24-05-2026, 08:37 PM
-----------
Part 180
-----------
எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லாம, ரொம்பச் சைலெண்டா அந்த இருட்டான படிகள்ள எறங்க ஆரம்பிச்சேன்.
படிகள்ள எறங்கும்போது என்னோட கால்கள் லேசாத் தடுமாறுச்சு.
என் முழங்கால்ல ஒரு வித்யாசமான நடுக்கம் இருந்துச்சு.
அந்த மாடிப் படிகள் அவ்ளோ அமைதியா, இருட்டா இருந்துச்சு.
ராத்திரிக் காத்து நேரா வந்து என்னோட முதுகுல பட்டுச்சு.
என் முதுகுல இப்போ ஜாக்கெட் இல்ல.
வெறும் அந்த பிராவோட ஸ்ட்ராப் மட்டும்தான் இருந்துச்சு.
அதுக்கு மேல நான் அவசரமாச் சுத்துன அந்தப் புடவை லேசாப் பறந்துச்சு.
அந்தக் காத்து என் வெறும் முதுகுல படும்போதெல்லாம் எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு.
ஒரு ஜாக்கெட் கூட இல்லாம, வெறும் பிராவோட ஒரு புடவையக் கட்டிக்கிட்டு இப்டிப் படிகள்ள நடக்குறது...
அது எனக்கு ஒரு கூச்சமாவும், அதே சமயம் பயமாவும் இருந்துச்சு.
யாராவது இப்போ கதவத் தொறந்து வெளிய வந்தா என்னோட நெலமை என்ன ஆகும்?
என் முதுகு பூரா அப்படியே அப்பட்டமாத் தெரியுது.
முன்னாடிப் பாத்தா, பிராவோட ஷேப் அந்தப் புடவை வழியா அவ்ளோ கிளியராத் தெரியுது.
நான் என் முந்தானைய அவ்ளோ இறுக்கமா என் மார்போடு சேத்துப் புடிச்சுக்கிட்டேன்.
ஒவ்வொரு படியா நான் கீழ எறங்கும்போது, என்னோட தொடைகள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசுச்சு.
என் தொடைகள் உரசும்போதெல்லாம், எனக்குள்ள ஒரு சுருக்குனு ஞாபகம் வந்துச்சு.
என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு, ஒரு ஈரம் இருந்துச்சு.
பிரகாஷ்ஷால எனக்குள்ள ஊறுன ஜூஸ்... அவனோட எச்சில்...
அதுலாம் இன்னும் என்னோட அந்த ரோஜாப் பூ இதழ்கள்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட அந்த எச்சிலும், என்னோட ஜூஸ்ஸும் என்னோட பேண்ட்டிக்குள்ள லேசாக் கசிஞ்சுகிட்டு இருந்துச்சு.
நான் நடக்கும்போது, அந்த ஈரம் என் தொடையோட உட்பக்கத்துல வழுக்கிக்கிட்டுப் போறத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
அந்த பேண்ட்டி என் சதையோட உரசுறப்போ, எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.
'கடவுளே... நான் என்ன பண்ணி வெச்சுருக்கேன்...' னு எனக்குள்ளேயே நான் முனகிக்கிட்டேன்.
என் உடம்புல நடக்குற இந்த ஒவ்வொரு ஸ்பரிசமும், நான் இப்போ செஞ்சுட்டு வந்த அந்தத் தப்ப எனக்கு மறுபடியும் மறுபடியும் ஞாபகப்படுத்துச்சு.
என் ஹார்ட் பீட் அவ்ளோ ஸ்பீடா 'டம்... டம்...' னு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ரொம்ப மெதுவா, மூச்சக் கூடச் சத்தமா விடாம அந்தப் பதின்மூணாவது மாடிக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.
அந்த ஃப்ளோர் அவ்ளோ சைலெண்டா, எறும்பூறுற சத்தம் கூடக் கேக்குற அளவுக்கு அமைதியா இருந்துச்சு.
நான் சுத்தி முத்திப் பாத்தேன்.
எந்த வீட்லயும் லைட் எரியல.
எல்லாரும் அவ்ளோ நல்லாத் தூங்கிட்டு இருந்தாங்க.
நான் மெதுவா நடந்து போயி, அந்த லிஃப்ட் பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணேன்.
லிஃப்ட் பட்டன்ல இருந்து வந்த அந்தச் சின்ன வெளிச்சம் கூட என் கண்ணைக் கூசுச்சு.
நான் என் புடவைய இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்துப் போத்திக்கிட்டேன்.
அந்த லிஃப்ட் கீழ இருந்து மேல வர்றதுக்கு ஒரு ஒரு நிமிஷம் ஆச்சு.
ஆனா எனக்கு அது ஒரு யுகம் மாதிரி இருந்துச்சு.
என் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ ஒரு பதற்றம்.
'யாராவது இப்போ லிஃப்ட்ல இருந்து வெளிய வந்தா அவ்ளோதான் பவி...'
'உன் கழுத்துல இருக்கற மார்க்கும், நீ நிக்கிற கோலமும் உன்னையக் காட்டிக் குடுத்துடும்...' னு என் மூளை என்னையப் பயமுறுத்துச்சு.
நான் என் கீழ் உதட்டை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
கடைசியா, ஒரு சின்ன 'டிங்' சத்தத்தோட அந்த லிஃப்ட் வந்து நின்னுச்சு.
அதன் கதவுகள் ரொம்ப மெதுவா ரெண்டு பக்கமும் தொறந்துச்சு.
அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள இருந்த பிரைட்டான லைட் நேரா என் மூஞ்சில அடிச்சுச்சு.
நான் ஒரு செகண்ட் என் கண்ணச் சுருக்கிக்கிட்டு உள்ள பாத்தேன்.
உள்ள யாரும் இல்ல. காலியாத் தான் இருந்துச்சு.
நான் ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, அவசரமா அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள நுழைஞ்சேன்.
ஏழாவது மாடி பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணேன்.
லிஃப்ட் கதவு மூடுனதும், எனக்குக் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருந்துச்சு.
அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள மூணு பக்கமும் பெரிய பெரிய கண்ணாடிகள் இருந்துச்சு.
அந்தக் கண்ணாடியில நான் என்னோட உருவத்தப் பாத்தேன்.
அதைப் பாத்ததும் எனக்கு எனக்கே என்னைய அடையாளம் தெரியல.
இது நானா?
என் முகம் அவ்ளோ வேர்த்துப் போய், எண்ணெய் வடிஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
என் முடி எல்லாம் கலைஞ்சு, ஒரு பைத்தியம் மாதிரி முன்னாடி விழுந்து கிடந்துச்சு.
என்னோட உதடுகள் ரெண்டும் அவ்ளோ வீங்கிப் போய், செக்கச் செவேர்னு சிவந்துருந்துச்சு.
பிரகாஷ் அவ்ளோ வெறியா என்னோட உதடுகளச் சப்புனதுனால வந்த வீக்கம் அது.
என் கழுத்தோட வலது பக்கத்துல, அந்தப் பிரைட்டான லைட்ல, அவன் உறிஞ்சி வெச்ச அந்த லவ் பைட் அவ்ளோ டார்க்காத் தெரிஞ்சது.
அதை மறைக்கக் கூட எங்கிட்ட ஜாக்கெட் இல்ல.
வெறும் பிராவோட, முந்தானைய லேசாப் போத்திக்கிட்டு நிக்கிற என்னோட அந்தப் பிரதிபலிப்பு...
அது பாக்க அவ்ளோ ஒரு வெக்கங்கெட்ட தனமா, ஆனா விவரிக்க முடியாத அளவுக்குச் செக்ஸியா இருந்துச்சுனு எனக்கே தோணுச்சு.
நான் என்னையவே அந்தக் கண்ணாடியில உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
நான் ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ளிழுத்தேன்.
என் மூச்சுக்காத்துல ஏதோ ஒரு புது வாசம் வந்துச்சு.
அது என்னோட வாசம் இல்ல.
அது ஒரு கசகசப்பான வாசம்.
அது பிரகாஷோட வாசம்.
அவனோட வேர்வை, அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னியோட வாசம், அவனோட கஞ்சியோட வாசம்...
எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னோட உடம்புல இருந்து அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா வீசிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த வாசம் என் மூக்குல பட்டதும் எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு சிலிர்த்துச்சு.
நான் என் உதட்ட லேசாப் பிரிச்சு, என் நாக்கால என்னோட கீழ் உதட்ட நக்கிப் பாத்தேன்.
என் உதட்டுல ஒரு லேசான உப்புக்கரிக்குற டேஸ்ட் இருந்துச்சு.
அது வேற எதோட டேஸ்ட்டும் இல்ல.
அது பிரகாஷோட அந்த முரட்டு சுன்னில இருந்து வந்த அந்த டேஸ்ட்.
அவன் அந்த விரல்களால என்னைய ஓத்துட்டு, அந்த விரல்களைத் தன் வாயில வெச்சுச் சப்புனானே...
அதுக்கப்புறம் அவன் எனக்குக் குடுத்த அந்த முத்தம்.
அந்த முத்தத்துல அவனோட எச்சில் வழியா என்னோட ஜூஸும், அவனோட அந்தச் சுன்னியோட டேஸ்ட்டும் என் வாய்க்குள்ள வந்துருந்துச்சு.
அந்த டேஸ்ட் இப்போ என் உதட்டுல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
சாதாரணமா ஒரு பொண்ணு இத ஃபீல் பண்ணா அவளுக்குக் கூசுற மாதிரியோ இல்ல கஷ்டமாவோ இருக்கும்.
ஆனா எனக்கு... எனக்குக் கொஞ்சமும் கஷ்டமாத் தோணல.
பதிலா, என்னோட அந்த வீங்குன உதட்டுல ஒரு அழகான, திருப்தியான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் அந்தப் போதையில, அந்த டேஸ்ட்ட இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையா ரசிச்சேன்.
அந்த வயர் கட்டில்ல நடந்த ஒவ்வொரு நிமிஷமும் என் கண்ணு முன்னாடி வந்து போச்சு.
அவன் என் கழுத்த உறிஞ்சது, என் புண்டைய அவனோட நாக்கால நக்கிக் கிழிச்சது...
எல்லாமே என்னையப் பைத்தியம் ஆக்குற மாதிரி ஒரு சுகத்தக் குடுத்துச்சு.
அந்த ஆர்கஸத்தோட நடுக்கம் இன்னும் என் தொடை நரம்புகள்ல துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் அத நெனச்சு நெனச்சு, அந்தக் கண்ணாடியப் பாத்து ஒரு கிறுக்கி மாதிரிச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.
சட்டுனு மறுபடியும் ஒரு 'டிங்' சத்தம் கேட்டுச்சு.
லிஃப்ட் ஏழாவது மாடிக்கு வந்துருச்சு.
அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என்னோட அந்த மயக்கம் எல்லாம் மறுபடியும் மறைஞ்சு போச்சு.
என் மூளை மறுபடியும் அலர்ட் ஆயிடுச்சு.
நான் என் சிரிப்ப நிறுத்திக்கிட்டு, ரொம்ப சீரியஸா மாறினேன்.
லிஃப்ட் கதவு தொறந்ததும், நான் லேசா எட்டிப் பாத்தேன்.
காரிடார் அவ்ளோ அமைதியா இருந்துச்சு.
எந்த வீட்லயும் ஆள் முழிச்சுருக்கிற மாதிரித் தெரியல.
நான் லிஃப்ட்ட விட்டு வெளிய வந்தேன்.
என் காத்துல நடக்குற சத்தம் கூடக் கேக்கக் கூடாதுனு, நான் அவ்ளோ மெதுவா, கால் விரல்கள்ல நடக்குற மாதிரி நடந்தேன்.
என் வீட்டை நெருங்க நெருங்க என் ஹார்ட் பீட் எகிறிடுச்சு.
யாரவது குடிக்க எந்திரிக்கிறப்போ, கதவத் தொறந்து என்னைய இப்டிப் பாத்துட்டா என்ன ஆகுறது?
