17-05-2026, 04:50 AM
(This post was last modified: 17-05-2026, 05:11 AM by Manmadhaa. Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
அத்தியாயம் - 11
மனோகரும் கற்பகமும் வீட்டிலிருக்கும் போது அவர்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு இயல்பாகவும் சந்தோசமாக இருந்தார்கள்...கற்பகத்தின் சந்தோசத்திற்கு காரணம் தனது மகனின் கல்யாண கடமை தீரப்போகின்றது என்ற எண்ணம்..மனோகரின் சந்தோசத்திற்கு காரணம் தன் தாயிடம் உள்ள இந்த பிரிவு தற்காலிகமானது என்ற எண்ணமும் அதனோடு தனக்கேற்றார் போல ஒரு மனைவி தன் வாழ்வில் இணையவிருக்கிறாள் என்ற எண்ணம்...
மனோகர் அவனுக்கும் காயத்ரிக்குமான இந்த மன ஒற்றுமையைப் பற்றி தனது தாய் கற்பகத்திடம் எதுவும் வெளிப்படுத்தவில்லை...இனி அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளை கல்யாணத்திற்கு பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அதை அதன் போக்கில் விட்டுவிட்டான். ஆனால் காயத்ரி இதை எப்படி கொண்டு போகப் போகிறாள் என்பதை அறிய மனோகர் மிகவும் ஆவலாக இருந்தான்...
முந்தின நாள் இருவரும் தங்களது உரையாடலை அப்படியே நிறுத்தி வைத்திருந்தனர்...அடுத்த நாள் காலையிலிருந்தே காயத்ரி மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தாள்...வாட்ஸ் அப்பில் வழக்கமான "ஹாய் ஹலோ, சாப்டியா" இதெல்லாம் காலையிலேயே அவசரமாக முடிந்திருந்தது...காயத்ரி தான் ஆரம்பித்தாள்...
காயத்ரி : எப்போ ப்ரீ...பேசறதுக்கு
மனோகர் : எதும் அவசரமா...?
காயத்ரி : அவசரம் எதும் இல்ல...நாம பேசிக்கிட்டிருந்த விசயம்தான்...
மனோகர் : ஈவ்னிங் வரைக்கும் பிஸிதான் காயத்ரி...வீட்டுக்கு வந்தப்றம் பேசுவாமா...
காயத்ரி : ம்ம்...ஓகே...வீட்டுக்கு வந்துட்டு மெசேஜ் பண்ணுங்க...
மனோகர் : ம்ம்...ஸ்யூர்...
மெசேஜ் தற்காலிகமாக நின்றது...
ஆனால் காயத்ரிக்கு மாலை நேரம் வரும் வரை காத்திருக்க முடியாமல் தவித்தாள்...சாயந்திரம் மனோகரிடம் என்னென்ன கேட்க வேண்டும் பேச வேண்டும் என மனதிலேயே வரிசையாக குறிப்புகளை எடுத்து அடுக்கி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். காரணம் அவள் மனதில் அத்தனை கேள்விகள் உருவாகி இருந்தன..அத்தனையையும் மனோகரிடம் கேட்க தயாராகி இருந்தாள்...
அந்த இனிமையான மாலை நேரமும் வந்தது...காயத்ரி மனோகருக்கு கால் செய்தாள்...
மனோகர் : ஹலோ...சொல்லு காயத்ரி...
காயத்ரி : என்ன பண்றீங்க...வீட்டுக்கு வந்தாச்சா...
மனோகர் : வந்துட்டேன்...மேட்ச் பாத்துட்டிருக்கேன்...
காயத்ரி : ம்ம்...என்ன இதுவரைக்கும் யாரும் ப்ளே ஆப்க்குள்ள போகல போல...?
மனோகர் : ம்ம்...ஆமா...எல்லா டீமுக்கும் ரெண்டு மேட்ச் தான் இருக்கு...ஆனா யாரும் இன்னும் ப்ளே ஆப்க்குள்ள போகல...
காயத்ரி : இந்த வருசம் கடைசி லீக் மேட்ச் வரைக்கும் போறது இன்ட்ரஸ்ட்டிங்கா தான் இருக்கு....
மனோகர் : ம்ம்...நீ என்ன பண்ற...
காயத்ரி : என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சுட்டிருக்கேன்...உண்மைய சொன்னா...கால் பண்ண வெய்ட் பண்ணிட்டிருந்தேன்...
மனோகர் : அவ்ளோ என்ன ஆர்வம்..?
காயத்ரி : காரணம் நெறய இருக்கு...
மனோகர் : இரு மாடிக்கு வந்துடறேன்...
டிவியை அப்படியே விட்டுவிட்டு மாடிக்கு வந்தான் மனோகர்..
மனோகர் : ம்ம்...இப்போ சொல்லு...
