శ్రావణి ,లలిత(పేజీ 2)

[Tik]

**ఒక ఉదయం...**

సూర్యుడు ఇప్పుడే పైకి ఎక్కుతున్న సమయం. ఉద్యానవనం అంచున ఉన్న చిన్న గుడిసెలో రంగడు వంట చేస్తున్నాడు. అతను ఒక చిన్న మట్టి కుండలో రాగి అన్నం పాకుతూ, పక్కనే ఉన్న చిన్న మంట మీద కూర కాస్తున్నాడు.

అప్పుడే గుడిసె తలుపు తెరుచుకుని శ్రావణి అడుగుపెట్టింది.

రంగడు తలెత్తి చూశాడు. ఆమెను చూడగానే అతని చేతులు ఆగిపోయాయి. ఆమె మాములు  చీర, రవికలో ఉంది. కానీ ఉదయపు సూర్యకాంతిలో ఆమె అందం మరింత తీవ్రంగా కనిపించింది.

“అ... అమ్మా... నువ్వు ఇక్కడికి?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.

శ్రావణి లోపలికి వచ్చి చుట్టూ ఒకసారి చూసుకుంది. గుడిసె చాలా చిన్నది. ఒక మూలలో పాత చాప, మరో మూలలో వంట సామాన్లు.

“బాలు ను వెతికారా?” అని నెమ్మదిగా అడిగింది.

రంగడు కుండను కింద పెట్టి, చేతులు తుడుచుకుంటూ అన్నాడు,

“వాడు ఇక్కడ రెండు రోజులు ఉన్నాడు. తర్వాత సరిహద్దు గ్రామాల వైపు వెళ్లాడు. అక్కడ కొంతమంది తనవాళ్లు ఉన్నారట. ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో నాకు కూడా సరిగ్గా తెలియదు.”

శ్రావణి తల ఊపి, గుడిసెలోనే కాసేపు కూర్చుంది. ఆ రోజంతా ఆమె ఆ ప్రాంతాన్ని పరిశీలించింది. చుట్టూ ఉన్న గ్రామస్తులతో మాట్లాడింది.

కొందరు అడిగారు, “ఇంత అందమైన అమ్మాయివి... ఎవరు?”

శ్రావణి సిగ్గుతో చిరునవ్వుతో, “రంగ గారికి రెండో పెళ్లాం” అంది.

వాళ్లు ఆశ్చర్యపోయారు. “వాడి వయసు అరవై దాటింది. నీకు పాతికేళ్లు కూడా ఉండవు. ఎలా చేసుకున్నావు?”

శ్రావణి పక్కనే ఉన్న రంగడిని పైనుంచి కిందకు ఒకసారి చూసి, చిలిపిగా నవ్వుతూ, “మా వారి మగతనం అలాంటిది” అంది.

ఆ మాటలు విని గ్రామస్తులు నవ్వారు. రంగడు మాత్రం ఆమె అందాలను కసిగా చూస్తూ ఉన్నాడు.

ఒకసారి శ్రావణి ఒంగి ఏదో తీసుకునేటప్పుడు ఆమె చీర కొంచెం జారి, రవికలోంచి ఆమె రెండు సళ్ల మధ్య లోతైన పొందిక కనిపించింది. రంగడు కళ్లు మిటకరించాడు.

సాయంత్రం గుడిసెలో ఇద్దరూ ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు రంగడు నవ్వుతూ అడిగాడు,

“నీ మొగుడు ఏమి చేస్తాడు పిల్లా?”

శ్రావణి మామూలుగా, “రాజు గారి వద్ద సైనికుడు” అంది.

రంగడు మరింత ఆసక్తిగా చూశాడు. కానీ శ్రావణి  మాట్లాడకుండా మర్నాటి ఉదయం చాలా త్వరగా రాజధానికి తిరిగి వెళ్లిపోయింది. రంగడికి కూడా చెప్పకుండానే.