Fantasy கன்னி பெண்கள் கூட்டம்

[Solosingam]

இதுவரை:
ஒரே கல்லூரியில் படிக்கும் நான்கு தோழிகளில் லேகாவும், பவித்ராவும் பலவந்தமாக கன்னி கழிக்கப்பட.. அந்த குற்றவுணர்ச்சியில் பவித்ரா கல்லூரியை விட்டே விலகுகிறாள். மற்ற தோழிகளான ரம்யாவும் சஞ்சிதாவும் அபினேஷின் உடலில் புகுந்து தங்களை ஆட்டுவிக்கும் அந்த மர்ம மனிதனை பற்றிய சில உண்மைகள் தெரிந்து கொள்கின்றனர். பவித்ராவின் திருமண நிச்சயம் காரணமாக தற்கொலைக்கு முயலும் அபினேஷை காப்பாற்றுகின்றனர். சூழ்நிலை நிர்பந்தத்தின் காரணமாக ரம்யாவும் அபினேஷும் உறவு கொள்கின்றனர். ரம்யாவை கன்னி கழிக்க முடியாத ஏமாற்றத்தில் சஞ்சிதாவை பழிவாங்க போவதாக ரம்யாவிடம் மிரட்டுகிறான். ரம்யா தன் தோழிக்காக கெஞ்சி கேட்க.. சஞ்சிதாவுக்கு பதிலாக லேடி லெக்சரர் அபர்ணாவை கூட்டி கொடுக்க உதவி செய்யுமாறு கேட்கிறான். சஞ்சிதாவுடன் சேர்ந்து கொண்டு கல்லூரி பிரின்ஸிபாலிடம் உதவி கேட்க ரம்யா செல்கிறாள். ஆனால் ரம்யா உதவி கேட்காமலே வெளியே வந்து விடுகிறாள். தன்னை போனில் மிரட்டிய அந்த முகந்தெரியாதவனின் குரலும் பிரின்ஸிபாலின் குரலும் ஒத்துப் போவதாக அடித்து சொல்லுகிறாள் ரம்யா.

இனி..

இறுகி போன முகத்தோடு காண்டீனில் ரம்யா சஞ்சிதா மற்றும் அபினேஷ் மூவரும் வட்டமாக அமர்ந்து இருந்தனர். அவர்களுக்குள் இருந்த டென்ஷனை அவர்கள் எதிரே இருந்த ஆறிப் போன காபி பறைசாற்றியது.

"ரம்யா, நீ சொல்றதெல்லாம் நிஜமாடி? நம்ம காலேஜ் பிரின்ஸிபால் தான் அந்த கேடு கெட்டவனா?" அபினேஷ் பதற்றத்துடன் கேட்டான்.

ரம்யா அபினேஷின் கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள்.

"அபி, நானும் அவரு இருக்க கூடாதுனு தான் நினைச்சேன்.. பட் நேத்து நா போன்ல கேட்ட அதே கரகரப்பான குரல், அதே மிரட்டலான தோணி.. அவரோட ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் எனக்கு அவனோட பிம்பம் தெரிஞ்சது.. அவர் அபர்ணா மேம் பத்தி என்கிட்ட கேட்ட விதம், ஏதோ ஒரு சாதாரணமா பேசுற மாதிரி இல்ல.. ஒரு வேட்டைக்காரன் தன்னோட இரைக்காக காத்துக்கிட்டு இருக்கிற மாதிரி இருந்தது."

"அப்போ, என்னோட உடம்புல புகுந்து அந்த அசிங்கமான காரியங்கள செஞ்சது நம்ம பிரின்ஸிபாலா? நினைச்சி பாக்கவே உடம்பெல்லாம் கூசுதுடி.. கௌரவமான பதவில இருக்குற அவரு போய்.. ச்சே.. இப்பவே இந்த காலேஜ விட்டு ஒடிப் போயிடலாம்னு தோணுதுடி.." அபினேஷ் குமுறினான்.

