12-05-2026, 12:29 PM
మాస్టారు గారి భార్య - ఎపిసోడ్ 2
మధ్యాహ్నం ఎండ చురచురమంటోంది. ఊరంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. సదాశివ రావు గారు కాలేజ్లో పాఠాలు చెబుతూ బిజీగా ఉన్నారు. ఇంట్లో గౌరి ఒక్కతే ఉంది. మధ్యాహ్నం స్నానం ముగించుకుని, తడి జుట్టుతో, పల్చటి వైట్ కలర్ కాటన్ చీర కట్టుకుని గదిలో దీపం సర్దుతోంది. ఆ పల్చటి చీరలో ఆమె మేని ఛాయ మెరిసిపోతోంది. సరిగ్గా అప్పుడే ఇంటి ముందు "అమ్మగారూ.. ఓ అమ్మగారూ.." అనే పిలుపు వినిపించింది.
బయటికి వచ్చి చూస్తే, ఊరి సాకలి పుల్లయ్య నిలబడి ఉన్నాడు. బుజాన ఖాళీ బట్టల మూట ఉంది. గౌరిని చూడగానే పుల్లయ్య కళ్ళు ఒక్కసారిగా ఆమె నడుము వంపు మీద పడ్డాయి. ఆ ఎండలో ఆమె చెమట పట్టిన శరీరపు వాసన అతనికి తగులుతోంది. వయసులో ఉన్న గౌరి అందం చూసి అతని నోట్లో నీళ్లూరాయి.
"ఏంటమ్మగారూ.. ఇందాకే చూశాను, పెరట్లో బట్టలన్నీ మీరే ఉతికి ఆరేశారు. నేనొచ్చేవాడిని కదా, ఇలా నా పొట్ట కొడితే ఎలాగండీ?" అని అడిగాడు పుల్లయ్య, కళ్ళతో ఆమె శరీరాన్ని జల్లెడ పడుతూ.
గౌరి కాస్త చిరునవ్వుతో, "మరి ఏం చేయను పుల్లయ్య? నువ్వేమో ఎప్పుడు వస్తావో తెలియదు. బట్టలు పేరుకుపోతున్నాయి అని నేనే ఉతికాను. సరేలే, ఇక మీదట టైంకి రా.. నీ పని నువ్వే చేద్దువుగాని" అంది.
పుల్లయ్య మెల్లగా గొంతు సవరించుకుని, "అమ్మగారూ.. ఒక మాట అడుగుతాను, ఏమీ అనుకోరు కదా?" అన్నాడు.
"ఏంటి పుల్లయ్య? అడుగు.." అంది గౌరి అమాయకంగా.
"అదేనండీ.. మా రంగి (పెళ్ళాం) అడుగుతోంది. మీ దగ్గర ఏవైనా పాత చీరలు ఉంటే ఇవ్వమంటోంది. మాస్టారు గారు పెద్దోళ్లు, మీ దగ్గర మంచి బట్టలు ఉంటాయి కదా అని ఆశ పడుతోంది" అన్నాడు.
గౌరి మనసు వెన్న లాంటిది. "అంతేనా పుల్లయ్య? ఉండు.. లోపల కొన్ని పాతవి ఉన్నాయి, తీసుకువస్తాను" అని లోపలికి వెళ్లి రెండు పాత చీరలు, ఒక లంగా తీసుకువచ్చి ఇచ్చింది.
పుల్లయ్య ఆ బట్టలు తీసుకుంటూ ఇంకా అక్కడే నిలబడి నసుగుతున్నాడు.
"ఇంకేంటి పుల్లయ్య? ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నావు?" అని అడిగింది గౌరి.
"అది.. అమ్మగారూ.. వద్దులెండి, అడిగితే బాగుండదు.." అని ఆగిపోయాడు.
"పర్లేదు అడుగు పుల్లయ్య.." అంది గౌరి ధైర్యం చెబుతూ.
