Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 20

அந்தப் பெரிய கூட்டத்தின் சிரிப்பொலிக்கும், கேலி கிண்டல்களுக்கும் நடுவே, ஒரு பத்தொன்பது வயதுச் சிட்டுக்குருவியைப் போலச் சுறுசுறுப்பாகத் துள்ளி ஓடிக்கொண்டிருந்தாள் திவ்யா. அவள் மதுமிதாவின் கணவருடைய தங்கை. மலர்ந்த முகம், துறுதுறுப்பான கண்கள், இளமைத் துள்ளல் மாறாத மேனியுடன் அந்த வீட்டின் மூலை முடுக்கெல்லாம் ஓடி வந்து கலகலப்பை உண்டாக்கினாள்.

திவ்யா அந்தப் பண்ணையார் குடும்பத்தின் இளவரசி. பட்டுப் பாவாடை சட்டையில் அவளது மெலிதான இடை மின்ன, கழுத்தில் கிடந்த மெல்லிய தங்கச் சங்கிலி அவள் துள்ளலுக்கு ஏற்ப ஊசலாடியது. "அண்ணி... பாப்பா முழிச்சிட்டாளா? நான் கொஞ்சம் தூக்கட்டுமா?" என்று கேட்டுக்கொண்டே மதுமிதாவைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தாள்.



மதுமிதா தன் நாத்தனாரைப் பார்த்து மெல்லப் புன்னகைத்தாள். திவ்யாவின் அந்தத் துறுதுறுப்பும், கவலையற்ற இளமையும் ஒரு நிமிடம் மதுமிதாவிற்குத் தன் பழைய நாட்களை நினைவுபடுத்தியது. "தூக்கு திவ்யா... ஆனா மெதுவா, இப்பதான் பால் குடிச்சுட்டுத் தூங்குனா," என்று மதுமிதா சொல்ல, திவ்யா பாப்பாவைத் தூக்கித் தன் தோளில் போட்டுக்கொண்டு கொஞ்ச ஆரம்பித்தாள்.


திவ்யா திடீரெனத் தன் வயிற்றைப் பிடித்தபடி, "அண்ணி... சூசூ வருது," என்று சுண்டு விரலைக் காட்டினாள். அந்தப் பத்தொன்பது வயதுப் பெண், அவசரத்தில் நெளிவதைப் பார்க்க மதுமிதாவிற்கு வேடிக்கையாக இருந்தது.

"நான் வேணும்னா ஏதாவது பாத்திரம் எடுத்துட்டு வரவா?" என்று மதுமிதா குறும்புடன் கேட்க, "ஐயோ அண்ணி... விளையாடாதீங்க! அவசரமாப் போகணும்," என்று திவ்யா தன் இடையை வளைத்து நெளிந்தாள்.


மதுமிதா விடுவதாக இல்லை. தன் உள்ளங்கையை விரித்து, திவ்யாவின் மடிக்கு நேராக நீட்டி, "உனக்காகத்தான் கையை வச்சிருக்கேன்... இதுலயே போய்க்க," என்று சொல்ல, திவ்யா வெட்கத்திலும் அவசரத்திலும் "அண்ணி..." என்று கத்தியபடி தரையில் தன் கால்களை உதறினாள்.

இதை கவனித்துக் கொண்டிருந்த பெரியம்மா பத்மா, "ஏண்டி புள்ள அவஸ்தைப்படுறான்னு அவகிட்ட விளையாடிட்டு இருக்க? பாப்பா... நீ போம்மா, பின்னாடி இருக்கு," என்று கையை காண்பித்து வழி சொன்னார். பெரியம்மா சொன்னதுதான் தாமதம், திவ்யா தன் வயிற்றைப் பிடித்தபடி மின்னல் வேகத்தில் கொல்லைப்புறத்தை நோக்கி ஓடினாள்.

அங்கே பின்வாசல் பாத்ரூமில், ராசுக்குட்டி குளித்துக் கொண்டிருந்தான். உடல் முழுவதும் சோப்புப் போட்டுக் கொண்டிருந்தவனுக்கு, நேற்று இரவு அந்தத் தண்ணீர் தொட்டிக்குள் மதுமிதா அக்காவுடன் அரங்கேறிய லீலைகள் நினைவுக்கு வந்தன. அக்கா தன் சுன்னியைத் தொண்டை வரை வாங்கிச் சுவைத்த அந்த உணர்வை எண்ணியபோது, அவனது வாலிப ரத்தம் கொதித்தது.

