Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-----------------
Part 178 - 1:
-----------------

இது எல்லாமே இப்போ எனக்கு ஒரு புது உலகமா மாறிப் போயிருந்துச்சு.

நான் அவனோட நெஞ்சுல அவ்ளோ அமைதியாச் சாஞ்சிருந்தேன்.

ஆனா எனக்குள்ள இன்னும் அந்தச் சந்தேகம் இன்னும் சுத்தமாப் போகல.

அவன் சொன்ன அத்தனை கதைகளும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு ரவுண்டு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் லேசா என் தலையத் தூக்கினேன்.

அவனோட முகத்தை உத்துப் பாத்தேன்.

அவன் கண்ண மூடிக்கிட்டு அவ்ளோ ரிலாக்ஸாக் கிடந்தான்.

அவனப் பாக்க அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா, எதும் தெரியாதவன் மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் மூஞ்சிய உத்துப் பாத்தேன்.

இவன் ஒன்னும் பாக்க ஹேன்ட்சம் கிடையாது.

சினிமாவுல வர்ற ஹீரோ மாதிரியோ, இல்ல சாக்லேட் பாய் மாதிரியோ இல்ல.

ரொம்ப சாதாரணமான முகம்.

ஸ்கின் கலரும் நல்ல டார்க் தான்.

உடம்பும் வாட்டசாட்டமா, ஜிம்முக்கு போறவன் மாதிரிலாம் இல்ல.

என்னய விட குள்ளம் வேற.

வெளிய இருந்து பாக்குற யாருக்கும், இவன ஒரு வாட்ச்மேனாத் தான் பாக்கத் தோணும்.

யாருமே இவனத் திரும்பிப் பாத்து சைட் அடிக்கிற அளவுக்கு இவன்கிட்ட எந்த ஒரு லுக்கும் இல்ல.

ஒரு சாதாரண ஆளு.

நான் கூட மொதல்ல இவனப் பாத்தப்போ, இவன்லாம் ஒரு ஆளானு நெனச்சேன்.

எங்கயாவது ரோட்ல பாத்தா, ரெண்டாவது தடவ திரும்பிப் பாக்கக் கூடத் தோணாது.

ஆனா... இவனுக்குப் பின்னால இப்டி ஒரு லிஸ்ட் இருக்குங்குறத என்னால நம்பவே முடில.

ஆறு பேரு.

ஆறு பொண்ணுங்கள இவன் இதுக்கு முன்னாடி தொட்டுருக்கான்.

இப்போ ஏழாவதா நான்.

அதுவும் என்னைய மாதிரி ஒருத்தி இவன் மடியில அம்மணமாப் படுத்துக் கிடக்கேன்.

அந்தக் காலேஜ் பொண்ணு, அந்த நர்ஸ், அந்தப் பணக்கார வீட்டுக்காரி...

இவங்க எல்லாரும் எப்டி இவன் வலையில விழுந்தாங்க?

இவனோட இந்த லுக்கப் பாத்தா அவங்க மயங்கிருப்பாங்க?

கண்டிப்பா இல்ல.

அப்போ வேற ஏதோ ஒன்னு இவன்கிட்ட இருக்கு.

அது என்னனு என் மூளைக்குள்ள ரொம்ப வேகமா ஓடிச்சு.

கண்டிப்பா இவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி ஒரு மெயின் ரீசனா இருக்கும்.

அந்த சைஸப் காமிச்சு தான் அந்தப் பொம்பளைங்கலாம் இவன் கூடப் படுக்க சம்மதிக்க வச்சுருப்பானு தோணுச்சு.

ஆனா அது மட்டும் இல்ல.

இவன் தொட்ட ஆறு பேருமே நல்லா விவரம் தெரிஞ்சவங்க.

ஒரு பொண்ண இவன் அப்ரோச் பண்ற விதம்.

அவளோட உடம்ப இவன் எவ்ளோ ரசிச்சு உத்துபாக்குறான்ங்குற அந்தப் பார்வை.

இவன் பாக்க எவ்ளோ லோ-கிளாஸ் ஆவா இருந்தாலும், தொடும்போது சாஃப்ட்டாத் தொடுறான்.

