విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

40

నగరపు కోలాహలానికి దూరంగా, శేఖర్ చౌదరి సొంత విలాసవంతమైన బంగ్లాలోని ఈ ముందు గది అక్షరాలా ఒక బంగారు పంజరంలా ఉంది. గదిలోని ఉష్ణోగ్రత కచ్చితంగా ఇరవై నాలుగు డిగ్రీలకు అమర్చి ఉంది. నేల మీద ఖరీదైన పర్షియన్ తివాచీ పరిచి ఉంది, దానిపై అడుగు పెడితే దూది మీద నడుస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది. గోడల నిండా విదేశీ పెయింటింగ్స్, పైకప్పు నుండి వేలాడుతున్న ఒక పెద్ద స్ఫటికపు జూమర్. కానీ ఇంతటి విలాసం, ఇంత ఆడంబరం, సుగంధాల మధ్య కూడా గదిలోని గాలి బరువుగా, ఏదో ఊపిరాడనీయని, కుళ్ళిన శవం వాసన లేని కృత్రిమత్వంతో నిండి ఉంది.
గదికి సరిగ్గా మధ్యలో ఉన్న ఖరీదైన ఇటాలియన్ తోలు సోఫాలో మాయ కూర్చుని ఉంది. ఆమె ఒంటి మీద లేత తెలుపు రంగు డిజైనర్ పత్తి చీర ఉంది. ఆమెను చూడగానే ఒక సాధారణ, చితికిపోయిన కానీ సంస్కారవంతమైన గృహిణిలా కనిపించేలా ఆ చీరను కట్టారు. ఆమె ముఖానికి చాలా జాగ్రత్తగా అలంకరణ చేశారు—కళ్ళ కింద తేలికపాటి నల్లటి వలయాలు, పెదవుల చివర్లలో ఎండిపోయిన పాలిపోయిన ఛాయ, నెలల తరబడి తీవ్రమైన మానసిక, శారీరక చిత్రహింసల మధ్య నిద్రలేని రాత్రులు గడిపినట్లుగా.
మాయకు ఎదురుగా ఉన్న సోఫాలో, ఒడిలో ఒక ల్యాప్‌టాప్ పెట్టుకుని రావుిల కూర్చుని ఉంది. రావుిల, శేఖర్ చౌదరి సొంత పీఆర్ (PR) మరియు నకిలీ ఎన్జీఓ (NGO)కి ముఖ్యురాలు. ఆమె ముదురు రంగు ప్యాంటుసూట్ ధరించి, సన్నని అద్దాల కళ్ళజోడు పెట్టుకుని ఉంది, ఆమె ముఖ కవళికల్లో తీవ్రమైన వృత్తిపరమైన, భావరహితమైన కఠినత్వం కనిపిస్తోంది. ఆమె చాలా చల్లగా, వృత్తిపరమైన విధంగా జాతీయ మీడియా, విదేశీ దాతల ముందు ఎలా ఏడవాలో మాయకు నేర్పిస్తోంది.
"చూడు మాయ, రేపటి రోజు మనకు చాలా `కీలకమైనది`. కెమెరా ముందు నీ హావభావాలు కొంచెం కూడా `నకిలీ`గా అనిపించకూడదు," రావుిల ల్యాప్‌టాప్ నుండి కళ్ళు పైకెత్తి మాయ వైపు చూసింది. ఆమె గొంతులో ఎలాంటి `భావం` లేదు, ఏదో నాటక దర్శకుడు తన ప్రధాన నటికి సన్నివేశం వివరిస్తున్నట్లుగా ఉంది. "కెమెరా ఆన్ అయిన మొదటి ముప్పై సెకన్లలోనే నువ్వు `కుంగిపోవాలి`. నువ్వు చెప్పాలి—నువ్వు `గర్భవతి`గా ఉన్నప్పుడు అర్జున్ నీ కడుపులో తన్నాడు. అతను నిన్ను మూడు రోజుల పాటు ఒక చీకటి గదిలో బంధించి తిండి పెట్టలేదు. ఇంకా నిద్రమాత్రలు ఇచ్చి నిన్ను చంపడానికి ప్రయత్నించాడు."
ఆ మాటలు విని మాయ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. ఆమె గుండెల్లో ఏదో ఒక క్షణం పాటు ఖాళీ అయినట్లు అనిపించింది.
