Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

அவள் இதயத்தின் மொழி
“ஒரு பெண்ணின் உடம்பு மௌனமா இருந்தாலும்…
அவள் மூச்சு மட்டும் அவளோட ஆசைய கத்திக்கிட்டே இருக்கும்…”
இருள் நனைந்த மாடிக்குள்
இமை மூடி கிடந்தாள் பவித்ரா…
உடம்பெல்லாம் இன்னும்
உச்சத்தின் அதிர்வைத் தாங்கிக்கிட்டு…
மெல்ல நடுங்கிக்கிட்டிருந்தது.
அவள் மூச்சு சூட்டில்
வேர்த்து நின்றான் பிரகாஷ்…
அவள் உதட்டின் முனகலை
தன்னோட வெறிக்கான அழைப்பா நெனச்சு
அவளருகே நெருங்கினான்.
பவித்ராவின்
பிங்க் நிற இதழ்கள் மேல
அவன் தீச்சூடு பட்ட நொடி…
அவள் நரம்பெல்லாம்
மின்னல் பட்ட மரம் மாதிரி
துடிச்சுப் போச்சு.
“ஆஆஹ்…”னு
கண்களை இறுக்கமா மூடினாள் அவள்…
சுகமா?
பயமா?
அல்லது…
அதுக்கு நடுவில இருக்கும்
அந்தக் கிறுக்குப் போதையா?
அவளுக்கே புரியல.
பிரகாஷின் ஒவ்வொரு மூச்சும்
அவள் கழுத்தில் உரசும்போது…
அவள் உடம்பு
மெல்ல உருகுற மெழுகா மாறிச்சு.
ஆனா…
அந்த நொடியில் கூட
பவித்ரா தன்னோட ஆசைய அடக்கினாள்.
“இப்போ வேண்டாம்…”னு
மூச்சு நடுக்கத்தோட சொன்ன அந்த வார்த்தை…
ஒரு கெஞ்சல் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
தன்னையே காப்பாத்திக்கிற போராட்டம்.
அவன் நின்றான்.
அவள் வார்த்தைக்காக.
அவள் உடம்புக்காக.
அவள் சம்மதத்துக்காக.
அந்த நிமிஷத்துல தான்
பவித்ராவுக்கு புரிஞ்சது—
சில ஆண்கள்
உடம்பை மட்டும் தொடுவாங்க…
ஆனா சிலர் மட்டும்
ஒரு பெண்ணின் எல்லையையும் மதிப்பாங்க.
அதனாலதான்
அந்த இரவு முழுக்க…
அவள் உடம்பை விட
அவள் மூளைதான் அதிகமா நடுங்கிச்சு.
“காமம் என்பது வெறும் உடம்பின் பசி இல்ல…
ஒரு பெண்ணின் ‘வேணாம்’னு சொல்ற மூச்சுக்கூட
கேட்கத் தெரிஞ்ச ஆம்பளையின் வெறிதான் உண்மையான போதை…”
இன்றைய அப்டேட் கொடுத்த கதாசிரியருக்கு மனமார்ந்த நன்றி.
“ஒவ்வொரு வரியிலும் சூட்டை மட்டும் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின் உள்ளங்காயத்தையும் உணர வச்சுட்டீங்க…??❤️