இவன் கூட ஒரு பத்து நிமிஷம் பேசுனா, பொம்பளைங்க அப்டியே சொக்கிப் போயிடுவாங்க போல.

அவன் குடுக்குற அந்த அட்டென்ஷன் ஸ்பெஷலா இருக்கு.

ஒரு பொண்ணு அவளோட புருஷன்கிட்ட கூட எதிர்பார்க்காத ரசனைய இவன் குடுக்குறான்.

அதான் இவனோட சீக்ரெட் வெப்பனா இருக்குமோனு என் மனசு கேட்டுச்சு.

இவனுக்காக இவ்ளோ பொண்ணுங்க அவங்க புருஷன ஏமாத்தியிருப்பாங்க?

இல்ல, இவனோட அந்த மொரட்டு சுன்னிக்காக ஏமாத்தியிருப்பாங்களா?

நானும் இப்போ அதத் தான பண்ணிட்டு இருக்கேன்.

கார்த்திக் குடுக்காத அந்த ஸ்பரிசத்த இவன் குடுத்த உடனே, நான் அப்டியே உருகிட்டேன்.

அதே மாதிரித் தான் அந்த அஞ்சு பொண்ணுங்களும் உருகிருப்பாங்க.

என்னையவே இவன் எப்டி எல்லாம் பேசி மயக்கிட்டான்?

வெறிச்சு பாக்க ஆரம்பிச்சு, அப்புறம் லிஃப்ட்க்குள்ள ஒரு லெவல்க்கு போய், இப்போ மாடி வரைக்கும் என்னைய இழுத்துட்டு வந்துட்டான்.

இவன் மேல தப்பு சொல்றதா, இல்ல இவனோட அப்ரோச்க்கு மயங்குன என் மேல தப்பு சொல்றதானு எனக்கே கொழப்பமா இருந்துச்சு.

ஒரு சாதாரண வாட்ச்மேன், இவ்ளோ பொண்ணுங்கள எப்படி பெட்டுக்குக் கொண்டு போனான்ங்குற அந்த ஒரு விஷயம்...

அது எனக்குள்ள இவனப் பத்தின சந்தேகத்த இன்னும் அதிகமாக்குச்சு.

இவன் சொல்ற மாதிரி இது எல்லாமே தானா நடந்திருக்குமா?

இல்ல இவன் பிளான் பண்ணி, அவங்க வீக்னெஸ்ஸ தெரிஞ்சுக்கிட்டு அவங்கள லாக் பண்ணிருப்பானா?

என்னைய லாக் பண்ணதும் அப்டித் தானா?

என் புருஷன் என்ன கவனிக்கல, எனக்கு ஆச இருக்குங்குறத இவன் நோட் பண்ணிருப்பானோ?

அதான் அவ்ளோ தைரியமா எங்கிட்ட மெசேஜ் பண்ணானா?

பாக்கத் தான் பாவம் மாதிரி, ஒன்னும் தெரியாதவன் மாதிரி நடிக்கிறான்.

ஆனா உள்ளுக்குள்ள இவன் ஒரு பக்காவான பிளேபாய்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

இவன் பாக்க எவ்ளோ குட்டையா இருந்தாலும், இவனோட கான்பிடன்ஸ் அவ்ளோ ஹையா இருக்கு.

இவன நெனைக்கும்போது எனக்கு அவ்ளோ ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

வெளியே எவ்ளோ வெள்ளந்தியா மூஞ்சிய வெச்சுருக்கான்.

ஆனா இவனோட ஒவ்வொரு மூவ்மென்ட்டும் அவ்ளோ கால்குலேட்டடா இருக்கு.

எத்தனை பொண்ணுங்கள இவன் இப்டித் தவிக்க விட்டுருப்பான்னு நெனைக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு உதறல் வந்துச்சு.

இவனோட அந்தச் சாஃப்ட்டான பேச்சுக்குப் பின்னாடி ஒரு வலை இருக்கு.

அந்த வலைல தான் நானும் இப்போ மாட்டிக்கிட்டு இருக்கேன்.

