Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------------
Part 177 - 2:
------------------

அவன் ஒரு பெருமூச்சு விட்டான்.

அவன் நெஞ்சு அவ்ளோ ஸ்பீடா ஏறி எறங்குச்சு.

"பவி... அதெல்லாம் எப்போவோ நடந்ததுடி... நான் அதப் பத்தி நெனைக்கக் கூட இப்போ விரும்பல..." னு அவன் மறுபடியும் தப்பிக்கப் பாத்தான்.

"இப்போ அந்தப் பழசப் பத்திப் பேசுனா மூட் அவுட் ஆகிடும்டி..." னு அவன் என் காதுக்கிட்ட வந்து கிசுகிசுத்தான்.

எனக்கு இப்போ லேசாக் கோபம் வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என் வலது கையக் கீழ கொண்டு போயி, அவனோட நெஞ்சுல இருந்த காம்பை லேசாப் பிடிச்சேன்.

என் விரல்களுக்கு நடுவுல அதை வெச்சுக்கிட்டு, ரொம்ப ஹார்டா ஒரு கிள்ளு கிள்ளுனேன்.

"ஆவ்..." னு அவன் வலில சட்டுனு கத்திட்டு என்னைப் பாத்தான்.

"என்னடி பண்ற? வலிக்கிதுடி..." னு அவன் சிணுங்குனான்.

"நீ உண்மையச் சொல்லல... நான் கெளம்பிடுவேன்..." னு நான் அவனை செல்லமா மிரட்டுனேன்.

"அது மட்டுமில்ல...  நான் உன்ன இனிமேல் கண்டுக்க கூட மாட்டேன்..."

"நான் இப்போ போயிட்டே இருப்பேன்..." னு நான் சொல்லிட்டு லேசா எந்திரிக்கிற மாதிரி ஒரு ஆக்‌ஷன் பண்ணேன்.

நான் எழுந்திரிக்கப் போனதும் அவன் பதறிப் போயிட்டான்.

அவன் டக்குனு என் கையைப் பிடிச்சு என்னைய மறுபடியும் தன் நெஞ்சோடு அமுக்கிக்கிட்டான்.

"அய்யோ... போயிடாதடி... நான் சொல்றேன்... எனக்கு என்னவோ மாதிரி இருக்குடி" னு அவன் ஒரு வழியாச் சரணடைஞ்சான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அவனைப் பாத்தேன்.

"எனக்கு ஒன்னும் அவங்களப் பத்தி ஃபுல் டீட்டெய்ல்ஸ்  இப்போ வேண்டாம்..."

"ஜஸ்ட் யாரு, எப்போ நடந்துச்சுனு மட்டும் சுருக்கமாச் சொல்லு..."

"சொல்லுடா..." னு நான் ரொம்பக் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.

அவன் கொஞ்ச நேரம் மேலயே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் தொண்டைய லேசாச் செருமுனான்.

அவனுக்கு வேற வழியே இல்லனு புரிஞ்சிடுச்சு.

நான் போயிடுவேனோங்குற பயம் அவனைத் துளைச்சுது.

"சரிடி... சொல்றேன்..." னு அவன் மறுபடியும் ஒரு பெருமூச்சு விட்டான்.

"மொத ரெண்டு பேரு... நான் டவுனுக்கு வந்த புதுசுல பழக்கமானவங்க..."

"ஒரு கன்ஸ்ட்ரக்‌ஷன் சைட்ல நான் செக்யூரிட்டியா வேலை செஞ்சப்போ நடந்தது..."

"அங்க வேலை செஞ்ச ரெண்டு ஹவுஸ் கீப்பிங் அக்காங்கடி..." னு அவன் ஆரம்பிச்சான்.

"அக்காங்களா? ரெண்டு பேரா?" னு நான் லேசாப் புருவத்தைத் தூக்குனேன்.

"ஆமாடி... ஒரு நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி இருக்கும்..."

"ரெண்டு பேருக்கும் ஒரு முப்பத்தி அஞ்சு வயசுக்கு மேல இருக்கும்..."

"அவங்க புருஷன்ங்க ஊர்ல இருந்தாங்க... இவங்க இங்கத் தனியாத் தங்கி வேலை பாத்தாங்க..."