தன் சுன்னிக்கு சோப்புப் போட்டுக் கொண்டே, அந்த நினைவுகளில் மூழ்கி அவன் அதை வேகமாக உருவினான். நினைவுகள் ஏறிட ஏறிட, அவனது சுன்னி நரம்புகள் புடைக்க, ஒரு முரட்டுச் சிங்கத்தைப் போல வெறிகொண்டு நிமிர்ந்து நின்றது.

அந்த நேரம் பார்த்து, வெளியே நடக்கும் எந்தச் சத்தமும் அறியாமல், அவசரத்தில் கதவைத் தாழ்ப்பாள் போடாததை அறியாத திவ்யா, "சட்" என கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே பாய்ந்தாள்.

அடுத்த நொடி, அங்கே கண்ட காட்சியால் திவ்யா உறைந்து போனாள். ராசுக்குட்டியின் அந்த விஸ்வரூபமெடுத்த ஆணுறுப்பு அவளது கண்களுக்கு நேராகத் தெரிய, இருவருக்கும் இடையே ஒரு மரண அமைதி நிலவியது.



தன் வாழ்நாளில் முதல்முறையாக ஒரு ஆணின் சுண்ணியை, அதுவும் இவ்வளவு நெருக்கத்தில் பார்த்த அதிர்ச்சியில் திவ்யாவுக்குத் தொண்டை விக்கித்தது. அவளது கண்கள் விரிந்து, அந்த விஸ்வரூபக் காட்சியைப் பார்த்த இடத்திலேயே நிலைத்து நின்றன. 'சூசூ' வரும் அவசரம் எல்லாம் அந்த விநாடி அவளை விட்டுப் பறந்துபோய்விட்டது.

இங்கே ராசுக்குட்டிக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. ஒரு பெண், அதுவும் அத்தானின் தங்கை திவ்யா இப்படி திடீரென உள்ளே வருவாள் என்று அவன் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அதிர்ச்சியில் தன் கையில் இருந்த சுண்ணியை மறைக்கக்கூட அவனுக்குத் தோன்றவில்லை. பதற்றத்தில் தன் வாயை மட்டும் பொத்திக்கொண்டு அப்படியே சிலையாக நின்றான்.

அவன் சுன்னி முழு வீச்சில், ஒரு கூர்மையான ஈட்டியைப் போலச் சோப்பு நுரையுடன் கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நின்றது. அந்த நுரையிலும் அதன் நரம்புகள் புடைத்துத் தெரிவதும், அதன் முரட்டுத்தனமான அளவும் திவ்யாவை ஒரு இனம் புரியாத பயத்திற்கும், அதே சமயம் ஒருவித திகைப்பிற்கும் உள்ளாக்கியது.

அந்தப் பாத்ரூம் அறைக்குள் நிலவியது வெறும் அமைதி மட்டுமல்ல; ஒரு முரட்டு வாலிபனுக்கும், ஒரு குமரிப் பெண்ணுக்கும் இடையிலான முதல் ரகசிய மோதல் அது. திவ்யாவின் மூச்சுக்காற்று வேகமாக இருந்தது. வெளியே பெரியம்மா மற்றும் உறவினர்களின் குரல்கள் மங்கலாகக் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, உள்ளே திவ்யாவின் கண்கள் அந்தச் சோப்பு நுரை படிந்த ஈட்டியையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.


அதற்குள் திவ்யாவின் உறவினரான, 40 வயது மதிக்கத்தக்க அந்தச் சித்தி, "திவ்யா... இருடி, எனக்கு ரொம்ப அவசரமா இருக்கு, நான் போய்க்கிறேன்" என்று சொல்லிக்கொண்டே பாத்ரூம் நோக்கி வந்தார். திவ்யாவுக்குப் பித்து பிடித்தது போல் ஆகிவிட்டது. ஐயோ, சித்தி மட்டும் உள்ளே இருப்பதைப் பார்த்துவிட்டால், நம்மைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்? ராசுக்குட்டியின் இந்த முரட்டுக் கோலத்தைப் பார்த்தால் குடும்பமே நாறிவிடுமே என்று பதறியவள், வேறு வழியின்றி சட்டென உள்ளே நுழைந்து கதவை உள்பக்கமாக மூடிக்கொண்டாள்.

அந்தப் பெண்மணி கதவின் கிட்டே வரவும், கதவு 'பட்டென' அடைக்கப்பட்டது. "ஏண்டி... நான்தான் முதல்ல வந்தேன்னு சொன்னேனே!" என்று அந்தச் சித்தி வெளியிலிருந்து சொல்ல, திவ்யாவுக்குத் தொண்டை வறண்டது.

