17-05-2026, 12:46 PM
(This post was last modified: 17-05-2026, 12:47 PM by anaamika. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
Update – 81
సైరా : వీళ్ళు చాలా అల్లరి పిల్లలు.
నేను : నువ్వు చేస్తావా అల్లరి ?
సైరా : నేను ఎందుకు చేస్తాను ? నేను చిన్న పిల్ల ని కాను కదా.
నేను : మరి వాళ్ళు పిల్లలే కదా.
సైరా : మీతో ఎవరూ గెలవ లేరు.
నేను : థాంక్ యు మాడం. మరి దెంగడంలో ?
సైరా : అందులో కూడా మీకు ఫస్ట్ ప్రైజ్ ఇవ్వాల్సిందే, ఒకవేళ కాంపిటీషన్ పెడితే.
సనా : నాకు అలా అనిపించడం లేదు.
సైరా : అదేంటి, ఆయనతో దెంగించుకుని కూడా ఇలా అంటావా ?
సనా : నన్ను దెంగింది నిద్రలో కదా.
సైరా : తనని ఈ పనుల్లోనుండి ఫ్రీ అవ్వనివ్వు. ఆ తరువాత ఒక రాత్రి ఈయన్ని ఇంటికి పిలుద్దాం. నేను కూడా ఇప్పటిదాకా ఈయన తో కుతితీరా ఎంజాయ్ చెయ్యలేదు.
సనా : అక్కా, నువ్వు తనతో ఎన్నిసార్లు చేపించుకున్నావు ?
సైరా : ఒకసారి మాత్రమే. అది కూడా నిలబడి, ఎక్కడో తెలుసా, వాష్ రూమ్ లో. ఈయన అక్కడ అకస్మాత్తుగా నన్ను దెంగాడు.
సనా : హహహహా. అది ఎలా జరిగింది ?
సైరా : అకస్మాత్తుగా జరిగిపోయింది.
నేను : ఇప్పుడు కార్ లో పిల్లలు లేరా ?
సైరా : హహహహా. నేను నిజమే చెప్పాను, మీతో ఎవరూ గెలవ లేరు.
ఇంతలో నా సెల్ మోగింది. చూస్తే సోమేశ్ దగ్గర నుండి కాల్.
సోమేశ్ : హా యార్. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు ? మేము చేరుకోబోతున్నాము.
నేను : నేను కూడా చేరుకోబోతున్నాను. నీ వెంట అందరూ వచ్చారా ?
సోమేశ్ : హా. అందరూ నాతోనే ఉన్నారు. బస్సు నా వెనుకే ఉంది.
ఇంతలో నా దృష్టి ఒక బస్సు మీద పడింది. నేను స్పీడ్ ని పెంచాను. దాని వెనక చేరుకున్నాను.
నేను : బస్సు ఏ కలర్ ది సోమేశ్ ?
సోమేశ్ : రెడ్ కలర్.
నేను : దాని వెనుక 'చిరునవ్వు తో' అని పెద్దగా రాసి ఉందా ?
సోమేశ్ : హా. అయితే నువ్వు ఎక్కడున్నట్లు ? నీకు బస్సు కనిపించిందా ?
నేను స్పీడ్ ని ఇంకా పెంచాను. బస్సు ని ఓవర్ టేక్ చేసి సోమేశ్ కార్ పక్కకి చేరుకున్నాను.
నేను : నీ పక్కనే ఉన్నాను.
సోమేశ్ : ఓకే. నువ్వు మాతోనే నడిపితే మంచిది.
నేను : సరే. మీరంతా నా వెనక రండి.
సోమేశ్ : అలాగే.
తరువాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. సోమేశ్ కార్ కంటే ముందుకి వెళ్లాను. మేము అలా వెళ్తూనే ఉన్నాము. కొద్దిసేపటికి మేము కొత్త బిజినెస్ సైట్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. నేను కార్ ని ఆపాను. సోమేశ్ నా కార్ పక్కనే తన కార్ ని పార్క్ చేశాడు. మేము కార్లలోనుండి నుండి దిగాము. అందరూ బస్సు లో నుండి దిగి ఒక ప్లేస్ లో కలుసుకున్నారు.
అందరూ ఆ ప్లేస్ ని ఆశ్చర్యపోయి చూస్తున్నారు.
నేను వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాను.
నేను : ఏమైంది ? అందరూ ఎందుకు నిలబడ్డారు ?