காயத்ரி : ம்ம்...
காயத்ரி சற்று அமைதியாக இருக்க...
மனோகர் : ஏய்...என்ன அமைதியா இருக்க...
காயத்ரி : சொல்றேன்....
காயத்ரி தயக்கத்தோடு இருக்க...
மனோகர் : இவ்ளோ தயக்கமும் வெட்கமும் படுற...அன்னிக்கு எங்கிட்ட எவ்ளோ ஓபனா பேசின...அவளா நீ...சரி சொல்லு...
காயத்ரி எப்படியோ ஆரம்பித்தாள்....
காயத்ரி : அந்த ஜோதிடர்கள் சொன்னதெல்லாம் உண்மையா அப்ப்டியே நடக்கும்னு நீங்க நெனைக்கறீங்களா....?
மனோகர் : இதுவரைக்கும் நடந்ததெல்லாம் சரியா சொன்னாங்களே...அதெல்லாம் சரியாத்தான இருக்கு...
காயத்ரி : அதெல்லாம் சரி...அந்த குழந்தை விசயம்...?
மனோகர் : அப்டித்தான்னு நான் நெனைக்கறேன்...
காயத்ரி : அவங்க சொன்னது இருக்கட்டும்...உங்களுக்கு அதுல விருப்பமா...?
மனோகர் இப்போது சற்று அமைதியாக இருந்தான்...
காயத்ரி : என்னை சொல்லிட்டு இப்போ நீங்க அமைதியா இருக்கீங்க...
மனோகர் : ம்ம்ம்....
காயத்ரி : இங்க பாருங்க...நாம ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறோம்...நாம சில விசயங்கள ரெண்டு பேருமே மனசுவிட்டு பேசியாகணும்...அதனால கொஞ்ச நேரம் நாம எல்லாத்தையும் இப்போ பேசுவோம்....
மனோகர் : ம்ம்....சரி சொல்லு...
காயத்ரி : அதுல உங்களுக்கு விருப்பமா...ஐ மீன் உங்கம்மாக்கு உங்க மூலமா குழந்தை கொடுக்கறதுல...?
மனோகர் : ம்ம்ம்...யெஸ்....
காயத்ரி : ஏன் அப்டி தோணுச்சு உங்களுக்கு...???
மனோகர் : ஏன்னா...என்னோட வாரிச எங்கம்மா அவங்க வயித்துல சுமந்து... என் முன்னால...என்னால அவங்க வயித்த தள்ளி நிக்குறத பாக்கணும்னு எனக்கு ஆசை...
பட்டென அவனது அந்தரங்க ஆசையை போட்டுடைத்தான் காயத்ரியிடம் மனோகர்...காயத்ரி இந்த அதிரடி பதிலில் சற்றே தடுமாறித்தான் போனாள்...அதே நேரம் அது அவளது காமத்தையும் தூண்டியது....
காயத்ரி : இட்ஸ் சோ இன்டென்சிவ்...இத நீங்க சொல்லுறது...
மனோகர் : உனக்கு இது பிடிக்கலயா...?
காயத்ரி : அப்டி சொல்லல...உங்கம்மாவ உங்களுக்கு எவ்ளோ பிடிக்கும்னு புரியது..அதோட செக்ஸுவலா அவங்களோட எவ்ளோ பாண்டா இருக்கிங்கனு தெரியுது....பட் இட்ஸ் சோ ஹாட் டூ....
மனோகர் : அத ஏன் இவ்ளோ சோகமா சொல்லுற...
காயத்ரி : ம்ம்..பின்ன...கொஞ்சம் பொறாமையா இருக்கு...
மனோகர் : எதுக்கு பொறுமை...அவங்க இனிமேல் உனக்கும் அப்டித்தான நம்ம கல்யாணத்துக்கப்றம்...
காயத்ரி : செய்ய முடியாத விசயத்தை நெனச்சுத்தான் பொறாமை வரும்...
மனோகர் : அடிப்பாவி...அப்போ நீயும் அம்மாவ கர்ப்பமாக்க நெனைக்கறியா...
காயத்ரி சற்றே மீண்டும் வெட்கப்பட்டாள்...
காயத்ரி : அதான் முடியாதே...அப்றம் எங்க நெனைக்கறது...
மனோகர் : ம்ம்...சரிவிடு என்ன பண்றது...அதைத்தவிர உனக்கும் எனக்கும் பெரிய வித்யாசமில்ல...
தொடர்ந்து இருவரும் செக்ஸுவலாக தங்களது மன அபிலாஷைகளை சகஜமாக மனம் விட்டு பேச ஆரம்பித்தனர்....
காயத்ரி : இன்னோன்னு கேக்கணும்...அம்மா விசயம் இல்லாம...தனிப்பட்டு உங்களுக்கு என்னை பிடிக்கலயா....????
