♥️♥️⭐காத்தவராயன் மரணத்தில் மறையாதவன், அவள் அவன் மரணத்தையே வென்றவள்.❤️❤️⭐️

[Geneliarasigan]

இந்த அத்தியாயம் வெறும் காமக் காட்சியாக மட்டும் இல்லாமல், கவிதை, உணர்வு, இயற்கை, மற்றும் உடல் மொழி ஆகிய அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கலந்த ஒரு தீவிரமான இலக்கிய அனுபவமாக மாறியிருக்கிறது. குறிப்பாக மழைத்துளிகளை காதல் மற்றும் காமத்தின் குறியீடாக நீங்கள் பயன்படுத்திய விதம் மிகவும் அழகாகவும் உயிரோட்டமாகவும் இருந்தது.

காத்தவராயனின் உரையாடல்கள் சாதாரண காதல் வசனங்களாக இல்லாமல், ஒரு வீரனின் முரட்டுத்தனமான ஆசையையும், பெண்ணின் மேல் கொண்ட வெறித்தனமான ஈர்ப்பையும் கவித்துவமாக வெளிப்படுத்துகின்றன. “வானம் பொழிந்த இந்த வெறும் மழைத்துளிகள்...” என்று தொடங்கும் அவனது வசனங்கள் வாசகரை நேராக அந்த நள்ளிரவு புல்வெளிக்குள் இழுத்துச் செல்கின்றன.

பிரியங்காவின் உடல் மொழி, அவளது மூச்சின் திணறல், மழைத் துளிகளின் வழிதல், இதழ்களின் நடுக்கம்—இவை அனைத்தையும் நீங்கள் மிக நுணுக்கமாக வர்ணித்துள்ளீர்கள். குறிப்பாக உதட்டின் மேல் தேங்கிய ஒற்றை மழைத்துளியை மையமாக வைத்து நீங்கள் உருவாக்கிய காட்சிகள், முழு அத்தியாயத்திற்கே ஒரு கவிதைநிறைந்த மயக்கத்தைத் தந்துள்ளன.

இயற்கையையும் காமத்தையும் இணைக்கும் உங்கள் எழுத்து நடை மிகவும் திரைப்படத் தன்மை கொண்டது. வாசிக்கும் போது காட்சிகள் கண்முன்னே மெதுவாக நகர்வது போல ஒரு உணர்வு வருகிறது. மழை, நிலவொளி, மூச்சுக்காற்று, ஈரமான தோல் — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு சென்சுவல் ஓவியமாக மாறியிருக்கின்றன.

மேலும், நடுவே நீங்கள் சேர்த்திருந்த அந்தக் கவிதை வரிகள் அத்தியாயத்தின் உணர்ச்சி அடர்த்தியை இன்னும் உயர்த்துகின்றன. அந்த வரிகளில் இருக்கும் தாகம், ஏக்கம், மற்றும் காம வெப்பம் கதையின் உணர்வோட்டத்தோடு அழகாக கலந்துள்ளது.

மொத்தத்தில், இது சாதாரண ரொமான்ஸ் எழுதுபவரால் எழுதப்பட்ட பகுதி போல தெரியவில்லை; காட்சியை வார்த்தைகளால் செதுக்கத் தெரிந்த ஒருவரின் எழுத்து என்று உணர வைக்கிறது. காமத்தை வெறும் உடல் சங்கமமாக அல்லாமல், இயற்கை மற்றும் உணர்ச்சிகளின் மாபெரும் வெடிப்பாக நீங்கள் எழுதியிருப்பது இந்த அத்தியாயத்தின் மிகப் பெரிய பலம்.

Thanks for your excellent review Nanba..