08-05-2026, 09:22 PM
(This post was last modified: 08-05-2026, 09:22 PM by anaamika. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
అప్డేట్ 8A
మరుసటి రోజు ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి 8 గంటలు అయ్యింది. ఈరోజు చాలా ఆలస్యంగా నిద్రలేచానని అనుకున్నాను, పల్లెటూరిలో జనం సూర్యుడు రాకముందే త్వరగా నిద్రలేస్తారు... నేను లేచి బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి బయటికి వచ్చేసరికి, నాన్న ఇంకా అనుజ్ లు టీ తాగుతున్నారు. నేను వంటగది వైపు వెళ్తుంటే నాన్న ఇలా అన్నాడు.
నాన్న : కర్మ, ఇంత ఆలస్యంగా ఎవరు నిద్రపోతారు ? కొంచెం త్వరగా లేచి వ్యాయామం చేస్తూ ఉండు, ఆరోగ్యం బాగుంటుంది..
నేను : సరే నాన్న, రేపటి నుండి చేస్తాను.
అనుజ్ : నాన్న, అన్నయ్య ఏమీ చేయడు, వాడు ఒకటో నంబర్ బద్ధకస్తుడు... హే హే హే.
నేను : నీ పని నువ్వు చూసుకో, అమ్మా, ఈ మురికి కాలువలు శుభ్రం చేసేవాడిని ఇంట్లోకి ఎందుకు రానిచ్చావు, వాసన వస్తోంది.....
ఇది వినగానే అనుజ్ ముఖం మాడ్చుకుని నాన్నతో అన్నాడు.
అనుజ్ : చూడు నాన్న, వాడు ఏమంటున్నాడో...
నాన్న నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు.
నాన్న : మీరిద్దరూ వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ పిచ్చివాళ్లలా తయారవుతున్నారు, మీ పిచ్చి కూడా పెరుగుతోంది...
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను, అక్కడ అమ్మ వంట చేస్తోంది... రాత్రి జరిగిన విషయం వల్ల అమ్మలో ఏమైనా మార్పు వచ్చిందా అని తన మూడ్ని చెక్ చేయడానికి నేను జోక్ చేయడం మొదలుపెట్టాను.
నేను : అందరూ జాగ్రత్త ! ఈ సామ్రాజ్య మహారాజు స్వయంగా వంటగదిలోకి వేంచేశారు..... ఆయనగారి రాయల్ టీ ఎక్కడ ఉందో సమర్పించండి.
నా మాట వినగానే అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది, తను నాకు పూర్తిగా మామూలుగానే అనిపించింది. అది చూసి నాకు ఇంకా సంతోషం వేసింది...
అమ్మ : మహారాజు గారు చప్పుడు చేయకుండా మీ టీ ని తీసుకోండి, లేదంటే రాయల్ చెంపదెబ్బ తింటారు..
నేను, అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టాము. తర్వాత నేను ఇలా అన్నాను.
నేను : ఇప్పుడే తీసుకుంటాను, ముందు మా అమ్మని కొంచెం ప్రేమించనివ్వు..
అమ్మ నన్ను ఆపుతుందా లేదా, ఏమైనా మార్పు వచ్చిందా అని నేను చూడాలనుకున్నాను. అయితే అమ్మ ఏమీ అనలేదు. నేను తనని పక్క నుండి కౌగిలించుకుని చీర పైనుండే తన పొట్ట మీద చేయి ఆడిస్తున్నాను....
అమ్మ కూడా ఏమీ అనలేదు, ఒక సెకను పాటు నా భుజం మీద తల ని ఆన్చింది, తను కూడా కౌగిలింతలో నాకు సహకరిస్తున్నట్లు అనిపించింది. అయితే చేతిలో పాలు ఉన్నాయి కాబట్టి చేయి వేయలేకపోయింది...