மனோகர் மெல்ல சிரித்தான்...
காயத்ரி : ஏன் சிரிக்கறீங்க...
மனோகர் : ஆயிரம் சொல்லு...பொம்பளைங்க பொம்பளைங்க தான்....அவங்க விசயத்துல சரியா இருப்பாங்க எப்பவும்...
காயத்ரியும் மெல்ல சிரித்தாள்...
காயத்ரி : சரி பதில் சொல்லுங்க...
மனோகர் : ஏய்...உன்னை யாருக்காச்சும் பிடிக்காம இருக்குமா...செப்பு செல மாதிரி இருக்க...நல்ல தன்மையான குணம்...எனக்கு உன்னை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு...நீ எனக்கு கெடச்சது என்னோட அதிர்ஷ்டம்...அதுவும் ஒரே மனவிருப்பங்களோட கெடச்சது ஏதோ பூர்வ ஜென்ம பந்தம்....
காயத்ரிக்கு மனதில் அவ்வளவு சந்தோசம்...அவன் இப்படி சொன்னதில்...
காயத்ரி : எனக்கும் அப்டித்தான் தோணுது...இப்படி ஒரே மனநிலை உள்ள நீங்க என் வாழ்க்கைல வந்தது...
மனோகர் : சரி என்னை உனக்குப் பிடிச்சருக்கா...???
காயத்ரி : அதான் சொன்னேனே..உங்களுக்கு தோணுற அதே விசயங்கள் தான் எனக்கும் தோணுது...என் விருப்பத்துக்கு தகுந்த மாதிரி எனக்கு நீங்க கெடச்சது எனக்கும் உங்கள் போல முன் ஜென்ம பாக்யம் தான்....அதுவும் ஒரு தைரியமான ஆணுக்குரிய அத்தனை அம்சங்களும் உங்ககிட்ட இருக்கு...எனக்கு எப்படி பிடிக்காம போகும்...ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு...
மனோகர் பெருமிதமாக உணர்ந்தான் அவளது வார்த்தைகளால்....
மனோகர் : அப்றம் எதுக்கு இவ்ளோ சந்தேகம்...உன்னை விட அம்மா மேல அதிகம் ப்ரியமா இருப்பேனோனு பயப்படுறியா....???
காயத்ரி : ச்சே...அப்டிலாம் இல்ல...
என்னதான் காயத்ரி இப்படி சொன்னாலும் மனோகர் அவள் உணர்வுகளை புரிந்து கொண்டான்...
மனோகர் : ஏய்...இங்க பாரு...இனி எனக்கு அம்மாவும் நீயும் ஒன்னுதான்...ரெண்டு பேரும் ரெண்டு கண்ணு மாதிரி எனக்கு இதுல எப்படி
நான் பிரிச்சு பார்ப்பேன் ???? எந்த நிலைலயும் உன்னை நான் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன்...எல்லாமே இனி நமக்கு சமம்தான்டி செல்லம்....
மனோகர் இப்படி செல்லம் போட்டு அன்போடு கூப்பிட்டது காயத்ரிக்கு அவன் அன்பை உணர்த்தியது...அவள் மனதளவில் நிம்மதியும் சந்தோசமும் அடைந்தாள்...தன்னை அவன் சமமாக எப்போதும் பாவிப்பான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டாள்...
மனோகர் : ம்ம்...இன்னும் ஏதாவது கேக்கணுமா....???
காயத்ரியின் மனதில் இப்போது மறுபடியும் காம எண்ணங்கள் புகுந்து அதுசார்ந்த விசயங்கள் ஓடியது...
காயத்ரி : கொஞ்சம் மறுபடியும் ஓபனா பேசுவோமா....
மெல்ல புன்னகைத்தபடியே கேட்டாள்...
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : உங்க அம்மாக்கிட்ட ஏன் அப்டி நடந்துக்கறீங்க...???
மனோகர் : அதான் சொன்னேனே...
காயத்ரி : அதில்ல...ஐ மீன்...கட்டில்ல......ஒய் சோ ரப்...அவ்ளோ முரட்டுத்தனமா...ஒரு அடிமையப் போல...லைக்ய ப்ராஸ்டிடீயூட்.... இரக்கமில்லாம அவங்ககிட்ட நடந்துக்கறீங்க...???
மனோகர் : ஏன்னா...எனக்கு அது பிடிச்சிருக்கு...
காயத்ரி : எது...அவங்கள இப்டி கஷ்டப்படுத்தி சந்தோசப்படுறதா...???
மனோகர் : ஆனா...அவங்களுக்கும் அது பிடிச்சிருக்குல்ல...?
காயத்ரி : எப்டி சொல்றீங்க...?
மனோகர் : பிடிக்காமலா என்கிட்ட மீண்டும் அவங்க வந்தாங்க...பிடிச்சதாலதான வந்தாங்க....