సోమేశ్ : అబే. ఇది ఏంటి ? అద్భుతంగా వుంది యార్.
నేను : ఈ రోజు నుండి ఇది నీ ఆఫీస్, అర్థమైందా ?
ఆంటీ : బాబూ, ఇది ఏంటి ? ఇప్పుడైనా చెప్పు.
నేను : ఆంటీ, ఎప్పుడు అనౌన్స్మెంట్ వస్తుందో, అప్పుడు అందరికీ తెలిసిపోతుంది. మీరంతా లోపలికి వెళ్ళాక మీకొక అంచనా వస్తుంది.
తరువాత నేను అందరితో కలవడం మొదలుపెట్టాను.
సోమేశ్ ఫామిలీ వాళ్ళని కలిసి, తర్వాత కిరణ్ ఫామిలీ వాళ్ళ తో కలిశాను. కిరణ్ ఫామిలీ నుండి వాళ్ళ అమ్మ, నాన్న ఇంకా తన తమ్ముడు, అందరి కంటే చిన్నోడు, వచ్చారు. తరువాత వాళ్ళ పొరుగింటివాళ్ళని కలిశాను. తరువాత...
నేను : హా యార్ అయాన్, అందరూ వచ్చారు కదా ?
అయాన్ : నీకు తెలియదా ? కావాలంటే అందరినీ చూసుకో.
అయాన్ ఫామిలీ నుండి అతని ఇద్దరు సోదరులు, ఒకరు అయాన్ కంటే పెద్దవాడు, ఇంకొకరు చిన్నవాడు. ఇంకా అతని ఇద్దరు సోదరీమణులు, ఒకతి అందరి కంటే పెద్దది, ఇంకొకతి అయాన్ కంటే చిన్నది. వాళ్ళ ఫ్యామిలీలో ఎవరికీ పెళ్లి కాలేదు. ఇంకా అతని అమ్మ నాన్న. వాడి అమ్మ కూడా సోమేశ్ అమ్మ లానే ఉంది. అయితే వాడి నాన్న ఫిట్ గా వున్నాడు. సోమేశ్ వాళ్ళ నాన్న లా బోరింగ్ మనిషి కాదు . అందరికీ నమస్తేలు చెప్పాను. తరువాత ఫణింద్ర.
నేను : ఏంట్రా డార్లింగ్ ?
ఫనీంద్ర : నా ఫామిలీ ఈ రోజు మొదటిసారి, అందరూ కలిసి రావడం జరిగింది, కేవలం నీ మీది ప్రేమతో.
నేను : థాంక్స్ యార్.
ఫనీంద్ర ఫామిలీ లో వాడి అమ్మ, వాడి అన్న, వదిన, ఒక చెల్లెలు, ఒక అత్త కూడా ఉంది. అయితే వాడి అత్తకి పెళ్లి కాలేదు. ఆమె ఏజ్ కూడా 30 కి దగ్గర్లో ఉంటుంది. ఆమె కూడా ఫనీంద్ర వాళ్ళతో కలిసి ఉంటుంది. ఫనీంద్ర కి నాన్న లేడు. నేను అందరికీ నమస్తే చెప్పాను. తరువాత అందరిని తీసుకుని లోపలికి వెళ్లాను. గార్డెన్ లో సైరా, సనా లు కూడా ఉన్నారు. కావ్య నా స్వాగతం కోసం నిలబడి కనిపించింది.
కావ్య : (నాకు bouquet ని ఇస్తూ) వెల్కమ్ సార్.
నేను : థాంక్స్ కావ్య.
ఆమె చాలా అందంగా కనిపిస్తోంది.
సోమేశ్ : యార్, ఇది నాకు చాలా పెద్ద ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ లా అనిపిస్తోంది.
నేను : మంచిది. ఎలా ?
సోమేశ్ : ఏ లెక్కన నువ్వు దీన్ని తయారు చేశావో చూస్తే అలా అనిపిస్తోంది. ఇలాంటి బిల్డింగ్స్ ని మేము టీవీ లో చూశాము అంతే. ఈ గార్డెన్, పూల్, ఇంత పెద్ద ఏరియా. ఇవన్నీ చూస్తే అలానే అనిపిస్తోంది. నువ్వు ఈ ప్లేస్, పేర్లని ఎందుకు సీక్రెట్ గా పెట్టావు ?
