పౌరాణిక (జానపద) కథలు - నారదునికి శాపం

[k3vv3]

అక్రూరుడు

 రచన: Ch. ప్రతాప్ 
 
యదు వంశానికి చెందిన అక్రూరుడు పరమ భాగవతోత్తముడు, నిష్కల్మషమైన మనస్సు కలవాడు. కంసుడి కొలువులో ఉన్నప్పటికీ, ఆయన హృదయం ఎప్పుడూ శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ ధ్యానంలోనే మునిగి ఉండేది. కంసుడు బలరామకృష్ణులను చంపాలనే కుట్రతో, వారిని బృందావనం నుండి మధురకు తీసుకురావడానికి అక్రూరుడిని రాయబారిగా ఎంచుకుంటాడు. తన ప్రభువు ఆజ్ఞను నెరవేర్చడమే కాకుండా, సాక్షాత్తు పరబ్రహ్మ స్వరూపులైన అన్నదమ్ములను దర్శించుకునే భాగ్యం కలుగుతున్నందుకు అక్రూరుడు పొందిన ఆనందం వర్ణనాతీతం.


మధుర నుండి బృందావనానికి ప్రయాణమవుతున్న అక్రూరుడి మనస్సులో కలిగిన భావాలు భక్తాగ్రేసరులందరికీ ఒక మార్గదర్శకం. మార్గమధ్యంలో ఆయన రథంపై వెళ్తూ, "నేను ఏ పుణ్యం చేసుకున్నానని ఆ జగన్నాథుడిని చూడబోతున్నాను? నా కళ్లు ఆ నల్లనయ్యను చూసి ఎప్పుడు పునీతమవుతాయి? ఆయన నన్ను చూసి నవ్వుతారా? నన్ను పేరు పెట్టి పిలుస్తారా?" అని ఎన్నో ఆలోచనలతో పరవశించిపోతాడు. భగవంతుని దర్శనం కోసం తపించే ఒక భక్తుడి ఆర్తి అక్రూరుడి ప్రయాణంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఆయనకు మార్గమంతా కృష్ణమయంగానే కనిపిస్తుంది. గాలిలో కృష్ణుడి వేణుగానం వినిపిస్తున్నట్లు, ప్రకృతి అంతా ఆయన కోసమే ఎదురుచూస్తున్నట్లు అక్రూరుడు భావిస్తాడు.


బృందావనం చేరుకున్న అక్రూరుడికి శ్రీకృష్ణుడి పాదముద్రలు కనిపిస్తాయి. ఆ పాదముద్రలలో ధ్వజ, వజ్ర, అంకుశ చిహ్నాలను చూసి ఆయన రథం నుండి కిందకు దూకి, ఆ ధూళిలో దొర్లి పరవశంతో పులకించిపోతాడు. ఒక గొప్ప యదువంశీయుడు, మంత్రి అయిన అక్రూరుడు భక్తి పారవశ్యంలో తన హోదాను, లోకాన్ని మర్చిపోయి భగవంతుని పాదధూళిని శిరస్సున ధరించడం ఆయనలోని అనన్య సామాన్యమైన భక్తిని చాటుతుంది. నందనందనుడైన శ్రీకృష్ణుడు, బలరాముడు ఆవులను కాసి తిరిగి వస్తుండగా ఆయన కంటపడతారు. ఆ నీలమేఘశ్యాముడిని చూడగానే అక్రూరుడి జన్మ ధన్యమైందని భావిస్తాడు.


శ్రీకృష్ణుడు అక్రూరుడిని సాదరంగా ఆహ్వానించి, కంసుడి క్షేమ సమాచారాలను అడుగుతాడు. అక్రూరుడు కంసుడి కుట్రల గురించి వివరించి, మధురకు రావాలని కోరతాడు. మరుసటి రోజు ప్రయాణం మొదలవుతుంది. మార్గమధ్యంలో యమునా నది తీరంలో అక్రూరుడు స్నానం చేయడానికి వెళతాడు. నీటిలో మునిగిన ఆయనకు ఒక అద్భుతమైన దృశ్యం కనిపిస్తుంది. నీటి అడుగున వెయ్యి పడగల ఆదిశేషుడిపై పవళించి ఉన్న శ్రీమహావిష్ణువును, ఆయనను సేవిస్తున్న సిద్ధ, చారణ, గంధర్వులను దర్శించుకుంటాడు. కళ్ళెత్తి బయటకు చూడగా రథం మీద కూర్చున్న బలరామకృష్ణులు కనిపిస్తారు. మళ్లీ నీటిలో చూడగా అదే విష్ణు స్వరూపం కనిపిస్తుంది. దీనివల్ల శ్రీకృష్ణుడే సాక్షాత్తు పరమాత్మ అని అక్రూరుడు గ్రహిస్తాడు.


యమునా నది అంతర్భాగంలో అక్రూరుడు చేసిన ఆ దివ్య స్తుతి భాగవతంలో అత్యంత విశిష్టమైనది. ఆయన పరమాత్మను సర్వవ్యాపిగా, సర్వలోక నియంతగా కొనియాడుతాడు. "ఓ దేవా! నీవు ప్రకృతికి అతీతుడవు. బ్రహ్మదేవుడు సైతం నీ నాభి కమలం నుండి ఉద్భవించినవాడే. వేదాలు నిన్నే వివిధ రూపాల్లో స్తుతిస్తున్నాయి. కొందరు నిన్ను యజ్ఞపురుషుడిగా, మరికొందరు జ్ఞానస్వరూపుడిగా, ఇంకొందరు భక్తి మార్గంలో ఆరాధిస్తున్నారు. నీవు ఒక్కడివే అయినా అనేక రూపాల్లో భక్తులను అనుగ్రహిస్తావు" అని అక్రూరుడు పరవశించిపోతాడు. ఈ స్తుతిలో అక్రూరుడు సగుణ, నిర్గుణ రూపాలలోని ఏకత్వాన్ని అద్భుతంగా వివరిస్తాడు. తనను సంసార సాగరం నుండి ఉద్ధరించమని, అజ్ఞానమనే చీకటిని తొలగించమని ఆ వేడుకుంటాడు.


ఈ దర్శనం అక్రూరుడికి పరిపూర్ణమైన ఆత్మజ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. ఆయన మనస్సులోని సందేహాలన్నీ తొలగిపోతాయి. మధురకు చేరుకున్నాక, కృష్ణుడు కంసుడిని సంహరించి అక్రూరుడిని గౌరవిస్తాడు. అక్రూరుడి భక్తి కేవలం ఒక ప్రయాణం కాదు, అది జీవాత్మ పరమాత్మను చేరుకోవడానికి చేసే అన్వేషణ. భగవంతుని పట్ల నిశ్చలమైన ప్రేమ, శరణాగతి ఉంటే పరమాత్మ తానే భక్తుడి దగ్గరకు వస్తాడని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది. అక్రూరుడు పొందిన ఈ దివ్య అనుభవం ప్రతి భక్తుడికి స్ఫూర్తిదాయకం. భగవత్ చింతనలో తరిస్తే జీవితం ఎంత ధన్యమవుతుందో అక్రూరుడి చరిత్ర ద్వారా స్పష్టమవుతుంది. 


సమాప్తం