వల్లీ

[venkujkc1984]

7.2 అత్తా... నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు

ఒక రోజు మధ్యాహ్నం వేళ, కరెంటు పోవడంతో ఇంట్లో గాలి పూర్తిగా నిలిచిపోయింది. మావయ్య కొన్ని పనుల మీద ఊరి బయటకు వెళ్లాడు. ఇంట్లో కేవలం అత్త నేను ఇద్దరమే ఉన్నాము.

ఆమె మెరూన్ రంగు పట్టు చీర కట్టుకుని, పల్లు కొంచెం లూస్‌గా వదిలి, సెంటర్ టేబుల్ మీద పూలు అమర్చుతోంది. చీర ఆమె నడుము చుట్టూ గట్టిగా బిగుసుకుని, ఆ వంపులు అందంగా కనిపిస్తున్నాయి. లోతైన నాభి చీర అంచు కింద నుంచి తొంగి చూస్తోంది. ఆమె వక్షోజాలు చీర పైట కింద సున్నితంగా ఊగుతున్నాయి. 

పాత టేబుల్ ఫ్యాన్ ఆమె పక్కనే ఉంది కానీ కరెంటు లేకపోవడంతో అది నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

నేను హాల్‌లో సోఫా మీద కూర్చుని మ్యాగజైన్ చదువుతున్నట్టు నటిస్తున్నాను. కానీ నా కళ్లు పూర్తిగా అత్త మీదే లగ్నమయ్యాయి. ఆమె ప్రతి కదలికను, ప్రతి ఊపిరిని, ప్రతి అడుగును నేను ఆశగా చూస్తున్నాను.

ఆమె వంగి పూలు అమర్చేటప్పుడు ఆమె సొగసైన ఒంపుసొంపులన్నీ బయటపడుతున్నాయి. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.

ఆమె ఒక్క అడుగు వేసినా, చేతులు కదిపినా, వంగినా… నా కళ్లు ఆమెను వదలడం లేదు. ఆమె శరీరం నుంచి వెలువడుతున్న జాజిమల్లి వాసన నన్ను మరింత మత్తుపట్టించేస్తోంది.

ఇంతలోనే హఠాత్తుగా కరెంటు వచ్చేసింది. 

టేబుల్ ఫ్యాన్ ఒక్కసారిగా పూర్తి స్పీడ్‌లో తిరగడం మొదలుపెట్టింది. ఆ బలమైన గాలి నేరుగా అత్త వైపు వచ్చి ఆమె పైటని ఒక్కసారిగా లాగేసింది. అది ఆమె భుజం మీద నుంచి జారి, నేల మీద పడింది.

అత్త ఒక్కసారి గుండె ఆగిపోయినట్టు ఉలిక్కిపడింది. “అయ్యో!” అని చిన్నగా అరిచి, త్వరత్వరగా చేతులతో కవర్ చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ ఆ క్షణంలో నా కళ్లు పూర్తిగా ఆమె మీదే లగ్నమయ్యాయి.

ఆమె చీర ఇప్పుడు కేవలం నడుము చుట్టూ మాత్రమే ఉంది. జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాలను హైలైట్ చేస్తోంది. ఆ రెండు గుండ్రటి, దృఢమైన ఎదలు జాకెట్టు లోపల నుంచి ఆశగా  ఊరిస్తూ, వాటి మధ్యన ఏర్పడిన లోయను చూపిస్తున్నాయి. లోతైన, అందమైన నాభి పూర్తిగా బయటపడి, వేడి చెమట బిందువులతో మెరుస్తోంది. నడుము వంపు, దానికి దిగువన ఆమె విశాలమైన తొడల మధ్య చీర మడతలు… అన్నీ ఆ క్షణంలో నా కళ్లకు ఒక అపూర్వమైన దృశ్యంగా కనిపించాయి.

నా గుండె ఒక్కసారిగా దడదడలాడింది. శ్వాస ఆగిపోయినట్టు అయింది.

నా (మనసులో): “ఇంత అందం... నడుము... ఆ లోతైన నాభి... ఆ గుండ్రని ఎదలు... ఇంత స్పష్టంగా... ఇంత దగ్గరగా… చూస్తున్నానా నమ్మలేకపోతున్నా... ఇది కలా? నిజమా? నా శరీరం ఎలా వేడెక్కిపోతోందో... ఇది తప్పు... కానీ ఆపలేకపోతున్నాను...”

