23-05-2026, 03:22 PM
10.
మరుసటి రోజు ఉదయం మాయా దేశాయ్కి ఎన్నో శుభవార్తలతో మొదలైంది.
రోహన్ సంస్థ కొత్త టెండర్ దాదాపు చేతికి వచ్చినట్టే. సాయంత్రానికల్లా సంతకాలు కూడా అయిపోతాయి. మాయ తన విలాసవంతమైన ఫ్లాట్ బాల్కనీలో కూర్చుని కాఫీ తాగుతోంది. ఈరోజు ఆమె మనసు చాలా ఉత్సాహంగా ఉంది. నిన్న రాత్రి అర్జున్ జైలుకి వెళ్ళాడు. జైల్లోని రాతి నేల మీద పడుకుని, మాయాతో గొడవ పెట్టుకుంటే పరిణామాలు ఎలా ఉంటాయో ఇప్పుడు అర్జున్కి బాగా అర్థమవుతూ ఉంటుంది.
మాయ ఫోన్ అందుకుని ఇన్స్పెక్టర్ నాయుడుకి ఫోన్ చేసింది. కాస్త సరదాగా మాట్లాడదామనిపించింది. తన మాజీ భర్తకు జైల్లో చిప్పకూడు రుచి ఎలా అనిపించిందో కనుక్కుందామనిపించింది.
"హలో నాయుడు గారూ? ఏంటి మన హీరోగారి కబుర్లు? రాత్రంతా దోమల్ని కొట్టుకుంటూ గడిపాడా, లేక జైల్లోని సీనియర్లకు సేవలు చేశాడా?" మాయ పగలబడి నవ్వింది.
కానీ అటువైపు నుండి నాయుడు నవ్వే శబ్దం రాలేదు. ఒక వింత నిశ్శబ్దం.
"హలో? నాయుడు గారూ? మాట్లాడరేంటి?"
"మేడమ్..." నాయుడు గొంతు పాతాళంలోంచి వస్తున్నట్టుంది. "పక్షి ఎగిరిపోయింది."
మాయ నవ్వు ముఖం మీదే ఆగిపోయింది. "అంటే? ఏం మాట్లాడుతున్నారు మీరు? బెయిల్ వచ్చే అన్ని దారులూ మూసేయమని చెప్పాను కదా!"
"నేనేం చేయను మేడమ్?" నాయుడు ఏడ్చినంత పనిచేశాడు. "నిన్న రాత్రి మీరు పడుకున్నాక, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్కి విక్రమ్ సింహా వచ్చారు. హైకోర్టు ఆదేశంతో. అర్జున్ ఇప్పుడు స్వేచ్ఛగా ఉన్నాడు. స్వేచ్ఛగా ఉండటమే కాదు మేడమ్, అతను ఇప్పుడు విక్రమ్ సింహా అతిథి గృహంలో ఉన్నాడు."
మాయ ఫోన్ కట్ చేసి సోఫాలో కుప్పకూలిపోయింది. ఇన్నాళ్లుగా తాను పేర్చిన చదరంగం బల్ల కింద నుండి ఎవరో బలంగా లాగేసినట్టు అనిపించింది ఆమెకు. విక్రమ్ సింహా? అర్జున్కి స్నేహితుడా? ఈ విషయం ఆమెకు తెలియదే! వెంటనే రోహన్కి ఫోన్ చేసింది.
"రోహన్! సర్వనాశనం అయిపోయింది! అర్జున్కి బెయిల్ వచ్చింది. వాడి వెనుక విక్రమ్ సింహా ఉన్నాడు!"
అటువైపు నుంచి రోహన్ ఆవలిస్తూ, "ఛ! పొద్దున్నే ఆందోళన చెందకు మాయా. విక్రమ్ సింహా అయితే ఏంటి? అతను న్యాయవాదే కానీ గుండా కాదు కదా. మన న్యాయ బృందం చూసుకుంటుంది. నువ్వు మధ్యాహ్నం పత్రికా సమావేశానికి సిద్ధంగా ఉండు. ఈరోజు మనం 200 కోట్ల ఒప్పందం సంతకం చేస్తున్నాం, ఈ చిల్లర మాజీ భర్త గురించి ఆలోచించే సమయం లేదు."
రోహన్ ఫోన్ పెట్టేశాడు. కానీ మాయ చేతులు వణకడం ఆగలేదు. రోహన్ ఒక మూర్ఖుడని ఆమెకు తెలుసు. విక్రమ్ సింహా కేసులు వాదించడని, ప్రత్యర్థులను సర్వనాశనం చేస్తాడని రోహన్కి తెలియదు.
