15-05-2026, 10:14 PM
ஒரு ரெண்டு நிமிஷ அமைதிக்கு அப்புறம்... அந்தப் பக்கம் போன்ல அவ தொண்டையைக் கனைக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு.
"கொட்டிட்டீங்களா...?" அவ குரல் அவ்ளோ தளர்ந்து போயும், ஆனா ஒரு வக்கிரமான திருப்தியோடவும் வந்துச்சு.
நான் லேசாத் தலையைத் தூக்கி, என் நெஞ்சுலயும் வயித்துலயும் அங்க அங்க வெள்ளை வெள்ளையாத் திட்டுத் திட்டாக் கிடந்த என் கஞ்சியப் பாத்தேன். இருட்டுலயும் அது அவ்ளோ அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. "ஆமா..." நான் ரொம்பச் சன்னமான குரல்ல மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன். "நீ...?"
"நானும்..." அவ மூச்சை உள்ள ஆழமா இழுத்துக்கிட்டே சொன்னா. "இப்போ தான் வாத்தி... உடம்பு கொஞ்சம் ரிலாக்ஸா இருக்கு. அவ்ளோ நேரம் தலையில ஏறிக்கிட்டு இருந்த சூடு இப்போ கொஞ்சம் எறங்கிருக்கு..."
அவ அப்படிச் சொன்னதும், எனக்குள்ள மறுபடியும் லேசாக் காமம் எட்டிப் பாத்துச்சு. என்னையப் பாத்துச் சூடு ஏரலை... இன்னொருத்தன் அவ மேல உரசுனத நெனச்சு அவளுக்குச் சூடு ஏறிருக்குன்னு நெனைக்கும்போது ஒரு மாதிரியான போதை என் மூளைக்குள்ள ஏறுச்சு.
நான் அமைதியா இருந்தேன். என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய ஆசை சுழட்டி அடிச்சுச்சு. அதை எப்டிக் கேக்குறதுனு தயக்கமா இருந்தாலும், என் நாக்குல இருந்து அந்த வார்த்தை தானா வந்துச்சு.
"நான் பாக்கணும்..." நான் ஆழமான குரல்ல சொன்னேன்.
"எ... எதைப் பாக்கணும்?" அவ குரல்ல லேசான குழப்பம்.
"நீங்க ரெண்டு பேரும் ஒன்னா இருக்குறத... இன்னைக்குக் கிச்சன்ல உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன ஆச்சோ... அந்த நெருக்கத்தை... அதை நான் நேர்ல பாக்கணும் மகா," நான் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாமப் பச்சையாச் சொன்னேன்.
நான் அப்படிச் சொன்னதும்... அந்தப் பக்கம் போன்ல அப்படியே ஒரு நிமிஷம் முழு அமைதி. அவ மூச்சு வாங்குற சத்தம் கூடக் கேக்கல. நான் எதாவது தப்பாச் சொல்லிட்டேனோனு எனக்கு ஒரு செகண்ட் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
ஆனா... அந்த அமைதியை உடைச்சுக்கிட்டு அவளோட குரல் ரொம்பத் தெளிவா, எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம வந்துச்சு.
"நாளைக்குக் காலையில வீடியோ கால் பண்ணுங்க..." அவ சொன்னா.
அவ சொன்ன அந்த ஒரு வார்த்தை... என் அடிவயிற்றை அப்படியே கலக்கிப் போட்டுச்சு. நாளைக்குக் காலையில வீடியோ கால் பண்ணச் சொல்றானா... அப்போ நாளைக்குக் காலையிலயும் அவ மாமா அவள எதாவது பண்ணுவாரா? அதை எனக்கு லைவா காட்டப் போறாளா? நெனைக்க நெனைக்க என் உடம்பெல்லாம் கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சு.
"நா... நாளைக்கா?" நான் திக்கித் திக்கிக் கேட்டேன்.
"ஹ்ம்ம்.... ஆமா,"னு அவ சொன்னா.
என் ஈகோ ஒரு பக்கம் அடிபட்டாலும், வக்கிரம் இன்னொரு பக்கம் தலையைத் தூக்குச்சு.
ஆனா எனக்கு இப்போ அவளப் பாக்கணும் போல இருந்துச்சு. அவ இந்த நிலைமையில, காமத்துல கொதிச்சுப் போயி எப்டி இருப்பாங்குறதப் பாக்க என் கண்ணு தவிச்சுச்சு.
"இப்போ... இப்போ வீடியோ கால் பண்ணட்டா? நான் உன்னையப் பாக்கணும்..." நான் ரொம்பத் தவிப்போட கேட்டேன்.
"வேண்டாம்..." அவ உடனே மறுத்தா.
"ஏன் டி?"
"நான் துணி எதுவும் போடல வாத்தி... ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாமப் பெட்ல கிடக்குறேன்," அவ கொஞ்சம் தயக்கத்தோட சொன்னா.
"அதனால என்ன டி? நாம புருஷன் பொண்டாட்டி தான? நான் பாக்காத உடம்பா?"
"இருந்தாலும்... கேமரா முன்னாடி எப்டி வாத்தி உக்காருறது... எனக்கு ஒரு மாதிரிக் கூச்சமா இருக்கு," அவ சின்னப் புள்ள மாதிரிச் சிணுங்குனா.
"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல டி. பயப்படத் தேவையில்ல... இது நம்ம போன் தான், ரொம்ப சேஃப் தான். நான் மட்டும் தான் பாக்கப் போறேன்... ப்ளீஸ்..." நான் அவள சமாதானப் படுத்துனேன்.
"ஹ்ம்ம்..." அவ ரொம்ப நேரமா யோசிச்சா.
"கால் பண்ணட்டா?" நான் திரும்பவும் தொந்தரவு பண்ணேன்.
"ஹ்ம்ம்... பண்ணுங்க," அவ ஒரு வழியாச் சம்மதிச்சா.
நான் உடனே போனை வீடியோ கால் பட்டனை அழுத்துனேன். கால் கனெக்ட் ஆச்சு.
ஆரம்பத்துல ஒரு ரெண்டு செகண்ட் ஸ்கிரீன் ரொம்ப இருட்டா, கிளியராவே இல்லாம மங்கலாத் தெரிஞ்சது. அப்புறம் டக்குனு லைட் எரிஞ்சு வீடியோ கிளியர் ஆச்சு.
அவ கேமராவை ரொம்பக் க்ளோஸ்-அப்ல வச்சிருந்தா. அவளோட முகம், கழுத்து, அப்புறம் அந்த வழுவழுப்பான தோள்பட்டை மட்டும் தான் கேமராவுல தெரிஞ்சது. அதுக்குக் கீழ எதுவும் தெரியாத மாதிரி ரொம்ப உஷாரா ஆங்கிளை கவர் பண்ணி வச்சிருந்தா.
அவ முகத்தைப் பாத்ததும் எனக்கு அப்படியே உசுரே போயிருச்சு. அவ்வளவு டயர்டா, காமத்துல பிழிஞ்சு எடுத்த மாதிரி இருந்தா. உடம்பெல்லாம் வேர்த்துப் போயி, நெத்தில இருந்த வேர்வையில அவ வச்சிருந்த அந்தப் பெரிய குங்குமம் அப்படியே அழிஞ்சு அவ மூக்கு வரைக்கும் லேசாக் கலைஞ்சு வந்துருந்துச்சு. முடி எல்லாம் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமக் கலைஞ்சு போய் அவ முகத்துலயும் கழுத்துலயும் விழுந்து கிடந்துச்சு. ஒரு குடும்பக் குத்துவிளக்கு மாதிரி இருக்க வேண்டியவ... இப்போ காமத்துல சீரழிஞ்ச ஒரு பொம்பளை மாதிரி என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சா.
அவ என்னைய ஸ்கிரீன்ல பாத்ததும், லேசா ஒரு வெட்கத்தோட கண்ணைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டா.
"என்ன டி... ஒரு ரவுண்டு முடிச்ச டைர்ட்ல இருக்க போல?" நான் அவளைச் சீண்டுற மாதிரி நக்கலாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
அவளும் அந்த வெட்கத்தோடயே லேசாச் சிரிச்சா.
"ஏதோ ரொம்பக் கண்ட்ரோல் பண்ணிப்பேன், அப்படி இப்படின்னு சவுண்ட் விட்ட... இப்போ இப்படிப் பண்ணிட்டியே டி?" நான் அவள விடாமச் சீண்டுனேன்.
அவ முகத்துல இருந்த சிரிப்பு டக்குனு போயிருச்சு. ஒரு சின்னத் தயக்கத்தோட என்னையப் பாத்து... "உங்களுக்குப் பிடிக்கலையா வாத்தி? என் மேல கோபமா இருக்கீங்களா?"னு ரொம்ப அப்பாவியா, பயத்தோட கேட்டா.