"இப்ப என்னடி பண்றது..? யாருகிட்ட போய் ஹெல்ப் கேக்குறது.? அடுத்து என்ன செய்ய போறோம்.. எனக்கு ஒண்ணுமே புரியலடி.."

சஞ்சிதா மெல்ல தன் பயத்தை வெளிகாட்டினாள்.

"இந்த காலேஜ் பிரின்ஸ்பால எதிர்த்து நாம என்னடி செய்ய முடியும்..?"

அபினேஷும் தன் பங்குக்கு பயத்தை வெளிக்காட்டி சஞ்சிதாவுக்கு வக்காலத்து வாங்கினான்.

"பிரின்ஸ்பாலா இருந்தா என்னடா.. அவனுக்கு என்ன பெரிய கொம்பா முளைச்சிருக்கு..? ஒரு கை பாத்துடுவோம்.. அவன எதிர்த்து நமக்கு வேற வழி கிடைக்காமலா போயிடும்.. பிரின்ஸிபாலோட பி.ஏ. கொஞ்சம் நல்ல டைப்பா தெரியறாரு.. நமக்கு ஹெல்ப் பண்ணுவாரா..?"

ரம்யா தைரியமாக பேசினாள்.

"ட்வுட் தான் ரம்யா.. ஆனா ஒரு முறை ட்ரை பண்ணி பாக்கலாம்.."

"சரி.. அவருகிட்ட அப்புறமா போய் பேசலாம்.. முதல்ல விஷயத்துக்கு வர்றேன்.. அவன் யாருனு நாம கண்டுபிடிச்சுட்டோம்ன்ற விஷயம்.. அவனுக்கு தெரியவே கூடாது.. நாம எப்பவும் போல தெரியாத மாதிரியே வெளியே காட்டிக்கனும்.. என்ன புரிஞ்சுதா..?"

"ஒகே ரம்யா.."

அபினேஷும் சஞ்சிதாவும் ஒருமித்த குரலில் பதிலளித்தார்கள்.

ரம்யா யோசனையில் ஆழ்ந்தாள். பின் பேசினாள்.

"அடுத்து.. அவனுக்கு ஹெல்ப் பண்ற மாதிரி நடிச்சு அவன பிடிக்கனும்.. வெறும் குரலை வெச்சு மட்டும் நாம எதுவும் பண்ண முடியாதுடா. நமக்கு ஆதாரம் வேணும்.‌. இப்ப அவன் காலுக்காக தான் வெய்ட்டிங்.."

என்ன அதிசயம்.. அந்த நம்பரிலிருந்து ரம்யாவுக்கு உடனே கால் வந்தது.

"ஏய்ய்.. எல்லாரும் கொஞ்சம் அமைதியா இருங்க.. அவன் கால் பண்றான்."

ரம்யா அனைவரையும் அமைதிப்படுத்தினாள். 

அபினேஷும் சஞ்சிதாவும் அந்த கைபேசியையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். 

ரம்யா கைநடுக்கத்துடன் ஸ்பீக்கர் ஆன் செய்து பேசினாள்.

"ஹலோ.. சொல்லுங்க.."

"ரம்யா.. நீ இப்ப காலேஜ்ல தானே இருக்க..?" எதிர்முனையில் பிரின்ஸ்பாலின் கரகரப்பான குரலை கேட்டாள்.

"ஆமா.."

"அபர்ணா காலேஜ்க்கு வந்திருக்காளா?"

"வந்திருக்காங்க.."

"குட்.. நேத்து சொன்னது ஞாபகமிருக்கல்ல.. எனக்கு அவளோட ஒத்த தலைமுடி, ஹேர்பின், க்ளிப், மோதிரம், ஜிமிக்கி, பேன்.. இப்படி டெய்லி அவ யூஸ் பண்ற எதாச்சும் ஒன்ன எனக்கு எடுத்து வந்து கொடுக்கனும.."

"எதுக்கு..?"

"சொல்றத மட்டும் செய்டி.."

"சரி.. நேர்ல வந்து கொடுக்கனுமா..?"

