అమ్మమ్మ కథలు - బామ్మ - ఆకాశంలో అద్భుతం

[k3vv3]

బామ్మ - గోంగూర పచ్చడి
 

బామ్మ కథలు - 2
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె –––––

 
పల్లెటూరిలో బామ్మ ఇల్లు అంటేనే ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రపంచం. చుట్టూ పచ్చని కొబ్బరి తోటలు, పాతకాలపు పెంకుటిల్లు, ఆ పక్కనే దొడ్లో బోలెడన్ని చెట్లు. కానీ అన్నిటికంటే బామ్మ చేతికి ఒక మంత్రశక్తి ఉంది, అదే ఆమె చేసే గోంగూర పచ్చడి. ఆ రోజు మధ్యాహ్నం బామ్మ ఎర్రటి ఎండుమిర్చి, దోరగా వేయించిన గోంగూర, వెల్లుల్లిపాయలు వేసి రోట్లో పచ్చడి నూరుతుంటే, ఆ ఘుమఘుమలు ఊరంతటినీ చుట్టేస్తున్నాయి.


సెలవులకు వచ్చిన మనవడు రాహుల్ నోరూరుతూ రోలు చుట్టూ తిరుగుతుంటే, బామ్మ ముఖం గంభీరంగా పెట్టి ఒక హెచ్చరిక చేసింది. రేయ్ రాహుల్! ఈ పచ్చడి జాడీని జాగ్రత్తగా ఈ వెనక కిటికీలో పెట్టాను. ఎండ తగిలితే రుచి వస్తుందని. కానీ గుర్తుంచుకో.. సూర్యుడు అస్తమించాక పెరట్లోకి వెళ్ళకు. మా తాతల కాలం నాటి గొలుసుల దెయ్యం ఒకటి ఈ ఊరి పొలిమేరల్లో తిరుగుతుంటుంది. దానికి నా చేతి గోంగూర పచ్చడి అంటే ప్రాణం! అది తినడానికి వస్తుంటుంది, మధ్యలో నువ్వు వెళ్తే నిన్ను కూడా నమిలేస్తుంది జాగ్రత్త! అని భయపెట్టింది. 


రాహుల్ నవ్వుతూ, బామ్మ! ఇవన్నీ నువ్వు పచ్చడిని దాచుకోవడానికి చెప్పే కథలు. ఈ రోజుల్లో దెయ్యాలు పచ్చడి తినడం ఏంటి? అని గేలి చేశాడు.


ఆ రోజు రాత్రి వర్షం పడి వెలిసింది. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. సరిగ్గా అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటలకి రాహుల్ నిద్ర మెలకువ వచ్చింది. బయట గాలికి చెట్ల ఆకులు రాసుకుంటున్న శబ్దం వినిపిస్తుంటే, మధ్యలో వింతగా ఘల్లు.. ఘల్లు.. అని గొలుసుల చప్పుడు రాసాగింది. 


రాహుల్ కి ఒళ్లు గగుర్పొడిచింది. అదేంటి? బామ్మ చెప్పినట్టే గొలుసుల చప్పుడు వస్తోంది? అని నెమ్మదిగా కిటికీలోంచి పెరట్లోకి చూశాడు. మసక వెలుగులో ఒక తెల్లటి ఆకారం నెమ్మదిగా పచ్చడి ఉన్న కిటికీ వైపు అడుగులు వేస్తోంది. ఆ ఆకారం నడుస్తున్నప్పుడల్లా ఆ గొలుసుల శబ్దం భయంకరంగా వస్తోంది. నిజంగానే దెయ్యం వచ్చేసిందేమో అని భయంతో వణికిపోతూనే, ఒక కర్ర పట్టుకుని ధైర్యం తెచ్చుకుని పెరటి తలుపు తీసి బయటకు వెళ్ళాడు.
మెల్లగా ఆ ఆకారం వెనక నుంచి వెళ్లి, ఎవరక్కడా? అని గట్టిగా అరిచాడు. 


ఆ ఆకారం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి వెనక్కి తిరిగింది. తీరా చూస్తే అది బామ్మ! తెల్లటి నూలు చీర కట్టుకుని, ఒక చేత్తో పచ్చడి ముద్ద తింటూ, ఇంకో చేత్తో నీళ్ల చెంబు పట్టుకుని ఉంది. ఆవిడ నడుస్తున్నప్పుడు చేతికి ఉన్న ఆ పాతకాలపు వెండి కడియాలు ఒకదానికొకటి తగిలి ఘల్లు ఘల్లు అని చప్పుడు అవుతున్నాయి. 
“బామ్మ! నువ్వా? నన్ను భయపెట్టి చంపేశావు కదా! దెయ్యం అని చెప్పి నువ్వే దొంగలా పచ్చడి తింటున్నావా?” అని రాహుల్ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.


బామ్మ నోటికి అంటిన పచ్చడిని తుడుచుకుంటూ, “అది కాదు రా కన్నా.. పొద్దున్నే మీరు వేడి వేడి అన్నంలో ఈ పచ్చడి వేసుకుని అమృతంలా తింటారు కదా, అప్పుడు మీకు పచ్చడి తక్కువైపోతుందేమో అని భయం వేసింది. అందుకే నాకు కావాల్సిన ఒక్క ముద్దని ఇలా ఎవరికీ తెలియకుండా రాత్రి పూట తింటున్నాను” అంది అమాయకంగా. 


రాహుల్ బామ్మ ప్రేమకు మురిసిపోయి, నవ్వుతూ ఆవిడను లోపలికి తీసుకువెళ్ళిపోయాడు.


అయితే అసలైన మలుపు మరుసటి రోజు ఉదయం ఎదురైంది. బామ్మ కిటికీ దగ్గర ఉన్న పచ్చడి జాడీని తీయడానికి వెళ్ళినప్పుడు ఆవిడ చూసిన దృశ్యం చూసి నోట మాట రాలేదు. పచ్చడి జాడీ మూత తీసి ఉంది, అందులో సగం పచ్చడి మాయమైపోయింది. బామ్మ రాత్రి కేవలం రెండు ముద్దలే తిన్నది, మరి మిగతాది ఏమైంది? విచిత్రంగా ఆ జాడీ పక్కన ఒక పాతకాలపు, రాజుల కాలం నాటి నగిషీలు చెక్కిన బంగారు గొలుసు మెరుస్తూ పడి ఉంది. 


బామ్మ రాత్రి వచ్చినప్పుడు ఆమె చేతికి కేవలం వెండి కడియాలే ఉన్నాయి. మరి ఈ బంగారు గొలుసు ఎక్కడిది? ఆ ఊరి పాత కోటలో ఒక మహారాణి ఆత్మ తిరుగుతుంటుందని, ఆవిడకి కూడా పచ్చడి అంటే ప్రాణమని పాతవాళ్లు చెప్పే మాట గుర్తొచ్చి బామ్మ ఆశ్చర్యపోయింది. బహుశా ఆ మహారాణి తన ఆకలి తీర్చినందుకు కృతజ్ఞతగా ఈ గొలుసుని అక్కడ వదిలేసిందేమో! 


అప్పటి నుంచి రాహుల్ కి బామ్మ వంట అంటే భయం, భక్తి పెరిగాయి. బామ్మ మాత్రం ఆ గొలుసుని దేవుడి గదిలో పెట్టి, నా వంట రుచి ముందు దెయ్యాలైనా, దేవతలైనా దాసోహం అవ్వాల్సిందే! అని గర్వంగా చెబుతుంటుంది.
                  
***