[pooca]

**சகுந்தலா தேவி** பல நாள் கழித்து அவள் கணவனுடன் இந்த மாதிரி பேசி பண்ணியது அவளுக்கு ஒருவித மாற்றத்தையும் தைரியத்தையும் தந்தது. பின்பு மெல்ல ஏதோ ஒன்று மன நிறைவுடன் **bed**-இல் இருந்து எழுந்தாள். அந்த நிம்மதி நிலைத்து இருக்கவில்லை. ஒரு **WhatsApp message**, அதில் **மயில்வாகனன்** "இன்னைக்கு உன் **assignment** என்னென்ன" என்று **voice note** போட்டிருந்தான். அதை **open** செய்யாமல், **சகுந்தலா** அவர்கள் கொடுத்த மாத்திரையைச் சாப்பிடவில்லை, "என்ன பண்ணப் போறாங்களோ" என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டு மீண்டும் அதைக் கேட்க ஆரம்பித்தாள். அதைக் கேட்டதும் அவளுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது.

**மயில்வாகனன் voice message**: என்ன **சகுந்தலா**, நேத்து உன் புருஷன் கூட நல்லா **chat** பண்ற, எங்களைப் பார்த்தா மட்டும் எரிஞ்சு விழுற. சும்மா சொல்லக் கூடாது, நீ எங்க பூல்ல ஊல் வாங்கியும் ஏன் எங்க பூலைத் தேடி அலையல? நு இவ்வளவு தடிமன் பூல் ஓத்ததுல இருந்து பிறந்தவன்தானா அந்த **சூர்யா**? சரி, இன்னைக்கு என்ன **assignment**-நா, உன் தொப்புள் **ring** எல்லாருக்கும் தெரியணும் **college**-ல. **College** வர்ற வழியில **ABC Shoe Mart** போய், **மயில்வாகனன்** சொன்ன **model** வேணும்னு சொல்ற, அவங்க ஒரு **model** காமிப்பாங்க, அந்தச் செருப்புதான் போட்டு வரணும். **Sleeveless blouse with red saree**, அடுத்து முக்கியமா அந்த நாக்குல இருக்கிற **stud**-ஆ... ஆ... சரி அது வேணும்னா போட்டுக்கோ. முக்கியமா இன்னைக்கு **black** அல்லது **brown lipstick**. உன்கிட்ட அது இல்லைன்னா **ராஜன்**-கிட்ட சொல்லு வாங்கித் தருவான். இதில ஒன்னு கொறஞ்சாலும் அந்தத் தடி பூலுக்குப் பிறந்த உன் பையனைப் பொட்டையா மாத்திருவோம்.

இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே இன்னொரு **message** வந்தது. அதில்,

**மயில்வாகனன் voice note** (**செந்தில்** பேசி அனுப்பி இருந்தான்): அப்புறம் மறந்துறாதீங்க **madam**, உங்க குண்டி ஓட்டை **clean**-ஆ இருக்கணும். **Evening** நாங்க அந்த **area**-ல தான் விளையாடலாம்னு இருக்கோம்.

இதைக் கேட்ட **சகுந்தலா** முழு உற்சாகமும் போய் சோகத்துடன் அமர்ந்தாள். பின்பு யோசனையில் ஆழ்ந்தாள், என்ன செய்வதென்று. அப்போது **security** **ராஜன்** **calling bell**-ஐ அழுத்தினான்.

**ராஜன்**: **Madam**, **கரிகாலன்** பேசுனான், உங்களுக்கு ஏதாவது வேணுமா, உங்கள்ட்ட இல்லைன்னா வாங்கித் குடுக்கச் சொன்னான். அப்படியே **madam**...

**சகுந்தலா**: வேண்டாம் **ராஜன்**, அவங்க சொன்னது இருக்கும், அப்படி இல்லைன்னா போற வழியில நான் வாங்கிக்கிறேன். இப்போ கடை திறந்திருக்காது, **local use** பண்ணா சரிவராது. சரி, என்ன இழுத்தீங்க சொல்லுங்க?

**ராஜன்**: **Madam**, அவனுங்க ஒரு பொருள் தந்தானுங்க, அதை உங்களுக்கு மாட்டி விடணும். அதான் எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல.

**சகுந்தலா**: குடுங்க, அந்த சுன்னி தாயோளிங்க மாட்டச் சொன்னா மாட்டித்தானே ஆகணும்? நீங்க மாட்ட வேண்டாம், நானே மாட்டிக்கிறேன்.

**ராஜன்**: **Madam**, அவங்க தந்த மாத்திரையைச் சாப்பிட்டீங்களா? அதை மட்டும் போட்டு...

**சகுந்தலா**விற்கு என்ன என்று புரிந்தது.

**சகுந்தலா**: **ராஜன்**, அதைக்குடுங்க நான் மாட்டிக்கிறேன். அவனுங்க கேட்டா மாட்டிவிட்டேன்னு சொல்லுங்க.

**ராஜன்**: இருங்க **madam**, நான் **கரிகாலன்**-கிட்ட கேட்கிறேன்.

**ராஜன்** **call** செய்து **கரிகாலன்**இடம் பேசினான். பின் **கரிகாலன்** **சகுந்தலா**விற்கு **phone** செய்தான்.

**கரிகாலன் phone**-இல்: என்னடி அவன் மாட்டி விடுறேன்னு சொன்னா கேட்க மாட்டியா?

**சகுந்தலா** தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு **phone**-இல்:

**சகுந்தலா**: என்னோடா கள்ளப் புருஷா உனக்கு புரியலையா? இப்போ அதை மாட்டுனா **mood** ஆகிடுவேன், அப்புறம் நீங்க சொன்ன மாதிரி நான் **college**-க்கு வர முடியாது, அப்புறம்...

**கரிகாலன்**: என்ன அப்புறம்?

**சகுந்தலா**: நேத்து நடந்ததை நீங்க எல்லாரும் பார்த்திருப்பீங்க, நான் மாத்திரை சாப்பிட மறந்துட்டேன். **Eve**-க்குள்ள நான் **alternate** ஏதாவது பண்றேன். இது இன்னைக்கு மாட்டிக்கிட்டு வர மாட்டேன், சரியாடா மாமா?

**கரிகாலன்**: சரிடி ஏதாவது பண்ணித் தொல, ஆனா நாங்க சொன்னது மாதிரி தான் வரணும். அந்தப் பொருள் **ராஜன்**-கிட்ட இருக்கட்டும், நாங்க **eve** வந்து உனக்கு அதை மாட்டி விடுறோம்.

**ராஜன்** **கரிகாலன்**இடம் பேசிவிட்டு அங்கிருந்து சென்றான். **சகுந்தலா** நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டாள்.

தொடரும்...