అత్త త్వరత్వరగా వంగి పైటని అందుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. ఆమె జాకెట్టు ఇంకా ఎక్కువగా బిగుసుకుని, ఎదలు మరింత గుండ్రంగా కనిపించాయి. చీర అంచు కింద నుంచి నాభి పూర్తిగా బయటపడి, నేను ఒక్క క్షణం కదలలేకపోయాను. నా కళ్లు ఆమె నాభి మీద, ఎదల మధ్య లోయ మీద, నడుము వంపుల మీద ఆక్రమించుకున్నాయి. ఆమె శరీరం నుంచి వచ్చే జాజిమల్లి + చెమట మిశ్రమ వాసన నన్ను పూర్తిగా మత్తెక్కిస్తోంది.

గాలి వలన పైట మాత్రం ఆమెకి అందటం లేదు. అత్త ముఖం ఎర్రబడి వెంటనే అది వదిలేసి అటుపక్క తిరిగి, “రవీ… నా… చీర…” అని వణుకుతూ అంది. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి, బంగారు గాజులు జల్లుమని మోగాయి.

ఆ క్షణంలో నా కళ్లు ఆమె వెనుక భాగాన్ని పూర్తిగా చూసి మైమరచిపోయాయి.

ఆమె పృష్ఠ భాగం అద్భుతంగా ఉంది. సన్నని, మెత్తటి వీపు మధ్యలో సుందరమైన వెన్నెముక గీత స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. జాకెట్టు గట్టిగా బిగుసుకుని, ఆమె వెన్ను మెత్తని చర్మాన్ని ఇంకా హైలైట్ చేస్తున్నాది. బ్లౌజ్ కింది అంచు నుంచి కనిపిస్తున్న ఆమె నడుము వంపు అసాధారణంగా సెక్సీగా ఉంది. ఆ వంపు చూస్తుంటే చేతులతో గట్టిగా పట్టేసుకోవాలనిపింస్తోంది.

చీర కింది భాగం ఆమె గుండ్రటి పిరుదులను కవర్ చేస్తూ కూడా వాటి ఆకారాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తోంది. ప్రతి అడుగు వేసినప్పుడు అవి సుందరంగా ఊగుతున్నాయి. నా గుండె గట్టిగా కొట్టుకుంటోంది.

మనసులో: “అత్తా… నీ వీపు… ఇంత అందంగా ఉంటుందా? ఆ సన్నని వెన్నెముక గీత… ఆ మెత్తటి నడుము వంపు… ఆ గుండ్రటి పిర్రలు… ఓహ్ గాడ్… ఇంత అందం దాచుకున్నావా నువ్వు?”

నేను నెమ్మదిగా ముందుకు వచ్చి, నేల మీద పడి ఉన్న ఆమె పైటని ఎత్తాను. నా చేతులు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. అత్త తల పూర్తిగా కిందకి వంచుకుని నిలబడి ఉంది. నేను ఆమె వైపు చేయి చాచి, పైటని ఆమెకు అందించాను.

ఆమె తల ఎత్తకుండానే, వణుకుతున్న చేతులతో పైటను అందుకుని కళ్లు పూర్తిగా క్రిందికి వాల్చి, సిగ్గుతో చిన్నగా అన్నది: “రవీ… ఫ్యాన్… ఫ్యాన్ వల్ల… సారీ…” అంటూ పైటను మళ్ళీ భుజం మీద వేసుకుంది. ఆమె చేతులు ఇంకా వణుకుతున్నాయి. 

నేను కష్టపడి గొంతు క్లియర్ చేసుకుని “అత్త… సారీ ఎందుకత్తా … అది ఫ్యాన్ తప్పు… ఫ్యాన్ వల్లే జరిగింది.” 

కొంచెం ఆగి, గొంతు కొంత వణుకుతూనే మళ్లీ అన్నాను:

“కానీ… ఒక్క విషయం చెప్పాలనిపిస్తోంది అత్తా…”

నా గొంతు ఇంకా పూర్తిగా స్థిరంగా లేదు. కొంచెం ఊపిరి తీసుకుని, మెల్లిగా :

“అత్తా… నువ్వు… చాలా అందంగా ఉన్నావు. నిజంగా… చాలా చాలా అందంగా ఉన్నావు. వాయుదేవుడికి థాంక్స్ చెప్పాలనిపిస్తోంది. మావయ్య చాలా చాలా అదృష్టవంతుడు అత్తా.”

