21-05-2026, 09:14 PM
-----------------
Part 178 - 2:
-----------------
எனக்கு இப்போ அந்த ஃபீல் தான் முழுசா இருந்துச்சு.
என் புருஷன் என்னைய இப்டி ஒரு நாளும் வர்ணிச்சதே கிடையாது.
அவருக்கு என் உடம்பு மேல எந்த ஒரு ஈர்ப்பும் இல்லாமப் போனது எனக்கு அவ்ளோ கஷ்டமா இருந்துச்சு.
ஆனா இவன்... என்னைய ஒரு மகாராணி மாதிரித் தலையில தூக்கி வெச்சுக் கொண்டாடுறான்.
நான் பண்ணிக்கிட்டு இருக்குறது ரொம்ப பெரிய தப்புத் தான்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.
நான் இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டி...
நான் இங்க வந்து இவன்கூட இப்டிப் படுத்துக் கிடக்கிறது எவ்ளோ பெரிய துரோகம்னு என் மனசுக்குத் தெரியும்.
அப்டி இருக்கும்போது, நான் எந்த மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டு அவனோட பழச நோண்டி நோண்டி கேக்குறது?
அவனுக்கு ஆறு பேரோட பழக்கம் இருந்தா என்ன, அம்பது பேரோட பழக்கம் இருந்தா என்ன?
இப்போ அவன் என் கால்ல கிடக்கான்...
என்னைய அவ்ளோ காதலிக்கிறான்.
அது மட்டும் தான் இப்போ எனக்கு முக்கியமாப் பட்டுச்சு.
என்னோட அந்தப் பொசசிவ்னெஸ் இப்போ ஒரு திமிரா மாறி, எனக்குள்ள ஒரு மிதப்பைக் கொடுத்துச்சு.
"நான் சினிமா ஹீரோ இல்லடி... ஆனா நீ என்னோட ஹீரோயின்டி..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே என் தலையில ஒரு முத்தம் குடுத்தான்.
நாங்க ரெண்டு பேரும் எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாம, அவ்ளோ ரிலாக்ஸாச் சிரிச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம்.
எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த எமோஷனல் கனெக்ஷன் இப்போ அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா மாறிடுச்சு.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி நாங்க அனுபவிச்ச சுகத்துக்கு ஈடா...
இப்போ இந்த மனசளவுல இருக்குற நெருக்கம் அவ்ளோ ஒரு அமைதியைக் கொடுத்துச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம அவ்ளோ கேஷுவலாப் படுத்துக் கிடந்தோம்.
அவன் லேசாத் தன் தலையத் தூக்கி, என்னோட உதட்டுல ஒரு முத்தம் குடுத்தான்.
அது எதும் வற்புறுத்திப் பண்ண முத்தம் கிடையாது.
ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு அன்பான முத்தம்.
நான் என் உதடுகளை லேசாப் பிரிச்சு, அவனோட முத்தத்தை அவ்ளோ ஆசையா ஏத்துக்கிட்டேன்.
நாங்க ரெண்டு பேரும் கொஞ்ச நேரம் அப்டியே மாறி மாறி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டோம்.
அந்த முத்தத்துல எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லை... எந்த ஒரு திணிப்பும் இல்லை.
ரொம்பச் ஸ்லோவா, ஒரு ரிதத்தோட நாங்க முத்தம் குடுத்துக்கிட்டோம்.
என் கண்ணு ஆட்டோமேட்டிக்கா அவ்ளோ ரிலாக்ஸா மூடிக்கிச்சு.
அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒட்டுத்துணி இல்லாமப் பிணைஞ்சு கிடந்தோம்.
என்னோட உடம்பு பூரா அவனோட உடம்போட அவ்ளோ நெருக்கமா ஒட்டி இருந்துச்சு.
அவன் என்னைய அவ்ளோ டைட்டாத் தன் நெஞ்சோடு வெச்சு அமுக்கிக்கிட்டான்.
அவனோட அந்த அணைப்புல ஒரு பாதுகாப்பான ஃபீல் எனக்குக் கெடைச்சுது.
எங்க உதடுகள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசும்போது ஒரு மெல்லிய சத்தம் கேட்டுச்சு.
அவனோட முத்தம் இனிமையா, என் உசுரையே உருக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் தலைய லேசாச் சாய்த்து அவனுக்கு இன்னும் வசதியா என் வாயக் குடுத்தேன்.
அவனோட நாக்கு ரொம்ப மெதுவா என் வாய்க்குள்ள வந்துச்சு.
என்னோட நாக்க தேடிப் பிடிச்சு அவ்ளோ ஸ்வீட்டா விளையாண்டுச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் எங்களோட எச்சில அவ்ளோ ஆசையா மாத்திக்கிட்டோம்.
இத்தனை வருஷமா என் புருஷன்கிட்ட நான் எதிர்பார்த்து ஏமாந்து போன ஒரு ரொமான்ஸ் இது.
ஆனா இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் என்னைய அவ்ளோ காதலோட கிஸ் பண்றான்.
இந்த நிமிஷம் நான் யாரு, அவன் யாருங்குற எந்த ஒரு வித்யாசமும் எனக்குத் தோணல.
அவனோட முரட்டு விரல்கள் என்னோட கலைஞ்சு போன முடிக்குள்ள அவ்ளோ ஆசையாப் புகுந்து விளையாண்டுச்சு.
அவன் என் முடியைக் கோதி விடும்போதெல்லாம் எனக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பு ஏறுச்சு.
அவன் விரல் நுனிகள் என் மண்டைல உரசும்போது அவ்ளோ ஒரு ரிலாக்ஸிங்கா இருந்துச்சு.
அதுக்கப்புறம் அவனோட கைகள் ரொம்ப மெதுவா என் கழுத்துல இருந்து கீழ எறங்குச்சு.
ஆனா அந்த கைகள் என்னோட முதுகுல படும்போது ஒரு வித்யாசமான ஃபீல்.
என் முதுகுத் தண்டு வழியா அவனோட விரல்கள் லேசா வருடிக்கிட்டே கீழ போச்சு.
அவன் என் வெறும் முதுகுல லேசாத் தன் விரலால வட்டமடிச்சுக்கிட்டே இருந்தான்.
ஒவ்வொரு தடவை அவன் விரல் உரசும்போதும் என் உடம்பு லேசாத் துள்ளிச்சு.
அவனோட தொடுதல் ஒரு மிருகத்தனமான ஆசையா இல்லாம, ரொம்ப ஒரு அன்பான வருடலா இருந்துச்சு.
அவன் கைகள் என் இடுப்பத் தாண்டி இன்னும் கொஞ்சம் கீழ போச்சு.
என்னோட குண்டிச் சதைய அவனோட ரெண்டு கைகளாலயும் அவ்ளோ ஆசையாப் புடிச்சான்.
எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம, ரொம்பக் கேரிங்கா என் குண்டியப் பிசைஞ்சான்.
அந்தப் பிசைதல்ல அவ்ளோ ஒரு ஃபீலிங் இருந்துச்சு.
அவன் என்னையத் தன்னோட பொக்கிஷம் மாதிரி ஹேண்டில் பண்ணான்.
எனக்குள்ளயும் அவனக் கட்டிப் புடிக்கணும்ங்குற ஆச பொங்கி வந்துச்சு.
நான் என்னோட ரெண்டு கைகளையும் அவனோட முதுகுக்குப் பின்னாடி கொண்டு போனேன்.
அவனோட போன முதுகுல என்னோட விரல்கள வெச்சு லேசாத் தடவுனேன்.
அவனோட முதுகு ஸ்ட்ராங்கா, முறுக்கேறி இருந்துச்சு.
என் நகங்களால அவனோட ஸ்கின்ல ரொம்பச் சாஃப்ட்டா ஒரு கோடு கிழிச்சேன்.
நான் அப்டிப் பண்ணதும் அவன் என் உதட்டுக்குள்ளயே லேசா முனகுனான்.
நான் என்னைய அறியாமலே அவன இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா என் பக்கம் இழுத்துக்கிட்டேன்.
எங்க ரெண்டு பேரோட உடம்பும் இப்போ எந்த ஒரு கேப்பும் இல்லாம அவ்ளோ நெருக்கமா லாக் ஆகிடுச்சு.
சில்லுன ராத்திரிக் காத்து என் உடம்புல படும்போதெல்லாம் நான் லேசா நடுங்குனேன்.
என் வெறும் முதுகுல அந்தக் காத்து படும்போது என்னைய அறியாமலே ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.
ஆனா பிரகாஷோட உடம்பு அவ்ளோ சூடா, ஒரு போர்வை மாதிரி என்னையக் கதகதப்பா வெச்சுருந்துச்சு.
அந்தக் குளிருக்கும் அவனோட சூட்டுக்கும் நடுவுல நான் அவ்ளோ கம்ஃபர்ட்டபிளா ஃபீல் பண்ணேன்.
நான் அவனோட அந்த நெஞ்சுக்குள்ள அவ்ளோ ஆசையாப் புதைஞ்சுக்கிட்டேன்.
நாங்க இப்டி உருகி உருகி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டு இருக்கும்போதே...
எனக்குக் கீழ, என் தொடைகளுக்கு நடுவுல ஏதோ ஒரு மாற்றம் நடக்குறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி கஞ்சி கக்கிச் சுருங்கிப் போய்க் கிடந்த அவனோட சுன்னி...
அது மறுபடியும் லேசாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
அவனோட முத்தம் இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையாப் போகப் போக, அவனோட சுன்னிக்கு மறுபடியும் உசுரு வந்துச்சு.
என் தொடையில உரசிக் கிட்டு இருந்த அந்தச் சுன்னி, கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் புடைக்கத் தொடங்குச்சு.
அது மறுபடியும் அவ்ளோ சூடா, ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி முறுக்கேறிச்சு.
அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி முழுசா எழுந்து, நேரா என்னோட தொடையில இடிச்சுச்சு.
அது என் புண்டைக்கு நேராப் போகல.
பதிலா, என்னோட தொடையோட உட்பக்கத்துல, என் புண்டைக்குக் கொஞ்சம் கீழ நேராப் போய் முட்டுச்சு.
அதோட அந்தச் சூடான மொட்டு என்னோட தொடை ஸ்கின்ல அழுந்தும்போது எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஜிவ்வுனு இருந்துச்சு.
அவன் என் குண்டியப் புடிச்சு லேசாத் தன் பக்கம் இழுத்தப்போ, அந்தச் சுன்னி என்னோட தொடையில இன்னும் ஹார்டா உரசிக் கிச்சு.
அது 'தப்... தப்...' னு என் தொடையிலயே துடிக்கிறத என்னால அவ்ளோ கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
இவன் உடம்புக்குள்ள இவ்ளோ எனர்ஜி எங்க இருந்து தான் வருதுனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.
ஆனா இந்தத் தடவ எனக்கு எந்த ஒரு பயமும் வரல.
பதிலா, அவனோட அந்தத் தவிப்பு எனக்கு அவ்ளோ புடிச்சிருந்துச்சு.
அவன் என்னையத் தொட்டாலே அவனுக்கு மூட் ஆகுதுங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு மிதப்பக் குடுத்துச்சு.
நான் அவன விட்டு விலகப் பாக்கல.
அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல, எடம் ரொம்பக் கம்மியாத் தான் இருந்துச்சு.
நான் லேசா என்னோட பொசிஷன மாத்திக்கிட்டேன்.
என் வலது கால லேசா மேல தூக்கினேன்.
அவனோட இடுப்புக்கு மேல என்னோட வலது காலக் கொண்டு போய்ப் போட்டேன்.
இப்போ என்னோட கால் அவன முழுசாச் சுத்திப் லாக் பண்ண மாதிரி இருந்துச்சு.
என் தொடை அவனோட இடுப்பப் பின்னிப் பிணைஞ்சுக்கிச்சு.
நான் இப்டி என் கால தூக்கிப் போட்டதும், அவனோட சுன்னி இன்னும் கொஞ்சம் வசதியா என் தொடையிடுக்குல போய் செட் ஆயிடுச்சு.
அது என்னோட ஸ்கின்ல அவ்ளோ சூடா உரசும்போது எனக்குள்ள ஒரு ஏடாகூடமான தவிப்பு வந்துச்சு.
அவன் என் முத்தத்துக்குள்ளேயே லேசாச் சிரிச்சான்.
அவன் என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையாத் தன் நெஞ்சோடு அமுக்கிக்கிட்டான்.
நான் ஒரு குட்டிப் பாப்பா மாதிரி அவனுக்குள்ள சுருண்டுக்கிட்டேன்.
அவனோட ஹார்ட் பீட் என்னோட நெஞ்சுல அவ்ளோ கிளியராக் கேட்டுச்சு.
இந்தத் தொடுதல் வெறும் ஆசைக்காக நடக்குறது கிடையாதுனு எனக்கு இப்போ நல்லாவே புரிஞ்சுது.
இதுக்குள்ள ஏதோ ஒரு அழகான காதல் ஒளிஞ்சுருக்கு.
ஒரு வாட்ச்மேன்... ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு...
இந்த வித்தியாசமெல்லாம் இப்போ இந்த வயர் கட்டில்ல சுத்தமா அழிஞ்சு போயிருந்துச்சு.
என்னோட புருஷன் எனக்குக் குடுக்கத் தவறுன அத்தனை ஸ்பரிசத்தையும் இவன் எனக்குக் குடுத்துக்கிட்டு இருந்தான்.
எனக்குத் தூக்கம் வர மாதிரி ஒரு மயக்கம் லேசாக் கண்ணைச் சுத்துச்சு.
நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, அவனோட நெஞ்சுல இன்னும் கொஞ்சம் கியூட்டா ஒண்டிக்கிட்டேன்.
இந்த மாடி, இந்தப் பழைய வயர் கட்டில், இந்த இருட்டு... எல்லாமே எனக்கு அவ்ளோ புடிச்சுப் போச்சு.
நான் இப்டியே வாழ்க்கை பூரா இவனோட நெஞ்சுல சாஞ்சுகிட்டு இருந்துடலாம் போலத் தோணுச்சு.
என் கல்யாண வாழ்க்கை, என் புருஷன், என் பையன்...
இது எல்லாமே இப்போ என் மூளைல இருந்து சுத்தமா அழிஞ்சு போயிருந்துச்சு.
நான் எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாத ஒரு ராணியா அந்த நிமிஷத்தை ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.
ஆனா... அந்த அமைதி ரொம்ப நேரம் நீடிக்கல.
திடீர்னு என் மூளைக்குள்ள ஏதோ ஒரு அலாரம் அடிச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல்.
டைம்!
டைம் என்ன ஆச்சுங்குற அந்த நெனப்பு சட்டுனு என் மனசுக்குள்ள ஒரு இடிய இறக்குச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்ளோ உருகிப் போய் முத்தம் குடுத்துக்கிட்டு இருந்தோம்.
என் மூச்சுல அவனோட வாசம்.
அவனோட மூச்சுல என்னோட வாசம்.
எங்க உதடுகள் ஒன்னோடு ஒன்னு அவ்ளோ டைட்டா லாக் ஆகிருந்துச்சு.
அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நாங்க எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாமப் பிணைஞ்சு கிடந்தோம்.
ஆனா இந்த டைம் நெனப்பு வந்ததும், என் மூளை சட்டுனு முழிச்சுக்கிச்சு.
நான் மெதுவா என் உதடுகளை அவன்கிட்ட இருந்து பிரிச்சேன்.
நான் அப்படிப் பிரிக்கும்போது ஒரு லேசான ஈர சத்தத்தோட அறுந்துச்சு.
அவன் என்னை விடாம இன்னும் கொஞ்சம் தன்பக்கம் இழுக்கப் பாத்தான்.
"ம்ம்ம்..." னு அவனோட தொண்டைக்குள்ள ஒரு முனகல் சத்தம் கேட்டுச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட நெஞ்சுல வச்சு தள்ளுனேன் அவனை.
நான் என் தலைய அவன் மூஞ்சில இருந்து லேசா தள்ளுனேன்.
அவன் கண்ணுல இன்னும் அந்த ரொமான்ஸ் அப்படியே இருந்துச்சு.
அவன் ஒரு கிறக்கத்துல என்னையப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.
"என்னாச்சுடி?" னு அவன் லேசாக் குழப்பத்தோட கேட்டான்.
அவன் குரல்ல ஒரு தூக்கக் கலக்கமும், இத்தனை நேரம் நாங்க செஞ்ச அந்த விளையாட்டோட சோர்வும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
நான் அவனுக்குப் எந்த பதிலும் சொல்லல.
என் மயக்கம் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாத் தெளிய ஆரம்பிச்சுது.
நான் என் வலது கையக் கட்டில்ல இருந்து கீழ தரைல நீட்டுனேன்.
எங்க என்னோட போன் இருக்குனு என் கை அந்த இருட்டுல துழாவுச்சு.
என்னோட போன் தரைல என்னோட புடவைக்குக் கிட்ட கிடந்துச்சு.
அந்தப் புடவையோட துணி என் விரல்ல பட்டது.
அதுக்கு அடியில என் போன் லேசாத் தட்டுப்பட்டுச்சு.
நான் அவசர அவசரமா என் கைய நீட்டி அந்தப் போனை எடுத்தேன்.
என் விரல்கள் நடுங்குறத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
நான் போன எடுத்ததும், அதோட ஸ்கிரீன் சட்டுனு பிரைட்டா எறிஞ்சது.
அந்த இருட்டுல அந்த வெளிச்சம் என் கண்ணை அப்படியே கூச வெச்சுது.
நான் என் கண்ணை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டு, ஸ்கிரீன்ல இருந்த டைமைப் பாத்தேன்.
என் கண்ணு மொதல்ல அந்த நம்பரைச் சரியாப் போக்கஸ் பண்ணல.
ஒரு ரெண்டு செகண்ட் பிளிங்க் பண்ணிட்டு, மறுபடியும் உத்துப் பாத்தேன்.
அந்த நம்பர் என் மூளைக்குள்ள பதிஞ்சதும்...
மூணரை!
டைம் கரெக்ட்டா 3:30 AM னு காட்டுச்சு.
அந்த நம்பரைப் பாத்ததும் எனக்கு தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.
அய்யோ... மூணரையா?
என் மனசுக்குள்ள ஒரு கால்குலேட்டர் ஆட்டோமேட்டிக்கா ஓட ஆரம்பிச்சுது.
நைட் ஒன்பது மணிக்கு அவனுக்கு மெசேஜ் பண்ணேன்.
அப்போ ஆரம்பிச்சது எங்க பேச்சி.
ஒன்பதுல இருந்து பதினொன்றரை வரைக்கும் நாங்க போன்லேயே பேசிட்டு இருந்தோம்.
போன்லயே அவன் என்னைய எப்டியெல்லாம் உருக வெச்சான்.
நான் வீடியோ கால்ல அம்மணமா நின்னு அவன்கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருந்தேன்.
அதுக்கப்புறம் நான் கீழ இருந்து மேல வந்தேன்.
பன்னிரெண்டு மணிக்கு இங்க மாடிக்கு வந்தேன்.
பன்னிரெண்டுல இருந்து இப்போ மூணரை மணி.
மொத்தம் ஆறரை மணி நேரம்!
ஆறரை மணி நேரமா நான் இவன்கூடத் தான் இருந்துருக்கேன்.
எனக்கே என்னைய நெனச்சா அவ்ளோ ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.
ஒரு வாட்ச்மேன்கூட... ஒரு மாடில... இத்தனை மணி நேரம் என்னால எப்டி டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ண முடிஞ்சுது?
டைம் போனதே எனக்குத் துளி கூடத் தெரியலையே.
அவனோட பேச்சு, அவனோட தொடுதல்... இது எல்லாமே என்னைய எந்த உலகத்துல வெச்சுருந்துச்சுனு இப்போ தான் புரியுது.
எவ்ளோ விஷயங்கள் நடந்து முடிஞ்சுருக்கு இந்த ஆறரை மணி நேரத்துல.
நான் அவனுக்கு என்னோட உடம்பக் காட்டுனது.
அவன் என்னையப் பாத்துச் சுன்னிய ஆட்டுனது.
அவனோட கஞ்சி என் மூஞ்சில பட்டுத் தெறிச்சது.
