25-05-2026, 03:11 PM
மதிப்பிற்குரிய கதை ஆசிரியர் யாழினி ராம் அவர்களுக்கும்,
அதே சமயம் இந்த கதையை உணர்ச்சியோட வாசிக்கிற நண்பர்களுக்கும் ஒரு வாசகராக என்னோட மனசுல இருந்த சில வார்த்தைகள்…
“கதையின் சிறப்பு”ன்னு நண்பர் Antony anto சொன்ன அந்த ஒரு வரி ரொம்ப ஆழமா இருந்துச்சு.
உண்மையிலேயே ஒரு கதையோட வெற்றி காமத்துல மட்டும் இல்ல… வாசகன் மனசுக்குள்ள என்ன தாக்கம் ஏற்படுத்துது என்பதுலதான் இருக்கு.
‘வாசகன் காத்திருக்கிறான் என்றால் எழுத்தாளன் தோற்றதே இல்லை’ன்னு சொல்வாங்க.
அந்த விதத்தில் பார்த்தா, இந்த “அவள் இதயத்தின் மொழி” இன்னும் பலரையும் தினமும் அப்டேட்டுக்காக காத்திருக்க வைக்குது. அதுவே இந்த கதையோட பெரிய பலம்.
நான் ஆரம்பத்துல இருந்து இந்த கதையை ஒரு வரி விடாம படிக்கிற வாசகர்.
வேலைக்கிடையிலும், வெயில் காய்ச்சுற வளைகுடா நாட்டுல இருந்தாலும், அப்டேட் வந்தாச்சுன்னா முதல்ல தேடி படிப்பேன். அந்த அளவுக்கு இந்த கதையோட எழுத்து நடை என்னை இழுத்துச்சு.
ஆனா நண்பர்களே…
‘ஒரே மரத்துக்கு அடிக்கடி தண்ணீர் ஊத்தினா வேரு நனையும்; அதே தண்ணீரை தேக்கி வைத்தா சதுப்பு ஆகிடும்’ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு.
அதே மாதிரி, இந்த கதை இப்போ ஒரே உணர்ச்சி வட்டத்துல சுத்திக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு நீண்டநாள் வாசகர்களுக்கு வர ஆரம்பிச்சிருக்கு.
பவித்ரா – பிரகாஷ் – ராஜ்…
ஒவ்வொரு தடவையும் உணர்ச்சி உச்சிக்குப் போகும்.
அடுத்த நிமிஷம் குடும்பம், குழந்தை, சமூக பயம்… அப்படின்னு அதே இடத்துல கதை நின்னுரும்.
முதல்ல அது ரொம்ப அழகான மனக்குழப்பமா தோணிச்சு.
இப்போ அதே விஷயம் திரும்ப திரும்ப வரும்போது, “இது எங்க போகுது?”ன்னு வாசகனுக்குள்ள கேள்வி வருது.
இதை நான் குறை சொல்ல வரல.
‘கண்ணாடி காட்டுறவன் எதிரி இல்ல’ன்னு சொல்வாங்க.
மனசார ரசிச்ச வாசகரோட எதிர்பார்ப்பு தான் இது.
ஏன்னா இந்த கதைக்கு அந்த தகுதி இருக்கு.
சாதாரண கதையா இருந்திருந்தா, இவ்வளவு நீளமா யாரும் கருத்து எழுத மாட்டாங்க.
நண்பர் சொன்ன மாதிரி, இந்த கதையோட சிறப்பு இன்னும் உயிரோட இருக்கு.
அதே நேரம், அந்த உயிர்க்கு ஒரு புதிய திசை, ஒரு புதிய திருப்பம் வந்தா… இந்த கதை இன்னும் மறக்க முடியாத இடத்துக்கு போகும்.
“கிணற்றுக்குள்ள நிலா அழகுதான்…
ஆனா அது வானத்துக்கு வந்தா தான் உலகமே ரசிக்கும்.”
அதுபோல இந்த கதையும் இப்போ இருக்குற உணர்ச்சியை தாண்டி இன்னும் பெரிய உயரத்துக்கு போகணும்னு ஆசைப்படுற ஒரு வாசகரோட மனசு இதுதான்.
தவறாக இருந்தால் மன்னிக்கவும்.
ஆனாலும் உண்மையா சொல்லணும்னா —
இப்போவும் அப்டேட் வந்த உடனே தேடி வந்து படிக்க வைக்கிற ஒரே கதை இதுதான்.