ஜாக்கெட் இல்லாம நான் நிக்கிறதப் பாத்தா அவ்ளோதான்.
நான் என் கையில வெச்சுருந்த சாவிய அவ்ளோ கெட்டியாப் புடிச்சுக்கிட்டேன்.
அந்தச் சாவி ஒன்னோடு ஒன்னு பட்டுச் சத்தம் வராம இருக்க நான் அத அவ்ளோ டைட்டா லாக் பண்ணி வெச்சுருந்தேன்.
நான் என் வீட்டு வாசலுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.
சுத்தி முத்திப் பாத்துட்டு, திருட்டுத்தனமாச் சாவியப் போட்டு லாக்-அ தொறந்தேன்.
கதவ ரொம்ப மெதுவா, ஒரு சின்னச் சத்தம் கூட வராமத் தள்ளுனேன்.
உள்ள இருட்டா இருந்துச்சு.
நான் உள்ள நுழைஞ்சதும், அதே வேகத்துல கதவச் சாத்தி லாக் பண்ணேன்.
கதவச் சாத்துன அடுத்த செகண்ட், நான் அந்தக் கதவு மேலயே அப்படியே சாஞ்சுகிட்டேன்.
என் முதுகு அந்தக் கதவுல பட்டதும், எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஒரு ரிலீஃப்.
"அப்பாடா..." னு நான் ஒரு காத்து மாதிரி முனகினேன்.
நான் மாட்டிக்கல. நான் சேஃபா வீட்டுக்குள்ள வந்துட்டேன்.
அந்த இருட்டு எனக்கு அவ்ளோ ஒரு நிம்மதியக் குடுத்துச்சு.
நான் எவ்ளோ நேரம் நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்னு எனக்கே தெரியல.
நான் லேசா நிமிர்ந்து, என் வீட்டைப் பாத்தேன்.
எல்லாமே அமைதியா இருந்துச்சு.
கார்த்திக் இன்னும் வரல.
அதுதான் எனக்கு ரொம்பப் பெரிய ஆறுதலா இருந்துச்சு.
அவரு வர்றதுக்கு இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருக்கு.
நான் மெதுவா நடந்து நேரா மாஸ்டர் பெட்ரூம்க்குப் போனேன்.
உள்ள போனதும், அந்த ஜீரோ வாட் நைட் லாம்ப்பை மட்டும் ஆன் பண்ணேன்.
நான் நேராப் போய் அந்தப் பெரிய டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னேன்.
என் உடம்புல அவ்ளோ வேர்வை.
நான் ரொம்ப நிதானமா, என் புடவையோட முந்தானைய உருவினேன்.
அந்தப் புடவை என்னோட இடுப்ப விட்டுப் பூ மாதிரி நழுவித் தரைல விழுந்துச்சு.
நான் இப்போ வெறும் பாவாடை, பேண்ட்டி, அப்புறம் பிராவோட நின்னேன்.
நான் என் கைகளை முதுகுக்குப் பின்னாடி கொண்டு போயி, அந்த பிராவோட ஹூக்கை லேசா அவுத்தேன்.
அது அவுந்ததும், அந்த பிரா முன்னாடி வந்துச்சு.
என் காம்புகள் அந்த லேஸ்ல உரசும்போது எனக்கு லேசாச் சுருக்குனு ஒரு வலி வந்துச்சு.
இவ்ளோ நேரம் பிரகாஷ் கடிச்சு உறிஞ்சதுனால, என்னோட காம்புகள் அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா இருந்துச்சு.
நான் அந்த பிராவத் தூக்கிக் கட்டில்ல போட்டேன்.
அப்புறம் என் பாவாடையோட நாடாவ அவுத்து அதையும் கீழ விட்டேன்.
கடைசியா, என்னோட அந்த ஈரமான பேண்ட்டி.
அது என் தொடைகள்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ரொம்ப மெதுவா அதைக் கீழ இழுத்தேன்.
அதுல இருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பான ஈரம், என் ஸ்கின்னை விட்டுப் பிரியும்போது ஒரு சிலிர்ப்பக் குடுத்துச்சு.
நான் அந்தப் பேண்ட்டியையும் கழட்டித் தரைல போட்டேன்.
இப்போ நான் அந்தப் பெரிய கண்ணாடி முன்னாடி, நூறு சதவீதம் ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாம முழு அம்மணமா நின்னேன்.
அந்த மங்கலான லைட்ல என்னோட உடம்ப நானே உத்துப் பாத்தேன்.
அதைப் பாத்ததும் எனக்குப் மூச்சே நின்னு போச்சு.
இது என்னோட உடம்பு தானா?
நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணா, அவ்ளோ நீட்டா வெச்சுருந்தவ.
ஆனா இப்போ இந்தக் கண்ணாடியில தெரியுற அந்த உருவம், என்னையவே மிரள வெச்சுது.
என்னோட உடம்பு முழுக்க ஒரு போர்க்களம் மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் மொதல்ல என் கழுத்தைப் பாத்தேன்.
பிரகாஷ் உறிஞ்சி வெச்ச அந்த லவ் பைட்.
அது ஒன்னு இல்ல... மூணு எடத்துல இருந்துச்சு.
வலது பக்கத்துல ஒரு பெரிய மார்க், அதுக்குக் கீழ கொஞ்சம் சின்னதா ரெண்டு மார்க்.
அது டார்க்கா, செக்கச் செவேர்னு ரத்தம் கட்டுன மாதிரித் தெரிஞ்சது.
அதைப் பாத்ததும் எனக்குள்ள ஒரு வித்யாசமான ஆச ஏறுச்சு.
ஒரு வாட்ச்மேன் என்னோட கழுத்துல இப்டி ஒரு முத்திரையப் பதிச்சுருக்கான்ங்குற நெனப்பு என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.
என் பார்வை அப்படியே மெதுவா என் கழுத்துல இருந்து கீழ இறங்குச்சு.
என்னோட முலைகள்.
அது காத்துல அவ்ளோ விறைச்சுப் போய், நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.
என் காம்புகள் ரெண்டும் பிரகாஷோட பற்கள் பட்டு அவ்ளோ வீங்கி, ரெட் கலர்ல சிவந்து போயிருந்துச்சு.