அவன் நாக்கு என்னோட உடம்புல செஞ்ச அத்தனை மேஜிக்கும்.
என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் இவனோட ஸ்பரிசத்தை உணர்ந்துருக்கு.
என்னோட அந்த ஏக்கத்தை எல்லாம் இவன் ஒருத்தன் தான் மொத்தமாத் தீர்த்து வெச்சுருக்கான்.
அந்த நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பைக் குடுத்துச்சு.
எனக்கு இப்போ மனசுக்குள்ள அந்தப் பழைய பயம்லாம் இல்ல.
'அய்யோ தப்பு பண்ணிட்டோமே' ங்குற அந்த நடுக்கம் இப்போ என்கிட்ட சுத்தமா இல்லை.
நான் என்னமோ பாவம் பண்ணிட்ட மாதிரி ஃபீல் பண்ணல.
ஏன்னா நான் முழுசா அனுபவிச்சுட்டேன்.
ஒரு பொண்ணா எனக்கு என்ன வேணுமோ அத அவன் எனக்குக் குடுத்துட்டான்.
என்னைக்குமே கிடைக்காதுனு நெனச்ச ஒரு சந்தோஷத்த நான் இவன்கிட்ட வாங்கிட்டேன்.
ஆனா... ரியாலிட்டி வேற ஒன்னு இருக்கே.
நான் இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டி.
என் புருஷன் கார்த்திக்.
இந்த நிமிஷம் அவரு ஆபிஸ்ல உக்காந்துகிட்டு என்னையப் பத்தி எதாவது நெனச்சுட்டு இருப்பாரா?
கண்டிப்பா மாட்டாரு.
அவரு எப்பவும் போல லேப்டாப்பும் கையுமாத் தான் இருப்பாரு.
எனக்காக அவரு ஒரு நிமிஷம் கூட யோசிச்சுருக்க மாட்டாரு.
அது எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.
ஆனா எல்லாருக்கும் லீவு இருக்குற நாள்ல அவருக்கு அவரே நைட் ஷிஃப்ட் ஒர்க்கு போய்ட்டாரு.
அவரு நைட் ஷிஃப்ட் முடிச்சுட்டு வர டைம் நெருங்கிட்டு இருக்கு.
அவர் எப்பவும் நாலரை மணிக்குலாம் வந்துடுவாரு.
சில நாள் அஞ்சு மணி ஆகும்.
இப்போ டைம் மூணரை ஆச்சு...
இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல அவர் வீட்டுக்கு வந்துருவாரு.
அவரு வர்றதுக்குள்ள நான் வீட்ல இருக்கணும்.
வீட்ல போயி படுத்துத் தூங்குற மாதிரி நடிக்கணும்.
என் மூளை இப்போ அவ்ளோ ஷார்ப்பா, பிராக்டிக்கலா வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுது.
ஆனா எனக்குள்ள ஒரு பிரஷர். ஒரு அர்ஜென்சி.
நான் கீழ போகணும்.
நாளைக்குக் காலையில நான் எந்திரிக்கணும்.
இதுலாம் நெனைக்கும்போது எனக்கு டயர்டா இருந்துச்சு.
என் உடம்பு இப்போவே சோர்வா இருக்கு.
நான் ஆர்கஸம் அடைஞ்ச அந்தப் போதை இன்னும் என் கண்ணை விட்டுப் போகல.
இந்த உடம்ப வெச்சுக்கிட்டு நான் நாளைக்கு எப்டி வேல பாக்கப் போறேன்?
நான் கொஞ்ச நேரமாவது தூங்கணும்.
ஒரு ரெண்டு மணி நேரமாவது கண்ண மூடிப் படுக்கணும்.
நாளைக்குக் காலையில நடக்குற அத்தனை வேலைகளும் என் கண்ணு முன்னாடி வந்து நின்னுச்சு.
என் கால் விரல்கள் வரைக்கும் ஒரு பயம் பரவுறத நான் உணர்ந்தேன்.
அது மாட்டிக்குவோமோங்குற பயம் இல்ல, டைம் இல்லயேங்குற பயம்.
"அய்யோ... கடவுளே..." னு நான் என்னைய அறியாமலே ஒரு தவிப்போட முனகினேன்.
என் குரல் அவ்ளோ நடுங்குச்சு.
அந்த முனகல்ல இருந்த பதற்றம் பிரகாஷுக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு.
அவன் டக்குனு எழுந்து உக்காந்து, என்னோட கையைப் பிடிச்சான்.
"என்னாச்சு பவி?" னு அவன் பயத்தோட கேட்டான்.
நான் என் போனை அப்படியே தரைல போட்டுட்டு, என் ரெண்டு கைகளாலயும் என் முகத்தை மூடிக்கிட்டேன்.
ஒரு செகண்ட் என்னைய நானே ஆசுவாசப் படுத்திக்க ட்ரை பண்ணேன்.
நான் என் கைகளை முகத்துல இருந்து எடுத்தேன்.
"கார்த்திக்... கார்த்திக் வர டைம் ஆயிடுச்சுடா..." னு நான் திக்கித் திக்கிப் பேசுனேன்.
"என்ன சொல்ற?" னு அவன் இன்னும் புரியாம முழிச்சான்.
"அய்யோ லூசு... அவர் வேல முடிச்சு வர டைம் ஆச்சுடா.."
நான் சொல்லச் சொல்ல என் குரல்ல ஒரு அவசரம் இருந்துச்சு.
"இப்போ டைம் மூணரை ஆச்சு... இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல அவர் வீட்டுக்கு வந்துருவாருடா..."
நான் எந்திரிச்சு, மறுபடியும் அந்த ரொட்டீனான லைஃப்க்குப் போகணுமேங்குற கவலை என் மூஞ்சில தெரிஞ்சுது.
"அவர் வீட்டுக்கு வரதுக்கு முன்னாடி நான் போகணும்டா " னு நான் பிதற்ற ஆரம்பிச்சேன்.
நான் பேசுனதக் கேட்டு அவனும் கொஞ்சம் பேனிக் ஆகிட்டான்.
இவ்ளோ நேரம் நாங்க இருந்த அந்த மாய உலகம் அப்படியே மறைஞ்சு போச்சு.
இப்போதைக்கு எனக்கு இங்க இருந்து கீழ போகணும்.
நான் எந்த ஒரு யோசனையும் இல்லாம, அந்த வயர் கட்டில்ல இருந்து சட்டுனு எறங்கினேன்.
நான் எந்திரிச்ச வேகத்துல என் கால் லேசாத் தடுமாறுச்சு.
என் தொடைகள் நடுங்குனதுனால என்னால கரெக்ட்டா பேலன்ஸ் பண்ணி நிக்க முடில.
நான் ஒரு நடுக்கத்தோட, தரைல கிடந்த என் புடவைய பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.
