20-05-2026, 02:01 PM
**మహేంద్రపురం రాజప్రాసాదం...**
ఒకరోజు పర్షియా దేశం నుంచి ఒక వ్యాపారి మేలు జాతి గుర్రాలను తీసుకొచ్చాడు. రాజు మహేంద్రవర్మ వాటిని చూసి పది గుర్రాలను కొన్నాడు.
లలితకు ఈ విషయం కొద్ది రోజుల తర్వాత తెలిసింది. ఒక సాయంత్రం ఆమె భర్తతో మాట్లాడుతూ,
“ఆ గుర్రాలను జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి. అవి మంచి జాతి. సరైన ఆహారం, సంరక్షణ లేకపోతే వాటి విలువ తగ్గిపోతుంది” అంది.
మహేంద్రవర్మ, “వ్యాపారి కొందరు పని వాళ్లను కూడా ఇచ్చాడు. వాళ్లు చూసుకుంటున్నారు” అన్నాడు.
లలిత మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె మనసులో ఒక ఆలోచన మెల్లగా రూపుదిద్దుకోసాగింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత...
లలిత తన ముఖ్య చెలికత్తె **మాధవి** ద్వారా గుర్రపు శాలకు మాత్రమే ఒక చిన్న కబురు పంపించింది — “రాజ్యంలోని ఒక వ్యాపారి భార్య గుర్రాలను చూడడానికి వస్తోంది.”
**రెండు రోజుల తర్వాత...**
ఉదయపు సమయం. మహేంద్రపురం రాజధానికి దక్షిణంగా ఉన్న విశాలమైన గుర్రపు శాల.
ఆమె పట్టు చీర కట్టుకుంది.
మెడలో మంగళసూత్రం, చేతులకి రంగు గాజులు, నుదుటిపై బొట్టు. జుట్టును ఒక జడగా కట్టుకుంది. ఎలాంటి రాజసీ అలంకరణ లేదు.
ఆమె పక్కన మాధవి పని మనిషి లాగా సాదా చీరలో వచ్చింది.
గుర్రపు శాల అధికారి వారిని చూసి అడిగాడు,
“మీరు ఎవరు?”
లలిత తేలికగా నవ్వుతూ,
“నేను రాజ్యంలోని వ్యాపారి రామయ్య భార్యను. గుర్రాలు మంచి జాతివి ఉన్నాయి అని విని,చూడాలని వచ్చాను. ఇది నా సేవకురాలు” అంది.
అధికారి నమ్మి, “రండి... లోపలికి రండి. గుర్రాలు చాలా బాగున్నాయి” అని లోపలికి తీసుకెళ్లాడు.
లలిత గుర్రాలను చూస్తూ నెమ్మదిగా నడుస్తూ ఉంది. ఆమె నడకలో సహజమైన గాంభీర్యం ఉంది.
చీర లో ఆమె పిరుదులు లయగా కదులుతున్నాయి. రవికలో ఆమె వక్షోజాలు స్పష్టంగా ఉబ్బి కనిపిస్తున్నాయి.
ఆమె కళ్లు గుర్రాల మీద కాకుండా, శాలలో పని చేస్తున్న కొత్త పని వాళ్ల మీద, ముఖ్యంగా వ్యాపారి ఇచ్చిన యవనుల మీద తిరుగుతున్నాయి.
మాధవి ఆమె పక్కనే నడుస్తూ తక్కువ స్వరంలో, “రాణి గారు... ఇలా వచ్చి చూడడం సరైన పనే కదా?” అని అంది.
లలిత చిరునవ్వుతో తల ఊపింది. ఆమె మనసులో ఒక కొత్త ఉత్కంఠ, ఒక తీయని ఆసక్తి మెల్లగా పాకసాగింది.
---
**గుర్రపు శాలలో...**
లలిత గుర్రాలను చూస్తూ నెమ్మదిగా నడుస్తూ ఉంది.
