16-05-2026, 02:59 PM
காட்டுப் புதருக்குள் அந்த நிலவொளி அந்தத் தந்தை-மகள் ஜோடியின் மீது விழுந்தது. லலிதாவின் புண்டையிலிருந்து அப்பாவின் விந்து வெளியேறித் தரையில் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. அப்பா தன் முழங்கால்களைக் கட்டிக்கொண்டு, முகத்தைத் தன் கைகளுக்குள் புதைத்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தார். அவருக்குள் ஒரு பயங்கரமான குற்ற உணர்ச்சி அலைமோதியது. "என்ன செஞ்சுட்டோம்? சொந்த மகளை இப்படிப் பண்ணிட்டோமே!" என்ற எண்ணம் அவரை வாட்டியது.
ஆனால், லலிதாவோ இதற்கெல்லாம் அஞ்சவில்லை. அவள் மெதுவாக எழுந்து வந்து அப்பாவின் தோள் மீது கை வைத்தாள். அவள் கண்களில் இப்போது ஒருவிதமான அதிகாரமும், வக்கிர விளையாட்டும் தெரிந்தது.
லலிதா: (மெதுவாக, குரலில் ஒரு கிண்டலுடன்) "என்னப்பா... என்னாச்சு? இவ்வளவு பெரிய வீரனா இருந்தீங்க, இப்போ ஏன் இப்படிச் சின்னப் புள்ளை மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கீங்க? அந்தப் புதர்ல பண்ணப்ப பயப்படாம, இப்போ என்ன உங்களுக்குக் குற்ற உணர்ச்சியா?"
அப்பா: (தடுமாற்றத்துடன்) "லலிதா... அது... அது ஏன்னு எனக்கே தெரியல. பஸ்ல உன்னைப் பார்த்தப்ப... அந்தப் போதையில பண்ணிட்டேன். ஆனா இப்போ நிதானமா யோசிச்சா... ரொம்ப தப்பாத் தெரியுதுடா. நாம செஞ்சது எந்தக் கணக்குலயும் வராது."
லலிதா: (அப்பாவின் கன்னத்தைத் தட்டி) "தப்பா? ஆனா நீங்க பண்ணப்போ நான் தடுக்கலையே! பஸ்ல அந்த கூட்டத்துக்கு நடுவுல, நான் என் சுடிதார் உள்ள கை விட்டு நீங்க என்னைத் தடவுனப்போ, நான் ஏன் அமைதியா இருந்தேன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமாப்பா?"
அப்பா: (அதிர்ச்சியுடன்) "தெரியலையே... அப்புறம் எதுக்கு என் கூட வந்த?"
லலிதா: "ஏன்னா, எனக்குள்ளேயும் அந்த ஆசை இருந்தது. பஸ்ல நீங்க என்னைத் தொட்டப்போ, அந்த இடுப்புச் சந்துல நான் வச்சிருந்த விரல்... அது பத்தல. அதான் உங்களை இந்தக் காட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்தேன். இன்னைக்கு நீங்க என் புண்டையில ஊத்தின கஞ்சி... அது ஒரு ஆரம்பம் தான்."
அப்பா: "ஆனா இதைப் பத்தி உன் அம்மாவுக்கோ இல்ல வெளியில வேற யாருக்கோ தெரிஞ்சா?"
லலிதா: (சிரித்துக்கொண்டு) "யாருக்குத் தெரியும்? நாம ரெண்டு பேரும் பேசிக்கிறது யாருக்குமே தெரியாது. ஆனா ஒன்னு சொல்லட்டுமா? பஸ்ல நீங்க என் பின்னாடி நின்னு அந்த ரகசியமா செஞ்சப்போ, அங்க இருந்த மத்தவங்களுக்கெல்லாம் தெரியல. ஆனா மத்தவங்களுக்குத் தெரியாம, உங்களை எனக்கு மட்டும் சொந்தமாக்கிக்கிட்டதுல ஒரு தனி சுகம் இருந்தது. இன்னும் சொல்லப்போனா... நம்ம வீட்டுக்குள்ளயும் இதே மாதிரி விளையாடலாமா?"