ஆனா... அது மட்டும் அங்க இல்ல.
என்னோட இடது பக்க முலையோட கீழ... ஒரு லேசான நீலக் கலர் தழும்பு தெரிஞ்சது.
அந்தத் தழும்பப் பாத்ததும் என் உடம்பு சட்டுனு சிலிர்த்துச்சு.
அது பிரகாஷ் குடுத்தது இல்ல.
அது நேத்து ராத்திரி டின்னர்ல...
ராஜ்... அவர் கடிச்சதால வந்தது.
அவர் என் முலைய ட்ஷிர்ட்குள்ள தலையை விட்டு கடிச்சு சாப்பிட்டார்ல...
டெசர்ட் சாப்பிடறன்னு சொல்லி, ரசகுல்லானு சொல்லி கடிச்சு சாப்பிட்ட தழும்பு.
அந்த தழும்பு தான் அது.
அது லேசா நீலக் கலர்ல, ஒரு சின்ன ப்ரூஸ் மாதிரி என் வெள்ளையான சதையில அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.
அவர் என்னோட காம்பை விரலால திருகிப் பிசைஞ்சப்போ வந்த அந்தச் சின்னச் சிராய்ப்பு மார்க் இன்னும் லேசாத் தெரிஞ்சது.
நான் என் விரலால அந்த ராஜோட தழும்ப லேசாத் தொட்டுப் பாத்தேன்.
அது தொட்டதும் ஒரு சின்ன வலி வந்துச்சு.
அதே நேரத்துல என் கழுத்துல இருக்குற அந்தப் பிரகாஷோட லவ் பைட்டையும் பாத்தேன்.
கடவுளே...
என்னோட உடம்பு இப்போ ஒரு மேப் மாதிரி ஆயிடுச்சு.
ஒரு பக்கம் அவ்ளோ கிளாஸியான, கம்பீரமான, ஆள் ராஜ் குடுத்த தழும்பு.
இன்னொரு பக்கம் குட்டையான, மான்ஸ்டர் சுன்னி வெச்சுருக்க பிரகாஷ் குடுத்த லவ் பைட்.
இந்த ரெண்டு ஆம்பளைங்களும் என்னோட உடம்புல அவங்களோட அடையாளத்தப் பதிச்சுருக்காங்க.
நான் இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டிங்குறத மறந்துட்டு, இந்த ரெண்டு பேரும் என்னைய அவ்ளோ உரிமையா அனுபவிச்சுருக்காங்க.
இந்த நெனப்பு வந்ததும்... எனக்குள்ள ஒரு பெரிய ஷாக் வந்துச்சு.
ஆனா அந்த ஷாக்கைத் தாண்டி, ஒரு விவரிக்க முடியாத, ஒரு த்ரில் எனக்குள்ள எழுந்துச்சு.
நான் ஒரு சாதாரண ஹவுஸ்வைஃப்.
ஆனா இப்போ நான் இந்த ரெண்டு ஆம்பளைங்களோட ரசனைக்கும், ஆசைக்கும் நடுவுல சிக்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்.
என் புருஷனால என்னைய இவ்ளோ தூரம் தீண்ட முடியல.
ஆனா வெளிய இருக்குற ரெண்டு ஆம்பளைங்க என்னோட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் இப்டிக் கசக்கிப் பிழிஞ்சுருக்காங்க.
நான் என் பார்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்குனேன்.
என்னோட அந்த ரோஜாப் பூ இதழ்கள்...
அது இப்போ அவ்ளோ வீங்கிப் போய், ஒரு மாதிரித் தொறந்து கிடந்துச்சு.
பிரகாஷோட அந்த மூணு விரல்கள் உள்ள போயிட்டு வந்த வேகம், என்னோட அந்த மென்மையான சதைகளை அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா மாத்திருந்துச்சு.
அது இன்னும் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்குறத நான் கண்ணாடியில பாத்தேன்.
என் தொடைகளோட உள்பக்கத்துல லேசாச் சிவந்து போயிருந்துச்சு.
அந்த அளவுக்கு அவன் என்னோட தொடைகளை அகட்டிப் பிடிச்சு என்னைய ரசிச்சுருக்கான்.
நான் என்னையவே பாத்து ஒரு வெக்கத்துலயும், மயக்கத்துலயும் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.
இது ஒரு தப்பான விஷயமா இருந்தாலும்...
இந்தத் தப்பு எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஒரு ஆசைய குடுத்துச்சு.
என்னோட அழகப் பாத்து ரெண்டு ஆம்பளைங்க இப்டிப் பித்துப் பிடிச்சு அலைறாங்கங்குறது என்னையச் சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சுது.
நான் என் நெஞ்சில கைய வெச்சுக்கிட்டேன்.
என் ஹார்ட் பீட் இன்னும் கொஞ்சம் வேகமா அடிச்சுச்சு.
இப்போ கார்த்திக் வரப் போறாரு.
அவரு எப்போ வேணாலும் கதவத் தொறந்துட்டு உள்ள வரலாம்.
"அய்யோ கடவுளே... அவரு வந்துடக் கூடாது..." னு நான் மனசுக்குள்ள வேண்டிக்கிட்டேன்.
அவரு வந்து, என்னோட இந்தக் கோலத்தப் பாத்தா அவ்ளோதான்.
என் கழுத்துல இருக்குற மார்க், என் முலையில இருக்குற ப்ரூஸ்...
இதெல்லாம் பாத்தா அவருக்குச் சட்டுனு சந்தேகம் வந்துடும்.
"அவரு வரதுக்குள்ள நான் தூங்கிடனும்..." னு நான் பயத்தோட பிரே பண்ணேன்.
ஆனா அதே சமயம்...
கார்த்திக் பக்கத்துல படுத்துத் தூங்கும்போது, என் உடம்புல வேற ரெண்டு ஆம்பளைங்களோட ஸ்பரிசம் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குங்குற நெனப்பு...
அது எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான போதைய ஏத்துச்சு.
நான் அவசர அவசரமா பாத்ரூம் போக ரெடியானேன்.
