విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

9.

"నేను... నాకు సిగ్గుగా ఉందిరా విక్కీ... నేను పూర్తిగా ఓడిపోయానురా..."

అర్జున్ సిగ్గుతో తలదించుకున్నాడు. తన ఈ దీనమైన, ఓడిపోయిన పరిస్థితిని అతను ఎప్పుడూ తన చిన్ననాటి ప్రాణ స్నేహితుడైన విక్రమ్ సింహాకు చూపించాలనుకోలేదు. తన స్నేహితుడు అర్జున్ ఒక దమ్మున్న, నిజాయితీపరుడైన ఆఫీసర్ అని విక్రమ్ తెలుసుకోవాలని అతను కోరుకున్నాడు. ఒక బిచ్చగాడు కాదని.

కానీ విక్రమ్ అతనికి ఆలోచించే సమయం ఇవ్వలేదు. అతను ఒక్కసారిగా ముందుకు వచ్చి అర్జున్‌ను గట్టిగా వాటేసుకున్నాడు. అదేదో మొక్కుబడిగా ఇచ్చే కరచాలనం కాదు, పైపైన తాకడం కాదు—అచ్చంగా ఎముకలు విరిగేలా కౌగిలించుకోవడం అది. అర్జున్ తడిసిన, బురద అంటిన శరీరం విక్రమ్ ఖరీదైన దిగుమతి చేసుకున్న సూట్‌కు అంటుకుపోయింది, కానీ విక్రమ్‌కు ఆ ధ్యాసే లేదు.

అతను అర్జున్ చెవి దగ్గరకి ముఖం తెచ్చి, పళ్ళు బిగపట్టి మెల్లగా అన్నాడు, "ఒరేయ్ వెధవా, ఒక్క కాల్ చేయలేకపోయావా? నేను ఏమైనా చచ్చిపోయానా? లేకపోతే నీ ఈ డబ్బున్న స్నేహితుడు నిన్ను గుర్తుపట్టడని అనుకున్నావా?"

విక్రమ్ అతన్ని వదిలి, అర్జున్ రెండు భుజాలు పట్టుకుని గట్టిగా ఊపాడు. "నువ్వు ఓడిపోలేదు. నిన్ను ఒక కుట్ర చేసి ఓడించారు. ఇక సిగ్గా? సిగ్గు నీకెందుకురా? సిగ్గుపడాల్సింది ఈ సమాజం, ఈ చట్టం, ఇంకా ఆ ఇన్‌స్పెక్టర్ నాయుడు."

విక్రమ్, నాయుడు వైపు తిరిగాడు. అతని కళ్ళలో ఇప్పుడు నిప్పులు కురుస్తున్నాయి.

"నాయుడు గారు," విక్రమ్ గొంతులో స్వరం మారిపోయింది. ఇప్పుడు అందులో కోర్టులో వినిపించే గాంభీర్యం ఉంది. "నా కక్షిదారుడు ముఖం మీద నేను రక్తం మరకలు చూస్తున్నాను. ఇది కస్టడీలో హింస అయితే, రేపు ఉదయం లోపల మీ యూనిఫామ్ మ్యూజియంలో పెట్టాల్సి వస్తుంది. నేను వైద్య బృందం ఏర్పాటు చేస్తాను. గుర్తుపెట్టుకోండి, విక్రమ్ సింహా కేసు వాదిస్తే, అవతలి పక్షానికి బెయిల్ దొరకదు, క్షమాభిక్ష కూడా ఉండదు."

నాయుడు నసుగుతూ, "లేదు లేదు సార్... అతను కింద పడిపోయాడు... పెనుగులాటలో..."

"అది కోర్టులో నిరూపించుకోండి," విక్రమ్, అర్జున్ చెయ్యి పట్టుకున్నాడు. "పద అర్జున్. ఈ చెత్తను శుభ్రం చేసే సమయం ఇది కాదు."