నేను : ఓపెనింగ్ తరువాత బెలూన్లు ఎగిరిపోతాయి. తరువాత పేరు కనిపిస్తుంది.
సోమేశ్ : యార్, నాకు సంతోషంగా వుంది, అలాగే భయం కూడా వేస్తోంది.
నేను : భయం ఎందుకురా ?
సోమేశ్ : ఇక్కడ ఎంతమంది ఉద్యోగులు ఉంటారు ? నేను ఎలా మేనేజ్ చేయగలను ?
నేను : అరేయ్ వెర్రివాడా, భయం వద్దు. నీ అత్తమామల వైపు వాళ్ళు ఏం అనుకుంటారు ? ఇప్పుడే నీ భయాన్ని మర్చిపో.
సోమేశ్ : హ్మ్మ్. సరే.
నేను : Good.
తరువాత నేను ఇంటికి కాల్ చేశాను, నాన్న తో మాట్లాడడానికి.
నాన్న : హా బేటా.
నేను : నాన్న. మీరందరూ బయలుదేరండి.
నాన్న : బేటా, మేము ఆల్రెడీ బయలుదేరాము. దారిలో ఉన్నాము.
నేను : ఓకే నాన్న.
నాన్న : ఓకే బేటా, ఇంకొక అరగంటలో చేరుకుంటాము.
నేను : ఓకే నాన్న. నెమ్మదిగా రండి. నో ప్రాబ్లం.
తరువాత కాల్ కట్ అయ్యింది.
నేను అక్కడికి వచ్చిన గెస్ట్ లని చూడడం మొదలుపెట్టాను. చాలా మంది గెస్ట్ లు ఇంకా రాలేదు. ఇంతలో నా దృష్టి అక్కడికి వస్తున్న పంతులు గారి మీద పడింది. ఆయన, వాళ్ళ ఫామిలీ మొత్తం, సిమ్రాన్, సబిత లు కూడా వస్తున్నారు.
పంతులుగారు : చాలా చాలా అభినందనలు రాహుల్ బాబూ.
నేను : థాంక్స్ పంతులుగారు. రండి. వెల్కమ్.
నేను ఈషా ని చూశాను. చాలా అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది. ఆ ఇంట్లో కేవలం ఈమె మాత్రమే మిగిలింది. మిగిలిన వాళ్ళంతా, దాదాపు రీనా కూడా సెట్ అయిపొయింది.
నేను : వెల్కమ్ వదిన. రండి. మీరు చాలా ముద్దుగా కనిపిస్తున్నారు.
ఈషా : థాంక్స్ సార్.
నేను : ప్లీజ్, నన్ను సార్ అని పిలవద్దు.
ఈషా : అయితే ఏమని పిలవాలి ?
నేను : నా పేరుతో పిలవండి.
ఈషా : ఓకే రాహుల్.
నేను ఈషా తో ఇలా మాట్లాడుతున్నప్పుడు కైలాష్ (ఆమె భర్త) నన్ను, ఈషా ని చూస్తున్నాడు.
కైలాష్ : కంగ్రాట్యులేషన్ సార్.
నేను : థాంక్స్ కైలాష్.
నేను : మీరంతా కూర్చోండి.
పంతులుగారు : రాహుల్ బాబూ, నేను చేయగలిగిన పని ఏదైనా ఉంటే నాకు చెప్పండి.
నేను : పంతులుగారు, మీరు ఆఫీస్ లో పనే చేస్తారు కదా. ఇప్పుడు మీరు ఇన్విటేషన్ మీద వచ్చారు. అది కూడా నా ఇన్విటేషన్ మీద. అందుకే ఇప్పుడు నేను ఆతిథ్యమిస్తున్నవాడిని. కాబట్టి మీరు చెప్పండి, నా ఆతిధ్యంలో లో ఏదైనా లోటుంటే చెప్పండి.
నా మాట విని అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. కేవలం ఒక్క ఈషా తప్ప. ఆమె నన్ను ఆశ్చర్యంగా చూస్తోంది.
నేను : వదిన గారు, మీకేమైంది ? మీరు బాగానే ఉన్నారు కదా ?
ఈషా : అవును. నాకు షాకింగ్ గా వుంది, ఇంత పెద్ద మనిషి, మనసేమో ఇంత స్వచ్ఛము. ఇలాంటి వాళ్ళు చూడడానికి ఎక్కడ దొరుకుతారు ?