"வேணாம்.. ஒரு கவர்ல போட்டு லைப்பரேரில இருக்குற மேனேஜ்மெண்ட் செக்ஷன்ல இரண்டாவது ராக் இரண்டாவது ரோல வச்சுட்டு எனக்கு மிஸ்டு கால் பண்ணிட்டு நீ போயிடு.. அந்த இடத்துல உன்ன நா பாக்கவே கூடாது.. புரியுதா?"

"புரியுது.. அதுக்கப்பறம் சஞ்சிதாவுக்கு எந்த பிரச்சனையும் கொடுக்க மாட்டல..?"

மறுமுனையில் அந்த கரகரப்பான குரல் வில்லத்தனமாக சிரித்தது.

"முதல்ல.. இப்ப நா கேட்டத மட்டும் செய்டி.. அதுக்குப்புறம் நான் சஞ்சிதாவ எதுவும் பண்ண மாட்டேன்டி.."

"உன்ன எப்படி நம்பறது..?"

"ரம்யா.. நீ ஒரு விஷயத்த அடிக்கடி மறந்துற்ற.. நீ இப்போ இருக்குறது என்னோட கன்ட்ரோல்ல.. ஸோ நா சொல்றத அப்டியே கண்ண மூடிட்டு நீ கேக்கனும்.. என்ன மீறி அபர்ணா மேட்டர்ல மட்டும் நீ உதவி செய்யலன்னா, அடுத்ததா உன் லெஸ்பியன் ப்ரண்டு சஞ்சிதா பட்டபகல்லயே ஒட்டுத் துணியில்லாம காலேஜ சுத்தி ஓடுவா.. அவள பாத்துட்டு டென்ஷனாகி காலேஜ் பசங்க மேல கைய வச்சா.. அதுக்கு நா பொறுப்பு இல்ல.. இத செய்ய கொஞ்சம் கூட யோசிக்கவே மாட்டேன்டி.. நல்ல முடிவா எடுற்றி.. நீ எங்க போற, என்ன பண்றேன்னு உன்ன வாட்ச் பண்ணிட்டே தான் இருக்கேன்.. ஜாக்கிரத.."

எதிர் முனையில் அழைப்பு உடனே துண்டிக்கப்பட்டது. மூவரும் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்கள்.

எல்லாருக்கும் இரண்டு விஷயம் உறுதியாகிவிட்டது. ஒன்று, பேசியது நூறு சதவிகிதம் பிரின்ஸிபாலின் குரல் தான். இரண்டாவது, தன் அறையில் இருந்தபடியே சிசிடிவி கேமரா மூலம் அவர் ரம்யாவை கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

சஞ்சிதா மேலும் பயத்தில் ஜூரம் வந்தது போல நடுங்கி கொண்டிருந்தாள்.

"நானும் பவித்ரா போல இந்த காலேஜ விட்டே போயிடுறேன்டி.. எனக்கு எந்த அசிங்கமும் நடக்க வேணான்டி.."

"இட்ஸ் ஓகேடி.. அவன் அப்படியெல்லாம் பண்ண மாட்டான்.. சும்மா பயமுறுத்தறான்டி.."

ரம்யா அவள் தோளை பற்றி ஆறுதலாக தேற்றி கொண்டிருந்தாள்.

அபினேஷ் உதறல் குரலில் பேசினான்.

"அவன் சொல்றத செய்ஞ்சா.. சஞ்சிதாவ தொந்தரவு செய்ய மாட்டானு என்னடி உத்தரவாதம் இருக்கு..?"

"இல்ல தான்.. ஆனா இது ஒரு நல்ல சான்ஸ்டா.. அவன் சொன்ன மாதிரி நா அபர்ணா மேம்கிட்ட இருந்து அவங்க பொருள எடுத்துட்டு வந்து.. லைப்ரேரில வச்சுட்டு தூரத்துல இருந்து வாட்ச் பண்ண போறேன்.. யாருனா எடுத்தாங்கனா.. அவங்கள ரிக்கார்ட் பண்ணிடுவேன்.. எப்படியும் மாட்டுவான்ல.."