காயத்ரி : ம்ம்...அக்சப்டட்....& எங்கிட்டயும் அப்டித்தான் நடந்துப்பீங்களோ....????
மனோகர் : அம்மாக்கிட்டயே அப்டித்தான் இருக்கேன்....பட்...உன் விருப்பம்...
காயத்ரி : லெட்ஸ் ஸீ....
ஒரு நிமிடம் அமைதிக்குப்பின்....
காயத்ரி : எப்டி அடுத்த விசயங்கள நகத்த போறீங்க....???
மனோகர் : அதான் புரில...யோசிக்கணும்...
காயத்ரி ஒரு சிறிய இடைவெளி விட்டு தொடர்ந்தாள்...
காயத்ரி : நான் யோசனை சொல்றேன்...பட் சொன்னா எனக்கு நீங்க ஒரு பேவர் பண்ணணும்...
மனோகர் : என்ன அது...????
காயத்ரி : அத அப்றம் சொல்றேன்...சரினு ஒத்துக்கிட்டா நான் யோசனை சொல்றேன்...
மனோகர் : சரி ஒத்துக்கறேன்...சொல்லு...
காயத்ரி : நீங்க இதே ஊர்லதான் ஒர்க் பண்ணணுமா....???
மனோகர் : இல்ல...நெறய ப்ரேஞ்ச் இருக்கு இந்தியா முழுக்க...
காயத்ரி : அப்போ கல்யாணம் முடிஞ்சு ஒரு மாசத்துல உடனே கிளம்புற மாதிரி டிரான்ஸ்பர் கேளுங்க அதர் ஸ்டேட் ஏதாச்சும் நம்ம சொந்தக்காரங்க யாரும் வராத மாதிரி...ஹில்ஸ் ஏரியானா ரொம்ப பெட்டர்...
மனோகர் சற்று ஆர்வமானான்...
மனோகர் : அப்றம்...
காயத்ரி : கல்யாணம் முடிஞ்சு ஒரு மாசத்துல அங்க நாம போய்டணும்...நாம மூணு பேர் மட்டும்...
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : உங்க மூலமா அத்தைக்கு குழந்தை பிறந்தப்றம்தான் மறுபடியும் டிரான்ஸ்பர் வாங்கி நாம இங்க வரணும்...குறைஞ்சது ஒரு ஒன்றரை வருசம் கழிச்சு...
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : இது நடந்தா இங்க வந்தப்றம் நாம அது நம்ம குழந்தைனு சொல்லிக்கலாம்...
மனோகருக்கு அற்புதமான ஐடியாவாக தோன்றியது இது...ஆனால்....
மனோகர் : காயத்ரி...இதெல்லாம் சரி...அந்த ஒரு வருசத்துல உனக்கும் எனக்குமான வாழ்க்கை...நம்ம தாம்பத்யம்....உன்னோட நெலம...????
காயத்ரி : பரவால்லயே...என்னைப் பத்தி இவ்ளோ அக்கறப்படுறீங்க...ம்ம்ம்...
காயத்ரி அவனுடைய அக்கறையை எண்ணி மனமகிழ்ந்தாள்....தான் சரியான கணவனை தான் அடைய போகிறோம் என்று மனம் பூரித்தாள்...
காயத்ரி : அடேய்...மக்குப் புருசா....நான் எங்க போகப் போறேன்...உன்கூடத்தானே இருக்கப்போறேன்...??? ஒரே நேரத்துல ரெண்டு பேரும் கர்ப்பமான எப்படி அத்தைக்கு பிறக்கிற குழந்தைய நம்ம குழந்தைனு சொல்லி மேனேஜ் பண்ணுறது...அதெல்லாம் சிரமம்...அதனால நமக்குள்ள ஒரு ஒரு சின்ன கேப்....
மனோகர் : எவ்ளோ நாளைக்கு...???
காயத்ரி : ம்ம்..அத்தைக்கு உங்க மூலமா ஒரு குழந்தை பொறக்கற வரைக்கும்...ஏன் நான் இல்லாம இருக்க மாட்டீங்களோ....இத்தன நாள் அப்டித்தான இருந்தீங்க...இன்னும் ஒரு ஒரு வருஷம் அப்டியே நெனச்சுக்குங்க....
மனோகருக்கு அவள் சொல்வது சரியெனப்பட்டது...
மனோகர் : சரி அப்டியே பண்ணுவோம்...பரவால்ல இந்த யோசனை எனக்கு தோனலையே...சரி...இப்போ சொல்லு அது என்ன பேவர்...உனக்கு நான் என்ன பண்ணணும்....
காயத்ரி அமைதியாக இருந்தாள்...
மனோகர் : ஏய்...இவ்வளவையும் சொல்லிட்டல்ல....சட்டுனு இதையும் சொல்லிடு இப்போவே....