சாதாரண ஆளு மாதிரி இருந்துக்கிட்டே இப்டி அசால்ட்டா பொண்ணுங்கள மடக்குறான்.

இவனோட மூளை எவ்ளோ ஷார்ப்பா வேலை செய்யுதுனு நெனச்சேன்.

ஒரு பொண்ணு எப்போ வீக் ஆவா, எப்போ அவள நெருங்கணும்னு இவனுக்குத் துல்லியமாத் தெரிஞ்சிருக்கு.

அதனால தான், அந்த நர்ஸோ, காலேஜ் பொண்ணோ எல்லாரும் இவனத் தேடிப் போயிருக்காங்க.

இவனோட இந்த வித விதமான முகத்தப் பாத்து எனக்கு லேசாச் சிரிப்பும் வந்துச்சு, பயமும் வந்துச்சு.

ஆனா இவன் செஞ்ச காரியங்கள்லாம் அப்டி இல்லையே.

நான் என் ஆள்காட்டி விரலால அவனோட நெஞ்சுல லேசா ஒரு கோடு கிழிச்சேன்.

என் விரல் அவனோட வேர்வையில உரசும்போது ஒரு குறுகுறுப்பு வந்துச்சு.

"டேய்..." னு நான் ரொம்ப மெதுவா, ஆனா ஒரு சந்தேகத்தோட கூப்பிட்டேன்.

அவன் லேசா முழிச்சு என்னைப் பாத்தான்.

"சொல்லுடி..." னு அவன் முனகுனான்.

நான் அவனை ஒரு மாதிரி உத்துப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள இருந்தத அப்டியே கேக்க முடிவு பண்ணேன்.

"நீ எங்கிட்ட பொய் சொல்றியாடா?" னு நான் கேட்டேன்.

அவன் முகம் சட்டுனு லேசாக் கொழம்புச்சு.

"என்னடி கேக்குற? என்ன பொய் சொன்னேன் நான்?" னு அவன் லேசாப் பதறுனான்.

நான் என் இடுப்ப லேசா நெளிச்சு, அவனுக்கு இன்னும் நேரா வந்தேன்.

"இந்த அபார்ட்மெண்ட்ல நான் மட்டும்தானு நீ சத்தியம் பண்ண..."

"ஆனா நீ என்னைய ஹேண்டில் பண்ண விதம்லாம் ரொம்பத் தெளிவா இருந்துச்சு..."

"என்னைய எப்டி மயக்கணும்... எப்டிப் பேசி என் மனச மாத்தணும்னு உனக்கு அவ்ளோ கரெக்ட்டாத் தெரிஞ்சிருக்கு..."

"என்னைய எப்டி லாக் பண்றதுனு நீ முன்கூட்டியே பிளான் பண்ண மாதிரித் தான்டா தோணுது..."

"சத்தியமாச் சொல்லு... அந்த அஞ்சு பேருகிட்டயும் இதே வித்தையத் தான் காட்டுனியா நீ?"

"அவங்ககிட்டயும் இப்டித் தான் பவ்யமா, ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி நடிச்சியாடா?"

நான் கேள்விய அடுக்கிக்கிட்டே போனேன்.

என் குரல்ல ஒரு லேசான கோபமும், கூடவே ஒரு ஏமாற்றமும் கலந்து இருந்துச்சு.

நான் ஏதோ அவனுக்கு அவ்ளோ ஸ்பெஷல்னு நெனச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா இப்போ, நான் வெறும் அவனோட லிஸ்ட்ல ஏழாவது ஆளு தானாங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள வந்துச்சு.

அந்த நெனப்பு என்னோட ஈகோவ லேசா உரசுச்சு.

ஒரு பொம்பளைக்குத் தான் மட்டும் தான் ஸ்பெஷல்னு நெனைக்குறது அவ்ளோ பிடிக்கும்.

ஆனா இவனோட இந்தப் பழைய அனுபவங்கள் என்னைய ஒரு மாதிரித் தவிக்க விட்டுச்சு.