"ஐயோ சித்தி... நீங்க பக்கத்துல இருக்கிற பாத்ரூமுக்குப் போய்க்கோங்க, எனக்கு ரொம்ப அவசரம்!" என்று உள்ளே இருந்தபடியே கத்த, அந்தப் பெண்மணியும் முணுமுணுத்துக்கொண்டே அங்கிருந்து சென்றுவிட்டார். இப்போது அந்தச் சிறிய அறைக்குள், துளித் துணியற்ற நிர்வாணமான ராசுக்குட்டியும், இளமை ததும்பும் திவ்யாவும் மிக நெருக்கமாக மாட்டிக்கொண்டனர்.

ராசுக்குட்டி அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டு, "சாரி... நான்..." என்று ஏதோ பேச வர, திவ்யா சட்டெனத் தன் மென்மையான உள்ளங்கையால் அவன் வாயைப் பொத்தினாள். "ஷ்ஹ்... சத்தம் போடாதீங்க! வெளிய கேட்டுடும்," என்று தன் பெரிய கண்களால் மிரட்டினாள்.

அவள் மிரட்டிய வேகத்தில் அவன் மேல் சாய்ந்தபோது, அவளது தொப்புளில் ஏதோ ஒன்று சூடாக இடித்தது போல் இருந்தது. திவ்யா திடுக்கிட்டு மெல்லக் கீழே பார்த்தாள். அங்கே, சோப்பு நுரையுடன் கம்பீரமாக நின்றிருந்த ராசுக்குட்டியின் அந்த முரட்டுச் சுன்னி, அவள் பட்டுப் பாவாடை அணிந்திருந்த தொப்புள் குழியின் மேல் அழுத்தமாக உரசியபடி நின்றது.


திவ்யா சட்டெனத் தன் உடலைச் சற்றே பின்னுக்கு இழுத்து விலகினாள். அவளது தொப்புளில் உரசிய அந்த வெப்பம், அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சிச் சென்றிருந்தது. முகம் செக்கச்செவேரென மாற, "அதான் அங்கே துண்டு இருக்கே... அதைக் கட்டிக்க வேண்டியதுதானே!" என்று சுவரில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த துண்டைச் சுட்டிக்காட்டிச் சற்றே அதிகாரமாகக் கேட்டாள்.

அவளது குரலில் இருந்த நடுக்கம் அவளுக்கே புரிந்தது. ராசுக்குட்டிக்கு இப்போதுதான் தன் நிலைமை உறைத்தது. "ஐயோ... ஆமா! பதற்றத்துல இதை அப்படியே மறந்துட்டேன்," என்று முணுமுணுத்தவன், அவசரம் அவசரமாக அந்தத் துண்டை எடுத்துத் தன் இடுப்பில் சுற்றிக் கட்டிக்கொண்டான்.

ஆனாலும், அந்தத் துண்டு அவனது முரட்டுத்தனமான வீக்கத்தை முழுமையாக மறைக்க முடியாமல் திணறியது. துண்டின் அடியில் அந்த 'ஈட்டி' இன்னும் நிமிர்ந்துதான் நின்றது.

திவ்யா ஒரு நிமிடம் பெருமூச்சு விட்டாள். கதவுக்கு வெளியே சித்தி நடமாடும் சத்தம் மெல்ல அடங்கியது. அந்தச் சிறிய இடைவெளியில், இருவருக்கும் இடையே ஒரு நிசப்தம் நிலவியது. "நீங்க... நீங்க மது அண்ணியோட தம்பி ராசு தானே?" என்று திவ்யா மெல்லக் கேட்க, ராசுக்குட்டி "ஆமாம்" என்பது போலத் தலையசைத்தான்.

குளிர்ந்த தண்ணீர் சொட்டிக்கொண்டிருந்த அந்த அறையில், துண்டு கட்டிய பிறகும் ராசுக்குட்டியின் கம்பீரமான தோற்றமும், அவனது திரண்ட மார்பும் திவ்யாவின் மனதிற்குள் ஏதோ ஒரு சலனத்தை உண்டாக்கியது. அவசரத்திற்கு வந்தவள், இப்போது அந்த வாலிபனின் அருகாமையில் ஒரு புதுவிதமான மயக்கத்தை உணர்ந்தாள்.