"சைட்ல நைட் டைம்ல யாரும் இல்லாதப்போ, மாத்தி மாத்தி அவங்க கூடப் பழக்கம் ஆச்சு..." னு அவன் ரொம்பச் சுருக்கமாச் சொல்லி முடிச்சான்.

நான் என் மூச்ச லேசா வெளிய விட்டேன்.

நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி, இவன் இன்னும் சின்னப் பையனா இருந்தப்போ நடந்துருக்கு.

வேலை செய்ற எடத்துல நடந்த சாதாரணப் பழக்கம் தான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

"சரி... அப்புறம்?" னு நான் என் விரலால அவன் தாடியை லேசாத் தடவிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"ரெண்டாவது... நான் அதுக்கப்புறம் ஒரு அபார்ட்மெண்ட்ல வேலைக்குச் சேர்ந்தேன்..."

"அங்க ஒரு காலேஜ் படிக்கிற பொண்ணுடி..." னு அவன் சொன்னான்.

இதைக் கேட்டதும் எனக்கு அப்படியே சுளீர்னு ஒரு ஷாக்.

"காலேஜ் படிக்கிற பொண்ணா?" னு நான் டக்குனு நிமிர்ந்து பாத்தேன்.

"ஆமாடி... ஒரு ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்னாடி..."

"அவ பேரன்ட்ஸ் ஊருக்குப் போயிருந்தப்போ, ஏதோ பார்சல் வாங்கணும்னு என்னையக் கூப்பிட்டுப் போனா..."

"அவ ரொம்ப மாடர்னான பொண்ணுடி... அவ தான் என்னைய அவ ரூமுக்குக் கூப்பிட்டா..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவாச் சொன்னான்.

அவன் 'மாடர்னான பொண்ணு' னு சொன்னதும் எனக்குள்ள லேசா ஒரு குறுகுறுப்பு வந்துச்சு.

ஒரு காலேஜ் பொண்ணு, இவனோட இந்த ரஃப்பான உடம்பப் பாத்துத் தான் மயங்கிருப்பான்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

"சரி... அந்த நாலாவது ஆளு யாரு?" னு நான் என் இடுப்ப லேசா நெளிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

அவன் என் தொடைகளைத் தன் கையால லேசா வருடினான்.

"அவ ஒரு நர்ஸ்டி..."

"பக்கத்துல ஒரு வொர்க்கிங் வுமன்ஸ் ஹாஸ்டல்ல தங்கியிருந்தா..."

"அவ வண்டி பஞ்சர் ஆனப்போ நான் ஹெல்ப் பண்ணேன்... அப்டியே பழக்கம் ஆச்சு..."

"அவ ரூம்மேட்ஸ் இல்லாதப்போ ஒரு தடவ அவ ரூமுக்குப் போனேன்... அவ்ளோதான்டி..." னு அவன் அதையும் சுருக்கமா முடிச்சான்.

நான் அவனையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

இவன் பாக்குறதுக்கு இப்டித் தான் இருக்கான், ஆனா இவன் வலையில எவ்ளோ பொண்ணுங்க விழுந்துருக்காங்கனு நெனைக்கும்போது எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

இவனோட இந்த மான்ஸ்டர் சுன்னிக்காகத் தான் அவங்க இவன யூஸ் பண்ணிருக்காங்கனு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

அவங்களுக்குக் குடுக்காத ஒரு போதைய நான் இவனுக்குக் குடுக்கணும்னு என் மனசுல ஒரு ஆச வந்துச்சு.

"சரி... இப்போ நாலு பேரு ஆச்சு..."

"அந்த அஞ்சாவது ஆளு யாரு?" னு நான் மெதுவா, ஆனா ரொம்பக் கூர்மையாக் கேட்டேன்.

நான் அப்டிக் கேட்டதும், பிரகாஷோட உடம்பு அப்படியே சட்டுனு ஒரு செகண்ட் விறைச்சுப் போச்சு.

அவன் முகம் லேசா மாறுனத நான் நோட் பண்ணேன்.

"அத பத்திப் பேச வேணாம்டி பவி..." னு அவன் தப்பிக்கப் பாத்தான்.

"ஏன்டா சொல்ல மாட்ட? அது என்ன அவ்ளோ ஸ்பெஷலா?" னு நான் லேசான கோபத்தோட கேட்டேன்.

