[Black Mask VILLIAN]

        எனது ப்ளான் போலவே எல்லாம் சரியாக போக முதலில் நானும் பின்பு அக்ஷராவுமாய் வீட்டைவிட்டு வெளியேறி Honeymoon சென்றோம். வீட்டில் என் அம்மாவும் அவளாது அம்மாவும் குழந்தைகளை பார்த்து கொண்டனர்.

‘எப்டி இருக்கீங்க லக்ஷ்மி..’
‘குழந்தைங்களால் ஹேப்பி, இப்போ நீங்க வந்துட்டீங்கல்ல இனிமே டபுள் ஹேப்பி தான்…’
‘எனக்கு வந்த சந்தேகம் உங்களுக்கு வரலியா லக்ஷ்மி…’
‘உண்மையிலேயே அவங்க ரெண்டு பேரும் பிசினஸ் டிரிப் தான் போயிருக்காங்களானு தான்…’
‘ஆமா ஏன்?’
‘எனக்கு என்னமோ எல்லாம் ப்ளானா இருக்குமோனு டௌட்டா இருக்கு…’
‘அப்டி அவங்களுக்குள்ள எதுவும் இருக்க வாய்பில்லைங்க…’
‘எப்டி சொல்றீங்க?’
‘ரெண்டுபேரும் என் முன்னாடி பேசவேமாட்டாங்க, நீங்க போனப்றம் தான் அவங்க பேசிகிட்டாங்க அதுவும் உங்கள் பத்தி மட்டும் தான்….’
‘ஒருவேளை அவங்களுக்குள்ள ஏதும் இருந்தா?’
‘அக்ஷராவ நான் கவனிச்சிக்குறேன்….’
‘இல்ல நானே கவனிச்சிக்குறேன், என் மருமகளா….’ என்க
‘…………’
‘என்ன ஒன்னும் சொல்லாம இருக்கீங்க…’
‘……..’
‘உங்களுக்கு விருப்பமில்லையா?’  

        அந்தநொடி, அந்தநேரம் நாங்கள் குலுமாணாலியில் தரையிறாங்கிய்ருந்தோம்.

‘ஒருவழியா நாம வந்துட்டோம்….’
‘ஆமா வந்துட்டோம்….’
‘என்ன சோகமாயிட்ட…’
‘எல்லார்கிட்டயும் பொய் சொல்லிட்டு, குழந்தைங்கள விட்டுட்டு நாம வந்திருக்கோம்…’
‘ஹ்ம், புரியுது அக்ஷரா, நான் உன் ஆசைய நெறைவேத்த நெனைச்சேன்…’
‘இருந்தாலும் குழந்தைங்கள விட்டுட்டு…’
‘யாருகிட்ட விட்டுட்டு வந்தோம்…’
‘என் அம்மாகிட்டயும் உங்க அம்மாகிட்டயும்…’
‘அவங்க நல்லா பாத்துக்க மாட்டாங்களா?’
‘என்னவிடவும் உன் அம்மா நல்லா பாத்துப்பாங்க….’
‘அப்றம் என்ன கவலை, இன்னையிருந்து அடுத்த 3 நாள் நம்மலோடது Enjoy பண்லாம் வா…’
‘சரி தான்….’ என என் கையை கட்டி கொண்டு தோளோடு தலை சாய்த்து கொண்டாள்
‘Stay-க்கு prepare பண்ணிட்டியா?’
‘ஆமா, நேரே அங்க தான் போறோம்…’

        அறைக்கு சென்று refresh செய்து கொண்டு கிளாம்பினோம்.

‘ஆமா நாம் இப்போ எங்க போறோம்?’
‘தெரியல…’
‘என்ன?’
‘தெரியல…’
‘அப்றம்…’
‘See அக்ஷரா, நாம புது எடத்துக்கு புதுசா ஒன்ன தேடி வந்திருக்கோம்… கொஞ்சம் தேடி தான் பாப்போமே…. என்ன சொல்லுர….’
‘சரி தான்…. தேடி தான் பாப்போமே…’

        ரெண்டு பேரும் ஹோட்டலை விட்டு வெளியே சென்று சாப்பிட்டுவிட்டு, அங்கிருந்த சிலரிடம் கேட்டு அருகில் இருந்த ஒரு ஸ்பாட்டுக்கு சென்றோம். அது குலுமணாலி அருவி, பார்க்கவே ரம்யமான அந்த இடம் மனசுக்கு உண்மையிலேயே புத்துணர்வு கொடுத்திச்சி.

        லேண்ட் ஆனதுல இருந்து சோகமா இருந்த அக்ஷரா முகத்துல பிரம்மிப்பு, அவ அப்படியே அசந்து போய் பாத்துட்டிருந்தாள். தூரத்துல இருந்தே அவ அத ரசிச்சத நானும் பாத்துட்டிருந்தேன் அவள எதுவும் சொல்லாம அப்படியே பின்னால இருந்து கட்டி பிடிச்சிட்டே நின்னிட்டிருந்தேன்.

