[anaamika]

Update – 82



నా లెక్క ప్రకారం గెస్ట్ లు దాదాపు వచ్చేశారు. ఇప్పుడు నేను నాన్న, అమ్మ ఇంకా కోమలి కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. ఎందుకంటే నాన్నకి మొత్తం గెస్ట్ ల వివరాలు తెలుసు. ఇంతలో సోమేశ్ వచ్చాడు.

సోమేశ్ : ఎంట్రన్స్ దగ్గర నిలబడి ఏం చేస్తున్నావు ?

నేను : అబే, గెస్ట్ లకి వెల్కమ్ చెప్పడానికి నిలబడ్డాను.

సోమేశ్ : అయితే ఫంక్షన్ ఎప్పుడు మొదలవుతుంది ?

నేను : అబే, అక్కడ ఏం జరుగుతోంది ? బాగా చూడు. ఫంక్షన్ స్టార్ట్ అయ్యింది. అక్కడ చూడు, ఐటెం డాన్స్ కూడా మొదలైంది.

నేను వాడికి స్టేజి మీద అమ్మాయి డాన్స్ చేయడాన్ని చూపించాను.

సోమేశ్ : అబే, నేను ఓపెనింగ్ గురించి అడుగుతున్నాను. నాకు మనశాంతిగా అనిపించడం లేదు. చెప్పురా, ఏం బిజినెస్ ?

నేను : అయితే పదా. కొంచెం ముందుకి వెళ్లి చూద్దాం. పార్కింగ్ దగ్గర ఎవరూ లేనట్లుంది, అటువైపు వెళదాం.

తరువాత మేము ముందుకి నడుచుకుంటూ వెళ్ళాము. కొంచెం ముందుకి వెళ్ళాము. అప్పుడు ఎదురుగా వున్నరోడ్ మీద నాకు ఒక కార్ల గుంపు వస్తున్నట్లు కనిపించింది. దాని వెంట సెక్యూరిటీ అధికారి ఇంకా సెక్యూరిటీ కార్ల నీలం, ఎరుపు లైట్ల తో వస్తున్న గుంపు కూడా కనిపించింది.

సోమేశ్ : అబ్బే, వీడెవడు వస్తున్నాడు ?

నేను : తెలియదురా. వచ్చాక తెలుస్తుంది.

సోమేశ్ : ప్రోటోకాల్ ని చూడురా.

నేను : అబ్బే, నాకే ఆశ్చర్యంగా వుంది, ఎందుకంటే నేను నాన్న కి మీడియా, ప్రెస్ వాళ్లకి సమాచారం ఇవ్వొద్దని ముందే చెప్పాను.

సోమేశ్ : నాకెందుకో CM వస్తున్నాడేమో అనిపిస్తోంది.

నేను : తెలియదు. చూసాక తెలుస్తుంది.

మేము అక్కడే నిలబడి చూడడం మొదలుపెట్టాము. కార్ల గుంపు దగ్గరకి వస్తూనే ఉంది. కార్లు దగ్గరైనప్పుడు, నాకు 6-7 కార్ల తరువాత నాన్న ల్యాండ్ క్రూయిసర్ కనిపించింది. దాన్ని నేను గుర్తు పట్టాను, ఎందుకంటే నాన్న కారు ముందు గ్లాస్ మీద ఉన్న స్టికర్ ని నేనే స్వయంగా డిజైన్ చేయించాను. కార్ల గుంపు దగ్గరగా వచ్చాయి. నా దగ్గర ఆగిపోయాయి. అక్కడంతా సైరన్ల మోత వినిపిస్తోంది. ఫంక్షన్ లో ఇప్పుడు అనౌన్స్మెంట్ అవ్వడం మొదలైంది. చీఫ్ గెస్ట్ వచ్చారు, అందరూ నిలబడి వారికి స్వాగతం చెప్పండి అని. ఈ అనౌన్స్మెంట్ ని ఎవరు చేయిస్తున్నారా అని నేను ఆశ్చర్యపోయాను. ఇంతలో నాన్న కారు నా దగ్గర ఆగిపోయింది. సుమారు 20-25 మీటర్ల దూరంలో మిగిలిన కార్లు కొంచెం ముందుకి వెళ్లి ఆగిపోయాయి. కొన్ని కార్లు నాన్న కారు వెనుక ఆగిపోయాయి. వాటిలో నుండి జనాలు బయటికి రావడం మొదలైంది. ఎవరో మంత్రి, ఎవరో ఆర్మీ ఆఫీసర్, ఎవరో సెక్యూరిటీ అధికారి ఆఫీసర్. ఇలా అందరూ ప్రభుత్వ పెద్ద అధికారులు వున్నారు. నేను అందరికీ తెలుసు. వీళ్ళు అందరూ నాన్న స్నేహితులే. ఇప్పుడు నేను అమ్మా, నాన్న లు కారులో నుండి దిగడం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను.