"சத்தியமா இல்லடி... எனக்கு அந்த மேட்டர்-ஐ பத்திப் பேசவே ஒரு மாதிரிச் சங்கடமா இருக்கு..."

"அவ கொஞ்ச நாளுக்கு முன்னாடி தான் கல்யாணம் ஆனா பொண்ணுடி..." னு அவன் ஒரு வழியா வாயத் தொறந்தான்.

"நான் இதுக்கு முன்னாடி வேலை பாத்த ஒரு அபார்ட்மெண்ட்ல இருந்தவ..."

"அவ புருஷன் ஃபாரின்ல வேலை பாக்குறாரு... மாசத்துக்கு ஒரு தடவ தான் வருவாரு..."

"அவ தனியா இருந்தா... ஏதோ வேலைனு என்னைய வீட்டுக்குள்ள கூப்பிட்டா..."

"அவளுக்கு என்னைப் பாத்ததும் ஆச வந்துடுச்சு போல..."

"அன்னைக்கு அவ வீட்ல வெச்சு அது நடந்துச்சுடி... அவ்ளோதான்..." னு அவன் ரொம்ப வேகவேகமாச் சொல்லி முடிச்சான்.

அவன் சொல்லச் சொல்ல என் மூளைக்குள்ள ஒரு பல்பப் எரிஞ்சது.

எனக்கு லேசா மூச்சு முட்டுற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

புதுசா கல்யாணமான பொண்ணு... புருஷன் கூட இல்லாமத் தனிமையில அபார்ட்மெண்ட்ல இருக்கா.

கார்த்திக் இங்கயே இருந்தாலும், அவர் லேப்டாப்பும் ஆபிஸுமானு இருக்கிறதால நானும் இங்கத் தனியாத் தான இருக்கேன்?

இது அப்படியே என்னோட லைஃப் கூட மேட்ச் ஆகுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் இதைக் கேட்டுட்டு, இவன் தனிமையில இருக்குற பொண்டாட்டிங்களத் தேடிப் போறவன்னு நெனச்சுக்குவேனோனு அவன் பயந்துருக்கான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் என் எச்சில லேசா முழுங்கிக்கிட்டேன்.

என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு குறுகுறுப்பு ஆரம்பிச்சுது.

ஒரு புருஷன் இல்லாத பெட்ரூம்ல, அந்தப் புருஷனோட கட்டில்ல... ஒரு வாட்ச்மேன்.

இந்த நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு வித்யாசமான மூடைத் தூண்டி விட்டுச்சு.

"அவளுக்கு நான் குடுத்த சுகம் புடிச்சுப் போச்சு..."

"அவ புருஷன் ஊர்ல இல்லாதப்போலாம் என்னையக் கூப்பிட்டுக்குவா..."

"அதுக்கப்புறம் அவ புருஷன் திரும்பி வந்ததும் அவளப் பாக்கவே முடியல..."

"அவங்களும் வீட காலி பண்ணிட்டுப் போயிட்டாங்க... நானும் வேலைய விட்டுட்டு இங்க வந்துட்டேன்..." னு அவன் தன் கதைய முழுசா முடிச்சான்.

"உண்மை சொல்லு பிரகாஷ்... அவங்க வீட காலி பண்ணிட்டுப் போனதுனாலயா உனக்கு அவங்கள நெனச்சா சங்கடமா இருக்கு?"

"நீ ஏதோ என்கிட்ட மறைக்கிற..."

"அப்படி என்னடா ஆச்சு?" னு நான் அவன் கண்களை நேரா பாத்துக் கேட்டேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... விடுடி..."

"இல்லடா... நீ சொல்லியே ஆகணும்... அப்போதான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்கும்..."

அவன் ரொம்ப நேரம் அமைதியா இருந்தான்.

"அவ புருஷன் ஃபாரின்ல இருந்து வந்தப்போ..."

"ஒரு நாள் அவங்க வீட்ல ஒரு பார்ட்டி நடந்துச்சு..."

"நான் அன்னைக்கு நைட் ஷிஃப்ட்ல இருந்தேன்..."

"அவ என்னைய வீட்ல ஒரு வேலை இருக்குனு கூப்பிட்டா..."

"நான் உள்ள போனப்போ... அவ புருஷன் நல்லா குடிச்சுட்டுத் தூங்கிட்டு இருந்தாரு..."

