22-05-2026, 12:49 PM
ముగ్గురూ రాజధానికి చేరుకున్న రెండు రోజుల తర్వాత, ఉత్తర సరిహద్దులో యుద్ధం ముగించుకుని రాజు మహేంద్ర కూడా రాజధానికి తిరిగి వచ్చారు.
అయితే, ఆ రణరంగంలో ఆయనకు తీవ్రమైన గాయాలు కావడంతో వైద్యుల సూచన మేరకు అంతఃపురంలోనే విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు.
విశ్రాంతి తీసుకుంటూనే, మంచం పైనుంచే మంత్రులతో చర్చిస్తూ నెమ్మదిగా రాజపాలన బాధ్యతలను మళ్లీ చూసుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
మరోవైపు, రాణి లలిత అంతరంగంలో తీవ్రమైన అలజడి మొదలైంది.
సత్రం వెనుక బబ్రి కరుకు కౌగిలిలో పొందిన ఆ వింతైన సుఖం, వాడి ముద్దుల తాలూకు వేడి ఆమె మనసును, శరీరాన్ని వదిలిపెట్టడం లేదు.
ప్రతి రాత్రి పరుపుపై అటు ఇటు దొర్లుతూ ఉంది.
ఆ కామపు సెగలతో ఆమెకు అస్సలు నిద్ర రావడం లేదు.
ఆ గుర్రపు సేవకుడి గరుకు స్పర్శను ఆమె శరీరం మళ్లీ మళ్లీ కోరుకుంటోంది.
కానీ, లలిత కేవలం ఒక సాధారణ స్త్రీ కాదు.
తాను మధ్యతరగతిలో పుట్టి, ఎంతో క్రమశిక్షణతో నేర్చుకున్న నాట్య, సంగీత విద్యలు ఆమెకు ఆత్మనిగ్రహాన్ని నేర్పించాయి.
వీటన్నింటికీ మించి, ఈ రాజ్యానికి తాను రాణి అనే బాధ్యత, రాజవంశపు గౌరవం ఆమె కళ్లముందు కదలాడాయి.
తన ఒక్క తప్పు వల్ల భర్తకు, రాజ్యానికి జరిగే అవమానాన్ని ఆమె ఊహించుకుంది. తనలోని కామపు తాపాన్ని, ఆరాటాన్ని లోపలే అణచివేసుకుంటూ, తన విధులను గుర్తుచేసుకుని ఆమె మౌనంగా ఉండిపోయింది.
ఆ మౌనం వెనుక ఒక పక్క యవ్వనపు ఆవేదన, మరోపక్క రాణిగా తన కర్తవ్యం మధ్య పెద్ద పోరాటమే నడుస్తోంది.
వారం రోజుల తర్వాత, రాజధానికి కొద్దిపాటి దూరంలో ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో నివసిస్తున్న తన తల్లిదండ్రుల ఆరోగ్యం అస్సలు బాగోలేదనే వార్త రాణి లలితకు చేరింది.
మధ్యతరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చిన లలితకు పుట్టింటిపై ఉన్న మమకారంతో ఆమె మనసు ఒక్కసారిగా ఆందోళనతో నిండిపోయింది.
ఈ లోగా రాజు మహేంద్రకు కూడా ఈ సమాచారం అందింది.
ఆయన మంచంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నప్పటికీ, భార్య మనోవేదనను అర్థం చేసుకుని, ఆమె వైపు చూస్తూ శాంతంగా అన్నాడు:
"లలితా... నీ తల్లిదండ్రుల క్షేమం నీకు ఎంత ముఖ్యమో నాకు తెలుసు. నువ్వు ఇక్కడి రాజ్య బాధ్యతల గురించి ఏమాత్రం చింతించకుండా, ఒకసారి స్వయంగా వెళ్ళి వారిని చూసి రా. నేను కూడా కోలుకుంటున్నాను కాబట్టి పాలన నేను చూసుకోగలను" అన్నాడు.
భర్త ఇచ్చిన అనుమతితో లలిత ప్రయాణానికి సిద్ధమైంది.
భర్త మాటలకు రాణి లలిత తలూపి, "సరేనండి, కానీ నాకు ఎక్కువ మంది రాజ పరివారం, సైనికుల హంగామా వద్దు. నా పుట్టింటికి నేను ఒక సామాన్యమైన మధ్యతరగతి స్త్రీలాగే వెళ్తాను" అంది.
