15-05-2026, 10:20 PM
EP 12
Hope You all liking the flow....
Please suggest any improvements required....
కామెంట్స్ చేసిన వారికి ధన్యవాదాలు....
ప్రభాకర్ అనుమానంగా దమయంతి వైపు చూశాడు…..దమయంతి “మాట ఇచ్చావ్, తప్పకూడదు” అన్నది……
ప్రభాకర్ ఆమె చేతిలో ఉన్న గిఫ్ట్ తీసుకొని, తన రూమ్ వైపు వెళ్లిపోయాడు……… దమయంతి అతని వైపు చూస్తూ, తనలో తాను “స్టెప్ 1 నిన్న రూమ్లో అయింది, స్టెప్ 2 అయిపోయింది……. స్టెప్ 3 ఇక నా ఇంట్లో మొదలుపెట్టాలి” అనుకొని కదిలింది….
5 రోజుల తర్వాత వచ్చాడు ప్రభాకర్ ఆ ఊరికి…..రిసెప్షన్ మధ్యాహ్నం పెట్టారు…….రిసెప్షన్ చూసుకొని వెళ్లిపోదామని వచ్చాడు, ఏం బ్యాగ్ లేకుండా….డైరెక్ట్గా ఫంక్షన్ హాల్ కి వెళ్లాడు…..సమయం 10:30 అవుతుంది,ఏర్పాట్లు చేస్తున్నారు…..ప్రభాకర్ అక్కడ చైర్లో కూర్చొని మొబైల్ చూసుకోసాగాడు…..మొబైల్ చూస్తూ చుట్టూ చూశాడు…..అక్కడ దూరంగా సరోజ కనిపించింది, తను కూడా ప్రభాకర్ను చూసింది….ప్రభాకర్ చిన్నగా నవ్వి మళ్ళీ తన పనిలో పడిపోయాడు…..ఇద్దరూ అప్పుడప్పుడు చూసుకోసాగారు……కాసేపటికి, సరోజ లేచి వచ్చింది ప్రభాకర్ దగ్గరికి, ప్రభాకర్ మొబైల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
సరోజ మెల్లగా దగ్గింది.
ప్రభాకర్ తల ఎత్తి చూసి, లేచి నిలబడ్డాడు, ఏంటి అన్నట్టు.
సరోజ “ఏంటి, మళ్ళీ వచ్చావ్? ఎవరు రమ్మన్నారు?”
ప్రభాకర్ “అదే రిసెప్షన్ ఉంది అని…దమయంతి చెబితే ….”
సరోజ “అంతేనా…పెళ్లి వారి రిసెప్షన్కి ఈమె ఆహ్వానించిందా”
ప్రభాకర్ “పెళ్లి వాళ్లు కార్డు కూడా పంపారు….దమయంతి కూడా రమ్మని పిలిచింది…అలాగే వాళ్ళ ఇంట్లో ఏదో ఫంక్షన్ ఉందట”
సరోజ “ఏ ఫంక్షన్”
ప్రభాకర్ “ఏదో పేరు తెలియదు”
సరోజ “వడి ఫంక్షన్ అందా?” అంటూ ఆతృతగా అడిగింది….
ప్రభాకర్ “అలాంటిదే ఏదో చెప్పింది”
సరోజ “అమ్మ నీ యమ్మ...ఎంత ప్లాన్ వేసింది దమయంతి పిన్ని….ఇదా దీని ప్లాన్…ఇప్పుడు నాకు అర్థం అవుతుంది…ఎందుకు నన్ను అన్ని ప్రశ్నలు వేసిందో…ఎందుకు వద్దన్నా రూమ్లోకి దూరిందో….అమ్మ పిన్ని ఘటికురాలివి నువ్వు..నాకు తెలియకుండా ఎన్ని పనులు చేస్తున్నావ్…” అంటూ నవ్వుతూ, జాలిగా ప్రభాకర్ వైపు చూసింది.
ప్రభాకర్ కు ఏమీ అర్థం కాలేదు ”ఏంటి “ అని అడిగాడు
సరోజ “వడి పూజ “ అంటే తెలుసా
ప్రభాకర్ “తెలియదు”
సరోజ “అది…. దమయంతి పిన్ని కూతురు ఉందిగా….దానికి….” అంటుంటే….
”సరోజ ఇక్కడున్నావా?...నీ కోసం ఇల్లంతా వెతుకుతూ వస్తున్నాను” అంటూ ఒక మనిషి సరోజను కౌగిలించుకున్నాడు……ఎవరా అతను అని ప్రభాకర్ చూడసాగాడు…
సరోజ “ఆగండి…అందరూ చూస్తున్నారు” అంటూ విడిపించుకుంది….
అతను “నా భార్యను నేను పట్టుకుంటే అడిగేది ఎవడు, అంతే కదండీ” అంటూ ప్రభాకర్ వైపు చూసి, “ఇంతకీ ఈయన ఎవరు” అని అడిగాడు
సరోజ “పెళ్లిలో కలిశాడు….చంద్రమోహన్ బాబాయ్, దమయంతి పిన్ని గురించి అడుగుతుంటే చెబుతున్నా”
“బాబాయ్ దగ్గరికి ఎప్పుడు ఎవరో ఒకరు వస్తూనే ఉంటారు” అంటూ, “పద మనకు లేట్ అవుతుంది” అన్నాడు
సరోజ “పదండి” అన్నది
ప్రభాకర్ “సరోజ గారు, మీరు ఫంక్షన్ గురించి చెప్పారు…మీరు రావట్లేదా?”