"అమ్మగారూ.. మీలాంటి పెద్దోళ్లు లోపల ఏవో వేసుకుంటారు కదా.. అదేనండీ, మా రంగి చెప్తోంది.. ఏదో దాని పేరు.. నోట్లో నలుగుతోంది కానీ బయటికి రావడం లేదు.." అని నంగనాచిలా నటిస్తున్నాడు పుల్లయ్య.
గౌరి ఒక్క క్షణం ఆలోచించి, "పుల్లయ్య.. ప్యాంటీ నా?" అంది.
"ఆ.. కరెక్టుగా చెప్పారు అమ్మగారూ! అదే అదే.. ప్యాంటీ! అది కూడా అడిగిందండీ మా రంగి. అది వేసుకుంటే చాలా సుఖంగా ఉంటుందంట కదా.. మాకు అలాంటివి ఎక్కడివండీ.." అన్నాడు పుల్లయ్య, తన లోపల రేగుతున్న కామాన్ని దాచుకుంటూ.
గౌరికి మొదట కొంచెం కోపం వచ్చినా, పుల్లయ్య అడిగే తీరు చూసి అది అమాయకత్వం అనుకుంది. "అన్నీ కొత్తవే ఉన్నాయి పుల్లయ్య, అవి కూడా ఇప్పుడే ఉతికి ఆరేశాను. పాతది ఒక్కటే ఉంది, అది ఇప్పుడు నేను వేసుకున్నాను" అంది గౌరి.
పుల్లయ్య మొహం చిన్నబుచ్చుకుని, "అయ్యో.. అలాగా అమ్మగారూ! అయితే ఈరోజు నాకు పస్తులే అన్నమాట. ఆ రంగి అది తీసుకురాకపోతే గడప లోపల కాలు పెట్టనివ్వను అని చెప్పిందండీ. ఇక నా కర్మ.." అని భారంగా నిశ్వాసం విడిచాడు.
గౌరి మనసు కరిగింది. ఆ సాకలి వాడు తన పెళ్ళాం కోసం అంతలా బాధపడుతుంటే ఏమీ చేయలేకపోయింది. "సరే ఉండు పుల్లయ్య.. లోపల ఇంకేమైనా ఉన్నాయేమో చూస్తాను" అని చెప్పి లోపలికి వెళ్లి తలుపు చాటున నిలబడింది.
పుల్లయ్య బయట అరుగు మీద కూర్చుని ఉన్నా, అతని కళ్ళు తలుపు సందు నుండి లోపలికి చూస్తున్నాయి. లోపల గౌరి తన చీరను నెమ్మదిగా పైకి లేపింది. తెల్లగా, వెన్న ముద్దలా ఉన్న ఆమె తొడలు బయటపడ్డాయి. ఆమె తన నడుము దగ్గర ఉన్న ఎలాస్టిక్ ని పట్టుకుని, తను వేసుకున్న నల్లటి ప్యాంటీని మెల్లగా కిందకి జారుస్తోంది.
ఆ దృశ్యం చూసి పుల్లయ్యకు ప్రాణం పోయినంత పనైంది. అతని పంచెలో 'గంట' ఒక్కసారిగా నిటారుగా కరెంట్ స్తంభంలా నిలబడింది. గౌరి తొడల మీదుగా ఆ ప్యాంటీ జారి పాదాల దగ్గరికి వస్తుంటే, పుల్లయ్య గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెడుతున్నాయి. ఆమె ఆ ప్యాంటీని చేతిలోకి తీసుకుని, దాని మీద ఉన్న తన శరీరపు వేడిని కూడా గమనించకుండా బయటికి వచ్చింది.
"ఇదిగో పుల్లయ్య.. పాతదే ఉంది. ఇది తీసుకువెళ్లు" అని ఆ ప్యాంటీని పుల్లయ్య చేతిలో పెట్టింది.