Part 180
-----------
எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லாம, ரொம்பச் சைலெண்டா அந்த இருட்டான படிகள்ள எறங்க ஆரம்பிச்சேன்.
படிகள்ள எறங்கும்போது என்னோட கால்கள் லேசாத் தடுமாறுச்சு.
என் முழங்கால்ல ஒரு வித்யாசமான நடுக்கம் இருந்துச்சு.
அந்த மாடிப் படிகள் அவ்ளோ அமைதியா, இருட்டா இருந்துச்சு.
ராத்திரிக் காத்து நேரா வந்து என்னோட முதுகுல பட்டுச்சு.
என் முதுகுல இப்போ ஜாக்கெட் இல்ல.
வெறும் அந்த பிராவோட ஸ்ட்ராப் மட்டும்தான் இருந்துச்சு.
அதுக்கு மேல நான் அவசரமாச் சுத்துன அந்தப் புடவை லேசாப் பறந்துச்சு.
அந்தக் காத்து என் வெறும் முதுகுல படும்போதெல்லாம் எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு.
ஒரு ஜாக்கெட் கூட இல்லாம, வெறும் பிராவோட ஒரு புடவையக் கட்டிக்கிட்டு இப்டிப் படிகள்ள நடக்குறது...
அது எனக்கு ஒரு கூச்சமாவும், அதே சமயம் பயமாவும் இருந்துச்சு.
யாராவது இப்போ கதவத் தொறந்து வெளிய வந்தா என்னோட நெலமை என்ன ஆகும்?
என் முதுகு பூரா அப்படியே அப்பட்டமாத் தெரியுது.
முன்னாடிப் பாத்தா, பிராவோட ஷேப் அந்தப் புடவை வழியா அவ்ளோ கிளியராத் தெரியுது.
நான் என் முந்தானைய அவ்ளோ இறுக்கமா என் மார்போடு சேத்துப் புடிச்சுக்கிட்டேன்.
ஒவ்வொரு படியா நான் கீழ எறங்கும்போது, என்னோட தொடைகள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசுச்சு.
என் தொடைகள் உரசும்போதெல்லாம், எனக்குள்ள ஒரு சுருக்குனு ஞாபகம் வந்துச்சு.
என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு, ஒரு ஈரம் இருந்துச்சு.
பிரகாஷ்ஷால எனக்குள்ள ஊறுன ஜூஸ்... அவனோட எச்சில்...
அதுலாம் இன்னும் என்னோட அந்த ரோஜாப் பூ இதழ்கள்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அவனோட அந்த எச்சிலும், என்னோட ஜூஸ்ஸும் என்னோட பேண்ட்டிக்குள்ள லேசாக் கசிஞ்சுகிட்டு இருந்துச்சு.
நான் நடக்கும்போது, அந்த ஈரம் என் தொடையோட உட்பக்கத்துல வழுக்கிக்கிட்டுப் போறத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
அந்த பேண்ட்டி என் சதையோட உரசுறப்போ, எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.
'கடவுளே... நான் என்ன பண்ணி வெச்சுருக்கேன்...' னு எனக்குள்ளேயே நான் முனகிக்கிட்டேன்.
என் உடம்புல நடக்குற இந்த ஒவ்வொரு ஸ்பரிசமும், நான் இப்போ செஞ்சுட்டு வந்த அந்தத் தப்ப எனக்கு மறுபடியும் மறுபடியும் ஞாபகப்படுத்துச்சு.
என் ஹார்ட் பீட் அவ்ளோ ஸ்பீடா 'டம்... டம்...' னு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ரொம்ப மெதுவா, மூச்சக் கூடச் சத்தமா விடாம அந்தப் பதின்மூணாவது மாடிக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.
அந்த ஃப்ளோர் அவ்ளோ சைலெண்டா, எறும்பூறுற சத்தம் கூடக் கேக்குற அளவுக்கு அமைதியா இருந்துச்சு.
நான் சுத்தி முத்திப் பாத்தேன்.
எந்த வீட்லயும் லைட் எரியல.
எல்லாரும் அவ்ளோ நல்லாத் தூங்கிட்டு இருந்தாங்க.
நான் மெதுவா நடந்து போயி, அந்த லிஃப்ட் பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணேன்.
லிஃப்ட் பட்டன்ல இருந்து வந்த அந்தச் சின்ன வெளிச்சம் கூட என் கண்ணைக் கூசுச்சு.
நான் என் புடவைய இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்துப் போத்திக்கிட்டேன்.
அந்த லிஃப்ட் கீழ இருந்து மேல வர்றதுக்கு ஒரு ஒரு நிமிஷம் ஆச்சு.
ஆனா எனக்கு அது ஒரு யுகம் மாதிரி இருந்துச்சு.
என் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ ஒரு பதற்றம்.
'யாராவது இப்போ லிஃப்ட்ல இருந்து வெளிய வந்தா அவ்ளோதான் பவி...'
'உன் கழுத்துல இருக்கற மார்க்கும், நீ நிக்கிற கோலமும் உன்னையக் காட்டிக் குடுத்துடும்...' னு என் மூளை என்னையப் பயமுறுத்துச்சு.
நான் என் கீழ் உதட்டை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
கடைசியா, ஒரு சின்ன 'டிங்' சத்தத்தோட அந்த லிஃப்ட் வந்து நின்னுச்சு.
அதன் கதவுகள் ரொம்ப மெதுவா ரெண்டு பக்கமும் தொறந்துச்சு.
அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள இருந்த பிரைட்டான லைட் நேரா என் மூஞ்சில அடிச்சுச்சு.
நான் ஒரு செகண்ட் என் கண்ணச் சுருக்கிக்கிட்டு உள்ள பாத்தேன்.
உள்ள யாரும் இல்ல. காலியாத் தான் இருந்துச்சு.
நான் ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, அவசரமா அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள நுழைஞ்சேன்.
ஏழாவது மாடி பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணேன்.
லிஃப்ட் கதவு மூடுனதும், எனக்குக் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருந்துச்சு.
அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள மூணு பக்கமும் பெரிய பெரிய கண்ணாடிகள் இருந்துச்சு.
