[Peterparker69]

கல்லூரியின் அந்தத் துள்ளலான மாலைப் பொழுதில், ஜிஷாவின் கல்லூரி விழா பெற்ற பிரம்மாண்ட வெற்றியைக் கொண்டாடும் விதமாக, முன்கூட்டியே அறிவிக்கப்பட்ட ஓணம் திருவிழா கொண்டாட்டம் களைகட்டியிருந்தது. கல்லூரியின் பெரிய ஹாலில் மலர் அலங்காரங்களும் குத்துவிளக்குகளின் ஒளியும் அந்த இடத்தையே ஒரு குட்டி கேரளாவாக மாற்றி இருந்தது.

அனைத்துக் கல்லூரிப் பேராசிரியர்களும், நிர்வாகப் பணியாளர்களும் பாரம்பரிய கேரள முறையிலான வெள்ளை நிறக் காசவு சேலைகளில் வந்திருந்தனர். கூட்டத்தின் நடுவே, பளபளக்கும் தங்க நிற வாட்சும், கைகளில் குலுங்கும் கண்ணாடி வளையல்களும் ஒளிர, பிங்க் நிற பார்டர் கொண்ட தூய வெள்ளைச் சேலையிலும், அதற்குச் பொருத்தமான பிங்க் நிற ஜாக்கெட்டிலும்  பேரழகியாய் நின்றிருந்தாள் ஜிஷா. அந்த உடை அவளது உடலின் வளைவுகளை, குறிப்பாக முன்னழகின் இறுக்கத்தையும், இடுப்பின் மெல்லிய வளைவையும் பச்சையாகக் காட்டியது.

கொண்டாட்டத்தின் உச்சகட்டமாக 'மியூசிக்கல் சேர்'  போட்டி அறிவிக்கப்பட்டது. ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் ஆர்வமாகக் கலந்துகொண்டனர். சிரிப்பும் ஆரவாரமுமாகச் சென்ற அந்த விளையாட்டின் இறுதிச் சுற்றை நோக்கிப் போட்டி நகர்ந்தது. எல்லோரையும் பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு, இறுதியாக களத்தில் நின்றவர்கள் சுரேஷும் ஜிஷாவும் மட்டுமே.

இசை நின்ற அந்த ஒற்றைக் வினாடியில், சுரேஷ் வேண்டுமென்றே ஜிஷாவை முந்தவிடாமல் தன் வேகத்தைக் குறைத்து, அவளை அந்த நாற்காலியில் அமரச் செய்தான். ஜிஷா வெற்றிபெற்ற மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதித்துச் சிரித்தாள். தன் வெற்றிக்குக் காரணம் மறைமுகமாகச் சுரேஷின் அந்தச் சிறு அசைவுதான் என்பது அவளுக்குப் புரியவில்லை என்றாலும், அந்தத் தருணம் அவளுக்குக் கொடுத்த மகிழ்ச்சி அவளது முகத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

கல்லூரி விழாவின் வெற்றி ஒருபுறம், இப்போது இந்த ஓணம் விளையாட்டுப் போட்டியின் வெற்றி மறுபுறம். இந்த இரட்டை மகிழ்ச்சியின் போதையில் ஜிஷா முழுமையாக மிதந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது கண்கள் சுரேஷை ஒருவித காதலோடும் ஏக்கத்தோடும் பார்த்தன.

சுரேஷின் மனமோ வேறு ஒரு திட்டத்தில் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. அவனுக்குத் தெரியும்; இந்த இரட்டை மகிழ்ச்சியும், வெற்றியின் போதையும் ஜிஷாவின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டுப்பாட்டையும் உடைத்துவிடும். அவளது ஈரமான வெட்கமும், கலந்த பார்வையும் இந்த இரவில் அவளைத் தன் படுக்கைக்குத் தாமாகவே அழைத்து வந்து, தன் காலடியில் கால்களை அகல விரித்து உட்கார வைக்கும் என்று அவனது ஆண்மை கணக்கிட்டது.

இன்றிரவு... அவனது இறுதி வேட்டையை வெற்றிகரமாக முடித்து, அந்த வெள்ளைச் சேலையின் ரகசியங்களை முழுமையாக அவிழ்க்கப் போகும் அந்த வெறி பிடித்த தருணத்திற்காகச் சுரேஷ் காத்திருக்கத் தொடங்கினான்.

கல்லூரி முடிந்து மாலை நேரம் நெருங்கும் வேளையில், ஆசிரியர்கள் அனைவரும் தங்கள் மேசைகளில் இருந்த பைல்களை அள்ளிப் பைகளில் வைத்துக்கொண்டு வெளியே கிளம்பத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர். ஸ்டாஃப் ரூம் ஒரே சலசலப்பாக இருந்தது. அன்று கல்லூரியில் நடந்த ஒரு நிகழ்வை மையமாகக் கொண்டு, சில பேராசிரியர்கள் ஜிஷாாவை  சுற்றி வளைத்து கிண்டல் செய்யத் தொடங்கினர்.