வெளியே யாரும் நடமாடும் சத்தம் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட திவ்யா, மெல்லக் கதவைத் திறந்து தலையை நீட்டிப் பார்த்தாள். முற்றம் காலியாக இருந்தது. 'அப்பாடா' என்று நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டவள், அங்கிருந்து அவசரமாக நகரப் பார்த்தாள். அப்போது பின்னால் இருந்து ராசுக்குட்டி, "என்னங்க..." என்று மெல்லிய குரலில் அவளைக் கூப்பிட்டான்.

திவ்யா அப்படியே நின்று, "என்ன?" என்பது போலத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது முகம் இன்னும் அந்தச் சூட்டில் சிவந்தே இருந்தது.

"யார்கிட்டயாவது இதைச் சொல்லிடாதீங்க..." என்று ராசுக்குட்டி மிகவும் பாவமாகக் கெஞ்சினான். அவன் முகம் இருந்த பரிதாப நிலையைப் பார்த்ததும் திவ்யாவுக்கு உள்ளுக்குள் சிரிப்புப் பொங்கியது. ஆனாலும் அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல், ஒரு கள்ளப் புன்னகையோடு, "ஆமாங்க... இப்போ போன உடனேயே எல்லார்கிட்டயும் இதையச் சொல்றதுதான் எனக்கு வேலையா? மறைக்க வேண்டியதை  மறைக்கத் தெரியாம, இப்ப வந்து சொல்லாதீங்கன்னு சொல்லுது பாரு!" என்று குறும்பாகச் சிரித்தபடி மின்னல் வேகத்தில் அங்கிருந்து ஓடிப்போனாள்.



திவ்யா சென்ற திசையையே பார்த்துக் கொண்டு நின்ற ராசுக்குட்டி, தன்னைத் தானே திட்டிக் கொண்டான். "டேய் ராசு... உனக்கு இது தேவையா? இப்படி அசிங்கப்பட்டு நிக்கிறியே! அந்தப் பொண்ணு நம்மளைப் பற்றி என்ன நினைக்கும்? ஐயோ... மானமே போச்சு!" என்று முணுமுணுத்தபடி, மீண்டும் கதவைத் தாழ்ப்பாள் போட்டான். கட்டியிருந்த துண்டைக் கூடக் கழற்றத் தோன்றாமல், அந்த ஈரத் துண்டோடு அப்படியே தலையில் தண்ணீரை ஊற்றிக் கொண்டு குளிக்கத் தொடங்கினான்.

ராசுக்குட்டி ஒருவழியாகக் குளித்து முடித்துவிட்டுத் துணியை மாற்றிக்கொண்டான். ஆனால், அந்தப் பெரிய பண்ணையார் வீட்டுச் சொந்தங்கள் இருக்கும் இடத்திற்குப் போக அவனுக்குக் கால்கள் ஓடவில்லை. குறிப்பாகத் திவ்யாவைத் தற்செயலாகப் பார்த்த அந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு, அவளிடம் எப்படி முகம் கொடுப்பது என்று தெரியாமல் கொல்லைப்புறத்திலேயே பதுங்கி இருந்தான்.

அங்கே அறையில் மதுமிதா தன் தம்பியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தாள். "என்ன இவன்... அப்பவே குளிக்கப் போனான், இன்னும் ஆளையே காணோம்?" என்று முணுமுணுத்தவள்,   வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த தன் அம்மாவிடம்   "ம்மா... ராசு எங்க? 


பெரியம்மா பத்மா சிரித்துக்கொண்டே, " அந்தப் புள்ளைக்கு ஏதோ தயக்கம் போலிருக்கு," என்றார்.

"அவனுக்கு என்ன இப்போ பொண்ணு பார்க்கவா வந்திருக்காங்க? அவனை முதல்ல வரச் சொல்லு ம்மா," என்று மதுமிதா சற்றே அதிகாரமாகக் கட்டளையிட்டாள். தன் தம்பி தன் அருகிலேயே இருக்க வேண்டும் என்கிற அவளது ஆசை அந்தச் சொல்லில் தெரிந்தது.

பெரியம்மா பத்மா கீழே இருந்தபடியே குரலை உயர்த்திச் சத்தமிட்டார். "டேய் குட்டி... ராசுக்குட்டி! அக்கா கூப்பிடுது பாருடா, சீக்கிரம் உள்ள வா!"

படிக்கட்டுகளில் அமர்ந்து ஏதோ யோசனையில் இருந்த ராசுக்குட்டி, பெரியம்மாவின் குரல் கேட்டதும் வேறு வழியின்றி எழுந்தான். திவ்யா அங்கேதான் இருப்பாள் என்கிற பயமும்,  , வேண்டாம் வெறுப்பாக மெல்லத் தலைகுனிந்தபடி வீட்டிற்குள் வந்தான்.