அந்தக் கண்ணாடியில நான் என்னோட உருவத்தப் பாத்தேன்.
அதைப் பாத்ததும் எனக்கு எனக்கே என்னைய அடையாளம் தெரியல.
இது நானா?
என் முகம் அவ்ளோ வேர்த்துப் போய், எண்ணெய் வடிஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.
என் முடி எல்லாம் கலைஞ்சு, ஒரு பைத்தியம் மாதிரி முன்னாடி விழுந்து கிடந்துச்சு.
என்னோட உதடுகள் ரெண்டும் அவ்ளோ வீங்கிப் போய், செக்கச் செவேர்னு சிவந்துருந்துச்சு.
பிரகாஷ் அவ்ளோ வெறியா என்னோட உதடுகளச் சப்புனதுனால வந்த வீக்கம் அது.
என் கழுத்தோட வலது பக்கத்துல, அந்தப் பிரைட்டான லைட்ல, அவன் உறிஞ்சி வெச்ச அந்த லவ் பைட் அவ்ளோ டார்க்காத் தெரிஞ்சது.
அதை மறைக்கக் கூட எங்கிட்ட ஜாக்கெட் இல்ல.
வெறும் பிராவோட, முந்தானைய லேசாப் போத்திக்கிட்டு நிக்கிற என்னோட அந்தப் பிரதிபலிப்பு...
அது பாக்க அவ்ளோ ஒரு வெக்கங்கெட்ட தனமா, ஆனா விவரிக்க முடியாத அளவுக்குச் செக்ஸியா இருந்துச்சுனு எனக்கே தோணுச்சு.
நான் என்னையவே அந்தக் கண்ணாடியில உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
நான் ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ளிழுத்தேன்.
என் மூச்சுக்காத்துல ஏதோ ஒரு புது வாசம் வந்துச்சு.
அது என்னோட வாசம் இல்ல.
அது ஒரு கசகசப்பான வாசம்.
அது பிரகாஷோட வாசம்.
அவனோட வேர்வை, அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னியோட வாசம், அவனோட கஞ்சியோட வாசம்...
எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னோட உடம்புல இருந்து அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா வீசிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த வாசம் என் மூக்குல பட்டதும் எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு சிலிர்த்துச்சு.
நான் என் உதட்ட லேசாப் பிரிச்சு, என் நாக்கால என்னோட கீழ் உதட்ட நக்கிப் பாத்தேன்.
என் உதட்டுல ஒரு லேசான உப்புக்கரிக்குற டேஸ்ட் இருந்துச்சு.
அது வேற எதோட டேஸ்ட்டும் இல்ல.
அது பிரகாஷோட அந்த முரட்டு சுன்னில இருந்து வந்த அந்த டேஸ்ட்.
அவன் அந்த விரல்களால என்னைய ஓத்துட்டு, அந்த விரல்களைத் தன் வாயில வெச்சுச் சப்புனானே...
அதுக்கப்புறம் அவன் எனக்குக் குடுத்த அந்த முத்தம்.
அந்த முத்தத்துல அவனோட எச்சில் வழியா என்னோட ஜூஸும், அவனோட அந்தச் சுன்னியோட டேஸ்ட்டும் என் வாய்க்குள்ள வந்துருந்துச்சு.
அந்த டேஸ்ட் இப்போ என் உதட்டுல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
சாதாரணமா ஒரு பொண்ணு இத ஃபீல் பண்ணா அவளுக்குக் கூசுற மாதிரியோ இல்ல கஷ்டமாவோ இருக்கும்.
ஆனா எனக்கு... எனக்குக் கொஞ்சமும் கஷ்டமாத் தோணல.
பதிலா, என்னோட அந்த வீங்குன உதட்டுல ஒரு அழகான, திருப்தியான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் அந்தப் போதையில, அந்த டேஸ்ட்ட இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையா ரசிச்சேன்.
அந்த வயர் கட்டில்ல நடந்த ஒவ்வொரு நிமிஷமும் என் கண்ணு முன்னாடி வந்து போச்சு.
அவன் என் கழுத்த உறிஞ்சது, என் புண்டைய அவனோட நாக்கால நக்கிக் கிழிச்சது...
எல்லாமே என்னையப் பைத்தியம் ஆக்குற மாதிரி ஒரு சுகத்தக் குடுத்துச்சு.
அந்த ஆர்கஸத்தோட நடுக்கம் இன்னும் என் தொடை நரம்புகள்ல துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் அத நெனச்சு நெனச்சு, அந்தக் கண்ணாடியப் பாத்து ஒரு கிறுக்கி மாதிரிச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.
சட்டுனு மறுபடியும் ஒரு 'டிங்' சத்தம் கேட்டுச்சு.
லிஃப்ட் ஏழாவது மாடிக்கு வந்துருச்சு.
அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என்னோட அந்த மயக்கம் எல்லாம் மறுபடியும் மறைஞ்சு போச்சு.
என் மூளை மறுபடியும் அலர்ட் ஆயிடுச்சு.
நான் என் சிரிப்ப நிறுத்திக்கிட்டு, ரொம்ப சீரியஸா மாறினேன்.
லிஃப்ட் கதவு தொறந்ததும், நான் லேசா எட்டிப் பாத்தேன்.
காரிடார் அவ்ளோ அமைதியா இருந்துச்சு.
எந்த வீட்லயும் ஆள் முழிச்சுருக்கிற மாதிரித் தெரியல.
நான் லிஃப்ட்ட விட்டு வெளிய வந்தேன்.
என் காத்துல நடக்குற சத்தம் கூடக் கேக்கக் கூடாதுனு, நான் அவ்ளோ மெதுவா, கால் விரல்கள்ல நடக்குற மாதிரி நடந்தேன்.
என் வீட்டை நெருங்க நெருங்க என் ஹார்ட் பீட் எகிறிடுச்சு.
யாரவது குடிக்க எந்திரிக்கிறப்போ, கதவத் தொறந்து என்னைய இப்டிப் பாத்துட்டா என்ன ஆகுறது?