"கோபமா? நானா?" நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். "இதே ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி நடந்திருந்தா... நான் கோபத்துல எதாவது பண்ணிருப்பேன். ஆனா இப்போ என்ன நிலைமைனு உனக்கே தெரியும்ல? உன் கூடச் சேர்ந்து போன்ல நானும் ஆட்டம் போட்டனே டி?"
நான் அப்படிச் சொன்னதும்... அவ முகத்துல இருந்த அந்தப் பயம் போய், திரும்பவும் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கி, "கீழ காமி..."னு ரொம்ப அதிகாரமாச் சொன்னேன்.
"ச்சீ... வேண்டாம்..." அவ உடனே தலையை லேசா ஆட்டி மறுத்தா.
"காமி டி..." நான் விடாமக் கேட்டேன்.
"ஏன் வாத்தி... நீங்க பாக்காததா? இத்தனை வருஷம் பாத்தது தான?" அவ வெட்கத்தோட சமாளிச்சா.
"அதுக்கு இல்ல டி..."
"பின்ன?"
"அது... இவ்வளவு நேரம் அவரோட அந்த முரட்டுத்தனத்தை நெனச்சுத் துடிச்சுத் துடிச்சு விரல் போட்டு... பாவம் அந்த இடம் ரொம்ப டயர்ட் ஆகியிருக்கும்ல? அது இப்போ எப்டி இருக்குனு நான் பாக்கணும்," நான் ரொம்பப் பச்சையா, காமத்தோட கேட்டேன்.
அவ முகம் அப்படியே சிவந்துருச்சு. "ஷேவ் வேற பண்ணல வாத்தி... ஒரு மாதிரி இருக்கும். அது வீடியோவுல அவ்ளோ கிளியராத் தெரியாது," அவ சமாளிக்கப் பாத்தா.
"ஷேவ் பண்ணலனா என்ன டி? பரவாயில்ல... அந்த முடிய விரிச்சு எனக்குக் காமி," நான் கறாராச் சொன்னேன்.
அவ கேமராவுல என்னையே கொஞ்ச நேரம் உத்துப் பாத்து யோசிச்சா.
நான் சிரிச்சுக்கிட்டே... "இல்லனா... உன் மாமாவக் கூப்பிட்டு ஷேவ் பண்ணச் சொல்லு,"னு நக்கலாச் சொன்னேன்.
அவ முகம் டக்குனு மாறிருச்சு. "ச்சீ... போங்க வாத்தி,"னு அவ ரொம்பக் கூச்சத்தோட, ஆனா உள்ளுக்குள்ள காமம் கலந்து வக்கிரமாச் சிரிச்சா.
"என்ன டி வெட்கப்படுற? கிச்சன்ல எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம என்னென்னவோ வேலை பாத்துட்டு... இங்க என்னமோ ரொம்பப் பத்தினி மாதிரி வெட்கப்படுற?" நான் அவளோட ஈகோவைச் சீண்டுனேன்.
"அது நான் இல்ல வாத்தி..." அவ உடனே எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமச் சொன்னா.
"பின்ன வேற யாரு?"
"அவரு பக்கத்துல இருந்தாலே... எனக்குள்ள இருந்து வேற ஒருத்தி வெளிய வந்துடுறா வாத்தி. என்ன பண்றது? அவ சொல்றதக் கேட்டு நான் ஆட வேண்டியதா இருக்கு," அவ ரொம்ப சீரியஸா, ஆனா ஒரு போதையோட சொன்னா.
"ஹ்ம்ம்... நல்லாச் சமாளிக்கிற," நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். "சரி பேச்சை மாத்தாத... கீழ காமி."
அவ திருதிருனு முழிச்சா. அப்புறம் வேற வழி இல்லாம, "சப்பா..."னு ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ள இழுத்து விட்டுட்டு, கேமராவை மெதுவாத் தன் முகத்துல இருந்து கீழ கொண்டு போனா.
போன் கேமரா கொஞ்சம் ஷேக் ஆச்சு. லேசா இருட்டாத் தெரிஞ்சது.
அப்புறம் டக்குனு வியூ கிளியர் ஆச்சு. அவ ரூம்ல லைட் போட்டுத் தான் வச்சிருந்தா. அதனால என் கண்ணுக்கு எல்லாம் அவ்ளோ கிளியரா அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அவளோட அந்த ரெண்டு பழுத்த தொடைகளுக்கு நடுவுல... கேமரா கரெக்ட்டா ஃபோகஸ் ஆச்சு. எந்த உள்ளாடையும் இல்லாம, ஒரு பெரிய காட்டு மாதிரி அந்த முடி அடர்த்தியா வளர்ந்து கிடந்துச்சு. ஆனா அந்த முடி முழுக்க அவ்ளோ ஈரம். சொட்டச் சொட்ட நனைஞ்சு போய், அவளோட காம நீர் பட்டு அந்த முடி எல்லாம் பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவளோட விரல் உள்ள போயிட்டு வந்ததால, அந்த இடமே அவ்ளோ ஈரமாகிக் கிடந்துச்சு.
அவ மெதுவாத் தன் ஒரு கையக் கொண்டு வந்து... அந்த அடர்த்தியான முடியை லேசாக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா விரிச்சுக் காமிச்சா.
நான் என் போனை என் கண்ணுக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல வச்சு, எந்த இமைக்காம வெறிச்சுப் பாத்தேன்.
அவ முடிய விரிச்சதும்... உள்ள அந்த மென்மையான, பிங்க் கலர் உதடுகள் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. விரல் போட்டுப் போட்டு அந்த இடம் லேசா வீங்கிப் போய், ஒரு மாதிரித் தொறந்து கிடந்துச்சு. காமத்துல கொதிச்சுப் போனதால அது அவ்ளோ சூடா, ஈரமா இருக்குறது கேமரா வழியாவே எனக்குப் புரிஞ்சது.
"இன்னும் இவ அடங்கல போலயே..." நான் அதையே பாத்துக்கிட்டே முனகுனேன்.
"இல்ல வாத்தி..." அவ முகம் தெரியலனாலும் அவளோட கரகரப்பான குரல் எனக்குக் கேட்டுச்சு. ஆனா என் போன் ஸ்கிரீன் முழுக்க அவளோட அந்த வீங்குன கூதி மட்டும் தான் க்ளோஸ்-அப்ல இருந்துச்சு.
"அவளுக்கு மாமா வேணுமா?" நான் ரொம்பப் பச்சையா, நக்கலாச் சீண்டுனேன்.
நான் அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... கேமராவுல அவளோட அந்த வீங்குன உதடுகள் லேசா விரிஞ்சு, டக்குனு மூடிக்கிச்சு. அது துடிக்குறது எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
"அச்சோ..." நான் அதப் பாத்துட்டு ஒரு மாதிரி சிலிர்ப்போட சொன்னேன். "ஆமானு சொல்றா டி..." நான் போனைப் பாத்துக்கிட்டே கத்துனேன்.
"ஹா ஹா..." அவ கேமராவுக்குப் பின்னாடி இருந்து வெட்கத்தோட சிரிச்சா.
"இப்போ கூட ஒன்னும் இல்ல மகா..." நான் என் காமப் போதையில ரொம்ப சீரியஸாச் சொல்ல ஆரம்பிச்சேன். "இப்படியே எந்திரிச்சு, ஒரு துணி கூடப் போடாம வெளிய ஹாலுக்குப் போ. மாமா அங்க பாயில படுத்துருப்பாரு... அவரு பக்கத்துல போய் அப்படியே சத்தமில்லாமப் படுத்துக்கோ. அவரால உன்னையக் கண்டிப்பா வேண்டாம்னு சொல்லவே முடியாது. காலையில விடியறதுக்குள்ள... அவர் முரட்டுத்தனத்துல நீங்க என்னென்னவோ பண்ணிருப்பீங்க..." நான் ஒரு பெரிய காமக் கதையையே அவளுக்குச் சொன்னேன்.
நான் அப்படி ஒவ்வொரு வார்த்தையா பச்சையாச் சொல்லச் சொல்ல... கேமராவுல அவளோட அந்த உதடுகள் காமத்துல கொதிச்சுப் போய், எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமத் திரும்பத் திரும்ப லேசா விரிஞ்சு விரிஞ்சு மூடிக்கிச்சு. ஒரு ஆம்பளைக்காக ஏங்கித் தவிக்குற மாதிரி அந்த இடம் அவ்ளோ ஆக்ரோஷமாத் துடிச்சு ஆடுச்சு. உள்ள இருந்து ஒரு சொட்டுத் தண்ணி கசிஞ்சு வெளிய வர்றத நான் அப்பட்டமாப் பாத்தேன். அவளோட அந்த இடத்துக்கு இன்னும் சூடு ஏறி, மாமாவோட அந்த முரட்டுத்தனத்தை நெனச்சுத் தவிக்குதுனு எனக்குப் பச்சையாப் புரிஞ்சது.