సరోజ “లేదండి….నాకు ఎగ్జామ్స్ ఉన్నాయి, సిటీ కి వెళ్తున్నాను. మీరే ఫంక్షన్కి వెళ్లి తెలుసుకోండి….మీకు ఫంక్షన్ నచ్చుతుంది” అని భర్తతో వెళ్లిపోయింది కార్ వైపు.
రిసెప్షన్ మొదలయ్యింది…….అంతా హడావిడిగా ఉన్నారు……ప్రభాకర్ ప్రోగ్రామ్ చూస్తున్నాడు….అంతలో దమయంతి, తన భర్త చంద్రమోహన్తో వచ్చింది….చూడటానికి నిజంగానే చంద్రమోహన్ అనుకున్నాడు ప్రభాకర్ అతన్ని చూస్తూ…..చంద్రమోహన్ ఫంక్షన్ హాల్లో తిరుగుతుంటే, అంతా అతన్ని పలకరించే వాళ్లే…….ఏదో సలహా కోసం చుట్టూ తిరుగుతున్నారు……చంద్రమోహన్ “లేదయ్యా, ఈ రోజు ఆఫీస్ లేదు…రెండు రోజుల తర్వాత ఆఫీస్కు రండి మాట్లాడుకుందాం “ అంటున్నాడు.
దమయంతి మాత్రం, ప్రభాకర్ వైపు చూడకుండా తిరుగుతుంది. ప్రభాకర్, దమయంతి తనను గమనించలేదేమోలే అనుకున్నాడు….ఇంతలో ప్రభాకర్ మొబైల్ కు మెసేజ్ వచ్చింది. దమయంతి నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ చదవసాగాడు….
“పిలవగానే వచ్చినందుకు థాంక్స్…..రిసెప్షన్ అయిపోయాక సాయంత్రం 16:30 కు మా ఇంటి వైపు రా…మా ఇంటి పక్క సందులో మా ఆయన ఆఫీస్ ఎంట్రీ డోర్ ఉంటుంది….బయట బోర్డు CLOSE అని ఉంటుంది….నువ్వు తలుపు నెట్టుకొని లోపలికి రా, వచ్చి తలుపు గొళ్ళెం పెట్టు….లోపల ఆఫీస్లో రెండు WAITING ROOMs ఉంటాయి…..వెయిట్ చెయ్యి ”
మెసేజ్ చదివి, స్టేజ్ పైన ఉన్న దమయంతి వైపు చూశాడు, దమయంతి తన వైపే చూస్తుంది…ప్రభాకర్ సరే అన్నట్టు తల పైకి కిందకి ఊపాడు.దమయంతి నవ్వి, ముందుకు కదిలింది.
దంపతులను ఆశీర్వదించి చంద్రమోహన్ - దమయంతి కిందకి వచ్చారు. చంద్రమోహన్ దమయంతితో అన్నాడు “ఏంటే నువ్వు అలా ఉన్నావు……నేను టూర్ నుంచి రెండు రోజులు ముందే వచ్చానని సంతోషంగా ఉంటావనుకుంటే, నువ్వేంటి ఇలా ముభావంగా ఉన్నావు?”
దమయంతి “అయ్యో నాకెందుకు సంతోషంగా లేదు…నేను బానే ఉన్నాను…కాకపోతే మన అమ్మాయి సమస్య నన్ను వేధిస్తుంది”
చంద్రమోహన్ “మనం ఏం చేస్తామే….అన్ని ప్రయత్నాలు వాళ్లు చేస్తున్నారు, మనము చేస్తున్నాము…..ఎలా రాసి ఉంటే అలా జరుగుతుంది, మన చేతుల్లో ఏముంది”
దమయంతి “అలా అని మనం ఊరుకుంటే ఎలా…ఇప్పటికే 5 ఇయర్స్ అయ్యింది, ఇంకో 2 సంవత్సరాలు ఉంటే, సమస్య చేయి దాటిపోతుంది…కొత్త సమస్యలు కూడా వస్తాయి”
చంద్రమోహన్ “అందుకేనా నువ్వు అమ్మాయిని రిసెప్షన్కు రావద్దు అని చెప్పింది”
దమయంతి “అవును. ఇప్పుడు దానికి మంచి రోజులు….వడి పూజ చేయిద్దామని”
చంద్రమోహన్ “సరే లే ఇక్కడ ఎందుకు ఇంటికి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాము..ఇక్కడుంటే ఎవరైనా వినే ఛాన్స్ ఉంది..అది కాక, చూడు మగ వెధవలంతా నిన్ను కొరుక్కు తినేలా చూస్తున్నారు…పద వెళ్దాం” అంటూ బయటికి వెళ్లారు ఇద్దరూ.
“16:30” అని మళ్ళీ ప్రభాకర్కు మెసేజ్ వచ్చింది..
కార్లో ఇంటికి వెళ్తున్న దమయంతి ఆలోచించసాగింది…ఏంటి తన ప్లాన్, ఇంతవరకు బాగా జరిగింది, కానీ లాస్ట్ మినిట్లో నా మొగుడు ఊరి నుంచి వచ్చేశాడు….”ఏం చేయాలి” అని ఆలోచించి…..”ఇప్పుడు మళ్ళీ, ఏవో ఎత్తులు వేస్తే అనుమానం రావొచ్చు, కాబట్టి ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పేసి….ఒప్పుకోకపోతే, అర్థం అయ్యేలా చెప్పాలి, లేదంటే కాళ్లు పట్టుకొని ఒప్పించాలి “ అని ఆలోచించ సాగింది..
చంద్రమోహన్ “ఏంటే మళ్ళీ నీ ఆలోచనలు”
దమయంతి, ఏదో నిర్ణయించుకున్నట్టు, “పదండి, మీతో ఇంట్లో మాట్లాడాలి” అన్నది…కార్లో ఇంటికి చేరుకున్నారు…..
