[Geneliarasigan]

Episode - 167



மேக கூட்டத்தின் வழியே தோட்டத்தில் நுழைந்த நிலவொளி, மெத்தையில் பிணைந்திருந்த காத்தவராயன் - பிரியங்காவை தங்க நிறத்தில் நனைத்துக் கொண்டிருந்தது. காலங்களையும் பிறவிகளையும் கடந்த அந்த வேட்கை, இப்போது அந்த மெத்தையின் குளுமையில் அனலாய்த் தகித்தது

காத்தவராயனின் ஆவேசப் பிடியில் சிக்குண்ட ஒரு தேவலோகச் சிலை போல, பிரியங்கா அந்தப் பட்டுப் புற்களின் மேல்  தவித்துக் கிடந்தாள். அவளது மேனியில் இருந்த கறுப்பு நிற ஆடை மேலே முற்றிலும் சிதைந்து, அவளது இடுப்பு வளைவிலும் தொடைகளின் ஓரத்திலும் ஒரு போர்க்களத்தின் மிச்சமாய் சுருண்டு கிடந்தது. நிலவின் வெளிச்சம் அவளது நளினமான மேனியில் விழுந்தபோது, அது பனி படர்ந்த சந்தனச் சிலையைப் போலப் பளபளத்தது. அவளது எடுப்பான தோள்களும், கைகள் தலைக்கு மேல் தூக்கப்பட்ட நிலையில் இருந்த அந்த அக்குளின் சந்தனப் பள்ளமும் எவ்விதத் தடையுமின்றி நிலவொளியில் நனைந்து, அவளது வியர்வைத் துளிகளை வைரக் கற்களாய் மின்னச் செய்தன.

அந்தப் பேரழகின் போதையில் முற்றிலும் தன்னை இழந்தவனாக, காத்தவராயன் தன் பிரம்மாண்டமான உடலால் அவளை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தான். அவனது முரட்டுத்தனமான முகம் அவளது வழுவழுப்பான கழுத்து வளைவுக்குள் ஆழமாகப் புதைந்திருந்தது. அவனது அனல் பறக்கும் மூச்சுக்காற்று அவளது கழுத்து நரம்புகளைச் சுட்டெரிக்க, அவனது கரடுமுரடான தாடி முடிகள் அவளது மார்பின் மேல் புறத்தில் ஆவேசமாய் உரசிக்கொண்டிருந்தன. அவளது கழுத்துச் சதையைத் தன் இதழ்களால் கவ்வி, அவளது
சந்தன வாசனையை அவன் ஆழமாகச் சுவாசித்துக் கொண்டிருந்த அந்தக் கோலம், ஒரு வேடன் தன் இரையை முழுமையாக வசியப்படுத்திய அழகைக் காட்டியது.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவளது பட்டுப் போன்ற மென்மையான தொடைகளின் மேல் காத்தவராயனின் முரட்டுத்தனமான கால்கள் ஏறி, ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து உரசிக்கொண்டிருந்தன. அவனது கால்களின் கரடுமுரடான சூடும், ரோமங்களின் தீண்டலும் அவளது வழுவழுப்பான தொடைச் சதையில் படும்போதெல்லாம் பிரியங்காவின் உடல் சிலிர்த்து நடுங்கியது. அவனது கால்கள் தந்த அந்த அழுத்தமான உராய்வு, அவளது பெண்மையின் தவிப்பை இன்னும் தூண்டிவிட, அவளது கால்கள் தன்னிச்சையாக அவனது கால்களோடு இன்னும் இறுக்கமாகப் பின்னிக்கொண்டன.

அவளது கழுத்து வளைவில் முகம் புதைத்திருந்த காத்தவராயன், அங்கிருந்து மெல்லத் தன் இதழ்களை நகர்த்தினான். அவளது மூச்சுக்குழலின் அதிர்வுகளையும், நரம்புகளின் துடிப்பையும் தன் உதடுகளால் அளவிட்டபடி, அவளது தாடை வளைவை நோக்கித் தன் முத்தங்களின் சூட்டைப் பரப்பினான். அவனது கரடுமுரடான தாடி அவள் மார்பின் மேல் புறத்தில் மேலும் கீழுமாய் உரசியதில், பிரியங்காவிற்குள் மீண்டும் அந்தச் சிலிர்ப்பூட்டும் சுகமான எரிச்சல் அலை அலையாகப் பரவியது.