அப்பா: (பயமும் ஆசையும் கலந்த குரலில்) "வீட்டுக்குள்ளயா? லலிதா, இது ரொம்ப ஆபத்து."
லலிதா: "ஆபத்துலதான்ப்பா காமம் ஜாஸ்தி இருக்கும். வீட்டுல அம்மா தூங்குறப்போ... நாம இப்படிப் பண்ணுனா எப்படி இருக்கும்? பஸ்ல நீங்க எப்படி என்னைச் சுவரோட அமுக்கினீங்களோ, அதே மாதிரி என் பெட்ரூம்ல அமுக்கக் காத்திருக்கேன். என்ன... வரீங்களா?"
லலிதா தன் முலைகளைத் தன் தந்தையின் முகத்திற்கு அருகில் கொண்டு வந்து காட்டியபோது, அப்பாவின் குற்ற உணர்ச்சி மெல்லக் கரைந்து, மீண்டும் அந்த வக்கிர வேட்டைக்கான ஆசை அவருக்குள் துளிர்த்தது.
லலிதாவின் புத்திசாலித்தனமான இந்தத் தூண்டுதல், அந்தத் தந்தையை மீண்டும் அவளுக்கு அடிமையாக்கியது. அவர்கள் இருவரும் மீண்டும் பஸ்ஸில் அன்று நடந்த அந்த உணர்ச்சியை நினைவுகூர்ந்தபடி, கிளம்பத் தயாரானார்கள்.
காட்டுப் பாதையில் இருவரும் நடந்து சென்றனர். அப்பாவின் முகம் இன்னும் குற்ற உணர்ச்சியில் தொய்ந்து இருந்தது. லலிதா தன் திட்டத்தை மாற்றினாள். அப்பாவிடம் நேரடியாகப் பேசாமல், அவர் மனதை வளைக்க பழைய நினைவுகளைத் தூண்டினாள்.
"சரிப்பா, உங்க இஷ்டம். நீங்க வேண்டாம்னா விட்டுடலாம்," என்றாள் லலிதா மென்மையாக. "ஆனா உண்மைய சொல்லுங்க, ஸ்கூல் படிக்கும்போது நீங்க ரொம்ப அசிங்கமானவராச்சே! உங்களுக்குப் பிடிச்ச டீச்சரை பாக்குறப்ப எல்லாம் உங்க வேட்டிக்குள்ள என்ன நடக்கும்னு அம்மா சொல்லுவாங்க, அத நினைச்சா இப்போ சிரிப்பா வருது."
அப்பா திக்கிணறினார். "ஏய்... அதெல்லாம் பழைய கதை... எதற்கடி இப்போ?"
லலிதா குறும்புடன் சிரித்தாள். "இல்லப்பா, அந்த டீச்சர் அவங்க முலைகளுக்கு நடுவுல புக் வச்சு நடக்குறப்போ எல்லாம், நீங்க அவங்களையே வெறிச்சிருக்கீங்கன்னு அம்மா தான் என்கிட்ட சொல்லுவாங்க. அந்த டீச்சரை விட, அம்மாவுக்கு அப்பவே நீங்க எப்படி நெருக்கமா இருந்தீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்.
போன மாசம் கூட, அம்மா தூங்குறப்போ நீங்க பக்கத்து வீட்டு பிரேமா ஆன்ட்டிக்கு குழந்தை பொறந்ததை வச்சு... அவங்க பால் கொடுக்கிறதை பாத்துட்டு இருந்தீங்கன்னு நான் பார்த்தேன். பிரேமா ஆன்ட்டி மார்புல பால் வடியுறதை நீங்க பார்த்த அந்தப் பார்வை இருக்கே... அதுல என்னவோ ஒரு தாகம் தெரிஞ்சது!"