ராசுக்குட்டி உள்ளே நுழைந்தபோது, சோபாவில் அமர்ந்து பாப்பாவைக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்த திவ்யா, மெல்லத் தலைநிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். அவளது இதழ்களில் அந்தப் பழைய குறும்புச் சிரிப்பு இன்னும் ஒட்டியிருந்தது

சுற்றியிருந்த சொந்தபந்தங்களிடம் ஏனோ தானோவென்று நலன் விசாரித்துவிட்டு, தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று அக்காவின் அறைக்குள் மெல்லச் சென்றான். அங்கே மதுமிதா கட்டிலில் சாய்ந்து அமர்ந்திருக்க, ராசுக்குட்டியைக் கண்டதும் அவள் முகம் மலர்ந்தது. "டேய்... இங்குட்டு வாடா!" என்று மதுமிதா அவனை அழைத்து, தன் கட்டிலின் ஒரு ஓரத்தில் அருகில் உட்கார வைத்தாள்.

அக்காவிடம் ஏதோ பேசலாம் என்று அவன் நினைப்பதற்குள், திவ்யாவும் கையில் பாப்பாவை ஏந்தியபடி துள்ளிக்குதித்து அறைக்குள் வந்தாள். "அண்ணி... பாப்பா என்கிட்டேயே இருக்கட்டும்," என்று சொல்லிக்கொண்டே வந்தவள், மதுமிதாவின் அருகிலேயே அமர்ந்தாள்.

இப்போது மதுமிதா நடுவில் அமர்ந்திருக்க, அவளது இடதுபுறம் திவ்யாவும், வலதுபுறம் ராசுக்குட்டியும் நெருக்கமாக உட்கார்ந்திருந்தனர். ஒரு பக்கம் தன் ரகசியக் காதலி, இன்னொரு பக்கம் சற்று நேரத்திற்கு முன்னால் நிர்வாணமாகத் தரிசித்த இளம்பெண் என இருவருக்கும் நடுவில் சிக்கிக்கொண்ட ராசுக்குட்டிக்குத் தொண்டை வறண்டது.

மதுமிதா தன் தம்பியின் கையை ஆதரவாகப் பற்றிக்கொண்டு, திவ்யாவிடம் அறிமுகப்படுத்தினாள். "அடியே வாலு... இவன் என் தம்பி ராசுக்குட்டி. யாருன்னு தெரியுமா? முன்னே பின்னே பார்த்திருக்கியா?" என்று மிகவும் இயல்பாக, ஒரு பெருமிதத்துடன் கேட்டாள்.

திவ்யா தன் பார்வையை மெல்ல உயர்த்தி, ராசுக்குட்டியின் கண்களை நேருக்கு நேர் சந்தித்தாள். அவளது இதழோரம் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு மின்னியது. "ஓ... இப்போதான் பார்த்தேன் அண்ணி. உங்க தம்பி... நல்லா பெருசா வளர்ந்து... வளர்ந்திருக்காங்க!" என்று அவள் 'பெருசா' என்கிற வார்த்தைக்கு ஒரு அழுத்தம் கொடுத்து, குறும்பாகச் சொன்னாள்.

அவள் சொன்ன அந்த வார்த்தையும், அதைச் சொல்லும்போது அவள் கண்கள் காட்டிய ஜாடையும் ராசுக்குட்டிக்கு 'பக்கென்று' இருந்தது. 'ஐயோ... இவ எந்தத் தம்பியைப் பத்தி சொல்லுறா? ஒருவேளை பாத்ரூம்ல பார்த்த அந்தத் தம்பியைப் பத்தித்தான் இப்படி இரட்டை அர்த்தத்துல பேசுறாளோ?' என்று பயந்தவன், அக்கா ஏதாவது கண்டுபிடித்துவிடுவாளோ என்கிற பதற்றத்தில் வேர்க்கத் தொடங்கினான்.

மதுமிதா எதையும் கவனிக்காமல், "ஆமாடி... சின்ன வயசுல இவன் ரொம்ப ஒல்லியா இருப்பான். இப்போ பாரு, நல்லா ஆள் உயரமா, திரட்சியா வளர்ந்துட்டான்," என்று பெருமையாகச் சொல்ல, திவ்யாவோ மனதிற்குள் சிரித்துக்கொண்டாள்.