இருவரின் கால்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்திருந்த நிலையில், காத்தவராயன் தன் கால்களின் அழுத்தத்தை சற்றே கூட்டினான். அவனது முரட்டுத் தொடைகளின் சூடான உராய்வு, பிரியங்காவின் வழுவழுப்பான தொடைச் சதையின் மென்மையை அப்பட்டமாகச் சீண்டியது. அந்தத் தீண்டலில் அவளது இடுப்புப் பகுதி தன்னிச்சையாக அவனது அசைவுகளுக்கு ஈடுகொடுத்து வளைந்து கொடுத்து, அவளுக்குள் அடக்க முடியாத ஒரு புதிய தாகத்தைக் கிளப்பியது.

பிரியங்கா தன் இரு கரங்களையும் தலைக்கு மேல் தூக்கியபடியே கிடக்க, அவளது ஒரு கையைத் தன் பலமான விரல்களால் புல்வெளியோடு சேர்த்து அழுத்திக் கவ்வினான் காத்தவராயன்.

அவளது அக்குளின் சந்தனப் பள்ளம் இப்போது எவ்விதத் தடையுமின்றி அவனது பார்வைக்கு முழுமையாக விருந்தானது. அந்த நறுமணம் அவனது நாசியை உலுக்க, "இனி ஒரு கணமும் இந்தத் தூரத்தை என்னால் சகித்துக் கொள்ள முடியாது பிரியங்கா!" என்று அவன் வேட்கை மிகுந்த குரலில் முனகினான்.



பல நூற்றாண்டுகளாக அவனது நினைவுகளில் உறைந்து கிடந்த அதே நறுமணம் இன்று மீண்டும் உயிர்பெற்று வந்ததை உணர்ந்த அவன், அப்படியே பரவசத்தில் திளைத்து அவளது காதோரம் தன் காமக் குரலில் பேசத் தொடங்கினான்:

"பிரியங்கா... இந்த வாசனை... இது வெறும் உடலின் நறுமணம் அல்லடி!" அவனது குரலில் பல பிறவிகளின் ஏக்கம் அப்பட்டமாய் வழிந்தது. "அன்று... அந்தப் பழைய அரண்மனை அந்தப்புரத்தில், அரச படுக்கையில் நீ எத்தனையோ வாசனைத் திரவியங்களையும், பன்னீரையும் பூசி உன்னை அலங்கரித்து நின்றாய். ஆனால், அன்றைய நள்ளிரவில் உன் ஆடைகளைக் களைந்து உன்னை என் வசமாக்கிய போது, உன் மேனியில் இருந்து வீசிய இதே சந்தன வாசனைதான் என்னை அப்படியே வசியப்படுத்திப் பைத்தியமாக்கியது!"

"இத்தனை நூற்றாண்டுகள் கடந்துவிட்டன... நீ வேறு உடலெடுத்து வந்திருக்கிறாய், நானும் வேறு உடலில்தான் புகுந்திருக்கிறேன். ஆனால் உன் இந்த அக்குளின் வளைவில் ஒளிந்திருக்கும் இந்த வாசனை மட்டும் இன்னும் மாறவே இல்லைடி! இதோ, இப்போது என் மூச்சை ஆழமாக இழுக்கும்போது, போன ஜென்மத்தில் நீ எனக்குத் தந்த அதே சொர்க்கத்தின் சுகம், அதே அனல் கலந்த வேட்கை என் ரத்தத்தில் மீண்டும் தீயாய் பரவுகிறது."

"அன்று இந்த வாசனைக்காகவே நான் போர்க்களத்தில் கூட உன் நினைவோடு அலைந்தேன். இன்று தோட்டத்து மெத்தையில், உன் கைகள் தலைக்கு மேல் தூக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நிலையில், அதே சந்தனப் பள்ளத்திலிருந்து வீசும் வாசனை என்னை மீண்டும் உனக்கு அடிமையாக்கிவிட்டது. நீ எந்தப் பிறவி எடுத்தாலும், உன் இந்த நறுமணத்தை வைத்தே என் ஆண்மை உன்னை அப்பட்டமாகக் கண்டறிந்துவிடும் பிரியங்கா!" என்று அவன் ஆவேசமாய் முனகினான்.

நள்ளிரவுத் தூறல் இரு உடல்களையும் முழுமையாக நனைத்துக் கொண்டிருக்க, காத்தவராயனின் அனல் மூச்சும் அவனது அசுரத்தனமான காமப் பார்வையும் பிரியங்காவை ஏற்கனவே நிலைகுலைய வைத்திருந்தன. அவளது இரு கரங்களையும் தலைக்கு மேல் தூக்கி அவன் புல்வெளியோடு சேர்த்துத் தன் பலமான விரல்களால் சிறைபிடித்திருந்த அந்த நிலை, அவளது அக்குளின் வளைவை அவனது பார்வைக்கு முழுமையாகத் திறந்து காட்டியது.

