగాడి కష్టాలకు భావోద్వేగపు కొనుగోలుదారులు లేరు."
శేఖర్ నెమ్మదిగా గదిలోని నేల నుండి పైకప్పు వరకు ఉన్న గాజు కిటికీ వైపు నడిచాడు. బయట చాలా కింద, నగరం యొక్క రాత్రి నియాన్ దీపాలు అతని కాళ్ళ కింద ఉన్న పనికిమాలిన దుమ్ములా కనిపిస్తున్నాయి.
"కానీ ఆడవారి దొంగ కన్నీళ్లు?" శేఖర్ మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగాడు, అతని కళ్ళలో పైశాచికమైన మెరుపు. "అది ఈ 21వ శతాబ్దంలో అత్యంత ఖరీదైన వస్తువు. ఆడవారి రెండు గ్లిజరిన్ కన్నీటి చుక్కలు ఈ సమాజంలోని ఏ బలమైన చట్టాన్నైనా రబ్బరులా వంచగలవు. ఒక ఆడదాని నోటి నుండి వచ్చే ఒక్క అబద్ధపు మాట, నిజాయితీపరుడైన, ప్రతిష్టాత్మకమైన మగాడి జీవితాంతం చెమటోడ్చి సంపాదించుకున్న వృత్తిని, అతని ఆత్మాభిమానాన్ని, అతని కుటుంబాన్ని ఒక్క క్షణంలో మట్టిలో కలిపేయగలదు. ఎవరూ సాక్ష్యం కోసం వెతకరు, అందరూ ఆ అమ్మాయి కన్నీళ్లే చూస్తారు. మేము... మేము ఈ చట్టపరమైన అంధత్వాన్ని, సామాజిక బలహీనతనే మా అతి పెద్ద వ్యాపార నమూనాగా మార్చుకున్నాం."
శేఖర్ నేరుగా నడిచివచ్చి మాయ ముందు నిలబడ్డాడు. అతని పొడవైన నీడ మాయ శరీరంపై ఒక నల్లటి, ఊపిరాడనివ్వని చీకటిలా పడింది. మాయ భయంతో మరింత ముడుచుకుపోయింది.
"రేపు ఉదయం మనం ఢిల్లీ వెళ్తున్నాం మాయ," శేఖర్ స్వరం ఇప్పుడు సాధారణ మాటలా లేదు, అది ఒక అంతిమ ఆదేశంలా వినిపించింది. "రేపటి రోజు నా రాజకీయ జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన రోజు. 'కుటుంబ రక్షణ బిల్లు 2026'ను నేను పార్లమెంటులో ఎలాగైనా ఆమోదింపజేయాలి. ఆ బిల్లు ఎలాంటి అడ్డంకులు లేకుండా ఆమోదం పొందాలంటే నాకు ఆ భావోద్వేగపూరిత నాటకం కావాలి."
శేఖర్ హఠాత్తుగా కిందకు వంగి మాయ గడ్డాన్ని తన గట్టి వేళ్ళతో కొద్దిగా పైకెత్తాడు. మాయ కళ్ళలో ఇప్పుడు గ్లిజరిన్ లేదా అలంకరణ అవసరం లేదు. అవమానంతో, ఆందోళనతో, అంతులేని భయంతో ఆమె కళ్ళు నిజంగానే ఎర్రబారాయి, కళ్ళ కింద నల్లటి వలయాలు ఏర్పడ్డాయి.
"నీ కన్నీళ్లు రేపు ఎంత స్పష్టంగా ఉంటే, జాతీయ మీడియా కెమెరాల ముందు నీ నటన ఎంత నిష్ణాతుడైతే, ఆ విదేశీ దాతల నిధులు మొత్తం అంత పెరుగుతుంది," శేఖర్ పైశాచికంగా నవ్వాడు. "ఇది వ్యాపారం మాయ. మొత్తం ఒక చల్లగా తలపెట్టిన వ్యాపారం. ఇక్కడ ఎలాంటి భావోద్వేగాలు లేవు, సత్యం-అబద్ధం లేదు, న్యాయం-అన్యాయం లేదు. రేపటి ఆ భారీ విలేకరుల సమావేశంలో, నువ్వే ఈ వ్యాపారం యొక్క ప్రధాన ఉత్పత్తి. ఒక మంచి ఉత్పత్తి సంస్థ అమ్మకాలను పెంచినట్టు, రేపు నువ్వు నీ దొంగ కన్నీళ్లను అమ్మి నా నిధులను పెంచుతావు. ఒకవేళ... నువ్వు అలా చేయడంలో విఫలమైతే..."
శేఖర్ ఆ మాట పూర్తి చేయలేదు. అతను కేవలం తన వేళ్ళను ఆమె గొంతు దగ్గర మరోసారి చాలా తేలికగా నొక్కాడు. ఆ చిన్న స్పర్శే మాయకు కొన్ని నిమిషాల క్రితం అనుభవించిన ఆ ఊపిరాడని, మృత్యు సమానమైన యాతనను గుర్తుచేసింది. తన గొంతులోంచి రక్తం వస్తుందేమోనని మాయకు అనిపించింది.
"రావుిళ, ఆమెను సిద్ధం చేయండి," శేఖర్ మాయను వదిలేసి వెనక్కి తిరిగాడు. "రేపు ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు మన వ్యక్తిగత ప్రత్యేక విమానం బయలుదేరుతుంది. మీడియా సంస్థలన్నీ ఢిల్లీ విమానాశ్రయంలో మనల్ని స్వాగతించడానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. రేపటి శీర్షికను నేనే నిర్ణయిస్తాను."
మాయ రాతి విగ్రహంలా సోఫాలో కూర్చుండిపోయింది. ఆమె శరీరం మొద్దుబారిపోయింది. ఆమె కళ్ళ ముందు, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు అర్జున్‌కు బేడీలు వేసి, వర్షంలో మెడ పట్టి జీపులోకి తోస్తున్న దృశ్యం పదేపదే మెదులుతోంది. ఆ రోజు తను బాల్కనీలో నిలబడి నవ్వింది, తనే గెలిచానని అనుకుంది. అర్జున్‌ను ఓడించి తను ఈ రాజభవనానికి రాణి అవుతానని అనుకుంది.
కానీ ఈ రోజు, ఈ విలాసవంతమైన ఇటాలియన్ తోలు సోఫాలో కూర్చుని, తన మెడలో కోట్ల రూపాయల వజ్రాల నెక్లెస్ ధరించి, ఆమె తన జీవితంలోని అత్యంత భయంకరమైన నిజాన్ని గ్రహిస్తోంది. అసలైన ఓటమి ఆ రోజు అర్జున్‌ది కాదు. అసలు ఓడిపోయింది తనే. డబ్బు మీద ఆశతో, తన చేతులతోనే అర్జున్ లాంటి వేలాది మంది అమాయక పురుషుల కోసం ఒక చట్టపరమైన కబేళాను నిర్మించే ఒప్పందంపై సంతకం చేసింది. ఆ కబేళాలో అర్జున్ లాంటి వాళ్ళు కేవలం బలిపశువులు, కానీ మాయ... మాయ కూడా స్వేచ్ఛగా లేదు. తను ఆ కబేళా గోడకు వేలాడదీసిన, అమ్ముడుపోయిన, తాడుతో కట్టిన ఒక మాంసం ముక్క.
ఈ కబేళా మొత్తానికి ఏకైక యజమాని శేఖర్ చౌదరి.