అర్జున్‌ను కారులో కూర్చోబెట్టి విక్రమ్ డ్రైవింగ్ సీట్లో కూర్చున్నాడు. ఆడి కారు స్టార్ట్ అయింది. ఇన్‌స్పెక్టర్ నాయుడు ఆ వర్షంలోనే నిలబడిపోయాడు, అప్పుడే వచ్చిన ఒక పెను తుఫానుకి తన పొగరంతా ఎగిరిపోయినట్టు.

కారు లోపల విచిత్రమైన ప్రశాంతత నెలకొని ఉంది. లేత లావెండర్ సువాసన. అర్జున్ సీట్లో వెనక్కి వాలి కూర్చున్నాడు. అతని శరీరం వణుకుతోంది—చలికి కాదు, అవమానానికి, విముక్తికి మధ్య ఉన్న ఒక వింత అనుభూతితో.

విక్రమ్ కారు నడుపుతూ, "సీటు కింద టవల్ ఉంది, తల తుడుచుకో. డాష్‌బోర్డ్‌లో ఫ్లాస్క్‌లో కాఫీ ఉంది. తాగెయ్," అన్నాడు.

అర్జున్ టవల్‌తో ముఖం తుడుచుకుంటూ, "నీకెలా తెలిసింది?" అని అడిగాడు.

విక్రమ్ ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచాడు. "నువ్వు నిజంగానే అనుకున్నావా? ఫోన్‌లో ఆ 'ఆంధ్రా-ఒడిశా సరిహద్దుకు వెళ్తున్నా' అని కట్టుకథ చెప్తే ఆంటీ నమ్మేస్తారని? తల్లులకు అన్నీ తెలుస్తాయి అర్జున్. కొడుకు గొంతు వింటేనే వాడి కడుపులో అన్నం పడిందో లేదో చెప్పేస్తారు, అలాంటిది ఇంత పెద్ద ఆపదను నువ్వు దాచేయగలనని అనుకున్నావా?"

అర్జున్ నిశ్చేష్టుడై కూర్చుండిపోయాడు. అతని కళ్ళ ముందు ఆందోళనతో ఉన్న అమ్మ ముఖం కదలాడింది.

విక్రమ్ చెప్పడం కొనసాగించాడు, "నువ్వు కాల్ పెట్టేశాక ఆంటీ ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయలేదు. నువ్వు అబద్ధం చెప్తున్నావని ఆవిడకు తెలుసు. ఆవిడ నేరుగా మన సొంత ఊరిలో పాత ఇంటికి వెళ్లారు. నీకు తెలుసు కదా, ఇప్పుడు అక్కడ ఎవరూ ఉండరు, ఆ కేర్‌టేకర్‌ రత్నం అన్న తప్ప. ఆంటీ ఆ తుఫానులో రెండు మైళ్ళు నడిచి రత్నం అన్న దగ్గరికి వెళ్లి, నా ఢిల్లీ ఆఫీస్ నంబర్ సంపాదించారు. రత్నం అన్న ఫోన్ నుంచే ఆవిడ నాకు కాల్ చేశారు."

అర్జున్ కళ్ళ నుండి నీళ్లు జారాయి. అతను ఊహించుకోగలిగాడు—అనారోగ్యంతో ఉన్న తన ముసలి తల్లి, కేవలం కొడుకు ప్రాణాలు కాపాడటానికి, ఆ తుఫాను వర్షంలో ఊరిలోని బురద రోడ్ల మీద పరుగెత్తడం.