ఆమె ఆలోచనను గౌరవించిన మహేంద్ర అందుకు సరేనని ఒప్పుకున్నాడు.
ఒకరోజు తెల్లవారుజామున, ఇంకా చీకటి విడిపోకముందే లలిత నిద్రలేచింది.
రాజభోగాలను, ఆభరణాలను పక్కన పెట్టి, ఒక చీర, రవిక ధరించి సామాన్యురాలిలా తయారైంది.
ఒంటరిగా అంతఃపురం వెనుక వైపున్న గుర్రపు శాల వైపు నడిచింది.
ఆ సమయంలో గుర్రపు శాలలో బబ్రీ ఒక్కడే మేల్కొని, గుర్రాలకు నీళ్లు పెడుతున్నాడు.
తెల్లవారుజామున మసక వెలుతురులో రాణిని చూసి వాడు ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు.
లలిత వాడి వైపు చూసి, గంభీరంగానే... "నేను ఒక గుర్రాన్ని తీసుకువెళ్తున్నాను" అని చెప్పి, శాల నుంచి ఒక బలమైన గుర్రాన్ని విప్పదీసుకుని అక్కడికక్కడే దానిపైెక్కి కూర్చుంది.
వాడు మారు మాట్లాడకుండా ఆమెను చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆ చల్లటి తెల్లవారుజామున ఒంటరిగా ప్రయాణం సాగించి, తెల్లారేసరికి ఆమె తన సొంత గ్రామంలోని పుట్టింటికి చేరుకుంది.
అనారోగ్యంతో ఉన్న తన తల్లిదండ్రులను చూసి, ప్రేమగా పలకరించి, వారి క్షేమ సమాచారాలు అడిగి తెలుసుకుంది.
సుదీర్ఘమైన గుర్రపు స్వారీ వల్ల, మనసులోని ఆందోళనల వల్ల అలసిపోయిన లలిత, ఆ తర్వాత తన పాత ఇంట్లోనే ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకుంది.
ముగ్గురూ రాజధానికి చేరుకున్న రెండు రోజుల తర్వాత, ఉత్తర సరిహద్దులో యుద్ధం ముగించుకుని రాజు మహేంద్ర కూడా రాజధానికి తిరిగి వచ్చారు.
అయితే, ఆ రణరంగంలో ఆయనకు తీవ్రమైన గాయాలు కావడంతో వైద్యుల సూచన మేరకు అంతఃపురంలోనే విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నారు.
విశ్రాంతి తీసుకుంటూనే, మంచం పైనుంచే మంత్రులతో చర్చిస్తూ నెమ్మదిగా రాజపాలన బాధ్యతలను మళ్లీ చూసుకోవడం మొదలుపెట్టారు.
మరోవైపు, రాణి లలిత అంతరంగంలో తీవ్రమైన అలజడి మొదలైంది.
సత్రం వెనుక బబ్రి కరుకు కౌగిలిలో పొందిన ఆ వింతైన సుఖం, వాడి ముద్దుల తాలూకు వేడి ఆమె మనసును, శరీరాన్ని వదిలిపెట్టడం లేదు.
ప్రతి రాత్రి పరుపుపై అటు ఇటు దొర్లుతూ ఉంది.
ఆ కామపు సెగలతో ఆమెకు అస్సలు నిద్ర రావడం లేదు.
ఆ గుర్రపు సేవకుడి గరుకు స్పర్శను ఆమె శరీరం మళ్లీ మళ్లీ కోరుకుంటోంది.
కానీ, లలిత కేవలం ఒక సాధారణ స్త్రీ కాదు.
తాను మధ్యతరగతిలో పుట్టి, ఎంతో క్రమశిక్షణతో నేర్చుకున్న నాట్య, సంగీత విద్యలు ఆమెకు ఆత్మనిగ్రహాన్ని నేర్పించాయి.
వీటన్నింటికీ మించి, ఈ రాజ్యానికి తాను రాణి అనే బాధ్యత, రాజవంశపు గౌరవం ఆమె కళ్లముందు కదలాడాయి.