నేను : థాంక్స్.
తరువాత వాళ్లంతా కూర్చున్నారు. ఆ తరువాత జానీ, రుక్మిణి వదిన ఇంకా అరవింద్ లు కూడా వచ్చారు. వాళ్ళ వెంట ఇస్మాయిల్ కూడా ఉన్నాడు.
నేను : వెల్కమ్ అన్నా, మీరు ఎలా ఉన్నారు ?
జానీ : వాహ్ రాహుల్. నాకేం అనిపిస్తుందో తెలుసా, నేను వైజాగ్ లో కాదు, దుబాయ్ లో వున్నానేమో అనిపిస్తోంది. వెల్డన్. ఏం బిల్డింగ్ ! అద్భుతం.
నేను : థాంక్స్ అన్నా.
నేను : వదినా, ఈ రోజు జనాలు మిమ్మల్ని చూసి మూర్ఛపోతారు.
రుక్మిణి వదిన : చాల్లే ఆపండి. ఇప్పుడు అంతేమీ లేదు.
జానీ : రాహుల్ నిజమే చెబుతున్నాడు డార్లింగ్.
అరవింద్ : దోస్త్, నువ్వు ఏం బిజినెస్ మొదలు పెడుతున్నావు ?
నేను : అది కేవలం కొద్దిసేపట్లో తెలిసిపోతుంది.
రుక్మిణి వదిన : రాహుల్, ఏదైనా బిజినెస్ ఉంటే వీరికి కూడా చెప్పండి. వీరు జీవితమంతా దోనంబర్ పనులే చేస్తూ ఉంటారు. మీకో సంగతి తెలుసా ? ఈ రోజు మొట్ట మొదటిసారి ఒక మంచి బిజినెస్ ఓపెనింగ్ కి వచ్చాము. లేకపోతే ఎప్పుడూ బార్ ఓపెనింగ్, లేదా కోటా ఓపెనింగ్ ఉంటుంది, అంతే. ఈ రోజు ఒక గౌరవనీయులైన వారి బిజినెస్ ఫంక్షన్ కి వచ్చి మంచిగా అనిపిస్తుంది.
నేను : మంచి బిజినెస్ లు ఎందుకు లేవు వదిన, అన్నా చెప్పు, ఒకదాని కంటే మరొక మంచి బిజినెస్ ల గురించి చెప్తాను. ఎక్కడైతే దోనంబర్ కంటే ఎక్కువ డబ్బులు వస్తాయో వాటి గురించి చెబుతాను.
జానీ : తరువాత ఆలోచిస్తాను, అలాంటి బిజినెస్ ఏదైనా ఉంటే.
నేను : తప్పకుండా అన్నా.
రుక్మిణి వదిన : రమ్య వాళ్ళు రాలేదా ?
నేను : వచ్చారు. ఇప్పుడే మీరు రావడానికి ముందు వాళ్ళే వచ్చారు.
నేను కావ్య ని పిలిచాను.
కావ్య : సార్.
నేను : వీళ్ళు నా ముఖ్యమైన అతిథులు, ఓకే. వీళ్ళని పంతులుగారి ఫామిలీ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళు.
కావ్య : ఓకే సార్.
తరువాత వాళ్ళు కావ్య వెంట వెళ్ళిపోయారు. తరువాత నాన్న ఫ్రెండ్స్ ఇంకా వాళ్ళ ఫామిలీస్, ఇంకా చాలా మంది జనాలు వచ్చారు. తరువాత జయ ఇంకా పార్వతి ఆ తర్వాత షో రూమ్ స్టాఫ్ కూడా వచ్చారు.
నేను : హలో జయ. ఎలా ఉన్నావు ?
జయ : సార్. ఫైన్. కాంగ్రాట్యులేషన్స్.
నేను : థాంక్స్. నీ భర్త రాలేదా ?
జయ : (మెల్లగా) సార్, నిన్న రాత్రి ఆయనతో చేపించుకుని వచ్చాను. ఇప్పుడు ఒక వారం మీరు నన్ను చూడొచ్చు.
నేను : ఓకే. నో ప్రాబ్లం. రేపు కలుద్దాం. ఏదైనా చేద్దాం.
జయ : ఓకే సార్.
పార్వతి : సార్. Many Many Congratulations.
నేను : థాంక్స్ పార్వతి. వెల్కమ్.
తరువాత వాళ్లంతా కూర్చున్నారు.