పుల్లయ్య ఆ అపురూపమైన వస్తువుని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నప్పుడు, దానికి ఇంకా గౌరి శరీరపు వెచ్చదనం తగులుతోంది. "చాలా పుణ్యం కట్టుకున్నారమ్మగారూ!" అని చెప్పి, ఆ చీరల మూటలో దాన్ని భద్రంగా దాచుకుని బయలుదేరాడు.
ఊరి పొలిమేర దాటగానే, పుల్లయ్య ఆగలేకపోయాడు. చుట్టుపక్కల ఎవరూ లేరని చూసుకుని, మూటలో నుండి ఆ నల్లటి ప్యాంటీని బయటికి తీశాడు. గౌరి శరీరాన్ని తాకిన ఆ వస్త్రం నుండి వస్తున్న ఘాటైన వాసన అతనికి పిచ్చెక్కించింది. ఆ ప్యాంటీని తన ముఖానికి అద్దుకుని, ఒక్కసారిగా దీర్ఘంగా పీల్చాడు. "అబ్బా.. ఏం వాసన తల్లి! నీ ఒంటి వాసన చూస్తుంటేనే కారిపోయేలా ఉంది" అని తనలో తాను అనుకుంటూ మురిసిపోయాడు.
ఇంటికి వెళ్ళాక రంగికి చీరలు, లంగా ఇచ్చాడు కానీ, ఆ ప్యాంటీని మాత్రం తన దగ్గరే దాచుకున్నాడు. ఆ రాత్రి పుల్లయ్యకు నిద్ర లేదు. మాస్టారి గారి భార్య తన కళ్ళ ముందే ప్యాంటీ విప్పిన ఆ దృశ్యం, ఆ వస్త్రం ఇచ్చే మత్తైన వాసన అతనిని నిద్రపోనివ్వలేదు.
ఇంకా ఉంది
గమనిక: ఇది కేవలం ఒక కల్పిత కథ మాత్రమే. పాఠకుల వినోదం కోసం రాసినది.
మధ్యాహ్నం ఎండ చురచురమంటోంది. ఊరంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. సదాశివ రావు గారు కాలేజ్లో పాఠాలు చెబుతూ బిజీగా ఉన్నారు. ఇంట్లో గౌరి ఒక్కతే ఉంది. మధ్యాహ్నం స్నానం ముగించుకుని, తడి జుట్టుతో, పల్చటి వైట్ కలర్ కాటన్ చీర కట్టుకుని గదిలో దీపం సర్దుతోంది. ఆ పల్చటి చీరలో ఆమె మేని ఛాయ మెరిసిపోతోంది. సరిగ్గా అప్పుడే ఇంటి ముందు "అమ్మగారూ.. ఓ అమ్మగారూ.." అనే పిలుపు వినిపించింది.
బయటికి వచ్చి చూస్తే, ఊరి సాకలి పుల్లయ్య నిలబడి ఉన్నాడు. బుజాన ఖాళీ బట్టల మూట ఉంది. గౌరిని చూడగానే పుల్లయ్య కళ్ళు ఒక్కసారిగా ఆమె నడుము వంపు మీద పడ్డాయి. ఆ ఎండలో ఆమె చెమట పట్టిన శరీరపు వాసన అతనికి తగులుతోంది. వయసులో ఉన్న గౌరి అందం చూసి అతని నోట్లో నీళ్లూరాయి.
"ఏంటమ్మగారూ.. ఇందాకే చూశాను, పెరట్లో బట్టలన్నీ మీరే ఉతికి ఆరేశారు. నేనొచ్చేవాడిని కదా, ఇలా నా పొట్ట కొడితే ఎలాగండీ?" అని అడిగాడు పుల్లయ్య, కళ్ళతో ఆమె శరీరాన్ని జల్లెడ పడుతూ.