‘ஹ்ம் போலாமா….’ என அவள் உற்ச்சாகமாக கேட்டாள்
‘கண்டிப்பா… அதுக்கு தானே வந்திருக்கோம்….’ என பின் தொடர்ந்தேன்

        அங்கு ஓரளவுக்கு டீசண்ட்டான கூட்டம் இருந்தது, ஒருவரையொருவர் முட்டி கொள்ளாமல் ஒரு கட்டுபாட்டோடு இருந்தது இன்னும் நன்றாக இருந்தது. நாங்களும் எங்கள் பொருட்க்களை வைத்துவிட்டு அருவியில் நனைய தயாரானோம். அங்கிருந்த Volunteers அனைத்தையும் கண்காணித்து கொண்டிருந்ததால் பொருட்க்களுக்கு எந்த கவனமும் தேவையில்லை.

       இருவரும் கைகளாய் கோர்த்தபடி அருவில் நனைய, பனி உருகியதால் உண்டான அருவியல்லவா?, இருவரும் குளிரில் ஒருவரையொருவர் கட்டி தளுவி கொண்டோம். குளிரில் அந்தரங்க இடம் கூட உரைந்து போனது என்பது தான் உண்மை, என்ன தான் அதிக குளிராக இருந்தாலும் அருவியைவிட்டு வெளியில் வர எண்ணம் இல்லை.

       கொஞ்சநேரத்திற்கு மேல் எங்களால் தாக்கு பிடிக்கமுடியவில்லை என்பது தான் உண்மை. இருவரும் வெளியில் வர அக்ஷராஅணிந்திருந்த ஆடை அவள் உடலை இறுக்கமாக ஒட்டி கொண்டு அவள் உடல் வடிவத்தை கண்களுக்கி விருந்தாக்கியது. வேகமாக ஓடி டவலை எடுத்து திரும்பியவள் என் பார்வை போன திசை கண்டு டவலை விரித்து உடலோடு போர்த்தி கொண்டாள். அவள் கண்களில் வெட்க்கம், என் கண்களில் மோகம் இரண்டும் குறையவில்லை. சிறிது நேரத்தில் அங்கிருந்த volunteer-களில் ஒருத்தி எங்களை நோக்கி வந்தாள்.

‘Hi…’
‘Hi..’
‘I’m Shobhana, volunteer… Hope u r enjoyed….’
‘Yes, thank U…’
‘There is a tent, u can change ur cloths and have some Fire to warm ur body…’
‘Thank U…’
‘Take Care, BYE’ என சென்றுவிட்டாள்

        நாங்களும் அங்கு சென்று உடை மாற்றி கொண்டு குளிர் காய ஆரம்பித்தோம்.

‘இவ்ளோ குளிரா இருக்கும்னு நான் சத்தியமா நெனைச்சி பாக்கல…’
‘பின்ன இருக்காதா பனியில இருந்து நேரே உருகி வர்ரதுல்ல…’
‘ஹ்ம்…’
‘எஞ்சாய் பன்னியா?’
‘ஹ்ம்ம்… ரொம்பவே…’
‘சொல்லு, எப்டி ஃபீல் பண்ண….’
‘ரொம்பவே நல்லா ஃபீல் பண்னேன்… நீ?’
‘நானும் தான்…’
‘அடுத்து எங்க போறோம்…’
‘தெரியல பாக்கலாம்…. இங்க வரவே ரொம்ப ட்ராவல் பண்ணிட்டோம்….’
‘ஹ்ம்…’
‘போர வழியில ஏதும் இருந்தா அங்க போலாம்…’
‘சரி…’

        இருவரும் கிளம்பினோம், எல்லோரும் பயன்படுத்திய பொது வாகனத்தையே நாங்களும் உபயோகித்தோம். வழியில் டிரைவர் ஒரு ஹோட்டலில் நிறுத்த நாங்களும் சாப்பிட்டோம். பின்பு போகும் வழியில் ஒரு கோவிலில் நிறுத்தினான், திரும்ப கிளம்ப மாலை 6 மணி ஆகும் என கூறியதால் நாங்களும் போனோம்.

        ஒரு சின்ன மலையில் ஏறி போக வேண்டியிருக்க, வழியெல்லாம் காடு அது கூட ஒரு நல்ல அனுபவமாக இருந்தது. நாங்கள் கூட்டத்தைவிட்டு ஒரு நொடி கூட நகரவில்லை, அவர்களோடே சென்று திரும்பினோம். மீண்டும் ஹோட்டல் வர 7 மணியை தாண்டியிருந்தது.

        இருவரும் ஆர்டர் செய்து அறையிலே சாப்பிட்டோம், அன்றைய பயண களைப்பால் கண்கள் சீக்கிரமாகவே மூடி கொள்ள இருவரும் ஒருவரையொருவர் இறுக்கி அணைத்தபடி தூங்கி போனோம்.

        அடுத்தநாள் காலையில் வெகு சீக்கிரம் கிளம்பி மிகவும் ப்ரசித்தி பெற்ற கோவிலுக்கு சென்று வந்ததுமே GOA-க்கு Flight ஏறிவிட்டோம்.

தொடரும்….