సైరా : వీళ్ళు చాలా అల్లరి పిల్లలు.
నేను : నువ్వు చేస్తావా అల్లరి ?
సైరా : నేను ఎందుకు చేస్తాను ? నేను చిన్న పిల్ల ని కాను కదా.
నేను : మరి వాళ్ళు పిల్లలే కదా.
సైరా : మీతో ఎవరూ గెలవ లేరు.
నేను : థాంక్ యు మాడం. మరి దెంగడంలో ?
సైరా : అందులో కూడా మీకు ఫస్ట్ ప్రైజ్ ఇవ్వాల్సిందే, ఒకవేళ కాంపిటీషన్ పెడితే.
సనా : నాకు అలా అనిపించడం లేదు.
సైరా : అదేంటి, ఆయనతో దెంగించుకుని కూడా ఇలా అంటావా ?
సనా : నన్ను దెంగింది నిద్రలో కదా.
సైరా : తనని ఈ పనుల్లోనుండి ఫ్రీ అవ్వనివ్వు. ఆ తరువాత ఒక రాత్రి ఈయన్ని ఇంటికి పిలుద్దాం. నేను కూడా ఇప్పటిదాకా ఈయన తో కుతితీరా ఎంజాయ్ చెయ్యలేదు.
సనా : అక్కా, నువ్వు తనతో ఎన్నిసార్లు చేపించుకున్నావు ?
సైరా : ఒకసారి మాత్రమే. అది కూడా నిలబడి, ఎక్కడో తెలుసా, వాష్ రూమ్ లో. ఈయన అక్కడ అకస్మాత్తుగా నన్ను దెంగాడు.
సనా : హహహహా. అది ఎలా జరిగింది ?
సైరా : అకస్మాత్తుగా జరిగిపోయింది.
నేను : ఇప్పుడు కార్ లో పిల్లలు లేరా ?
సైరా : హహహహా. నేను నిజమే చెప్పాను, మీతో ఎవరూ గెలవ లేరు.
ఇంతలో నా సెల్ మోగింది. చూస్తే సోమేశ్ దగ్గర నుండి కాల్.
సోమేశ్ : హా యార్. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు ? మేము చేరుకోబోతున్నాము.
నేను : నేను కూడా చేరుకోబోతున్నాను. నీ వెంట అందరూ వచ్చారా ?
సోమేశ్ : హా. అందరూ నాతోనే ఉన్నారు. బస్సు నా వెనుకే ఉంది.
ఇంతలో నా దృష్టి ఒక బస్సు మీద పడింది. నేను స్పీడ్ ని పెంచాను. దాని వెనక చేరుకున్నాను.
నేను : బస్సు ఏ కలర్ ది సోమేశ్ ?
సోమేశ్ : రెడ్ కలర్.
నేను : దాని వెనుక 'చిరునవ్వు తో' అని పెద్దగా రాసి ఉందా ?
సోమేశ్ : హా. అయితే నువ్వు ఎక్కడున్నట్లు ? నీకు బస్సు కనిపించిందా ?
నేను స్పీడ్ ని ఇంకా పెంచాను. బస్సు ని ఓవర్ టేక్ చేసి సోమేశ్ కార్ పక్కకి చేరుకున్నాను.
నేను : నీ పక్కనే ఉన్నాను.
సోమేశ్ : ఓకే. నువ్వు మాతోనే నడిపితే మంచిది.
నేను : సరే. మీరంతా నా వెనక రండి.
సోమేశ్ : అలాగే.
తరువాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. సోమేశ్ కార్ కంటే ముందుకి వెళ్లాను. మేము అలా వెళ్తూనే ఉన్నాము. కొద్దిసేపటికి మేము కొత్త బిజినెస్ సైట్ దగ్గరికి చేరుకున్నాము. నేను కార్ ని ఆపాను. సోమేశ్ నా కార్ పక్కనే తన కార్ ని పార్క్ చేశాడు. మేము కార్లలోనుండి నుండి దిగాము. అందరూ బస్సు లో నుండి దిగి ఒక ప్లేస్ లో కలుసుకున్నారు.
అందరూ ఆ ప్లేస్ ని ఆశ్చర్యపోయి చూస్తున్నారు.
నేను వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాను.
నేను : ఏమైంది ? అందరూ ఎందుకు నిలబడ్డారు ?