ఇంతలో నాన్న కారు డోర్ తెరుచుకుంది. కారు లో నుండి ఎవరైతే దిగారో, నేను అతన్ని చూసి వెంటనే దగ్గరికి పరుగెత్తాను. నా సంతోషానికి అంతం లేదు. నేను వెళ్లి వాళ్ళని కౌగలించుకున్నాను. నేను ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయాను. నాన్న, అమ్మ ఇంకా కోమలి కూడా కార్లు లో నుండి దిగారు. ఇంకో వ్యక్తి కూడా కారులో నుండి దిగాడు. నేను అన్నీ మర్చిపోయాను. ఇన్ని రోజుల తర్వాత 6 నెలల తరువాత వాళ్ళని కలిశాను. వాళ్ళు ఇంకెవరో కాదు. నా పెద్దన్నయ్య ఇంకా వదిన. నా పెద్దన్నయ్య శేఖర్ మా అమెరికా బిజినెస్ ని అక్కడే ఉండి చూసుకుంటాడు. నా కళ్ళలో కనిపిస్తున్న ఆనందాన్ని అక్కడున్న అందరూ చూస్తున్నారు. వదిన నా దగ్గరికి వచ్చింది. నా తల మీద తన చేత్తో నిమిరింది. నేను వాళ్ళని చూశాను. ఒక చేతిని వదిన భుజాల మీద, రెండో చేతిని అన్నయ్య భుజం మీద పెట్టాను. ఇద్దరిని కౌగలించుకున్నాను. ఆనంద భాష్పాలు నా కళ్ళ నుండి ప్రవహిస్తున్నాయి. నా దృష్టి కోమలి మీద పడింది. తను కూడా ఏడుస్తోంది. అమ్మ కూడా ఏడుస్తోంది. నాన్న తన కళ్ళని తుడుచుకుంటున్నారు. నా ప్రేమ అలాగే మనస్థితిని చూసి, సోమేశ్ ఇంకా అక్కడున్న మిగిలిన వాళ్ళందరి కళ్ళు చెమ్మగా అయ్యాయి. కెమెరామెన్ మా వీడియో తీస్తున్నాడు. అలాగే ఈ వీడియో live ఫంక్షన్ లో వున్న స్క్రీన్ ల మీద కూడా వస్తోంది. తరువాత నాన్న నా దగ్గరికి వచ్చారు. నన్ను అన్నావదినల కౌగిలినుండి వేరు చేసి తను కౌగలించుకున్నారు. నన్ను రిలాక్స్ చేశారు. తరువాత నేను రిలాక్స్ అయ్యాను. అప్పుడు అన్నయ్య అన్నాడు :

అన్నయ్య : వాహ్ రాహుల్, నువ్వు నాకంటే మంచి businessman వి అయ్యావు.

నేను : అన్నయ్య, నేను నీ కంటే మంచి businessman ని ఎప్పుడూ కాలేను.