అప్పుడే నా మొడ్డ గట్టిపడుతున్నట్లు నాకు అనిపించడంతో నేను వెనక్కి తగ్గాను... అమ్మ ఒక బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాను, మళ్ళీ రెండో వైపు కూడా ముద్దు పెట్టాను. అమ్మ నవ్వుతోంది. అప్పుడు నేను నా బుగ్గ వైపు సైగ చేస్తే అమ్మ తన రసవత్తరమైన పెదాలని నా బుగ్గ మీద పెట్టింది. నేను ముఖం తిప్పితే రెండో బుగ్గ మీద కూడా అలాగే చేసింది... అప్పుడు నాకు అల్లరి గుర్తొచ్చి నా పెదాలని కూడా ముందుకి చాపాను...
అమ్మ నన్ను తిడుతుందని అనుకున్నాను అయితే, తను నా బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టినట్లే తన పెదాలని నా పెదాల మీద పెట్టి తీసేసింది. నా శరీరంలో మళ్ళీ కరెంటు పాకినట్లు అయ్యింది.... అయితే అమ్మ ముఖంలో ఎక్కడా వేరే భావాలు నాకు కనిపించలేదు, ఒక తల్లికి తన కొడుకు మీద ఉండే భావాలే ఉన్నాయి. అమ్మ ప్రవర్తన ని నేను అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నాను... తర్వాత అనుకున్నాను, 'కర్మ బాబూ, తను నీకు జన్మనిచ్చిన తల్లి.. అంత ఈజీ గా తనని అర్థం చేసుకోలేవు'. అప్పుడు అమ్మ కొంచెం నవ్వి ఇలా అంది.
అమ్మ : వెళ్ళు ఇక టిఫిన్ చేయి....
నేను నా ప్లేట్ ని తీసుకుని వంటగది లో నుండి బయటికి వచ్చి నాన్న, అనుజ్ ల పక్కన కూర్చుని టిఫిన్ చేయడం మొదలుపెట్టాను.... రాత్రి జరిగిన దానివల్ల అమ్మలో ఎటువంటి మార్పు రాలేదని, పైగా తను ఇప్పుడు నా పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టిందని నేను సంతోషించాను... అదే సంతోషంతో టిఫిన్ ని పూర్తి చేశాను. అప్పుడే నాన్న ఇలా అన్నాడు...
నాన్న : కర్మ, ఈరోజు నువ్వు నాతో తోటలోకి ఇంకా పొలానికి రా, అక్కడ చాలా పనుంది... నీకు ఎండాకాలం సెలవులు కూడా నడుస్తున్నాయి కదా, కొంచెం సహాయంగా ఉంటుంది...
నేను కూడా చేసేదేమీలేక తలూపాను... కొద్దిసేపటి తర్వాత నాన్నతో కలిసి బయలుదేరాను....
అక్కడికి చేరుకున్నాక మేము పనిలో పడ్డాము.. నేను రావడం మంచిదయ్యింది లేదంటే నాన్న ఒక్కడే ఇవన్నీ ఎలా చేసేవాడో అని అనుకున్నాను... పని చేస్తూ ఉండగా మధ్యాహ్నం అయ్యింది... అనుజ్ భోజనం తీసుకుని వచ్చాడు... నేను, నాన్న భోజనం చేశాము. తర్వాత నాన్న అనుజ్ ని పంపించేశాడు. మేము పని ని మొదలుపెడుతున్నప్పుడు రాజన్ బాబాయ్ అక్కడికి వచ్చాడు...
రాజన్ బాబాయ్ : ఏంటి విశేషం ? ఈరోజు తండ్రీకొడుకులు చాలా కష్టపడుతున్నారు....
నాన్న నవ్వుతూ ఆయన వైపు చూసి ఇలా అన్నాడు.
నాన్న : తండ్రి తర్వాత తండ్రికి చెందిన ప్రతి వస్తువు గురించి కొడుకే కదా కష్టపడాలి, ఇప్పటి నుంచే ఎందుకు మొదలుపెట్టకూడదు...
నాన్న మాట వినగానే నా మనసులో అమ్మ గుర్తొచ్చింది. అమ్మ కూడా నాన్న కి చెందినదే కదా, కాబట్టి నేను తన మీద కూడా కష్టపడాలి అని ఆలోచిస్తున్నాను.....