"சும்மா இருங்க வாத்தி..." மகா மூச்சு வாங்குற சத்தத்தோட, ரொம்பத் தவிப்பாச் சொன்னா. அவ குரல்ல ஒரு நடுக்கம் இருந்துச்சு.
நான் அதைக் கேட்டு ஒரு வக்கிரமான திருப்தியோட சிரிச்சேன்.
அப்புறம் அவ கேமராவை அங்க இருந்து மெதுவா மேல தூக்கி, திரும்பவும் அவ முகத்துக்கு நேரா வச்சா. அவ முகம் இப்போ இன்னும் செவந்து போய், கண்ணுல ஒரு பெரிய போதை ஏறியிருந்துச்சு.
"அப்போ... நாளைக்குக் காலையில கால் பண்ணட்டா?" நான் திரும்பவும் அந்த வீடியோ காலப் பத்தி ஞாபகப் படுத்துனேன்.
"ஹ்ம்ம்..." அவ லேசாக் கண்ணை மூடித் திறந்து ஆமானு தலையாட்டுனா.
"எத்தனை மணிக்கு?" நான் அவசரப்பட்டேன்.
"நான் உங்களுக்கு டெக்ஸ்ட் பண்றேன் வாத்தி..." அவ ரொம்ப அமைதியாச் சொன்னா.
"ஹ்ம்ம்... சரி..." நான் ஏமாற்றத்தோட ஏத்துக்கிட்டேன். "சரி... போய்த் தூங்கு. ரொம்ப லேட் ஆச்சு."
"இல்ல..." அவ டக்குனு மறுத்தா.
"ஏன்?" நான் புருவத்தை உயர்த்துனேன்.
அவ என்னையக் கேமரா வழியா ரொம்பக் குறுகுறுனு பாத்து, ஒரு கள்ளத்தனமாச் சிரிச்சா.
"அடுத்த ரவுண்டுக்கு ரெடி ஆயிட்டயா?" நான் அவளக் கிண்டல் பண்ணேன்.
அவ மறுபடியும் சிரிச்சா.
"பாத்து டி... நைட் முழுக்கத் தூங்காம எதாவது பண்ணப் போற. நீ கத்துற சத்தத்துல அவரே கதவை உடைச்சுக்கிட்டு உள்ள வரப் போறாரு..." நான் நக்கலா, ஆனா ஒரு எச்சரிக்கையாச் சொன்னேன்.
அவ அதைக் கேட்டு ரொம்ப வெட்கப்பட்டுச் சிரிச்சா.
"சரி வாத்தி... போய்ப் படுங்க. நான் காலையில பேசுறேன்," அவ என்னை அனுப்பி வைக்கிற மாதிரிச் சொன்னா.
"ஹ்ம்ம்... குட் நைட் டி..."
"குட் நைட் வாத்தி..."
கால் கட் ஆச்சு. ஸ்கிரீன் இருட்டாயிருச்சு.
நான் போனைப் பக்கத்துல போட்டுட்டு... பெட்ல அப்படியே மல்லாக்கப் படுத்து, சீலிங்ல ஓடிக்கிட்டு இருந்த ஃபேனை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன். என் மேல கொட்டியிருந்த கஞ்சியக் கூட நான் தொடைக்கல. என் மூளை முழுக்கக் காலையில என்ன நடக்கப் போகுது... அந்த வீடியோ கால்ல என் பொண்டாட்டி என்ன காட்டப் போறாங்குற அந்த ஒரு வக்கிரமான நெனப்பு மட்டும் தான் சுழட்டிச் சுழட்டி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
…
…
…
அடுத்த நாள் காலையில...
போன் வைப்ரேட் ஆகுற சத்தம் கேட்டுத் தூக்கக் கலக்கத்துல முழிச்சேன். கண்ணைக் கசக்கிக்கிட்டே ஸ்கிரீனைப் பாத்தா... மணி சரியா 5:45 இருக்கும். மகா கிட்ட இருந்து வீடியோ கால்.
என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. தூக்கக் கலக்கம் அப்படியே பறந்து போச்சு. நேத்து ராத்திரி நான் எந்தத் துணியும் போடாம அம்மணமாத் தான் தூங்குனேன். இப்பவும் அதே நிலைமையில தான் பெட்ல கிடந்தேன். அவசர அவசரமாக் காலை அட்டென்ட் பண்ணேன்.
கால் கனெக்ட் ஆச்சு.
ஸ்கிரீன்ல மகா... கிச்சன்ல நின்னுட்டு இருந்தா. காலையிலயே தலைக்குக் குளிச்சு, ஈர முடியக் கொண்டை போட்டு ஒரு டவலால கட்டியிருந்தா. ஒரு காட்டன் புடவைய அவ்ளோ அம்சமா, பாக்குறதுக்கு அப்படியே ஒரு குடும்பக் குத்துவிளக்கு மாதிரி மங்களகரமாத் தோள்ல பின் குத்திப் போட்டிருந்தா. ஆனா அந்தப் பார்வைல மட்டும் ஒரு பெரிய கள்ளத்தனம் இருந்துச்சு.
அவ என்னைய ஸ்கிரீன்ல அம்மணமாப் பாத்ததும், லேசாச் சிரிச்சுட்டு... தன் உதட்டுல ஆள்காட்டி விரலை வச்சு "உஷ்க்..."னு சத்தம் வராம இருக்கச் சொன்னா.
அப்புறம் போன்ல ரொம்ப மெதுவா, "அங்க இருந்து சத்தம் எதாவது கேட்டுற போது. அதனால… உங்களை மியூட்ல போடுறேன் வாத்தி..."னு சொல்லிட்டுத் தன் போனை மியூட் பண்ணா. நான் அங்க இருந்து கத்துனாலும் அவளுக்குக் கேக்காது.
அவ போனை அப்படியே கொண்டு போய், ஸெல்ப்ல ரெண்டு பெரிய பாத்திரங்களுக்குப் பின்னாடி, யாருக்கும் தெரியாத மாதிரி ஒளிச்சு வச்சா. கேமரா ஆங்கிள் கரெக்ட்டா அவ நிக்கிற எடத்தைச் கவர் பண்ற மாதிரி செட் பண்ணா.
"இவ்வளவு ஆங்கிள் தான் வாத்தி கவர் ஆகும்... போதுமா?"னு அவ சைகையிலயே, வாயசைச்சுக் கேட்டா.
நான் உடனே தலையை ஆட்டி, 'போதும்'னு சைகை காட்டுனேன்.
"சரி..."னு அவளும் வாயசைச்சுட்டு, டக்குனு தன் முகத்துல இருந்த அந்தப் போதையை மாத்திட்டு, ரொம்பப் பதட்டமா, சமையல் வேலையில அவ்ளோ பிஸியா இருக்குற ஒரு பொண்டாட்டி மாதிரி முகத்தை வச்சுக்கிட்டா.
அவ அப்படி நடிக்க ஆரம்பிச்ச செகண்டே... தூங்கிக்கிட்டு இருந்த என் சுன்னி, லேசாத் துடிச்சு விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. நான் ஒரு கையால என் சுன்னியை ஆழமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
"மாமா..."னு அவ கிச்சன்ல இருந்து வெளிய ஹாலைப் பாத்துக் கொஞ்சம் சத்தமாக் கூப்பிட்டா.
ஒரே நிமிஷம் தான்... மாமா வெளிய இருந்து கிச்சனுக்குள்ள வந்தாரு.
கேமராவுல அவரோட முகம் சரியாத் தெரியல, அவரோட உடம்புல பாதி மட்டும் தான் தெரிஞ்சது. ஆனா என் பொண்டாட்டியோட பின்னாடிப் பக்கம் அவ்ளோ கிளியரா, முழுசாத் தெரிஞ்சது. புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பழுத்த சூத்து, அவ அங்கேயும் இங்கேயும் அசையும்போது லேசா அதிர்ந்து ஆடுறது என் கண்ணுக்குப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது.
"என்ன?"னு மாமாவோட குரல் கேட்டுச்சு.
"மாமா... லேட் ஆச்சு. நீங்க வயலுக்குப் போக இன்னும் அரை மணி நேரம் தான இருக்கு? அதுக்குள்ள என்னால எல்லாம் செஞ்சு முடிக்க முடியாது மாமா... கொஞ்சம் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுங்க,"னு அவ ரொம்ப இயல்பா கேக்குற மாதிரி கேட்டா.