సోమేశ్ : అబే. ఇది ఏంటి ? అద్భుతంగా వుంది యార్.
నేను : ఈ రోజు నుండి ఇది నీ ఆఫీస్, అర్థమైందా ?
ఆంటీ : బాబూ, ఇది ఏంటి ? ఇప్పుడైనా చెప్పు.
నేను : ఆంటీ, ఎప్పుడు అనౌన్స్మెంట్ వస్తుందో, అప్పుడు అందరికీ తెలిసిపోతుంది. మీరంతా లోపలికి వెళ్ళాక మీకొక అంచనా వస్తుంది.
తరువాత నేను అందరితో కలవడం మొదలుపెట్టాను.
సోమేశ్ ఫామిలీ వాళ్ళని కలిసి, తర్వాత కిరణ్ ఫామిలీ వాళ్ళ తో కలిశాను. కిరణ్ ఫామిలీ నుండి వాళ్ళ అమ్మ, నాన్న ఇంకా తన తమ్ముడు, అందరి కంటే చిన్నోడు, వచ్చారు. తరువాత వాళ్ళ పొరుగింటివాళ్ళని కలిశాను. తరువాత...
నేను : హా యార్ అయాన్, అందరూ వచ్చారు కదా ?
అయాన్ : నీకు తెలియదా ? కావాలంటే అందరినీ చూసుకో.
అయాన్ ఫామిలీ నుండి అతని ఇద్దరు సోదరులు, ఒకరు అయాన్ కంటే పెద్దవాడు, ఇంకొకరు చిన్నవాడు. ఇంకా అతని ఇద్దరు సోదరీమణులు, ఒకతి అందరి కంటే పెద్దది, ఇంకొకతి అయాన్ కంటే చిన్నది. వాళ్ళ ఫ్యామిలీలో ఎవరికీ పెళ్లి కాలేదు. ఇంకా అతని అమ్మ నాన్న. వాడి అమ్మ కూడా సోమేశ్ అమ్మ లానే ఉంది. అయితే వాడి నాన్న ఫిట్ గా వున్నాడు. సోమేశ్ వాళ్ళ నాన్న లా బోరింగ్ మనిషి కాదు . అందరికీ నమస్తేలు చెప్పాను. తరువాత ఫణింద్ర.
నేను : ఏంట్రా డార్లింగ్ ?
ఫనీంద్ర : నా ఫామిలీ ఈ రోజు మొదటిసారి, అందరూ కలిసి రావడం జరిగింది, కేవలం నీ మీది ప్రేమతో.
నేను : థాంక్స్ యార్.
ఫనీంద్ర ఫామిలీ లో వాడి అమ్మ, వాడి అన్న, వదిన, ఒక చెల్లెలు, ఒక అత్త కూడా ఉంది. అయితే వాడి అత్తకి పెళ్లి కాలేదు. ఆమె ఏజ్ కూడా 30 కి దగ్గర్లో ఉంటుంది. ఆమె కూడా ఫనీంద్ర వాళ్ళతో కలిసి ఉంటుంది. ఫనీంద్ర కి నాన్న లేడు. నేను అందరికీ నమస్తే చెప్పాను. తరువాత అందరిని తీసుకుని లోపలికి వెళ్లాను. గార్డెన్ లో సైరా, సనా లు కూడా ఉన్నారు. కావ్య నా స్వాగతం కోసం నిలబడి కనిపించింది.
కావ్య : (నాకు bouquet ని ఇస్తూ) వెల్కమ్ సార్.
నేను : థాంక్స్ కావ్య.
ఆమె చాలా అందంగా కనిపిస్తోంది.
సోమేశ్ : యార్, ఇది నాకు చాలా పెద్ద ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ లా అనిపిస్తోంది.
నేను : మంచిది. ఎలా ?
సోమేశ్ : ఏ లెక్కన నువ్వు దీన్ని తయారు చేశావో చూస్తే అలా అనిపిస్తోంది. ఇలాంటి బిల్డింగ్స్ ని మేము టీవీ లో చూశాము అంతే. ఈ గార్డెన్, పూల్, ఇంత పెద్ద ఏరియా. ఇవన్నీ చూస్తే అలానే అనిపిస్తోంది. నువ్వు ఈ ప్లేస్, పేర్లని ఎందుకు సీక్రెట్ గా పెట్టావు ?
నేను : ఓపెనింగ్ తరువాత బెలూన్లు ఎగిరిపోతాయి. తరువాత పేరు కనిపిస్తుంది.