தொடரும்.....
மனோகரும் கற்பகமும் வீட்டிலிருக்கும் போது அவர்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு இயல்பாகவும் சந்தோசமாக இருந்தார்கள்...கற்பகத்தின் சந்தோசத்திற்கு காரணம் தனது மகனின் கல்யாண கடமை தீரப்போகின்றது என்ற எண்ணம்..மனோகரின் சந்தோசத்திற்கு காரணம் தன் தாயிடம் உள்ள இந்த பிரிவு தற்காலிகமானது என்ற எண்ணமும் அதனோடு தனக்கேற்றார் போல ஒரு மனைவி தன் வாழ்வில் இணையவிருக்கிறாள் என்ற எண்ணம்...
மனோகர் அவனுக்கும் காயத்ரிக்குமான இந்த மன ஒற்றுமையைப் பற்றி தனது தாய் கற்பகத்திடம் எதுவும் வெளிப்படுத்தவில்லை...இனி அடுத்தடுத்த நிகழ்வுகளை கல்யாணத்திற்கு பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அதை அதன் போக்கில் விட்டுவிட்டான். ஆனால் காயத்ரி இதை எப்படி கொண்டு போகப் போகிறாள் என்பதை அறிய மனோகர் மிகவும் ஆவலாக இருந்தான்...
முந்தின நாள் இருவரும் தங்களது உரையாடலை அப்படியே நிறுத்தி வைத்திருந்தனர்...அடுத்த நாள் காலையிலிருந்தே காயத்ரி மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தாள்...வாட்ஸ் அப்பில் வழக்கமான "ஹாய் ஹலோ, சாப்டியா" இதெல்லாம் காலையிலேயே அவசரமாக முடிந்திருந்தது...காயத்ரி தான் ஆரம்பித்தாள்...
காயத்ரி : எப்போ ப்ரீ...பேசறதுக்கு
மனோகர் : எதும் அவசரமா...?
காயத்ரி : அவசரம் எதும் இல்ல...நாம பேசிக்கிட்டிருந்த விசயம்தான்...
மனோகர் : ஈவ்னிங் வரைக்கும் பிஸிதான் காயத்ரி...வீட்டுக்கு வந்தப்றம் பேசுவாமா...
காயத்ரி : ம்ம்...ஓகே...வீட்டுக்கு வந்துட்டு மெசேஜ் பண்ணுங்க...
மனோகர் : ம்ம்...ஸ்யூர்...
மெசேஜ் தற்காலிகமாக நின்றது...
ஆனால் காயத்ரிக்கு மாலை நேரம் வரும் வரை காத்திருக்க முடியாமல் தவித்தாள்...சாயந்திரம் மனோகரிடம் என்னென்ன கேட்க வேண்டும் பேச வேண்டும் என மனதிலேயே வரிசையாக குறிப்புகளை எடுத்து அடுக்கி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். காரணம் அவள் மனதில் அத்தனை கேள்விகள் உருவாகி இருந்தன..அத்தனையையும் மனோகரிடம் கேட்க தயாராகி இருந்தாள்...
அந்த இனிமையான மாலை நேரமும் வந்தது...காயத்ரி மனோகருக்கு கால் செய்தாள்...
மனோகர் : ஹலோ...சொல்லு காயத்ரி...
காயத்ரி : என்ன பண்றீங்க...வீட்டுக்கு வந்தாச்சா...
மனோகர் : வந்துட்டேன்...மேட்ச் பாத்துட்டிருக்கேன்...
காயத்ரி : ம்ம்...என்ன இதுவரைக்கும் யாரும் ப்ளே ஆப்க்குள்ள போகல போல...?
மனோகர் : ம்ம்...ஆமா...எல்லா டீமுக்கும் ரெண்டு மேட்ச் தான் இருக்கு...ஆனா யாரும் இன்னும் ப்ளே ஆப்க்குள்ள போகல...
காயத்ரி : இந்த வருசம் கடைசி லீக் மேட்ச் வரைக்கும் போறது இன்ட்ரஸ்ட்டிங்கா தான் இருக்கு....
மனோகர் : ம்ம்...நீ என்ன பண்ற...
காயத்ரி : என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சுட்டிருக்கேன்...உண்மைய சொன்னா...கால் பண்ண வெய்ட் பண்ணிட்டிருந்தேன்...
மனோகர் : அவ்ளோ என்ன ஆர்வம்..?
காயத்ரி : காரணம் நெறய இருக்கு...
மனோகர் : இரு மாடிக்கு வந்துடறேன்...
டிவியை அப்படியே விட்டுவிட்டு மாடிக்கு வந்தான் மனோகர்..
மனோகர் : ம்ம்...இப்போ சொல்லு...
காயத்ரி : ம்ம்...