"அவ... அவ என்னைய..."

"சொல்லுடா..."

"அவ என்னைய அவ புருஷன் தூங்குற ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போனா..."

"அவ புருஷன் பக்கத்துலயே படுத்துக்கிட்டு... என்னைய..."

"என்னைய அவ மேல ஏறிப் பண்ணச் சொன்னா..."

"அவ புருஷன் முழிச்சுக்குவாருன்னு எனக்கு அவ்ளோ பயமா இருந்துச்சு..."

"ஆனா அவளுக்கு எந்தப் பயமும் இல்ல... அவ வேணும்னே சத்தம் போட்டுக் கத்துனா..."

"அவ புருஷன் லேசா முழிச்சப்போ... அவ என்னையக் கட்டிலுக்குக் கீழ ஒளிஞ்சுக்கச் சொன்னா..."

"அவ புருஷன் முழிச்சுப் பாத்தப்போ... அவ ஏதோ கனவு கண்டு கத்துனதாச் சமாளிச்சா..."

"அவ புருஷன் திரும்பத் தூங்குனதும்... அவ மறுபடியும் என்னையக் கூப்பிட்டா..."

"எனக்கு அது தப்பாப் பட்டுச்சு... ஆனா அவளோட ஆசைக்கு முன்னாடி என்னால எதுவும் பண்ண முடியல..."

அவன் சொல்லச் சொல்ல என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரிச் சிலிர்த்துப் போச்சு.

தன் புருஷன் பக்கத்துலயே, ஒரு வாட்ச்மேன வச்சு அவ பண்ண லீலைகள் என்னைய ஒரு போதையில தள்ளுச்சு.

"இது மட்டுமில்லடி..." னு அவன் இன்னும் ஒரு பெரிய குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான்.

"அவ புருஷன் ஊர்ல இருக்கும்போதும்... அவ என்னையக் கூப்பிடுவா..."

"அவ புருஷன் ஆபிஸ் போனதும்... அவ என்னைய வீட்டுக்கு வரச் சொல்வா..."

"நான் போனதும்... அவ புருஷனோட சட்டையப் போட்டுக்கிட்டு... அவ புருஷனோட பர்ஃப்யூம அடிச்சுக்கிட்டு... அவ புருஷனோட செருப்பப் போட்டுக்கிட்டு... அவளப் பண்ணச் சொல்வா..."

"அவ என்னைய அவ புருஷனாவே நெனச்சுக்கிட்டு... அவ புருஷனோட பேர் சொல்லிக் கத்துவா..."

"அது எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கும்..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் குரல் தழுதழுத்துச்சு.

நான் என் மூச்சை ஆழமா உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

அவன் கதை முடிஞ்சாலும், என் மனசுக்குள்ள ஒரு விஷயம் ரொம்ப வேகமா ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆறு பொம்பளைங்கள இவன் அனுபவிச்சிருக்கான்.

அவங்களுக்கு எல்லாமே இவன் இந்த மாதிரிப் பண்ணிருப்பான்.

இவனோட இந்த நாக்கு, அந்த ஆறு பேரோட ஜூஸையும் குடிச்சிருக்குங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு வித்யாசமான ஈகோவ டச் பண்ணுச்சு.

நான் இவனுக்குப் புதுசு கிடையாது.

நான் இந்த யோசனையில இருக்கும்போதே... சடன்னு என் மூளைக்குள்ள ஒரு பல்பப் எரிஞ்சது.

'எல்லாம் வேலை செஞ்ச எடத்துல பழக்கமானவங்க.'

இந்த வார்த்தைகள் என் காதுக்குள்ள ஒரு அலாரம் மாதிரி மறுபடியும் மறுபடியும் ஒலிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அப்போ... இப்போ இவன் வேலை செய்றது நம்ம அபார்ட்மெண்ட்ல தான்.

இங்க இவன் வந்து ரெண்டு மாசம் ஆச்சு.

நம்ம அபார்ட்மெண்ட்ல மொத்தம் பதிமூணு ஃப்ளோர் இருக்கு, ஐநூறுக்கு மேல வீடு இருக்கு.

எத்தனையோ வீட்ல புருஷன்ங்க ஃபாரின்ல வேலை பாக்குறாங்க.