అన్నయ్య : అరేయ్, నీ ప్రేమ ఇంకా భావోద్వేగాలు  నిన్ను అందరి నుండి వేరు చేస్తాయి. నేను నీ అన్నయ్యనని చెప్పుకోవడం నాకు గర్వం గా ఉంది.

అన్నయ్య : రాహుల్. ఇక రిలాక్స్ అవ్వు, ఓకే.

నేను : (అన్నయ్యని కౌగిలించుకుంటూ) అలాగే అన్నయ్యా.

నేను మా కౌగిలిని విడిపించుకుని అన్నయ్యని అడిగాను,

నేను : మీరు ఎప్పుడు వచ్చారు ? నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు ?

నాన్న : బేటా, ఇదే కదా నీకు మేమిచ్చే సర్ప్రైజ్. చూడు, కోమలి కూడా ఎలా కన్నీళ్ళని నింపుకుంటుందో. ఇప్పుడు రిలాక్స్ అవ్వు ఓకే. కోమలి, మంచిదానివి కదూ, రిలాక్స్ గా ఉండు. ఇది సంతోషపడే సమయం. అందరూ ఎంజాయ్ చెయ్యండి.

కోమలి ఏడుస్తూ అమ్మని కౌగలించుకుంది.

అమ్మ : బేటీ, ఎందుకు ఏడుస్తావు ? ఏడుపుని ఆపెయ్యి. సంతోషంగా వుండు.

నేను అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళాను. కోమలి అలాగే అమ్మ ని ఇద్దరినీ కలిపి కౌగలించుకున్నాను.

అమ్మ : బేటా రాహుల్, నువ్వు కోమలి ని చూసుకో.

అమ్మ వెనక్కి జరిగింది. ఇప్పుడు కోమలి నా కౌగిలి లో ఉంది.

నేను : కోమలి, నీ మేకప్ పాడైపోతుంది. తరువాత అందరూ నిన్ను దయ్యం లా ఉందని అంటారు. ఏడవకు, మంచిదానివి కదూ. చూడు, నీ వీడియో కూడా తీస్తున్నారు. ఈ కోతి ఎందుకు ఏడుస్తోంది అని అందరూ అనుకుంటారు.

కోమలి నా ఛాతీ మీద గుద్దడం మొదలుపెట్టింది. వెంటనే మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఇది చూసి అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. నాన్న కోమలి ని కౌగలించుకున్నారు.

నాన్న : కోమలి, నా పులి లాంటి కూతురు. అందరికీ అర్థమైందా ?

తరువాత కోమలి నాన్న ని గట్టిగా పట్టుకుంది.

నేను : కోమలి, నువ్వు నిజంగానే కోతి లా కనిపిస్తున్నావు.

తను నాన్న కౌగిలి నుండి బయటికి వచ్చి నా దగ్గరికి పరుగెత్తుతూ వచ్చింది. నన్ను కొట్టాలని అనుకుంటున్నట్లుగా వచ్చింది. ఇది చూసి నేను పరిగెత్తాను. వెళ్లి వదిన వెనక దాక్కున్నాను. తరువాత అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు కోమలి వదినని కౌగలించుకుంది.

నాన్న : ఇక అందరం లోపలికి వెళ్దామా ? లేదా ఇక్కడే ఓపెనింగ్ చేయాలా ?

తరువాత మేము అందరం లోపలికి వెళ్లడం మొదలుపెట్టాము. కెమెరామెన్లంతా మా వీడియో ని తీస్తున్నారు. కోమలి తనని తాను సరి చేసుకుంది. నా వెంట నడవడం మొదలుపెట్టింది. అతిథులంతా, మేము ఎప్పుడైతే లోపలి గార్డెన్ లోకి వెళ్ళామో, అప్పుడు ఆకాశం నుండి పువ్వుల వర్షాన్ని కురిపించారు. ఈ దృశ్యం కోమలి కి చాలా ముద్దుగా అనిపించింది. మేము లోపలికి వెళ్ళగానే, వచ్చిన అతిధులందరూ తమ కుర్చీల్లోంచి లేచి నిలబడ్డారు. తరువాత నేను, అన్నయ్య, నాన్న, అమ్మ, వదిన, కోమలి, సోమేశ్ అందరం స్టేజి పైకి వెళ్ళాము. మిగిలిన అతిధులు తమ కుర్చీల దగ్గర నిలబడ్డారు.

