విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

25.

రాత్రి పదకొండు దాటింది. బంజారా హిల్స్‌లోని ఈ వి.ఐ.పి. ప్రాంతం సాధారణంగానే నిశ్శబ్దంగా ఉంటుంది, కానీ ఈ రోజు ఆ నిశ్శబ్దం మరింత భారంగా అలుముకుంది. రోడ్డుకు ఇరువైపులా ఉన్న పురాతన వృక్షాలు పొగమంచులో అస్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి, అవి ఏదో రహస్య కుట్రకు సాక్షులుగా నిలిచినట్లున్నాయి. శేఖర్ చౌదరి బంగ్లా యొక్క భారీ ఇనుప గేటు మూసి ఉంది, కేవలం భద్రతా సిబ్బంది గదిలో మినుకుమినుకుమంటూ ఒక దీపం వెలుగుతోంది. బయటి నుండి చూస్తే, ఈ ప్రశాంతమైన బంగ్లా లోపల రాజకీయాల్లోనే అతిపెద్ద ఎత్తుగడ ఒకటి రూపుదిద్దుకుంటోందని ఊహించడం అసాధ్యం.
లోపల, శేఖర్ వ్యక్తిగత చదువుకునే గదిలో సెంట్రల్ ఏసీ యొక్క చిన్న యాంత్రిక శబ్దం తప్ప గదిలో మరే చప్పుడు లేదు. బరువైన మహోగని చెక్క బల్లపై ఉంచిన ఖరీదైన సింగిల్ మాల్ట్ విస్కీ గ్లాసు చెమట పట్టింది. మంచు ముక్కలు దాదాపు కరిగి నీరయ్యాయి, కానీ శేఖర్‌కు తాగాలనే ధ్యాస లేదు.
శేఖర్ చౌదరి సోఫాలో వెనక్కి వాలి కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆయన కళ్ళు ముందున్న పెద్ద ఫ్లాట్ స్క్రీన్ టీవీ తెరపై స్థిరంగా ఉన్నాయి, కానీ చూపు ఎక్కడో శూన్యంలోకి చూస్తోంది. అతని చేతిలో రిమోట్ వదులుగా ఉంది. యాభై ఐదేళ్ళ వయసులో కూడా, క్రమం తప్పని వ్యాయామశాల, యోగాభ్యాసం వల్ల శరీరం దృఢంగా ఉంది. కానీ ఈరోజు ఆయన నుదుటిపై ఆందోళన ముడతలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
అకస్మాత్తుగా మహోగని బల్లపై ఉన్న ఐఫోన్ కంపించింది. గాజు బల్లపై అది మూలుగుతున్నట్లు కర్కశంగా శబ్దం చేసింది. తెరపై పేరు మెరిసింది—‘బసు (గుప్తపరచబడిన)’.
శేఖర్ గ్లాసును కింద పెట్టి ఫోన్ అందుకున్నాడు. చెవి దగ్గర పెట్టుకోకుండా, స్పీకర్‌ ఆన్ చేశాడు. తను ఏమీ మాట్లాడలేదు. కేవలం గ్లాసులోని మంచు ముక్కలను కదిపిన 'టంగ్' అనే శబ్దం, అతను లైన్‌లో ఉన్నాడని, వింటున్నాడని తెలియజేసింది. ఈ నిశ్శబ్దమే అతని అతిపెద్ద ఆయుధం.
అవతలి వైపు నుండి అధికారి బసు గొంతు వినిపించింది. ఏ గొంతు వింటే నేర ప్రపంచం గజగజ వణుకుతుందో, ఆ గొంతులో ఈరోజు ఒక వింతైన బొంగురుతనం ఉంది. ఆందోళనతో గొంతు ఎండిపోయింది.
"సార్..." బసు కాసేపు ఆగాడు, ధైర్యం కూడగట్టుకుంటున్నట్లు. "కేసు కొంచెం గాడి తప్పింది."
శేఖర్ నిటారుగా కూర్చోలేదు. అతను గ్లాసులోంచి ఒక చిన్న గుక్క తాగాడు, విస్కీ యొక్క ఘాటైన రుచిని నాలుకపై ఆస్వాదించాడు. తర్వాత చాలా ప్రశాంతంగా, నెమ్మది స్వరంతో అన్నాడు, "గాడి తప్పిందంటే? బసు, నేను నిన్ను వాతావరణ వార్తలు చెప్పమని అడగలేదు. నాకు ఫలితం కావాలి. అర్జున్ ఎక్కడ?"