నగరానికి మరోవైపు, జూబ్లీ హిల్స్లోని ఒక విలాసవంతమైన అతిథి గృహం.
అర్జున్ నిద్రలేచేసరికి ఉదయం పదకొండు గంటలైంది. కిటికీకున్న బరువైన తెరలను చీల్చుకుని సూర్యరశ్మి గదిలోకి ప్రవేశిస్తోంది. అర్జున్ హడావిడిగా లేచి కూర్చున్నాడు. మెత్తటి పరుపు, ఏసీ చల్లగాలి, లావెండర్ గది సువాసన—ఈ విలాసం అంతా అతనికి ఒక కలలా అనిపిస్తోంది.
అలవాటుగా పక్కకి చెయ్యి చాపాడు, మెస్లో తనకి నిత్యం తోడుండే నీళ్ల సీసా కోసం. కానీ అది దొరకలేదు. బదులుగా ఒక పక్క దీపం చేతికి తగిలింది. అర్జున్ ఉలిక్కిపడ్డాడు. గడిచిన కొన్ని నెలల పేదరికం, అవమానం అతని నరనరాల్లో జీర్ణించుకుపోయాయి. ఈ విలాసం ఇప్పుడు అతనికి భయాన్ని కలిగిస్తోంది.
"లేచావా?"
తలుపు దగ్గర విక్రమ్ నిలబడి ఉన్నాడు. జిమ్ దుస్తులలో, చేతిలో ఒక టాబ్లెట్తో. కళ్ళకు అదే సుపరిచితమైన కళ్ళజోడు, కానీ చూపుల్లో మాత్రం తీవ్రమైన ఆందోళన.
అర్జున్ తల దించుకుని కూర్చున్నాడు. "విక్రమ్, నేను..."
విక్రమ్ గదిలోకి వచ్చి అర్జున్ పక్కన మంచం మీద కూర్చున్నాడు. టాబ్లెట్ను పక్కన పెట్టి అర్జున్ భుజం మీద చెయ్యి వేశాడు.
"నిన్న రాత్రి కారులో సరిగా మాట్లాడలేదు. ఇప్పుడు చెప్పు. ఎందుకు?"
అర్జున్ ముఖం ఎత్తలేదు. "ఏం ఎందుకు?"
"ఎందుకు నాకు చెప్పలేదు? నేను నిన్ను జడ్జ్ చేస్తానని అనుకున్నావా? లేక నీ ఇగో నిన్ను ఆపిందా?"
అర్జున్ ఈసారి ముఖం ఎత్తాడు. అతని కళ్ళు ఎర్రగా ఉన్నాయి. "ఇగో కాదురా. సిగ్గు. నువ్వు ఆకాశాన్ని అందుకున్నావు, నేను పాతాళంలో ఉన్నాను. నా యుద్ధం నేనే చేస్తాననుకున్నాను. నాన్నకు మాట ఇచ్చాను..." అర్జున్ గొంతు పూడుకుపోయింది. "కానీ నేను చేయలేకపోయాను విక్రమ్. నేను ఓడిపోయాను. మాయ నన్ను సర్వనాశనం చేసింది."
విక్రమ్ బల్ల మీద ఉన్న, తెర పగిలిపోయిన అర్జున్ ఫోన్ను తీసి అతని చేతికిచ్చాడు. "నీ ఫోన్ను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు స్వాధీనం చేసుకున్నారు. నేను తెప్పించాను. పొద్దుటి నుంచి ఒకే సంఖ్య నుండి పదే పదే కాల్స్ వస్తున్నాయి. నేను ఎత్తలేదు. నువ్వు మాట్లాడాలి. ఎదుర్కొను."
అర్జున్ ఫోన్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. తెర మీద పేరు వెలుగుతోంది— 'మాయ కాల్ చేస్తోంది'. ఒక్క క్షణం గుండె జారిపోయినట్టయింది, కానీ మరుక్షణమే తనని తాను నిభాయించుకున్నాడు.
ఫోన్ తీసి స్పీకర్లో పెట్టమని విక్రమ్ సైగ చేశాడు. అర్జున్ స్వీకరించే బటన్ నొక్కాడు.
"హలో?"
అటువైపు నుండి మాయ గొంతు వినిపించింది. ఆ స్వరం అతనికి సుపరిచితమే, కానీ అందులో ఈరోజు ఆ నటనతో కూడిన ప్రేమ లేదు. గాయపడిన ఆడపులి సీత్కారం, అణచిపెట్టుకున్న ఆక్రోశం ఉన్నాయి.