லலிதா அவர் அருகில் நெருங்கி, அவர் காதுக்கு அருகில் மெல்லப் பேசினாள். "கண்டிப்பா பார்த்தேன். பிரேமா ஆன்ட்டிக்கு இப்போதான் பால் ஊறிக்கிட்டு இருக்கு, அவங்க ரவிக்கை நனைஞ்சு போயிருக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு விஷயத்தை நேர்ல பார்க்கணும்னு உங்க மனசுக்குள்ள ஆசை இருக்குல்ல? ஆனா அதை நீங்க அம்மாவையோ இல்ல வேற யாரையும் வச்சு பண்ண முடியாது... ஆனா, என்கிட்ட அந்த சுதந்திரம் இருக்குல்ல?"
அப்பா நிலைகுலைந்தார். லலிதா இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசினாள். "அம்மாவுக்கும் உங்களுக்கும் இருக்குற அந்த 'கிசுகிசு' ரொமான்ஸ் எல்லாம் எனக்குத் தெரியும். ஆனா அவங்ககிட்ட இல்லாத ஒரு வேகம் என்கிட்ட இருக்கு.
அந்த டீச்சரை வெறிச்சப்போ உங்களுக்கு கிடைச்ச சுகத்தை விட, நான் இப்போ உங்க கூட இருக்குறதுல எவ்வளவோ சுகம் இருக்குன்னு தெரியலையா? உங்க சின்ன வயசு ஆசை, அந்த பிரேமா ஆன்ட்டி மேல இருக்குற வெறி... இது எல்லாத்தையுமே நான் தீர்த்து வைக்கட்டுமா?"
லலிதா மீண்டும் அவர் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டாள். "அம்மா கிட்டயும் நீங்க இப்படித்தான் ரொமான்ஸ் பண்ணுவீங்களா? இல்ல அதைவிட அதிகமா என்னைக் கூட்டிட்டுப் போய் பண்ணுவீங்களா? நீங்க வேண்டாம்னு சொன்னாலும், அந்த பிரேமா ஆன்ட்டி மார்புல வடியுற மாதிரி... என் உடம்புல ஊறுற காமத்தை நீங்கதான் துடைக்கணும்.
லலிதா பேசிய அந்த 'பால்' பற்றிய பேச்சு, பக்கத்து வீட்டுப் பெண் பற்றிய அந்த வக்கிர நினைப்பு, அப்பாவின் மூளையில் மீண்டும் ஒரு நெருப்பைக் கிளப்பியது. அவர் தார்மீகத் தடையை விட, லலிதா தூண்டிய அந்த 'ஆபாச நினைவுகள்' அவரை மீண்டும் வசப்படுத்தியது. அவர் லலிதாவின் கையை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டார்.
ஆனால், லலிதாவோ இதற்கெல்லாம் அஞ்சவில்லை. அவள் மெதுவாக எழுந்து வந்து அப்பாவின் தோள் மீது கை வைத்தாள். அவள் கண்களில் இப்போது ஒருவிதமான அதிகாரமும், வக்கிர விளையாட்டும் தெரிந்தது.
லலிதா: (மெதுவாக, குரலில் ஒரு கிண்டலுடன்) "என்னப்பா... என்னாச்சு? இவ்வளவு பெரிய வீரனா இருந்தீங்க, இப்போ ஏன் இப்படிச் சின்னப் புள்ளை மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கீங்க? அந்தப் புதர்ல பண்ணப்ப பயப்படாம, இப்போ என்ன உங்களுக்குக் குற்ற உணர்ச்சியா?"
அப்பா: (தடுமாற்றத்துடன்) "லலிதா... அது... அது ஏன்னு எனக்கே தெரியல. பஸ்ல உன்னைப் பார்த்தப்ப... அந்தப் போதையில பண்ணிட்டேன். ஆனா இப்போ நிதானமா யோசிச்சா... ரொம்ப தப்பாத் தெரியுதுடா. நாம செஞ்சது எந்தக் கணக்குலயும் வராது."
லலிதா: (அப்பாவின் கன்னத்தைத் தட்டி) "தப்பா? ஆனா நீங்க பண்ணப்போ நான் தடுக்கலையே! பஸ்ல அந்த கூட்டத்துக்கு நடுவுல, நான் என் சுடிதார் உள்ள கை விட்டு நீங்க என்னைத் தடவுனப்போ, நான் ஏன் அமைதியா இருந்தேன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமாப்பா?"