அதே சமயம் இந்த கதையை உணர்ச்சியோட வாசிக்கிற நண்பர்களுக்கும் ஒரு வாசகராக என்னோட மனசுல இருந்த சில வார்த்தைகள்…
“கதையின் சிறப்பு”ன்னு நண்பர் Antony anto சொன்ன அந்த ஒரு வரி ரொம்ப ஆழமா இருந்துச்சு.
உண்மையிலேயே ஒரு கதையோட வெற்றி காமத்துல மட்டும் இல்ல… வாசகன் மனசுக்குள்ள என்ன தாக்கம் ஏற்படுத்துது என்பதுலதான் இருக்கு.
‘வாசகன் காத்திருக்கிறான் என்றால் எழுத்தாளன் தோற்றதே இல்லை’ன்னு சொல்வாங்க.
அந்த விதத்தில் பார்த்தா, இந்த “அவள் இதயத்தின் மொழி” இன்னும் பலரையும் தினமும் அப்டேட்டுக்காக காத்திருக்க வைக்குது. அதுவே இந்த கதையோட பெரிய பலம்.
நான் ஆரம்பத்துல இருந்து இந்த கதையை ஒரு வரி விடாம படிக்கிற வாசகர்.
வேலைக்கிடையிலும், வெயில் காய்ச்சுற வளைகுடா நாட்டுல இருந்தாலும், அப்டேட் வந்தாச்சுன்னா முதல்ல தேடி படிப்பேன். அந்த அளவுக்கு இந்த கதையோட எழுத்து நடை என்னை இழுத்துச்சு.
ஆனா நண்பர்களே…
‘ஒரே மரத்துக்கு அடிக்கடி தண்ணீர் ஊத்தினா வேரு நனையும்; அதே தண்ணீரை தேக்கி வைத்தா சதுப்பு ஆகிடும்’ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு.
அதே மாதிரி, இந்த கதை இப்போ ஒரே உணர்ச்சி வட்டத்துல சுத்திக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு நீண்டநாள் வாசகர்களுக்கு வர ஆரம்பிச்சிருக்கு.
பவித்ரா – பிரகாஷ் – ராஜ்…
ஒவ்வொரு தடவையும் உணர்ச்சி உச்சிக்குப் போகும்.
அடுத்த நிமிஷம் குடும்பம், குழந்தை, சமூக பயம்… அப்படின்னு அதே இடத்துல கதை நின்னுரும்.
முதல்ல அது ரொம்ப அழகான மனக்குழப்பமா தோணிச்சு.
இப்போ அதே விஷயம் திரும்ப திரும்ப வரும்போது, “இது எங்க போகுது?”ன்னு வாசகனுக்குள்ள கேள்வி வருது.
இதை நான் குறை சொல்ல வரல.
‘கண்ணாடி காட்டுறவன் எதிரி இல்ல’ன்னு சொல்வாங்க.
மனசார ரசிச்ச வாசகரோட எதிர்பார்ப்பு தான் இது.
ஏன்னா இந்த கதைக்கு அந்த தகுதி இருக்கு.
சாதாரண கதையா இருந்திருந்தா, இவ்வளவு நீளமா யாரும் கருத்து எழுத மாட்டாங்க.
நண்பர் சொன்ன மாதிரி, இந்த கதையோட சிறப்பு இன்னும் உயிரோட இருக்கு.
அதே நேரம், அந்த உயிர்க்கு ஒரு புதிய திசை, ஒரு புதிய திருப்பம் வந்தா… இந்த கதை இன்னும் மறக்க முடியாத இடத்துக்கு போகும்.
“கிணற்றுக்குள்ள நிலா அழகுதான்…
ஆனா அது வானத்துக்கு வந்தா தான் உலகமே ரசிக்கும்.”
அதுபோல இந்த கதையும் இப்போ இருக்குற உணர்ச்சியை தாண்டி இன்னும் பெரிய உயரத்துக்கு போகணும்னு ஆசைப்படுற ஒரு வாசகரோட மனசு இதுதான்.
தவறாக இருந்தால் மன்னிக்கவும்.
ஆனாலும் உண்மையா சொல்லணும்னா —
இப்போவும் அப்டேட் வந்த உடனே தேடி வந்து படிக்க வைக்கிற ஒரே கதை இதுதான்.
- Shajith


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)