ஜாக்கெட் இல்லாம நான் நிக்கிறதப் பாத்தா அவ்ளோதான்.
நான் என் கையில வெச்சுருந்த சாவிய அவ்ளோ கெட்டியாப் புடிச்சுக்கிட்டேன்.
அந்தச் சாவி ஒன்னோடு ஒன்னு பட்டுச் சத்தம் வராம இருக்க நான் அத அவ்ளோ டைட்டா லாக் பண்ணி வெச்சுருந்தேன்.
நான் என் வீட்டு வாசலுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.
சுத்தி முத்திப் பாத்துட்டு, திருட்டுத்தனமாச் சாவியப் போட்டு லாக்-அ தொறந்தேன்.
கதவ ரொம்ப மெதுவா, ஒரு சின்னச் சத்தம் கூட வராமத் தள்ளுனேன்.
உள்ள இருட்டா இருந்துச்சு.
நான் உள்ள நுழைஞ்சதும், அதே வேகத்துல கதவச் சாத்தி லாக் பண்ணேன்.
கதவச் சாத்துன அடுத்த செகண்ட், நான் அந்தக் கதவு மேலயே அப்படியே சாஞ்சுகிட்டேன்.
என் முதுகு அந்தக் கதவுல பட்டதும், எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஒரு ரிலீஃப்.
"அப்பாடா..." னு நான் ஒரு காத்து மாதிரி முனகினேன்.
நான் மாட்டிக்கல. நான் சேஃபா வீட்டுக்குள்ள வந்துட்டேன்.
அந்த இருட்டு எனக்கு அவ்ளோ ஒரு நிம்மதியக் குடுத்துச்சு.
நான் எவ்ளோ நேரம் நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்னு எனக்கே தெரியல.
நான் லேசா நிமிர்ந்து, என் வீட்டைப் பாத்தேன்.
எல்லாமே அமைதியா இருந்துச்சு.
கார்த்திக் இன்னும் வரல.
அதுதான் எனக்கு ரொம்பப் பெரிய ஆறுதலா இருந்துச்சு.
அவரு வர்றதுக்கு இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருக்கு.
நான் மெதுவா நடந்து நேரா மாஸ்டர் பெட்ரூம்க்குப் போனேன்.
உள்ள போனதும், அந்த ஜீரோ வாட் நைட் லாம்ப்பை மட்டும் ஆன் பண்ணேன்.
நான் நேராப் போய் அந்தப் பெரிய டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னேன்.
என் உடம்புல அவ்ளோ வேர்வை.
நான் ரொம்ப நிதானமா, என் புடவையோட முந்தானைய உருவினேன்.
அந்தப் புடவை என்னோட இடுப்ப விட்டுப் பூ மாதிரி நழுவித் தரைல விழுந்துச்சு.
நான் இப்போ வெறும் பாவாடை, பேண்ட்டி, அப்புறம் பிராவோட நின்னேன்.
நான் என் கைகளை முதுகுக்குப் பின்னாடி கொண்டு போயி, அந்த பிராவோட ஹூக்கை லேசா அவுத்தேன்.
அது அவுந்ததும், அந்த பிரா முன்னாடி வந்துச்சு.
என் காம்புகள் அந்த லேஸ்ல உரசும்போது எனக்கு லேசாச் சுருக்குனு ஒரு வலி வந்துச்சு.
இவ்ளோ நேரம் பிரகாஷ் கடிச்சு உறிஞ்சதுனால, என்னோட காம்புகள் அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா இருந்துச்சு.
நான் அந்த பிராவத் தூக்கிக் கட்டில்ல போட்டேன்.
அப்புறம் என் பாவாடையோட நாடாவ அவுத்து அதையும் கீழ விட்டேன்.
கடைசியா, என்னோட அந்த ஈரமான பேண்ட்டி.
அது என் தொடைகள்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
நான் ரொம்ப மெதுவா அதைக் கீழ இழுத்தேன்.
அதுல இருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பான ஈரம், என் ஸ்கின்னை விட்டுப் பிரியும்போது ஒரு சிலிர்ப்பக் குடுத்துச்சு.
நான் அந்தப் பேண்ட்டியையும் கழட்டித் தரைல போட்டேன்.
இப்போ நான் அந்தப் பெரிய கண்ணாடி முன்னாடி, நூறு சதவீதம் ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாம முழு அம்மணமா நின்னேன்.
அந்த மங்கலான லைட்ல என்னோட உடம்ப நானே உத்துப் பாத்தேன்.
அதைப் பாத்ததும் எனக்குப் மூச்சே நின்னு போச்சு.
இது என்னோட உடம்பு தானா?
நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணா, அவ்ளோ நீட்டா வெச்சுருந்தவ.
ஆனா இப்போ இந்தக் கண்ணாடியில தெரியுற அந்த உருவம், என்னையவே மிரள வெச்சுது.
என்னோட உடம்பு முழுக்க ஒரு போர்க்களம் மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் மொதல்ல என் கழுத்தைப் பாத்தேன்.
பிரகாஷ் உறிஞ்சி வெச்ச அந்த லவ் பைட்.
அது ஒன்னு இல்ல... மூணு எடத்துல இருந்துச்சு.
வலது பக்கத்துல ஒரு பெரிய மார்க், அதுக்குக் கீழ கொஞ்சம் சின்னதா ரெண்டு மார்க்.
அது டார்க்கா, செக்கச் செவேர்னு ரத்தம் கட்டுன மாதிரித் தெரிஞ்சது.
அதைப் பாத்ததும் எனக்குள்ள ஒரு வித்யாசமான ஆச ஏறுச்சு.
ஒரு வாட்ச்மேன் என்னோட கழுத்துல இப்டி ஒரு முத்திரையப் பதிச்சுருக்கான்ங்குற நெனப்பு என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.
என் பார்வை அப்படியே மெதுவா என் கழுத்துல இருந்து கீழ இறங்குச்சு.
என்னோட முலைகள்.
அது காத்துல அவ்ளோ விறைச்சுப் போய், நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.
என் காம்புகள் ரெண்டும் பிரகாஷோட பற்கள் பட்டு அவ்ளோ வீங்கி, ரெட் கலர்ல சிவந்து போயிருந்துச்சு.