"அவங்ககிட்டயும் இப்டித் தான் என் தேவதை, என் உசுருனு டயலாக் உட்டியாடா நீ?"

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அவனைக் கூர்மையாப் பாத்தேன்.

என் கண்கள்ல ஒரு கேள்விக்குறி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் நான் கேட்டதக் கேட்டுட்டு லேசாச் சிரிச்சான்.

அந்தச் சிரிப்பு எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கடுப்ப ஏத்துச்சு.

"ஏன்டா சிரிக்கிற? நான் எவ்ளோ சீரியஸாக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்..." னு நான் அவன் நெஞ்சுல லேசா அடிச்சேன்.

அவன் என்னோட கையப் புடிச்சுக்கிட்டான்.

என் விரல்கள மெதுவாத் தன் உதட்டுக்குக் கொண்டு போனான்.

என் கை விரல்ல அவ்ளோ ஆசையா ஒரு முத்தம் குடுத்தான்.

"பவி... நீ என்னையப் புரிஞ்சுக்கலடி..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவாச் சொன்னான்.

அவன் என்னையத் தன் பக்கம் இன்னும் லேசா இழுத்தான்.

நான் அவனோட நெஞ்சோடு ஒட்டிக்கிட்டேன்.

அவனோட கைகள் என்னோட தோள்பட்டைய இதமாச் சுத்திப் புடிச்சுக்கிச்சு.

அவன் என்னோட முகத்தை லேசா நிமிர்த்தித் தன் கண்ணைப் பாக்க வெச்சான்.

"நீ அவங்களப் பத்தி நெனச்சுக்கிட்டு இருக்காதடி.."

"அவங்கல்லாம் எனக்கு ஜஸ்ட் ஒரு தேவைடி... அவ்ளோதான்..."

"அவங்ககிட்ட எனக்கு எந்த ஒரு ஃபீலிங்ஸும் கிடையாது..."

"அவங்களப் பாக்கும்போதெல்லாம் வெறும் ஆச மட்டும் தான்டி வரும்..."

"அவங்ககிட்ட நான் ஒரு நாளும் இப்டிலாம் பேசுனதே இல்லடி..."

"அவங்களுக்குத் தேவையானது என் உடம்பு... எனக்குத் தேவையானது அவங்க உடம்பு... அவ்ளோதான்டி எங்க உறவு..."

அவன் சொல்லச் சொல்ல நான் அமைதியாக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா என்னோட மனசு இதுக்கெல்லாம் அவ்ளோ சீக்கிரம் ஓகே சொல்ல ரெடியா இல்ல.

நான் அவன் நெஞ்சுல இருந்து என் முகத்தை லேசாப் பின்னாடி இழுத்தேன்.

"இதெல்லாம் கேக்க நல்லாத் தான்டா இருக்கு..." னு நான் லேசான வறட்டுச் சிரிப்போட சொன்னேன்.

"ஆனா என்னால அவ்ளோ ஈஸியா நம்ப முடில பிரகாஷ்..."

"நீ இவ்ளோ பவ்யமாப் பேசுறதப் பாத்தா எனக்கு இன்னும் தான் டவுட் வருது..."

"உண்மையச் சொல்லு... அவங்கள எல்லாம் எப்டிடா கரெக்ட் பண்ணி உன் வழிக்கு கொண்டு வந்த?"

"நீயா அவங்கள உஷார் பண்ணியா? இல்ல அவங்களா உங்கிட்ட வந்தாங்களா?"

நான் அவனோட கண்ண நேராப் பாத்துக் கேட்டேன்.

என் குரல்ல ஒரு பொசசிவ்னெஸ்ஸும், கூடவே ஒரு தவிப்பும் ஒன்னாச் சேந்து வந்துச்சு.

"பவி... ப்ளீஸ்டி... இப்போ எதுக்குடி அதுலாம் நோண்டுற?"

"அவங்களப் பத்திப் பேசி என் மூடை ஏன்டி ஸ்பாயில் பண்ற?" னு அவன் தப்பிக்கப் பாத்தான்.

"ஓஹோ... மூட் ஸ்பாயில் ஆயிடுமாக்கும்?" னு நான் என் புருவத்த லேசாத் தூக்கினேன்.