நிறைய லேடீஸ் இங்கத் தனியாத் தான் இருக்காங்க.

ஒருவேளை இங்கயும் யாராவது? நான் கூட அப்படிதானே.

அந்த நெனப்பு வந்ததும் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு மாதிரி ஃபீல் வந்துச்சு.

எனக்குள்ள இருந்த அந்த கிறக்கம், இவனோட நெஞ்சுல சாஞ்சுக்கிட்டு இருந்த அந்த மயக்கம் எல்லாமே செகண்ட்ல காத்துல பறந்து போயிடுச்சு.

நான் சட்டுனு என் தலையத் தூக்கினேன்.

அவன் நெஞ்சு மேல இருந்து லேசா விலகி, அந்த வயர் கட்டில்ல எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.

நான் என் ரெண்டு கால்களையும் மடிச்சு வெச்சுக்கிட்டு அவன கூர்மையாப் பாத்தேன்.

என் கண்கள்ல இப்போ அந்த ரொமான்ஸோ இல்ல காதலோ இல்லை.

பதிலா, எக்கச்சக்கமான பொசசிவ்னெஸும் ஒன்னாச் சேந்து எரிஞ்சுது.

"பிரகாஷ்..." னு நான் கூப்பிட்டேன்.

நான் கூப்பிட்ட அந்த டோன்லேயே அவனுக்கு ஏதோ தப்புனு புரிஞ்சிடுச்சு.

அது ஒரு விசாரிக்கப் போற டோன்.

அவன் கண்ண மூடிக்கிட்டு ரிலாக்ஸாக் கிடந்தவன், டக்குனு முழிச்சுப் பாத்தான்.

அவன் என்னைப் பாத்து லேசாப் பதறுனான்.

"என்னாச்சுடி? ஏன் எந்திரிச்சுட்ட?" னு அவன் லேசாக் குழப்பத்தோட கேட்டான்.

நான் என் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்காக்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்.

"நம்ம அபார்ட்மெண்ட்ல எவளையாவது தொட்டுருக்கியாடா நீ?" னு நான் ஒரு வெறியோட, ஆனா ரொம்ப ஷார்ப்பாக் கேட்டேன்.

என் குரல் அவ்ளோ கண்டிப்பா வந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

இவன் எவளையாவது இப்டிப் படுக்கப் போட்டு இங்கயும் ஜாலி பண்ணிருப்பானோங்குற நெனப்பே எனக்கு உசுர எடுக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் வேற எவளையாவது இந்த பில்டிங்ல தொட்டுருந்தா, என்னால அதத் தாங்கவே முடியாதுனு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

"உண்மையச் சொல்லுடா... இங்க எவளுக்காவது இப்டிப் பண்ணிருக்கியா நீ?" னு நான் என் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டே மறுபடியும் கேட்டேன்.

நான் கேள்விய அடுக்கிக்கிட்டே போனேன்.

நான் அவ்ளோ ஒரு ஜெலசியில தவிச்சுக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்.

அவன் என்னோட பதற்றத்தைப் பாத்துட்டு டக்குனு கட்டில்ல இருந்து எந்திரிச்சு உக்காந்தான்.

அவன் முகம் சீரியஸா மாறிடுச்சு.

அவன் என்னோட ரெண்டு கைகளையும் தன் கைகளால அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

"இல்லடி... சத்தியமா இல்லடி..." னு அவன் உடனே பதறிப் போய் மறுத்தான்.

அவன் முகம் அவ்ளோ பதற்றமா, என்னோட கேள்வியப் பாத்துப் பயந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

"நீ பொய் சொல்லாத பிரகாஷ்..."

"எனக்கு உன்னப் பத்தி இப்போ நல்லாவே தெரிஞ்சு போச்சு..."

"நீ பாக்குறதுக்குத் தான் ஒண்ணுமே தெரியாத மாதிரி இருப்பா..."

"ஆனா உள்ளுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஆளுன்னு இப்போதான்டா எனக்குப் புரியுது..."

"உண்மைய சொல்லிடுடா..." னு நான் அவன விடாமத் துருவுனேன்.

நான் என் கைகளை அவன்கிட்ட இருந்து லேசா உருவ ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா அவன் என் கைகளை விடவே இல்லை.

"என் மேல சத்தியமா சொல்றேன்..." னு அவன் என் கண்களை நேராப் பாத்துச் சொன்னான்.