ఆ సమయంలో వ్యాపారి ఇచ్చిన పని వాళ్లలో ఒక వ్యక్తి గుర్రాలను తోలుతూ ఉన్నాడు. వయసు సుమారు యాభై ఏళ్లు ఉంటుంది. గట్టి శరీరం,గుబురు గడ్డం ,కళ్లు తీక్షణంగా ఉన్నాయి.
లలిత ఆయన వైపు చూసి, తేలికగా నవ్వుతూ అడిగింది,
“మీ పేరు ఏమిటి? ఈ దేశం వారిలా లేరే...”
ఆయన ఆమెను ఒక్కసారి పూర్తిగా చూశాడు.
పట్టు చీరలో మెరుస్తున్న ఆ పాతికేళ్ల లలిత అందం, ఆమె ఎత్తైన వక్షోజాలు, సన్నని నడుము వంపు, గుండ్రటి పిరుదులు... అన్నీ ఒకేసారి అతని కళ్లలోకి ఎక్కాయి.
ఆయన కొంచెం సేపు మాట్లాడకుండా చూసి, తర్వాత గౌరవంగా అన్నాడు,
“నాది పర్షియా దేశం. మేలు జాతి గుర్రాలను పెంచడం మా వృత్తి.”
లలిత చిరునవ్వుతో,
“ఇప్పుడు పర్షియా నుండి సింధు వరకు యవనులు పాలిస్తున్నారని తెలుసు. మీరు ఇక్కడ ఉండటం మాకు ప్రమాదం కాదా? రాజు గారు ఎందుకు నమ్మారో...” అంది.
ఆయన ఆమె ఎదురుగా నిలబడి, ఆమె ఎద ఎత్తులు, నడుము వంపు మీద చూపులు పడేసి,
“నాకు రాజకీయాలు తెలియవు. నేను కేవలం గుర్రాలను చూసుకునే వాడిని. మీరు గుర్రాలు కొంటారా?” అన్నాడు.
పెళ్ళి అయిన కొత్తలో లలిత లో ఉత్సాహం ఉండేది,ఇప్పుడు మళ్ళీ అలాగే అనిపించింది.
లలిత కొంచెం నవ్వి, కళ్లలో ఒక చిలిపి మెరుపుతో
“యవనుల వద్ద గుర్రాలేనా... ఇంకేమైనా ఉన్నాయా?” అంది.
ఆయన కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూసి,
“నేను యవనుడనే అయినా... కేవలం పని వాడిని” అన్నాడు. కానీ అతని కళ్లు ఆమె శరీరం మీద నుంచి కదలడం లేదు.
లలిత కొద్ది సేపటికి మాధవితో కలిసి గుర్రపు శాల నుంచి బయటకు వచ్చేసింది.
దారిలో మాధవి చిరునవ్వుతో,
“రాణి గారు... ఆయన మిమ్మల్ని చూసి పూర్తిగా వేడెక్కిపోయాడు. కళ్లు తీసి మీ మీదే పెట్టేశాడు” అంది.
లలిత కొంచెం కోపంగా చూసి,
“నువ్వు రాణి తో మాట్లాడుతున్నావు మాధవి” అంది.
మాధవి నవ్వు అణచుకోలేక,
“రాజు గారు పది గుర్రాలు కొన్నారు. ఈయన పదకొండో గుర్రం అనిపించింది” అంది.
లలిత బుగ్గలు ఎర్రబడ్డాయి. ఆమె తల కొంచెం కిందికి వాల్చుకుంది. కానీ ఆమె పెదాల మీద ఒక చిన్న చిరునవ్వు దాగ లేదు.
“గుర్రపు శాలకి వెళ్లిన విషయం రాజు గారికి తెలియకూడదు” అంది ఆమె తక్కువ స్వరంలో,ఎర్ర బడిన బుగ్గలతో
మాధవి నవ్వుతూ,
“సరే... ఎందుకు సిగ్గు పడుతున్నారు?” అంది.
లలిత కొంచెం సేపు మౌనంగా ఉండి, మెల్లగా అంది,
“తెలియదు...”
ఆమె మనసులో ఒక కొత్త వేడి, ఒక తీయని అసౌకర్యం, ఒక విచిత్రమైన ఉత్కంఠ కలిసి మెల్లగా పాకసాగింది.