"సార్, మేము హైవేను అడ్డుకున్నాం, టోల్ ప్లాజాలకు ఫోటోలు పంపాం, కానీ..."
"కానీ ఏంటి?" శేఖర్ గొంతు ఏమాత్రం పెరగలేదు, కానీ అందులోని ఎముకల్ని వణికించే చల్లని హెచ్చరిక ఫోన్ అవతల ఉన్న బసు వెన్నులోంచి చలి ప్రవాహాన్ని పంపింది. "విను బసు, నేను రాజకీయ నాయకుడిని అవ్వకముందు ఒక వ్యాపారవేత్తను. నాకు పెట్టుబడి తెలుసు, పెట్టుబడిపై రాబడి (ROI) తెలుసు. 'సాకు' అనే పదం నా నిఘంటువులోనే లేదు. అది ఓడిపోయిన వారి భాష."
"సార్, నేను మాట ఇస్తున్నాను, రేపు ఉదయం లోపల..."
"రేపు ఉదయం కాదు," శేఖర్ మాటను మధ్యలోనే తుంచాడు. అతని గొంతు ఈసారి కొంచెం కఠినంగా మారింది. "నాకు అర్జున్ కావాలి. బతికి ఉన్నా, చచ్చినా, నాకు లెక్కలేదు. వాడి గుండె కొట్టుకుంటుందా లేదా అన్నది నాకనవసరం. కానీ వాడి దగ్గర ఉన్న పెన్‌డ్రైవ్‌కు చిన్న గీత కూడా పడకూడదు. అందులో నా కేమన్ దీవులకు సంబంధించిన 'విదేశీ' లావాదేవీల వివరాలన్నీ ఉన్నాయి. అది గనక ఈడీ (ED) చేతికి చిక్కితే, ఢిల్లీ నుంచి నాకు పిలుపు వస్తుంది. ఒకవేళ అలా జరిగితే..."
శేఖర్ గ్లాసును బల్లపై పెట్టాడు, ఆ శబ్దం చాలా గట్టిగా వచ్చింది. సుత్తితో బల్లపై కొట్టినట్లు.
"...అప్పుడు నీ ఆ 'ఎన్‌కౌంటర్ స్పెషలిస్ట్' అనే బిరుదును నేను ఏం చేస్తానో నువ్వు ఊహించను కూడా లేవు బసు."
శేఖర్ కాల్ ముగించాడు. అరుదుగా కలిగే చిరాకుతో అతని నుదుటి నరాలు అదిరిపోతున్నాయి. ఫోన్‌ను సోఫా కుషన్ మీదకు విసిరేశాడు. బసు లాంటి అధికారులకు మెడ మీద తుపాకీ గొట్టం ఆనించే వరకు పని చేయరని అతనికి తెలుసు.
మూడ్ సరిచేసుకోవాలి. అతను మళ్ళీ రిమోట్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. మ్యూట్‌లో ఉన్న వార్తా ఛానెల్ ధ్వని పెంచాడు. తనను తాను తెరపై చూసుకుంటే అతని ఆత్మవిశ్వాసం తిరిగి వస్తుంది.
టీవీలో ప్రైమ్ టైమ్ వార్తల పునఃప్రసారం అవుతోంది. యాంకర్ చాలా నాటకీయంగా, చేతులు ఊపుతూ చెబుతోంది: "మహిళా సంరక్షణలో ఒక కొత్త అధ్యాయం! ప్రముఖ సామాజిక సేవకులు, పారిశ్రామికవేత్త శేఖర్ చౌదరి గారి ఎన్‌జీఓ 'నారీ శక్తి' ఈసారి 5000 మంది బాధితురాళ్లకు న్యాయ సహాయం అందించి రికార్డు సృష్టించింది. తాము అధికారంలోకి వస్తే మహిళల కోసం మరింత కఠినమైన చట్టాలు తీసుకువస్తామని శేఖర్ గారు తెలిపారు..."
తెరపై శేఖర్ ఫైల్ ఫుటేజ్. తెల్లటి లాల్చీ, ముఖంలో అదే సుపరిచితమైన వినయపూర్వకమైన చిరునవ్వు. అతను చేతులు జోడించి నిలబడి ఉన్నాడు. వెనుక వేలాది మంది మహిళల గుంపు. వారి కళ్ళలో శేఖర్ పట్ల భక్తిభావం.
శేఖర్ తన ప్రతిబింబం వైపు చూసి వ్యంగ్యంగా నవ్వాడు. అతను విస్కీ గ్లాసును తెర వైపు ఎత్తి చూపించాడు.