காயத்ரி சற்று அமைதியாக இருக்க...
மனோகர் : ஏய்...என்ன அமைதியா இருக்க...
காயத்ரி : சொல்றேன்....
காயத்ரி தயக்கத்தோடு இருக்க...
மனோகர் : இவ்ளோ தயக்கமும் வெட்கமும் படுற...அன்னிக்கு எங்கிட்ட எவ்ளோ ஓபனா பேசின...அவளா நீ...சரி சொல்லு...
காயத்ரி எப்படியோ ஆரம்பித்தாள்....
காயத்ரி : அந்த ஜோதிடர்கள் சொன்னதெல்லாம் உண்மையா அப்ப்டியே நடக்கும்னு நீங்க நெனைக்கறீங்களா....?
மனோகர் : இதுவரைக்கும் நடந்ததெல்லாம் சரியா சொன்னாங்களே...அதெல்லாம் சரியாத்தான இருக்கு...
காயத்ரி : அதெல்லாம் சரி...அந்த குழந்தை விசயம்...?
மனோகர் : அப்டித்தான்னு நான் நெனைக்கறேன்...
காயத்ரி : அவங்க சொன்னது இருக்கட்டும்...உங்களுக்கு அதுல விருப்பமா...?
மனோகர் இப்போது சற்று அமைதியாக இருந்தான்...
காயத்ரி : என்னை சொல்லிட்டு இப்போ நீங்க அமைதியா இருக்கீங்க...
மனோகர் : ம்ம்ம்....
காயத்ரி : இங்க பாருங்க...நாம ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறோம்...நாம சில விசயங்கள ரெண்டு பேருமே மனசுவிட்டு பேசியாகணும்...அதனால கொஞ்ச நேரம் நாம எல்லாத்தையும் இப்போ பேசுவோம்....
மனோகர் : ம்ம்....சரி சொல்லு...
காயத்ரி : அதுல உங்களுக்கு விருப்பமா...ஐ மீன் உங்கம்மாக்கு உங்க மூலமா குழந்தை கொடுக்கறதுல...?
மனோகர் : ம்ம்ம்...யெஸ்....
காயத்ரி : ஏன் அப்டி தோணுச்சு உங்களுக்கு...???
மனோகர் : ஏன்னா...என்னோட வாரிச எங்கம்மா அவங்க வயித்துல சுமந்து... என் முன்னால...என்னால அவங்க வயித்த தள்ளி நிக்குறத பாக்கணும்னு எனக்கு ஆசை...
பட்டென அவனது அந்தரங்க ஆசையை போட்டுடைத்தான் காயத்ரியிடம் மனோகர்...காயத்ரி இந்த அதிரடி பதிலில் சற்றே தடுமாறித்தான் போனாள்...அதே நேரம் அது அவளது காமத்தையும் தூண்டியது....
காயத்ரி : இட்ஸ் சோ இன்டென்சிவ்...இத நீங்க சொல்லுறது...
மனோகர் : உனக்கு இது பிடிக்கலயா...?
காயத்ரி : அப்டி சொல்லல...உங்கம்மாவ உங்களுக்கு எவ்ளோ பிடிக்கும்னு புரியது..அதோட செக்ஸுவலா அவங்களோட எவ்ளோ பாண்டா இருக்கிங்கனு தெரியுது....பட் இட்ஸ் சோ ஹாட் டூ....
மனோகர் : அத ஏன் இவ்ளோ சோகமா சொல்லுற...
காயத்ரி : ம்ம்..பின்ன...கொஞ்சம் பொறாமையா இருக்கு...
மனோகர் : எதுக்கு பொறுமை...அவங்க இனிமேல் உனக்கும் அப்டித்தான நம்ம கல்யாணத்துக்கப்றம்...
காயத்ரி : செய்ய முடியாத விசயத்தை நெனச்சுத்தான் பொறாமை வரும்...
மனோகர் : அடிப்பாவி...அப்போ நீயும் அம்மாவ கர்ப்பமாக்க நெனைக்கறியா...
காயத்ரி சற்றே மீண்டும் வெட்கப்பட்டாள்...
காயத்ரி : அதான் முடியாதே...அப்றம் எங்க நெனைக்கறது...
மனோகர் : ம்ம்...சரிவிடு என்ன பண்றது...அதைத்தவிர உனக்கும் எனக்கும் பெரிய வித்யாசமில்ல...
தொடர்ந்து இருவரும் செக்ஸுவலாக தங்களது மன அபிலாஷைகளை சகஜமாக மனம் விட்டு பேச ஆரம்பித்தனர்....
காயத்ரி : இன்னோன்னு கேக்கணும்...அம்மா விசயம் இல்லாம...தனிப்பட்டு உங்களுக்கு என்னை பிடிக்கலயா....????
மனோகர் மெல்ல சிரித்தான்...