"என்னவோ பண்ணுடி.. ஆனா சஞ்சுவுக்கும் அபர்ணா மேமுக்கும் எதுவும் ஆக கூடாது.."

அபினேஷ் நம்பிக்கையில்லாமல் பேசினான்.

"கண்டிப்பா நடக்காதுடா.. எதுக்கும் நீங்க இரண்டும் பேரும் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாவே இருங்க.. அபி.. நீ சஞ்சுவ பாத்துக்கோடா.. ரொம்பவே பயந்து போயிருக்கா.."

"சரிடி.. நீயும் ஜாக்கிரதையா இரு.."

சஞ்சிதாவையும் அபினேஷையும் தனியாக விட்டு விட்டு அபர்ணா மேடம் இருக்கும் கேபின் ரூமுக்கு வந்தாள் ரம்யா.

சேலை கட்டிய அபர்ணா மேடம் 35 வயதை நெருங்கியிருந்தாலும்.. யாரும் அவ்வளவு எளிதாக ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள். 25 வயசு வேணும்னா வச்சுக்கோ என பெண் கட்டுவர். அத்தனை வாளிப்பான ரத்தம் சுண்டும் மேனி அவளுக்கு.

நீண்ட வருடம் கழித்து தன் நெடுநாளைய காதலனை திருமணம் செய்ய போகும் கல்யாண பெண்ணுக்கு உண்டான களை அவள் சந்தன கலர் மேனியில் குடியிருந்தது.

ஏதோ நோட்ஸ் எடுத்து கொண்டிருந்த அபர்ணாவின் டேபிள் முன்னே வந்து தொண்டையை சொரூமினாள் ரம்யா.

"ஹாய்ய்.. ரம்யா.. என்ன திடீர்னு இந்த பக்கம்..?"

"ஹாய்.. மேம்.. ஒரு ட்வுட் கேக்கலாம்னு வந்தேன்.. ஃப்ரீயா இருக்கீங்களா..?"

"சாரிடி.. கொஞ்சம் வேலையா இருக்கேன்.. அப்புறமா வர்றியா.?"

"நியூரல் நெட்வொர்க்ல ஒரு சந்தேகம் இருக்கு மேம்.. இப்ப கேக்கலாமா? உங்க அளவுக்கு யாரும் எக்ஸ்பளைன் பண்ண மாட்டாங்க.. அதான் உங்ககிட்ட வந்தேன் மேம்.. ப்ளீஸ் மேம்.."

ஒரு புக்கை அவள் முன் நீட்டி விரித்தாள் ரம்யா.

"அய்யோ ரம்யா.. ரொம்ப ஐஸ் வைக்காதடி.. சீக்கிரமா கேளு.. எனக்கு நிறைய வேலை இருக்கு.."

கேள்வியை ஆங்கிலத்தில் அடுக்கினாள் ரம்யா.

அபர்ணா மேடம் கவனமாக அந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்லி கொண்டிருக்கும் போதே.. அவள் டேபிள் முனையில் ஒரு கறுப்பு நிற ஹேர்பின் ரம்யாவின் கண்ணில் பட்டது.

இது கண்டிப்பாக அபர்ணா மேம் யூஸ் செய்த பொருளாகத்தான் இருக்க முடியும்.

அபர்ணா பேசுவதற்கெல்லாம் தலையாட்டி கொண்டே.. நைசாக அந்த ஹேர்பின் மேல் உள்ளங்கை வைத்து முடிக் கொண்டாள்.

பின்னர் மெதுவாக உள்ளங்கைக்குள் வைத்து அழுத்தி மூடி கொண்டு.. எதுவுமே நடக்காதது போல தலையாட்டிபடியே பேசினாள்.

"என்ன ரம்யா.. புரிஞ்சுதா..?"

"நல்லா புரிஞ்சுது மேம்.. ரொம்ப தாங்க்ஸ் மேம்.. இந்த சேலையில நீங்க ரொம்ப அழகாயிருக்குறிங்க மேம்.."