Part 178 - 2:
-----------------
எனக்கு இப்போ அந்த ஃபீல் தான் முழுசா இருந்துச்சு.
என் புருஷன் என்னைய இப்டி ஒரு நாளும் வர்ணிச்சதே கிடையாது.
அவருக்கு என் உடம்பு மேல எந்த ஒரு ஈர்ப்பும் இல்லாமப் போனது எனக்கு அவ்ளோ கஷ்டமா இருந்துச்சு.
ஆனா இவன்... என்னைய ஒரு மகாராணி மாதிரித் தலையில தூக்கி வெச்சுக் கொண்டாடுறான்.
நான் பண்ணிக்கிட்டு இருக்குறது ரொம்ப பெரிய தப்புத் தான்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.
நான் இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டி...
நான் இங்க வந்து இவன்கூட இப்டிப் படுத்துக் கிடக்கிறது எவ்ளோ பெரிய துரோகம்னு என் மனசுக்குத் தெரியும்.
அப்டி இருக்கும்போது, நான் எந்த மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டு அவனோட பழச நோண்டி நோண்டி கேக்குறது?
அவனுக்கு ஆறு பேரோட பழக்கம் இருந்தா என்ன, அம்பது பேரோட பழக்கம் இருந்தா என்ன?
இப்போ அவன் என் கால்ல கிடக்கான்...
என்னைய அவ்ளோ காதலிக்கிறான்.
அது மட்டும் தான் இப்போ எனக்கு முக்கியமாப் பட்டுச்சு.
என்னோட அந்தப் பொசசிவ்னெஸ் இப்போ ஒரு திமிரா மாறி, எனக்குள்ள ஒரு மிதப்பைக் கொடுத்துச்சு.
"நான் சினிமா ஹீரோ இல்லடி... ஆனா நீ என்னோட ஹீரோயின்டி..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே என் தலையில ஒரு முத்தம் குடுத்தான்.
நாங்க ரெண்டு பேரும் எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாம, அவ்ளோ ரிலாக்ஸாச் சிரிச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம்.
எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த எமோஷனல் கனெக்ஷன் இப்போ அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா மாறிடுச்சு.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி நாங்க அனுபவிச்ச சுகத்துக்கு ஈடா...
இப்போ இந்த மனசளவுல இருக்குற நெருக்கம் அவ்ளோ ஒரு அமைதியைக் கொடுத்துச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம அவ்ளோ கேஷுவலாப் படுத்துக் கிடந்தோம்.
அவன் லேசாத் தன் தலையத் தூக்கி, என்னோட உதட்டுல ஒரு முத்தம் குடுத்தான்.
அது எதும் வற்புறுத்திப் பண்ண முத்தம் கிடையாது.
ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு அன்பான முத்தம்.
நான் என் உதடுகளை லேசாப் பிரிச்சு, அவனோட முத்தத்தை அவ்ளோ ஆசையா ஏத்துக்கிட்டேன்.
நாங்க ரெண்டு பேரும் கொஞ்ச நேரம் அப்டியே மாறி மாறி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டோம்.
அந்த முத்தத்துல எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லை... எந்த ஒரு திணிப்பும் இல்லை.
ரொம்பச் ஸ்லோவா, ஒரு ரிதத்தோட நாங்க முத்தம் குடுத்துக்கிட்டோம்.
என் கண்ணு ஆட்டோமேட்டிக்கா அவ்ளோ ரிலாக்ஸா மூடிக்கிச்சு.
அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒட்டுத்துணி இல்லாமப் பிணைஞ்சு கிடந்தோம்.
என்னோட உடம்பு பூரா அவனோட உடம்போட அவ்ளோ நெருக்கமா ஒட்டி இருந்துச்சு.
அவன் என்னைய அவ்ளோ டைட்டாத் தன் நெஞ்சோடு வெச்சு அமுக்கிக்கிட்டான்.
அவனோட அந்த அணைப்புல ஒரு பாதுகாப்பான ஃபீல் எனக்குக் கெடைச்சுது.
எங்க உதடுகள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசும்போது ஒரு மெல்லிய சத்தம் கேட்டுச்சு.
அவனோட முத்தம் இனிமையா, என் உசுரையே உருக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் தலைய லேசாச் சாய்த்து அவனுக்கு இன்னும் வசதியா என் வாயக் குடுத்தேன்.
அவனோட நாக்கு ரொம்ப மெதுவா என் வாய்க்குள்ள வந்துச்சு.
என்னோட நாக்க தேடிப் பிடிச்சு அவ்ளோ ஸ்வீட்டா விளையாண்டுச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் எங்களோட எச்சில அவ்ளோ ஆசையா மாத்திக்கிட்டோம்.
இத்தனை வருஷமா என் புருஷன்கிட்ட நான் எதிர்பார்த்து ஏமாந்து போன ஒரு ரொமான்ஸ் இது.
ஆனா இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் என்னைய அவ்ளோ காதலோட கிஸ் பண்றான்.
இந்த நிமிஷம் நான் யாரு, அவன் யாருங்குற எந்த ஒரு வித்யாசமும் எனக்குத் தோணல.
அவனோட முரட்டு விரல்கள் என்னோட கலைஞ்சு போன முடிக்குள்ள அவ்ளோ ஆசையாப் புகுந்து விளையாண்டுச்சு.
அவன் என் முடியைக் கோதி விடும்போதெல்லாம் எனக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பு ஏறுச்சு.
அவன் விரல் நுனிகள் என் மண்டைல உரசும்போது அவ்ளோ ஒரு ரிலாக்ஸிங்கா இருந்துச்சு.
அதுக்கப்புறம் அவனோட கைகள் ரொம்ப மெதுவா என் கழுத்துல இருந்து கீழ எறங்குச்சு.
ஆனா அந்த கைகள் என்னோட முதுகுல படும்போது ஒரு வித்யாசமான ஃபீல்.
என் முதுகுத் தண்டு வழியா அவனோட விரல்கள் லேசா வருடிக்கிட்டே கீழ போச்சு.
அவன் என் வெறும் முதுகுல லேசாத் தன் விரலால வட்டமடிச்சுக்கிட்டே இருந்தான்.
ஒவ்வொரு தடவை அவன் விரல் உரசும்போதும் என் உடம்பு லேசாத் துள்ளிச்சு.
அவனோட தொடுதல் ஒரு மிருகத்தனமான ஆசையா இல்லாம, ரொம்ப ஒரு அன்பான வருடலா இருந்துச்சு.
அவன் கைகள் என் இடுப்பத் தாண்டி இன்னும் கொஞ்சம் கீழ போச்சு.
என்னோட குண்டிச் சதைய அவனோட ரெண்டு கைகளாலயும் அவ்ளோ ஆசையாப் புடிச்சான்.
எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம, ரொம்பக் கேரிங்கா என் குண்டியப் பிசைஞ்சான்.