"ప్రజల జ్ఞాపకశక్తి గోల్డ్ ఫిష్ లాంటిది," అతను గొణుక్కున్నాడు. "వీళ్ళకు నిజం అక్కర్లేదు, వీళ్ళకు కావాల్సింది ఒక అందమైన కథ. ఏది తినిపిస్తే అదే తింటారు. రేపు పొద్దున సూర్యుడు పడమర ఉదయిస్తాడని, దాన్ని కాస్త భావోద్వేగంగా చెబితే, చప్పట్లు కొట్టి దాన్నే విజ్ఞానం అని ఒప్పుకుంటారు."
అతను ఇంటర్‌కామ్ బటన్ నొక్కాడు. "రావుిల? నన్ను ఎన్‌జీఓ అధిపతులకు కలుపు. కాన్ఫరెన్స్ కాల్. ఇప్పుడే."
కొన్ని క్షణాల్లో కాన్ఫరెన్స్ కాల్ కనెక్ట్ అయ్యింది. గదిలోని స్పీకర్ ఫోన్‌లో ఎన్‌జీఓ ప్రధాన అధికారుల గొంతులు వినిపించాయి. "శుభ సాయంత్రం సార్."
"వినండి, లాంఛనాలు వదిలేసి పని విషయంలోకి రండి," శేఖర్ విస్కీ గ్లాసును చేతిలో పట్టుకుని కిటికీ వైపు తిరిగాడు. కిటికీ గాజులో తన నీడను చూసుకుంటున్నాడు. "ఢిల్లీ ప్రయాణానికి అంతా సిద్ధమేనా? ఏడుపుల కోటా పూర్తిగా ఉందా?"
అవతలి వైపు నుంచి ఎన్‌జీఓ మహిళా అధికారిణి, రావుిల చెప్పింది, "అవును సార్. మేము కొన్ని బలమైన కేస్ స్టడీలు సిద్ధం చేశాం. అత్తాకోడళ్ల గొడవలు, కట్నం వేధింపులు... అన్నీ ఉన్నాయి."
"మంచిది. కానీ విను, స్క్రిప్ట్ కొంచెం ఎడిట్ చెయ్యి," శేఖర్ ఆదేశించాడు. "కేవలం 'కొట్టడం' లేదా 'చెంపదెబ్బ' అంటే ఇప్పుడు సానుభూతి రావడం లేదు. అది మామూలైపోయింది. ప్రజలు ఇప్పుడు అలాంటి వాటికి భావోద్వేగానికి గురవ్వట్లేదు. కొంచెం మసాలా జోడించు. డ్రామా కావాలి."
"మసాలా అంటే సార్?"
"చెప్పు—గర్భవతిగా ఉన్నప్పుడు కడుపులో తన్నాడు, లేదా మూడు రోజులు అన్నం పెట్టలేదు. లేదంటే నిద్రమాత్రలు ఇచ్చి చంపడానికి ప్రయత్నించాడు. ఇంకా ఆ కొత్త బిల్లు డ్రాఫ్ట్ చాలా కఠినంగా ఉండాలి—'కుటుంబ రక్షణ బిల్లు 2026'. ఆ బిల్లును 'పురుషులపై వేధింపుల వ్యతిరేక' వాళ్ళు ఒక్క మాట కూడా అనలేని విధంగా డ్రాఫ్ట్ చెయ్యాలి. బిల్లులో స్పష్టంగా ఉండాలి—భార్య మాట మాత్రమే సాక్ష్యం. విచారణ లేదు, ముందు అరెస్టు, తర్వాత విచారణ. బెయిల్ తీసుకోవడానికి వెళ్తే న్యాయమూర్తి గారి చేతులు వణకాలి."
అతను కాసేపు ఆగి, గ్లాసులోని చివరి గుక్క తాగాడు. విస్కీ మంట గొంతు దిగింది.
"గుర్తుంచుకో రావుిల, నిధులు కావాలి. నిధుల కోసం స్వచ్ఛమైన డ్రామా కావాలి. ఏడుపు నిజంగా ఉన్నట్లు అనిపించాలి, గ్లిజరిన్ తక్కువ వాడు. కన్నీళ్లు ఎంత స్వచ్ఛంగా ఉంటే, విదేశీ దాతల చెక్కు మొత్తం అంత పెద్దగా ఉంటుంది. ఇది వ్యాపారం, దాన్ని అలాగే చూడు."
