విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

39

ఉదయం పది గంటలవడానికి ఇంకా కొద్ది నిమిషాలే మిగిలి ఉంది.
విక్రమ్, జస్టిస్ రావు, రజత్, సుమిత్—అర్జున్‌ను వెదురు స్ట్రెచర్‌పై ఉంచి, బంగ్లా వెనుక తలుపు నుండి ఆ దట్టమైన అడవిలోని తడిగా, చీకటిగా ఉన్న కాలిబాటలో అదృశ్యమయ్యారు. వారి బూట్ల శబ్దం అడవిలోని తడి ఆకులపై, బురదలో కలిసిపోయిన సరిగ్గా ఐదు నిమిషాల తర్వాత...
ధడాలున!
బంగ్లా ముందున్న తుప్పు పట్టిన పెద్ద ఇనుప గేటు ఒక పెద్ద ధాటికి విరిగిపడింది. బురదపై జారుకుంటూ, ఇంజిన్ గర్జిస్తూ ఒక భారీ ఫోర్-వీల్ డ్రైవ్ జీప్ నేరుగా వచ్చి సర్దార్జీ లారీ వెనుక ఆగింది. జీప్ చక్రాల గుర్తులు, లారీ చక్రాల గుర్తులు ఇప్పుడు ఒకే చోట కలిశాయి.
జీప్ నుండి బూట్లు వేసుకున్న నలుగురు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు దూకి కిందకి దిగారు. వారి ఒంటిపై హైవే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల యూనిఫాం ఉంది, కానీ వారి ముఖాల్లో చట్ట రక్షకుల ఛాయలు లేవు, కేవలం వేటలోని తీవ్రమైన ఉత్సాహం, శేఖర్ చౌదరి ఇచ్చిన పచ్చి డబ్బు మీద ఆశ మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి. ఆ బృందానికి నాయకుడు ఇన్‌స్పెక్టర్ రాథోడ్. అతను ఎంత అవినీతిపరుడో, అంతకన్నా క్రూరుడు. శేఖర్ చౌదరి ఇచ్చిన కోట్ల రూపాయల నిధులు అతన్ని ఈ అడవిలోకి లాక్కొచ్చింది.
"బంగ్లా మొత్తాన్ని చుట్టుముట్టండి!" రాథోడ్ తన నడుముకున్న తుపాకీ ఒర నుండి సర్వీస్ రివాల్వర్ తీసి అరిచాడు. "లారీ ఇక్కడుంది, అంటే ఎలుకలు ఈ పంజరంలోనే దాక్కున్నాయి. ఎవ్వరూ ప్రాణాలతో తిరిగి వెళ్ళకూడదు!"
భోజనాల గది లోపల అప్పుడు ఒక విచిత్రమైన, గడ్డకట్టిన నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉంది.
మేరీ డి'సౌజా భోజనాల బల్ల పక్కన విగ్రహంలా నిలబడి ఉన్నారు. ఆమె బలమైన రెండు చేతుల్లో ఆ 12-గేజ్ డబుల్ బ్యారెల్ షాట్‌గన్ ఉంది. ఆమె కళ్ళలో ఎలాంటి భయం లేదు, సరిహద్దులోని యుద్ధ క్షేత్రంలో మృత్యువును దగ్గరగా చూసిన ఒక పదవీ విరమణ చేసిన నర్సు యొక్క చల్లని కఠినత్వం మాత్రమే ఉంది. అమన్‌ను ఆమె ముందే మొదటి అంతస్తులోని ఒక రహస్య గదిలో దాచిపెట్టారు. ఇక గదిలోని ఒక మూల, పాత నవారు మంచం మీద ఒక మందపాటి దుప్పటి కప్పుకుని సర్దార్జీ పడుకుని ఉన్నాడు. అతని ఎడమ కాలు మోకాలి వరకు మందపాటి, తెల్లటి కట్టుతో చుట్టి ఉంది.
ఢాం! రాథోడ్ బలంగా తన్ని బంగ్లా యొక్క బరువైన చెక్క తలుపును తెరిచాడు.