காயத்ரி : ஏன் சிரிக்கறீங்க...
மனோகர் : ஆயிரம் சொல்லு...பொம்பளைங்க பொம்பளைங்க தான்....அவங்க விசயத்துல சரியா இருப்பாங்க எப்பவும்...
காயத்ரியும் மெல்ல சிரித்தாள்...
காயத்ரி : சரி பதில் சொல்லுங்க...
மனோகர் : ஏய்...உன்னை யாருக்காச்சும் பிடிக்காம இருக்குமா...செப்பு செல மாதிரி இருக்க...நல்ல தன்மையான குணம்...எனக்கு உன்னை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு...நீ எனக்கு கெடச்சது என்னோட அதிர்ஷ்டம்...அதுவும் ஒரே மனவிருப்பங்களோட கெடச்சது ஏதோ பூர்வ ஜென்ம பந்தம்....
காயத்ரிக்கு மனதில் அவ்வளவு சந்தோசம்...அவன் இப்படி சொன்னதில்...
காயத்ரி : எனக்கும் அப்டித்தான் தோணுது...இப்படி ஒரே மனநிலை உள்ள நீங்க என் வாழ்க்கைல வந்தது...
மனோகர் : சரி என்னை உனக்குப் பிடிச்சருக்கா...???
காயத்ரி : அதான் சொன்னேனே..உங்களுக்கு தோணுற அதே விசயங்கள் தான் எனக்கும் தோணுது...என் விருப்பத்துக்கு தகுந்த மாதிரி எனக்கு நீங்க கெடச்சது எனக்கும் உங்கள் போல முன் ஜென்ம பாக்யம் தான்....அதுவும் ஒரு தைரியமான ஆணுக்குரிய அத்தனை அம்சங்களும் உங்ககிட்ட இருக்கு...எனக்கு எப்படி பிடிக்காம போகும்...ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு...
மனோகர் பெருமிதமாக உணர்ந்தான் அவளது வார்த்தைகளால்....
மனோகர் : அப்றம் எதுக்கு இவ்ளோ சந்தேகம்...உன்னை விட அம்மா மேல அதிகம் ப்ரியமா இருப்பேனோனு பயப்படுறியா....???
காயத்ரி : ச்சே...அப்டிலாம் இல்ல...
என்னதான் காயத்ரி இப்படி சொன்னாலும் மனோகர் அவள் உணர்வுகளை புரிந்து கொண்டான்...
மனோகர் : ஏய்...இங்க பாரு...இனி எனக்கு அம்மாவும் நீயும் ஒன்னுதான்...ரெண்டு பேரும் ரெண்டு கண்ணு மாதிரி எனக்கு இதுல எப்படி
நான் பிரிச்சு பார்ப்பேன் ???? எந்த நிலைலயும் உன்னை நான் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன்...எல்லாமே இனி நமக்கு சமம்தான்டி செல்லம்....
மனோகர் இப்படி செல்லம் போட்டு அன்போடு கூப்பிட்டது காயத்ரிக்கு அவன் அன்பை உணர்த்தியது...அவள் மனதளவில் நிம்மதியும் சந்தோசமும் அடைந்தாள்...தன்னை அவன் சமமாக எப்போதும் பாவிப்பான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டாள்...
மனோகர் : ம்ம்...இன்னும் ஏதாவது கேக்கணுமா....???
காயத்ரியின் மனதில் இப்போது மறுபடியும் காம எண்ணங்கள் புகுந்து அதுசார்ந்த விசயங்கள் ஓடியது...
காயத்ரி : கொஞ்சம் மறுபடியும் ஓபனா பேசுவோமா....
மெல்ல புன்னகைத்தபடியே கேட்டாள்...
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : உங்க அம்மாக்கிட்ட ஏன் அப்டி நடந்துக்கறீங்க...???
மனோகர் : அதான் சொன்னேனே...
காயத்ரி : அதில்ல...ஐ மீன்...கட்டில்ல......ஒய் சோ ரப்...அவ்ளோ முரட்டுத்தனமா...ஒரு அடிமையப் போல...லைக்ய ப்ராஸ்டிடீயூட்.... இரக்கமில்லாம அவங்ககிட்ட நடந்துக்கறீங்க...???
மனோகர் : ஏன்னா...எனக்கு அது பிடிச்சிருக்கு...
காயத்ரி : எது...அவங்கள இப்டி கஷ்டப்படுத்தி சந்தோசப்படுறதா...???
மனோகர் : ஆனா...அவங்களுக்கும் அது பிடிச்சிருக்குல்ல...?
காயத்ரி : எப்டி சொல்றீங்க...?
மனோகர் : பிடிக்காமலா என்கிட்ட மீண்டும் அவங்க வந்தாங்க...பிடிச்சதாலதான வந்தாங்க....