"இங்க நான் தொட்ட ஒரே பொண்ணு நீ மட்டும்தாண்டீ... அதுவும் இன்னிக்கு தாண்டி..."

"உன்னையத் தவிர வேற யாரையும் நான் நிமிர்ந்து கூடப் பாத்ததில்லடி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சத்தியம் பண்ணான்.

"நிஜமாவா?" னு நான் என் புருவத்த லேசாத் தூக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"சத்தியமாடி... என் மேல சத்தியமாடி..."

"நான் இங்க வேலைக்கு வந்த மொத நாள்ல இருந்து என் கண்ணு உன்னைய மட்டும் தான்டி தேடும்..."

"வேற எந்தப் பொம்பளையப் பாத்தாலும் எனக்கு எந்த ஒரு எண்ணமும் வந்ததே இல்லடி..." னு அவன் ரொம்பச் சின்சியராச் சொன்னான்.

அவன் அப்படி அவ்ளோ உறுதியாச் சொன்னதும் தான் எனக்கு மூச்சே கொஞ்சம் சீரா வந்துச்சு.

என் நெஞ்சுக்குள்ள இருந்த பாரம் அப்படியே எறங்கிப் போன மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் ஒரு பெருமூச்சை வெளிய விட்டேன்.

ஆனா என்னோட குறும்பு என்னையச் சும்மா இருக்க விடல.

நான் அவனையே இன்னும் உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்தப் பதற்றம் எனக்குச் சிரிப்ப வரவெச்சுது.

"ரொம்பத் தான்டா நடிக்கிற நீ..." னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"இவ்ளோ நாளா எங்கிட்ட எவ்ளோ பொய் சொல்லிருக்க நீ?"

நான் என் கையால அவன் நெஞ்சுல லேசா ஒரு தட்டுத் தட்டுனேன்.

"நானும் நீ ஏதோ ரொம்ப இன்னசென்ட்டான ஆளு, உனக்குப் பொம்பளைங்களப் பத்தி எதும் தெரியாதுனுலாம் நெனச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்..."

"நீ என்னடான்னா... ஒரு பெரிய லிஸ்ட்டே வெச்சுருக்க..."

"அவ்ளோ பேருக்குச் சர்வீஸ் பண்ணி விட்ருக்க போலயே..." னு நான் அவனைப் பாத்து வம்பிழுத்தேன்.

அவன் முகம் லேசா வெக்கத்துல சிவந்து போச்சு.

"அய்யோ... பவி... அதெல்லாம் சும்மாடி..." னு அவன் சமாளிக்கப் பாத்தான்.

"எது சும்மா? ஆறு பேருனு நீயே சொல்லிட்டு, இப்போ சும்மானு சொல்றியா?"

நான் லேசா என் இடுப்ப நெளிச்சுக்கிட்டு அவனை முறைச்சேன்.

"நீ எங்கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொன்னியே... ஞாபகம் இருக்கா?" னு நான் என் கண்களைச் சுருக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"எ... என்ன வார்த்தைடி?" னு அவன் லேசா முழிச்சான்.

நான் என் பார்வையை அவன் முகத்துல இருந்து மெதுவா கீழ இறக்குனேன்.

அவனோட தொடைக்கு நடுவுல, இப்போ கொஞ்சம் அடங்கிப் போய்க் கிடக்குற அவனோட அந்தச் சுன்னியப் பாத்தேன்.

நான் என் ஆள்காட்டி விரலால அதை லேசாச் சுட்டிக் காட்டுனேன்.

"நீ என்ன சொன்ன? இது எனக்கு மட்டும் தான் புடைக்கும்னு சொன்னியா இல்லையா?" னு நான் அவ்ளோ கியூட்டா, ஆனா கிண்டலாச் கேட்டேன்.

"அன்னைக்கு என்கிட்ட லிஃப்ட்க்குள்ள அப்டித் தானடா டயலாக் விட்ட?"

நான் சிரிப்ப அடக்கிக்கிட்டு அவனக் கேள்வி கேட்டேன்.

பிரகாஷ் முகம் இப்போ ஒரு மாதிரி மாட்டிக்கிட்ட திருடன் மாதிரி திருதிருனு முழிச்சுது.