**మహేంద్రపురం రాజప్రాసాదం...**
ఒకరోజు పర్షియా దేశం నుంచి ఒక వ్యాపారి మేలు జాతి గుర్రాలను తీసుకొచ్చాడు. రాజు మహేంద్రవర్మ వాటిని చూసి పది గుర్రాలను కొన్నాడు.
లలితకు ఈ విషయం కొద్ది రోజుల తర్వాత తెలిసింది. ఒక సాయంత్రం ఆమె భర్తతో మాట్లాడుతూ,
“ఆ గుర్రాలను జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి. అవి మంచి జాతి. సరైన ఆహారం, సంరక్షణ లేకపోతే వాటి విలువ తగ్గిపోతుంది” అంది.
మహేంద్రవర్మ, “వ్యాపారి కొందరు పని వాళ్లను కూడా ఇచ్చాడు. వాళ్లు చూసుకుంటున్నారు” అన్నాడు.
లలిత మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె మనసులో ఒక ఆలోచన మెల్లగా రూపుదిద్దుకోసాగింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత...
లలిత తన ముఖ్య చెలికత్తె **మాధవి** ద్వారా గుర్రపు శాలకు మాత్రమే ఒక చిన్న కబురు పంపించింది — “రాజ్యంలోని ఒక వ్యాపారి భార్య గుర్రాలను చూడడానికి వస్తోంది.”
**రెండు రోజుల తర్వాత...**
ఉదయపు సమయం. మహేంద్రపురం రాజధానికి దక్షిణంగా ఉన్న విశాలమైన గుర్రపు శాల.
ఆమె పట్టు చీర కట్టుకుంది.
మెడలో మంగళసూత్రం, చేతులకి రంగు గాజులు, నుదుటిపై బొట్టు. జుట్టును ఒక జడగా కట్టుకుంది. ఎలాంటి రాజసీ అలంకరణ లేదు.
ఆమె పక్కన మాధవి పని మనిషి లాగా సాదా చీరలో వచ్చింది.
గుర్రపు శాల అధికారి వారిని చూసి అడిగాడు,
“మీరు ఎవరు?”
లలిత తేలికగా నవ్వుతూ,
“నేను రాజ్యంలోని వ్యాపారి రామయ్య భార్యను. గుర్రాలు మంచి జాతివి ఉన్నాయి అని విని,చూడాలని వచ్చాను. ఇది నా సేవకురాలు” అంది.
అధికారి నమ్మి, “రండి... లోపలికి రండి. గుర్రాలు చాలా బాగున్నాయి” అని లోపలికి తీసుకెళ్లాడు.
లలిత గుర్రాలను చూస్తూ నెమ్మదిగా నడుస్తూ ఉంది. ఆమె నడకలో సహజమైన గాంభీర్యం ఉంది.
చీర లో ఆమె పిరుదులు లయగా కదులుతున్నాయి. రవికలో ఆమె వక్షోజాలు స్పష్టంగా ఉబ్బి కనిపిస్తున్నాయి.
ఆమె కళ్లు గుర్రాల మీద కాకుండా, శాలలో పని చేస్తున్న కొత్త పని వాళ్ల మీద, ముఖ్యంగా వ్యాపారి ఇచ్చిన యవనుల మీద తిరుగుతున్నాయి.
మాధవి ఆమె పక్కనే నడుస్తూ తక్కువ స్వరంలో, “రాణి గారు... ఇలా వచ్చి చూడడం సరైన పనే కదా?” అని అంది.
లలిత చిరునవ్వుతో తల ఊపింది. ఆమె మనసులో ఒక కొత్త ఉత్కంఠ, ఒక తీయని ఆసక్తి మెల్లగా పాకసాగింది.
---
**గుర్రపు శాలలో...**
లలిత గుర్రాలను చూస్తూ నెమ్మదిగా నడుస్తూ ఉంది.
ఆ సమయంలో వ్యాపారి ఇచ్చిన పని వాళ్లలో ఒక వ్యక్తి గుర్రాలను తోలుతూ ఉన్నాడు. వయసు సుమారు యాభై ఏళ్లు ఉంటుంది. గట్టి శరీరం,గుబురు గడ్డం ,కళ్లు తీక్షణంగా ఉన్నాయి.