"ஆமாண்ணி... பார்த்தாலே தெரியுது, ரொம்ப முரட்டுத்தனமா... வீரமா வளர்ந்திருக்காருன்னு!" என்று திவ்யா மீண்டும் ஒரு போடு போட, ராசுக்குட்டி அக்காவிடம் இருந்த தன் கையை மெல்ல விடுவித்துக் கொண்டு அங்கிருந்து எப்படித் தப்பிப்பது என்று வழி தேடினான்.

அறைக்குள் ஒரு பக்கம் அக்காவின் பாசமான பிடி, இன்னொரு பக்கம் நாத்தனாரின் நக்கலான பேச்சு என ராசுக்குட்டி ஒரு வழி ஆகிக்கொண்டிருந்தான்.

மதுமிதா திவ்யாவைச் சந்தேகமாகப் பார்த்தாள். "அது சரி... என் ராசுக்குட்டிதான் அஞ்சு வருஷமா வெளிநாட்டுல இருந்தானே! நீ எப்போ அவனைப் பார்த்தே?" என்று கேட்க, திவ்யாவின் குறும்பு இன்னும் அதிகமானது.

"அதை உங்க தம்பி கிட்டயே கேளுங்க அண்ணி," என்று கண்களை உருட்டி அவள் சொல்ல, ராசுக்குட்டிக்குத் தொண்டை விக்கித்தது. மதுமிதா மெல்லத் திரும்பி அவன் முகத்தைப் பார்த்தாள். "ஏன் ராசு... உனக்குத் திவ்யாவை இதுக்கு முன்னாடி தெரியுமா என்ன?"

'ஐயோ சண்டாளி! இப்படிப்   மாட்டி விட்டுட்டாளே!' என்று மனதிற்குள் கதறியவன், "அது... அது வந்து அக்கா..." என்று இழுத்தான். வார்த்தைகள் வர மறுத்தன.

"ஏன்டா இப்படி பதட்டமா இருக்கே? நான் அப்படி என்ன கேட்டுட்டேன்?" என்று மதுமிதா அவன் முதுகில் மெல்லத் தட்டிக் கேட்க, திவ்யா இடைமறித்தாள். "நல்லா கேளுங்க அண்ணி... பார்த்த நானே இவ்வளவு அமைதியா இருக்கேன், உங்க தம்பிக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி வேர்க்குது?" என்று சிரிப்பை அடக்கிக்கொண்டு கேட்டாள்.

மதுமிதா அவனது நெற்றியில் படர்ந்திருந்த வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டாள். "அவன் அப்படித்தான் திவ்யா... கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவம்," என்று தன் தம்பிக்கு வக்காலத்து வாங்கினாள்.

"ஆமாம்மா... ரொம்ப கூச்ச சுபாவம்தான்! அந்த கூச்சத்துலதான் பாத்ரூமுக்குள்ள..." என்று திவ்யா எதையோ சொல்ல வர, ராசுக்குட்டியின் இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்று துடித்தது. அவன் அவளைப் பார்த்துக் கண்ணால் 'வேண்டாம்' என்று கெஞ்சினான்.

நல்லவேளையாக, ஹாலில் இருந்து அவளது உறவினர்கள் கூப்பிடும் சத்தம் கேட்டது. "அம்மாடி... பாப்பாவுக்கு இங்க சுத்திப் போடணும், பாப்பாவைக் கூட்டிட்டு வாம்மா!"

அப்பாடா... தப்பிச்சோம் என்று ராசுக்குட்டி ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டான். திவ்யா குறும்பாக  அவனைப் பார்த்துவிட்டு, பாப்பாவைத் தூக்கிக்கொண்டு மதுமிதாவுடன் ஹாலுக்குச் சென்றாள். ஆனால் செல்லும் முன், ராசுக்குட்டியின் காதோரம் சாய்ந்து, "மறைக்க வேண்டியதை இனிமேலாவது ஒழுங்கா மறைங்க தம்பி!" என்று மெல்லிய குரலில் கிசுகிசுத்துவிட்டுச் சென்றாள்.

ஹாலில் திருவிழா கோலம் பூண்டிருந்தது. உறவினர்கள் போட்டி போட்டுக்கொண்டு தாங்கள் வாங்கி வந்த தங்க ஆபரணங்களை பாப்பாவிற்கு அணிவிக்கத் தொடங்கினர். ஒருவர் பளபளக்கும் தங்கச் செயினைப் போட, இன்னொருவர் நவரத்தினக் கம்மலை மாட்ட, ஒருசிலர் தங்கக் காசுகளைத் தொட்டிலில் போட்டுத் தங்கள் அந்தஸ்தைப் பறைசாற்றினர். அந்தப் பண்ணையார் வீட்டுச் சொந்தங்கள் தங்கள் செல்வச் செழிப்பை அங்கே கொட்டித் தீர்த்தனர்.