టైమ్ 16:30 చంద్రమోహన్ దమయంతి ఇల్లు – 3 ఫ్లోర్స్ ఉన్న డ్యూప్లెక్స్ ఇల్లు 16 సెంట్లలో కట్టి విశాలంగా ఉంది…ఇంటి చుట్టూ గార్డెనింగ్ ఉంది….
ఇద్దరూ వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నారు….దమయంతి 1st ఫ్లోర్లో ఉన్న కూతురు రూమ్ వైపు చూసింది, రూమ్కి తలుపు వేసి ఉంది. తను నిద్రపోయింది అని నిర్ధారించుకుంది. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది..
చంద్రమోహన్ “ఏంటే ఇది, నన్ను ఆఫీస్ రెండు రోజులు CLOSE చేయమని , బయట బోర్డు పెట్టావ్…పని వాళ్లకు రెండు రోజులు సెలవు ఇచ్చావు…సీరియస్గా మాట్లాడాలంటున్నావు….ఇప్పుడు చెప్పు”
దమయంతి “నేను చెప్పే మాట జాగ్రత్తగా వినండి…నేను అన్ని రకాలుగా ఆలోచించి, వేరే ఏ మార్గం లేక, ఈ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాను”
చంద్రమోహన్ “చెప్పు” అన్నాడు.
దమయంతి “మన రెండో దానికి పెళ్లి అయ్యి 5 సంవత్సరాలు అయ్యింది….ఇప్పటికి పిల్లజెల్ల లేరు…..మనము చూపించాం డాక్టర్స్కు, వాళ్ళ అత్తింటి వాళ్లు చూపించారు…ఏం ప్రయోజనం లేదు ….మన పిల్లను అడిగితే అంతా బానే ఉంది, కాపురం బానే జరుగుతుంది అంటుంది…ఏం చేయాలో నాకు తోచడం లేదు. వాళ్ళ అత్తింటి వాళ్ళ గురించి మీకు తెలుసు….ముఖ్యంగా వాళ్ళ అత్త, పెళ్లిలోనే పిల్లలు కావాలి అని మాటలు మొదలుపెట్టింది…వాళ్ళేమీ ఈజీగా తీసుకునే రకం కాదు….మీకు తెలుసు”
చంద్రమోహన్ “తెలుసు లేవే….మన లాగే వాళ్లది ఆ ఊర్లో , మంచి పలుకుబడి ఉన్న కుటుంబం…ఈ ఊర్లో నువ్వు నీ అందంతో రాజ్యం చేస్తున్నావో, ఆమె అక్కడ రాజ్యం ఏలుతుంది…మీరిద్దరూ ఒకరికి ఒకరు తీసిపోరు” అన్నాడు, ఆమెను గుర్తు చేసుకుంటూ
దమయంతి “నోరు మూయండి……ఆమె అంటే మీకు సాఫ్ట్ కార్నర్ ఉంది అని నాకు తెలుసు. కానీ ఇది సీరియస్ మేటర్. ఆమె ఎంత కలిసి ఉంటుందో, అంత కఠినంగా కూడా ఉంటుంది. ఇప్పుడు దీనికి రెండు సంవత్సరాల్లో పిల్లలు కాకుంటే, కొత్త సమస్యలు వస్తాయి”
చంద్రమోహన్ “ఏముంది IVF ట్రై చేస్తారు”
దమయంతి “మాటల్లో ఒక్కసారి ఇది వాళ్ళ అత్తతో చెప్పిందంట IVF గురించి, వాళ్లు ససేమిరా అంటున్నారు”
చంద్రమోహన్ “పిల్లలను దత్తత తీసుకోవడమే”
దమయంతి “వేరే పిల్లలను తను పెంచను, అన్నదంట దీని అత్త”
చంద్రమోహన్ “మరేంటి మార్గం…హైదరాబాద్కి మళ్ళీ వెళ్దామా”
దమయంతి “రెండు నెలల క్రితం అది కూడా అయిపోయింది”
చంద్రమోహన్ “మరేంటి మార్గం”
దమయంతి : మీరే చెప్పండి”
చంద్రమోహన్ ఆలోచించి, “తెలియటం లేదే, నువ్వే చెప్పు ఏదో మార్గం ఉంది అన్నావుగా”
దమయంతి “మన ఊర్లో కొన్ని ఇయర్స్ క్రితం ఒక యోగిని, పిల్లలు కలగని వాళ్లకు వడి పూజ అని చేసేది..మన ఊర్లో చాలామంది, వడి పూజ చేయించుకొని మళ్ళీ పిల్లలు కలిగిన వాళ్లు ఉన్నారు. మన ఊర్లో అందరికీ నమ్మకమే. ఆ యోగిని పూజలో ఏదో ద్రవం ఇస్తుందట, అది తాగి మొగుడు పెళ్ళాలు అమ్మాయి రెడీగా ఉన్న రోజుల్లో కలిస్తే పిల్లలు పుడతారంట. అందుకే ఆ నమ్మకంతో నేను దీని అత్తింటివారికి చెప్పి దీన్ని పూజకు తీసుకువచ్చాను. కానీ ఒక సమస్య వచ్చింది”
చంద్రమోహన్ “మళ్ళీ ఏంటి. ముందు చెప్పు, మనం సాల్వ్ చేసుకుందాము”
దమయంతి “నేను ఆ యోగినిని కలిసి పూజ గురించి అడిగాను. ఆవిడ పూజ చేసి 4 ఇయర్స్ పైన అయింది. ఆవిడ బాగా ముసలావిడ అయిపోయింది. తనలో ఆ మంత్ర శక్తులు ఇప్పుడు లేవని, తను తలుచుకున్నా ఇప్పుడు మళ్ళీ చేయలేనని చెప్పింది. అసలు ఎవ్వరికీ కలిసేది కాదట, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ అడిగే సరికి పిలిచి ఆ సమాధానం చెప్పింది. కానీ ఇంకా ఊర్లో అంతా ఆమెకు మహిమలు ఉన్నాయని నమ్ముతున్నారు. తాను తొందర్లో కాశీకి కూడా వెళ్ళిపోతుందని చెప్పింది”
చంద్రమోహన్ “సమస్య వచ్చి పడిందే…ఏం చేద్దాం…చెప్పు నీ పరిష్కారం ఏంటో”
దమయంతి “మీరు మరో విధంగా అనుకోకూడదు…..మీకు చెప్పకుండా చేద్దాం అనుకున్నా, కానీ మీరు సడన్గా వచ్చే సరికి చెప్పాల్సి వస్తుంది…చెప్పాక మీ ఇష్టం.. అను తల్లి కావాలంటే మొగుడే అవసరం లేదు, మగాడు అయితే చాలు…అందుకే….”