అర్జున్... ఆ అబ్బాయా? తను సగం కడుపుతో ఉండి మాయ కోసం ఖరీదైన భోజనశాల నుంచి ఆహార ప్యాక్ చేయించుకుని వచ్చేవాడు. మాయకు చిన్న తలనొప్పి వస్తే రాత్రంతా మేల్కొని ఆమె తలపై చేయి వేసి నిమిరేవాడు. అలాంటి అర్జున్ ఆమె కడుపులో తంతాడా? తమ ఐదేళ్ల వివాహ జీవితంలో అర్జున్ తన మీద చెయ్యి చేసుకోవడం అటుంచి, కోపంలో పూలతో కూడా కొట్టలేదని మాయకు స్పష్టంగా గుర్తుంది. పైగా మాయే మాటమాటకీ అతని సంపాదన గురించి, అతని హోదా గురించి వేలసార్లు అవమానించింది, అర్జున్ తలదించుకుని ఆ అవమానాన్ని భరించాడు. ఒక నిజాయితీపరుడు, కష్టపడి పనిచేసే పురుషుడిని ఇంత నీచానికి దిగజార్చి, ఇంతటి రాక్షసుడిగా చూపించడం... ఇది కొంచెం ఎక్కువ కావడం లేదా?
"ఏమైంది? నిశ్శబ్దంగా ఉన్నావేంటి?" రావుిల విసుగ్గా కనుబొమ్మలు ముడిచింది. "కథాంశం కంఠస్థం చెయ్యి మాయ. కెమెరా ముందు మళ్ళీ తీయడం ఉండవు."
మాయ కొంచెం తటపటాయించింది. ఆమె గొంతులో ఏదో అసౌకర్యం ముద్దలా అడ్డంపడింది. ఆమె మొదటిసారి ఈ అబద్ధాల కొండ ముందు కొద్దిగా అభ్యంతరం చెప్పడానికి ప్రయత్నించింది.
"కానీ... రావుిళ అక్క," మాయ గుటక వేసి చెప్పింది, "గర్భం విషయం చెప్తే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు వైద్య పరీక్ష అడుగుతారు కదా. నేను ఎప్పుడూ గర్భవతిగా లేను. పైగా మూడు రోజులు తిండి లేకుండా ఉన్నాననడానికి ఆధారం... ఇవన్నీ `దర్యాప్తు`లో అబద్ధాలని తేలితే?"
ఆమె మాట పూర్తికాకముందే గదికి మరో చివర ఉన్న బార్-కౌంటర్ నుండి ఒక పెద్ద శబ్దం వచ్చింది.
ఠభీమని!
శేఖర్ చౌదరి తన చేతిలోని బరువైన స్ఫటికపు విస్కీ గ్లాసును కౌంటర్ మీద బలంగా కొట్టాడు. గ్లాసులోని మంచు ముక్కలు చిందరవందరగా పడ్డాయి. శేఖర్ కళ్ళు కోపంతో మండుతున్నాయి. అతను ఒక్క ఉదుటున బార్-కౌంటర్ నుండి బయటకు వచ్చి మాయ వైపు దూసుకొచ్చాడు.
మాయ ఏదైనా గ్రహించేలోపే, శేఖర్ ఆమె తెల్లటి గొంతును ఒక చేత్తో పాములా పట్టుకుని, ఒక్క కుదుపుతో ఆమెను సోఫా నుండి పైకి లేపి వెనకున్న గోడకు బలంగా అదిమాడు.
"ఆఆహ్!" మాయ నొప్పితో, తీవ్ర భయంతో మూలిగింది. శేఖర్ వేళ్ళు ఇనప పటకారులా ఆమె గొంతును నొక్కేస్తున్నాయి. మాయకు ఊపిరాడకుండా పోతోంది. ఆమె కళ్ళు బయటకు వచ్చేలా ఉన్నాయి.
"నాకే దర్యాప్తు గురించి నేర్పిస్తావా? నీకు అంత ధైర్యమా?" శేఖర్ గొంతులోని నరాలు తాడులా ఉబ్బిపోయాయి, అతని శ్వాసలోని ఖరీదైన స్కాచ్ ఘాటైన వాసన నేరుగా మాయ ముక్కుకు తగులుతోంది. "వైద్య నివేదికలు నేను కొన్న డాక్టర్లు తయారుచేస్తారు, అర్థమైందా? ఈ నగరంలో ఏ సెక్యూరిటీ అధికారి, ఏ డాక్టర్ నా మాటకు ఎదురు చెప్తాడు? నువ్వు రేపు మీడియా ముందు నిలబడి బావురుమని ఏడవడం మాత్రమే నీ పని. జనం `జాలి`ని సంపాదించడం నీ బాధ్యత."
మాయ రెండు చేతులతో శేఖర్ చేతిని విడిపించడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ అతని కండరాల బలం ముందు ఆమె ఒక అసహాయురాలైన బొమ్మలా మిగిలిపోయింది.