తన ఒక్క తప్పు వల్ల భర్తకు, రాజ్యానికి జరిగే అవమానాన్ని ఆమె ఊహించుకుంది. తనలోని కామపు తాపాన్ని, ఆరాటాన్ని లోపలే అణచివేసుకుంటూ, తన విధులను గుర్తుచేసుకుని ఆమె మౌనంగా ఉండిపోయింది.
ఆ మౌనం వెనుక ఒక పక్క యవ్వనపు ఆవేదన, మరోపక్క రాణిగా తన కర్తవ్యం మధ్య పెద్ద పోరాటమే నడుస్తోంది.
వారం రోజుల తర్వాత, రాజధానికి కొద్దిపాటి దూరంలో ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో నివసిస్తున్న తన తల్లిదండ్రుల ఆరోగ్యం అస్సలు బాగోలేదనే వార్త రాణి లలితకు చేరింది.
మధ్యతరగతి కుటుంబం నుంచి వచ్చిన లలితకు పుట్టింటిపై ఉన్న మమకారంతో ఆమె మనసు ఒక్కసారిగా ఆందోళనతో నిండిపోయింది.
ఈ లోగా రాజు మహేంద్రకు కూడా ఈ సమాచారం అందింది.
ఆయన మంచంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నప్పటికీ, భార్య మనోవేదనను అర్థం చేసుకుని, ఆమె వైపు చూస్తూ శాంతంగా అన్నాడు:
"లలితా... నీ తల్లిదండ్రుల క్షేమం నీకు ఎంత ముఖ్యమో నాకు తెలుసు. నువ్వు ఇక్కడి రాజ్య బాధ్యతల గురించి ఏమాత్రం చింతించకుండా, ఒకసారి స్వయంగా వెళ్ళి వారిని చూసి రా. నేను కూడా కోలుకుంటున్నాను కాబట్టి పాలన నేను చూసుకోగలను" అన్నాడు.
భర్త ఇచ్చిన అనుమతితో లలిత ప్రయాణానికి సిద్ధమైంది.
భర్త మాటలకు రాణి లలిత తలూపి, "సరేనండి, కానీ నాకు ఎక్కువ మంది రాజ పరివారం, సైనికుల హంగామా వద్దు. నా పుట్టింటికి నేను ఒక సామాన్యమైన మధ్యతరగతి స్త్రీలాగే వెళ్తాను" అంది.
ఆమె ఆలోచనను గౌరవించిన మహేంద్ర అందుకు సరేనని ఒప్పుకున్నాడు.
ఒకరోజు తెల్లవారుజామున, ఇంకా చీకటి విడిపోకముందే లలిత నిద్రలేచింది.
రాజభోగాలను, ఆభరణాలను పక్కన పెట్టి, ఒక చీర, రవిక ధరించి సామాన్యురాలిలా తయారైంది.
ఒంటరిగా అంతఃపురం వెనుక వైపున్న గుర్రపు శాల వైపు నడిచింది.
ఆ సమయంలో గుర్రపు శాలలో బబ్రీ ఒక్కడే మేల్కొని, గుర్రాలకు నీళ్లు పెడుతున్నాడు.
తెల్లవారుజామున మసక వెలుతురులో రాణిని చూసి వాడు ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు.
లలిత వాడి వైపు చూసి, గంభీరంగానే... "నేను ఒక గుర్రాన్ని తీసుకువెళ్తున్నాను" అని చెప్పి, శాల నుంచి ఒక బలమైన గుర్రాన్ని విప్పదీసుకుని అక్కడికక్కడే దానిపైెక్కి కూర్చుంది.
వాడు మారు మాట్లాడకుండా ఆమెను చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆ చల్లటి తెల్లవారుజామున ఒంటరిగా ప్రయాణం సాగించి, తెల్లారేసరికి ఆమె తన సొంత గ్రామంలోని పుట్టింటికి చేరుకుంది.
అనారోగ్యంతో ఉన్న తన తల్లిదండ్రులను చూసి, ప్రేమగా పలకరించి, వారి క్షేమ సమాచారాలు అడిగి తెలుసుకుంది.
సుదీర్ఘమైన గుర్రపు స్వారీ వల్ల, మనసులోని ఆందోళనల వల్ల అలసిపోయిన లలిత, ఆ తర్వాత తన పాత ఇంట్లోనే ప్రశాంతంగా విశ్రాంతి తీసుకుంది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)