காயத்ரி : ம்ம்...அக்சப்டட்....& எங்கிட்டயும் அப்டித்தான் நடந்துப்பீங்களோ....????
மனோகர் : அம்மாக்கிட்டயே அப்டித்தான் இருக்கேன்....பட்...உன் விருப்பம்...
காயத்ரி : லெட்ஸ் ஸீ....
ஒரு நிமிடம் அமைதிக்குப்பின்....
காயத்ரி : எப்டி அடுத்த விசயங்கள நகத்த போறீங்க....???
மனோகர் : அதான் புரில...யோசிக்கணும்...
காயத்ரி ஒரு சிறிய இடைவெளி விட்டு தொடர்ந்தாள்...
காயத்ரி : நான் யோசனை சொல்றேன்...பட் சொன்னா எனக்கு நீங்க ஒரு பேவர் பண்ணணும்...
மனோகர் : என்ன அது...????
காயத்ரி : அத அப்றம் சொல்றேன்...சரினு ஒத்துக்கிட்டா நான் யோசனை சொல்றேன்...
மனோகர் : சரி ஒத்துக்கறேன்...சொல்லு...
காயத்ரி : நீங்க இதே ஊர்லதான் ஒர்க் பண்ணணுமா....???
மனோகர் : இல்ல...நெறய ப்ரேஞ்ச் இருக்கு இந்தியா முழுக்க...
காயத்ரி : அப்போ கல்யாணம் முடிஞ்சு ஒரு மாசத்துல உடனே கிளம்புற மாதிரி டிரான்ஸ்பர் கேளுங்க அதர் ஸ்டேட் ஏதாச்சும் நம்ம சொந்தக்காரங்க யாரும் வராத மாதிரி...ஹில்ஸ் ஏரியானா ரொம்ப பெட்டர்...
மனோகர் சற்று ஆர்வமானான்...
மனோகர் : அப்றம்...
காயத்ரி : கல்யாணம் முடிஞ்சு ஒரு மாசத்துல அங்க நாம போய்டணும்...நாம மூணு பேர் மட்டும்...
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : உங்க மூலமா அத்தைக்கு குழந்தை பிறந்தப்றம்தான் மறுபடியும் டிரான்ஸ்பர் வாங்கி நாம இங்க வரணும்...குறைஞ்சது ஒரு ஒன்றரை வருசம் கழிச்சு...
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : இது நடந்தா இங்க வந்தப்றம் நாம அது நம்ம குழந்தைனு சொல்லிக்கலாம்...
மனோகருக்கு அற்புதமான ஐடியாவாக தோன்றியது இது...ஆனால்....
மனோகர் : காயத்ரி...இதெல்லாம் சரி...அந்த ஒரு வருசத்துல உனக்கும் எனக்குமான வாழ்க்கை...நம்ம தாம்பத்யம்....உன்னோட நெலம...????
காயத்ரி : பரவால்லயே...என்னைப் பத்தி இவ்ளோ அக்கறப்படுறீங்க...ம்ம்ம்...
காயத்ரி அவனுடைய அக்கறையை எண்ணி மனமகிழ்ந்தாள்....தான் சரியான கணவனை தான் அடைய போகிறோம் என்று மனம் பூரித்தாள்...
காயத்ரி : அடேய்...மக்குப் புருசா....நான் எங்க போகப் போறேன்...உன்கூடத்தானே இருக்கப்போறேன்...??? ஒரே நேரத்துல ரெண்டு பேரும் கர்ப்பமான எப்படி அத்தைக்கு பிறக்கிற குழந்தைய நம்ம குழந்தைனு சொல்லி மேனேஜ் பண்ணுறது...அதெல்லாம் சிரமம்...அதனால நமக்குள்ள ஒரு ஒரு சின்ன கேப்....
மனோகர் : எவ்ளோ நாளைக்கு...???
காயத்ரி : ம்ம்..அத்தைக்கு உங்க மூலமா ஒரு குழந்தை பொறக்கற வரைக்கும்...ஏன் நான் இல்லாம இருக்க மாட்டீங்களோ....இத்தன நாள் அப்டித்தான இருந்தீங்க...இன்னும் ஒரு ஒரு வருஷம் அப்டியே நெனச்சுக்குங்க....
மனோகருக்கு அவள் சொல்வது சரியெனப்பட்டது...
மனோகர் : சரி அப்டியே பண்ணுவோம்...பரவால்ல இந்த யோசனை எனக்கு தோனலையே...சரி...இப்போ சொல்லு அது என்ன பேவர்...உனக்கு நான் என்ன பண்ணணும்....
காயத்ரி அமைதியாக இருந்தாள்...
மனோகர் : ஏய்...இவ்வளவையும் சொல்லிட்டல்ல....சட்டுனு இதையும் சொல்லிடு இப்போவே....
தொடரும்.....


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)