"அ... அது வந்துடி..." னு அவன் திக்கினான்.

"சொல்லுடா... அப்போ அந்த நர்ஸ் பொண்ணு கூட இருக்கும்போதும், இது இப்டித் தானடா தூக்கிக்கிட்டு நின்னுருக்கும்?"

"அப்போ அவகிட்டயும், 'இது உனக்கு மட்டும் தான் நிக்குது' னு ரீல் உட்டியாடா நீ?"

நான் அவனச் சும்மா விடாம கார்னர் பண்ணேன்.

"அய்யோ சத்தியமா இல்லடி... நான் அவகிட்டலாம் அப்டிப் பேசுனதே இல்லடி..."

"அவங்கல்லாம் எனக்கு ஜஸ்ட் ஒரு தேவைக்காக, அவங்க என்னய யூஸ் பண்ணிகிட்டாங்க, நானும் யூஸ் பண்ணிகிட்டேண்டி..."

"ஆனா நீ அப்டி இல்லடி..." னு அவன் தன் கைகளால என் இடுப்பப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

"உன்னையப் பாக்கும்போது இது நிக்கிறதும், அவங்களப் பாக்கும்போது நிக்கிறதும் அவ்ளோ வித்யாசம் இருக்குடி..." னு அவன் எக்ஸ்பிளைன் பண்ணப் பாத்தான்.

நான் என் உதட்டப் பிதுக்கிக்கிட்டு அவனப் பாத்தேன்.

"இது நிக்கிறதுல கூட வித்யாசம் இருக்காடா?" னு நான் கேலியாச் சிரிச்சேன்.

"ஆமாடி... அவங்களப் பாக்கும்போது வெறும் உடம்புக்காக மட்டும் தான்டி இது புடைக்கும்..."

"ஆனா உன்னையப் பாக்கும்போது... இது என் உசுருல இருந்து புடைக்குதுடி பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

அந்த வார்த்தைய அவன் சொன்ன விதம்... எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு.

ஆனாலும் நான் என் கிண்டல விடல.

"உசுருல இருந்து புடைக்குதாம்... நல்லாத் தான்டா கதை விடுற..."

"பார்சல் குடுக்க வரும்போதுலாம் எவ்ளோ பவ்யமாத் தலையச் சொறிஞ்சிக்கிட்டு நிப்ப..."

"அப்போலாம் என்னையப் பாத்து உள்ளுக்குள்ள எப்டிலாம் கற்பனை பண்ணிருப்ப நீ?" னு நான் அவனப் பாத்துக் கண்ணடிச்சேன்.

அவன் லேசாத் தலையக் குனிஞ்சுக்கிட்டான்.

"உன்னப் பாக்கும்போதெல்லாம் எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்கிற மாதிரி இருக்கும்டி..."

"உன் புடவைக்குள்ள இருக்குற வளைவுலாம் பாத்துட்டு, நைட் பூரா நான் தூங்காமத் தவிச்சுருக்கேன்டி..." னு அவன் மெதுவா ஒத்துக்கிட்டான்.

"அடப்பாவி... அப்போ அபார்ட்மெண்ட் கேட்ல உக்காந்துகிட்டு என்னையத் தான் சைட் அடிச்சுருக்க நீ..."

அவனும் இப்போ என்னோட அந்த ப்ளேஃபுல்லான மூடுக்கு வந்துட்டான்.

அவன் லேசா என்னையத் தன் பக்கம் இழுத்து, என்னோட கழுத்துல ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

"உன்னையச் சைட் அடிக்காம வேற எவளடி பாக்க முடியும்?" னு அவன் என் காதுக்கிட்ட முனகுனான்.

"உன் தொப்புள ஒரு தடவ பாத்தேன்டி... அன்னைல இருந்து அந்த எடத்துல எப்போ என் மூஞ்சியப் புதைப்பேன்னு ஏங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்டி..."

அவன் சொல்லச் சொல்ல எனக்கு லேசா வெக்கம் வந்துச்சு.

நான் என் தோள்பட்டைய லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டேன்.

"ரொம்பத் தான்டா உனக்கு ஆச..."

"இப்போ என்னமோ புதுசாப் பண்ற மாதிரி பவ்வியமா நிக்கிறதப் பாரு..."