"సరే సార్. అన్ని ఏర్పాట్లు అయిపోతాయి. మరి... మేడమ్? ఆవిడ సిద్ధంగా ఉన్నారా?"
"ఆమె వస్తుంది," శేఖర్ ఆత్మవిశ్వాసంతో అన్నాడు. "లేమి మనిషిని సరైన తలుపు దగ్గరకు తీసుకువస్తుంది. భయం మనిషిని లొంగేలా చేస్తుంది."
కాల్ ముగించి శేఖర్ కిటికీకున్న బరువైన తెరను తొలగించాడు. బయట చిమ్మచీకటి. తోటలోని చెట్లు గాలికి దెయ్యాల్లా కదులుతున్నాయి. ఈ చీకటి అతనికి పాత స్నేహితుడు. ఒకప్పుడు రియల్ ఎస్టేట్ సిండికేట్ నడిపేటప్పుడు ఈ చీకట్లోనే అన్ని ఒప్పందాలు ఖరారయ్యేవి. ఇప్పుడు కేవలం చోటు మారింది, ఆట నియమాలు అవే—బలహీనుడిని అణచివేయడం, భావోద్వేగాలను అమ్ముకోవడం.
అకస్మాత్తుగా తలుపు తట్టిన శబ్దం. నెమ్మదిగా, కానీ స్పష్టంగా. "లోపలికి రా," శేఖర్ వెనక్కి తిరగలేదు. అతనికి తెలుసు ఎవరు వచ్చారో.
తలుపు తెరుచుకుని అతని పాత నమ్మకస్తుడైన నౌకరు, హరిచరణ్ లోపలికి వచ్చాడు. ట్రేతో కాదు, వట్టి చేతులతో. అతని కళ్ళలో ఒకరకమైన భయం కనిపిస్తోంది. "సార్, ఆవిడ వచ్చారు. గేటు దగ్గర వేచి ఉన్నారు."
శేఖర్ చేతి గడియారం చూసుకున్నాడు. రాత్రి పదకొండుంబావు. "ఆలస్యం చేయలేదు. పంపించు."
హరిచరణ్ తలదించుకుని వెళ్ళిపోయాడు. శేఖర్ కిటికీ దగ్గర నుంచి జరిగి తన పెద్ద తోలు కుర్చీలో వచ్చి కూర్చున్నాడు. అతనికి తెలుసు, ఇప్పుడు గదిలోకి రాబోయేది సాధారణ సందర్శకురాలు కాదు. ఆమె అతని చదరంగంలో అత్యంత ఖరీదైన, కానీ అత్యంత ప్రమాదకరమైన పావు. ఈ పావును సరిగ్గా కదిపితే, ఆట మొత్తం మారిపోతుంది.
నిమిషం తర్వాత మళ్లీ తలుపు చప్పుడైంది. తర్వాత నెమ్మదిగా బరువైన మహోగని చెక్క తలుపు తెరుచుకుంది. ఏసీ చల్లగాలి కారిడార్‌లోని వేడిగాలితో కలిసి ఒక విచిత్రమైన వాతావరణాన్ని సృష్టించింది.
కారిడార్‌లోని వెలుతురులో ఒక పొడవాటి నీడ కార్పెట్‌పై పడింది. ఆ తర్వాత లోపలికి ప్రవేశించింది మాయా దేశాయ్.
శేఖర్ కుర్చీని తిప్పాడు. మాయ వైపు చూసి నవ్వాడు. అదే సుపరిచితమైన, రహస్యమైన నవ్వు—ఆ నవ్వు భరోసా ఇవ్వదు, వెన్నులోంచి చలి ప్రవాహాన్ని పంపిస్తుంది. అతను మాయను ఆపాదమస్తకం చూశాడు, ఏదో వస్తువు నాణ్యతను పరిశీలిస్తున్నట్లు.
మాయ తలుపు గడప దగ్గరే నిలబడిపోయింది. తను పులి గుహలోకి ప్రవేశించానని ఆమెకు తెలుసు. కానీ ఆమెకు వెళ్ళడానికి మరో దారి లేదు. వెనుక సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు, ముందు శేఖర్.
శేఖర్ గ్లాసును బల్లపై పెట్టి, చాలా నెమ్మదిగా, గంభీరమైన స్వరంతో అన్నాడు, "రా మాయ... ఆట మొదలుపెడదాం."
శేఖర్ చౌదరి మాయ కోసం ఏ 'ప్రత్యేకమైన ప్లాన్' సిద్ధం చేసి ఉంచాడు?