Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

“இதயத்தின் மொழி” — இந்த கதையை நான் சாதாரணமாக படிக்கவில்லை… மனசோட படிச்சேன். ஒவ்வொரு பார்ட்டும் வந்ததும் காத்திருந்து படிக்கிற வாசகராக தான் இந்த கமெண்ட்.
முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லணும் ஆசிரியரே… உங்கள் எழுத்து ஸ்டைல், பவித்ராவின் பின்னணி, அவள் மனநிலை, அவள் தள்ளிப்போகும் அந்த உணர்ச்சிகள் — எல்லாமே ரொம்ப அழகா இருக்கு. ஒரு பெண்ணின் மனசுக்குள்ள இருக்கும் பயம், தயக்கம், காதல், காமம்… இதையெல்லாம் இவ்வளவு உணர்ச்சியோட எழுதுறது சாதாரண விஷயம் இல்ல. அதுக்காக உண்மையிலேயே பாராட்டு.

ஆனா… “அளவுக்கு மீறினால் அமிர்தமும் நஞ்சு”ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு இல்லையா? அதுபோல, ஒரு கதை ரொம்ப நீளமாக ஒரே உணர்ச்சியிலேயே சுற்றிக்கிட்டே போனால், எவ்வளவு பிடித்த கதையாக இருந்தாலும் ஒரு கட்டத்தில் வாசகரின் மனசு சோர்ந்து போயிடும்.

இப்போ வரைக்கும் ராஜியோடவும் சரி, பிரகாஷோடவும் சரி — அதே தயக்கம், அதே தள்ளிப்போடுற உணர்ச்சி, அதே “வேண்டாம்… வேண்டாம்…”ன்னு ஓடிக்கிட்டே இருக்கும் அந்த சீன் தான் மீண்டும் மீண்டும் வருது போல இருக்கு.
“ஒரே காய்ச்சலை தினமும் காட்டினா, மருந்துக்கும் சலிப்பு வரும்”ன்னு சொல்வாங்க. அதுபோல கொஞ்சம் சீன்கள் மாறி, கதைக்கு ஒரு புதிய மூச்சு வந்தா இன்னும் வேற லெவலுக்கு போயிருக்கும்.

நான் சொல்ல வருவது — கதையை சீக்கிரம் முடிச்சிடுங்கன்னு இல்ல.
ஆனா “சுவிங்கம் மாதிரி இழுத்தால் சுவை குறையும்”ன்னு தான் ஒரு வாசகராக தோணுது.
ஏன்னா இந்த வெப்சைட்டில நான் மிகவும் விரும்பி, காத்திருந்து படிக்கிற கதை இதுதான். அதனாலதான் இந்த அளவுக்கு மனசுக்குள் இருந்ததை சொல்ல தோணிச்சு.
பிடிக்காத கதைக்கு யாரும் இவ்வளவு நீளமா கருத்து எழுத மாட்டாங்க. பிடித்ததால தான் இந்த உரிமை.

“காத்திருந்த காதலுக்கு ஒரு முத்தம் போதும்…
ஆனா முடிவே இல்லாத காத்திருப்புக்கு மனசே சோர்ந்து போகும்…”

அந்த மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்க்தான் இப்போ கதையை படிக்கும்போது வருகிறது.
பவித்ரா கதாபாத்திரம் அழகு. பிரகாஷ் கதாபாத்திரம் ஆழம். ஆனால் அந்த உணர்ச்சிகள் ஒரே வட்டத்துக்குள்ள சுற்றிக்கிட்டே இருந்தா, வாசகரின் எதிர்பார்ப்பும் மெதுவா சோர்ந்து போயிடும்.

இது குறை சொல்ல எழுதுற கமெண்ட் கிடையாது ஆசிரியரே…
ஒரு நல்ல கதையை இன்னும் சிறப்பாக பார்க்கணும் என்று ஆசைப்படுற வாசகரின் மனசு தான்.

கடைசியாக ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்…
இந்த கமெண்ட்ல நான் ஏதாவது தவறாக பேசிட்டேன்னா, அல்லது உங்க மனசை புண்படுத்துற மாதிரி ஏதாவது வார்த்தை இருந்தா, என் மனசார இரு கையையும் கூப்பிட்டு தாழ்மையோட மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன்.
என் நோக்கம் குறை சொல்லுவது இல்ல…
“பிடித்ததால் சொல்லும் உரிமை, வெறுத்ததால் வரும் விமர்சனம் அல்ல…” ❤️