[Peterparker69]

அப்போதுதான், கல்லூரியின் சக விரிவுரையாளர் ஒருவரது வீட்டு விசேஷம் அந்த மண்டபத்தில் பிரம்மாண்டமாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அதற்கு ஜிஷாவும் வந்திருந்தாள், சுரேஷும் அங்கு வந்திருந்தான். 

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு சுரேஷைப் பார்த்ததும் ஜிஷாவுக்குள் பழைய கோபமும் ஆத்திரமும் தலைதூக்கியது. 

அவனது ஏமாற்று வேலையை நினைத்து அவள் முகத்தைக் கடுக்க வைத்துக் கொண்டு, அவனைத் திரும்பிக்கூடப் பார்க்காமல் அலைந்தாள். சுரேஷும் அவளைத் தேடி வந்து சமாதானப்படுத்தவோ, பேசவோ எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை. அது அவளுக்குள் இன்னும் கொஞ்சம் எரிச்சலை ஊட்டியது.

அன்றைய இரவு விசேஷம் முடிந்து, மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலைதான் ஜஸ்டினும் அவளது இரண்டு குழந்தைகளும் அவளை அங்கிருந்து அழைத்துச் செல்ல வருவதாகத் திட்டம். அதனால், ஜிஷாவுக்கு மட்டும் தங்குவதற்காக அந்த மண்டபத்தின் மேல் மாடியில் ஒரு தனி அறை ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.

இரவு 11.00 மணி இருக்கும். அறையின் விளக்குகளை அணைத்துவிட்டு ஜிஷா படுக்கையில் சாய்ந்தபோது, திடீரென கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது. "டக்... டக்..."

இந்த நள்ளிரவில் யார் கதவைத் தட்டுகிறார் என்ற பயமும் நடுக்கமும் அவளுக்குள் ஏற்பட்டது. பயந்துபோய் கதவைத் திறக்கலாமா வேண்டாமா என்று தயங்கி நின்றபோது, அவளது அலைபேசிக்கு ஒரு மெசேஜ் வந்தது.

திரையை ஆன் செய்து பார்த்தாள். 'நான்தான் சுரேஷ், கதவைத் திறடி ஜிஷு...' என்று இருந்தது.

மெதுவாகச் சென்று கதவைத் திறந்தாள். சுரேஷ் மின்னல் வேகத்தில் உள்ளே நுழைந்து கதவைத் தாழிட்டான். அவளது கோபமான முகத்தைப் பார்த்தவன், அவளது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு உருகத் தொடங்கினான்.

"என்னை மன்னிச்சிடுடி ஜிஷு. உன்னோட அந்த அழகான உடம்பும், உன் மேல இருந்த வெறியும் எனக்குள்ள அவ்வளவு பைத்தியத்தை உண்டாக்கிருச்சு. நீ எனக்கு மட்டும்தான் ரெண்டாவது குழந்தையையும் பெத்துத் தரணும்னு பேராசையிலதான் அந்த ஓட்டை கன்டம் ட்ரிக்கை பண்ணுனேன். நான் உன்னை அவ்வளவு உயிரா காதலிக்கிறேன்டி. ஆனா, அன்னைக்கு ஊட்டியில நீ கோவிச்சுட்டுப் போனதுக்கப்புறம் உன் பேச்சை மீறக் கூடாது, உன்னை இன்னும் கஷ்டப்படுத்தக் கூடாதுன்னுதான் இத்தனை நாளா உன்னைத் தேடி வந்து சமாதானப்படுத்தக் கூட முயற்சி பண்ணாம தள்ளியே இருந்தேன். ஆனா, இன்னைக்கு உன்னை இந்த மண்டபத்துல பார்த்ததுல இருந்து என்னால கட்டுப்படுத்தவே முடியலடி," என்று தன் காதலைக் கொட்டி அவளது காலில் விழாத குறையாகக் கெஞ்சினான்.

அவனது வார்த்தைகளில் இருந்த உண்மையான காமமும், இத்தனை நாள் பிரிவின் ஏக்கமும் ஜிஷாவின் கோபத்தை அப்படியே பனியாக உருகச் செய்தது. பழைய கசப்பான சம்பவங்கள் அனைத்தையும் அப்படியே தூக்கிப் பின்னால் எறிந்தவள், அவனது மார்பில் சாய்ந்து அழுதுகொண்டே அவனது விறைத்த சுன்னியைத் தன் கைகளால் பற்றினாள்.

அன்றைய இரவு அந்த மண்டபத்து அறையில் ஒரு வெறித்தனமான காம வேட்டை அரங்கேறியது. இத்தனை மாதங்கள் ஓழாட்டம் இல்லாமல் காய்ந்து கிடந்த அவளது புண்டைக்குள், சுரேஷ் தன் தடித்த கடப்பாரைச் சுன்னியை எந்தவொரு கன்டமும் இல்லாமல், முழு வீரியத்துடன் சொருகி இடித்துத் தள்ளினான். 

ஜிஷாவும் "ஆஹ்... மாமா... குத்துடா... நல்லா உள்ள வரைக்கும் குத்து..." என்று முனகியபடி தன் கால்களை அவனது தோள் மேல் தூக்கிப் போட்டுக் கொண்டு ஈடுகொடுத்தாள். 

விடிய விடிய நடந்த அந்தப் புணர்ச்சியில் இருவரும் தங்களது மொத்தக் காமப் பசியையும் தீர்த்துக் கொண்டனர். மறுநாள் அதிகாலை 4.20 மணி. ஜஸ்டினும் குழந்தைகளும் வருவதற்கு முன்பாக, சுரேஷ் தன் வேலையைச் கச்சிதமாக முடித்திருந்தான். 

இரவு முழுவதும் அவளது புண்டையின் ஆழத்தில் தன் விந்துவை ஊற்றி, அவளுக்குத் தெரியாமலேயே அவளது வயிற்றில் தன் மூன்றாவது வாரிசையும் வெற்றிகரமாக விதைத்துவிட்டு, யாருடைய கண்ணிலும் படாமல் அந்த அறையை விட்டு நழுவிச் சென்றான். 

வழக்கம் போல எதுவுமே நடக்காதது போல ஜிஷா விடிந்ததும் தன் குடும்பத்தோடு கிளம்புவதற்குத் தயாரானாள். கேரளாவுக்குத் திரும்பிய ஜிஷா, சில மாதங்களிலேயே சுரேஷின் மூன்றாவது வாரிசான அந்த ஆண் குழந்தையையும் பெற்றெடுத்தாள்.