నాన్న : మైక్ ప్లీజ్.

నాన్న మైక్ ని తీసుకున్నారు.

నాన్న : ఈ రోజు ఈ బిజినెస్ ఓపెనింగ్ సెరిమోనీ నా కొడుకు రాహుల్ స్వంత కష్టం. ఇందులో నా వైపు నుండి తనకి ఎలాంటి సహాయం లేదు. నేను ఈ విషయాన్ని చెప్పడానికి చాలా సంతోషపడుతున్నాను. మరో విషయం లో కూడా నాకు గర్వంగా వుంది, నేను రాహుల్ తండ్రి అని. నా పెద్దకొడుకు శేఖర్ లాగే ఈ రోజు రాహుల్ కూడా తనని తాను నిరూపించుకున్నాడు. మనిషి నిజమైన మనసు తో కష్టపడితే, భూమి లో నుండి బంగారాన్ని పండించవచ్చు అని నా ఇద్దరు కొడుకులు నిరూపించారు. ఈ రోజు నాకు ఈ విషయంలో చాలా గర్వం గా ఉంది. నేను మీ అందరికీ మనస్ఫూర్తిగా కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటున్నాను. మీరంతా మా ఆనందం లో పాల్గొంటున్నందుకు సంతోషంగా వుంది.

నాన్న : ఈ బిజినెస్ ఏంటి ? ఇది ఇప్పటి వరకు నాకు కూడా తెలియదు. రాహుల్ దాన్ని బెలూన్ లతో దాచిపెట్టాడు ఈ బిల్డింగ్ తో పాటు. నేను ఇప్పుడు మీ అందరిని కోరుకుంటున్నాను, మీ గట్టి చప్పట్లతో మా చీఫ్ గెస్ట్ ఎవరైతే ఈ రోజు ఈ బిజినెస్ ని ఓపెనింగ్ చేస్తారో, వారికి వెల్కమ్ చెప్పండి. మీరంతా చప్పట్లతో సిద్ధంగా ఉన్నారు, మిస్ కోమలి, చేతులు పైకెత్తి అందరూ చప్పట్లు కొట్టండి.

కోమలి తన పేరు విని ఆశ్చర్యపోయింది. ఆమె కంటే ఎక్కువగా నేను ఆశ్చర్యపోయాను. నాన్న కి ఎలా తెలిసింది ? నేను ఓపెనింగ్ కోమలి తో చేయాలనుకుంటున్నాను అని ఆయనకెలా తెలిసింది. ఇంకొక సారి కోమలి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.

నేను : కోమలి, ఏడవొద్దు, ప్లీజ్. అందరూ నిన్నే చూస్తున్నారు.

కోమలి : నేను కాదు. అమ్మ వదిన కి చెప్పండి, ప్లీజ్. ఓపెనింగ్ వాళ్ళతో చేయించండి.

వదిన : కోమలి, నేను చాలా బిజినెస్ లని ఓపెన్ చేశాను. ఇప్పుడు నీ ఓపెనింగ్ ఎలా ఉంటుందో చూడాలి.

కోమలి : వదిన ప్లీజ్, మీరు కూడా నన్ను బాధ పెట్టొద్దు.

వదిన : హహహహా. మంచిది బాబా. పెట్టను. శేఖర్, మీరు తనకి అర్ధమయ్యేలా చెప్పండి.

నాన్న : కోమలి బేటీ, నువ్వు నా కూతురివి కాదా ఏంటి ?

కోమలి : అవును, మీ కూతురినే.