"இப்ப தானே சொன்னேன்.. ஐஸ் வைக்காதேனு.. இடத்த முதல்ல காலி பண்ணுடின்னா.."

"பை மேம்.."

வேகவேகமாக அங்கிருந்து நகர்ந்து போய் விட்டாள் ரம்யா.

அவள் நெஞ்சு குற்றத்தில் குறுகுறுத்து கொண்டிருந்தது. ச்சே.. மேடமுக்கு துரோகம் செய்ற மாதிரியே இருக்கே.. அப்ப சஞ்சுவ காப்பாத்த வேணுமா.. வேணாமா..? ஒகே.. நா பண்றது தப்பு இல்லடி..

'சாரி அபர்ணா மேம்..'

தனக்கு பாடம் எடுக்கும் டீச்சரை மனசுக்குள் மானசீகமாக மன்னிப்பு கேட்டு கொண்டாள் ரம்யா.

அபர்ணா மேடமின் ஹேர்பின்னை ஒரு கவரில் போட்டவள்.. அதை பத்திரமாக ஒரு இன்வலப் பேப்பர் கவருக்குள் வைத்தாள்.

பின் தானாகவே அவள் கால்கள் லைப்ரேரியை நோக்கி ஒடின.

உள்ளே சென்று பிரின்சிபால் சொன்ன அதே இடத்தில் வைத்தாள். பின் தனக்கு உத்தரவிட்ட நம்பருக்கு கால் செய்தாள்.

"ஹலோ.. நீங்க சொன்ன இடத்துல வச்சிட்டேன்.."

"ஒகே குட்.. எந்த பொருள வச்ச..?"

"ஹேர்ப்பின்.."

"அது அபர்ணாவுதா.."

"யெஸ்.. நீங்க நேர்ல வந்து எடுத்துக்குறிங்களா?"

"அது உனக்கு தேவையில்லாத விஷயம்.."

கால் உடனே துண்டிக்கப்பட்டது.

அய்யோ.. பிரின்சிபால் கண்டிப்பாக லைப்ரேரிக்குள்ள வந்து எப்படியும் அபர்ணாவின் பொருளை எடுப்பான். எங்காச்சும் மறைஞ்சு நின்னு அத ரிக்கார்ட்டு பண்ணனுமே.. லைப்ரேரி வெளியில இருக்குற சிசிடிவி காமிராவுல என் முகம் படாம உள்ளே வரனும்.. என்ன பண்ணலாம்?

ரம்யா தீவிரமாக யோசித்தாள். உடனே அவளுக்கு வகுப்புத் தோழி ஆயிஷாவின் ஞாபகம் வந்தது.

டெய்லி எக்ஸ்ட்ரா கறுப்பு பர்தாவை பேக்குல வச்சு எடுத்துட்டு வருவா.. அத போட்டுகிட்டா சிசிடிவில இருந்து மறைஞ்சிக்கலாம்.. அவகிட்ட போய் ஏன் கடன் கேக்க கூடாது?

உடனே சென்றாள். ஆயிஷாவிடம் பேசி வாங்கி போட்டு கொண்டாள்.

திடுக் திடுக் மனதுடன் லைப்ரேரிக்குள் சென்றாள். நல்லவேளை அவள் வைத்த இன்வலப் கவர் அந்த இடத்தில் அப்படியே இருந்தது.

ஒரு இடத்தில் மறைந்து நின்று கொண்டு கவனிக்க ஆரம்பித்தாள்.

நேரம் போக போக.. யாரும் எடுக்கவில்லை. சலிப்படைந்து விட்டாள் ரம்யா. கிட்டதட்ட ஒன்றரை மணி நேரமாக மறைந்து பார்த்து கொண்டிருக்கிறாள்.

என்ன அங்க வைக்க சொல்லிட்டு விளையாடுறானா..? ராஸ்கல்..

பர்தாவை கழட்டி விட்டு.. பிரின்ஸ்பாலுக்கு கால் பண்ண நினைக்கையில்.. சட்டென அவளுக்கே தெரியாமல் அப்படியே உறைந்து நின்று விட்டாள் ரம்யா.