విక్రమ్ గొంతు బరువెక్కింది, "నేనప్పుడు సుప్రీం కోర్ట్ సమావేశంలో ఉన్నాను. తెలియని నంబర్ చూసి లిఫ్ట్ చేశాను. అవతలి నుండి ఆంటీ ఏడుపు... 'విక్రమ్? నువ్వేనా నా విక్రమ్ మాట్లాడుతున్నది?' నేను గొంతు వినగానే గుర్తుపట్టాను. ఆంటీ ఒకే ఒక్క మాట అన్నారు— 'నాయనా, మా వాడు చాలా పెద్ద ఆపదలో ఉన్నాడు. వాడు నాకు అబద్ధం చెప్పాడు. వాడి గొంతులో భయం విన్నాను. వాడు ఎక్కడున్నాడో నాకు తెలియదు, కానీ వాడు ఇక తిరిగి రాడని నా మనసు కీడు శంకిస్తోంది. నువ్వు తప్ప వాడిని ఎవరూ కాపాడలేరురా. ఒక్కసారి చూడు నాయనా...'"

విక్రమ్ స్టీరింగ్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. "తల్లి ఆ ఏడుపు విన్నాక నేను ఒక్క సెకను కూడా ఆలస్యం చేయలేదు అర్జున్. వెంటనే ఒక ప్రైవేట్ చార్టర్డ్ ఫ్లైట్ పట్టుకుని హైదరాబాద్ వచ్చేశా. విమానాశ్రయంలో దిగగానే నా సమాచారకర్తతో నువ్వెక్కడున్నావో ట్రేస్ చేయించాను. నాయుడు నిన్ను అరెస్ట్ చేశాడని తెలిసింది. ఆంటీ చేసిన ఆ ఒక్క కాల్ ఈ రోజు నిన్ను కాపాడింది అర్జున్. నేను కాదు, మీ అమ్మ నిన్ను కాపాడింది."

అర్జున్ రెండు చేతులతో ముఖం కప్పుకుని వెక్కెక్కి ఏడ్చాడు. ఇన్నాళ్లూ తను తన తల్లిని రక్షిస్తున్నానని, ఆమె కష్టాలను తీరుస్తున్నానని అనుకున్నాడు. కానీ ఈ రోజు అతనికి అర్థమైంది, ఎన్ని ఆపదలు వచ్చినా, బిడ్డకు అసలైన రక్షా కవచం తల్లి దీవెనలే అని. తను జైలు చీకటిని చూస్తున్నప్పుడు, అమ్మ ఊరిలోని ఒక పాడుబడిన అరుగు మీద కూర్చుని ఒక అదృశ్య దారంతో కొడుకు ప్రాణాలను కాపాడుతోంది.

విక్రమ్, అర్జున్ భుజం మీద చెయ్యి వేశాడు. "ఏడ్చేయ్. ఈ రోజు మనసు విప్పి ఏడ్చేయ్. కానీ రేపటి నుండి ఇక కన్నీళ్లు వద్దు. ఆంటీ నన్ను నమ్మి కాల్ చేశారు. నేను ఆవిడకు మాట ఇచ్చాను—'మీ వాడిని నేను తిరిగి తీసుకొస్తాను' అని. కేవలం జైలు నుండి కాదు, ఈ ఆపద నుండి కూడా. రేపటి నుండి ఆంటీ నమ్మకాన్ని నిలబెట్టే పోరాటం మొదలవుతుంది."

"అయితే అర్జున్, నువ్వు నాకెందుకు చెప్పలేదు? మాయ విడాకులకు దాఖలు చేసినప్పుడు, నిన్ను సస్పెండ్ చేయించినప్పుడు, అప్పుడు ఒక్కసారి నాకు కాల్ చేయలేకపోయావా? నేను నీకు పరాయివాడినా?"

"నేనే సర్దుబాటు చేసుకుందామనుకున్నాను... సంసారం..." అర్జున్ గొంతు పూడుకుపోయింది. "నేను ఈ బురద జల్లుకోవడం ఇష్టం లేక, మా అమ్మానాన్నలు అవమానపడకూడదని మౌనంగా ఉన్నాను."