"எங்கிட்ட மறைக்காமச் சொல்லுடா..."

"அந்த ஆறு பேரையும் எப்டித் தவிக்க விட்ட? உன்னோட சுன்னியக் காட்டியே அவங்கள லாக் பண்ணியா?"

நான் ரொம்ப ஓப்பனாவே கேட்டுட்டேன், அதுவும் அவனோட சுன்னின்னு சொல்லியே கேட்டுட்டேன்.

"சத்தியமா இல்லடி... நான் எந்த பிளானும் பண்ணல..."

"அவங்களாத் தான்டி எங்கிட்ட வந்தாங்க..." னு அவன் பதறுனான்.

"எல்லாம் அவங்களா வந்தாங்களா? நீ ஏதோ ரொம்பக் கியூட்டான சாக்லேட் பாய் பாரு..."

"உன்னையப் பாத்ததும் அவங்கல்லாம் அப்டியே மயங்கி விழுந்துட்டாங்களாக்கும்?"

நான் கேலியாச் சிரிச்சேன்.

"உன்னோட இந்த பேச்ச வெச்சுத் தானடா எல்லாரையும் மடக்குற?"

"பக்காவா ஸ்கெட்ச் போட்டுத் தான் அவங்களத் தூக்கிருப்ப நீ..."

நான் அவன விடாமத் துருவுனேன்.

அவன் ஒரு பெருமூச்சு விட்டான்.

அவனோட நெஞ்சுல என் கை லேசா உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.

"பவி... நான் சொல்றதக் கேளுடி..."

"நான் அவங்க பின்னாடி எல்லாம் அலைஞ்சது கிடையாது..."

"சிச்சுவேஷன் அப்டி அமைஞ்சுது... நடந்துச்சு... அவ்ளோதான்..."

"நான் வேணும்னு எவளையாவது தேடிப் போனதுனா அது நீ ஒருத்தி தான்டி..." னு அவன் ரொம்ப ஸ்ட்ராங்காச் சொன்னான்.

"பொய் சொல்லாதடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"எல்லா பொண்ணுங்ககிட்டயும் இதத் தான நீ சொல்லுவ?"

"என்னைய என்ன அவ்ளோ முட்டாள்னு நெனச்சியா?"

"நீ இவ்ளோ பெரிய ஆளுனு நான் நெனச்சுப் பாக்கவே இல்லடா..."

"இப்போ உன்னையப் பாக்கவே எனக்கு ஒரு மாதிரி டவுட்டாத் தான் இருக்கு..."

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அவனைக் கூர்மையாப் பாத்தேன்.

அவன் கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருந்தான்.

என் கண்ணையே உத்துப் பாத்தான்.

அவன் முகத்துல இப்போ எந்த ஒரு பதற்றமும் இல்ல.

ரொம்பத் தெளிவா, என்னையப் பாத்து ஒரு கேள்வி கேட்டான்.

"நான் உங்கிட்டப் பொய் சொல்லணும்னு நெனச்சுருந்தா... எனக்குப் பழக்கமே இல்லனு ஒரே வார்த்தையில சொல்லிட்டுப் போயிருப்பேன்ல?"

அவன் அப்டிக் கேட்டதும் நான் அப்படியே உறைஞ்சுட்டேன்.

"உனக்கு என்னோட பாஸ்ட் பத்தி எப்டிடி தெரியும்?"

"நான் முன்னாடி பண்ணதெல்லாம் உனக்கு யார் வந்து சொல்லப் போறா?"

"நான் ரொம்ப நல்லவன், உன்கூடதான் எனக்கு பஸ்ட் டைம்னு நான் ஒரு பொய் சொல்லியிருந்தா நீ நம்பியிருக்க மாட்டியா?"

அவன் கேக்குறதுல நியாயம் இருந்துச்சு.

நான் என் கண்ண சிமிட்டாம அவனையே பாத்தேன்.

"நீ என் வாழ்க்கையில எனக்குக் கெடைச்ச பொக்கிஷம்டி..."