"ఎక్కడ ఆ పంది కొడుకుల్లారా? చేతులెత్తి బయటకు రండి!" రాథోడ్ రివాల్వర్ ఎక్కుపెట్టి గర్జిస్తూ లోపలికి ప్రవేశించాడు, అతని వెనుక మిగతా ముగ్గురు కానిస్టేబుళ్లు ఉన్నారు.
కానీ గదిలోకి ప్రవేశించగానే వారు నిశ్చేష్టులయ్యారు. వారి కళ్ళ ముందు భయంతో వణికిపోతున్న పరారీలో ఉన్న నిందితుడు లేడు, ఓవర్‌కోట్ ధరించిన డెబ్బై ఏళ్ల వృద్ధురాలు ఉంది, ఆమె చేతిలోని షాట్‌గన్ గొట్టం నేరుగా రాథోడ్ ఛాతీకి గురిపెట్టి ఉంది.
"ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసావో, నీ మోకాళ్ళు ఈ 12-గేజ్‌తో పేల్చేస్తాను," మేరీ డి'సౌజా స్వరం మంచులా చల్లగా ఉంది, కానీ అందులో ఒక సైనిక ఆదేశంలాంటి స్వరం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. "నేను కెప్టెన్ మేరీ డి'సౌజా, పదవీ విరమణ చేసిన సైనిక నర్సింగ్ సేవలు. వారెంట్ లేకుండా నా ఆస్తిలోకి తలుపులు బద్దలుకొట్టుకుని ప్రవేశించే హక్కు నీకు ఎవడిచ్చాడు అధికారి?"
సైనిక నేపథ్యం, ఆ భారీ షాట్‌గన్ చూసి రాథోడ్ ఒక్క క్షణం వెనక్కి తగ్గాడు. ఈ దట్టమైన అడవిలో ఇంతటి కఠినమైన వృద్ధురాలిని ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుందని అతను ఊహించలేదు. కానీ డబ్బు మీద ఆశ, పదోన్నతి అనే మత్తు అతని భయాన్ని అధిగమించాయి.
"సైన్యం గురించి నాకు భయం చూపించకండి ముసలమ్మా," రాథోడ్ రివాల్వర్‌ను మేరీ వైపే గురిపెట్టి ఉంచాడు. అతను కిటికీ బయట ఉన్న లారీ వైపు సైగ చేశాడు. "ఆ లారీ టైర్ల గుర్తులు హైవే నుండి నేరుగా మీ ఈ డ్రాయింగ్ రూమ్‌లోకి వచ్చాయి. లారీలోని నిందితులు ఎక్కడ? ఒకడికి బుల్లెట్ గాయమైంది, ఒక ముసలోడు, ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు. వాళ్ళని మాకు అప్పగించండి, లేదంటే నిందితుడికి ఆశ్రయం కల్పించిన నేరానికి మిమ్మల్ని కూడా ఎన్‌కౌంటర్ చేసి పడేస్తాను."
"ఎన్‌కౌంటరా?" మేరీ ఒక అవహేళనతో కూడిన నవ్వు నవ్వింది. "నీలాంటి అవినీతి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు సరిహద్దుకు కిలోమీటర్ దూరంలో ఉంటేనే ప్యాంటులో ఉచ్చ పోసుకుంటారు, అలాంటిది నువ్వు నన్ను ఎన్‌కౌంటర్ చేస్తానని భయపెడుతున్నావా? కళ్ళు తెరిచి చూడు, నా దగ్గర బుల్లెట్ గాయమైన కుర్రాడు గానీ, వేరే యువకులు గానీ ఎవరూ లేరు. కేవలం ఈ ఒక్క రోగి మాత్రమే ఉన్నాడు."
మేరీ తన షాట్‌గన్ గొట్టంతో నవారు మంచం మీద పడుకున్న సర్దార్జీని చూపించింది.
రాథోడ్ వేగంగా ముందుకు వచ్చి ఒక్క ఉదుటున సర్దార్జీ మీద ఉన్న దుప్పటిని లాగి పక్కకు పడేసాడు. "లేవరా ఒరే దుర్మార్గుడా! మిగతా వాళ్ళని ఎక్కడ దాచావు?"