பிரியங்காவின் சிறைப்பட்ட கரங்களுக்கு இடையே அவளது அக்குள் வளைவு, காத்தவராயனின் காமத் தேடலுக்கு ஒரு உன்னதமான பிராந்தியமாக மாறியது.

அவனது தடித்த இதழ்கள் பிரியங்காவின் கழுத்து வளைவைக் கடந்து, அவளது அக்குளின் நறுமணப் பள்ளத்தை நோக்கி நகர்ந்தன. அந்த வினாடி, அவனது வாயில் இருந்து அவனது தகிக்கும் சூடான நாக்கு மெல்ல, மிக நிதானமாக வெளியே வந்தது. அந்த நள்ளிரவுக் குளிர்ச்சியிலும் அவனது நாக்கின் நுனி காம வெறியால் அனலாய்க் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது.

அவனது தகிக்கும் நாக்கு அந்த மென்மையான சதையின் மீது நிகழ்த்திய உராய்வு, வெறும் தீண்டலாக இல்லாமல் ஒரு ஆதி காம வேட்டையின் உச்சக்கட்ட ரசனையாக வெளிப்பட்டது.ஒரு தாகம் கொண்ட பயணி பாலைவனத்தின் நடுவே தட்டுப்படும் தூய நீரூற்றைக் கண்டு சிலிர்ப்பது போல, காத்தவராயன் அவளது அக்குள் வளைவை அணுகினான். பெண்ணின் உடலமைப்பில் அக்குள் என்பது வெறும் அங்கம் அல்ல; அது அவளது காமத்தின் வாசனையையும் ரகசிய வெதுவெதுப்பையும் ஒளித்து வைத்திருக்கும் ஒரு மாயப் பள்ளம். அதைத் தன் நாக்கால் துழாவுவது, அவளது பெண்மையின் ஆழமான அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்குச் சமம் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான்.

அவளது அக்குளின் வளைந்த சரிவில் தன் அகன்ற நாக்கை அழுத்தமாகப் பதித்த காத்தவராயன், அதை மெல்ல மேல்நோக்கி நகர்த்தி உராய்ந்தான். அவனது கரடுமுரடான நாக்கின் சுவை மொட்டுகள், பிரியங்காவின் வழுவழுப்பான பட்டுச் சதையின் மீது உரசிச் சென்ற போது... அது வான்மழையின் துளிகளையும் அவளது வியர்வையின் சந்தன வாசனையையும் ஒன்றாகக் குழைத்து அவனுக்கு விருந்தாக்கியது. அந்த உராய்வு, காமக் கடலில் மூழ்கி முத்தெடுக்கும் ஒரு விசித்திரமான ரசனை தேடலாய் மாறியது.

வான்மழையின் தூறலும், அவளது உடலின் சூட்டால் கசிந்திருந்த சந்தன வாசனையுடைய வியர்வைத் துளிகளும் அந்த அக்குள் வளைவில் தேங்கி, ஒரு மாயக் கிண்ணம் போலக் காட்சியளித்தது. காத்தவராயன் தன் நாக்கின் அகன்ற பரப்பால், அவளது அக்குளின் மென்மையான அடிப் பள்ளத்தை அடியோடு நக்கி உறிஞ்சினான். அவளது பட்டுப் போன்ற சதையின் மீது அவனது கரடுமுரடான நாக்கு பட்டு வளைந்து சுவைத்த அந்த முதல் தீண்டல், ஒரு விசித்திரமான காமப் போதையை இருவருக்குள்ளும் ஏற்றியது.

"பிரியங்கா... இந்த வளைவின் மென்மையில் என் நாக்கு உரசிச் செல்லும் போது... உலகத்தின் அத்தனை போதை மதுக்களும் தோற்றுப் போகிறதடி!" என்று அவனது அனல் மூச்சு அவளது அக்குளுக்குள் சுழன்றடிக்க முனகினான். அவனது நாக்கின் ஈரமும், அந்த உராய்வின் சூடும் அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் விரகத்தின் ரசாயனத்தைக் கலந்தன. அவனது நாக்கு வெறும் சதைப்பகுதியை நக்கவில்லை; அவளுக்குள் உறங்கிக் கிடந்த காம நரம்புகளை ஒவ்வொன்றாக மீட்டெடுத்தது.

அவனது நாக்கின் இந்தத் தீவிரமான உராய்வும், காமத் தேடலும் பிரியங்காவை முற்றிலும் ஒரு பித்து நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது. தன் அக்குளின் ஆழத்தில் அவனது நாக்கு சுழன்றடிக்கும் போது ஏற்பட்ட அந்த மென்மையான, அதே சமயம் அனல் பறக்கும் உணர்வு அவளது இடுப்புப் பகுதியை தன்னிச்சையாக மேலே தூக்க வைத்தது. கண்கள் சொருக, உதடுகள் கடிக்க, "ஆஹ்... காத்தவராயா... அந்த உராய்வின் சூடு என்னை என்னவோ செய்கிறதடா... இன்னும் ஆழமாக..." என்று தாளாத சுகத்தின் விளிம்பில் நின்று கதறினாள்.