నా మాటలు వినగానే అత్త ముఖం ఇంకా ఎర్రబడి ఆమె తల పూర్తిగా కిందకి దించుకుని:

“చాల్లే రవీ… మరీ.. మాటలు నేర్చుకున్నావ్ బాగా…”

ఆమె చేతులు ఇంకా వణుకుతున్నాయి. ఆమె తల ఎత్తడానికి ప్రయత్నించినా, కళ్లు నా వైపు రాలేదు. ఆమె నిలబడిన భంగిమ చూస్తుంటే, ఆమె శరీరం ఇంకా సిగ్గుతో వణుకుతోందని స్పష్టంగా అనిపించింది.

నా మాటలు ఆమెను ఎంతగా ప్రభావితం చేశాయో తెలియదు కానీ. ఆమె తల వంచుకుని నిలబడటం నాలో ఉన్న కోరికను ఇంకా ఎక్కువ చేసేసింది.

ఆమెనలా చూస్తుంటే నాలో ఉన్న కోరిక ఇంకా ఎక్కువైపోయింది. నా చూపులు కసెక్కిస్తున్న ఇంకా ఆమె నడుము వైపే ఉన్నాయి.

ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టలేదు. కళ్లు మూసుకున్నా, తెరిచినా ఒక్కటే దృశ్యం నా కళ్ల ముందు తిరుగుతూనే ఉంది. ప్రతి సారి కళ్లు మూసుకుంటే ఆ దృశ్యం రీప్లే అవుతోంది — ఫ్యాన్ గాలికి జారిన ఆమె పైట… నా శరీరం అంతా వేడెక్కిపోయింది.

“ఇలా కేవలం ఊహలతో, దొంగచాటుగా చూస్తూ కాలం గడపడం సరిపోదు. ఇక నేను కొంచెం ముందుకు అడుగు వేయాలి. అత్తని కొంచెం దగ్గరకు తీసుకురావాలి. సాన్నిహిత్యం పెంచాలి. ఆమెతో మాట్లాడాలి, ఆమెని నవ్వించాలి, ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాలి… ఇంకా కొంచెం అడుగులు ముందుకు వేయాలి.”

ఆ ఆలోచనతోనే నా శరీరం మరింత వేడెక్కింది. ఈ సారి కేవలం ఊహలు చాలవు అని అనిపించింది. నిజంగా ఏదో చేయాలని, అత్తని మరింత దగ్గరగా తీసుకురావాలని మనసులో ఒక నిర్ణయం ఏర్పడింది.

పడుకుని ఉండగా, హాల్ వైపు నుంచి నాకు తేలికపాటి అడుగుల చప్పుడు వినిపించింది. కళ్లు తెరిచి చూశాను. చీకటిలో కూడా ఆమె ఆకారం స్పష్టంగా కనిపించింది.

అత్త కిచెన్ వైపు వెళ్తోంది.

ఆమె అడుగులు రాత్రి కూడా సున్నితంగా ఉన్నాయి. ఇంతలో హఠాత్తుగా విద్యుత్ పోయింది. ఇల్లంతా ఒక్కసారిగా చీకటిలో మునిగిపోయింది.

అత్త ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడింది. “అయ్యో… ఇప్పుడే పోవాలా మాయదారి కరెంటు, ఛా మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తుందో, సర్లే” అని చిన్నగా అనుకుంటూ, గోడను తడుముకుంటూ ముందుకు నడవడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె చేతులు చీకటిలో నీళ్ల గ్లాసు కోసం వెతుకుతున్నాయి.

అదే సమయంలో నేను గదిలో నిద్రపోలేదు. కళ్లు మూసుకున్నా అత్త రూపం నా మనసులో నిండిపోయి ఉంది. 

నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఈ చీకటి, ఈ నిశ్శబ్దం, ఆమె ఒంటరిగా నడుస్తున్న ఆ సన్నివేశం… అన్నీ కలిసి నాలో ఒక కొత్త ఆలోచనను రేకెత్తించాయి.

మనసులో: “ఇది సరైన అవకాశం కావచ్చు… అత్త ఇప్పుడు ఒంటరిగా ఉంది… చీకటిలో…”

నా శరీరం అంతా వేడెక్కిపోయింది. చీకటిలో కూడా ఆమె శరీర ఒంపుసొంపులు ఊహలో కనిపిస్తూనే ఉన్నాయి. నా మనసులో ఒక్కటే ఆలోచన — ఇప్పుడు ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాలి… ఏదో ఒక్క అడుగు ముందుకు వేయాలి.