உறைந்த பார்வையோடு.. கீ கொடுத்த பொம்மையாக அவளே நேராக நடந்து சென்று அபர்ணாவின் பொருளை வைத்த இன்வலப் கவரை கையில் எடுத்து கொண்டாள்.

நேராக பிரின்சிபால் ரூமை நோக்கி இயந்திரத்தனமாக நடந்தாள்.

வழக்கம் போல கதவை தட்டாமல்.. கதவை தள்ளி கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள்.

சேரில் பிரின்சிபால் எந்த அசைவும் இல்லாமல் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்.

இன்வலப் கவரை டேபிள் மேல் வைத்து விட்டு சிலை போல நின்றிருந்தாள் ரம்யா.

ஒரிரு நிமிடங்கள் கழித்து.. பிரின்சிபால் சட்டென சேரிலிருந்து எழுந்து ரம்யாவை நோக்கி ஒரு விகார புன்னகையோடு வந்தார்.

"பர்தா போட்டுக்கிட்டா.. எனக்கு தெரியாதுன்னு நினைச்சியாடி..? இடியட்.."

அவள் எதிரே மூச்சு காற்று படும்படி நெருங்கி வந்தார். ரம்யா எந்த அசைவும் இல்லாமல் அப்படியே நின்று கொண்டிருந்தாள்.

அவள் சேலைக்குள் வலது கையை விட்டு உள்ளே நுழைத்தவர்.. எடுப்பான ப்ளவுஸ் முலையை பிடித்து அமுக்கினார்.

"சும்மா சொல்ல கூடாது.. சும்மா நச்சுனு இருக்கடி.. உன்ன மிஸ் பண்ணிட்டேனு ரொம்ப ஃபீலிங்கா இருக்குடி.. ப்ரவாயில்லடி.. அதான் லட்டு மாதிரி அபர்ணாவ எனக்கு தார வார்க்க போறியே.."

அவர் பேச்சுக்கும் செய்கைக்கும் செவி சாய்க்காமல்.. அப்படியே நின்று கொண்டிருந்தாள் ரம்யா.

வலது கையில் கிடைத்த மெத்தென்ற சுகம்.. இடது கையும் கிடைக்க வேண்டும் என அடம் பிடிக்கவே.. அவளது மார்புச் சேலையை முழுவதுமாக விலக்கி மற்றோரு மார்பையும் பிடித்தார்.

அவளது கொழுத்த கனிகளின் வனப்பிலும் சுகத்திலும் மயங்கி.. கொஞ்சம் அழுத்தம் கொடுத்து அமுக்கி கசக்கினார்.



"உன்தே இப்படி இருக்குனா.. அபர்ணாவுடைய சைஸ் கொஞ்சம் பெருசுல.. தொட்டு பார்த்தா எப்படிற்றி இருக்கும்..?"

சற்று குனிந்து முகத்தை கீழேறக்கி.. முலைகள் நடுவே மோந்து பார்த்து கிறங்கினார். 

இடதுபக்க முலையை பிசைந்துகொண்டே வலதுபக்க ப்ளவுஸ் முலையின் காம்பை போட்டு சப்பி எடுத்தார். 

பின்பு இடதுபக்க முலையின் காம்பை சப்பி.. வலதுபக்க முலையை கசக்கினார். 

பின்பு இரண்டு காம்புகளிரண்டையும் மாறி மாறி விரல்களால் உருட்டினார். 

வசியத்தில் இருந்தாலும்.. அவள் காம்புகள் மோகத்தில் தூக்கிக்கொண்டு நிற்க.. காம்புகளை வெறியோடு சப்பி உறிஞ்சினார். செல்ல கடி கடித்தார்.

பின் ஏதோ நினைவு வந்தராக.. வாய் வேலையை உடனே நிறுத்தி கொண்டார். தொப்புளை மட்டும் ஆசையோடு தடவி விட்டவர்.. அவள் சேலையை பழையபடி மூடி ப்ளவுஸை மறைத்தார்.

