[anaamika]

Update – 83



అమృత : అన్నా, నా చదువు అయిపోయాక నేను కూడా ఇక్కడే జాబ్ చేస్తాను.

నేను : ముందు నువ్వు పెద్దదానివి అవ్వు.

అప్పుడు తను ఒక్కసారిగా తన ఛాతిని ముందుకి చాచి గర్వంగా మాట్లాడింది.

అమృత : నేను పెద్దదాన్నైపోయాను, 10వ తరగతి కూడా పూర్తయింది. నా ఈడు పిల్లలందరూ ఇంకా కాలేజ్లో 8వ తరగతే చదువుతున్నారు, ఈ వయసులోనే మెట్రిక్ ని పూర్తి చేసిన ఏకైక అమ్మాయిని నేనే.

నేను : గుడ్.. అయితే నీకు కూడా జాబ్ పక్కా. సంతోషమేగా ?

అది వినగానే తను ఎగిరి గంతేసి నన్ను కౌగిలించుకుంది. తన ఎద భాగం నాకు స్పష్టంగా తగిలింది. ఆ తర్వాత తను పక్కకి జరిగింది, చాలా సంతోషంగా కనిపించింది.

కిరణ్ : రాహుల్, కంగ్రాచులేషన్స్ !

నేను : చాలా త్వరగా గుర్తొచ్చింది నీకు !

కిరణ్ : మీరు అంత బిజీగా ఉంటే విష్ చేసే అవకాశం ఎక్కడ దొరుకుతుంది ?

నేను : హమ్మయ్య.. థాంక్స్.

మోహిని : నేనైతే నిన్ను నిదానంగా విష్ చేస్తానులే.

నేను : సరే బాబా, నీకు ఎప్పుడు అనిపిస్తే అప్పుడే చెయ్.

అంతలో కోమలి అక్కడికి వచ్చింది.

కోమలి : ఇక్కడ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు?

హేమ : కోమలి, ఇక్కడ మాటలు కాదు, జాబ్ ఇంటర్వ్యూలు జరుగుతున్నాయి.

అందరూ నవ్వారు.

కోమలి : హేమ, నువ్వు నాకొక హెల్ప్ చేయాలి, ప్లీజ్ నాతో రావా ?

ఆంటీ : ఏం హెల్ప్ అమ్మా ?

కోమలి : ఆంటీ, నేను ఆదిలాబాద్ కి వెళ్లాలి, నేను షాపింగ్ చేసుకోవాల్సి ఉంది. రాహుల్ ఏమో బిజీగా ఉంటాడు, అందుకే మీరు పర్మిషన్ ఇస్తే హేమని రెండు మూడు రోజులు మా ఇంటికి తీసుకెళ్తాను.

ఆంటీ : అయ్యో దానిదేముంది తల్లి, రాహుల్ ఇంటికి వెళ్ళడానికి అదృష్టం ఉండాలి. తను రావాలనుకుంటే తప్పకుండా తీసుకెళ్లు. రెండు మూడు రోజులే కాదు, కావాలంటే నాలుగు ఐదు రోజులు ఉంచుకో.

కోమలి : థాంక్యూ ఆంటీ, ఏంటి హేమ, వస్తావా ?

హేమ నా వైపు చూసింది, నేను కన్ను కొట్టాను. మోహిని అది చూసి విషయం అర్థం చేసుకుంది.

హేమ : సరే వస్తాను, నాకూ కొంచెం షాపింగ్ చేయించాలి మరి.

కోమలి : హాహాహా.. తప్పకుండా ! నా జేబులో నుండి డబ్బులేం ఖర్చు చేయనుగా (రాహుల్ ఉన్నాడుగా), నీకు నచ్చినంత షాపింగ్ చేసుకో.

సుమ : అయితే నేను కూడా వస్తాను !

ఆంటీ : మరి ఇంట్లో పనులు ఎవరు చేస్తారు ? ఒకరి తర్వాత ఒకరు వెళ్ళండి.

దాంతో సుమ సైలెంట్ అయిపోయింది.

సోమేశ్ : అరేయ్, టైం 3 గంటలు అవుతోంది. నేను నా రూముకి వెళ్లి ఈరోజు నుండే పని మొదలుపెట్టేయనా ?

అందరూ నవ్వారు.

నేను : సరే, హేమని ఇక్కడే వదిలేసి మీరందరూ వెళ్లండి.

అందరూ 'బై' చెప్పి వెళ్లడం మొదలుపెట్టారు. హేమ, కోమలి, మోహిని మాత్రం అక్కడే ఆగారు.

ఆంటీ : (కొంచెం దూరం వెళ్ళాక) మోహిని, నువ్వు రావట్లేదా ?

మోహిని : అమ్మ, మీరు వెళ్ళండి, నేను రెండు నిమిషాల్లో వచ్చేస్తాను.

సోమేశ్ : త్వరగా రా మరి.

మోహిని : సరే.

అందరూ వెళ్ళిపోయాక ఇప్పుడు కోమలి, మోహిని, హేమ లు మాత్రమే మిగిలారు.