அப்பா: (அதிர்ச்சியுடன்) "தெரியலையே... அப்புறம் எதுக்கு என் கூட வந்த?"
லலிதா: "ஏன்னா, எனக்குள்ளேயும் அந்த ஆசை இருந்தது. பஸ்ல நீங்க என்னைத் தொட்டப்போ, அந்த இடுப்புச் சந்துல நான் வச்சிருந்த விரல்... அது பத்தல. அதான் உங்களை இந்தக் காட்டுக்கு கூட்டிட்டு வந்தேன். இன்னைக்கு நீங்க என் புண்டையில ஊத்தின கஞ்சி... அது ஒரு ஆரம்பம் தான்."
அப்பா: "ஆனா இதைப் பத்தி உன் அம்மாவுக்கோ இல்ல வெளியில வேற யாருக்கோ தெரிஞ்சா?"
லலிதா: (சிரித்துக்கொண்டு) "யாருக்குத் தெரியும்? நாம ரெண்டு பேரும் பேசிக்கிறது யாருக்குமே தெரியாது. ஆனா ஒன்னு சொல்லட்டுமா? பஸ்ல நீங்க என் பின்னாடி நின்னு அந்த ரகசியமா செஞ்சப்போ, அங்க இருந்த மத்தவங்களுக்கெல்லாம் தெரியல. ஆனா மத்தவங்களுக்குத் தெரியாம, உங்களை எனக்கு மட்டும் சொந்தமாக்கிக்கிட்டதுல ஒரு தனி சுகம் இருந்தது. இன்னும் சொல்லப்போனா... நம்ம வீட்டுக்குள்ளயும் இதே மாதிரி விளையாடலாமா?"
அப்பா: (பயமும் ஆசையும் கலந்த குரலில்) "வீட்டுக்குள்ளயா? லலிதா, இது ரொம்ப ஆபத்து."
லலிதா: "ஆபத்துலதான்ப்பா காமம் ஜாஸ்தி இருக்கும். வீட்டுல அம்மா தூங்குறப்போ... நாம இப்படிப் பண்ணுனா எப்படி இருக்கும்? பஸ்ல நீங்க எப்படி என்னைச் சுவரோட அமுக்கினீங்களோ, அதே மாதிரி என் பெட்ரூம்ல அமுக்கக் காத்திருக்கேன். என்ன... வரீங்களா?"
லலிதா தன் முலைகளைத் தன் தந்தையின் முகத்திற்கு அருகில் கொண்டு வந்து காட்டியபோது, அப்பாவின் குற்ற உணர்ச்சி மெல்லக் கரைந்து, மீண்டும் அந்த வக்கிர வேட்டைக்கான ஆசை அவருக்குள் துளிர்த்தது.
லலிதாவின் புத்திசாலித்தனமான இந்தத் தூண்டுதல், அந்தத் தந்தையை மீண்டும் அவளுக்கு அடிமையாக்கியது. அவர்கள் இருவரும் மீண்டும் பஸ்ஸில் அன்று நடந்த அந்த உணர்ச்சியை நினைவுகூர்ந்தபடி, கிளம்பத் தயாரானார்கள்.
காட்டுப் பாதையில் இருவரும் நடந்து சென்றனர். அப்பாவின் முகம் இன்னும் குற்ற உணர்ச்சியில் தொய்ந்து இருந்தது. லலிதா தன் திட்டத்தை மாற்றினாள். அப்பாவிடம் நேரடியாகப் பேசாமல், அவர் மனதை வளைக்க பழைய நினைவுகளைத் தூண்டினாள்.
"சரிப்பா, உங்க இஷ்டம். நீங்க வேண்டாம்னா விட்டுடலாம்," என்றாள் லலிதா மென்மையாக. "ஆனா உண்மைய சொல்லுங்க, ஸ்கூல் படிக்கும்போது நீங்க ரொம்ப அசிங்கமானவராச்சே! உங்களுக்குப் பிடிச்ச டீச்சரை பாக்குறப்ப எல்லாம் உங்க வேட்டிக்குள்ள என்ன நடக்கும்னு அம்மா சொல்லுவாங்க, அத நினைச்சா இப்போ சிரிப்பா வருது."