அவளது கழுத்து வளைவின் மென்மையில் அவனது இதழ்கள் ஊர்ந்தபோது, பிரியங்காவின் உடல் ஒரு கொடி போல நடுங்கியது. அவளது சூடான சுவாசம் அவனது தலைமுடியில் பட்டுத் தெறிக்க, அவனது முரட்டுத்தனமான தாடி முடிச்சுகள் அவளது மார்பின் மேல் பகுதியில் உரசி ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியைத் தந்தன.

அவன் அவளது கழுத்திலிருந்து மெல்லத் தன் முகத்தை நகர்த்தி, அவளது கைகள் தலைக்கு மேல் தூக்கப்பட்டிருந்த நிலையில்,மீண்டும் அவளது அக்குளின் வளைவை நெருங்கினான்.

"ஆஹ்... பிரியங்கா... என்னடியிது வாசனை! பல பிறவிகளாக நான் தேடி அலைந்த என் பேரரசியின் நறுமணம் இது!" என்று அவன் மெய்மறந்து முனகினான். அவள் பெண்மையின் வாசனையில் அவனது ஆண்மையின் வேகம் இன்னும் நூறு மடங்கு பெருகியது. அவன் தன் மூச்சை ஆழமாக இழுத்து, அவளது அக்குளின் மென்மையில் தன் இதழ்களைப் பதித்து ஆழமாகச் சுவைத்தான்.

விண்ணை நோக்கி நீ நீட்டிய பட்டு கரங்களின் வழியே,
மண்ணில் மன்மதன் வரைந்த மகா காவியமடி உன் அக்குள் வளைவு!
பார்வை படும் முன்னே பாவி என் நெஞ்சைக் கவ்வும்,
பரிசுத்த பெண்மையின் ரகசியத் தீவு அது!
வெண்ணெயைக் குழைத்து நிலவொளியில் வடித்த பள்ளமோ?
என் வீரம் விழுந்து மடியும் காதல் சுழலோ?
அங்கு அரும்பிய வியர்வையின் ஒளிரும் துளிகள்,
என் ஆண்புலனைச் சுட்டெரிக்கும் காமக் கனல்களடி!
அகிலத்தின் அத்தனை மலர்களின் வாசமும் தோற்கும்,
ஆதிச் சந்தன நறுமணம் வீசுதே அந்தப் பள்ளத்தில்!
நூற்றாண்டுகள் கடந்த என் ஆன்மாவின் பசியை,
நொடியில் போக்கும் போதை மதுக்கிண்ணமடி அது!
நாசி துளைக்கும் அந்த நறுமண வெறியில் நான் வீழ,
நாணமற்று உன் மேனி வில்லாய் வளைவதென்ன?
உன் அக்குளின் வளைவில் என் முகம் புதையும் வேளை,
உலகத்துச் சொர்க்கமெல்லாம் என் வசமாகுதடி!

அவனது முகத்தின் வெப்பமும், நாக்கின் தீண்டலும் அவளது அக்குளின் மிக மென்மையான நரம்புகளைச் சீண்டியபோது, பிரியங்காவால் தாங்க முடியாமல் போனது. "ம்ம்ம்... காத்தவராயா... அங்கே வேண்டாம்... எனக்கு என்னவோ செய்கிறதேடா!" என்று அவள் தன் உடலை குறுக்கி நெளித்தாள். ஆனால் அவளது இடுப்பில் இருந்த அவனது முரட்டுப் பிடி, அவளை அங்குலம் கூட நகர விடாமல் அப்படியே அமுக்கிப் பிடித்திருந்தது.

அவள் மதுரமான வாசனையின் போதையில் மூழ்கிய காத்தவராயன், அவளது இடுப்பை இன்னும் தன் பக்கம் இழுத்து, அவளது பெண்மையின் அடுத்தடுத்த எல்லைகளைத் தன் வசமாக்கத் தயாரானான்.

பிரியங்காவின் அந்தக் கதறல், தோட்டத்து செடி கொடிகள் மீது மோதி எதிரொலித்தது. அவளது வார்த்தைகளில் இருந்த அந்தத் தாபமும், விரகத்தின் உச்சமும் காத்தவராயனின் எஞ்சியிருந்த அத்தனை கட்டுப்பாடுகளையும் சுக்குநூறாக உடைத்தெறிந்தன.

