[harry@1164]

સવાર પડતાં જ, સૂરજે આખા ઘરના બધાને ભેગા કર્યા. મુખિયા ગજરાજ, ચંપા, અંજલિ અને કાજલ - બધાને હોલમાં બોલાવવામાં આવ્યા. સૂરજનો ચહેરો લાલ હતો, તેની આંખો સળગી રહી હતી અને તેના હાથ ધ્રુજતા હતા. મૈત્રી ની રચના.

 
જ્યારે બધા ભેગા થયા, ત્યારે સૂરજે એક પછી એક બધું જાહેર કર્યું જે તેણે છેલ્લા ચાર દિવસમાં તમામ કામ રાસલીલા સંતાઈ ને જોયું હતું. બાબાનો અંજલિ સાથેનો જોરદાર ની ચુદાઈ, ચંપાની પહોળી ગાંડ પરનો બાબાજીનાં લોડા નો હથોડા જેવો માર, અને કાજલ સાથેની રાતભરની દરેક પરકાર ની ચુદાઈ – ટૂંક માં દરેક અશ્લીલ દ્રશ્ય જે તે ડોફાએ કોઈ પણ શરમ, કોઈ પણ સંકોચ વિના અને યથાર્થ શબ્દો માં વર્ણવ્યું.
 
આ સાંભળીને મુખિયા ગજરાજ ખુરશી પર ઉછળી પડ્યો. "સુરજ, તું શું માં ચોદે છે? આખા ઘર ની ચુતો...." તેનો ચહેરો ગુસ્સાથી લાલ થઈ ગયો, તેની નસો ફૂલી ગઈ અને તેની આંખો લોહીથી ભરાઈ ગઈ. તે ધ્રૂજતા હાથ સાથે ઊભો થયો અને બાબા તરફ આગળ વધ્યો. ફનલવર દ્વારા એડિટેડ.
 
"તું હરામીની ઔલાદ! તું ભેનચોદ ઠગ! તારી માં ને ચોદુ! બહેનચોદ, સાલા! તું બીજા લોકોની પત્નીઓ અને દીકરીઓને ચોદવા માટે આખું નાટક કરી રહ્યો હતો? પૂજા? ભૂત? ભગવાન? આ બધું જુઠ્ઠું હતું!" તેં મારી દીકરી, મારી પત્ની અને મારી પુત્રવધૂને પણ છોડ્યા નહીં! સાલા, તેં અમારા ઘરની ઈજ્જતની માં બહેન એક કરી નાખી! અમારા ઘર ની ઈજ્જત ને તાર-તાર કરી નાખ! હવે તને હું છોડીશ નહિ.." તે ગુસ્સાથી ભડકી રહ્યો હતો. તેના હાથ-પગ ધ્રૂજી રહ્યા હતા. તે ગમે ત્યારે બાબાજી પર હુમલો કરી શકે તેમ હતો.
 
બાબાએ બોલવાનો અને સફાઈ આપવા નો પ્રયાસ કર્યો, પણ મીખીયાએ તેને વચ્ચે થી અટકાવ્યો અને જોરથી થપ્પડ રસીદ કરી દીધી.
 
"ચુપ! ભોસડીના, જો હવે તું એક પણ શબ્દ બોલ્યો, તો હું તારી જીભ કાપી નાખીશ! અને ગાંડ મારીશ એ અલગથી." રચયિતા મૈત્રી.
 
મુખિયા જાણતો હતો કે જો આ સમાચાર આખા ગામમાં ફેલાઈ જશે, તો તેની પ્રતિષ્ઠા, આબરૂ બધું બરબાદ થઈ જશે. તેના ઘર ની સ્ત્રીઓ ની ઈજ્જત ક્યાય રહેશે નહિ, તેથી તેણે ઝડપથી એક યોજના બનાવી. તેણે બાબાજી પર ચોરીનો આરોપ લગાવ્યો.
 
"તેણે અમારા ઘરમાંથી સોના-ચાંદીના દાગીના અને પૈસા ચોર્યા! તે એક મોટો છેતરપિંડી કરનાર અને ધોખાબાજ છે!"
 