அந்தப் பிசைதல்ல அவ்ளோ ஒரு ஃபீலிங் இருந்துச்சு.
அவன் என்னையத் தன்னோட பொக்கிஷம் மாதிரி ஹேண்டில் பண்ணான்.
எனக்குள்ளயும் அவனக் கட்டிப் புடிக்கணும்ங்குற ஆச பொங்கி வந்துச்சு.
நான் என்னோட ரெண்டு கைகளையும் அவனோட முதுகுக்குப் பின்னாடி கொண்டு போனேன்.
அவனோட போன முதுகுல என்னோட விரல்கள வெச்சு லேசாத் தடவுனேன்.
அவனோட முதுகு ஸ்ட்ராங்கா, முறுக்கேறி இருந்துச்சு.
என் நகங்களால அவனோட ஸ்கின்ல ரொம்பச் சாஃப்ட்டா ஒரு கோடு கிழிச்சேன்.
நான் அப்டிப் பண்ணதும் அவன் என் உதட்டுக்குள்ளயே லேசா முனகுனான்.
நான் என்னைய அறியாமலே அவன இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா என் பக்கம் இழுத்துக்கிட்டேன்.
எங்க ரெண்டு பேரோட உடம்பும் இப்போ எந்த ஒரு கேப்பும் இல்லாம அவ்ளோ நெருக்கமா லாக் ஆகிடுச்சு.
சில்லுன ராத்திரிக் காத்து என் உடம்புல படும்போதெல்லாம் நான் லேசா நடுங்குனேன்.
என் வெறும் முதுகுல அந்தக் காத்து படும்போது என்னைய அறியாமலே ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.
ஆனா பிரகாஷோட உடம்பு அவ்ளோ சூடா, ஒரு போர்வை மாதிரி என்னையக் கதகதப்பா வெச்சுருந்துச்சு.
அந்தக் குளிருக்கும் அவனோட சூட்டுக்கும் நடுவுல நான் அவ்ளோ கம்ஃபர்ட்டபிளா ஃபீல் பண்ணேன்.
நான் அவனோட அந்த நெஞ்சுக்குள்ள அவ்ளோ ஆசையாப் புதைஞ்சுக்கிட்டேன்.
நாங்க இப்டி உருகி உருகி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டு இருக்கும்போதே...
எனக்குக் கீழ, என் தொடைகளுக்கு நடுவுல ஏதோ ஒரு மாற்றம் நடக்குறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.
கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி கஞ்சி கக்கிச் சுருங்கிப் போய்க் கிடந்த அவனோட சுன்னி...
அது மறுபடியும் லேசாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
அவனோட முத்தம் இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையாப் போகப் போக, அவனோட சுன்னிக்கு மறுபடியும் உசுரு வந்துச்சு.
என் தொடையில உரசிக் கிட்டு இருந்த அந்தச் சுன்னி, கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் புடைக்கத் தொடங்குச்சு.
அது மறுபடியும் அவ்ளோ சூடா, ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி முறுக்கேறிச்சு.
அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி முழுசா எழுந்து, நேரா என்னோட தொடையில இடிச்சுச்சு.
அது என் புண்டைக்கு நேராப் போகல.
பதிலா, என்னோட தொடையோட உட்பக்கத்துல, என் புண்டைக்குக் கொஞ்சம் கீழ நேராப் போய் முட்டுச்சு.
அதோட அந்தச் சூடான மொட்டு என்னோட தொடை ஸ்கின்ல அழுந்தும்போது எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஜிவ்வுனு இருந்துச்சு.
அவன் என் குண்டியப் புடிச்சு லேசாத் தன் பக்கம் இழுத்தப்போ, அந்தச் சுன்னி என்னோட தொடையில இன்னும் ஹார்டா உரசிக் கிச்சு.
அது 'தப்... தப்...' னு என் தொடையிலயே துடிக்கிறத என்னால அவ்ளோ கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
இவன் உடம்புக்குள்ள இவ்ளோ எனர்ஜி எங்க இருந்து தான் வருதுனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.
ஆனா இந்தத் தடவ எனக்கு எந்த ஒரு பயமும் வரல.
பதிலா, அவனோட அந்தத் தவிப்பு எனக்கு அவ்ளோ புடிச்சிருந்துச்சு.
அவன் என்னையத் தொட்டாலே அவனுக்கு மூட் ஆகுதுங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு மிதப்பக் குடுத்துச்சு.
நான் அவன விட்டு விலகப் பாக்கல.
அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல, எடம் ரொம்பக் கம்மியாத் தான் இருந்துச்சு.
நான் லேசா என்னோட பொசிஷன மாத்திக்கிட்டேன்.
என் வலது கால லேசா மேல தூக்கினேன்.
அவனோட இடுப்புக்கு மேல என்னோட வலது காலக் கொண்டு போய்ப் போட்டேன்.
இப்போ என்னோட கால் அவன முழுசாச் சுத்திப் லாக் பண்ண மாதிரி இருந்துச்சு.
என் தொடை அவனோட இடுப்பப் பின்னிப் பிணைஞ்சுக்கிச்சு.
நான் இப்டி என் கால தூக்கிப் போட்டதும், அவனோட சுன்னி இன்னும் கொஞ்சம் வசதியா என் தொடையிடுக்குல போய் செட் ஆயிடுச்சு.
அது என்னோட ஸ்கின்ல அவ்ளோ சூடா உரசும்போது எனக்குள்ள ஒரு ஏடாகூடமான தவிப்பு வந்துச்சு.
அவன் என் முத்தத்துக்குள்ளேயே லேசாச் சிரிச்சான்.
அவன் என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையாத் தன் நெஞ்சோடு அமுக்கிக்கிட்டான்.
நான் ஒரு குட்டிப் பாப்பா மாதிரி அவனுக்குள்ள சுருண்டுக்கிட்டேன்.
அவனோட ஹார்ட் பீட் என்னோட நெஞ்சுல அவ்ளோ கிளியராக் கேட்டுச்சு.
இந்தத் தொடுதல் வெறும் ஆசைக்காக நடக்குறது கிடையாதுனு எனக்கு இப்போ நல்லாவே புரிஞ்சுது.
இதுக்குள்ள ஏதோ ஒரு அழகான காதல் ஒளிஞ்சுருக்கு.
ஒரு வாட்ச்மேன்... ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு...
இந்த வித்தியாசமெல்லாம் இப்போ இந்த வயர் கட்டில்ல சுத்தமா அழிஞ்சு போயிருந்துச்சு.
என்னோட புருஷன் எனக்குக் குடுக்கத் தவறுன அத்தனை ஸ்பரிசத்தையும் இவன் எனக்குக் குடுத்துக்கிட்டு இருந்தான்.
எனக்குத் தூக்கம் வர மாதிரி ஒரு மயக்கம் லேசாக் கண்ணைச் சுத்துச்சு.
நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, அவனோட நெஞ்சுல இன்னும் கொஞ்சம் கியூட்டா ஒண்டிக்கிட்டேன்.
இந்த மாடி, இந்தப் பழைய வயர் கட்டில், இந்த இருட்டு... எல்லாமே எனக்கு அவ்ளோ புடிச்சுப் போச்சு.
நான் இப்டியே வாழ்க்கை பூரா இவனோட நெஞ்சுல சாஞ்சுகிட்டு இருந்துடலாம் போலத் தோணுச்சு.
என் கல்யாண வாழ்க்கை, என் புருஷன், என் பையன்...
இது எல்லாமே இப்போ என் மூளைல இருந்து சுத்தமா அழிஞ்சு போயிருந்துச்சு.
நான் எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாத ஒரு ராணியா அந்த நிமிஷத்தை ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.
ஆனா... அந்த அமைதி ரொம்ப நேரம் நீடிக்கல.
திடீர்னு என் மூளைக்குள்ள ஏதோ ஒரு அலாரம் அடிச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல்.
டைம்!
டைம் என்ன ஆச்சுங்குற அந்த நெனப்பு சட்டுனு என் மனசுக்குள்ள ஒரு இடிய இறக்குச்சு.
நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்ளோ உருகிப் போய் முத்தம் குடுத்துக்கிட்டு இருந்தோம்.
என் மூச்சுல அவனோட வாசம்.
அவனோட மூச்சுல என்னோட வாசம்.
எங்க உதடுகள் ஒன்னோடு ஒன்னு அவ்ளோ டைட்டா லாக் ஆகிருந்துச்சு.
அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல நாங்க எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாமப் பிணைஞ்சு கிடந்தோம்.
ஆனா இந்த டைம் நெனப்பு வந்ததும், என் மூளை சட்டுனு முழிச்சுக்கிச்சு.
நான் மெதுவா என் உதடுகளை அவன்கிட்ட இருந்து பிரிச்சேன்.
நான் அப்படிப் பிரிக்கும்போது ஒரு லேசான ஈர சத்தத்தோட அறுந்துச்சு.
அவன் என்னை விடாம இன்னும் கொஞ்சம் தன்பக்கம் இழுக்கப் பாத்தான்.
"ம்ம்ம்..." னு அவனோட தொண்டைக்குள்ள ஒரு முனகல் சத்தம் கேட்டுச்சு.
நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட நெஞ்சுல வச்சு தள்ளுனேன் அவனை.
நான் என் தலைய அவன் மூஞ்சில இருந்து லேசா தள்ளுனேன்.
அவன் கண்ணுல இன்னும் அந்த ரொமான்ஸ் அப்படியே இருந்துச்சு.
அவன் ஒரு கிறக்கத்துல என்னையப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.
"என்னாச்சுடி?" னு அவன் லேசாக் குழப்பத்தோட கேட்டான்.
அவன் குரல்ல ஒரு தூக்கக் கலக்கமும், இத்தனை நேரம் நாங்க செஞ்ச அந்த விளையாட்டோட சோர்வும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
நான் அவனுக்குப் எந்த பதிலும் சொல்லல.
என் மயக்கம் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாத் தெளிய ஆரம்பிச்சுது.
நான் என் வலது கையக் கட்டில்ல இருந்து கீழ தரைல நீட்டுனேன்.
எங்க என்னோட போன் இருக்குனு என் கை அந்த இருட்டுல துழாவுச்சு.
என்னோட போன் தரைல என்னோட புடவைக்குக் கிட்ட கிடந்துச்சு.
அந்தப் புடவையோட துணி என் விரல்ல பட்டது.
அதுக்கு அடியில என் போன் லேசாத் தட்டுப்பட்டுச்சு.
நான் அவசர அவசரமா என் கைய நீட்டி அந்தப் போனை எடுத்தேன்.
என் விரல்கள் நடுங்குறத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
நான் போன எடுத்ததும், அதோட ஸ்கிரீன் சட்டுனு பிரைட்டா எறிஞ்சது.
அந்த இருட்டுல அந்த வெளிச்சம் என் கண்ணை அப்படியே கூச வெச்சுது.
நான் என் கண்ணை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டு, ஸ்கிரீன்ல இருந்த டைமைப் பாத்தேன்.
என் கண்ணு மொதல்ல அந்த நம்பரைச் சரியாப் போக்கஸ் பண்ணல.
ஒரு ரெண்டு செகண்ட் பிளிங்க் பண்ணிட்டு, மறுபடியும் உத்துப் பாத்தேன்.
அந்த நம்பர் என் மூளைக்குள்ள பதிஞ்சதும்...
மூணரை!
டைம் கரெக்ட்டா 3:30 AM னு காட்டுச்சு.
அந்த நம்பரைப் பாத்ததும் எனக்கு தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.
அய்யோ... மூணரையா?
என் மனசுக்குள்ள ஒரு கால்குலேட்டர் ஆட்டோமேட்டிக்கா ஓட ஆரம்பிச்சுது.
நைட் ஒன்பது மணிக்கு அவனுக்கு மெசேஜ் பண்ணேன்.
அப்போ ஆரம்பிச்சது எங்க பேச்சி.
ஒன்பதுல இருந்து பதினொன்றரை வரைக்கும் நாங்க போன்லேயே பேசிட்டு இருந்தோம்.
போன்லயே அவன் என்னைய எப்டியெல்லாம் உருக வெச்சான்.
நான் வீடியோ கால்ல அம்மணமா நின்னு அவன்கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருந்தேன்.
அதுக்கப்புறம் நான் கீழ இருந்து மேல வந்தேன்.
பன்னிரெண்டு மணிக்கு இங்க மாடிக்கு வந்தேன்.
பன்னிரெண்டுல இருந்து இப்போ மூணரை மணி.
மொத்தம் ஆறரை மணி நேரம்!
ஆறரை மணி நேரமா நான் இவன்கூடத் தான் இருந்துருக்கேன்.
எனக்கே என்னைய நெனச்சா அவ்ளோ ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.
ஒரு வாட்ச்மேன்கூட... ஒரு மாடில... இத்தனை மணி நேரம் என்னால எப்டி டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ண முடிஞ்சுது?
டைம் போனதே எனக்குத் துளி கூடத் தெரியலையே.
அவனோட பேச்சு, அவனோட தொடுதல்... இது எல்லாமே என்னைய எந்த உலகத்துல வெச்சுருந்துச்சுனு இப்போ தான் புரியுது.
எவ்ளோ விஷயங்கள் நடந்து முடிஞ்சுருக்கு இந்த ஆறரை மணி நேரத்துல.
நான் அவனுக்கு என்னோட உடம்பக் காட்டுனது.
அவன் என்னையப் பாத்துச் சுன்னிய ஆட்டுனது.
அவனோட கஞ்சி என் மூஞ்சில பட்டுத் தெறிச்சது.