లలిత ఆయన వైపు చూసి, తేలికగా నవ్వుతూ అడిగింది,
“మీ పేరు ఏమిటి? ఈ దేశం వారిలా లేరే...”
ఆయన ఆమెను ఒక్కసారి పూర్తిగా చూశాడు.
పట్టు చీరలో మెరుస్తున్న ఆ పాతికేళ్ల లలిత అందం, ఆమె ఎత్తైన వక్షోజాలు, సన్నని నడుము వంపు, గుండ్రటి పిరుదులు... అన్నీ ఒకేసారి అతని కళ్లలోకి ఎక్కాయి.
ఆయన కొంచెం సేపు మాట్లాడకుండా చూసి, తర్వాత గౌరవంగా అన్నాడు,
“నాది పర్షియా దేశం. మేలు జాతి గుర్రాలను పెంచడం మా వృత్తి.”
లలిత చిరునవ్వుతో,
“ఇప్పుడు పర్షియా నుండి సింధు వరకు యవనులు పాలిస్తున్నారని తెలుసు. మీరు ఇక్కడ ఉండటం మాకు ప్రమాదం కాదా? రాజు గారు ఎందుకు నమ్మారో...” అంది.
ఆయన ఆమె ఎదురుగా నిలబడి, ఆమె ఎద ఎత్తులు, నడుము వంపు మీద చూపులు పడేసి,
“నాకు రాజకీయాలు తెలియవు. నేను కేవలం గుర్రాలను చూసుకునే వాడిని. మీరు గుర్రాలు కొంటారా?” అన్నాడు.
పెళ్ళి అయిన కొత్తలో లలిత లో ఉత్సాహం ఉండేది,ఇప్పుడు మళ్ళీ అలాగే అనిపించింది.
లలిత కొంచెం నవ్వి, కళ్లలో ఒక చిలిపి మెరుపుతో
“యవనుల వద్ద గుర్రాలేనా... ఇంకేమైనా ఉన్నాయా?” అంది.
ఆయన కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూసి,
“నేను యవనుడనే అయినా... కేవలం పని వాడిని” అన్నాడు. కానీ అతని కళ్లు ఆమె శరీరం మీద నుంచి కదలడం లేదు.
లలిత కొద్ది సేపటికి మాధవితో కలిసి గుర్రపు శాల నుంచి బయటకు వచ్చేసింది.
దారిలో మాధవి చిరునవ్వుతో,
“రాణి గారు... ఆయన మిమ్మల్ని చూసి పూర్తిగా వేడెక్కిపోయాడు. కళ్లు తీసి మీ మీదే పెట్టేశాడు” అంది.
లలిత కొంచెం కోపంగా చూసి,
“నువ్వు రాణి తో మాట్లాడుతున్నావు మాధవి” అంది.
మాధవి నవ్వు అణచుకోలేక,
“రాజు గారు పది గుర్రాలు కొన్నారు. ఈయన పదకొండో గుర్రం అనిపించింది” అంది.
లలిత బుగ్గలు ఎర్రబడ్డాయి. ఆమె తల కొంచెం కిందికి వాల్చుకుంది. కానీ ఆమె పెదాల మీద ఒక చిన్న చిరునవ్వు దాగ లేదు.
“గుర్రపు శాలకి వెళ్లిన విషయం రాజు గారికి తెలియకూడదు” అంది ఆమె తక్కువ స్వరంలో,ఎర్ర బడిన బుగ్గలతో
మాధవి నవ్వుతూ,
“సరే... ఎందుకు సిగ్గు పడుతున్నారు?” అంది.
లలిత కొంచెం సేపు మౌనంగా ఉండి, మెల్లగా అంది,
“తెలియదు...”
ఆమె మనసులో ఒక కొత్త వేడి, ఒక తీయని అసౌకర్యం, ఒక విచిత్రమైన ఉత్కంఠ కలిసి మెల్లగా పాకసాగింది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)