నేను : మోహిని, టైం చాలా అయింది, రా నిన్ను కారు వరకు దింపుతాను.

మోహిని నాతో ఏదో మాట్లాడాలని ఆగిందని నాకు తెలుసు.

మోహిని : హా.. పదా. కోమలి బై, వెళ్లేముందు తప్పకుండా మా ఇంటికి రా.

కోమలి : తప్పకుండా వస్తాను, బై.

అక్కడినుండి నడుచుకుంటూ వెళుతున్నప్పుడు  

మోహిని : ఏంటి మిస్టర్, ఏంటి మీ ప్లాన్ ?

నేను : ప్లాన్ ఏం లేదు, అలా కోమలే చెప్పింది, నాకేం తెలియదు.

మోహిని : నిజంగానేనా ?

నేను : నువ్వే ఆలోచించు, నేను కోమలికి చెబితే తనకి అనుమానం రాదా ?

మోహిని : హమ్.. సరే కానీ, తను అడిగిన పని చేసి పెట్టు, ఇప్పుడు ఎలాగో మంచి ఛాన్స్ దొరికింది కదా.

నేను : ట్రై చేస్తాను. ఇంతకీ ముందు వైపు నుండి మొదలుపెట్టనా లేక వెనక నుండా ?

మోహిని : ముందు నుండే మొదలుపెట్టు, తనకి అక్కడే సెగలు పుడుతున్నాయి.

నేను : మరి సుమ సంగతి ?

మోహిని : తన గురించి కూడా ఏదో ఒకటి ఆలోచిద్దాంలే.

నేను : నేను ఆల్రెడీ ఒకటి ఆలోచించాను.

మోహిని : ఏంటది ?

నేను : తర్వాత చెబుతానులే, కారు దగ్గరికి వచ్చేశాం. ఓకే బై.

మోహిని : బై.

సోమేశ్ : ఒరేయ్, కనీసం ఇప్పుడైనా చెప్పు ఎప్పుడు వస్తావో ? శేఖర్ అన్న కూడా వచ్చారు కదా, నీకు అసలు టైం దొరుకుతుందా ?

నేను : రేపే ఇంటికి వస్తాను, కజిన్ని కూడా చూడాలి కదా.

సోమేశ్ : సరే, నేను రేపు మార్నింగ్ నుండే జాయిన్ అవుతాను.

నేను : గుడ్, సరే.

అయాన్ : సరే రాహుల్, మళ్ళీ కలుద్దాం.

నేను : ఓకే, పని గుర్తుంది కదా ?

ఫణింద్ర : టెన్షన్ పడకు భయ్యా.

నేను : సరే బై.

అందరూ : బై !

అందరూ వెళ్లిపోయాక నేను మళ్ళీ లోపలికి వెళ్లాను.

నేను : కోమలి, రా అమ్మ వాళ్ల దగ్గరికి వెళ్దాం.

మేము నాన్న, అమ్మ ల దగ్గరికి వెళ్లాము.

నేను : నాన్న, బయల్దేరుదామా ?

నాన్న : హా బేటా, పదా.

నేను : మీరందరూ ఎలా వచ్చారో అలాగే వెళ్లండి. నేను ఇక్కడ పనులన్నీ పూర్తి చేసుకుని కాసేపట్లో వస్తాను.

అమ్మ : జాగ్రత్త బేటా.

నేను : అమ్మ, నువ్వు టెన్షన్ పడకు. నేను కొందరిని వాళ్ల ఇంట్లో డ్రాప్ చేయాలి.

కోమలి : మరి హేమని మీరు తీసుకొస్తారా లేక వేరే కారులో పంపించమంటారా ?

నేను : లేదు, హేమని నేనే తీసుకొస్తాను, మీరందరూ వెళ్లండి.

కోమలి : సరే హేమ, నేను నీకోసం ఇంట్లో వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాను.

హేమ : ఓకే.

ఆ తర్వాత వాళ్ళందరూ అక్కడినుండి వెళ్ళిపోయారు. రిసార్ట్లో ఇప్పుడు హేమ, కావ్య, సైరా, సనా, సైరా పిల్లలు, మరికొందరు లేబర్, గార్డ్స్ మాత్రమే మిగిలారు.

నేను : కావ్య, థాంక్యూ సో మచ్. నా ఊహకి మించి చాలా బాగా పని చేశారు.

కావ్య : మీ ఫంక్షన్ని నా లైఫ్ బెస్ట్ ఈవెంట్లలో ఒకటిగా గుర్తుపెట్టుకుంటాను. మీ పట్ల నాకు చాలా గౌరవం పెరిగింది.

నేను : థాంక్యూ.

కావ్య : థాంక్యూ సైరా.. నాకు హెల్ప్ చేసినందుకు, ఈ కాంట్రాక్ట్ ఇప్పించినందుకు. నువ్వు కనుక నాకు ఈ అవకాశం ఇవ్వకపోతే, ఇంత మంచి వ్యక్తిని నేను కలిసేదాన్ని కాదు.

సైరా : నువ్వు మంచిదానివి కాబట్టి నీకు అందరూ మంచిగానే కనిపిస్తారులే.