"பரவாயில்ல... நான் வெளியயே கடையில எதாவது சாப்பிட்டுக்குறேன். நீ பொறுமையாச் செய்,"னு அவரு கொஞ்சம் தயக்கத்தோட விலகிப் போகப் பாத்தாரு.
"வீட்ல ஆள் இருக்கும்போது வெளிய என்ன சாப்பாடு? வாங்க வந்து கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணுங்க,"னு அவ கொஞ்சம் அதிகாரமா, ஆனா உரிமையாக் கூப்பிட்டா.
மாமா வேற வழி இல்லாமக் கிச்சனுக்குள்ள, அவளுக்குப் பக்கத்துல வந்து நின்னாரு.
இப்போ கேமராவுல மாமாவோட பாதி உடம்பும், மகாவோட பாதி உடம்பும் தெரிஞ்சது. ரெண்டு பேரும் பக்கத்துப் பக்கத்துல நின்னு காய்கறி நறுக்குறதும், சமைக்கிறதும் நடந்துச்சு. கிச்சன் சின்னதுங்குறதால, அவங்க ரெண்டு பேரோட தோள்பட்டையும் லேசா இடிச்சு இடிச்சு உரச ஆரம்பிச்சுது. மாமா லேசா விலகி நிக்கப் பாக்குறாரு, ஆனா மகா வேணும்னே சமைக்கிற சாக்குல அவர் மேல உரசிக்கிட்டே இருந்தா.
ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அமைதியாச் சமையல் போச்சு. அப்புறம் மகா மெதுவாப் பேச்சை ஆரம்பிச்சா.
"நேத்து நைட்..."னு அவ ஆரம்பிச்ச உடனே, மாமா டக்குனு காய்கறி நறுக்குறதை நிறுத்திட்டாரு.
"என்ன ஆச்சு உனக்கு? இவளோ நாள் ரொம்ப ஒழுங்காத் தான இருந்த? ஏன் இப்போ இப்படி எல்லாம் பண்ற?" மாமாவோட குரல்ல லேசான கோபமும், ஒரு தவிப்பும் இருந்துச்சு.
"நான் எங்க மாமா ஒழுங்கா இருந்தேன்? சின்ன வயசுல இருந்தே உங்க மேல தான பைத்தியமா இருந்தேன்..." அவ சமைச்சுக்கிட்டே எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமச் சொன்னா.
"நீங்க தான என்னைய வேண்டாம்னு சொல்லிட்டீங்க?" அவ குரல்ல ஒரு சின்ன வலி இருந்துச்சு. ஆனா அதுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய குறும்பு ஒளிஞ்சிருந்துச்சு.
ரெண்டு பேரும் வேலையப் பாத்துக்கிட்டே தான் பேசுனாங்க. ஆனா கிச்சனுக்குள்ள வார்த்தைகள் அவ்ளோ சூடா பறந்துச்சு.
"உனக்கு என்ன டி பைத்தியமா? என் வயசு என்ன, உன் வயசு என்ன டி? அதெல்லாம் செட் ஆகாதுனு தான அன்னைக்குச் சொன்னேன்," மாமா ஏதோ பெரிய மனுஷன் மாதிரிப் பேசினாரு.
மகா டக்குனு வெங்காயம் நறுக்குறத நிப்பாட்டுனா.
"ஏன் மாமா... உங்க வயசுக்கு இப்போ என்ன வந்துருச்சு?"னு கேட்டுக்கிட்டே, அவ லேசாத் திரும்புனா.
அவளுக்கு நல்லா வேர்த்து இருந்துச்சு. நெத்தில இருந்த வேர்வையத் தன் முந்தானையால மெதுவாத் தொடைச்சா.
அப்படியே அந்த முந்தானை அவ கழுத்து வழியா எறங்கி, அவளோட அந்த நெஞ்சுக் குழி வரைக்கும் உரசிக் கிட்டுப் போச்சு.
மாமா அதப் பாக்காத மாதிரி காய்கறிய வெட்டுனாரு. ஆனா அவர் கண்ணு லேசா அங்க தான் போச்சு.
மகா அதைக் கவனிச்சுட்டு, ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட... "சொல்லுங்க மாமா. உங்க வயசுக்கு என்னையக் கல்யாணம் பண்ணி... என் கூடக் குடும்பம் நடத்தி என்னைய ஒரு அம்மா ஆக்க முடியாதா உங்களுக்கு? உடம்புல அவ்ளோ தெம்பு இல்லையா? அவளோ வயசு ஆகிருச்சா? ஏன் என்ன வேண்டாம் சொன்னிங்க?" அவ சடார்னு அவர் முகத்தைப் பாத்துக் கேட்டா.
மாமா அப்படியே வாயடைச்சுப் போயிட்டாரு. அவர் வெட்டுன கத்தி அப்படியே நின்னுருச்சு.
அவர் மட்டும் இல்ல... போனைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்த எனக்கும் உசுரு ஒரு நிமிஷம் நின்னுருச்சு.
என் பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கிட்ட, 'என்னைய அம்மாவா ஆக்க உனக்குத் தெம்பு இல்லையா'னு அவரோட ஆம்பளைத்தனத்தைச் சீண்டிக் கேக்குறதக் கேக்கும்போது... என் ஈகோ செக்குச் செவேல்னு உடைஞ்சு தரைல விழுந்துச்சு.
அவ சும்மா சீண்டுறதுக்காகத் தான் கேக்குறானு என் மூளைக்குத் தெரிஞ்சாலும், ஒருவேளை இவ நெஜமாவே இவரு தடியில ஒரு புள்ள பெத்துக்க ஆசைப்படுறாளோங்குற அந்த வக்கிரமான நெனப்பு என் அடிவயித்துல இடியை இறக்குச்சு.
அந்த ஈகோ வலியும், அந்தப் பச்சையான வார்த்தையும் சேர்ந்து... என் சுன்னிய இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுச்சு.
நான் பெட்ல எந்திரிச்சு உக்காந்து, என் சுன்னிய அவ்ளோ வேகமா உருவ ஆரம்பிச்சேன்.
"என்ன மாமா அமைதியாயிட்டீங்க? பேச முடியலையா?" அவ மறுபடியும் சிரிச்சுக்கிட்டே சீண்டுனா.
அவ அப்படிச் சொல்லிக்கிட்டே, தனக்குப் புழங்குறதுக்கு டிஸ்டர்பா இருக்குனு சொல்ற சாக்குல... தன் இடுப்புல செருகியிருந்த புடவைய உருவி, இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா, உள்ள ஆழமாச் செருகுனா.
அந்தப் புடவை அவ இடுப்பை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. கேமராவுல அவளோட அந்தச் சைடு இடுப்பு மடிப்பு அவ்ளோ பச்சையாத் தெரிஞ்சது.
மாமா அதப் பாத்துட்டு டக்குனு கண்ணைத் திருப்புனாரு.
"வாய மூடு டி... எதப் பத்திப் பேசுறோம்னு வெவஸ்தை இல்லாமப் பேசுற," மாமா கொஞ்சம் கோபமா, ஆனா தவிப்போட சொன்னாரு.
"அவரு ரொம்ப நல்ல மனுஷன் டி... மாப்பிள்ளைக்குத் துரோகம் பண்ணாத,"னு மாமா ரொம்பக் குற்ற உணர்ச்சியோட சொன்னாரு.
அவரு அப்படிச் சொன்னதும் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய வலி. இவ்ளோ நல்ல மனுஷனையா நாம தப்பா நெனைக்கிறோம்னு ஒரு செகண்ட் எனக்குக் கலங்குச்சு. என் கை சுன்னிய உருவுறத நிப்பாட்டுச்சு.
ஆனா மகா உடனே லேசாச் சிரிச்சா. "எனக்கும் தெரியும் மாமா, என் புருஷன் ரொம்ப நல்ல மனுஷன்னு. நான்லாம் ரொம்ப நல்ல பொண்டாட்டி மாமா... அவருக்குத் துரோகம்லாம் நான் பண்ண மாட்டேன்."
"அப்போ... நேத்து கிச்சன்ல பண்ணது என்னது? அப்புறம் படம் பாத்துட்டு வரும்போது இருட்டுல பண்ணது என்னது? அந்த படத்துல வந்த புள்ளைக்கும் உனக்கும் என்ன வித்யாசம்? சொல்லு பாப்போம்?" மாமா உடனே மடக்குனாரு.
"அதெல்லாம் பண்ணா... என் புருஷனுக்குத் துரோகம் ஆயிருமா மாமா?" அவ ரொம்ப நக்கலா, ஒரு செக்ஸியான பார்வையோட கேட்டா.