"వావ్! చాలా పెద్ద స్నేహితులనే పట్టావుగా! జైల్లో చిప్పకూడు తినకుండా తప్పించుకున్నావు, కానీ ఆ విక్రమ్ సింహా నిన్ను జీవితాంతం ఒళ్ళో పెట్టుకుని చూసుకుంటాడని అనుకుంటున్నావా? నీలాంటి గతిలేని మాజీ భర్తను మోస్తూ తన పరువు పోతోందని తెలిశాక, అతను కూడా నిన్ను చెత్తకుండీలో పడేస్తాడు. నేను పడేసినట్టే."
అర్జున్ ఏదో చెప్పబోయాడు, కానీ మాయ అతన్ని ఆపి మరింత విషపూరిత స్వరంతో అంది, "వినరా అర్జున్, మర్యాదగా చెప్తున్నా, ఆ న్యాయవాది స్నేహితుడిని అడ్డం పెట్టుకుని అతిగా చేయకు. నా చేయి ఎంత పొడుగో నీకు తెలుసు. మీ నాన్నగారి సేవా పుస్తకానికి సంబంధించిన కొన్ని పాత కాగితాలు నా దగ్గర ఉన్నాయి. చిన్న మార్పులు చేస్తే చాలు... వాటిని మీడియాకి బయటపెడితే, పదవీ విరమణ చేసిన మీ నాన్నగారి పింఛను కూడా ఆగిపోతుంది. ఈ వయసులో ఆయన జైలు శిక్ష అనుభవించగలరా?"
అర్జున్ దవడలు బిగుసుకుపోయాయి. చేతులు పిడికిళ్లుగా మారాయి.
మాయ ఆగలేదు, "ఇక మీ అమ్మ... సొంత ఊరిలో ఒంటరిగా ఉంటున్నారు కదా? అటువైపు రోడ్లు అస్సలు బాగోలేవని విన్నాను... ఈ మధ్య ప్రమాదాలు కూడా బాగా జరుగుతున్నాయి! ఎప్పుడు ఏ లారీ వచ్చి గుద్దేస్తుందో, లేదా ఇంట్లో మంటలు అంటుకుంటాయో... చెప్పలేం కదా. అందుకే, నేను చెప్పినట్టు విను. లేదంటే..."
అర్జున్ బిగుసుకుపోయాడు. భయానికి బదులుగా అతని శరీరంలో ఒక వింత అగ్ని ప్రజ్వరిల్లింది—అది అన్ని భయాలను కాల్చి బూడిద చేసే అగ్ని. అతను ఫోన్ వైపు చూస్తూ ప్రశాంతంగా, కానీ ఉక్కులాంటి కఠినమైన స్వరంతో అన్నాడు, "మాయా, ఇన్నాళ్లూ నేను సంసారాన్ని నిలబెట్టుకోవాలని మౌనంగా ఉన్నాను. బిచ్చగాడిగా ఉండటానికి కూడా సిద్ధపడ్డాను, కానీ ఈరోజు నువ్వు నా అమ్మానాన్నలకే హాని తలపెట్టాలని చూస్తున్నావు! దీనికి నువ్వు శిక్ష అనుభవించి తీరుతావు."
"నాకు శిక్ష వేస్తావా? నువ్వా లేక నీ ఆ రెండు రోజుల స్నేహితుడా!" అని మాయ ఫోన్ కట్ చేసింది.
"అర్జున్, మాయ ఫోన్లో సరిగ్గా ఏం చెప్పింది? వివరంగా చెప్పు." విక్రమ్ ల్యాప్టాప్లోకి చూస్తూ అన్నాడు.
అర్జున్ ఆందోళనగా అన్నాడు, "నాన్న సేవా పుస్తకానికి సంబంధించిన కొన్ని కాగితాలు తన దగ్గర ఉన్నాయట. వాటిని బయటపెట్టి పింఛను ఆపేస్తానని బెదిరించింది. ఇంకా... ఇంకా ఊరిలో ఇంట్లో మంటలు అంటుకోవచ్చు, ప్రమాదం అవ్వొచ్చు అని అంది."
విక్రమ్ దవడలు బిగుసుకున్నాయి. "అంటే మాయ కేవలం బ్లాక్మెయిల్ చేయట్లేదు, మానసికంగా దెబ్బతీయాలని చూస్తోంది. కానీ 'మంటలు అంటుకోవడం' అనే మాట ఎందుకు వాడింది? అది కేవలం బెదిరింపేనా?"