రాథోడ్ సర్దార్జీ కాలర్ పట్టుకుని అతన్ని బలంగా ఒక చెంపదెబ్బ కొట్టాడు. సర్దార్జీ పెదవి పగిలి రక్తం కారింది, కానీ ఆ బలమైన లారీ డ్రైవర్ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు. మగవాడికి మౌనంగా దెబ్బలు తినడంలో ఉన్న అపారమైన శక్తిని సర్దార్జీ ఈ రోజు నిరూపిస్తున్నాడు. అతను కేవలం నొప్పితో కొద్దిగా మూలిగాడు.
"కొట్టకు అధికారి!" మేరీ షాట్‌గన్‌ను కొద్దిగా పైకి ఎత్తింది. "అతను ఒక రోగి. అతని కాలుకు తీవ్రమైన ఇన్ఫెక్షన్ సోకింది. మీకు నమ్మకం లేకపోతే, మీ కళ్ళతో మీరే చూడండి."
మేరీ ముందుకు వచ్చి సర్దార్జీ కాలికి ఉన్న ఆ మందపాటి కట్టును ఒక్క లాగులో విప్పేసింది.
ఆ కట్టు విప్పగానే గది మొత్తం తీవ్రమైన, కుళ్ళిన మాంసం వాసనతో నిండిపోయింది. మేరీ చాలా తెలివిగా నిన్న రాత్రి అర్జున్ ఛాతీ నుండి తీసిన ఆ పేస్ట్, కొంచెం రక్తం, అయోడిన్ కలిపి సర్దార్జీ పాత గాయం మీద పూసింది. ఆ దృశ్యం చాలా భయంకరంగా, వాస్తవంగా ఉండటంతో, కుళ్ళిన చీము, రక్తపు వాసనతో రాథోడ్, అతని అనుచరులు ముక్కు మూసుకుని రెండడుగులు వెనక్కి వేశారు.
"ఛీ... దీని కాలు కుళ్ళిపోతోంది!" ఒక కానిస్టేబుల్ వాంతిని ఆపుకుంటూ అన్నాడు.
రాథోడ్ ముక్కు మూసుకుని సర్దార్జీ ముఖం దగ్గరకు వంగాడు. "నీ కాలికి గ్యాంగ్రీన్ వచ్చినా, నువ్వు చచ్చినా నాకు అనవసరం. నిజం చెప్పు! లారీలో ఇంకా నలుగురు ఉన్నారు! సెక్యూరిటీ అధికారి కంట్రోల్ రూమ్‌కి పక్కా సమాచారం ఉంది. వాళ్ళెక్కడ?"
సర్దార్జీ ఇప్పుడు తన అద్భుతమైన ఎత్తుగడ ప్రయోగించాడు. అతను నొప్పితో మూలుగుతూ అద్భుతమైన, నిష్ణాతుడైన నటనను ప్రారంభించాడు.
"అయ్యా... అయ్యా... నన్ను ఇంక కొట్టకండి," సర్దార్జీ చేతులు జోడించి వణుకుతున్న స్వరంతో అన్నాడు. "నాకు వాళ్ళెవరో తెలీదు అయ్యా. నేను ఒక సాధారణ డ్రైవర్‌ను. నిన్న రాత్రి కాశీ బయట ఒక స్థానిక ధాబాలో ఆ వ్యక్తులు నాకు కనిపించారు."
"వాళ్ళెలా ఉన్నారు?" రాథోడ్ కళ్ళు చిన్నవి చేసి విచారించాడు.
"అయ్యా, ఒక పెద్దాయన ఉన్నారు, కళ్ళజోడు పెట్టుకుని, చూడ్డానికి పెద్దయింటి వాళ్ళలా ఉన్నారు. ఇంకొక బక్కపలచని, పిరికివాడిలాంటి అబ్బాయి ఉన్నాడు. మరొక పొడవాటి, దృఢమైన యువకుడి ఒడిలో బుల్లెట్ తగిలిన కుర్రాడు స్పృహ లేకుండా పడి ఉన్నాడు... ఆ అబ్బాయి ఛాతీ నుండి చాలా రక్తం కారుతోంది అయ్యా," సర్దార్జీ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ రికార్డులలో నమోదు చేయబడిన రూపురేఖలనే ఖచ్చితంగా వర్ణించాడు.