నాన్న : అయితే పదా. ఆలస్యం చెయ్యకు. అందరూ ఆకలితో ఉన్నారు. త్వరగా ఓపెనింగ్ చేయి. కేవలం ఈ బటన్ ని నొక్కాలి, అంతే.

శేఖర్ : హా కోమలి, మంచిదానివి కదూ. త్వరగా చేయి. ఇప్పుడు నాకు కూడా బాగా ఆకలవుతోంది.

కోమలి : ఓకే, అమ్మ మీరు ఇంకా నాన్న, మీరిద్దరూ నాతోబాటు మీ చేతుల్ని పెట్టండి. నేను బటన్ ని ప్రెస్ చేస్తాను.

నాన్న : ఆహహహా. ఓకే బేటీ.

అమ్మ : నువ్వు నా ప్రాణం కోమలి, సరే, పెట్టాను. సంతోషమా ?

నాన్న : (మైక్ లో) Ladies and Gentlemen,  స్టార్ట్ కౌంటింగ్.

10
9
8
7
6
5
4
3
2
1

కోమలి బటన్ ని నొక్కింది.

బెలూన్లు అన్నీ ఆకాశంలోకి వెళ్ళాయి. బాణాసంచా వల్ల ఆకాశం పగలులా అయ్యింది. అతిథులంతా ఆశ్చర్యంతో అంతా చూస్తూనే ఉన్నారు. సంగీతం పెద్ద శబ్దం తో WORLDUNIQUEREST ఓపెనింగ్ అయ్యింది.

అది ఒక ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ అలాగే రిసార్ట్ కూడా. ఇది సిటీకి దూరంగా ఒక కొండ మీద ఉంది. దీని మెంబర్షిప్ దాదాపుగా అయిపోవచ్చింది.

బెలూన్లు ఆకాశంలోకి వెళ్లినప్పుడు రిసార్ట్ వ్యూ కనిపించింది. అది చూసి అమ్మా, నాన్న, అన్నయ్య, వదిన, కోమల్ అందరూ చాలా సంతోషపడ్డారు. రిసార్ట్ వ్యూ ని చూడగానే అందరూ షాక్ అయ్యారు, అమ్మానాన్నలు చాలా ఆనందపడ్డారు.

అన్నయ్య : రాహుల్, నిజంగా నువ్వు నాకంటే మంచి బిజినెస్మెన్ వి అయిపోయావు. ఈ ఐడియా గురించి నేను ఎప్పటి నుంచో ఆలోచిస్తున్నాను, కానీ నువ్వు చేసి చూపించావు. గుడ్ జాబ్ !

నేను : థాంక్స్ అన్నయ్య.

నాన్న : నిజంగా బేటా, మనసు నిండిపోయింది. వెరీ గుడ్.

అమ్మ : నా కొడుకు ఇప్పటిదాకా ఏ బిజినెస్ లో కూడా నష్టపోలేదు. దేవుడు నిన్ను ఇంకా గొప్ప స్థాయికి తీసుకెళ్లాలి.

నేను : థాంక్స్ అమ్మా, థాంక్స్ నాన్నా.

వదిన : రాహుల్, ఇది చూశాక నాకు అస్సలు తిరిగి వెళ్లాలనిపించడం లేదు రా.

నేను : అయితే వెళ్లడం ఎందుకు వదిన ? ఇక్కడే ఉండిపోండి.

వదిన : మీ అన్నయ్యకి చెప్పు, నాకైతే ఏ సమస్యా లేదు.

అన్నయ్య : ఏంటి రాహుల్, నాకు జైలు శిక్ష వేయాలని చూస్తున్నావా ఏంటి ? (సరదాగా)

నేను : హాహాహా.. సరేలే అన్నయ్య, శిక్ష వేయనులే.

అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. మ్యూజిక్ వినిపిస్తుంటే చాలా మంది డ్యాన్స్ చేశారు. చాలా సేపటి వరకు అందరూ నన్ను అభినందిస్తూ దీవించారు. ఆ తర్వాత డిన్నర్ అయ్యింది. రాత్రి 2 గంటలు కావస్తుండటంతో గెస్టులు వెళ్లిపోవడం మొదలుపెట్టారు. అప్పుడు అరవింద్, రుక్మిణి వదిన, జానీ లు నా దగ్గరికి వచ్చారు.

జానీ : రాహుల్, ఈరోజు నా మనసు ని గెలుచుకున్నావు, నన్ను ఏడిపించేశావు కూడా. నీ ప్రేమని చూసి అందరి కళ్లు చెమర్చాయి. ఇస్మాయిల్ అయితే ఏడ్చేశాడు.

నేను : అన్నా, ఈ ప్రపంచంలో ప్రేమే కదా అంతా.

జానీ : డబ్బు కంటే ప్రేమే గొప్పదని ఈరోజు ఒప్పుకుంటున్నాను. కోమల్ని చూడగానే నా మనసు కరిగిపోయింది. నువ్వు తనని నా దగ్గరి నుండి ఎలా తీసుకెళ్లావు.. ఇప్పుడు తను ఎలా ఉందో చూస్తుంటే నా పాపాలన్నీ పోయినట్లు అనిపిస్తోంది. రాహుల్, నీకు ప్రామిస్ చేస్తున్నాను, మేము ఆ పనులన్నీ వదిలేస్తాము.

నేను : అన్నా, అంతకంటే మంచి విషయం ఇంకోటి ఉండదు. డబ్బు వల్ల వచ్చే గౌరవం తాత్కాలికం, కానీ ప్రేమతో వచ్చే గౌరవం ఎప్పటికీ ఉంటుంది.

జానీ : నిజం చెప్పావు. నాకు ఇక్కడి నుండి వెళ్లాలనిపించడం లేదు. నా జీవితంలోనే ఇది మరిచిపోలేని రోజు.

ఆ తర్వాత జానీ, రుక్మిణి వదిన, అరవింద్ నన్ను కౌగిలించుకున్నారు. ఇస్మాయిల్ కి కూడా నన్ను కౌగిలించుకోవాలని ఉంది కానీ జానీని చూసి వెనకాడుతున్నాడు. నేనే అతన్ని దగ్గరికి తీసుకున్నాను, అతను చాలా సంతోషపడ్డాడు. వాళ్లందరికీ బై చెప్పాను. పంతులుగారు కూడా వెళ్లిపోయారు. అందరూ వెళ్ళాక కేవలం సోమేశ్ ఫ్యామిలీ, వాళ్లతో వచ్చిన వాళ్ళు మాత్రమే మిగిలారు.

నేను : సోమేశ్, ఏంటి మీ ప్రోగ్రాం ?

సమీ : మేము కూడా బయల్దేరుతున్నాం. ఒకసారి నిన్ను కలిసి వెళ్దామని ఆగాము. అయాన్, ఫణింద్ర వాళ్ళ ఫ్యామిలీ మెంబర్స్ కూడా నిన్ను రమ్మంటున్నారు.

నేను : సరే పద, రెండు నిమిషాల్లో వస్తాను.

నేను కావ్య కి చెప్పి సోమేశ్ దగ్గరికి వెళ్లాను.

నేను : హలో ఎవ్రీవన్ ! ఫంక్షన్ ఎలా అనిపించింది ?

ఫణింద్ర వాళ్ళ అత్త పేరు సోనియా, అందరూ సోని అని పిలుస్తారు. తను చాలా అందంగా ఉంటుంది. వయసు నాకంటే ఎక్కువే కానీ తన ఫిగర్ చూస్తే ఎవరైనా పడిపోవాల్సిందే.

సోని : చాలా బాగుంది. ఎమోషన్స్, ఎంజాయ్మెంట్, ఫన్ అన్నీ ఉన్నాయి. ఈ ఫంక్షన్ని నేను ఎప్పటికీ మరిచిపోలేను.