அவர்கள் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஜிஷாாவின் காதுகளில் கூர்மையாக விழுந்தது.

"என்ன ஜிஷா... இன்னைக்கு காலேஜ்ல உனக்கு மட்டும்தான் டபுள் ஜாக்பாட்! காலையில ஒரு பிரைஸ், மதியம் ஒரு வின்னிங்... அப்படியே முகம் எல்லாம் பூரிச்சுப் போயிருக்கு!" என்று சக லெக்சரர் ஒருவர் சிரிக்க, அருகில் இருந்த மற்றொருவர் உடனே ஆமோதித்தார்.

"அவர்தானேடி உன் பாய்ஃபிரெண்ட் சுரேஷ்! உனக்காக எதை வேணும்னாலும் செய்வான் போலயே... உன்னை காலேஜ்ல இவ்வளவு பேர் முன்னாடி வின் பண்ண வைக்கிறதுக்கு அவன் என்னலாம் பண்ணியிருப்பான்?" என்று ஒரு பெண் லெக்சரர் கண்ணைச் சிமிட்டினார்.

ஜிஷா வெட்கமும் பதட்டமும் கலந்த முகத்துடன், "ஐயோ நீங்க வேற... சும்மா எதையாவது பேசாதீங்க..." என்று தன் மேசையைச் சரிசெய்தபடி முணுமுணுத்தாள்.

ஆனால், அங்கு நின்ற மற்ற ஆசிரியர்கள் விடுவதாய் இல்லை. கிண்டல் எல்லை மீறி காமக் கலந்த கேலியாக மாறியது.

"சும்மா நடிக்காத ஜிஷா! இன்னைக்கு நைட் அவனுக்கு என்ன கிப்ட் கொடுக்கப் போற? காலேஜ்ல ஜெயிச்சதுக்கு அவனோட ரூமுக்குப் போய் என்னென்ன காமிக்கப் போற?" என்று ஒரு மூத்த லெக்சரர் வெளிப்படையாகவே இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசினார்.

மற்றொருவர் சிரித்துக்கொண்டே, "அதெல்லாம் அவங்க ரூமுக்குள்ள போனாத்தான் தெரியும்! இன்னைக்கு நைட் ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து காட்டு விலங்கு மாதிரி அடிச்சுக்கப் போறாங்க... படுக்கையை நாசமாக்கப் போறாங்க பாரு!" என்று வர்ணிக்க, ஸ்டாஃப் ரூம் முழுவதும் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு அலை பரவியது.

சக ஆசிரியர்களின் அந்த ஆபாசமான கேலிகளும், வார்த்தைகளும் ஜிஷாாவின் காதுகளில் ஈட்டிகளாகப் பாய்ந்தன. ஆரம்பத்தில் அவள் முகம் சிவந்தாலும், அந்த வார்த்தைகள் அவளது அடிமனதின் ஆழத்தில் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தின.

அவர்கள் கிண்டலாகச் சொன்னாலும், அவளது உள்மனம் சுரேஷை எண்ணிப் பெருமிதம் கொண்டது. 'சுரேஷ் உண்மையிலேயே பெஃபெக்ட் கணவன் மாதிரிதான்... என்னை பார்த்துக் கவனிச்சுக்க்கிற விதமே தனி... அவர்தான் எனக்கு எல்லாமே...' என்று ஜிஷா தனக்குத்தானே நினைத்து, தன்னை மறந்து அந்த எண்ணத்திலேயே லயித்தாள்.

சுரேஷ் மீது அவளுக்கு இருந்த குருட்டுத்தனமான காதலும் நம்பிக்கையும் அவளது விழிப்படைய விடவில்லை. சுரேஷின் பார்வையில் அவள் வெறும் ஒரு தற்காலிக இன்பப் பொருள் மட்டுமே என்பதும், படுக்கையில் அவன் அவளைச் சக்கையாகப் பிழிந்து தூக்கி எறியப் போகும் ஒரு இரையாக்கப் போகிறான் என்பதும் அந்த அப்பாவிப் பெண்ணுக்கு அப்போது புரியவே இல்லை.

ஜிஷா கிளம்பத் தயாரானபோது, சுரேஷின் தோழி அங்கே மூச்சுவாங்க ஓடிவந்து, "மேடம், சுரேஷ் உங்க மேல உயிரையே வச்சிருக்கான். உங்களை அவன் உண்மையாகவே காதலிக்கிறான். உங்க மேல சின்னக் கறை கூட வரக்கூடாதுன்னுதான் இவ்வளவு பாடுபட்டு உழைச்சான்," என்று மூச்சுத் திணறக் கூறிவிட்டு அங்கிருந்து ஓடினாள்.

அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் தன் மாணவன் தன் மேல் இவ்வளவு தீவிரமான காதலைக் கொண்டிருக்கிறானா என்பதை நம்ப முடியாமல் ஜிஷா அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றாள்; அவளது இதயம் படபடவென வேகமாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது.

மாலை கிளம்பும்போது சுரேஷ் திடீரென்று ஜிஷாவுக்கு முன்னால் வந்து நின்றான். அவனது கைகள் எதையோ மறைப்பது போல் பின்னால் கட்டப்பட்டிருந்தன.

"என்ன சுரேஷ்? என்ன இங்க நிக்குற?"

"உங்களுக்காகத்தான் மேடம். அந்தப் பக்கம் கொஞ்சம் வரீங்களா?" என்று பார்க்கிங் கேட் அருகிலிருந்த மரங்களின் அடர்ந்த மறைவைக் காட்டினான்.

"டேய்… வேண்டாம், யாராவது பார்த்துடப் போறாங்க."

"எல்லோரும் போயிட்டாங்க மேடம், ஒரு செகண்ட் வாங்க," என்று அவன் முன்னால் நடக்க, ஜிஷா மெல்லிய நடுக்கத்துடன் பின்னால் தொடர்ந்தாள். மரமறைவுக்கு வந்ததும், கையில் மறைத்து வைத்திருந்த ஒரு முழம் மணக்கும் முல்லைப் பூவை எடுத்து அவளிடம் காட்டினான்.

"இந்தாங்க மேடம், இதை உங்க தலையில வச்சுக்கோங்க. உங்களுக்கு இது மட்டும்தான் குறையா இருந்தது, இப்போ இன்னும் செமையா இருப்பீங்க," என்று அவன் தன் கைகளாலேயே அவளது கூந்தலில் அந்தப் பூவைச் சூட்டினான். அவனது விரல்கள் அவளது கழுத்தையும் காது மடலையும் உரசியதில் ஜிஷாவுக்கு அடியில் ஜிவ்வென்று உணர்ச்சி பொங்கி எழும்பியது.

"இதை இப்போ பிரிக்காதீங்க மேடம். ரூம்ல பிரிச்சுப் பார்த்துட்டு, இன்னைக்கு நைட்டு இதை நீங்க போடுங்க," என்றான். அவள் வெட்கம் கலந்த புன்னகையுடன் சரி என்று தலையாட்டினாள்.

அவர்கள் ஒன்றாகக் கிளம்பிச் சென்றனர்.

சுரேஷின் வக்கிர மூளைக்குள், *'ஹிஹி... சிக்கிட்டா சிறுக்கி! அப்படியே உருகி வெட்கப்படுறா. இன்னைக்கு நைட்டு இவ அப்பார்ட்மெண்டுக்குள்ள பூந்து, இவ புண்டையை நல்லா நக்கி எடுத்து, என் சுண்ணியையும் இவ வாயில கொடுத்து ஓம்பவிட்டு, விடிய விடிய ஓத்து கிழிக்கப் போறது உறுதி...'* என்று வஞ்சகமாக எண்ணினான். சுரேஷ் விரித்த காம வலையில் அந்தப் பட்சி இப்போது முற்றிலும் மாட்டிக் கொண்டது.

ஜிஷா நெஞ்சுத் துடிப்புடன் தன் அறைக்குள் நுழைந்து கதவைத் தாழிட்டாள். சுரேஷின் அசுரத்தனமான செய்கைகளும் அவனது பார்வையும் அவளுக்குள் போதையேற்றியிருக்க, அவன் மேல் இருந்த ஆசையோடும் அவன் கொடுத்த அந்தப் பார்சல் பெட்டியை ஆவலுடன் பிரிக்கத் தொடங்கினாள்.

உள்ளே நவீன கலைநயத்துடன் நெய்யப்பட்ட மென்மையான, பளபளக்கும் இளஞ்சிவப்பு நிற ஆர்கன்சா பட்டுப் புடவை இருந்தது. அதில் நீர்வர்ண ரோஜா இதழ்களின் ஓவியங்களும், ஓரங்களில் வெள்ளி, தங்க ஜரிகை வேலைப்பாடுகளும் மின்னின.

அதற்கேற்ற கச்சிதமான ரவிக்கையும் இருந்தது. உடனே குளித்து முடித்த ஜிஷா, அந்தப் புடவையைத் தன் மேனியில் சுற்றினாள். அந்த ஆடை அவளது வளைவுகளைத் துல்லியமாகக் காட்டி பேரழகாகக் காட்சியளித்தது.

நெற்றியில் சிவத்த பொட்டிட்டு, நறுமணம் வீசும் முல்லைப் பூச்சரத்தைக் கூந்தலில் சூடி, சுரேஷுக்காகக் காம தேவதையாய் மாறிக் காத்திருந்தாள். சூரியன் மறையும் அந்திப் பொழுதில் அப்பார்ட்மெண்ட் கதவு மெதுவாகத் தட்டப்பட்டது.