"మౌనంగా ఉండి ఏం లాభం వచ్చింది?" విక్రమ్ స్టీరింగ్‌పై ఒక్కటిచ్చాడు. "మీ నాన్న ఈ రోజు ఊరు వదిలి వెళ్ళిపోయారు, నువ్వు జైలు గడప దాకా వచ్చావు. నిన్ను తప్పుడు కేసులో ఇరికించి, నీ సంతకాన్ని ఫోర్జరీ చేసిన ఆ అమ్మాయి సంసారం చేయడానికి యోగ్యురాలా? విను అర్జున్, నువ్విప్పటిదాకా 'మర్యాదస్తుడి'గా ఉన్నావు. చట్టాన్ని, నీతిని గౌరవించి నడుచుకున్నావు. అందుకే ఓడిపోయావు. ఎందుకంటే మాయ, రోహన్ నీతినియమాలతో ఆడరు. వాళ్లలో ఆడాలంటే, వాళ్ల భాషలోనే మాట్లాడాలి."

కారు ఒక ఫ్లైఓవర్ మీదకి ఎక్కింది. కింద నగరం దీపాలతో మెరుస్తోంది. విక్రమ్, అర్జున్ వైపు చూశాడు.

"నువ్వు అవమానంతో నాకు కాల్ చేయలేదు. కానీ ఈ రోజు నేను వచ్చాను. మాయ డబ్బు బలంతో ఇన్‌స్పెక్టర్ నాయుడిని కొన్నది, కుటుంబ న్యాయస్థానం ఉత్తర్వును కొన్నది. కానీ ఇప్పుడు ఆమెకు ఎదురుగా నిలబడింది 'విక్రమ్ సింహా'. నేను ఆమెను అలాంటి న్యాయపరమైన చిక్కుల్లో ఇరికిస్తాను, ఊపిరి తీసుకోవడానికి కూడా లాయర్ సలహా అడగాల్సి వస్తుంది."

అర్జున్ అడిగాడు, "విక్రమ్, నీకు వేల కేసులు ఉంటాయి. నా కోసం ఎన్ని రోజులు ఉంటావు?"

విక్రమ్, అర్జున్ వైపు చూసి ఒక రహస్యమైన నవ్వు నవ్వాడు. "మాయా దేశాయ్, రోహన్ ఎంటర్‌ప్రైజెస్ దివాలా తీశాయని ప్రకటించేంత వరకు ఇక్కడే ఉంటాను. అర్జున్, నీకు తెలియదు, రోహన్ కేవలం నీకు మాత్రమే నష్టం చేయలేదు. మూడేళ్ల క్రితం నా కక్షిదారులలో ఒకరి ప్రాజెక్ట్ మొత్తాన్ని రోహన్ మోసంతో చేజిక్కించుకున్నాడు. నా కక్షిదారుడు ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. అప్పుడు నా దగ్గర ఆధారాలు లేక ఏమీ చేయలేకపోయాను. కానీ ఈ రోజు నా దగ్గర ఆధారం ఉంది. నువ్వు, నేను కలిసి వాళ్ళను అంతం చేద్దాం."

కారు అతిథి గృహం గేటు నుండి లోపలికి ప్రవేశించింది. వర్షం ఇంకా ఆగలేదు, కానీ అర్జున్ మనసులోని తుఫాను ఇప్పుడు చాలా వరకు శాంతించింది. అతనికి తెలుసు, రేపటి సూర్యోదయం మాయకు అంత సుఖంగా ఉండదని.

అర్జున్ మనసులో ఒక ప్రశ్న మాత్రం మిగిలిపోయింది. మూడేళ్ల క్రితం రోహన్ అసలు ఏం చేశాడు, దానికోసం సుప్రీం కోర్టులో ఇంత పెద్ద లాయర్ తన పనులన్నీ వదిలేసి హైదరాబాద్‌కు పరుగెత్తుకు వచ్చాడు? ఆత్మహత్య చేసుకున్న ఆ కక్షిదారుడితో విక్రమ్‌కి ఉన్న సంబంధం కేవలం వృత్తిపరమైనదేనా?