"உங்கிட்ட நான் எந்த ஒரு பொய்யும் சொல்லக் கூடாதுனு தான்டி இந்த நிமிஷம் வரைக்கும் உண்மையைச் சொன்னேன்..."

"எனக்குத் தெரியும், இதச் சொன்னா நீ கோபப்படுவ, என்னையத் தப்பா நெனப்பனு..."

"ஆனா அதையும் மீறி உங்கிட்டச் சொன்னதுக்குக் காரணம்..."

"நீ எனக்குப் வேணும்... ஆனா எந்தப் பொய்யும் சொல்லாம, நீ எனக்கு வேணும்டி..."

அவன் சொல்லச் சொல்ல எனக்குள்ள இருந்த சந்தேகம்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பனிக்கட்டி மாதிரி உருக ஆரம்பிச்சுது.

ஆமா, இவன் நெனச்சுருந்தா 'நீ தான் எனக்கு ஃபர்ஸ்ட்'னு சொல்லி ஈஸியா என்னைய ஏமாத்திருக்கலாம்.

ஆனா இவன் அவ்ளோ நேர்மையா, தப்பா நெனச்சாலும் பரவால்லனு உண்மையைச் சொல்லிருக்கான்.

இந்த ஒரு விஷயம் என்னைய எதோ பண்ணுச்சு.

என் மனசுக்குள்ள இவன் மேல இருந்த மரியாதை இன்னும் லேசா அதிகமாச்சு.

ஆனாலும் என்னோட அந்தத் தயக்கம் என்னைய முழுசா விடல.

நான் லேசா என் புருவத்தத் தூக்கினேன்.

"ம்ம்ம்... இதப் பாத்தா ஏதோ புது பிளான் மாதிரி இருக்கே?" னு நான் லேசாக் குறும்பாக் கேட்டேன்.

"என்னடி பிளான்?" னு அவன் முழிச்சான்.

"உண்மையச் சொல்ற மாதிரிச் சொல்லி என்னையச் சிம்பதி க்ரியேட் பண்ணி லாக் பண்ற பிளானா டா இது?"

"இதே மாதிரி உன்னோட நேர்மையக் காட்டித் தான் அந்த அஞ்சு பேரையும் கரெக்ட் பண்ணியா?"

நான் சும்மா அவனை நோண்டிக்கிட்டே இருந்தேன்.

"அய்யோ... நீ திருந்தவே மாட்டடி..." னு அவன் செல்லமாச் சிரிச்சான்.

"நான் என்ன சொன்னாலும் அதுல நீ எதாவது ஒரு குத்தத்தக் கண்டுபிடிச்சுருவ போலயே..."

"ஆமா... எப்டிப் பார்த்தாலும் நீ ஒரு பிளேபாய் தான்னு எனக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சு போச்சு..."

"சரி, இப்போ சொல்லு..." னு நான் கொஞ்சம் சீரியஸா மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டேன்.

"இந்த அபார்ட்மெண்ட்ல என்னையத் தவிர வேற யாரும் இல்லனு நீ சத்தியம் பண்ண..."

"ஆனா இப்போ இல்லனாலும், நாளைக்கு வேற எவளாவது உன்னையக் கூப்பிட்டா நீ போக மாட்டேங்குறதுக்கு என்னடா கேரண்டி?"

நான் என் மனசுல இருந்த அந்த மெயின் பயத்த சொன்னேன்.

இவனை இப்போதைக்கு நான் கண்ட்ரோல்ல வெச்சுருந்தாலும், இவனோட இந்தக் கேரக்டரப் பாத்தா நாளைக்கு வேற எவளையாவது பாத்து இவன் சைட் அடிச்சா என்ன பண்றது?

இந்தக் கேள்வி என்னைய ரொம்பவே டிஸ்டர்ப் பண்ணுச்சு.

நான் அவனோட நெஞ்சுல இருந்து என் கையை எடுத்தேன்.

பிரகாஷ் என் முகத்தப் பாத்து லேசாப் புன்னகைச்சான்.

அவன் தன்னோட கையத் தூக்கி, என்னோட கன்னத்துல அவ்ளோ ஆசையா வெச்சான்.