"கொட்டிட்டீங்களா...?" அவ குரல் அவ்ளோ தளர்ந்து போயும், ஆனா ஒரு வக்கிரமான திருப்தியோடவும் வந்துச்சு.
நான் லேசாத் தலையைத் தூக்கி, என் நெஞ்சுலயும் வயித்துலயும் அங்க அங்க வெள்ளை வெள்ளையாத் திட்டுத் திட்டாக் கிடந்த என் கஞ்சியப் பாத்தேன். இருட்டுலயும் அது அவ்ளோ அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. "ஆமா..." நான் ரொம்பச் சன்னமான குரல்ல மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன். "நீ...?"
"நானும்..." அவ மூச்சை உள்ள ஆழமா இழுத்துக்கிட்டே சொன்னா. "இப்போ தான் வாத்தி... உடம்பு கொஞ்சம் ரிலாக்ஸா இருக்கு. அவ்ளோ நேரம் தலையில ஏறிக்கிட்டு இருந்த சூடு இப்போ கொஞ்சம் எறங்கிருக்கு..."
அவ அப்படிச் சொன்னதும், எனக்குள்ள மறுபடியும் லேசாக் காமம் எட்டிப் பாத்துச்சு. என்னையப் பாத்துச் சூடு ஏரலை... இன்னொருத்தன் அவ மேல உரசுனத நெனச்சு அவளுக்குச் சூடு ஏறிருக்குன்னு நெனைக்கும்போது ஒரு மாதிரியான போதை என் மூளைக்குள்ள ஏறுச்சு.
நான் அமைதியா இருந்தேன். என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய ஆசை சுழட்டி அடிச்சுச்சு. அதை எப்டிக் கேக்குறதுனு தயக்கமா இருந்தாலும், என் நாக்குல இருந்து அந்த வார்த்தை தானா வந்துச்சு.
"நான் பாக்கணும்..." நான் ஆழமான குரல்ல சொன்னேன்.
"எ... எதைப் பாக்கணும்?" அவ குரல்ல லேசான குழப்பம்.
"நீங்க ரெண்டு பேரும் ஒன்னா இருக்குறத... இன்னைக்குக் கிச்சன்ல உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன ஆச்சோ... அந்த நெருக்கத்தை... அதை நான் நேர்ல பாக்கணும் மகா," நான் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாமப் பச்சையாச் சொன்னேன்.
நான் அப்படிச் சொன்னதும்... அந்தப் பக்கம் போன்ல அப்படியே ஒரு நிமிஷம் முழு அமைதி. அவ மூச்சு வாங்குற சத்தம் கூடக் கேக்கல. நான் எதாவது தப்பாச் சொல்லிட்டேனோனு எனக்கு ஒரு செகண்ட் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.
ஆனா... அந்த அமைதியை உடைச்சுக்கிட்டு அவளோட குரல் ரொம்பத் தெளிவா, எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம வந்துச்சு.
"நாளைக்குக் காலையில வீடியோ கால் பண்ணுங்க..." அவ சொன்னா.
அவ சொன்ன அந்த ஒரு வார்த்தை... என் அடிவயிற்றை அப்படியே கலக்கிப் போட்டுச்சு. நாளைக்குக் காலையில வீடியோ கால் பண்ணச் சொல்றானா... அப்போ நாளைக்குக் காலையிலயும் அவ மாமா அவள எதாவது பண்ணுவாரா? அதை எனக்கு லைவா காட்டப் போறாளா? நெனைக்க நெனைக்க என் உடம்பெல்லாம் கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சு.
"நா... நாளைக்கா?" நான் திக்கித் திக்கிக் கேட்டேன்.
"ஹ்ம்ம்.... ஆமா,"னு அவ சொன்னா.
என் ஈகோ ஒரு பக்கம் அடிபட்டாலும், வக்கிரம் இன்னொரு பக்கம் தலையைத் தூக்குச்சு.
ஆனா எனக்கு இப்போ அவளப் பாக்கணும் போல இருந்துச்சு. அவ இந்த நிலைமையில, காமத்துல கொதிச்சுப் போயி எப்டி இருப்பாங்குறதப் பாக்க என் கண்ணு தவிச்சுச்சு.
"இப்போ... இப்போ வீடியோ கால் பண்ணட்டா? நான் உன்னையப் பாக்கணும்..." நான் ரொம்பத் தவிப்போட கேட்டேன்.
"வேண்டாம்..." அவ உடனே மறுத்தா.
"ஏன் டி?"
"நான் துணி எதுவும் போடல வாத்தி... ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாமப் பெட்ல கிடக்குறேன்," அவ கொஞ்சம் தயக்கத்தோட சொன்னா.
"அதனால என்ன டி? நாம புருஷன் பொண்டாட்டி தான? நான் பாக்காத உடம்பா?"
"இருந்தாலும்... கேமரா முன்னாடி எப்டி வாத்தி உக்காருறது... எனக்கு ஒரு மாதிரிக் கூச்சமா இருக்கு," அவ சின்னப் புள்ள மாதிரிச் சிணுங்குனா.
"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல டி. பயப்படத் தேவையில்ல... இது நம்ம போன் தான், ரொம்ப சேஃப் தான். நான் மட்டும் தான் பாக்கப் போறேன்... ப்ளீஸ்..." நான் அவள சமாதானப் படுத்துனேன்.
"ஹ்ம்ம்..." அவ ரொம்ப நேரமா யோசிச்சா.
"கால் பண்ணட்டா?" நான் திரும்பவும் தொந்தரவு பண்ணேன்.
"ஹ்ம்ம்... பண்ணுங்க," அவ ஒரு வழியாச் சம்மதிச்சா.
நான் உடனே போனை வீடியோ கால் பட்டனை அழுத்துனேன். கால் கனெக்ட் ஆச்சு.
ஆரம்பத்துல ஒரு ரெண்டு செகண்ட் ஸ்கிரீன் ரொம்ப இருட்டா, கிளியராவே இல்லாம மங்கலாத் தெரிஞ்சது. அப்புறம் டக்குனு லைட் எரிஞ்சு வீடியோ கிளியர் ஆச்சு.
அவ கேமராவை ரொம்பக் க்ளோஸ்-அப்ல வச்சிருந்தா. அவளோட முகம், கழுத்து, அப்புறம் அந்த வழுவழுப்பான தோள்பட்டை மட்டும் தான் கேமராவுல தெரிஞ்சது. அதுக்குக் கீழ எதுவும் தெரியாத மாதிரி ரொம்ப உஷாரா ஆங்கிளை கவர் பண்ணி வச்சிருந்தா.
அவ முகத்தைப் பாத்ததும் எனக்கு அப்படியே உசுரே போயிருச்சு. அவ்வளவு டயர்டா, காமத்துல பிழிஞ்சு எடுத்த மாதிரி இருந்தா. உடம்பெல்லாம் வேர்த்துப் போயி, நெத்தில இருந்த வேர்வையில அவ வச்சிருந்த அந்தப் பெரிய குங்குமம் அப்படியே அழிஞ்சு அவ மூக்கு வரைக்கும் லேசாக் கலைஞ்சு வந்துருந்துச்சு. முடி எல்லாம் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமக் கலைஞ்சு போய் அவ முகத்துலயும் கழுத்துலயும் விழுந்து கிடந்துச்சு. ஒரு குடும்பக் குத்துவிளக்கு மாதிரி இருக்க வேண்டியவ... இப்போ காமத்துல சீரழிஞ்ச ஒரு பொம்பளை மாதிரி என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சா.
அவ என்னைய ஸ்கிரீன்ல பாத்ததும், லேசா ஒரு வெட்கத்தோட கண்ணைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டா.
"என்ன டி... ஒரு ரவுண்டு முடிச்ச டைர்ட்ல இருக்க போல?" நான் அவளைச் சீண்டுற மாதிரி நக்கலாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.
அவளும் அந்த வெட்கத்தோடயே லேசாச் சிரிச்சா.
"ஏதோ ரொம்பக் கண்ட்ரோல் பண்ணிப்பேன், அப்படி இப்படின்னு சவுண்ட் விட்ட... இப்போ இப்படிப் பண்ணிட்டியே டி?" நான் அவள விடாமச் சீண்டுனேன்.
அவ முகத்துல இருந்த சிரிப்பு டக்குனு போயிருச்சு. ஒரு சின்னத் தயக்கத்தோட என்னையப் பாத்து... "உங்களுக்குப் பிடிக்கலையா வாத்தி? என் மேல கோபமா இருக்கீங்களா?"னு ரொம்ப அப்பாவியா, பயத்தோட கேட்டா.