రాజన్ బాబాయ్ : ఖచ్చితంగా అన్నయ్య, లక్ష రూపాయల మాట చెప్పారు మీరు.... సరే మీరు పని చూసుకోండి, నాకు కూడా కొంచెం పని ఉంది...
నాన్న : ఏం పని ? కంగారుగా ఉన్నావు...
రాజన్ బాబాయ్ : అదే అన్నయ్య, మా ఇంటి పైకప్పు నుండి మట్టి రాలిపోతోంది. ఎలుకలు గోడలని తవ్వి గుల్లగా చేసేశాయి. అందుకే దానికి రిపేర్ చేయిస్తున్నాను... ఇప్పుడు ఆ ఘనశ్యామ్ ఏమంటున్నాడంటే, రేపటి వరకు గానీ పని పూర్తిగా అవ్వదట... పిల్లలు పడుకోవడానికి ఎక్కడ ఏర్పాటు చేయాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను......
నాన్న : నువ్వు ఒక పెద్ద అమాయకుడివి, నా ఇల్లు నీది కాదా ? ఎక్కడ ఏర్పాటు చేయాలా అని ఎందుకు ఆలోచిస్తున్నావు ? వెళ్ళు మమత ని, పల్లవిని మా ఇంటికి పంపించి రా... అనవసరంగా వాళ్ళని కూడా ఇబ్బంది పెడుతున్నావు....
రాజన్ బాబాయ్ : (నవ్వుతూ) అరే అన్నయ్య... హే హే హే..... మీరు చెప్పింది కరెక్టే. ఇప్పుడే వాళ్ళని మీ ఇంటికి పంపిస్తాను... నేను మాత్రం రాత్రి ఇక్కడే ఉండాలి, ఎవరైనా సామాన్లు ఎత్తుకిపోతారేమో అని భయం, పైగా గేదెలు కూడా ఉన్నాయి. వాళ్లిద్దరూ నాతో పాటు ఇక్కడ ఇబ్బంది పడలేరు కదా.....
నాన్న : మరి ఏంటి ? పని మొదలైనప్పుడే వాళ్ళని పంపించాల్సింది...
రాజన్ బాబాయ్ : అవును అన్నయ్య, ఇప్పుడే పంపిస్తాను... ఇది ఇంకా మంచిదయ్యింది... కర్మ బాబూ, నువ్వు ఈరోజు నుండే పల్లవికి ఇంగ్లీష్ చదువు చెప్పడం మొదలుపెట్టు...
పిన్ని ఈ రాత్రి మా ఇంట్లోనే ఉంటుందని తెలిసి నేను మనసులో చాలా సంతోషపడ్డాను.... అదే సంతోషంతో ఇలా అన్నాను...
నేను : సరే బాబాయ్.... ఈరోజే చదువు చెబుతాను..
నాన్న : అరే ఎందుకు చెప్పడు... పెద్దవాడిగా చిన్నవాళ్ళకి చదువు చెప్పడం వాడి బాధ్యత...
ఆ మాట విని రాజన్ బాబాయ్ వెళ్ళిపోయాడు. నేను, నాన్న సాయంత్రం వరకు పని చేశాము.
సాయంత్రం ఇంటికి చేరుకోగానే పల్లవి తలుపు ని తీసింది.... సరదాగా ఇలా అంది...
పల్లవి : అవును, ఎవరితో నీకు పని పడింది....
నేను కూడా తన అల్లరిలో తోడయ్యాను...
నేను : మేడమ్ గారు, మీతోనే. మీ పార్శిల్ ఒకటి వచ్చింది...
పల్లవి : నిజంగా ? పార్శిల్ ఎక్కడ ఉంది, తీసుకురా నాకు చూపించు....
నేను జేబులో నుండి నా చేతిని తీసి ఏదో ఉన్నట్లుగా చూపిస్తూ తన చెవి దగ్గర మెల్లగా ఒక చరుపు చరిచాను... తర్వాత అన్నాను.
నేను : ఇదిగో నీ పార్శిల్... నీ పార్శిల్లో ఒక చెంపదెబ్బ ఉందన్నమాట....