இதை எல்லாம் ஓரமாக நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த ராசுக்குட்டிக்கு நெஞ்சுக்குள் ஒரு பாரம் அழுத்தியது. 'சின்னதா ஒரு குண்டு மணியாவது நாமளும் வாங்கி இருக்கலாமோ?' என்று ஏக்கம் அவன் மனதை வாட்டியது.

அப்போது கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு பெரியவர், "என்ன தம்பி... நீ பாப்பாவுக்குத் தாய் மாமா தானே? நீ ஒண்ணுமே செய்யலையா?" என்று குரலை உயர்த்தி நக்கலாகக் கேட்டுவிட்டார்.

அடுத்த விநாடி, மொத்தக் கூட்டமும் அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தது. 5 வருடம் வெளிநாட்டில் ரத்தம் சிந்திச் சம்பாதித்த பணத்தைக் கடன் அடைக்கவும், நிலம் வாங்கவும் செலவிட்ட ராசுக்குட்டியிடம் இப்போது கையில் தங்கம் வாங்கும் அளவுக்குப் பணமில்லை என்பதுதான் நிதர்சனம். ஆனால், இந்த ஆதிக்கக் கூட்டத்தின் முன்னால் அவன் மௌனமாக நின்றது அவர்களை இன்னும் உசுப்பியது.

கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு பெண்மணி ஏளனமாகச் சிரித்துக்கொண்டு, "ஏண்டி... அந்தப் பையன்கிட்டப் போய்க் கேட்டுட்டு? அவன் பிழைப்புக்காக வெளிநாட்டுக்குப் போய் ரெண்டு காசை இப்பதான் பார்த்திருக்கான். அவனைப் பார்த்தாலே தெரியல... பஞ்சத்துல அடிபட்டவன் மாதிரி நிக்கிறான்!" என்று சொன்னதும், அந்த இடமே கேலிச் சிரிப்பால் நிறைந்தது.

அவ்வளவுதான்! தன் தம்பியை ஒருத்தி 'பஞ்சத்தில் அடிபட்டவன்' என்று சொன்ன அடுத்த நொடி, மதுமிதாவின் முகம் சிவந்து கண்கள் நெருப்பாய் ஜொலித்தன. ஒரு பெண் சிங்கம் தன் குட்டியைக் காக்கப் பாய்வதைப் போலக் கூட்டத்தின் நடுவே கர்ஜித்துக் கொண்டு வந்தாள்.


"யாரடி அது? என் தம்பியைப் பத்தி அசிங்கமாப் பேசினது?" என்று மதுமிதா கேட்டபோது, அங்கிருந்த சிரிப்பொலிகள் சட்டென அடங்கின. 40 வயதுப் பெண்மணி என்றாலும் மதுமிதாவின் அந்த ருத்ர தாண்டவத்திற்கு முன்னால் அவர் நடுங்கிப் போனார்.

ராசுக்குட்டியின் கையை இறுகப் பற்றி இழுத்து வந்து கூட்டத்தின் நடுவே நிறுத்தியவள், அந்தப் பெண்மணியின் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்துச் சீறினாள். "உங்களுக்கு என்ன தெரியும் என் தம்பியைப் பத்தி? நகையைப் போட்டு உங்க கௌரவத்தைக் காட்டத் துடிக்கிறீங்களே... இந்தத் தங்கம், வைரம் எல்லாம் எனக்குத் தூசு! உங்க நகைக்கு முன்னால என் தம்பியோட பாசம் மசுருக்குச் சமம்டி!" என்று வார்த்தையால் அந்தப் பெண்மணியின் தோலை உரித்தாள்.

மதுமிதாவின் ஆவேசம் ஒரு வீரத்தமிழச்சியின் வீரத்தைக் காட்டியது. "பஞ்சத்துல அடிபட்டவனா? ஊருக்காக உழைச்சு, குடும்பத்தைக் கரைசேர்த்த என் தம்பிக்கு முன்னால நீங்க போட்டிருக்கிற இந்தத் தங்கம் எல்லாம் வெறும் பித்தளை! இனிமே எவனாவது என் தம்பியைப் பத்தி ஒரு வார்த்தை தப்பாப் பேசினா... அப்புறம் நான் மனுஷியாவே இருக்க மாட்டேன், ஜாக்கிரதை!" என்று அவள் வீராவேசமாகப் பேசியபோது அந்த மாளிகையே அதிர்ந்தது.