அப்பா திக்கிணறினார். "ஏய்... அதெல்லாம் பழைய கதை... எதற்கடி இப்போ?"
லலிதா குறும்புடன் சிரித்தாள். "இல்லப்பா, அந்த டீச்சர் அவங்க முலைகளுக்கு நடுவுல புக் வச்சு நடக்குறப்போ எல்லாம், நீங்க அவங்களையே வெறிச்சிருக்கீங்கன்னு அம்மா தான் என்கிட்ட சொல்லுவாங்க. அந்த டீச்சரை விட, அம்மாவுக்கு அப்பவே நீங்க எப்படி நெருக்கமா இருந்தீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்.
போன மாசம் கூட, அம்மா தூங்குறப்போ நீங்க பக்கத்து வீட்டு பிரேமா ஆன்ட்டிக்கு குழந்தை பொறந்ததை வச்சு... அவங்க பால் கொடுக்கிறதை பாத்துட்டு இருந்தீங்கன்னு நான் பார்த்தேன். பிரேமா ஆன்ட்டி மார்புல பால் வடியுறதை நீங்க பார்த்த அந்தப் பார்வை இருக்கே... அதுல என்னவோ ஒரு தாகம் தெரிஞ்சது!"
லலிதா அவர் அருகில் நெருங்கி, அவர் காதுக்கு அருகில் மெல்லப் பேசினாள். "கண்டிப்பா பார்த்தேன். பிரேமா ஆன்ட்டிக்கு இப்போதான் பால் ஊறிக்கிட்டு இருக்கு, அவங்க ரவிக்கை நனைஞ்சு போயிருக்கும். அந்த மாதிரி ஒரு விஷயத்தை நேர்ல பார்க்கணும்னு உங்க மனசுக்குள்ள ஆசை இருக்குல்ல? ஆனா அதை நீங்க அம்மாவையோ இல்ல வேற யாரையும் வச்சு பண்ண முடியாது... ஆனா, என்கிட்ட அந்த சுதந்திரம் இருக்குல்ல?"
அப்பா நிலைகுலைந்தார். லலிதா இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசினாள். "அம்மாவுக்கும் உங்களுக்கும் இருக்குற அந்த 'கிசுகிசு' ரொமான்ஸ் எல்லாம் எனக்குத் தெரியும். ஆனா அவங்ககிட்ட இல்லாத ஒரு வேகம் என்கிட்ட இருக்கு.
அந்த டீச்சரை வெறிச்சப்போ உங்களுக்கு கிடைச்ச சுகத்தை விட, நான் இப்போ உங்க கூட இருக்குறதுல எவ்வளவோ சுகம் இருக்குன்னு தெரியலையா? உங்க சின்ன வயசு ஆசை, அந்த பிரேமா ஆன்ட்டி மேல இருக்குற வெறி... இது எல்லாத்தையுமே நான் தீர்த்து வைக்கட்டுமா?"
லலிதா மீண்டும் அவர் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டாள். "அம்மா கிட்டயும் நீங்க இப்படித்தான் ரொமான்ஸ் பண்ணுவீங்களா? இல்ல அதைவிட அதிகமா என்னைக் கூட்டிட்டுப் போய் பண்ணுவீங்களா? நீங்க வேண்டாம்னு சொன்னாலும், அந்த பிரேமா ஆன்ட்டி மார்புல வடியுற மாதிரி... என் உடம்புல ஊறுற காமத்தை நீங்கதான் துடைக்கணும்.
லலிதா பேசிய அந்த 'பால்' பற்றிய பேச்சு, பக்கத்து வீட்டுப் பெண் பற்றிய அந்த வக்கிர நினைப்பு, அப்பாவின் மூளையில் மீண்டும் ஒரு நெருப்பைக் கிளப்பியது. அவர் தார்மீகத் தடையை விட, லலிதா தூண்டிய அந்த 'ஆபாச நினைவுகள்' அவரை மீண்டும் வசப்படுத்தியது. அவர் லலிதாவின் கையை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டார்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)