గౌరి కాస్త చిరునవ్వుతో, "మరి ఏం చేయను పుల్లయ్య? నువ్వేమో ఎప్పుడు వస్తావో తెలియదు. బట్టలు పేరుకుపోతున్నాయి అని నేనే ఉతికాను. సరేలే, ఇక మీదట టైంకి రా.. నీ పని నువ్వే చేద్దువుగాని" అంది.
పుల్లయ్య మెల్లగా గొంతు సవరించుకుని, "అమ్మగారూ.. ఒక మాట అడుగుతాను, ఏమీ అనుకోరు కదా?" అన్నాడు.
"ఏంటి పుల్లయ్య? అడుగు.." అంది గౌరి అమాయకంగా.
"అదేనండీ.. మా రంగి (పెళ్ళాం) అడుగుతోంది. మీ దగ్గర ఏవైనా పాత చీరలు ఉంటే ఇవ్వమంటోంది. మాస్టారు గారు పెద్దోళ్లు, మీ దగ్గర మంచి బట్టలు ఉంటాయి కదా అని ఆశ పడుతోంది" అన్నాడు.
గౌరి మనసు వెన్న లాంటిది. "అంతేనా పుల్లయ్య? ఉండు.. లోపల కొన్ని పాతవి ఉన్నాయి, తీసుకువస్తాను" అని లోపలికి వెళ్లి రెండు పాత చీరలు, ఒక లంగా తీసుకువచ్చి ఇచ్చింది.
పుల్లయ్య ఆ బట్టలు తీసుకుంటూ ఇంకా అక్కడే నిలబడి నసుగుతున్నాడు.
"ఇంకేంటి పుల్లయ్య? ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నావు?" అని అడిగింది గౌరి.
"అది.. అమ్మగారూ.. వద్దులెండి, అడిగితే బాగుండదు.." అని ఆగిపోయాడు.
"పర్లేదు అడుగు పుల్లయ్య.." అంది గౌరి ధైర్యం చెబుతూ.
"అమ్మగారూ.. మీలాంటి పెద్దోళ్లు లోపల ఏవో వేసుకుంటారు కదా.. అదేనండీ, మా రంగి చెప్తోంది.. ఏదో దాని పేరు.. నోట్లో నలుగుతోంది కానీ బయటికి రావడం లేదు.." అని నంగనాచిలా నటిస్తున్నాడు పుల్లయ్య.
గౌరి ఒక్క క్షణం ఆలోచించి, "పుల్లయ్య.. ప్యాంటీ నా?" అంది.
"ఆ.. కరెక్టుగా చెప్పారు అమ్మగారూ! అదే అదే.. ప్యాంటీ! అది కూడా అడిగిందండీ మా రంగి. అది వేసుకుంటే చాలా సుఖంగా ఉంటుందంట కదా.. మాకు అలాంటివి ఎక్కడివండీ.." అన్నాడు పుల్లయ్య, తన లోపల రేగుతున్న కామాన్ని దాచుకుంటూ.
గౌరికి మొదట కొంచెం కోపం వచ్చినా, పుల్లయ్య అడిగే తీరు చూసి అది అమాయకత్వం అనుకుంది. "అన్నీ కొత్తవే ఉన్నాయి పుల్లయ్య, అవి కూడా ఇప్పుడే ఉతికి ఆరేశాను. పాతది ఒక్కటే ఉంది, అది ఇప్పుడు నేను వేసుకున్నాను" అంది గౌరి.
పుల్లయ్య మొహం చిన్నబుచ్చుకుని, "అయ్యో.. అలాగా అమ్మగారూ! అయితే ఈరోజు నాకు పస్తులే అన్నమాట. ఆ రంగి అది తీసుకురాకపోతే గడప లోపల కాలు పెట్టనివ్వను అని చెప్పిందండీ. ఇక నా కర్మ.." అని భారంగా నిశ్వాసం విడిచాడు.