సోమేశ్ : యార్, నాకు సంతోషంగా వుంది, అలాగే భయం కూడా వేస్తోంది.
నేను : భయం ఎందుకురా ?
సోమేశ్ : ఇక్కడ ఎంతమంది ఉద్యోగులు ఉంటారు ? నేను ఎలా మేనేజ్ చేయగలను ?
నేను : అరేయ్ వెర్రివాడా, భయం వద్దు. నీ అత్తమామల వైపు వాళ్ళు ఏం అనుకుంటారు ? ఇప్పుడే నీ భయాన్ని మర్చిపో.
సోమేశ్ : హ్మ్మ్. సరే.
నేను : Good.
తరువాత నేను ఇంటికి కాల్ చేశాను, నాన్న తో మాట్లాడడానికి.
నాన్న : హా బేటా.
నేను : నాన్న. మీరందరూ బయలుదేరండి.
నాన్న : బేటా, మేము ఆల్రెడీ బయలుదేరాము. దారిలో ఉన్నాము.
నేను : ఓకే నాన్న.
నాన్న : ఓకే బేటా, ఇంకొక అరగంటలో చేరుకుంటాము.
నేను : ఓకే నాన్న. నెమ్మదిగా రండి. నో ప్రాబ్లం.
తరువాత కాల్ కట్ అయ్యింది.
నేను అక్కడికి వచ్చిన గెస్ట్ లని చూడడం మొదలుపెట్టాను. చాలా మంది గెస్ట్ లు ఇంకా రాలేదు. ఇంతలో నా దృష్టి అక్కడికి వస్తున్న పంతులు గారి మీద పడింది. ఆయన, వాళ్ళ ఫామిలీ మొత్తం, సిమ్రాన్, సబిత లు కూడా వస్తున్నారు.
పంతులుగారు : చాలా చాలా అభినందనలు రాహుల్ బాబూ.
నేను : థాంక్స్ పంతులుగారు. రండి. వెల్కమ్.
నేను ఈషా ని చూశాను. చాలా అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది. ఆ ఇంట్లో కేవలం ఈమె మాత్రమే మిగిలింది. మిగిలిన వాళ్ళంతా, దాదాపు రీనా కూడా సెట్ అయిపొయింది.
నేను : వెల్కమ్ వదిన. రండి. మీరు చాలా ముద్దుగా కనిపిస్తున్నారు.
ఈషా : థాంక్స్ సార్.
నేను : ప్లీజ్, నన్ను సార్ అని పిలవద్దు.
ఈషా : అయితే ఏమని పిలవాలి ?
నేను : నా పేరుతో పిలవండి.
ఈషా : ఓకే రాహుల్.
నేను ఈషా తో ఇలా మాట్లాడుతున్నప్పుడు కైలాష్ (ఆమె భర్త) నన్ను, ఈషా ని చూస్తున్నాడు.
కైలాష్ : కంగ్రాట్యులేషన్ సార్.
నేను : థాంక్స్ కైలాష్.
నేను : మీరంతా కూర్చోండి.
పంతులుగారు : రాహుల్ బాబూ, నేను చేయగలిగిన పని ఏదైనా ఉంటే నాకు చెప్పండి.
నేను : పంతులుగారు, మీరు ఆఫీస్ లో పనే చేస్తారు కదా. ఇప్పుడు మీరు ఇన్విటేషన్ మీద వచ్చారు. అది కూడా నా ఇన్విటేషన్ మీద. అందుకే ఇప్పుడు నేను ఆతిథ్యమిస్తున్నవాడిని. కాబట్టి మీరు చెప్పండి, నా ఆతిధ్యంలో లో ఏదైనా లోటుంటే చెప్పండి.
నా మాట విని అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. కేవలం ఒక్క ఈషా తప్ప. ఆమె నన్ను ఆశ్చర్యంగా చూస్తోంది.
నేను : వదిన గారు, మీకేమైంది ? మీరు బాగానే ఉన్నారు కదా ?
ఈషా : అవును. నాకు షాకింగ్ గా వుంది, ఇంత పెద్ద మనిషి, మనసేమో ఇంత స్వచ్ఛము. ఇలాంటి వాళ్ళు చూడడానికి ఎక్కడ దొరుకుతారు ?
నేను : థాంక్స్.
