Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

“அவள் இதயத்தின் மொழி”

இரண்டு நாளாய்
இதயம் கதவின் முன் நின்று
ஒரே ஒரு அப்டேட்டுக்காக
காத்திருந்த கணங்கள்…
இன்று வார்த்தைகளாக வந்து
உயிரையே வருடிச் சென்றது…

கதை மட்டும் இல்லை அது,
காதலின் சூடேற்றம்…
மனசுக்குள் மெதுவாக உருகும்
ஒரு இரவின் வாசனை…

“காத்திருந்த மழைதான்
மண்ணை அதிகமாக மணக்க வைக்கும்…”
அதுபோலதான்
இந்த அப்டேட்டும் இன்று
இதயத்தை அதிகமாக துடிக்க வைத்தது…

பவித்ராவின் பார்வையில்
மெல்ல உருகும் அந்த நாணம்…
பிரகாஷின் அருகாமையில்
மூச்சே தடுமாறும் அந்த தருணம்…
வாசிக்கும் ஒவ்வொரு வரியிலும்
காதலும்…
காமமும்…
கலந்த தேன் போல வழிகிறது…


“அவள் சிரிப்பு —
மாலை நேரத்தில் பூக்கும் மல்லிகை…”

“அவன் தொடாத தூரத்திலேயே
அவள் இதயம்
தொட்டுவிட்டதாகத் துடிக்கிறது…”


சில கதைகள் படிக்கப்படுவதில்லை…
உணரப்படுகின்றன…
இந்த “அவள் இதயத்தின் மொழி”
அப்படிப்பட்ட ஒரு உணர்வு…

இரவு அமைதியில்
தனியாக படிக்கும்போது
வார்த்தைகள் கூட
உடலுக்கு வெப்பம் தருகின்றன…

“காதல் வந்த வீட்டில்
கண்களே முதலில் பேசும்…”
என்று சொல்வார்கள்…
ஆனால் இந்த கதையில்
கண்கள் மட்டுமில்லை…
மௌனங்கள்கூட காதல் செய்கின்றன…

இன்றைய அப்டேட்டில்
அந்த மெதுவான நெருக்கம்…
அவள் உள்ளுக்குள் எழும்
அழகான குழப்பம்…
அவன் பெயரை நினைத்தாலே
உடம்பே சிலிர்க்கும் அந்த உணர்வு…
அனைத்தும் மிக அழகாக இருந்தது…


“காதல் சில நேரம்
மழை போல நனைக்கும்…
காமம் சில நேரம்
நெருப்பு போல எரிக்கும்…”

“ஆனால் இரண்டும் சேரும் போது
ஒரு பெண்ணின் இதயம்
கவிதையாக மாறிவிடும்…”


இவ்வளவு அழகான உணர்வுகளை
வாசகர்களுக்கு தரும்
கதையாசிரியர்
யாழினி ராமுக்கு
இந்த வாசகனின் மனமார்ந்த நன்றி… 

இன்னும் பல இரவுகளை
தூங்க விடாமல் செய்யட்டும்
“அவள் இதயத்தின் மொழி…”