చంద్రమోహన్ “ఏం మాట్లాడుతున్నావ్….బుద్ధి ఉందా….అంతగా పిల్లలు లేకుంటే పిల్లలు లేకుండా ఉంటారు….అంతే గానీ ఇలాంటి మార్గం చెబుతావా “ అంటూ లేచాడు
దమయంతి కామ్గా కూర్చొని “ఆ ఆప్షన్ కూడా లేదు….మొన్న వచ్చేటప్పుడు, వాళ్ళ అత్త చెప్పింది, “ మీరు పూజ చేయించి సమస్య తీరుస్తా అంటున్నారు కాబట్టి ఒప్పుకుంటున్నా. తొందరగా పిల్లలు పుట్టకుంటే, మా నిర్ణయాలు మేము తీసుకుంటాం” అన్నారు.”
చంద్రమోహన్ డీలా పడిపోయి కూర్చున్నాడు “ అంత మాట అన్నారా…వాళ్లు చేసినా చేస్తారు మరో పెళ్లి. ఏం చేద్దాం?”
దమయంతి “నాకు తోచినది నేను చెప్పాను. మీదే నిర్ణయం”
చంద్రమోహన్ “అది కాదే, అమ్మాయి ఒప్పుకుంటుందా….మన పరువు ఏం కావాలి…… ఎవరికైనా తెలిస్తే ఎలాగ ……కడుపు అవుతుందని గ్యారెంటీ ఏంటి?....నేను ఒప్పుకున్నా ఇవన్నీ కావాలిగా”
దమయంతి “అవన్నీ మీరు వదిలేయండి. అవన్నీ ఆడవారి విషయాలు. అసలు ఈ విషయం మీకు తెలియదు అంతే. మనం పూజ చేయించటం వల్ల పిల్లలయ్యారు అని చెప్పటమే. యోగినిని తొందరగా నేనే కాశీ కి పంపిస్తాను, సమస్య తీరిపోతుంది. “
చంద్రమోహన్ “అన్నీ నువ్వు చూసుకుంటావా”
దమయంతి “నాది గ్యారెంటీ”
చంద్రమోహన్ “అమ్మయ్య” అంటూ నవ్వాడు……”చెప్పు ఇంతకీ ఎప్పుడు చేసేది”
దమయంతి “ఈ రోజే”
చంద్రమోహన్ “ఎవరు …సక్సెస్ అవుతుందిగా”
దమయంతి “మనకు తెలిసిన దగ్గరి బంధువు వల్ల కలిశాడు. మీరే చూడండి” అంటూ కిటికీ కర్టెన్ తీసింది..
చంద్రమోహన్ వెయిటింగ్ రూమ్ వైపు చూశాడు, ప్రభాకర్ అటు ఇటు నడుస్తున్నాడు….దూరం నుంచి ముఖం కనపడటం లేదు. చంద్రమోహన్కి, కానీ ఆరడుగుల అబ్బాయి కనపడుతున్నాడు.
చంద్రమోహన్ మళ్ళీ సోఫాలో కూర్చొని ఆలోచిస్తూ, దమయంతి వైపు చూస్తూ “కుర్రాడు బానే ఉన్నాడు….కానీ…”
దమయంతి “చెప్పండి ఏమయ్యింది, తను ఈ ఊరికి కొత్త, మంచి ఉన్న కుటుంబం….గౌరవం ఉన్న అబ్బాయి….సీక్రెట్గా ఉంచుతాడు”
చంద్రమోహన్ “అవన్నీ చూసే నువ్వు సెలెక్ట్ చేసి ఉంటావులే, కానీ…”
దమయంతి “ఏంటి మరి”
చంద్రమోహన్ “అది…..తను…” అంటూ కిటికీ వైపు, దమయంతి వైపు చూడసాగాడు.
దమయంతి అనుమానంతో భర్తను చూసి “మళ్ళీ మీ తెలివితేటలు ఇక్కడ చూపకండి…..చెప్పండి ఏంటి?”
చంద్రమోహన్ “అది…..తను చూస్తే దుక్కలా ఉన్నాడు…మనం కూడా కలిసి 2 ఇయర్స్ అవుతుంది…..అతను నిన్ను చూసి, అసలుతో వడ్డీ కావాలి అని, నిన్ను కూడా కావాలని అడిగితే..” అన్నాడు.
దమయంతి “హవ్వ” అంటూ నోరు మూసుకుంది……కళ్ళు పద్మాల్లా పెద్దవి చేస్తూ….