அவனோட கட்டை விரல் என்னோட உதட்ட லேசா வருடிச்சு.

"பவி..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, அவ்ளோ கியூட்டா கூப்பிட்டான்.

"சொல்லு..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"நீ என் லைஃப்க்கு வந்த அப்புறம்... என் கண்ணுக்கு வேற யாரும் தெரிய மாட்டாங்கடி..."

"நான் இங்க இருக்கிற வரைக்கும், என் உடம்பும் உசுரும் உனக்கு மட்டும் தான்டி..."

"வேற யார் என்னையக் கூப்பிட்டாலும், நான் அவங்கள திரும்பிப் பாக்க மாட்டேன்டி..."

"இது சத்தியம்..." னு அவன் அவ்ளோ கிளியராச் சொன்னான்.

எனக்கு அதக் கேக்கும்போது மனசுக்குள்ள அவ்ளோ ஒரு நிம்மதியா இருந்துச்சு.

"நிஜமாவாடா?" னு நான் சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கேட்டேன்.

"ஆமாடி..."

"உனக்கு அப்புறம் என்னோட உடம்புல உரிமை இருக்குறதுனா... அது நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போற பொண்ணுக்கு மட்டும் தான்டி..."

அவன் 'கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போற பொண்ணு' னு சொன்னதும் எனக்குள்ள ஏதோ சட்டுனு திக் னு ஆச்சு.

அவன் என்னைக்கு இருந்தாலும் ஒரு பொண்ணக் கல்யாணம் பண்ணிப்பான்ங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள லேசா ஒரு வலியை உருவாக்குச்சு.

"அப்போ நான் கல்யாணம் ஆனா, வேற எந்தப் பொண்ணு கூடவும் இருக்க மாட்டேன்டி...: னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் அவனையே உத்துப் பாத்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்னத் தவிப்பு.

"ஓஹோ... அப்போ கல்யாணம் ஆனா நீ ரொம்ப நல்லவனா மாறிடுவ?" னு நான் லேசாக் கிண்டலாப் கேட்டேன்.

"ஆமாடி... பொண்டாட்டினு ஒருத்தி வந்த அப்புறம், அவளுக்குத் துரோகம் பண்ணக் கூடாதுல?" னு அவன் ரொம்ப நேர்மையாச் சொன்னான்.

அவன் சொன்ன அந்த வார்த்தை, 'பொண்டாட்டிக்குத் துரோகம் பண்ணக் கூடாது' னு அவன் சொன்னது என்னைய லேசாச் சுருக்குனு குத்துச்சு.

நான் இப்போ என் புருஷனுக்குத் துரோகம் பண்ணிக்கிட்டுத் தான இங்கக் கிடக்கேன்?

ஆனா நான் அந்தப் டாப்பிக்க இப்போ எடுக்க விரும்பல.

பதிலா என்னோட அந்த ஈகோ, என்னோட அந்தப் பொசசிவ்னெஸ் என்னைய இன்னொரு கேள்வி கேக்க வெச்சுது.

"சரி... அப்போ உனக்குக் கல்யாணம் ஆகிடுச்சுன்னா... என்னையும் விட்டுடுவியாடா?"

நான் அப்டிக் கேக்கும்போது என் குரல் லேசா உடைஞ்சுது.

நான் வேணும்னே விளையாட்டாக் கேட்டாலும், அதுக்குள்ள ஒரு நிஜமான பயம் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

அவனுக்குக் கல்யாணம் ஆகிட்டா அவன் என்னையத் தொட மாட்டானாங்குற நெனப்பு எனக்கு லேசாத் தவிப்பா இருந்துச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சான்.

அவனோட அந்தச் சிரிப்புல ஆயிரம் அர்த்தம் இருந்துச்சு.

அவன் என் இடுப்பத் தன் பக்கம் இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்தான்.

"உன்னையா?" னு அவன் ஹஸ்கியா முனகுனான்.