அவன் நாக்கு என்னோட உடம்புல செஞ்ச அத்தனை மேஜிக்கும்.
என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் இவனோட ஸ்பரிசத்தை உணர்ந்துருக்கு.
என்னோட அந்த ஏக்கத்தை எல்லாம் இவன் ஒருத்தன் தான் மொத்தமாத் தீர்த்து வெச்சுருக்கான்.
அந்த நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பைக் குடுத்துச்சு.
எனக்கு இப்போ மனசுக்குள்ள அந்தப் பழைய பயம்லாம் இல்ல.
'அய்யோ தப்பு பண்ணிட்டோமே' ங்குற அந்த நடுக்கம் இப்போ என்கிட்ட சுத்தமா இல்லை.
நான் என்னமோ பாவம் பண்ணிட்ட மாதிரி ஃபீல் பண்ணல.
ஏன்னா நான் முழுசா அனுபவிச்சுட்டேன்.
ஒரு பொண்ணா எனக்கு என்ன வேணுமோ அத அவன் எனக்குக் குடுத்துட்டான்.
என்னைக்குமே கிடைக்காதுனு நெனச்ச ஒரு சந்தோஷத்த நான் இவன்கிட்ட வாங்கிட்டேன்.
ஆனா... ரியாலிட்டி வேற ஒன்னு இருக்கே.
நான் இன்னொருத்தரோட பொண்டாட்டி.
என் புருஷன் கார்த்திக்.
இந்த நிமிஷம் அவரு ஆபிஸ்ல உக்காந்துகிட்டு என்னையப் பத்தி எதாவது நெனச்சுட்டு இருப்பாரா?
கண்டிப்பா மாட்டாரு.
அவரு எப்பவும் போல லேப்டாப்பும் கையுமாத் தான் இருப்பாரு.
எனக்காக அவரு ஒரு நிமிஷம் கூட யோசிச்சுருக்க மாட்டாரு.
அது எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.
ஆனா எல்லாருக்கும் லீவு இருக்குற நாள்ல அவருக்கு அவரே நைட் ஷிஃப்ட் ஒர்க்கு போய்ட்டாரு.
அவரு நைட் ஷிஃப்ட் முடிச்சுட்டு வர டைம் நெருங்கிட்டு இருக்கு.
அவர் எப்பவும் நாலரை மணிக்குலாம் வந்துடுவாரு.
சில நாள் அஞ்சு மணி ஆகும்.
இப்போ டைம் மூணரை ஆச்சு...
இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல அவர் வீட்டுக்கு வந்துருவாரு.
அவரு வர்றதுக்குள்ள நான் வீட்ல இருக்கணும்.
வீட்ல போயி படுத்துத் தூங்குற மாதிரி நடிக்கணும்.
என் மூளை இப்போ அவ்ளோ ஷார்ப்பா, பிராக்டிக்கலா வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுது.
ஆனா எனக்குள்ள ஒரு பிரஷர். ஒரு அர்ஜென்சி.
நான் கீழ போகணும்.
நாளைக்குக் காலையில நான் எந்திரிக்கணும்.
இதுலாம் நெனைக்கும்போது எனக்கு டயர்டா இருந்துச்சு.
என் உடம்பு இப்போவே சோர்வா இருக்கு.
நான் ஆர்கஸம் அடைஞ்ச அந்தப் போதை இன்னும் என் கண்ணை விட்டுப் போகல.
இந்த உடம்ப வெச்சுக்கிட்டு நான் நாளைக்கு எப்டி வேல பாக்கப் போறேன்?
நான் கொஞ்ச நேரமாவது தூங்கணும்.
ஒரு ரெண்டு மணி நேரமாவது கண்ண மூடிப் படுக்கணும்.
நாளைக்குக் காலையில நடக்குற அத்தனை வேலைகளும் என் கண்ணு முன்னாடி வந்து நின்னுச்சு.
என் கால் விரல்கள் வரைக்கும் ஒரு பயம் பரவுறத நான் உணர்ந்தேன்.
அது மாட்டிக்குவோமோங்குற பயம் இல்ல, டைம் இல்லயேங்குற பயம்.
"அய்யோ... கடவுளே..." னு நான் என்னைய அறியாமலே ஒரு தவிப்போட முனகினேன்.
என் குரல் அவ்ளோ நடுங்குச்சு.
அந்த முனகல்ல இருந்த பதற்றம் பிரகாஷுக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு.
அவன் டக்குனு எழுந்து உக்காந்து, என்னோட கையைப் பிடிச்சான்.
"என்னாச்சு பவி?" னு அவன் பயத்தோட கேட்டான்.
நான் என் போனை அப்படியே தரைல போட்டுட்டு, என் ரெண்டு கைகளாலயும் என் முகத்தை மூடிக்கிட்டேன்.
ஒரு செகண்ட் என்னைய நானே ஆசுவாசப் படுத்திக்க ட்ரை பண்ணேன்.
நான் என் கைகளை முகத்துல இருந்து எடுத்தேன்.
"கார்த்திக்... கார்த்திக் வர டைம் ஆயிடுச்சுடா..." னு நான் திக்கித் திக்கிப் பேசுனேன்.
"என்ன சொல்ற?" னு அவன் இன்னும் புரியாம முழிச்சான்.
"அய்யோ லூசு... அவர் வேல முடிச்சு வர டைம் ஆச்சுடா.."
நான் சொல்லச் சொல்ல என் குரல்ல ஒரு அவசரம் இருந்துச்சு.
"இப்போ டைம் மூணரை ஆச்சு... இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல அவர் வீட்டுக்கு வந்துருவாருடா..."
நான் எந்திரிச்சு, மறுபடியும் அந்த ரொட்டீனான லைஃப்க்குப் போகணுமேங்குற கவலை என் மூஞ்சில தெரிஞ்சுது.
"அவர் வீட்டுக்கு வரதுக்கு முன்னாடி நான் போகணும்டா " னு நான் பிதற்ற ஆரம்பிச்சேன்.
நான் பேசுனதக் கேட்டு அவனும் கொஞ்சம் பேனிக் ஆகிட்டான்.
இவ்ளோ நேரம் நாங்க இருந்த அந்த மாய உலகம் அப்படியே மறைஞ்சு போச்சு.
இப்போதைக்கு எனக்கு இங்க இருந்து கீழ போகணும்.
நான் எந்த ஒரு யோசனையும் இல்லாம, அந்த வயர் கட்டில்ல இருந்து சட்டுனு எறங்கினேன்.
நான் எந்திரிச்ச வேகத்துல என் கால் லேசாத் தடுமாறுச்சு.
என் தொடைகள் நடுங்குனதுனால என்னால கரெக்ட்டா பேலன்ஸ் பண்ணி நிக்க முடில.
நான் ஒரு நடுக்கத்தோட, தரைல கிடந்த என் புடவைய பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)