Hope You all liking the flow....
Please suggest any improvements required....
కామెంట్స్ చేసిన వారికి ధన్యవాదాలు....
ప్రభాకర్ అనుమానంగా దమయంతి వైపు చూశాడు…..దమయంతి “మాట ఇచ్చావ్, తప్పకూడదు” అన్నది……
ప్రభాకర్ ఆమె చేతిలో ఉన్న గిఫ్ట్ తీసుకొని, తన రూమ్ వైపు వెళ్లిపోయాడు……… దమయంతి అతని వైపు చూస్తూ, తనలో తాను “స్టెప్ 1 నిన్న రూమ్లో అయింది, స్టెప్ 2 అయిపోయింది……. స్టెప్ 3 ఇక నా ఇంట్లో మొదలుపెట్టాలి” అనుకొని కదిలింది….
5 రోజుల తర్వాత వచ్చాడు ప్రభాకర్ ఆ ఊరికి…..రిసెప్షన్ మధ్యాహ్నం పెట్టారు…….రిసెప్షన్ చూసుకొని వెళ్లిపోదామని వచ్చాడు, ఏం బ్యాగ్ లేకుండా….డైరెక్ట్గా ఫంక్షన్ హాల్ కి వెళ్లాడు…..సమయం 10:30 అవుతుంది,ఏర్పాట్లు చేస్తున్నారు…..ప్రభాకర్ అక్కడ చైర్లో కూర్చొని మొబైల్ చూసుకోసాగాడు…..మొబైల్ చూస్తూ చుట్టూ చూశాడు…..అక్కడ దూరంగా సరోజ కనిపించింది, తను కూడా ప్రభాకర్ను చూసింది….ప్రభాకర్ చిన్నగా నవ్వి మళ్ళీ తన పనిలో పడిపోయాడు…..ఇద్దరూ అప్పుడప్పుడు చూసుకోసాగారు……కాసేపటికి, సరోజ లేచి వచ్చింది ప్రభాకర్ దగ్గరికి, ప్రభాకర్ మొబైల్లో మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
సరోజ మెల్లగా దగ్గింది.
ప్రభాకర్ తల ఎత్తి చూసి, లేచి నిలబడ్డాడు, ఏంటి అన్నట్టు.
సరోజ “ఏంటి, మళ్ళీ వచ్చావ్? ఎవరు రమ్మన్నారు?”
ప్రభాకర్ “అదే రిసెప్షన్ ఉంది అని…దమయంతి చెబితే ….”
సరోజ “అంతేనా…పెళ్లి వారి రిసెప్షన్కి ఈమె ఆహ్వానించిందా”
ప్రభాకర్ “పెళ్లి వాళ్లు కార్డు కూడా పంపారు….దమయంతి కూడా రమ్మని పిలిచింది…అలాగే వాళ్ళ ఇంట్లో ఏదో ఫంక్షన్ ఉందట”
సరోజ “ఏ ఫంక్షన్”
ప్రభాకర్ “ఏదో పేరు తెలియదు”
సరోజ “వడి ఫంక్షన్ అందా?” అంటూ ఆతృతగా అడిగింది….
ప్రభాకర్ “అలాంటిదే ఏదో చెప్పింది”
సరోజ “అమ్మ నీ యమ్మ...ఎంత ప్లాన్ వేసింది దమయంతి పిన్ని….ఇదా దీని ప్లాన్…ఇప్పుడు నాకు అర్థం అవుతుంది…ఎందుకు నన్ను అన్ని ప్రశ్నలు వేసిందో…ఎందుకు వద్దన్నా రూమ్లోకి దూరిందో….అమ్మ పిన్ని ఘటికురాలివి నువ్వు..నాకు తెలియకుండా ఎన్ని పనులు చేస్తున్నావ్…” అంటూ నవ్వుతూ, జాలిగా ప్రభాకర్ వైపు చూసింది.
ప్రభాకర్ కు ఏమీ అర్థం కాలేదు ”ఏంటి “ అని అడిగాడు
సరోజ “వడి పూజ “ అంటే తెలుసా
ప్రభాకర్ “తెలియదు”
సరోజ “అది…. దమయంతి పిన్ని కూతురు ఉందిగా….దానికి….” అంటుంటే….
”సరోజ ఇక్కడున్నావా?...నీ కోసం ఇల్లంతా వెతుకుతూ వస్తున్నాను” అంటూ ఒక మనిషి సరోజను కౌగిలించుకున్నాడు……ఎవరా అతను అని ప్రభాకర్ చూడసాగాడు…
సరోజ “ఆగండి…అందరూ చూస్తున్నారు” అంటూ విడిపించుకుంది….
అతను “నా భార్యను నేను పట్టుకుంటే అడిగేది ఎవడు, అంతే కదండీ” అంటూ ప్రభాకర్ వైపు చూసి, “ఇంతకీ ఈయన ఎవరు” అని అడిగాడు
సరోజ “పెళ్లిలో కలిశాడు….చంద్రమోహన్ బాబాయ్, దమయంతి పిన్ని గురించి అడుగుతుంటే చెబుతున్నా”
“బాబాయ్ దగ్గరికి ఎప్పుడు ఎవరో ఒకరు వస్తూనే ఉంటారు” అంటూ, “పద మనకు లేట్ అవుతుంది” అన్నాడు
సరోజ “పదండి” అన్నది
ప్రభాకర్ “సరోజ గారు, మీరు ఫంక్షన్ గురించి చెప్పారు…మీరు రావట్లేదా?”