તેણે તરત જ ગામલોકોને બોલાવ્યા. બાબાને ગામના ચોકમાં ખેંચી લેવામાં આવ્યા. ભીડ એકઠી થઈ ગઈ. મુખિયાએ સરસ નાટકીય રીતે બૂમ પાડી, "જુઓ ભાઈઓ! આ બાબા નથી, તે એક મોટો છેતરપિંડી કરનાર અને બળાત્કારી છે!" તેણે પૂજાના નામે અમારા ઘરની સ્ત્રીઓનું શોષણ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો અને ચોરી પણ કરી! પણ સારું છે કે તે તેના આવા ગંદા પ્રયાસ માં સફળ થાય તે પહેલા જ ભોસડીના ને પકડી લીધો" આવું કહેવા થી તેની ઘર ની સ્ત્રીઓ ની ચૂત પર નો દાગ દુર કર્યો. જોકે મન માં ને મન માં બધી ચુતો તરફ નફરત છૂટી રહી હતી.
 
હવે આ અવાજ તો ગામના મુખ્ય માણસનો હતો, જે ગામના દરેકની નજરમાં ખૂબ જ આદરણીય વ્યક્તિ હતો. આ સાંભળીને, ગામલોકો ગુસ્સે થયા. તેમણે ન તો આગળ જોયું કે ન પાછળ, ન તો કોઈએ વિચારવાનો પ્રયાસ કર્યો. હવે જ્યાં ભીડ એકથી થઇ હોય તો ભીડને કેવી રીતે કાબુમાં રાખી શકાય?
 
"મારો સાલા માદરચોદ ની ઔલાદ ને!" મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
"હરામખોર ઠગ, સાલા બહનચોદ! ઠોકો એ સાલા ચુતીયાને!"
 
"આ સ્ત્રીઓનું શોષણ કરનાર! હરામખોર ભેડીયો."
 
"નાગો કરો સાલા ને, લોડો કાપી નાખો સાલા નો, ફરી કોઈ ઘણી ઈજ્જત પર હાથ નાખી જ નાં શકે!" જેને જે મનફાવે તેમ બોલતું.
 
બધાએ બાબાજી પર જે કંઈ હાથ લાગે તે લઈને ધસી આવ્યા - લાકડીઓ, જૂતા અને મુક્કાઓ, ફેંટોનો મારો શરૂ થયો. બાબાને જમીન પર પછાડી દેવામાં આવ્યા. તેમના કપડાં ફાટી ગયા હતા, તેમનું શરીર લોહીથી લથપથ હતું, અને તેમનો ચહેરો સૂજી ને ઘૂઘરા જેવો થઇ ગયો હતો. સ્ત્રીઓ તેને ગંદી ગાળો આપી રહી હતી અને બાળકો પથ્થરો ફેંકી રહ્યા હતા. તેમનું શરીર મારના નિશાનોથી ઢંકાયેલું હતું. હવે તેનું શરીર એક રબર જેવું થઇ ગયેલું ભાઈ.
 
છેવટે, ગામલોકોએ બાબાજીને ખૂબ માર માર્યો અને ગામની સીમાની બહાર ખેંચી ગયા.
 
"ભાગ સાલા લોડા, હરામખોર! ફરી થી જીવન માં ક્યારેય આ ગામ માં તારો હગેલા ઘુ જેવું મોઢું બતાવતો નહિ!" અને જો ગામમેં આયો, તો સમજજે કે અમેતારી ગાંડમાં લાકડીઓ નાખીશું. અને ફરી તારી ગાંડ હગવા માટે પણ કામ માં આવશે નહિ."
 
બાબાજી, લંગડાતો, આખા શરીરે ઉઝરડા અને ફાટેલી ધોતી પહેરેલા બાબા ગામ છોડીને જતો રહ્યો. તેમનો ચહેરો સૂજી ગયો હતો અને તેના હોઠમાંથી, કાનમાંથી અને શરીર નાં ઘણા ભાગે થી લોહી ટપકતું હતું. મૈત્રી રચિત.
 
જ્યારે તે ગામ થી થોડે દુર જતો હતો, ત્યારે રજની અને ગીતા રસ્તા પર દેખાયા. ગીતાના પતિ તેમની સાથે હતા. મને જોતાં જ ત્રણેયે મુંડી નમાવી મને નમસ્કાર કર્યા.
 
*********************************************

દોસ્તો સમય મળે બીજો એપિસોડ આપીશ અત્યારે તો અહી સુધી જ.

મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.
જલ્દી આપજો ભાઈ