"கோபமா? நானா?" நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். "இதே ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடி நடந்திருந்தா... நான் கோபத்துல எதாவது பண்ணிருப்பேன். ஆனா இப்போ என்ன நிலைமைனு உனக்கே தெரியும்ல? உன் கூடச் சேர்ந்து போன்ல நானும் ஆட்டம் போட்டனே டி?"
நான் அப்படிச் சொன்னதும்... அவ முகத்துல இருந்த அந்தப் பயம் போய், திரும்பவும் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கி, "கீழ காமி..."னு ரொம்ப அதிகாரமாச் சொன்னேன்.
"ச்சீ... வேண்டாம்..." அவ உடனே தலையை லேசா ஆட்டி மறுத்தா.
"காமி டி..." நான் விடாமக் கேட்டேன்.
"ஏன் வாத்தி... நீங்க பாக்காததா? இத்தனை வருஷம் பாத்தது தான?" அவ வெட்கத்தோட சமாளிச்சா.
"அதுக்கு இல்ல டி..."
"பின்ன?"
"அது... இவ்வளவு நேரம் அவரோட அந்த முரட்டுத்தனத்தை நெனச்சுத் துடிச்சுத் துடிச்சு விரல் போட்டு... பாவம் அந்த இடம் ரொம்ப டயர்ட் ஆகியிருக்கும்ல? அது இப்போ எப்டி இருக்குனு நான் பாக்கணும்," நான் ரொம்பப் பச்சையா, காமத்தோட கேட்டேன்.
அவ முகம் அப்படியே சிவந்துருச்சு. "ஷேவ் வேற பண்ணல வாத்தி... ஒரு மாதிரி இருக்கும். அது வீடியோவுல அவ்ளோ கிளியராத் தெரியாது," அவ சமாளிக்கப் பாத்தா.
"ஷேவ் பண்ணலனா என்ன டி? பரவாயில்ல... அந்த முடிய விரிச்சு எனக்குக் காமி," நான் கறாராச் சொன்னேன்.
அவ கேமராவுல என்னையே கொஞ்ச நேரம் உத்துப் பாத்து யோசிச்சா.
நான் சிரிச்சுக்கிட்டே... "இல்லனா... உன் மாமாவக் கூப்பிட்டு ஷேவ் பண்ணச் சொல்லு,"னு நக்கலாச் சொன்னேன்.
அவ முகம் டக்குனு மாறிருச்சு. "ச்சீ... போங்க வாத்தி,"னு அவ ரொம்பக் கூச்சத்தோட, ஆனா உள்ளுக்குள்ள காமம் கலந்து வக்கிரமாச் சிரிச்சா.
"என்ன டி வெட்கப்படுற? கிச்சன்ல எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம என்னென்னவோ வேலை பாத்துட்டு... இங்க என்னமோ ரொம்பப் பத்தினி மாதிரி வெட்கப்படுற?" நான் அவளோட ஈகோவைச் சீண்டுனேன்.
"அது நான் இல்ல வாத்தி..." அவ உடனே எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமச் சொன்னா.
"பின்ன வேற யாரு?"
"அவரு பக்கத்துல இருந்தாலே... எனக்குள்ள இருந்து வேற ஒருத்தி வெளிய வந்துடுறா வாத்தி. என்ன பண்றது? அவ சொல்றதக் கேட்டு நான் ஆட வேண்டியதா இருக்கு," அவ ரொம்ப சீரியஸா, ஆனா ஒரு போதையோட சொன்னா.
"ஹ்ம்ம்... நல்லாச் சமாளிக்கிற," நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். "சரி பேச்சை மாத்தாத... கீழ காமி."
அவ திருதிருனு முழிச்சா. அப்புறம் வேற வழி இல்லாம, "சப்பா..."னு ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ள இழுத்து விட்டுட்டு, கேமராவை மெதுவாத் தன் முகத்துல இருந்து கீழ கொண்டு போனா.
போன் கேமரா கொஞ்சம் ஷேக் ஆச்சு. லேசா இருட்டாத் தெரிஞ்சது.
அப்புறம் டக்குனு வியூ கிளியர் ஆச்சு. அவ ரூம்ல லைட் போட்டுத் தான் வச்சிருந்தா. அதனால என் கண்ணுக்கு எல்லாம் அவ்ளோ கிளியரா அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அவளோட அந்த ரெண்டு பழுத்த தொடைகளுக்கு நடுவுல... கேமரா கரெக்ட்டா ஃபோகஸ் ஆச்சு. எந்த உள்ளாடையும் இல்லாம, ஒரு பெரிய காட்டு மாதிரி அந்த முடி அடர்த்தியா வளர்ந்து கிடந்துச்சு. ஆனா அந்த முடி முழுக்க அவ்ளோ ஈரம். சொட்டச் சொட்ட நனைஞ்சு போய், அவளோட காம நீர் பட்டு அந்த முடி எல்லாம் பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவளோட விரல் உள்ள போயிட்டு வந்ததால, அந்த இடமே அவ்ளோ ஈரமாகிக் கிடந்துச்சு.
அவ மெதுவாத் தன் ஒரு கையக் கொண்டு வந்து... அந்த அடர்த்தியான முடியை லேசாக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா விரிச்சுக் காமிச்சா.
நான் என் போனை என் கண்ணுக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல வச்சு, எந்த இமைக்காம வெறிச்சுப் பாத்தேன்.
அவ முடிய விரிச்சதும்... உள்ள அந்த மென்மையான, பிங்க் கலர் உதடுகள் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. விரல் போட்டுப் போட்டு அந்த இடம் லேசா வீங்கிப் போய், ஒரு மாதிரித் தொறந்து கிடந்துச்சு. காமத்துல கொதிச்சுப் போனதால அது அவ்ளோ சூடா, ஈரமா இருக்குறது கேமரா வழியாவே எனக்குப் புரிஞ்சது.
"இன்னும் இவ அடங்கல போலயே..." நான் அதையே பாத்துக்கிட்டே முனகுனேன்.
"இல்ல வாத்தி..." அவ முகம் தெரியலனாலும் அவளோட கரகரப்பான குரல் எனக்குக் கேட்டுச்சு. ஆனா என் போன் ஸ்கிரீன் முழுக்க அவளோட அந்த வீங்குன கூதி மட்டும் தான் க்ளோஸ்-அப்ல இருந்துச்சு.
"அவளுக்கு மாமா வேணுமா?" நான் ரொம்பப் பச்சையா, நக்கலாச் சீண்டுனேன்.
நான் அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... கேமராவுல அவளோட அந்த வீங்குன உதடுகள் லேசா விரிஞ்சு, டக்குனு மூடிக்கிச்சு. அது துடிக்குறது எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
"அச்சோ..." நான் அதப் பாத்துட்டு ஒரு மாதிரி சிலிர்ப்போட சொன்னேன். "ஆமானு சொல்றா டி..." நான் போனைப் பாத்துக்கிட்டே கத்துனேன்.
"ஹா ஹா..." அவ கேமராவுக்குப் பின்னாடி இருந்து வெட்கத்தோட சிரிச்சா.
"இப்போ கூட ஒன்னும் இல்ல மகா..." நான் என் காமப் போதையில ரொம்ப சீரியஸாச் சொல்ல ஆரம்பிச்சேன். "இப்படியே எந்திரிச்சு, ஒரு துணி கூடப் போடாம வெளிய ஹாலுக்குப் போ. மாமா அங்க பாயில படுத்துருப்பாரு... அவரு பக்கத்துல போய் அப்படியே சத்தமில்லாமப் படுத்துக்கோ. அவரால உன்னையக் கண்டிப்பா வேண்டாம்னு சொல்லவே முடியாது. காலையில விடியறதுக்குள்ள... அவர் முரட்டுத்தனத்துல நீங்க என்னென்னவோ பண்ணிருப்பீங்க..." நான் ஒரு பெரிய காமக் கதையையே அவளுக்குச் சொன்னேன்.
நான் அப்படி ஒவ்வொரு வார்த்தையா பச்சையாச் சொல்லச் சொல்ல... கேமராவுல அவளோட அந்த உதடுகள் காமத்துல கொதிச்சுப் போய், எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமத் திரும்பத் திரும்ப லேசா விரிஞ்சு விரிஞ்சு மூடிக்கிச்சு. ஒரு ஆம்பளைக்காக ஏங்கித் தவிக்குற மாதிரி அந்த இடம் அவ்ளோ ஆக்ரோஷமாத் துடிச்சு ஆடுச்சு. உள்ள இருந்து ஒரு சொட்டுத் தண்ணி கசிஞ்சு வெளிய வர்றத நான் அப்பட்டமாப் பாத்தேன். அவளோட அந்த இடத்துக்கு இன்னும் சூடு ஏறி, மாமாவோட அந்த முரட்டுத்தனத்தை நெனச்சுத் தவிக்குதுனு எனக்குப் பச்சையாப் புரிஞ்சது.