அவள் பித்து பிடித்தவள் போலக் கதறியபோது, அவளது மார்புக்கூடு அனல் காற்றை வெளியேற்றியபடி மிக வேகமாக ஏறி இறங்கியது. ஆடைகள் இன்னும் மேனியில் இருந்தபோதே, அவனது கரடுமுரடான கைகளின் தீண்டலும், கழுத்திலும் இடுப்பிலும் அவன் காட்டிய அந்த முரட்டுத்தனமான லீலைகளும் அவளை ஏற்கெனவே இன்பத்தின் எல்லைக்கே கொண்டு சென்றிருந்தன.

"காத்தவராயா... ஏண்டா என்னை இப்படி துடிக்க வைக்கிற..." என்று அவள் அவனது தோள்களைத் தன் நகங்களால் ஆழமாகக் கீறினாள். "இனி என்னால் ஒரு நொடி கூடத் தாங்க முடியாதுடா... ஆடைகள் தடையாக இருந்தாலும் என் உடம்பின் அணுக்கள் எல்லாம் உனக்காகத் தவிக்குது. என் பெண்மை துடிதுடித்து அடங்குவதை நீயே பார்!" என்று அவள் கண்கள் சொருக, மெத்தையில் தலை குப்புறக் சாய்ந்து கதறினாள்.

அவளது அந்தப் பித்து பிடித்த வேண்டுதலைக் கேட்டதும் காத்தவராயனின் கண்கள் சிவந்தன. "உன் ஆடை விலகும் முன்பே உன்னை உச்சம் தொட வைத்தது என் ஆண்மையின் பலமடி பிரியங்கா! ஆனால் அதே நேரத்தில் உன் மேனியில் ஆடை இருக்கும் பொழுதே என் ஆண்மையும் இப்படி துடி துடிக்கிறதே... இது உன் அழகான பெண்மைக்கு கிடைத்த அங்கீகாரம் அல்லவா..." என்று அவன் காமமும் ஆதிக்கமும் நிறைந்த குரலில் முனகினான். அவனது அனல் மூச்சு அவளது கழுத்து வளைவில் பட்டுத் தெறிக்க, அவனது கைகள் அவளது இடுப்பை இன்னும் இறுக்கமாகத் தன் வசம் இழுத்துக் கொண்டன.

தன் பேச்சை முடிக்கும் முன்பே, அவன் தன் இடுப்பை லேசாக நகர்த்தி, தன் ஆடைகளுக்குள் (pant) கட்டுக்கடங்காமல் துடித்துக் கொண்டிருந்த அந்த ஆண்மையின் வீரியத்தை, பிரியங்காவின் மென்மையான தொடையின் மேல் வைத்து மெல்ல அழுத்தினான். அந்தத் தீண்டல் ஒரு காந்தத்தைப் போல இரு உடல்களையும் ஒட்ட வைத்தது.



ஆடைகளின் தடைகளையும் தாண்டி, அவனது ஆண் குறியின் அந்த அசுரத்தனமான துடிப்பையும், அதன் அனல் பறக்கும் சூட்டையும் பிரியங்கா தன் தொடைச் சதையில் அப்பட்டமாக உணர்ந்தாள். அது ஏதோ ஒரு புதிய உயிர் அவளது தொடை வழியே ஊடுருவ முயல்வது போல அத்தனை அழுத்தமாக, தாள கதியோடு துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்த உணர்வில் அவளது உடல் ஒருமுறை பலமாக நடுங்கி அடங்கியது.

"ஆஹ்... காத்தவராயா..." என்று அவளது இதழ்கள் தன்னிச்சையாகப் பிரிந்து பிதற்றின. அவளது கைகள் அவனது தோள்களை இன்னும் ஆழமாகக் கவ்விப் பிடிக்க, அவளது எடுப்பான தோள்களும், சந்தன வாசனை வீசும் அக்குளின் வளைவும் அவனது நெஞ்சோடு இன்னும் நெருக்கமாக அழுந்தின. அவனது ஆண்மையின் அந்தத் துடிப்பே அவளுக்குள் ஒரு பேரானந்த அலையை மீண்டும் கிளப்பியது.

"ஆஹ்... காத்தவராயா... மெல்லடா..." என்று அவளது இதழ்கள் பிதற்றினாலும், அவளது உடல் அவனது அசுரத்தனமான அணைப்பிற்கு முற்றிலும் அடிமையாகிப் போனது. அவனது பேண்ட்டின் தடிமனையும் தாண்டி அவளது உடலைச் சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்த அவனது ஆண்மையின் அசுரத் துடிப்பு, இருவருக்குமிடையே இருந்த ஆடையின் தடைகளை இப்போதே கிழித்தெறியக் கோரியது.