பத்மா பெரியம்மாவும் மகளின் இந்தக் கோபத்தைத் தடுக்கவில்லை. மாறாக, தன் மகனை அவமானப்படுத்தியவர்களுக்கு இது தேவைதான் என்கிற ரீதியில் கம்பீரமாக நின்றார். சுற்றிலும் இருந்த சொந்தபந்தங்கள் மதுமிதாவின் இந்தப் புதிய அவதாரத்தைக் கண்டு தலைகுனிந்து நின்றனர். ராசுக்குட்டி தன் அக்கா காட்டிய அந்தப் பேருருவத்தைக் கண்டு கண்கலங்கி நின்றான்.

மதுமிதாவின் ஆக்ரோஷம் அடங்குவதாக இல்லை. "என் தம்பி கொண்டு வராத இந்தத் தங்க மசுருதானே உங்களுக்குப் பெருசு? இதோ வச்சுக்கங்கடி உங்க கௌரவத்தை!" என்று கர்ஜித்த மதுமிதா,  . பாப்பாவிற்கு அந்தப் பெண்மணி அணிவித்திருந்த தங்கச் செயினை  சட்டெனக் கழற்றியவள், "இந்தத் தங்க மசுருக்காகத்தானே இவ்வளவு பேசுற? இதோ... உன் மூஞ்சியிலேயே வீசிட்டுப் போறேன்!" என்று அந்தப் பெண்மணியின் முகத்திலேயே வீசியெறியக் கையை ஓங்கினாள்.


ஆனால், அங்கே ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது போல ராசுக்குட்டி அவள் கையை இறுகப் பற்றிக் தடுத்து நிறுத்தினான். "அக்கா...!" என்று அவன் அழைத்த குரலில் ஒருவித வலி இருந்தது.



ஆக்ரோஷத்தில் திகைத்துத் திரும்பித் தம்பியைப் பார்த்த மதுமிதா, அவனது கண்கள் கலங்கியிருப்பதைக் கண்டாள். அவன் வேண்டாம் என்பது போலத் தீர்க்கமாகத் தலையசைக்க, அந்த ஒரு பார்வை அவளது எரிமலையை மெல்லக் குளிர்வித்தது. சிங்கமாக நின்றவள், தன் தம்பியின் கண்ணீரைப் பார்த்ததும் உள்ளுக்குள் அப்படியே உடைந்து போனாள். அவன் கையை விடுவித்தாலும், அவள் கண்கள் இன்னும் சிவந்தே இருந்தன.

அதற்குள் கூட்டத்தில் இருந்த ஒரு பொறுப்பான பெரியவர் நிலைமையைச் சீர் செய்ய முன்வந்தார். "அம்மா மது... அவ ஏதோ தெரியாமத் தாமசத்துக்குச் சொல்லிட்டா. அதை மனசுல வச்சுக்காதேம்மா," என்று சமாதானம் பேசினார். சுற்றியிருந்த மற்றவர்களும் அந்தப் பெண்மணியைக் கண்டித்து, ஓரமாக உட்கார வைத்தனர்.

சூழல் மெல்லச் சீரானாலும், மதுமிதாவின் நெஞ்சுக்குள் எரிந்த அந்த எரிமலை இன்னும் அணையவில்லை. தன் தம்பியைப் 'பஞ்சத்தில் அடிபட்டவன்' என்று சொன்ன அந்த வார்த்தை அவளை இன்னும் ரணமாக்கிக் கொண்டிருந்தது.

ராசுக்குட்டிக்கு அங்கே மேற்கொண்டு இருக்கப் பிடிக்கவில்லை. அக்கா இன்னும் ஆவேசத்தில் ஏதாவது பேசிப் பெரிய பிரச்சனையாகி விடுமோ என்கிற பயத்திலும், ஏற்பட்ட அவமானத்தின் வலியிலும் அவன் மெல்ல அங்கிருந்து நகர்ந்தான். படிக்கட்டுகளில் விறுவிறுவென ஏறி, வீட்டின் மொட்டை மாடிக்குச் சென்றுவிட்டான். அங்கே தனிமையில் நின்றவனுக்கு, அந்தத் தங்கம் கொடுத்த கௌரவத்தை விட, தன் அக்கா தனக்காக உலகத்தையே எதிர்த்து நின்ற அந்த வீராவேசம் நெஞ்சை நெகிழச் செய்தது.



தொடரும் .....!!! பகுதி 21 (Free Version): 13/05/2026 அன்று வெளியாகும்