"சும்மா இருங்க வாத்தி..." மகா மூச்சு வாங்குற சத்தத்தோட, ரொம்பத் தவிப்பாச் சொன்னா. அவ குரல்ல ஒரு நடுக்கம் இருந்துச்சு.
நான் அதைக் கேட்டு ஒரு வக்கிரமான திருப்தியோட சிரிச்சேன்.
அப்புறம் அவ கேமராவை அங்க இருந்து மெதுவா மேல தூக்கி, திரும்பவும் அவ முகத்துக்கு நேரா வச்சா. அவ முகம் இப்போ இன்னும் செவந்து போய், கண்ணுல ஒரு பெரிய போதை ஏறியிருந்துச்சு.
"அப்போ... நாளைக்குக் காலையில கால் பண்ணட்டா?" நான் திரும்பவும் அந்த வீடியோ காலப் பத்தி ஞாபகப் படுத்துனேன்.
"ஹ்ம்ம்..." அவ லேசாக் கண்ணை மூடித் திறந்து ஆமானு தலையாட்டுனா.
"எத்தனை மணிக்கு?" நான் அவசரப்பட்டேன்.
"நான் உங்களுக்கு டெக்ஸ்ட் பண்றேன் வாத்தி..." அவ ரொம்ப அமைதியாச் சொன்னா.
"ஹ்ம்ம்... சரி..." நான் ஏமாற்றத்தோட ஏத்துக்கிட்டேன். "சரி... போய்த் தூங்கு. ரொம்ப லேட் ஆச்சு."
"இல்ல..." அவ டக்குனு மறுத்தா.
"ஏன்?" நான் புருவத்தை உயர்த்துனேன்.
அவ என்னையக் கேமரா வழியா ரொம்பக் குறுகுறுனு பாத்து, ஒரு கள்ளத்தனமாச் சிரிச்சா.
"அடுத்த ரவுண்டுக்கு ரெடி ஆயிட்டயா?" நான் அவளக் கிண்டல் பண்ணேன்.
அவ மறுபடியும் சிரிச்சா.
"பாத்து டி... நைட் முழுக்கத் தூங்காம எதாவது பண்ணப் போற. நீ கத்துற சத்தத்துல அவரே கதவை உடைச்சுக்கிட்டு உள்ள வரப் போறாரு..." நான் நக்கலா, ஆனா ஒரு எச்சரிக்கையாச் சொன்னேன்.
அவ அதைக் கேட்டு ரொம்ப வெட்கப்பட்டுச் சிரிச்சா.
"சரி வாத்தி... போய்ப் படுங்க. நான் காலையில பேசுறேன்," அவ என்னை அனுப்பி வைக்கிற மாதிரிச் சொன்னா.
"ஹ்ம்ம்... குட் நைட் டி..."
"குட் நைட் வாத்தி..."
கால் கட் ஆச்சு. ஸ்கிரீன் இருட்டாயிருச்சு.
நான் போனைப் பக்கத்துல போட்டுட்டு... பெட்ல அப்படியே மல்லாக்கப் படுத்து, சீலிங்ல ஓடிக்கிட்டு இருந்த ஃபேனை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன். என் மேல கொட்டியிருந்த கஞ்சியக் கூட நான் தொடைக்கல. என் மூளை முழுக்கக் காலையில என்ன நடக்கப் போகுது... அந்த வீடியோ கால்ல என் பொண்டாட்டி என்ன காட்டப் போறாங்குற அந்த ஒரு வக்கிரமான நெனப்பு மட்டும் தான் சுழட்டிச் சுழட்டி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
…
…
…
அடுத்த நாள் காலையில...
போன் வைப்ரேட் ஆகுற சத்தம் கேட்டுத் தூக்கக் கலக்கத்துல முழிச்சேன். கண்ணைக் கசக்கிக்கிட்டே ஸ்கிரீனைப் பாத்தா... மணி சரியா 5:45 இருக்கும். மகா கிட்ட இருந்து வீடியோ கால்.
என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. தூக்கக் கலக்கம் அப்படியே பறந்து போச்சு. நேத்து ராத்திரி நான் எந்தத் துணியும் போடாம அம்மணமாத் தான் தூங்குனேன். இப்பவும் அதே நிலைமையில தான் பெட்ல கிடந்தேன். அவசர அவசரமாக் காலை அட்டென்ட் பண்ணேன்.
கால் கனெக்ட் ஆச்சு.
ஸ்கிரீன்ல மகா... கிச்சன்ல நின்னுட்டு இருந்தா. காலையிலயே தலைக்குக் குளிச்சு, ஈர முடியக் கொண்டை போட்டு ஒரு டவலால கட்டியிருந்தா. ஒரு காட்டன் புடவைய அவ்ளோ அம்சமா, பாக்குறதுக்கு அப்படியே ஒரு குடும்பக் குத்துவிளக்கு மாதிரி மங்களகரமாத் தோள்ல பின் குத்திப் போட்டிருந்தா. ஆனா அந்தப் பார்வைல மட்டும் ஒரு பெரிய கள்ளத்தனம் இருந்துச்சு.
அவ என்னைய ஸ்கிரீன்ல அம்மணமாப் பாத்ததும், லேசாச் சிரிச்சுட்டு... தன் உதட்டுல ஆள்காட்டி விரலை வச்சு "உஷ்க்..."னு சத்தம் வராம இருக்கச் சொன்னா.
அப்புறம் போன்ல ரொம்ப மெதுவா, "அங்க இருந்து சத்தம் எதாவது கேட்டுற போது. அதனால… உங்களை மியூட்ல போடுறேன் வாத்தி..."னு சொல்லிட்டுத் தன் போனை மியூட் பண்ணா. நான் அங்க இருந்து கத்துனாலும் அவளுக்குக் கேக்காது.
அவ போனை அப்படியே கொண்டு போய், ஸெல்ப்ல ரெண்டு பெரிய பாத்திரங்களுக்குப் பின்னாடி, யாருக்கும் தெரியாத மாதிரி ஒளிச்சு வச்சா. கேமரா ஆங்கிள் கரெக்ட்டா அவ நிக்கிற எடத்தைச் கவர் பண்ற மாதிரி செட் பண்ணா.
"இவ்வளவு ஆங்கிள் தான் வாத்தி கவர் ஆகும்... போதுமா?"னு அவ சைகையிலயே, வாயசைச்சுக் கேட்டா.
நான் உடனே தலையை ஆட்டி, 'போதும்'னு சைகை காட்டுனேன்.
"சரி..."னு அவளும் வாயசைச்சுட்டு, டக்குனு தன் முகத்துல இருந்த அந்தப் போதையை மாத்திட்டு, ரொம்பப் பதட்டமா, சமையல் வேலையில அவ்ளோ பிஸியா இருக்குற ஒரு பொண்டாட்டி மாதிரி முகத்தை வச்சுக்கிட்டா.
அவ அப்படி நடிக்க ஆரம்பிச்ச செகண்டே... தூங்கிக்கிட்டு இருந்த என் சுன்னி, லேசாத் துடிச்சு விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. நான் ஒரு கையால என் சுன்னியை ஆழமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.
"மாமா..."னு அவ கிச்சன்ல இருந்து வெளிய ஹாலைப் பாத்துக் கொஞ்சம் சத்தமாக் கூப்பிட்டா.
ஒரே நிமிஷம் தான்... மாமா வெளிய இருந்து கிச்சனுக்குள்ள வந்தாரு.
கேமராவுல அவரோட முகம் சரியாத் தெரியல, அவரோட உடம்புல பாதி மட்டும் தான் தெரிஞ்சது. ஆனா என் பொண்டாட்டியோட பின்னாடிப் பக்கம் அவ்ளோ கிளியரா, முழுசாத் தெரிஞ்சது. புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பழுத்த சூத்து, அவ அங்கேயும் இங்கேயும் அசையும்போது லேசா அதிர்ந்து ஆடுறது என் கண்ணுக்குப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது.
"என்ன?"னு மாமாவோட குரல் கேட்டுச்சு.
"மாமா... லேட் ஆச்சு. நீங்க வயலுக்குப் போக இன்னும் அரை மணி நேரம் தான இருக்கு? அதுக்குள்ள என்னால எல்லாம் செஞ்சு முடிக்க முடியாது மாமா... கொஞ்சம் எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுங்க,"னு அவ ரொம்ப இயல்பா கேக்குற மாதிரி கேட்டா.
