20-05-2026, 02:09 PM
கருப்பன் அம்சாவேணியின் வீட்டுக்கு வந்தார். அம்சாவேணி அவரைப் பார்த்ததும் புரிந்துகொண்டாள்.
அம்சாவேணி: “என்ன ஆச்சு? சுக்யானா எப்படி இருக்கா?”
கருப்பன்: (பெருமூச்சு விட்டபடி) “அவள் புருஷனுக்கு அங்கே இன்னொரு குடும்பம் இருக்கு. ஒரு பெண், அவள் கர்ப்பிணி, ஒரு குழந்தை. சுக்யானா அதைப் பார்த்ததும் உடைஞ்சு போனா. முழு பயணத்திலும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசல. ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு அவளுக்கு.”
அம்சாவேணி தலையசைத்தாள்.
அம்சாவேணி: “அவளுக்கு நேரம் கொடு. அவள் மனசு இப்போ ரொம்ப குழம்பியிருக்கும். நீ அவளை தனியா விடாதே.”
அன்று மாலை 5:30 மணி.
சுக்யானா வீட்டில் தனியாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மனம் இன்னும் குழம்பிய நிலையில் இருந்தது. அப்போது வாசல் கதவு தட்டப்பட்டது. கதவைத் திறந்ததும் அம்சாவேணி நின்றிருந்தாள்.
அம்சாவேணி: “என்னடி… தனியா உக்காந்திருக்கியா?”
சுக்யானா ஒரு புன்னகை முயற்சி செய்தாள். அம்சாவேணி உள்ளே வந்து அவள் அருகில் உட்கார்ந்தாள்.
அம்சாவேணி: “ராஜஸ்தான்ல என்ன நடந்துச்சுனு கருப்பன் சொன்னான். நீ ரொம்ப வருத்தப்பட்டிருப்பேன்னு தெரியும். ஆனா இன்னொரு விஷயம் சொல்லணும்.”
சுக்யானா அவளைப் பார்த்தாள்.
அம்சாவேணி: “கருப்பனை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ டி. நாம் மூணு பேரும் ஒரே வீட்ல குடும்பமா இருப்போம். அவன் உன்னை ரொம்ப நேசிக்கிறான். உன் பையனையும் அவன் மகனா வளர்ப்பான். நீயும் அவனுக்கு பொண்டாட்டியா இரு. இனி யோசிக்காதே.”
சுக்யானா: (மெல்லிய குரலில்) “அக்கா… எனக்கு இன்னும் விவாகரத்து முடியல. அதுக்கப்புறம் பார்க்கலாம்.”
அம்சாவேணி: (சிரித்தபடி) “இது கிராமம் டி. இங்கே யாரும் கேட்க மாட்டாங்க. பேப்பர்ல எல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு பார்த்துக்கலாம். நீ இப்பவே அவனை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. நான் இருக்கேன்… எல்லாத்தையும் நான் பார்த்துக்குறேன். நீயும் பையனும் இங்கேயே இருங்க. நாம் மூணு பேரும் ஒரு குடும்பமா வாழலாம்.”
சுக்யானா தலைகுனிந்து யோசித்தாள். அம்சாவேணி அவள் தோளை ஆதரவாகத் தொட்டாள்.
அம்சாவேணி: “கருப்பன் உன்னை உண்மையிலேயே காதலிக்கிறான். அவன் உனக்காக எதையும் செய்வான். இனி யோசிக்காதே டி. உன் புது வாழ்க்கையைத் தொடங்கு.”
சுக்யானா மெதுவாகத் தலையசைத்தாள். அவள் மனதில் ஒரு மெல்லிய ஒளி மின்னியது.
அம்சாவேணி: “என்ன ஆச்சு? சுக்யானா எப்படி இருக்கா?”
கருப்பன்: (பெருமூச்சு விட்டபடி) “அவள் புருஷனுக்கு அங்கே இன்னொரு குடும்பம் இருக்கு. ஒரு பெண், அவள் கர்ப்பிணி, ஒரு குழந்தை. சுக்யானா அதைப் பார்த்ததும் உடைஞ்சு போனா. முழு பயணத்திலும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசல. ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு அவளுக்கு.”
அம்சாவேணி தலையசைத்தாள்.
அம்சாவேணி: “அவளுக்கு நேரம் கொடு. அவள் மனசு இப்போ ரொம்ப குழம்பியிருக்கும். நீ அவளை தனியா விடாதே.”
அன்று மாலை 5:30 மணி.
சுக்யானா வீட்டில் தனியாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மனம் இன்னும் குழம்பிய நிலையில் இருந்தது. அப்போது வாசல் கதவு தட்டப்பட்டது. கதவைத் திறந்ததும் அம்சாவேணி நின்றிருந்தாள்.
அம்சாவேணி: “என்னடி… தனியா உக்காந்திருக்கியா?”
சுக்யானா ஒரு புன்னகை முயற்சி செய்தாள். அம்சாவேணி உள்ளே வந்து அவள் அருகில் உட்கார்ந்தாள்.
அம்சாவேணி: “ராஜஸ்தான்ல என்ன நடந்துச்சுனு கருப்பன் சொன்னான். நீ ரொம்ப வருத்தப்பட்டிருப்பேன்னு தெரியும். ஆனா இன்னொரு விஷயம் சொல்லணும்.”
சுக்யானா அவளைப் பார்த்தாள்.
அம்சாவேணி: “கருப்பனை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ டி. நாம் மூணு பேரும் ஒரே வீட்ல குடும்பமா இருப்போம். அவன் உன்னை ரொம்ப நேசிக்கிறான். உன் பையனையும் அவன் மகனா வளர்ப்பான். நீயும் அவனுக்கு பொண்டாட்டியா இரு. இனி யோசிக்காதே.”
சுக்யானா: (மெல்லிய குரலில்) “அக்கா… எனக்கு இன்னும் விவாகரத்து முடியல. அதுக்கப்புறம் பார்க்கலாம்.”
அம்சாவேணி: (சிரித்தபடி) “இது கிராமம் டி. இங்கே யாரும் கேட்க மாட்டாங்க. பேப்பர்ல எல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு பார்த்துக்கலாம். நீ இப்பவே அவனை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. நான் இருக்கேன்… எல்லாத்தையும் நான் பார்த்துக்குறேன். நீயும் பையனும் இங்கேயே இருங்க. நாம் மூணு பேரும் ஒரு குடும்பமா வாழலாம்.”
சுக்யானா தலைகுனிந்து யோசித்தாள். அம்சாவேணி அவள் தோளை ஆதரவாகத் தொட்டாள்.
அம்சாவேணி: “கருப்பன் உன்னை உண்மையிலேயே காதலிக்கிறான். அவன் உனக்காக எதையும் செய்வான். இனி யோசிக்காதே டி. உன் புது வாழ்க்கையைத் தொடங்கு.”
சுக்யானா மெதுவாகத் தலையசைத்தாள். அவள் மனதில் ஒரு மெல்லிய ஒளி மின்னியது.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)