పల్లవి నవ్వుతూ ఇలా అంది.
పల్లవి : అన్నయ్య, నువ్వు చాలా చెడ్డవాడివి....
తర్వాత మేమిద్దరం లోపలికి వచ్చినప్పుడు అమ్మ, పిన్ని కూర్చుని మాట్లాడుకుంటున్నారు... నన్ను చూడగానే పిన్ని, అమ్మ ఇద్దరూ నవ్వారు. అప్పుడు అమ్మ అడిగింది,
అమ్మ : వచ్చావా, నాన్న ఎక్కడ ?
నేను : వస్తున్నాడు... గేదెలని కట్టేసి వస్తున్నాడు...
అమ్మ : సరే కూర్చో... నీ కోసం టీ చేస్తాను...
మమత పిన్ని : అరే అక్కా, నువ్వు ఎందుకు చెయ్యడం... పల్లవి, మా అందరి కోసం కొంచెం టీ చేయమ్మా....
పల్లవి : ఇప్పుడే తెస్తాను అమ్మ..
అని చెప్పి పల్లవి వంటగదిలోకి వెళ్ళింది. అనుజ్ హాల్లో కూర్చున్నాడు... నేను నిశ్శబ్దంగా గమనిస్తుంటే, వాడు మాటిమాటికీ వంటగదిలోకి చూస్తూ నవ్వుకుంటున్నాడు... వాళ్ళిద్దరి మధ్య ప్రేమాయణం నడుస్తోందని నాకు అర్థమైంది... నేను నవ్వుకుని, 'కానివ్వండి, అందరికీ హక్కు ఉంది' అని అనుకున్నాను......
తర్వాత నేను అక్కడే అమ్మ, పిన్ని ల దగ్గర మంచం మీద పడుకుని వాళ్ళతో మాట్లాడుతున్నాను... ఇంతలో పల్లవి టీ తీసుకుని వచ్చింది... అందరికీ ఇచ్చింది, నాన్న కూడా వచ్చాడు, ఆయన కూడా తాగుతున్నాడు... టీ తాగాక నేను మళ్ళీ పడుకుని, ఈసారి నా తల ని అమ్మ ఒడిలో పెట్టుకున్నాను... ఈరోజు చాలా పని చేయడం వల్ల వచ్చిన అలసటతో అమ్మ ఒడిలో నాకు ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో నాకే తెలియదు...
అకస్మాత్తుగా ఎవరో నన్ను ఊపుతూ పిలుస్తున్నట్లు అనిపించింది... కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, పల్లవి నా భుజాలు పట్టుకుని నన్ను ఊపుతూ ఇలా అంటోంది...
పల్లవి : లే అన్నయ్య, పద భోజనం చేద్దువు గాని, చాలా సేపు పడుకున్నావు...
నేను : పడుకోనివ్వు ప్లీజ్..
పల్లవి : లేదు, అస్సలు కుదరదు.. ఇప్పుడే లేచి భోజనం చెయ్యి, నాకు చదువు కూడా చెప్పాలి, నువ్వు మర్చిపోయావా ?
అని చెబుతూ తను నా చేతిని పట్టుకుని లాగి నన్ను కూర్చోబెట్టింది... నేను లేచి ముఖం, చేతులు కడుక్కుని హాల్లోకి వచ్చేసరికి, నాన్న, అనుజ్ ఇంకా రాజన్ బాబాయ్ లు భోజనం చేస్తున్నారు...
రాజన్ బాబాయ్ : ఈరోజు మీ నాన్న నిన్ను బాగా అలసిపోయేలా చేసాడు కర్మ, అందుకే త్వరగా నిద్రపోయావు...
నాన్న : అలసిపోకుండా ఎలా ఉంటాడు, ఈరోజు చాలా కష్టపడ్డాడు.. పాపం అన్ని పనులు వాడే చేశాడు, నన్ను ఏ పని చేయనివ్వకుండా 'వద్దు నాన్న నువ్వు కూర్చో, నేను చేస్తాను' అని ఆపేశాడు...
మమత పిన్ని : మన అబ్బాయి అంతటి బుద్ధిమంతుడు మరి... వీడికి చందమామ లాంటి కోడలు వస్తుంది...