பிரியங்காவின் தொடைச் சதையில் பதிந்த அவனது ஆண்மையின் துடிப்பு, அவளது எஞ்சியிருந்த அத்தனை கட்டுப்பாடுகளையும் சுக்குநூறாக உடைத்தெறிந்தது. அவளது விரல்கள் அவளையறியாமலேயே ஒரு புதிய வேட்கையைத் தேடி நகர்ந்தன.

தாள முடியாத அந்த விரகத்தின் பிடியில், பிரியங்காவின் கைகள் அனிச்சையாய் அவனது இடுப்பை நோக்கிச் சென்றன. அவனது பேண்ட்டின் (pant) தடிமனான துணியையும் தாண்டி, உள்ளே இரும்புத் தடியாய் அனல் பறக்கத் துடித்துக் கொண்டிருந்த அவனது ஆண் குறியை அவளது மெல்லிய விரல்கள் மெல்லப் பற்றி, ஆவேசமாக அழுத்திக் கவ்வின. அந்த முதல் நேரடிப் பிடியில் காத்தவராயனின் உடலும் ஒரு நொடி விறைத்து நின்று, பின் பெருமூச்சை வெளியிட்டது.

அவளது கைகளின் அந்த ஆக்கிரமிப்பைக் கண்டு காத்தவராயனின் இதழ்களில் ஒரு வசியப் புன்னகை அரும்பியது. அவன் தன் முகத்தை அவளது சந்தன வாசனை வீசும் அக்குளின் வளைவிலிருந்து சற்றே உயர்த்தி, அவளது காமத்தால் செருகியிருந்த கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தான்.

"அவ்வளவு அவசரமா பிரியங்கா?" என்று அவன் காமமும் நையாண்டியும் கலந்த குரலில் ரகசியமாய் வினவினான். "வெறும் ஒரு நாழிகை பொழுதுக்கே உன்னால் தாங்க முடியாமல் இப்படி துடிக்கிறாயேடி... ஆனால், போன ஜென்மத்தில்...  அரண்மனை அந்தப்புரத்தில் எத்தனை எத்தனை வருடங்கள், எத்தனை நூறு நாட்கள் என்னை நீ இதேபோலத் துடிக்கத் துடிக்கக் காத்திருக்க வைத்தாய் என்று நினைவிருக்கிறதா?"

"அன்று உன் தந்தை விதித்த தடைகளையும், உன் பேரரசி என்ற கம்பீரத்தையும் காட்டி என்னை நீ ஏங்க வைத்தாய். இதோ... இன்று காலம் மாறிவிட்டது. என் விரல் வித்தைக்கும், என் ஆண்மையின் துடிப்புக்கும் உன் பெண்மை முழுமையாகத் தோற்று, உன் கைகளே இன்று என்னை நோக்கித் தஞ்சம் புகுந்துவிட்டன அல்லவா!" என்று அவன் ஆவேசமாய் முனகியபடி, அவளது கைகளின் மேல் தன் கையை வைத்து அந்த அழுத்தத்தை இன்னும் அதிகமாக்கினான்.

பிரியங்கா அவனது அந்தக் கேள்வியில் கடந்த காலத்தின் வசியமும், நிகழ்காலத்தின் காமமும் ஒன்றாகக் கலக்க, பதில் பேச முடியாமல் அவனது மார்பில் தன் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டு இன்னும் பலமாக அவனது ஆண்மையை ஆடையோடு சேர்த்துத் தன் கைகளால் பிசைந்தாள்.

அவன் அவளது காதருகே ரகசியமாய் முனகி, தன் பற்களால் அவளது காது மடலைக் கவ்வி இழுத்தான். அதே நேரம், அவளது இடுப்பில் இருந்த அவனது கைகள் மீண்டும் தன் விரல் வித்தையைத் தொடங்கின. அவளது அடிவயிற்றின் மென்மையில் தன் நகங்களால் லேசாகக் கீறி, அவளது பெண்மையின் இதழ்களைத் தொடுவது போலத் தொட்டுத் தொடாமல் சீண்டினான்.

"காத்தவராயா... வஞ்சகனே... இப்படிச் செய்யாதேடா! என் உடம்பே நடுங்குது... உள்ளே வாடா!" என்று அவள் தன் இடுப்பை ஆவேசமாக மேலே தூக்கி அவனது ஆண்மையைத் தனக்குள் இழுக்க முயன்றாள். ஆனால், அவன் தன் இடுப்பை சற்றே பின்னுக்கு இழுத்து அவளது முயற்சியைத் தவிடுபொடியாாக்கினான்.