ஆனா... அது மட்டும் அங்க இல்ல.
என்னோட இடது பக்க முலையோட கீழ... ஒரு லேசான நீலக் கலர் தழும்பு தெரிஞ்சது.
அந்தத் தழும்பப் பாத்ததும் என் உடம்பு சட்டுனு சிலிர்த்துச்சு.
அது பிரகாஷ் குடுத்தது இல்ல.
அது நேத்து ராத்திரி டின்னர்ல...
ராஜ்... அவர் கடிச்சதால வந்தது.
அவர் என் முலைய ட்ஷிர்ட்குள்ள தலையை விட்டு கடிச்சு சாப்பிட்டார்ல...
டெசர்ட் சாப்பிடறன்னு சொல்லி, ரசகுல்லானு சொல்லி கடிச்சு சாப்பிட்ட தழும்பு.
அந்த தழும்பு தான் அது.
அது லேசா நீலக் கலர்ல, ஒரு சின்ன ப்ரூஸ் மாதிரி என் வெள்ளையான சதையில அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.
அவர் என்னோட காம்பை விரலால திருகிப் பிசைஞ்சப்போ வந்த அந்தச் சின்னச் சிராய்ப்பு மார்க் இன்னும் லேசாத் தெரிஞ்சது.
நான் என் விரலால அந்த ராஜோட தழும்ப லேசாத் தொட்டுப் பாத்தேன்.
அது தொட்டதும் ஒரு சின்ன வலி வந்துச்சு.
அதே நேரத்துல என் கழுத்துல இருக்குற அந்தப் பிரகாஷோட லவ் பைட்டையும் பாத்தேன்.
கடவுளே...
என்னோட உடம்பு இப்போ ஒரு மேப் மாதிரி ஆயிடுச்சு.
ஒரு பக்கம் அவ்ளோ கிளாஸியான, கம்பீரமான, ஆள் ராஜ் குடுத்த தழும்பு.
இன்னொரு பக்கம் குட்டையான, மான்ஸ்டர் சுன்னி வெச்சுருக்க பிரகாஷ் குடுத்த லவ் பைட்.
இந்த ரெண்டு ஆம்பளைங்களும் என்னோட உடம்புல அவங்களோட அடையாளத்தப் பதிச்சுருக்காங்க.
நான் இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டிங்குறத மறந்துட்டு, இந்த ரெண்டு பேரும் என்னைய அவ்ளோ உரிமையா அனுபவிச்சுருக்காங்க.
இந்த நெனப்பு வந்ததும்... எனக்குள்ள ஒரு பெரிய ஷாக் வந்துச்சு.
ஆனா அந்த ஷாக்கைத் தாண்டி, ஒரு விவரிக்க முடியாத, ஒரு த்ரில் எனக்குள்ள எழுந்துச்சு.
நான் ஒரு சாதாரண ஹவுஸ்வைஃப்.
ஆனா இப்போ நான் இந்த ரெண்டு ஆம்பளைங்களோட ரசனைக்கும், ஆசைக்கும் நடுவுல சிக்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்.
என் புருஷனால என்னைய இவ்ளோ தூரம் தீண்ட முடியல.
ஆனா வெளிய இருக்குற ரெண்டு ஆம்பளைங்க என்னோட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் இப்டிக் கசக்கிப் பிழிஞ்சுருக்காங்க.
நான் என் பார்வையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்குனேன்.
என்னோட அந்த ரோஜாப் பூ இதழ்கள்...
அது இப்போ அவ்ளோ வீங்கிப் போய், ஒரு மாதிரித் தொறந்து கிடந்துச்சு.
பிரகாஷோட அந்த மூணு விரல்கள் உள்ள போயிட்டு வந்த வேகம், என்னோட அந்த மென்மையான சதைகளை அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா மாத்திருந்துச்சு.
அது இன்னும் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்குறத நான் கண்ணாடியில பாத்தேன்.
என் தொடைகளோட உள்பக்கத்துல லேசாச் சிவந்து போயிருந்துச்சு.
அந்த அளவுக்கு அவன் என்னோட தொடைகளை அகட்டிப் பிடிச்சு என்னைய ரசிச்சுருக்கான்.
நான் என்னையவே பாத்து ஒரு வெக்கத்துலயும், மயக்கத்துலயும் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.
இது ஒரு தப்பான விஷயமா இருந்தாலும்...
இந்தத் தப்பு எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஒரு ஆசைய குடுத்துச்சு.
என்னோட அழகப் பாத்து ரெண்டு ஆம்பளைங்க இப்டிப் பித்துப் பிடிச்சு அலைறாங்கங்குறது என்னையச் சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சுது.
நான் என் நெஞ்சில கைய வெச்சுக்கிட்டேன்.
என் ஹார்ட் பீட் இன்னும் கொஞ்சம் வேகமா அடிச்சுச்சு.
இப்போ கார்த்திக் வரப் போறாரு.
அவரு எப்போ வேணாலும் கதவத் தொறந்துட்டு உள்ள வரலாம்.
"அய்யோ கடவுளே... அவரு வந்துடக் கூடாது..." னு நான் மனசுக்குள்ள வேண்டிக்கிட்டேன்.
அவரு வந்து, என்னோட இந்தக் கோலத்தப் பாத்தா அவ்ளோதான்.
என் கழுத்துல இருக்குற மார்க், என் முலையில இருக்குற ப்ரூஸ்...
இதெல்லாம் பாத்தா அவருக்குச் சட்டுனு சந்தேகம் வந்துடும்.
"அவரு வரதுக்குள்ள நான் தூங்கிடனும்..." னு நான் பயத்தோட பிரே பண்ணேன்.
ஆனா அதே சமயம்...
கார்த்திக் பக்கத்துல படுத்துத் தூங்கும்போது, என் உடம்புல வேற ரெண்டு ஆம்பளைங்களோட ஸ்பரிசம் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குங்குற நெனப்பு...
அது எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான போதைய ஏத்துச்சு.
நான் அவசர அவசரமா பாத்ரூம் போக ரெடியானேன்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)