నేను : ఓకే లేడీస్, ఇక బయల్దేరుదామా ?

సైరా : హా.. పదండి.

నేను : కావ్య, నీ దగ్గర సైరా కారు ఉంది కదా ?

కావ్య : అవును, దానిలోనే ఇంటికి వెళ్తాను. రేపు దీని కారు దీనికి ఇచ్చేస్తాను, మీరు వీళ్ళని డ్రాప్ చేయండి.

నేను : సరే, నా ముందే ఉండండి.

కావ్య : ఎక్కడ ముందు ఉండాలి ?

నేను : కారులో !

నా మాటలకి కావ్య, సైరా లు నవ్వారు. వాళ్ళ నవ్వు అర్థం నాకు తెలిసిపోయింది. మేమందరం కార్ల దగ్గరికి వెళ్ళాం. కావ్య సైరా కారులో కూర్చుంది. నా కారులో హేమ ముందు సీట్లో, సైరా ఇంకా సనా వెనక సీట్లో, పిల్లలు అందరికంటే వెనక కూర్చున్నారు. ప్రయాణం మొదలైంది. సైరా, సనా వాళ్ళ పిల్లలతో సహా నిద్రపోయారు. హేమ కూడా కళ్ళు మూసుకుని కూర్చుంది. నేను ఫోన్ ని తీసి కావ్య కి మెసేజ్ చేశాను.

కావ్య తో SMS చాట్ :

నేను : నీ 'బ్యాక్' చాలా బాగుంది.

కావ్య : ఏంటి, మీరు నా బ్యాక్ ని చూస్తున్నారా ?

నేను : కనిపిస్తుంటే చూడకుండా ఎలా ఉంటాను ?

కావ్య : మీకు ఎప్పుడు కనిపించింది ?

నేను : ఇప్పుడు కూడా చూస్తున్నాను.

కావ్య : ఏంటి ? ఎలా ? మీరు నా బ్యాక్ ని వీడియో ఏమైనా తీశారా ఏంటి ?

నేను : అబ్బే లేదు, నా కళ్ళ ముందే కనిపిస్తోందిగా.

కావ్య : మీరు దేని గురించి మాట్లాడుతున్నారు ?

నేను : నీ కారు బ్యాక్ లైట్ గురించి !

కావ్య : ఓ మై గాడ్ ! మీరు ఒక్క క్షణం నన్ను భయపెట్టేశారు.

నేను : ఎందుకు ? ఏమైంది ?

కావ్య : ఏం లేదులే.. వదిలేయండి.

నేను : అసలు నువ్వేమనుకున్నావు ?

కావ్య : వదిలేయండి, పొరపాటు అయిపోయింది.

నేను : ఒకవేళ నువ్వు అనుకున్నదే నిజమై ఉంటే, నీకు చెడుగా అనిపించేదా ?

కావ్య : లేదు.

నేను : అయితే దాని గురించే అనుకో.

కావ్య : హాహాహా.. మీరు ఇప్పుడు నాతో ఫ్లర్ట్ చేస్తున్నారు.

నేను : హాహా.. అయినా నువ్వు చాలా అందంగా ఉంటావు. నీ అందం రహస్యం ఏంటి ?

కావ్య : ఏ రహస్యం ?

నేను : నీ ఫిగర్ యొక్క రహస్యం.

కావ్య : ఫిగర్ కి రహస్యం ఏముంటుంది ? సైజు ఉంటుంది అంతే.

నేను : అయితే ఆ సైజేంటో చెప్పు.

కావ్య : ఎందుకు చెప్పాలి ?

నేను : ఏం లేదు, మనం ఫ్రెండ్స్ కదా అని.

కావ్య : కేవలం ఫ్రెండ్స్ అయినంతమాత్రానే చెబుతానా ?

నేను : సరే, చెప్పు మరి.

కావ్య : కలిసినప్పుడు చెబుతాను.

నేను : సరే, రేపు కలుద్దాం. బిల్లు కూడా తీసుకురా.

కావ్య : సరే, అలాగే.

నేను : ఎక్కడ కలవాలో చెప్పు ?

కావ్య : మీరు ఎక్కడ అంటే అక్కడ.

నేను : ఓకే, నేను కాల్ చేస్తాను.

కావ్య : ఓకే.

నేను : 9 ఇంచులు.. 4 ఇంచులు..

కావ్య : హాహా.. అంత లేదులేండి.

నేను : ఇప్పుడే చెక్ చేసుకో.

కావ్య : రేపు మాట్లాడదాం, ఫోన్ ఛార్జింగ్ అయిపోవచ్చింది. ఓకే ?

నేను : ఓకే.

నేను ఫోన్ పక్కన పెట్టేసి డ్రైవింగ్ చేస్తున్నాను. కాసేపటికి మా దారులు వేరయ్యాయి.

కావ్య : బై !

నేను : (కన్ను కొడుతూ) బై !

తను నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది. కాసేపటికి సైరా ఇంటికి చేరుకున్నాం. కారులో అందరూ నిద్రపోతున్నారు.