______________________
ఫోన్ కట్ చేశాక మాయా దేశాయ్ కొద్దిసేపు నిశ్చలంగా నిలబడిపోయింది. ఆమె గుండె దడదడలాడుతోంది. అర్జున్ తనను తిరిగి బెదిరించాడు! కళ్లలోకి సూటిగా చూసి మాట్లాడలేని అర్జున్!
మాయ డ్రాయింగ్ రూమ్లోని సోఫా మీద ఉన్న పాత, పసుపు రంగు దస్త్రం వైపు చూసింది. దస్త్రం మీద అస్పష్టమైన అక్షరాలతో రాసి ఉంది— 'వినయ్ వర్మ - సర్వీస్ బుక్'.
పెళ్ళైన మొదటి సంవత్సరంలో, అర్జున్కి నమ్మకమైన భార్యగా నటిస్తున్నప్పుడు, మామగారి బీరువా సర్దుతున్నాననే నెపంతో ఆమె ఈ దస్త్రాన్ని దొంగిలించింది. ఇందులో అర్జున్ తండ్రి ఉద్యోగంలో ఉన్నప్పుడు ఎదురైన కొన్ని చిన్న చిన్న ఆడిట్ అభ్యంతరాలకు సంబంధించిన కాగితాలు ఉన్నాయి, అవి తర్వాత పరిష్కారమయ్యాయి కూడా. కానీ ఈ కాగితాలను 'అవినీతి' అని మీడియాకు బయటపెడితే, పింఛను విభాగం విచారణ వేస్తుందని మాయకు తెలుసు. విచారణ పూర్తయ్యే వరకు పింఛను ఆగిపోతుంది. గుండె జబ్బున్న రోగి అయిన వినయ్ వర్మ గారు ఈ ఆఘాతాన్ని తట్టుకోలేరు.
కానీ అర్జున్ గొంతులోని ఆ నిర్భయత్వం మాయను ఆలోచనలో పడేసింది. చట్టపరమైన బెదిరింపులతో ఇక అర్జున్ను లొంగదీయడం సాధ్యం కాదు. మాయ కళ్ళు చిన్నవయ్యాయి. ఆమె ఫోన్ తీసి పరిచయాల జాబితాలోని ఒక ప్రత్యేకమైన సంఖ్యకు డయల్ చేసింది. పేరు భద్రపరచి లేదు, కేవలం ఒక 'చుక్క' (.) గుర్తు మాత్రమే ఉంది.
"హలో మేడమ్?" అటువైపు నుండి ఒక గరుకైన, యాంత్రికమైన గొంతు వినిపించింది.
"రాకా," మాయ గుసగుసగా అంది, "రెండో ప్రణాళిక ప్రారంభించు. న్యాయపరమైన నోటీసులతో పని అవ్వదు. నాకు ఈరోజే ఆ ఊరిలో ఇల్లు ఖాళీ అవ్వాలి."
"ఖాళీ అంటే? ఎత్తేయమంటారా?"
"కాదు," మాయ బాల్కనీలోకి వెళ్లి నిలబడింది. కింద రద్దీగా ఉన్న నగరం వైపు చూస్తూ ఆమె క్రూరంగా నవ్వింది. "గ్యాస్ సిలిండర్ పేలుడులా కనిపించాలి. ఒక ప్రమాదం. ఆ ముసలి ముతకా మళ్ళీ అర్జున్కి సాక్ష్యం చెప్పడానికి బతికి ఉండకూడదు. ఇంకో విషయం, ఇంట్లోని బీరువా మాత్రం చెక్కుచెదరకూడదు. పింఛను నకిలీ కాగితాలను నేను అక్కడే పెట్టిస్తాను."
"పనైపోతుంది మేడమ్. ఊరిలో రోడ్లు బాగోలేవు, అగ్నిమాపక యంత్రం రావడానికి చాలా సమయం పడుతుంది. నేను ఇప్పుడే బయలుదేరుతున్నాను."
మాయ ఫోన్ కట్ చేసింది. "రోడ్లు బాగోలేవని చెప్పాను కదా అర్జున్? ఇప్పుడు మీ అమ్మ దారిని నేను ఎంత అధ్వాన్నంగా చేస్తానో చూడు."
మృత్యువు కోరల నుండి అర్జున్ తన తల్లిదండ్రులను కాపాడుకోగలడా? లేక మాయ పంపిన ఆ 'నిశ్శబ్ద హంతకుడు' విజయం సాధిస్తాడా?
" 10. " రచనకు రేటింగ్ ఇవ్వండి



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)