"ஆமாடா... கல்யாணம் ஆனா நீ என்னைய விட்டுடுவ தான?" னு நான் என் தாடைய அவன் நெஞ்சுல இடிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

"லூசு..." னு அவன் என் நெத்தியில ஒரு முத்தம் குடுத்தான்.

"அவ எனக்குப் பொண்டாட்டியா வரப் போறவ..."

"ஆனா நீ என்னோட உசுருடி..."

"நீ அவளுக்கு முன்னாடியே என் உசுருக்குள்ள வந்துட்டடி..."

"அதனால உனக்கு எப்போவுமே ஒரு ஸ்பெசல் இடம் இருக்குடி..." னு அவன் அவ்ளோ ரசனையாச் சொன்னான்.

"ஸ்பெசல் இடம்? அப்டினா?" னு நான் லேசாப் புருவத்தத் தூக்குனேன்.

"அப்டினா... எனக்கு எவ்ளோ புள்ளைங்க இருந்தாலும் சரி... என் பொண்டாட்டி என் கூடவே இருந்தாலும் சரி..."

"என் பவித்ரா என்னைய எப்போ கூப்பிட்டாலும்... என்னோட உடம்பு அவளுக்கு மட்டும் தான்டி..." னு அவன் என் கண்களைப் பாத்து அவ்ளோ காதலோடயும் தவிப்போடயும் சொன்னான்.

"நீ கூப்பிடுறப்போல்லாம் நான் உனக்காக ஓடி வருவேன்டி..."

"உன்னையத் தவிர்த்துட்டு என்னால ஒரு நாளும் இருக்க முடியாதுடி..."

அவனோட இந்த வார்த்தைகள்...

இது எவ்ளோ தப்பான ஒரு வாக்குறுதினு எனக்குத் தெரியும்.

அவன் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போற பொண்ணுக்குப் பண்ணப் போற ஒரு பெரிய துரோகம் இது.

ஆனா... ஒரு பொம்பளையா எனக்கு அதக் கேக்கும்போது அவ்ளோ ஒரு மிதப்பா இருந்துச்சு.

எனக்காக அவன் எந்த லெவலுக்கு வேணாலும் எறங்குவான்னு தெரிஞ்சது எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

என்னோட அந்தச் சந்தேகம், அந்த ஈகோ எல்லாமே சட்டுனு காத்துல பறந்து போச்சு.

எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா வந்துச்சு.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் தக்காளிப் பழம் மாதிரிச் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

அந்த மங்கலான லைட்ல கூட நான் வெக்கப்படுறத அவன் பாத்துருவான்னு எனக்குத் தவிப்பா இருந்துச்சு.

நான் என் முகத்தை டக்குனு அவனோட நெஞ்சுக்குள்ள மறைச்சுக்கிட்டேன்.

என் முடி எல்லாம் அவன் முகத்துல விழுந்து மூடிக்கிச்சு.

"டேய்... போதும்டா... நிப்பாட்டு..." னு நான் ஒரு சிணுங்கலோட சொன்னேன்.

"ரொம்பத் தான்டா ரீல் விடுற நீ..."

நான் அவனப் பாக்காமயே, அவன் நெஞ்சுல முகம் புதைச்சுக்கிட்டே பேசுனேன்.

"ஏதோ சினிமா ஹீரோ மாதிரி டயலாக்லாம் பேசுற..."

"உனக்குச் சினிமாவுல நடிக்கிற ஆச ஏதும் இருக்காடா?" னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே அவனக் கிண்டல் பண்ணேன்.

நான் வெளிய இப்டிக் கிண்டல் பண்ணாலும், உள்ளுக்குள்ள நான் அவ்ளோ சந்தோஷத்துல மிதந்துகிட்டு இருந்தேன்.

ஒரு பொம்பளைக்குத் தன் அழகைப் புகழ்றதக் கேக்குறது அவ்ளோ பிடிக்கும்.

அதுவும் அவ தான் உலகத்துலயே பெஸ்ட்னு ஒரு ஆம்பளை உருகி உருகிச் சொல்லும்போது...

அந்தப் பொண்ணோட மனசு அப்படியே சொர்க்கத்துல பறக்குற மாதிரித் தான் இருக்கும்.