తరువాత వాళ్లంతా కూర్చున్నారు. ఆ తరువాత జానీ, రుక్మిణి వదిన ఇంకా అరవింద్ లు కూడా వచ్చారు. వాళ్ళ వెంట ఇస్మాయిల్ కూడా ఉన్నాడు.
నేను : వెల్కమ్ అన్నా, మీరు ఎలా ఉన్నారు ?
జానీ : వాహ్ రాహుల్. నాకేం అనిపిస్తుందో తెలుసా, నేను వైజాగ్ లో కాదు, దుబాయ్ లో వున్నానేమో అనిపిస్తోంది. వెల్డన్. ఏం బిల్డింగ్ ! అద్భుతం.
నేను : థాంక్స్ అన్నా.
నేను : వదినా, ఈ రోజు జనాలు మిమ్మల్ని చూసి మూర్ఛపోతారు.
రుక్మిణి వదిన : చాల్లే ఆపండి. ఇప్పుడు అంతేమీ లేదు.
జానీ : రాహుల్ నిజమే చెబుతున్నాడు డార్లింగ్.
అరవింద్ : దోస్త్, నువ్వు ఏం బిజినెస్ మొదలు పెడుతున్నావు ?
నేను : అది కేవలం కొద్దిసేపట్లో తెలిసిపోతుంది.
రుక్మిణి వదిన : రాహుల్, ఏదైనా బిజినెస్ ఉంటే వీరికి కూడా చెప్పండి. వీరు జీవితమంతా దోనంబర్ పనులే చేస్తూ ఉంటారు. మీకో సంగతి తెలుసా ? ఈ రోజు మొట్ట మొదటిసారి ఒక మంచి బిజినెస్ ఓపెనింగ్ కి వచ్చాము. లేకపోతే ఎప్పుడూ బార్ ఓపెనింగ్, లేదా కోటా ఓపెనింగ్ ఉంటుంది, అంతే. ఈ రోజు ఒక గౌరవనీయులైన వారి బిజినెస్ ఫంక్షన్ కి వచ్చి మంచిగా అనిపిస్తుంది.
నేను : మంచి బిజినెస్ లు ఎందుకు లేవు వదిన, అన్నా చెప్పు, ఒకదాని కంటే మరొక మంచి బిజినెస్ ల గురించి చెప్తాను. ఎక్కడైతే దోనంబర్ కంటే ఎక్కువ డబ్బులు వస్తాయో వాటి గురించి చెబుతాను.
జానీ : తరువాత ఆలోచిస్తాను, అలాంటి బిజినెస్ ఏదైనా ఉంటే.
నేను : తప్పకుండా అన్నా.
రుక్మిణి వదిన : రమ్య వాళ్ళు రాలేదా ?
నేను : వచ్చారు. ఇప్పుడే మీరు రావడానికి ముందు వాళ్ళే వచ్చారు.
నేను కావ్య ని పిలిచాను.
కావ్య : సార్.
నేను : వీళ్ళు నా ముఖ్యమైన అతిథులు, ఓకే. వీళ్ళని పంతులుగారి ఫామిలీ దగ్గరికి తీసుకెళ్ళు.
కావ్య : ఓకే సార్.
తరువాత వాళ్ళు కావ్య వెంట వెళ్ళిపోయారు. తరువాత నాన్న ఫ్రెండ్స్ ఇంకా వాళ్ళ ఫామిలీస్, ఇంకా చాలా మంది జనాలు వచ్చారు. తరువాత జయ ఇంకా పార్వతి ఆ తర్వాత షో రూమ్ స్టాఫ్ కూడా వచ్చారు.
నేను : హలో జయ. ఎలా ఉన్నావు ?
జయ : సార్. ఫైన్. కాంగ్రాట్యులేషన్స్.
నేను : థాంక్స్. నీ భర్త రాలేదా ?
జయ : (మెల్లగా) సార్, నిన్న రాత్రి ఆయనతో చేపించుకుని వచ్చాను. ఇప్పుడు ఒక వారం మీరు నన్ను చూడొచ్చు.
నేను : ఓకే. నో ప్రాబ్లం. రేపు కలుద్దాం. ఏదైనా చేద్దాం.
జయ : ఓకే సార్.
పార్వతి : సార్. Many Many Congratulations.
నేను : థాంక్స్ పార్వతి. వెల్కమ్.
తరువాత వాళ్లంతా కూర్చున్నారు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)