எதுவும் தெரியாத மாதிரி.. திரும்ப அவர் சேரில் போய் அமர்ந்தார்.

"பை ரம்யா.. நீ கிளம்பு.. அபர்ணாவ இங்க வரவழைச்சுக்குறேன்.."

ரம்யா அவர் சொல்லுக்கு கட்டுப்பட்டவள் போல.. திரும்பி கதவை திறந்து வெளியே நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

உள்ளே நடந்தது எதுவுமே தெரியாதது போல லைப்ரைரியை நோக்கி நடந்தாள்.

உள்ளே நுழைந்தாள்.. எங்கே மறைந்து நின்று கொண்டிருந்தாளா.. அங்கேயே பழையபடி திரும்ப போய் நின்று கொண்டாள்.

ஒரு சில நிமிடங்களில்.. புதிதாக மூச்சு விடுவது போல.. இயல்பு நிலைக்குள் வந்தாள்.

முதலில் அவள் முலை காம்புகளிரண்டிலும் எரிச்சல் கலந்த வலியை உணர்ந்தாள்.

"ம்மா.." சூழ்நிலையை மறந்து லேசாக முனகவும் செய்தாள்.

ஏன் அங்க அப்படி வலியெடுக்குது? வாய் வச்சது போல ஒரே ஃபீலிங்கா வேற இருக்கே.. ஏன்?

யாருக்கும் தெரியாமல் ஒரு கையை உள்ளே விட்டு ப்ளவுஸ் மார்பை தொட்டு அதிர்ந்து போனாள்.

முலை காம்புகளின் இடத்தில் ஈரம் படர்ந்து.. யாராச்சும் வாய் வச்சு சப்புங்க.. என்பது போல இன்னமும் விறைப்பாக ப்ளவுஸை கிழித்து விடுவது போல குத்திட்டு இருந்தது.

ஒரு வேளை நிஜமாவே எவனோ வாய் வச்சு இருப்பானா? ஏன் அந்த பிரின்ஸ்பால் அரை கிழவன் என்ன மயக்கி வசியப்படுத்தி அவன் ரூம்ல வச்சு பண்ணியிருந்தானா.. ஒ..மை..காட்..

உள்ளே இருந்து சட்டேன கையை வெளியே எடுத்து விட்டாள்.

உடனே அவள் கண்கள் இன்வலப் கவர் வைத்த இடத்தை தேடி துழாவி பார்த்தன.

அது அங்கு இல்லாததை கண்டு டபுள் மடங்காக அதிர்ந்தாள்.

ஒரு வேளை நானே மயக்கத்துல.. எடுத்துட்டு போய் பிரின்ஸிபால் ரூமுக்கு போய் வச்சுட்டேனா?

ஏமாற்றப்பட்டதை நினைத்து வருந்தினாள். உடனே அபர்ணா மேடம் அவள் நினைவுக்குள் வந்தாள்.

அப்ப அபர்ணா மேம்..?

ரம்யா தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு பிரின்ஸிபால் அறை இருக்கும் ரூமுக்கு உடனே விரைந்தாள்.

அங்கே சூழலே வினோதமாக இருந்தது. பிரின்ஸிபால் அறையின் ஜன்னல் திரைகள் அனைத்தும் இழுத்து மூடப்பட்டிருந்தன. கதவு உள்ளே தாழிடப் பட்டு இருந்தது.

இதயம் தடதடக்க.. ரம்யா மெல்ல ஒரு ஜன்னலின் ஒரத்தில் திரை விலகலை பயன்படுத்தி உள்ளே எட்டி பார்த்தாள்.

உள்ளே.. அபர்ணா மேம் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தாள். ஆனால் அவள் எப்போதும் போல இல்லை. 

கண்கள் ஒருவிதமான சொரூகிய நிலையில் இருக்க, சுயநினைவு தப்பியது போல பிரின்ஸிபால் எதிரே அமர்ந்து கொண்டிருந்தாள்.