సరోజ “లేదండి….నాకు ఎగ్జామ్స్ ఉన్నాయి, సిటీ కి వెళ్తున్నాను. మీరే ఫంక్షన్కి వెళ్లి తెలుసుకోండి….మీకు ఫంక్షన్ నచ్చుతుంది” అని భర్తతో వెళ్లిపోయింది కార్ వైపు.
రిసెప్షన్ మొదలయ్యింది…….అంతా హడావిడిగా ఉన్నారు……ప్రభాకర్ ప్రోగ్రామ్ చూస్తున్నాడు….అంతలో దమయంతి, తన భర్త చంద్రమోహన్తో వచ్చింది….చూడటానికి నిజంగానే చంద్రమోహన్ అనుకున్నాడు ప్రభాకర్ అతన్ని చూస్తూ…..చంద్రమోహన్ ఫంక్షన్ హాల్లో తిరుగుతుంటే, అంతా అతన్ని పలకరించే వాళ్లే…….ఏదో సలహా కోసం చుట్టూ తిరుగుతున్నారు……చంద్రమోహన్ “లేదయ్యా, ఈ రోజు ఆఫీస్ లేదు…రెండు రోజుల తర్వాత ఆఫీస్కు రండి మాట్లాడుకుందాం “ అంటున్నాడు.
దమయంతి మాత్రం, ప్రభాకర్ వైపు చూడకుండా తిరుగుతుంది. ప్రభాకర్, దమయంతి తనను గమనించలేదేమోలే అనుకున్నాడు….ఇంతలో ప్రభాకర్ మొబైల్ కు మెసేజ్ వచ్చింది. దమయంతి నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ చదవసాగాడు….
“పిలవగానే వచ్చినందుకు థాంక్స్…..రిసెప్షన్ అయిపోయాక సాయంత్రం 16:30 కు మా ఇంటి వైపు రా…మా ఇంటి పక్క సందులో మా ఆయన ఆఫీస్ ఎంట్రీ డోర్ ఉంటుంది….బయట బోర్డు CLOSE అని ఉంటుంది….నువ్వు తలుపు నెట్టుకొని లోపలికి రా, వచ్చి తలుపు గొళ్ళెం పెట్టు….లోపల ఆఫీస్లో రెండు WAITING ROOMs ఉంటాయి…..వెయిట్ చెయ్యి ”
మెసేజ్ చదివి, స్టేజ్ పైన ఉన్న దమయంతి వైపు చూశాడు, దమయంతి తన వైపే చూస్తుంది…ప్రభాకర్ సరే అన్నట్టు తల పైకి కిందకి ఊపాడు.దమయంతి నవ్వి, ముందుకు కదిలింది.
దంపతులను ఆశీర్వదించి చంద్రమోహన్ - దమయంతి కిందకి వచ్చారు. చంద్రమోహన్ దమయంతితో అన్నాడు “ఏంటే నువ్వు అలా ఉన్నావు……నేను టూర్ నుంచి రెండు రోజులు ముందే వచ్చానని సంతోషంగా ఉంటావనుకుంటే, నువ్వేంటి ఇలా ముభావంగా ఉన్నావు?”
దమయంతి “అయ్యో నాకెందుకు సంతోషంగా లేదు…నేను బానే ఉన్నాను…కాకపోతే మన అమ్మాయి సమస్య నన్ను వేధిస్తుంది”
చంద్రమోహన్ “మనం ఏం చేస్తామే….అన్ని ప్రయత్నాలు వాళ్లు చేస్తున్నారు, మనము చేస్తున్నాము…..ఎలా రాసి ఉంటే అలా జరుగుతుంది, మన చేతుల్లో ఏముంది”
దమయంతి “అలా అని మనం ఊరుకుంటే ఎలా…ఇప్పటికే 5 ఇయర్స్ అయ్యింది, ఇంకో 2 సంవత్సరాలు ఉంటే, సమస్య చేయి దాటిపోతుంది…కొత్త సమస్యలు కూడా వస్తాయి”
చంద్రమోహన్ “అందుకేనా నువ్వు అమ్మాయిని రిసెప్షన్కు రావద్దు అని చెప్పింది”
దమయంతి “అవును. ఇప్పుడు దానికి మంచి రోజులు….వడి పూజ చేయిద్దామని”
చంద్రమోహన్ “సరే లే ఇక్కడ ఎందుకు ఇంటికి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాము..ఇక్కడుంటే ఎవరైనా వినే ఛాన్స్ ఉంది..అది కాక, చూడు మగ వెధవలంతా నిన్ను కొరుక్కు తినేలా చూస్తున్నారు…పద వెళ్దాం” అంటూ బయటికి వెళ్లారు ఇద్దరూ.
“16:30” అని మళ్ళీ ప్రభాకర్కు మెసేజ్ వచ్చింది..
కార్లో ఇంటికి వెళ్తున్న దమయంతి ఆలోచించసాగింది…ఏంటి తన ప్లాన్, ఇంతవరకు బాగా జరిగింది, కానీ లాస్ట్ మినిట్లో నా మొగుడు ఊరి నుంచి వచ్చేశాడు….”ఏం చేయాలి” అని ఆలోచించి…..”ఇప్పుడు మళ్ళీ, ఏవో ఎత్తులు వేస్తే అనుమానం రావొచ్చు, కాబట్టి ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పేసి….ఒప్పుకోకపోతే, అర్థం అయ్యేలా చెప్పాలి, లేదంటే కాళ్లు పట్టుకొని ఒప్పించాలి “ అని ఆలోచించ సాగింది..
చంద్రమోహన్ “ఏంటే మళ్ళీ నీ ఆలోచనలు”
దమయంతి, ఏదో నిర్ణయించుకున్నట్టు, “పదండి, మీతో ఇంట్లో మాట్లాడాలి” అన్నది…కార్లో ఇంటికి చేరుకున్నారు…..