అది విని అందరూ నవ్వుకున్నారు.... అప్పుడు నేను కూడా తమాషాగా,
నేను : అరే పిన్ని, నువ్వు పెళ్లి చేసుకున్నావు కదా, ఇక ఎక్కడి నుండి నాకు దొరుకుతుంది ?
మమత పిన్ని : హట్ ! బద్మాష్, నీ సంగతి చెబుతాను ఉండు..
అని అంటూ నా తల మీద కొట్టింది. అందరూ నవ్వారు. తర్వాత నాకు భోజనం పెట్టారు, నేను తినడం మొదలుపెట్టాను... మళ్ళీ తమాషాగా ఇలా అన్నాను...
నేను : ఈరోజు ఏమైనా ప్రత్యేకమా ?
అమ్మ : లేదు, ఎందుకు ఏమైంది ?
నేను : మరి ఈ భిక్షగాడికి మనతో పాటు భోజనం ఎందుకు పెడుతున్నారు....?
అనుజ్ నా మాటల్ని అర్థం చేసుకుని ఇలా అన్నాడు...
అనూజ్ : అమ్మ చూడు, మళ్ళీ ఏదో అంటున్నాడు....
అందరూ నవ్వారు, పల్లవి అయితే చాలా నవ్వింది... నేను అన్నాను..
నేను : నేను నీ పేరు ఎత్తానా ? నీకు నువ్వే అలా అనుకుంటే నేను ఏం చేయాలి ?
అమ్మ : (నవ్వుతూ) సరే సరే, ఇక గొడవలు ఆపి భోజనం మీద దృష్టి పెట్టండి...
తర్వాత అందరూ భోజనం చేశారు.... అమ్మ, పిన్ని, పల్లవి లు కూడా చేశారు.... రాజన్ బాబాయ్ మళ్ళీ ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు, ఆయన అక్కడే పడుకుంటాడు...
అమ్మ పల్లవికి, పిన్నికి తన గది పక్కనే ఖాళీగా ఉన్న గదిని ఇచ్చింది... పల్లవి పిన్నితో పాటే ఉంటే నేను ఏమీ చేయలేనని, ఏదో ఒకటి ఆలోచించాలని అనుకున్నాను... ఇంతలో పల్లవి ఇలా అంది.
పల్లవి : అన్నయ్య, నువ్వు నాకు చదువు చెప్పాలి..
నాకు కూడా గుర్తొచ్చి, ఏదో ఆలోచిస్తూ ఇలా అన్నాను.
నేను : హా తప్పకుండా ఇప్పుడే చెబుతాను.. అయితే పిన్ని, నేను పల్లవికి చదువు చెప్పే వరకు నువ్వు నా గదిలో పడుకో.. నా గదిలో బల్బు పాడైపోయింది, నేను మీరు వుండే ఈ గదిలోనే చదువు చెబుతాను.. చదువు పూర్తి కాగానే నిన్ను మళ్ళీ ఇక్కడికి పంపిస్తాను.
అమ్మ : అరే, ముందే చెబితే బల్బు మార్పించేదాన్ని కదా.. మీరిద్దరూ నా గదిలోనే చదువుకోండి, పిన్నిని ఎందుకు ఇబ్బంది పెడతారు...
మమత పిన్ని : అరే అక్కా, ఇందులో ఇబ్బంది ఏముంది.. అయినా అన్నయ్య కూడా అలసిపోయి ఉంటారు, మీరు హాయిగా పడుకోండి... నేను వెళ్తాను లే...
అమ్మ అనుజ్ వైపు చూసేసరికి వాడు అన్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం నేను నిద్రలేచేసరికి 8 గంటలు అయ్యింది. ఈరోజు చాలా ఆలస్యంగా నిద్రలేచానని అనుకున్నాను, పల్లెటూరిలో జనం సూర్యుడు రాకముందే త్వరగా నిద్రలేస్తారు... నేను లేచి బాత్రూమ్లోకి వెళ్లి ఫ్రెష్ అయి బయటికి వచ్చేసరికి, నాన్న ఇంకా అనుజ్ లు టీ తాగుతున్నారు. నేను వంటగది వైపు వెళ్తుంటే నాన్న ఇలా అన్నాడు.