ఇంతలో అత్త నీళ్ల జగ్‌ని పట్టుకుని కొంచెం వంగి గ్లాసు నింపుతోంది. చీకటిలో కూడా ఆమె శరీరం యొక్క సొగసైన వంపులు నా కళ్లకు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

నేను నెమ్మదిగా ఆమె వెనుకకు వచ్చాను. ఆమె వంగిన సమయంలో, నా ఛాతీ ఆమె వెన్ను మీద గట్టిగా అనుకుంది. అత్త ఒక్కసారి గడ్డకట్టినట్టు ఉలిక్కిపడింది. “అయ్యో…! ఎవ… ఎవరు?” అని భయంతో గొంతు వణుకుతూ అడిగింది. ఆమె శరీరం పూర్తిగా గడ్డకట్టిపోయింది.

నా ఎడమ చేయి సహజంగానే ఆమె చీర ఆచ్చాదన లేని ఆమె నడుము మీద పడింది. ఆమె మెత్తటి, వేడి చర్మం నా వేళ్లకు తగిలింది. నా వేడి ఊపిరి ఆమె మెడను నేరుగా తాకింది.

“అత్తా… నేనే… రవి…” అని నేను చాలా మెల్లగా అన్నాను. నా పెదవులు దాదాపు ఆమె చెవి వద్దకు వచ్చాయి.

“అత్తా… సారీ… చీకటిలో నువ్వు కనిపించలేదు.” అని నేను మెల్లగా అన్నాను. “భయపడకు అత్త… నేను నీళ్లు తాగాలని వచ్చాను.”

నా కళ్లు చీకటిలో కూడా ఆమె శరీర సౌష్టవాన్ని అంచనా వేస్తున్నాయి. నేను నా చేతిని మాత్రం వెనక్కి తీసుకోలేదు. నా శరీరం ఆమె వెనుక గట్టిగా అనుకుని ఉండిపోయింది. నా ఛాతీ ఆమె వెన్ను మీద ఒత్తిడి చేస్తోంది. నా చెయ్యి ఆమె నడుము చుట్టూ సహజంగా ఉండిపోయింది. ఆమె మెత్తటి నడుము చర్మం నా వేళ్లకు అద్భుతంగా అనిపించింది.

అత్త ఇంకా వణుకుతూ, “రవీ… నువ్వా? ఎవరో అనుకుని భయపడ్డా, ఇప్పుడు భయం లేదులే.” అని గొంతు వణుకుతూ నా చేతిని తీసెయ్యబోయింది.

ఇంతలో... హఠాత్తుగా లైట్ వచ్చేసింది.

అత్త ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడి, నా చేతిని మెల్లగా తొలగించి వెనక్కి అడుగు వేసింది. ఆమె ముఖం పూర్తిగా ఎర్రబడి ఉంది. ఆమె చీర కొంచెం పక్కకు జరిగి, ఆమె ఎడమ ఎద పొంగు కొంచెం బయటకు ఆనుతోంది.

ఆమె తల వంచుకుని, వణుకుతూ చిన్నగా అన్నది: “రవీ… ఇలా… చేయొద్దు… ప్లీజ్…” ఆమె మాటలు పూర్తిగా రాలేదు. భయం, అసౌకర్యం అపరాధ భావన అన్నీ కలిసి ఆమె గొంతుని వణికించాయి. ఆమె కళ్లు నా కళ్లతో కలవకుండా, నేల మీదే ఆగిపోయాయి.

నేను మెల్లగా చిరునవ్వుతో:

“అత్త… చీకటిలో కూడా నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావు.”

ఎందుకో ఇప్పుడు అత్తకి కోపం వచ్చిందేమో నా మాటలకి చేతలకి అని గట్టిగా అనిపిస్తోంది. దానికి అనుగుణంగానే అత్త ముఖం పక్కకు తిప్పేసుకుని  త్వరగా తన గది వైపు వెళ్లిపోయింది. 

నేను అక్కడే కొంచెం సేపు నిలబడి ఉండిపోయాను. ఆమె వెళ్లే దృశ్యం, ఆమె వణుకు, అన్నీ నా మనసులో లోతుగా పాతుకుపోయాయి.

ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర పట్టలేదు. అత్త శరీరం నా ఊహలో మరింత లోతుగా, మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తూనే ఉంది. నేను రెండుసార్లు జాడించుకున్నా కూడా, ఆ తృప్తి పూర్తిగా రాలేదు.

అత్తా… ఈ చీకటి... 

మనకు ఇంకా ఎన్ని రహస్యాలు చూపిస్తుందో… అని మనసులో అనుకుంటూ, కళ్లు మూసుకున్నాను.