టైమ్ 16:30 చంద్రమోహన్ దమయంతి ఇల్లు – 3 ఫ్లోర్స్ ఉన్న డ్యూప్లెక్స్ ఇల్లు 16 సెంట్లలో కట్టి విశాలంగా ఉంది…ఇంటి చుట్టూ గార్డెనింగ్ ఉంది….
ఇద్దరూ వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నారు….దమయంతి 1st ఫ్లోర్లో ఉన్న కూతురు రూమ్ వైపు చూసింది, రూమ్కి తలుపు వేసి ఉంది. తను నిద్రపోయింది అని నిర్ధారించుకుంది. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది..
చంద్రమోహన్ “ఏంటే ఇది, నన్ను ఆఫీస్ రెండు రోజులు CLOSE చేయమని , బయట బోర్డు పెట్టావ్…పని వాళ్లకు రెండు రోజులు సెలవు ఇచ్చావు…సీరియస్గా మాట్లాడాలంటున్నావు….ఇప్పుడు చెప్పు”
దమయంతి “నేను చెప్పే మాట జాగ్రత్తగా వినండి…నేను అన్ని రకాలుగా ఆలోచించి, వేరే ఏ మార్గం లేక, ఈ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాను”
చంద్రమోహన్ “చెప్పు” అన్నాడు.
దమయంతి “మన రెండో దానికి పెళ్లి అయ్యి 5 సంవత్సరాలు అయ్యింది….ఇప్పటికి పిల్లజెల్ల లేరు…..మనము చూపించాం డాక్టర్స్కు, వాళ్ళ అత్తింటి వాళ్లు చూపించారు…ఏం ప్రయోజనం లేదు ….మన పిల్లను అడిగితే అంతా బానే ఉంది, కాపురం బానే జరుగుతుంది అంటుంది…ఏం చేయాలో నాకు తోచడం లేదు. వాళ్ళ అత్తింటి వాళ్ళ గురించి మీకు తెలుసు….ముఖ్యంగా వాళ్ళ అత్త, పెళ్లిలోనే పిల్లలు కావాలి అని మాటలు మొదలుపెట్టింది…వాళ్ళేమీ ఈజీగా తీసుకునే రకం కాదు….మీకు తెలుసు”
చంద్రమోహన్ “తెలుసు లేవే….మన లాగే వాళ్లది ఆ ఊర్లో , మంచి పలుకుబడి ఉన్న కుటుంబం…ఈ ఊర్లో నువ్వు నీ అందంతో రాజ్యం చేస్తున్నావో, ఆమె అక్కడ రాజ్యం ఏలుతుంది…మీరిద్దరూ ఒకరికి ఒకరు తీసిపోరు” అన్నాడు, ఆమెను గుర్తు చేసుకుంటూ
దమయంతి “నోరు మూయండి……ఆమె అంటే మీకు సాఫ్ట్ కార్నర్ ఉంది అని నాకు తెలుసు. కానీ ఇది సీరియస్ మేటర్. ఆమె ఎంత కలిసి ఉంటుందో, అంత కఠినంగా కూడా ఉంటుంది. ఇప్పుడు దీనికి రెండు సంవత్సరాల్లో పిల్లలు కాకుంటే, కొత్త సమస్యలు వస్తాయి”
చంద్రమోహన్ “ఏముంది IVF ట్రై చేస్తారు”
దమయంతి “మాటల్లో ఒక్కసారి ఇది వాళ్ళ అత్తతో చెప్పిందంట IVF గురించి, వాళ్లు ససేమిరా అంటున్నారు”
చంద్రమోహన్ “పిల్లలను దత్తత తీసుకోవడమే”
దమయంతి “వేరే పిల్లలను తను పెంచను, అన్నదంట దీని అత్త”
చంద్రమోహన్ “మరేంటి మార్గం…హైదరాబాద్కి మళ్ళీ వెళ్దామా”
దమయంతి “రెండు నెలల క్రితం అది కూడా అయిపోయింది”
చంద్రమోహన్ “మరేంటి మార్గం”
దమయంతి : మీరే చెప్పండి”
చంద్రమోహన్ ఆలోచించి, “తెలియటం లేదే, నువ్వే చెప్పు ఏదో మార్గం ఉంది అన్నావుగా”
దమయంతి “మన ఊర్లో కొన్ని ఇయర్స్ క్రితం ఒక యోగిని, పిల్లలు కలగని వాళ్లకు వడి పూజ అని చేసేది..మన ఊర్లో చాలామంది, వడి పూజ చేయించుకొని మళ్ళీ పిల్లలు కలిగిన వాళ్లు ఉన్నారు. మన ఊర్లో అందరికీ నమ్మకమే. ఆ యోగిని పూజలో ఏదో ద్రవం ఇస్తుందట, అది తాగి మొగుడు పెళ్ళాలు అమ్మాయి రెడీగా ఉన్న రోజుల్లో కలిస్తే పిల్లలు పుడతారంట. అందుకే ఆ నమ్మకంతో నేను దీని అత్తింటివారికి చెప్పి దీన్ని పూజకు తీసుకువచ్చాను. కానీ ఒక సమస్య వచ్చింది”
చంద్రమోహన్ “మళ్ళీ ఏంటి. ముందు చెప్పు, మనం సాల్వ్ చేసుకుందాము”
దమయంతి “నేను ఆ యోగినిని కలిసి పూజ గురించి అడిగాను. ఆవిడ పూజ చేసి 4 ఇయర్స్ పైన అయింది. ఆవిడ బాగా ముసలావిడ అయిపోయింది. తనలో ఆ మంత్ర శక్తులు ఇప్పుడు లేవని, తను తలుచుకున్నా ఇప్పుడు మళ్ళీ చేయలేనని చెప్పింది. అసలు ఎవ్వరికీ కలిసేది కాదట, నేను మళ్ళీ మళ్ళీ అడిగే సరికి పిలిచి ఆ సమాధానం చెప్పింది. కానీ ఇంకా ఊర్లో అంతా ఆమెకు మహిమలు ఉన్నాయని నమ్ముతున్నారు. తాను తొందర్లో కాశీకి కూడా వెళ్ళిపోతుందని చెప్పింది”
చంద్రమోహన్ “సమస్య వచ్చి పడిందే…ఏం చేద్దాం…చెప్పు నీ పరిష్కారం ఏంటో”
దమయంతి “మీరు మరో విధంగా అనుకోకూడదు…..మీకు చెప్పకుండా చేద్దాం అనుకున్నా, కానీ మీరు సడన్గా వచ్చే సరికి చెప్పాల్సి వస్తుంది…చెప్పాక మీ ఇష్టం.. అను తల్లి కావాలంటే మొగుడే అవసరం లేదు, మగాడు అయితే చాలు…అందుకే….”