"பரவாயில்ல... நான் வெளியயே கடையில எதாவது சாப்பிட்டுக்குறேன். நீ பொறுமையாச் செய்,"னு அவரு கொஞ்சம் தயக்கத்தோட விலகிப் போகப் பாத்தாரு.
"வீட்ல ஆள் இருக்கும்போது வெளிய என்ன சாப்பாடு? வாங்க வந்து கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணுங்க,"னு அவ கொஞ்சம் அதிகாரமா, ஆனா உரிமையாக் கூப்பிட்டா.
மாமா வேற வழி இல்லாமக் கிச்சனுக்குள்ள, அவளுக்குப் பக்கத்துல வந்து நின்னாரு.
இப்போ கேமராவுல மாமாவோட பாதி உடம்பும், மகாவோட பாதி உடம்பும் தெரிஞ்சது. ரெண்டு பேரும் பக்கத்துப் பக்கத்துல நின்னு காய்கறி நறுக்குறதும், சமைக்கிறதும் நடந்துச்சு. கிச்சன் சின்னதுங்குறதால, அவங்க ரெண்டு பேரோட தோள்பட்டையும் லேசா இடிச்சு இடிச்சு உரச ஆரம்பிச்சுது. மாமா லேசா விலகி நிக்கப் பாக்குறாரு, ஆனா மகா வேணும்னே சமைக்கிற சாக்குல அவர் மேல உரசிக்கிட்டே இருந்தா.
ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அமைதியாச் சமையல் போச்சு. அப்புறம் மகா மெதுவாப் பேச்சை ஆரம்பிச்சா.
"நேத்து நைட்..."னு அவ ஆரம்பிச்ச உடனே, மாமா டக்குனு காய்கறி நறுக்குறதை நிறுத்திட்டாரு.
"என்ன ஆச்சு உனக்கு? இவளோ நாள் ரொம்ப ஒழுங்காத் தான இருந்த? ஏன் இப்போ இப்படி எல்லாம் பண்ற?" மாமாவோட குரல்ல லேசான கோபமும், ஒரு தவிப்பும் இருந்துச்சு.
"நான் எங்க மாமா ஒழுங்கா இருந்தேன்? சின்ன வயசுல இருந்தே உங்க மேல தான பைத்தியமா இருந்தேன்..." அவ சமைச்சுக்கிட்டே எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமச் சொன்னா.
"நீங்க தான என்னைய வேண்டாம்னு சொல்லிட்டீங்க?" அவ குரல்ல ஒரு சின்ன வலி இருந்துச்சு. ஆனா அதுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய குறும்பு ஒளிஞ்சிருந்துச்சு.
ரெண்டு பேரும் வேலையப் பாத்துக்கிட்டே தான் பேசுனாங்க. ஆனா கிச்சனுக்குள்ள வார்த்தைகள் அவ்ளோ சூடா பறந்துச்சு.
"உனக்கு என்ன டி பைத்தியமா? என் வயசு என்ன, உன் வயசு என்ன டி? அதெல்லாம் செட் ஆகாதுனு தான அன்னைக்குச் சொன்னேன்," மாமா ஏதோ பெரிய மனுஷன் மாதிரிப் பேசினாரு.
மகா டக்குனு வெங்காயம் நறுக்குறத நிப்பாட்டுனா.
"ஏன் மாமா... உங்க வயசுக்கு இப்போ என்ன வந்துருச்சு?"னு கேட்டுக்கிட்டே, அவ லேசாத் திரும்புனா.
அவளுக்கு நல்லா வேர்த்து இருந்துச்சு. நெத்தில இருந்த வேர்வையத் தன் முந்தானையால மெதுவாத் தொடைச்சா.
அப்படியே அந்த முந்தானை அவ கழுத்து வழியா எறங்கி, அவளோட அந்த நெஞ்சுக் குழி வரைக்கும் உரசிக் கிட்டுப் போச்சு.
மாமா அதப் பாக்காத மாதிரி காய்கறிய வெட்டுனாரு. ஆனா அவர் கண்ணு லேசா அங்க தான் போச்சு.
மகா அதைக் கவனிச்சுட்டு, ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட... "சொல்லுங்க மாமா. உங்க வயசுக்கு என்னையக் கல்யாணம் பண்ணி... என் கூடக் குடும்பம் நடத்தி என்னைய ஒரு அம்மா ஆக்க முடியாதா உங்களுக்கு? உடம்புல அவ்ளோ தெம்பு இல்லையா? அவளோ வயசு ஆகிருச்சா? ஏன் என்ன வேண்டாம் சொன்னிங்க?" அவ சடார்னு அவர் முகத்தைப் பாத்துக் கேட்டா.
மாமா அப்படியே வாயடைச்சுப் போயிட்டாரு. அவர் வெட்டுன கத்தி அப்படியே நின்னுருச்சு.
அவர் மட்டும் இல்ல... போனைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்த எனக்கும் உசுரு ஒரு நிமிஷம் நின்னுருச்சு.
என் பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கிட்ட, 'என்னைய அம்மாவா ஆக்க உனக்குத் தெம்பு இல்லையா'னு அவரோட ஆம்பளைத்தனத்தைச் சீண்டிக் கேக்குறதக் கேக்கும்போது... என் ஈகோ செக்குச் செவேல்னு உடைஞ்சு தரைல விழுந்துச்சு.
அவ சும்மா சீண்டுறதுக்காகத் தான் கேக்குறானு என் மூளைக்குத் தெரிஞ்சாலும், ஒருவேளை இவ நெஜமாவே இவரு தடியில ஒரு புள்ள பெத்துக்க ஆசைப்படுறாளோங்குற அந்த வக்கிரமான நெனப்பு என் அடிவயித்துல இடியை இறக்குச்சு.
அந்த ஈகோ வலியும், அந்தப் பச்சையான வார்த்தையும் சேர்ந்து... என் சுன்னிய இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுச்சு.
நான் பெட்ல எந்திரிச்சு உக்காந்து, என் சுன்னிய அவ்ளோ வேகமா உருவ ஆரம்பிச்சேன்.
"என்ன மாமா அமைதியாயிட்டீங்க? பேச முடியலையா?" அவ மறுபடியும் சிரிச்சுக்கிட்டே சீண்டுனா.
அவ அப்படிச் சொல்லிக்கிட்டே, தனக்குப் புழங்குறதுக்கு டிஸ்டர்பா இருக்குனு சொல்ற சாக்குல... தன் இடுப்புல செருகியிருந்த புடவைய உருவி, இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா, உள்ள ஆழமாச் செருகுனா.
அந்தப் புடவை அவ இடுப்பை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. கேமராவுல அவளோட அந்தச் சைடு இடுப்பு மடிப்பு அவ்ளோ பச்சையாத் தெரிஞ்சது.
மாமா அதப் பாத்துட்டு டக்குனு கண்ணைத் திருப்புனாரு.
"வாய மூடு டி... எதப் பத்திப் பேசுறோம்னு வெவஸ்தை இல்லாமப் பேசுற," மாமா கொஞ்சம் கோபமா, ஆனா தவிப்போட சொன்னாரு.
"அவரு ரொம்ப நல்ல மனுஷன் டி... மாப்பிள்ளைக்குத் துரோகம் பண்ணாத,"னு மாமா ரொம்பக் குற்ற உணர்ச்சியோட சொன்னாரு.
அவரு அப்படிச் சொன்னதும் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய வலி. இவ்ளோ நல்ல மனுஷனையா நாம தப்பா நெனைக்கிறோம்னு ஒரு செகண்ட் எனக்குக் கலங்குச்சு. என் கை சுன்னிய உருவுறத நிப்பாட்டுச்சு.
ஆனா மகா உடனே லேசாச் சிரிச்சா. "எனக்கும் தெரியும் மாமா, என் புருஷன் ரொம்ப நல்ல மனுஷன்னு. நான்லாம் ரொம்ப நல்ல பொண்டாட்டி மாமா... அவருக்குத் துரோகம்லாம் நான் பண்ண மாட்டேன்."
"அப்போ... நேத்து கிச்சன்ல பண்ணது என்னது? அப்புறம் படம் பாத்துட்டு வரும்போது இருட்டுல பண்ணது என்னது? அந்த படத்துல வந்த புள்ளைக்கும் உனக்கும் என்ன வித்யாசம்? சொல்லு பாப்போம்?" மாமா உடனே மடக்குனாரு.
"அதெல்லாம் பண்ணா... என் புருஷனுக்குத் துரோகம் ஆயிருமா மாமா?" அவ ரொம்ப நக்கலா, ஒரு செக்ஸியான பார்வையோட கேட்டா.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)