அவளது அக்குளிலிருந்து வீசிய அந்தச் சந்தன வாசனை இப்போது அவளது முழு மேனியிலும் வியர்வையோடு கலந்து இன்னும் அடர்த்தியாக வீசியது. காத்தவராயன் மீண்டும் அவளது கழுத்து வளைவிலும், மார்பின் இடைவெளியிலும் தன் முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக முத்தமிட்டான். அவனது கரடுமுரடான தாடி அவளது பட்டு மேனியில் உரச உரச, பிரியங்காவின் கண்கள் சொருகின.

"உன் பெண்மை இன்னும் துடிக்கட்டும்... பல பிறவிகளின் தாகம் இந்த ஒரே நொடியில் தீர்ந்துவிடக் கூடாது. நீ கெஞ்சி, கதறி, எனக்குள் உன்னை முழுமையாக இழக்கும் அந்தப் பரவசத்தை நான் முழுமையாக ருசிக்க வேண்டும்!" என்று அவன் அவளது இடுப்புச் சதையை இறுக்கமாகப் பற்றி அமுக்கினான்.
பிரியங்கா மெத்தையின் விரிப்புகளைத் தன் விரல்களால் சுருட்டிப் பிடித்தபடி, தாள முடியாத அந்த இன்ப வேதனையில் அழுது புலம்பும் நிலைக்குச் சென்றாள். அவனது ஒவ்வொரு சீண்டலும் அவளை மரணத்தின் விளிம்பிற்குக் கொண்டு சென்று மீண்டும் பிழைக்க வைப்பது போல இருந்தது.

"பிரியங்கா... கைகளை உயர்த்தி நீ காட்டும் இந்த அக்குளின் வளைவு இருக்கிறதே... அது வெறும் உடலின் பாகமல்லடி! மன்மதன் தன் ரகசிய அம்புகளை ஒளித்து வைத்திருக்கும் பட்டுப் பள்ளமடி அது. வெண்ணெயைக் குழைத்துச் செய்த அந்தப் பள்ளத்திலிருந்து வீசும் இந்தத் தூய சந்தன வாசனை என் ஆண்புலனைப் பித்தெடுக்க வைக்கிறது. அங்கே படர்ந்திருக்கும் உன் மெல்லிய வியர்வைத் துளிகள், பனி படர்ந்த ரோஜா இதழ்களைப் போல மின்னுகின்றனடி!" என்று முனகியபடி தன் விரல்களால் அந்த மென்மையை வருடினான்.

"உன் இந்த எடுப்பான தோள்கள்... ஒரு பேரரசிக்குரிய கம்பீரத்தோடு இருக்கின்றன. நிலவொளி பட்டுத் தகிக்கும் உன் தந்த நிறத் தோள்களின் வளைவு, என் முரட்டுக் கரங்கள் வந்து அமர்வதற்கேற்ற அரியாசனம் போல எழிலாய் நிமிர்ந்து நிற்கிறது. கழுத்திலிருந்து சரிந்து வந்து இந்தத் தோள்களில் முடியும் அந்தச் சரிவில் என் முகம் புதைக்கும்போது, உலகத்து அத்தனை இன்பங்களும் தோற்றுப் போகிறதடி!"

"இந்தத் தோள்களில் என் பற்களால் மெல்லக் கவ்வி, உன் அக்குளின் அந்தச் சந்தனப் பள்ளத்தில் என் நாக்கின் அனலை இறக்கும்போது நீ காட்டும் அந்த நெளிவு... ஆகா! அது என் பல பிறவிகளின் தாகத்தை ஒரே நொடியில் தீர்த்து விடுகிறது. உன் இந்த வடிவழகுதான் என்னை உனக்கு அடிமையாக்கியது!" என்று ஆவேசமாய் உருகினான்.

"பிரியங்கா... என் நெஞ்சில் இன்னும் ஒரு சந்தேகம் தீராமல் தணலாக எரிந்துகொண்டே இருக்கிறதடி..." அவனது குரல் வேட்கையின் ஆழத்தில் நடுங்கியது. "போர்க்களத்தில் எதிரிகளின் ஆயிரம் இரும்புக் கணைகள் என் மார்பைத் துளைத்தபோதும், குருதி வழிய  நான் கம்பீரமாக நின்று போரிட்டவன் நான். ஒரு சிறு அசைவில் கூட என் வீரம் சாய்ந்ததில்லை..."

"ஆனால், அன்று எந்த ஆயுதமும் இன்றி நான் அப்படியே உன் காலடியில் மண்டியிட்டு வீழ்ந்தேனே, அது எப்படி? இதோ... என் கைகளில் சிக்கி வெண்ணெயாய் உருகும் உன் இந்த பட்டு போன்ற மென்மையான தோள்கள்தானா அது? இந்தத் தோள்களில் இருந்த வில்லிலிருந்து புறப்பட்ட அம்புகளா அன்று என் மார்பை அப்பட்டமாகத் துளைத்து வேட்டையாடின?"