"எத்தன பேருக்கு இந்த வாய்ல முத்தம் குடுத்துருப்ப நீ?" னு நான் என் கையால அவனோட தாடைய லேசாத் தடவிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"அவங்க யாருக்கும் நான் இப்டி ஒரு முத்தம் குடுத்ததே இல்லடி..."

"உன்னையத் தொடும்போது எனக்குக் கை நடுங்குச்சுடி..." னு அவன் என் கண்களைப் பாத்துச் சொன்னான்.

"ஆமா ஆமா... கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு... அதான் என் ஜாக்கெட்ட அப்டியே ரெண்டாக் கிழிச்சுப் போட்டியாடா?" னு நான் அந்தப் பழைய ஜாக்கெட் துணியக் காட்டிச் சிரிச்சேன்.

அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே என்னோட இடுப்பத் தன் ரெண்டு கையாலயும் சுத்திப் பிடிச்சான்.

"அது என் கை பண்ண தப்பு இல்லடி... அது என்னோட ஆச பண்ண தப்பு..."

"உன்னையக் கொஞ்சம் கூடத் துணியில்லாமப் பாக்கணும்னு என் உசுரு துடிச்சுதுடி..." னு அவன் என்னைய மெதுவாத் தன் மடியில இழுத்துப் போட்டுக்கிட்டான்.

நான் அவனோட மடியில அவ்ளோ கம்ஃபர்ட்டபிளா உக்காந்துகிட்டேன்.

அவனோட தொடை எனக்குக் கீழ சூடா இருந்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம இப்டி உக்காந்து பேசுறது எனக்கு அவ்ளோ நேச்சுரலா ஃபீல் ஆச்சு.

"உன்னப் பத்தி நான் எவ்ளோ தப்பா நெனச்சுருக்கேன் பாரு..."

"நீ ஒன்னுமே தெரியாத பாப்பான்னு நெனச்சேன்... ஆனா நீ இவ்ளோ பெரிய பிளேயர்னு இப்போதான்டா தெரியுது..." னு நான் அவன் நெஞ்சுல முகம் புதைச்சுக்கிட்டு முனகினேன்.

"நான் பிளேயர்லாம் இல்லடி பவி... நான் உனக்கு மட்டும் தான்டி அடிமை..."

அவன் என்னோட முதுகுல லேசாத் தடவிக்கிட்டே சொன்னான்.

"இனிமே எவளையாவது இந்த அபார்ட்மெண்ட்ல நீ பாத்த... அவ்ளோதான் உன்னைய..." னு நான் செல்லமாப் பொசசிவ்வா மிரட்டுனேன்.

"சத்தியமாப் பாக்க மாட்டேன்டி... என் கண்ணுக்கு இப்போ நீ மட்டும்தாண்டீ தெரியுற..." னு அவன் என்னோட உச்சித் தலையில ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

நான் ஒரு திருப்தியான சிரிப்போட அவனோட நெஞ்சுக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் ஒண்டிக்கிட்டேன்.

இவ்ளோ நாளா நான் என் புருஷன் கிட்ட எதிர்பார்த்து ஏமாந்து போன அந்த உரிமையான செல்லச் சண்டைகள், அந்தப் பொசசிவ்னெஸ்...

இது எல்லாமே இப்போ ஒரு வாட்ச்மேன் கிட்ட எனக்குக் கிடைச்சுக்கிட்டு இருக்குங்குற நிதர்சனம் என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.

ஆனா அது எனக்கு ரொம்பப் புடிச்சிருந்துச்சு.

"எவ்ளோ பெரிய ஆளு நீ... எங்கிட்டயே நடிக்கிறியாடா..." னு நான் மறுபடியும் ஒரு தடவ முனகிட்டு, அவனோட ஹார்ட் பீட்டக் கேட்டுக்கிட்டே அப்படியே லேசாக் கண்களை மூடிக்கிட்டேன்.

அவனோட அந்த அணைப்புக்குள்ள நான் முழுசா, எந்த ஒரு கவலையும் இல்லாம, ஒரு சேஃபான எடத்துல இருக்கிற மாதிரி ஃபீல் பண்ணேன்.

இந்த மாடி, இந்தப் பழைய கட்டில், இந்த இருட்டு... 

இது எல்லாமே இப்போ எனக்கு ஒரு புது உலகமா மாறிப் போயிருந்துச்சு.