రాథోడ్ తన కానిస్టేబుల్ వైపు చూశాడు. కానిస్టేబుల్ వేగంగా తల ఊపాడు. "అయ్యా! వివరణ సరిగ్గా సరిపోతోంది. విక్రమ్, జస్టిస్ రావు, ఆ అర్జున్... వాళ్ళే."
"తర్వాత ఏమైంది? వాళ్ళు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చారు?" రాథోడ్ మళ్ళీ సర్దార్జీ కాలర్ పట్టుకున్నాడు.
"వాళ్ళు ఇక్కడికి రాలేదు అయ్యా!" సర్దార్జీ ఏడుస్తున్నట్టు నటించాడు. "వాళ్ళు ధాబాలో వేరే లారీ వాళ్ళ దగ్గర చెన్నై వెళ్ళే దారి కోసం వెతుకుతున్నారు. వాళ్ళు చాలా భయపడి ఉన్నారు, పదేపదే దక్షిణ భారతదేశానికి పారిపోవాలని మాట్లాడుకుంటున్నారు. నన్ను కూడా దక్షిణం వైపు లారీ తిప్పి, వాళ్లకి ఎక్కించుకోమని అడిగారు. కానీ నా కాలికి ఈ విషపు పుండు, ఇంత జ్వరం ఉండటంతో నేను వాళ్ళను ఎక్కించుకోలేదు. ఈ అడవిలో మేరీ అమ్మగారు ఉన్నారని నాకు తెలుసు, అందుకే బతకాలనే ఆశతో ప్రధాన రహదారి వదిలి ఇటువైపు వచ్చేశాను. వాళ్ళు చెన్నై వెళ్ళడానికి వేరే లారీ కోసం వెతుకుతున్నారు అయ్యా."
భోజనాల గది మొత్తం నిశ్శబ్దంగా ఉంది. రాథోడ్ మెదడులో సెక్యూరిటీ అధికారి లెక్కలు మొదలయ్యాయి.
"అయ్యా," వెనకున్న కానిస్టేబుల్ గుసగుసగా అన్నాడు, "చెన్నై మార్గం అంటే వాళ్ళు ప్రధాన రహదారి నలభై నాలుగు పట్టుకుని ఉంటారు. కాశీ నుండి నేరుగా దక్షిణం వైపు. ఈ ముసలోడి మాటల్లో తర్కం ఉంది. ఆ పరిస్థితిలో వాళ్ళు కచ్చితంగా మన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల పలుకుబడి తక్కువగా ఉన్న చోటికే పారిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు."
రాథోడ్ సర్దార్జీ కట్టు వైపు మరోసారి చూశాడు. అంత భయంకరమైన గాయంతో ఈ లారీవాడు అబద్ధం చెప్పడం లేదని అతను దాదాపు నమ్మేశాడు. ఇక రూపురేఖల ఖచ్చితమైన వర్ణన, సర్దార్జీ నిజంగానే వాళ్ళను చూశాడని రుజువు చేస్తోంది.
మేరీ డి'సౌజా ఇప్పుడు తన చివరి ఎత్తుగడ వేసింది.
"నిన్న రాత్రి నుండి నా దగ్గరకు వచ్చింది ఈ ఒక్క రోగి మాత్రమే అధికారి," మేరీ చాలా దమ్మున్న స్వరంతో చెప్పింది. "ఈ అడవిలోకి ఇంకెవరూ రాలేదు. ఒకవేళ ఏ హంతకుడో, గుండానో నా ఇంటి తలుపు తట్టి ఉంటే, ఈ తుపాకితో వాడిని ముందే అంతం చేసేదాన్ని. మీరు మీ చెన్నై రోడ్డు మీదకు వెళ్లి నిందితులను వెతుక్కోండి, నా రోగిని విసిగించకండి."
మేరీ యొక్క ఆ దర్పం, సర్దార్జీ గాయం, ధాబాలో జరిగిన కథ కలగలిసి రాథోడ్ కళ్ళ ముందు এমন ఒక ఎండమావిని సృష్టించాయి, అతనికి ఇంకెలాంటి అనుమానం మిగల్లేదు. విక్రమ్ తెలివైన ఆట విజయవంతమైంది. వేటగాళ్లు పూర్తిగా వెర్రివాళ్ళయ్యారు.