"வில்லும் இல்லை, நாணும் இல்லை... ஆனால் உன் இந்த எடுப்பான தோள்களின் ஒரு சிறு வளைவு, என் போன்ற ஒரு மாவீரனின் நெஞ்சைக் குத்திக் கிழித்துவிட்டதேடி! வாள் ஏந்தும் என் முரட்டுக் கரங்கள் இன்று உன் இந்த மென்மையான தோள்களைப் பற்றி ஆட்கொள்ளும் போது, என் அத்தனை வலிமையும் உனக்குள் கரைந்து போவதன் மர்மம் இதுதானா?" என்று அவன் ஆவேசமாகக் கேட்டபடி, அவளது தோள் வளைவில் தன் பற்களால் ஒரு மெல்லிய காமக் கடியை அழுத்தமாகப் பதித்தான்.

அவனது பற்கள் அவளது பட்டுப் போன்ற மென்மையான தோள் வளைவில் ஆழமாகப் பதிந்து, ஒரு மெல்லிய காமக் கடியை அழுத்தமாகக் கொடுத்த அந்த நொடி, பிரியங்காவிற்குள் ஒரு மின்னல் தாக்கியது போன்ற பேரதிர்ச்சி உண்டானது. அந்தச் சிறு வலி, அவளுக்குள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அத்தனை விரகத்தையும் ஒரே அடியாகத் தட்டியெழுப்பியது. அவளது உடல் அப்படியே வில்லாக வளைந்து, மெத்தையை விட்டுச் சற்றே மேலெழுந்தது. அவளது இதழ்களிலிருந்து "ஆஹ்... காத்தவராயா... அம்மா..." என்ற ஒரு நீளமான, தவிப்பான முனகல் காற்று எங்கும் பரவியது. அந்த வலி அவளுக்குள் ஒரு தெய்வீகமான சுகமாக மாறி, அவளது பெண்மையின் ஆழத்தில் ஒரு ரகசிய நீரூற்றைத் திறந்து விட்டது.

அவன் அங்கேயே நின்றுவிடாமல், தன் முகத்தை அப்படியே சரித்து அவளது மார்பின் மேல் புறத்தில் தன் தாடியைப் பதித்து உரசத் தொடங்கினான். அவனது முரட்டுத்தனமான தாடி முடிகள் அவளது மிக மென்மையான மார்புச் சதையின் மேல் ஒவ்வொரு முறையும் தேய்க்கப்படும் போது, பிரியங்காவிற்குள் ஒரு விசித்திரமான நடுக்கம் பரவியது. அது அவளது உடலின் அணுக்களை ஒவ்வொன்றாகச் சீண்டி, சிலிர்க்க வைத்தது. அவளது மார்பின் மேல் புறம் அப்படியே குண்டூசிகளால் குத்துவது போன்ற ஒரு சுகமான எரிச்சலை உணர்ந்தது.

இந்த இருவேறு தீண்டல்களால் பிரியங்காவின் சுவாசம் கட்டுக்கடங்காத வேகத்தில் ஏறி இறங்கியது. அவளது மார்புக் கூடு ஆவேசமாக அசைந்தபடி அவனது முகத்தில் முட்டி மோதியது. அவளது உடலின் வெப்பநிலை உச்சத்தைத் தொட்டது; அவளது எடுப்பான தோள்களிலும், அக்குளின் சந்தனப் பள்ளத்திலும் வியர்வைத் துளிகள் இன்னும் அதிகமாக அரும்பத் தொடங்கின. அவனது தாடியின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு பலமான சுருக்கம் ஏற்பட்டு, அவளது கைகள் அவனது ஆணுறுப்பை ஆடையோடு சேர்த்து இன்னும் ஆவேசமாகவும், இறுக்கமாகவும் பிசைந்து இழுத்தன.

"காத்தவராயா... என்னை என்ன செய்கிறாய்... உன் இந்த முரட்டுத்தனம் என்னைச் சாகடிக்குதடா! என் உடம்பில் உயிர் அடங்குவது போல இருக்கு... இனி என்னால் தாங்க முடியாது... என்னை முழுமையாக உனக்குள்ளே எடுத்துக்கொள்!" என்று பித்து பிடித்தவள் போல அவனது தலைமுடியைக் கலைத்துப் பிடித்துக் கதறினாள். அவளது கண்கள் முழுமையாகச் சொருகி, உச்சக்கட்டப் போதையின் விளிம்பில் அவள் தவித்தாள்.