నాన్న : కర్మ, ఇంత ఆలస్యంగా ఎవరు నిద్రపోతారు ? కొంచెం త్వరగా లేచి వ్యాయామం చేస్తూ ఉండు, ఆరోగ్యం బాగుంటుంది..
నేను : సరే నాన్న, రేపటి నుండి చేస్తాను.
అనుజ్ : నాన్న, అన్నయ్య ఏమీ చేయడు, వాడు ఒకటో నంబర్ బద్ధకస్తుడు... హే హే హే.
నేను : నీ పని నువ్వు చూసుకో, అమ్మా, ఈ మురికి కాలువలు శుభ్రం చేసేవాడిని ఇంట్లోకి ఎందుకు రానిచ్చావు, వాసన వస్తోంది.....
ఇది వినగానే అనుజ్ ముఖం మాడ్చుకుని నాన్నతో అన్నాడు.
అనుజ్ : చూడు నాన్న, వాడు ఏమంటున్నాడో...
నాన్న నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు.
నాన్న : మీరిద్దరూ వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ పిచ్చివాళ్లలా తయారవుతున్నారు, మీ పిచ్చి కూడా పెరుగుతోంది...
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లాను, అక్కడ అమ్మ వంట చేస్తోంది... రాత్రి జరిగిన విషయం వల్ల అమ్మలో ఏమైనా మార్పు వచ్చిందా అని తన మూడ్ని చెక్ చేయడానికి నేను జోక్ చేయడం మొదలుపెట్టాను.
నేను : అందరూ జాగ్రత్త ! ఈ సామ్రాజ్య మహారాజు స్వయంగా వంటగదిలోకి వేంచేశారు..... ఆయనగారి రాయల్ టీ ఎక్కడ ఉందో సమర్పించండి.
నా మాట వినగానే అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది, తను నాకు పూర్తిగా మామూలుగానే అనిపించింది. అది చూసి నాకు ఇంకా సంతోషం వేసింది...
అమ్మ : మహారాజు గారు చప్పుడు చేయకుండా మీ టీ ని తీసుకోండి, లేదంటే రాయల్ చెంపదెబ్బ తింటారు..
నేను, అమ్మ నవ్వడం మొదలుపెట్టాము. తర్వాత నేను ఇలా అన్నాను.
నేను : ఇప్పుడే తీసుకుంటాను, ముందు మా అమ్మని కొంచెం ప్రేమించనివ్వు..
అమ్మ నన్ను ఆపుతుందా లేదా, ఏమైనా మార్పు వచ్చిందా అని నేను చూడాలనుకున్నాను. అయితే అమ్మ ఏమీ అనలేదు. నేను తనని పక్క నుండి కౌగిలించుకుని చీర పైనుండే తన పొట్ట మీద చేయి ఆడిస్తున్నాను....
అమ్మ కూడా ఏమీ అనలేదు, ఒక సెకను పాటు నా భుజం మీద తల ని ఆన్చింది, తను కూడా కౌగిలింతలో నాకు సహకరిస్తున్నట్లు అనిపించింది. అయితే చేతిలో పాలు ఉన్నాయి కాబట్టి చేయి వేయలేకపోయింది...
అప్పుడే నా మొడ్డ గట్టిపడుతున్నట్లు నాకు అనిపించడంతో నేను వెనక్కి తగ్గాను... అమ్మ ఒక బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాను, మళ్ళీ రెండో వైపు కూడా ముద్దు పెట్టాను. అమ్మ నవ్వుతోంది. అప్పుడు నేను నా బుగ్గ వైపు సైగ చేస్తే అమ్మ తన రసవత్తరమైన పెదాలని నా బుగ్గ మీద పెట్టింది. నేను ముఖం తిప్పితే రెండో బుగ్గ మీద కూడా అలాగే చేసింది... అప్పుడు నాకు అల్లరి గుర్తొచ్చి నా పెదాలని కూడా ముందుకి చాపాను...