"పదండి! వైర్‌లెస్‌లో సందేశం ఇవ్వండి!" రాథోడ్ తన రివాల్వర్‌ను తుపాకీ ఒరలో పెట్టి వెనక్కి తిరిగాడు. "ప్రధాన కార్యాలయానికి తెలియజేయండి, నిందితులు కాశీ నుండి దక్షిణ భారతదేశం వైపు పారిపోయారని. ప్రధాన రహదారి నలభై నాలుగు మీద ఉన్న అన్ని టోల్ గేట్లు, తనిఖీ కేంద్రాలను నిరోధించమని చెప్పండి. ఆ పంది కొడుకులు మనల్ని మోసం చేసి మరో దిక్కుకు పారిపోయారు. త్వరగా పదండి!"
రాథోడ్, అతని బృందం వేగంగా బంగ్లా నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయారు. కానీ వెళ్ళే ముందు రాథోడ్ తన కానిస్టేబుళ్లలో ఒకడికి సైగ చేశాడు.
ఆ కానిస్టేబుల్ జీప్ ఎక్కే ముందు ఒక పెద్ద, పదునైన స్ప్రింగ్ కత్తి తీసి సర్దార్జీ లారీ ముందున్న రెండు టైర్లపై బలంగా వరుసగా కొన్ని పోట్లు పొడిచాడు.
ఫుస్స్స్... బిగువుగా ఉన్న టైర్లు పెద్ద శబ్దంతో పగిలిపోయి, గాలి మొత్తం బయటకు పోవడంతో ఆ భారీ లారీ ఒకవైపుకు ఒరిగిపోయింది.
"ఈ ముసలోడు మన కళ్ళుగప్పి ఇక్కడి నుండి లారీ తీసుకుని పారిపోకుండా ఉండటానికి," రాథోడ్ క్రూరమైన నవ్వు నవ్వి జీప్‌లో కూర్చున్నాడు.
మరుక్షణమే ఇంజిన్ గర్జించింది. జీప్ బురదపై చక్రాలను తిప్పుతూ, వచ్చిన దారిలోనే తుఫాను వేగంతో ప్రధాన రహదారి వైపు దూసుకుపోయింది. వారు ఇప్పుడు ఉత్తరం వైపు ఉన్న అన్ని రోడ్లు వదిలి చెన్నై మార్గంలో వేట కొనసాగిస్తారు.
మేరీ డి'సౌజా కిటికీ అద్దంలోంచి జీప్ అడవి మలుపులో మాయమవడాన్ని చూశారు. తర్వాత ఆమె తుపాకిని కిందకు దించి సర్దార్జీ వైపు తిరిగారు.
సర్దార్జీ మంచం మీద లేచి కూర్చుని, తన పగిలిన పెదవిని చేత్తో తుడుచుకున్నాడు. తర్వాత మేరీ డి'సౌజా వైపు చూసి చాలా సంతృప్తికరమైన నవ్వు నవ్వాడు.
ఈ రోజు ఈ దట్టమైన అడవిలో, డెబ్బై ఏళ్ల నర్సు, ఒక సాధారణ లారీ డ్రైవర్ కలిసి ఢాలుగా నిలబడి ఒక అవినీతి వ్యవస్థను మోసం చేశారు. విక్రమ్ వాళ్ళు పారిపోయే మార్గం ఇప్పుడు పూర్తిగా సురక్షితం. వారు ఇప్పుడు నిజంగా సురక్షితంగా ఉన్నారు.
రాథోడ్ లాంటి ఒక అవినీతి సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారి సర్దార్జీ యొక్క ఈ నిష్ణాతుడైన నటనకు మోసపోయాడు, కానీ కుయుక్తిపరుడైన శేఖర్ చౌదరి, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు చెప్పే ఈ 'చెన్నై పలాయనం' నివేదికను నిజంగా నమ్ముతాడా, లేక అతని సైతాను బుద్ధి ఈ అబద్ధాల వలను పసిగట్టేస్తుందా?