చంద్రమోహన్ “ఏం మాట్లాడుతున్నావ్….బుద్ధి ఉందా….అంతగా పిల్లలు లేకుంటే పిల్లలు లేకుండా ఉంటారు….అంతే గానీ ఇలాంటి మార్గం చెబుతావా “ అంటూ లేచాడు
దమయంతి కామ్గా కూర్చొని “ఆ ఆప్షన్ కూడా లేదు….మొన్న వచ్చేటప్పుడు, వాళ్ళ అత్త చెప్పింది, “ మీరు పూజ చేయించి సమస్య తీరుస్తా అంటున్నారు కాబట్టి ఒప్పుకుంటున్నా. తొందరగా పిల్లలు పుట్టకుంటే, మా నిర్ణయాలు మేము తీసుకుంటాం” అన్నారు.”
చంద్రమోహన్ డీలా పడిపోయి కూర్చున్నాడు “ అంత మాట అన్నారా…వాళ్లు చేసినా చేస్తారు మరో పెళ్లి. ఏం చేద్దాం?”
దమయంతి “నాకు తోచినది నేను చెప్పాను. మీదే నిర్ణయం”
చంద్రమోహన్ “అది కాదే, అమ్మాయి ఒప్పుకుంటుందా….మన పరువు ఏం కావాలి…… ఎవరికైనా తెలిస్తే ఎలాగ ……కడుపు అవుతుందని గ్యారెంటీ ఏంటి?....నేను ఒప్పుకున్నా ఇవన్నీ కావాలిగా”
దమయంతి “అవన్నీ మీరు వదిలేయండి. అవన్నీ ఆడవారి విషయాలు. అసలు ఈ విషయం మీకు తెలియదు అంతే. మనం పూజ చేయించటం వల్ల పిల్లలయ్యారు అని చెప్పటమే. యోగినిని తొందరగా నేనే కాశీ కి పంపిస్తాను, సమస్య తీరిపోతుంది. “
చంద్రమోహన్ “అన్నీ నువ్వు చూసుకుంటావా”
దమయంతి “నాది గ్యారెంటీ”
చంద్రమోహన్ “అమ్మయ్య” అంటూ నవ్వాడు……”చెప్పు ఇంతకీ ఎప్పుడు చేసేది”
దమయంతి “ఈ రోజే”
చంద్రమోహన్ “ఎవరు …సక్సెస్ అవుతుందిగా”
దమయంతి “మనకు తెలిసిన దగ్గరి బంధువు వల్ల కలిశాడు. మీరే చూడండి” అంటూ కిటికీ కర్టెన్ తీసింది..
చంద్రమోహన్ వెయిటింగ్ రూమ్ వైపు చూశాడు, ప్రభాకర్ అటు ఇటు నడుస్తున్నాడు….దూరం నుంచి ముఖం కనపడటం లేదు. చంద్రమోహన్కి, కానీ ఆరడుగుల అబ్బాయి కనపడుతున్నాడు.
చంద్రమోహన్ మళ్ళీ సోఫాలో కూర్చొని ఆలోచిస్తూ, దమయంతి వైపు చూస్తూ “కుర్రాడు బానే ఉన్నాడు….కానీ…”
దమయంతి “చెప్పండి ఏమయ్యింది, తను ఈ ఊరికి కొత్త, మంచి ఉన్న కుటుంబం….గౌరవం ఉన్న అబ్బాయి….సీక్రెట్గా ఉంచుతాడు”
చంద్రమోహన్ “అవన్నీ చూసే నువ్వు సెలెక్ట్ చేసి ఉంటావులే, కానీ…”
దమయంతి “ఏంటి మరి”
చంద్రమోహన్ “అది…..తను…” అంటూ కిటికీ వైపు, దమయంతి వైపు చూడసాగాడు.
దమయంతి అనుమానంతో భర్తను చూసి “మళ్ళీ మీ తెలివితేటలు ఇక్కడ చూపకండి…..చెప్పండి ఏంటి?”
చంద్రమోహన్ “అది…..తను చూస్తే దుక్కలా ఉన్నాడు…మనం కూడా కలిసి 2 ఇయర్స్ అవుతుంది…..అతను నిన్ను చూసి, అసలుతో వడ్డీ కావాలి అని, నిన్ను కూడా కావాలని అడిగితే..” అన్నాడు.
దమయంతి “హవ్వ” అంటూ నోరు మూసుకుంది……కళ్ళు పద్మాల్లా పెద్దవి చేస్తూ….


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)