గౌరి మనసు కరిగింది. ఆ సాకలి వాడు తన పెళ్ళాం కోసం అంతలా బాధపడుతుంటే ఏమీ చేయలేకపోయింది. "సరే ఉండు పుల్లయ్య.. లోపల ఇంకేమైనా ఉన్నాయేమో చూస్తాను" అని చెప్పి లోపలికి వెళ్లి తలుపు చాటున నిలబడింది.
పుల్లయ్య బయట అరుగు మీద కూర్చుని ఉన్నా, అతని కళ్ళు తలుపు సందు నుండి లోపలికి చూస్తున్నాయి. లోపల గౌరి తన చీరను నెమ్మదిగా పైకి లేపింది. తెల్లగా, వెన్న ముద్దలా ఉన్న ఆమె తొడలు బయటపడ్డాయి. ఆమె తన నడుము దగ్గర ఉన్న ఎలాస్టిక్ ని పట్టుకుని, తను వేసుకున్న నల్లటి ప్యాంటీని మెల్లగా కిందకి జారుస్తోంది.
ఆ దృశ్యం చూసి పుల్లయ్యకు ప్రాణం పోయినంత పనైంది. అతని పంచెలో 'గంట' ఒక్కసారిగా నిటారుగా కరెంట్ స్తంభంలా నిలబడింది. గౌరి తొడల మీదుగా ఆ ప్యాంటీ జారి పాదాల దగ్గరికి వస్తుంటే, పుల్లయ్య గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెడుతున్నాయి. ఆమె ఆ ప్యాంటీని చేతిలోకి తీసుకుని, దాని మీద ఉన్న తన శరీరపు వేడిని కూడా గమనించకుండా బయటికి వచ్చింది.
"ఇదిగో పుల్లయ్య.. పాతదే ఉంది. ఇది తీసుకువెళ్లు" అని ఆ ప్యాంటీని పుల్లయ్య చేతిలో పెట్టింది.
పుల్లయ్య ఆ అపురూపమైన వస్తువుని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నప్పుడు, దానికి ఇంకా గౌరి శరీరపు వెచ్చదనం తగులుతోంది. "చాలా పుణ్యం కట్టుకున్నారమ్మగారూ!" అని చెప్పి, ఆ చీరల మూటలో దాన్ని భద్రంగా దాచుకుని బయలుదేరాడు.
ఊరి పొలిమేర దాటగానే, పుల్లయ్య ఆగలేకపోయాడు. చుట్టుపక్కల ఎవరూ లేరని చూసుకుని, మూటలో నుండి ఆ నల్లటి ప్యాంటీని బయటికి తీశాడు. గౌరి శరీరాన్ని తాకిన ఆ వస్త్రం నుండి వస్తున్న ఘాటైన వాసన అతనికి పిచ్చెక్కించింది. ఆ ప్యాంటీని తన ముఖానికి అద్దుకుని, ఒక్కసారిగా దీర్ఘంగా పీల్చాడు. "అబ్బా.. ఏం వాసన తల్లి! నీ ఒంటి వాసన చూస్తుంటేనే కారిపోయేలా ఉంది" అని తనలో తాను అనుకుంటూ మురిసిపోయాడు.
ఇంటికి వెళ్ళాక రంగికి చీరలు, లంగా ఇచ్చాడు కానీ, ఆ ప్యాంటీని మాత్రం తన దగ్గరే దాచుకున్నాడు. ఆ రాత్రి పుల్లయ్యకు నిద్ర లేదు. మాస్టారి గారి భార్య తన కళ్ళ ముందే ప్యాంటీ విప్పిన ఆ దృశ్యం, ఆ వస్త్రం ఇచ్చే మత్తైన వాసన అతనిని నిద్రపోనివ్వలేదు.
ఇంకా ఉంది
గమనిక: ఇది కేవలం ఒక కల్పిత కథ మాత్రమే. పాఠకుల వినోదం కోసం రాసినది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)