22-05-2026, 09:24 AM
గుర్రపు శాలలో పనిచేసే ఒక వృద్ధ సేవకుడు బబ్రి, తమ రాణిని గట్టిగా కౌగిలించుకుని, ఆమె పిర్రలను నొక్కుతుండటం... దానికి ఏమాత్రం అభ్యంతరం చెప్పకుండా, స్వయంగా రాణి లలిత వాడి కళ్ళలోకి చూస్తూ, వాడి పెదవులను తన పెదవులతో లాగి ముద్దు పెడుతుండటం మాధవి కళ్ళారా చూసింది.
రాజ్య బాధ్యతలు మోసే కఠినమైన రాణి, ఒక సాధారణ పనివాడి కౌగిలిలో అలా లొంగిపోయి చుంబనంలో మునిగిపోవడం చూసి మాధవి నోట మాట రాలేదు.
ఆమె ఒక్కసారిగా నివ్వెరపోయి, అడుగు ముందుకు వేయలేక, వెనక్కి తగ్గలేక అక్కడే స్తంభించి నిలబడిపోయింది.
ఆ దీర్ఘమైన చుంబనం తర్వాత, బబ్రి ఆరాటం మరింత ఎక్కువైంది.
వాడు తన చేతులను మెల్లగా పైకి జరిపి, లలిత భుజంపై ఉన్న పైటను పక్కకు తొలగించబోయాడు.
ఆ స్పర్శతో ఒక్కసారిగా లలితకు బాహ్య ప్రపంచం గుర్తొచ్చింది.
ఒక పక్క యవ్వనపు కోరికలు వేధిస్తున్నా, మరోపక్క తన హోదా, సమాజం గుర్తొచ్చి ఆమె మనసు సిగ్గుతో, ఒక రకమైన ఆందోళనతో ముంచెత్తింది.
వాడు పైట ముట్టుకోగానే, ఆమె చప్పున వాడి పట్టు నుంచి తప్పించుకుని, వడివడిగా సత్రం లోపలికి పరుగు తీసింది.
తడిసిన శరీరంతో, చెదిరిన పైటను సర్దుకుంటూ ఆమె సత్రం గదిలోకి అడుగుపెట్టేసరికి, అక్కడ నిలబడి ఉన్న చెలికత్తె మాధవి కనిపించింది.
మాధవి ముఖంలో ఇందాక తను చూసిన దృశ్యం తాలూకు దిగ్బ్రాంతి ఇంకా అలాగే ఉంది.
ఆమెను చూడగానే లలిత గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినంత పనైంది.
మాధవికి అంతా తెలిసిపోయిందని అర్థం చేసుకున్న రాణి, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ గంభీరంగా, కాస్త సిగ్గు తో... "ఇక్కడ జరిగింది ఏదీ రాజు గారికి తెలియకూడదు" అని చెప్పింది.
ఆ మాట అని, మాధవి సమాధానం కోసం కూడా ఆగకుండా లలిత చకచకా లోపలి గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.
మాధవి ఆ మాటలకు మౌనంగా తలూపడం తప్ప ఏమీ చేయలేకపోయింది.
ఆ రాత్రికి సత్రంలో వారి మధ్య ఎలాంటి మాటలూ లేవు. మరుసటి రోజు ఉదయానికి వాతావరణం ప్రశాంతపడింది.
ఆ రెండో రోజు ఉదయాన్నే రాణి లలిత, మాధవి, మరియు బబ్రి ముగ్గురూ తమ గుర్రాలెక్కి మౌనంగా రాజధాని వైపు ప్రయాణమయ్యారు.
గుర్రపు శాలలో పనిచేసే ఒక వృద్ధ సేవకుడు బబ్రి, తమ రాణిని గట్టిగా కౌగిలించుకుని, ఆమె పిర్రలను నొక్కుతుండటం... దానికి ఏమాత్రం అభ్యంతరం చెప్పకుండా, స్వయంగా రాణి లలిత వాడి కళ్ళలోకి చూస్తూ, వాడి పెదవులను తన పెదవులతో లాగి ముద్దు పెడుతుండటం మాధవి కళ్ళారా చూసింది.
రాజ్య బాధ్యతలు మోసే కఠినమైన రాణి, ఒక సాధారణ పనివాడి కౌగిలిలో అలా లొంగిపోయి చుంబనంలో మునిగిపోవడం చూసి మాధవి నోట మాట రాలేదు.
ఆమె ఒక్కసారిగా నివ్వెరపోయి, అడుగు ముందుకు వేయలేక, వెనక్కి తగ్గలేక అక్కడే స్తంభించి నిలబడిపోయింది.
ఆ దీర్ఘమైన చుంబనం తర్వాత, బబ్రి ఆరాటం మరింత ఎక్కువైంది.
వాడు తన చేతులను మెల్లగా పైకి జరిపి, లలిత భుజంపై ఉన్న పైటను పక్కకు తొలగించబోయాడు.
ఆ స్పర్శతో ఒక్కసారిగా లలితకు బాహ్య ప్రపంచం గుర్తొచ్చింది.
ఒక పక్క యవ్వనపు కోరికలు వేధిస్తున్నా, మరోపక్క తన హోదా, సమాజం గుర్తొచ్చి ఆమె మనసు సిగ్గుతో, ఒక రకమైన ఆందోళనతో ముంచెత్తింది.
వాడు పైట ముట్టుకోగానే, ఆమె చప్పున వాడి పట్టు నుంచి తప్పించుకుని, వడివడిగా సత్రం లోపలికి పరుగు తీసింది.
తడిసిన శరీరంతో, చెదిరిన పైటను సర్దుకుంటూ ఆమె సత్రం గదిలోకి అడుగుపెట్టేసరికి, అక్కడ నిలబడి ఉన్న చెలికత్తె మాధవి కనిపించింది.
మాధవి ముఖంలో ఇందాక తను చూసిన దృశ్యం తాలూకు దిగ్బ్రాంతి ఇంకా అలాగే ఉంది.
ఆమెను చూడగానే లలిత గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినంత పనైంది.
మాధవికి అంతా తెలిసిపోయిందని అర్థం చేసుకున్న రాణి, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ గంభీరంగా, కాస్త సిగ్గు తో... "ఇక్కడ జరిగింది ఏదీ రాజు గారికి తెలియకూడదు" అని చెప్పింది.
ఆ మాట అని, మాధవి సమాధానం కోసం కూడా ఆగకుండా లలిత చకచకా లోపలి గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది.
మాధవి ఆ మాటలకు మౌనంగా తలూపడం తప్ప ఏమీ చేయలేకపోయింది.
ఆ రాత్రికి సత్రంలో వారి మధ్య ఎలాంటి మాటలూ లేవు. మరుసటి రోజు ఉదయానికి వాతావరణం ప్రశాంతపడింది.
ఆ రెండో రోజు ఉదయాన్నే రాణి లలిత, మాధవి, మరియు బబ్రి ముగ్గురూ తమ గుర్రాలెక్కి మౌనంగా రాజధాని వైపు ప్రయాణమయ్యారు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)