"నిన్ను నువ్వు చాలా గొప్పదానివి అనుకుంటున్నావా?" శేఖర్ మాయ చెవి దగ్గర ముఖం పెట్టి గుసగుసగా అన్నాడు, ఆ గుసగుస ఏ అరుపుకన్నా భయంకరంగా ఉంది. "నువ్వు అమ్ముడుపోయిన సరుకువి మాయ. డబ్బు కోసం నీ భర్తని, నీ సంసారాన్ని నాకు అమ్ముకున్నావు. నీకంటూ సొంత అభిప్రాయం లేదు, నీకంటూ అస్తిత్వం లేదు. నేను ఇచ్చిన ఆ ఖాళీ చెక్కు జీర్ణం చేసుకోవాలంటే, ఈ కథాంశం బయట ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకు. లేదంటే, అర్జున్ ఈ రోజు ఏ స్థితిలో ఉన్నాడో, నిన్ను కూడా అదే చెత్తకుండీలో విసిరేస్తాను."
శేఖర్ ఒక్క ఉదుటున మాయను వదిలేశాడు. మాయ నేల మీద కుప్పకూలిపోయి గట్టిగా దగ్గడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె తెల్లటి మెడ మీద శేఖర్ వేళ్ళ ఎర్రటి-నీలి రంగు గుర్తులు పడ్డాయి. ఆమె ఆయాసపడుతూ వెక్కి వెక్కి ఏడ్చింది.
కానీ మాయ ఈ ఏడుపు ఏ కథాంశంలోనిది కాదు. ఈ కన్నీళ్లు గ్లిసరిన్‌తో తెప్పించుకున్నవి కావు. ఈ కన్నీళ్లు తీవ్ర అవమానానికి, పూర్తి బానిసత్వానికి ప్రతీక.
నేల మీద కూర్చుని ఆయాసపడుతూ ఉన్న మాయకు ఒక్కసారిగా ఒక భయంకరమైన నిజం అర్థమైంది. డబ్బు మీద ఆశతో, విలాసాల మోజులో పడి తను తన ఆత్మాభిమానాన్ని పూర్తిగా అమ్ముకుందని ఆమె గ్రహించింది. అర్జున్‌ని ఒక కసాయి చేతికి అప్పగించి, ఒక అబద్ధపు గృహ హింస కేసు బనాయించి తను రాణి అవుతానని అనుకుంది. ఈ వజ్రాల గొలుసు, ఈ విలాసవంతమైన జీవితం తన కాళ్ళ కింద ఉంటాయని భావించింది. కానీ ఈ క్షణంలో, తను ఈ బంగారు పంజరంలో బందీగా, వాడి పడేసిన ఒక రుమాలు కాగితంలా అయిపోయానని ఆమెకు అనిపించింది.
అర్జున్ కనీసం ఆమెను ఒక మనిషిలా గౌరవించేవాడు. అర్జున్ ఆ చిన్న, తేమగా ఉండే ఫ్లాట్‌లో ఏసీ లేకపోవచ్చు, ఖరీదైన కారు లేకపోవచ్చు, కానీ అక్కడ మాయ మాటకు ఒక విలువ ఉండేది. మరి ఇక్కడ? ఈ కోటీశ్వరుడైన శేఖర్ చౌదరి రాజభవనంలో ఆమె గొంతుకు విలువే లేదు. ఆమె కొన్న బానిస కన్నా హీనంగా ఉంది.
రావుిల ఇంతసేపూ ఈ ఘటననంతా పూర్తిగా నిర్వికారంగా చూస్తూనే ఉంది. ఆమె కనురెప్ప కూడా వాల్చలేదు. శేఖర్ మళ్లీ తన స్థానంలోకి వెళ్లి కొత్తగా గ్లాసులో విస్కీ పోసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.
"రావుిళ, ఆమెకు నీళ్ళు ఇవ్వు," శేఖర్ విస్కీ జుర్రుకుంటూ చాలా ప్రశాంతమైన స్వరంతో అన్నాడు, ఈమాత్రం ఏమీ జరగనట్లు. "ఆమె గొంతు సరిగ్గా ఉండాలి. రేపటి నాటకానికి గొంతు చాలా ముఖ్యం."
ఒక నిజాయితీపరుడైన పురుషుడిని రాక్షసుడిగా చిత్రీకరించే ఈ భయంకరమైన కథాంశం జాతీయ మీడియాలో నిజంగా విజయవంతమవుతుందా, లేక ఈ అబద్ధాల సౌధం ఒకరోజు పేకమేడలా కూలిపోతుందా?