అమ్మ నన్ను తిడుతుందని అనుకున్నాను అయితే, తను నా బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టినట్లే తన పెదాలని నా పెదాల మీద పెట్టి తీసేసింది. నా శరీరంలో మళ్ళీ కరెంటు పాకినట్లు అయ్యింది.... అయితే అమ్మ ముఖంలో ఎక్కడా వేరే భావాలు నాకు కనిపించలేదు, ఒక తల్లికి తన కొడుకు మీద ఉండే భావాలే ఉన్నాయి. అమ్మ ప్రవర్తన ని నేను అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నాను... తర్వాత అనుకున్నాను, 'కర్మ బాబూ, తను నీకు జన్మనిచ్చిన తల్లి.. అంత ఈజీ గా తనని అర్థం చేసుకోలేవు'. అప్పుడు అమ్మ కొంచెం నవ్వి ఇలా అంది.
అమ్మ : వెళ్ళు ఇక టిఫిన్ చేయి....
నేను నా ప్లేట్ ని తీసుకుని వంటగది లో నుండి బయటికి వచ్చి నాన్న, అనుజ్ ల పక్కన కూర్చుని టిఫిన్ చేయడం మొదలుపెట్టాను.... రాత్రి జరిగిన దానివల్ల అమ్మలో ఎటువంటి మార్పు రాలేదని, పైగా తను ఇప్పుడు నా పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టిందని నేను సంతోషించాను... అదే సంతోషంతో టిఫిన్ ని పూర్తి చేశాను. అప్పుడే నాన్న ఇలా అన్నాడు...
నాన్న : కర్మ, ఈరోజు నువ్వు నాతో తోటలోకి ఇంకా పొలానికి రా, అక్కడ చాలా పనుంది... నీకు ఎండాకాలం సెలవులు కూడా నడుస్తున్నాయి కదా, కొంచెం సహాయంగా ఉంటుంది...
నేను కూడా చేసేదేమీలేక తలూపాను... కొద్దిసేపటి తర్వాత నాన్నతో కలిసి బయలుదేరాను....
అక్కడికి చేరుకున్నాక మేము పనిలో పడ్డాము.. నేను రావడం మంచిదయ్యింది లేదంటే నాన్న ఒక్కడే ఇవన్నీ ఎలా చేసేవాడో అని అనుకున్నాను... పని చేస్తూ ఉండగా మధ్యాహ్నం అయ్యింది... అనుజ్ భోజనం తీసుకుని వచ్చాడు... నేను, నాన్న భోజనం చేశాము. తర్వాత నాన్న అనుజ్ ని పంపించేశాడు. మేము పని ని మొదలుపెడుతున్నప్పుడు రాజన్ బాబాయ్ అక్కడికి వచ్చాడు...
రాజన్ బాబాయ్ : ఏంటి విశేషం ? ఈరోజు తండ్రీకొడుకులు చాలా కష్టపడుతున్నారు....
నాన్న నవ్వుతూ ఆయన వైపు చూసి ఇలా అన్నాడు.
నాన్న : తండ్రి తర్వాత తండ్రికి చెందిన ప్రతి వస్తువు గురించి కొడుకే కదా కష్టపడాలి, ఇప్పటి నుంచే ఎందుకు మొదలుపెట్టకూడదు...
నాన్న మాట వినగానే నా మనసులో అమ్మ గుర్తొచ్చింది. అమ్మ కూడా నాన్న కి చెందినదే కదా, కాబట్టి నేను తన మీద కూడా కష్టపడాలి అని ఆలోచిస్తున్నాను.....
రాజన్ బాబాయ్ : ఖచ్చితంగా అన్నయ్య, లక్ష రూపాయల మాట చెప్పారు మీరు.... సరే మీరు పని చూసుకోండి, నాకు కూడా కొంచెం పని ఉంది...
నాన్న : ఏం పని ? కంగారుగా ఉన్నావు...