నేను : మీకు నచ్చితే చాలు ఆంటీ, నా కష్టానికి ప్రతిఫలం దక్కినట్లే.

ఫణింద్ర వదిన తాన్యా కూడా చాలా అందగత్తె.

తాన్యా : నిజంగా రాహుల్, నేను చాలా హ్యాపీగా ఉన్నాను, అలాగే కొంచెం బాధగా కూడా ఉంది.

నేను : బాధ ఎందుకు వదిన ?

తాన్యా : ఫంక్షన్ ఇంత బాగుంటుందని తెలిస్తే, నేను నా చెల్లిని కూడా తీసుకొచ్చేదాన్ని.

నేను : పర్లేదు వదిన, నేను వీడియో ఇస్తాను కదా, అది అందరికీ చూపించండి.

తాన్యా : అది మంచి ఐడియా, నాకు తప్పకుండా వీడియో పంపించు ప్లీజ్.

నేను : తప్పకుండా వదిన.

ఫణింద్ చెల్లి పావని (19 ఏళ్లు) ఇలా అంది :

పావని : వావ్ రాహుల్ ! మనసు లని గెలుచుకున్నావు. మనం ఇండియా లోనే ఉన్నామా అనిపిస్తోంది.

నేను : థాంక్స్ పావని.

సోని : రాహుల్, నీకో చిన్న రిక్వెస్ట్.

నేను :  చెప్పండి ఆంటీ.

సోని : నాకు ఇక్కడ ఏదైనా జాబ్ దొరుకుతుందా ?

నేను : అదేంటి ఆంటీ, అంత మాట అనేశారు ? మీరు ఇంత దూరం వచ్చి జాబ్ ఎలా చేస్తారు ?

సోని : నేను సోమేశ్ తో పాటు వచ్చేస్తాను.

నేను : ఫణింద్ర, నువ్వే చెప్పురా.

ఫణింద్ర : నేనేం చెప్పాలిరా ? ఆంటీ ఈ ప్లేస్ ని చూసి తన పాత జాబ్ ని కూడా వదిలేసింది.

నేను : ఓకే డన్ ! సోమేశ్, రేపటి నుండి అంటీని కూడా నీతో పాటే తీసుకురా.

సోమేశ్ : నో టెన్షన్.

అయాన్ పెద్దక్క ఉజ్వల కూడా చాలా హాట్గా ఉంటుంది.

ఉజ్వల : రాహుల్, నాది కూడా అదే రిక్వెస్ట్.

నేను : ఉజ్వల, ఏంటిది ? ఇక్కడ జాబ్ ఇంటర్వ్యూలు మొదలయ్యాయా ఏంటి ?

అయాన్ వాళ్ళ అమ్మ కుసుమ. ఆమె సోమేశ్ వాళ్ళ అమ్మలాగే చాలా అందంగా, నిండుగా ఉంటుంది.

కుసుమ ఆంటీ : బాబూ, ఇప్పుడు నువ్వే నీ ఫ్రెండ్స్ అందరికీ ఆధారం. నువ్వు లేకపోతే వీళ్ళు ఇవన్నీ చేయగలిగేవారా ?

నేను : ఆంటీ, అలా ఏం లేదు. అందరూ టాలెంటెడ్, కష్టపడతారు కూడా.

కుసుమ ఆంటీ : అయితే ఉజ్వల మాట కూడా విను బాబూ.

నేను : ఆంటీ, నేను వద్దని చెప్పలేదు కదా. తను కూడా రేపటి నుండి సోమేశ్ తో పాటు రావచ్చు.

ఉజ్వల : థాంక్యూ సో మచ్ రాహుల్ !

నేను : వెల్కమ్.

అయాన్ చిన్న చెల్లి అమృత (14 ఏళ్లు), కానీ చూడటానికి 20 ఏళ్ల దానిలా ఉంటుంది. తన బాడీ చాలా స్పీడ్ గా డెవలప్ అయ్యింది.