రాజన్ బాబాయ్ : అదే అన్నయ్య, మా ఇంటి పైకప్పు నుండి మట్టి రాలిపోతోంది. ఎలుకలు గోడలని తవ్వి గుల్లగా చేసేశాయి. అందుకే దానికి రిపేర్ చేయిస్తున్నాను... ఇప్పుడు ఆ ఘనశ్యామ్ ఏమంటున్నాడంటే, రేపటి వరకు గానీ పని పూర్తిగా అవ్వదట... పిల్లలు పడుకోవడానికి ఎక్కడ ఏర్పాటు చేయాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను......
నాన్న : నువ్వు ఒక పెద్ద అమాయకుడివి, నా ఇల్లు నీది కాదా ? ఎక్కడ ఏర్పాటు చేయాలా అని ఎందుకు ఆలోచిస్తున్నావు ? వెళ్ళు మమత ని, పల్లవిని మా ఇంటికి పంపించి రా... అనవసరంగా వాళ్ళని కూడా ఇబ్బంది పెడుతున్నావు....
రాజన్ బాబాయ్ : (నవ్వుతూ) అరే అన్నయ్య... హే హే హే..... మీరు చెప్పింది కరెక్టే. ఇప్పుడే వాళ్ళని మీ ఇంటికి పంపిస్తాను... నేను మాత్రం రాత్రి ఇక్కడే ఉండాలి, ఎవరైనా సామాన్లు ఎత్తుకిపోతారేమో అని భయం, పైగా గేదెలు కూడా ఉన్నాయి. వాళ్లిద్దరూ నాతో పాటు ఇక్కడ ఇబ్బంది పడలేరు కదా.....
నాన్న : మరి ఏంటి ? పని మొదలైనప్పుడే వాళ్ళని పంపించాల్సింది...
రాజన్ బాబాయ్ : అవును అన్నయ్య, ఇప్పుడే పంపిస్తాను... ఇది ఇంకా మంచిదయ్యింది... కర్మ బాబూ, నువ్వు ఈరోజు నుండే పల్లవికి ఇంగ్లీష్ చదువు చెప్పడం మొదలుపెట్టు...
పిన్ని ఈ రాత్రి మా ఇంట్లోనే ఉంటుందని తెలిసి నేను మనసులో చాలా సంతోషపడ్డాను.... అదే సంతోషంతో ఇలా అన్నాను...
నేను : సరే బాబాయ్.... ఈరోజే చదువు చెబుతాను..
నాన్న : అరే ఎందుకు చెప్పడు... పెద్దవాడిగా చిన్నవాళ్ళకి చదువు చెప్పడం వాడి బాధ్యత...
ఆ మాట విని రాజన్ బాబాయ్ వెళ్ళిపోయాడు. నేను, నాన్న సాయంత్రం వరకు పని చేశాము.
సాయంత్రం ఇంటికి చేరుకోగానే పల్లవి తలుపు ని తీసింది.... సరదాగా ఇలా అంది...
పల్లవి : అవును, ఎవరితో నీకు పని పడింది....
నేను కూడా తన అల్లరిలో తోడయ్యాను...
నేను : మేడమ్ గారు, మీతోనే. మీ పార్శిల్ ఒకటి వచ్చింది...
పల్లవి : నిజంగా ? పార్శిల్ ఎక్కడ ఉంది, తీసుకురా నాకు చూపించు....
నేను జేబులో నుండి నా చేతిని తీసి ఏదో ఉన్నట్లుగా చూపిస్తూ తన చెవి దగ్గర మెల్లగా ఒక చరుపు చరిచాను... తర్వాత అన్నాను.
నేను : ఇదిగో నీ పార్శిల్... నీ పార్శిల్లో ఒక చెంపదెబ్బ ఉందన్నమాట....
పల్లవి నవ్వుతూ ఇలా అంది.
పల్లవి : అన్నయ్య, నువ్వు చాలా చెడ్డవాడివి....
తర్వాత మేమిద్దరం లోపలికి వచ్చినప్పుడు అమ్మ, పిన్ని కూర్చుని మాట్లాడుకుంటున్నారు... నన్ను చూడగానే పిన్ని, అమ్మ ఇద్దరూ నవ్వారు. అప్పుడు అమ్మ అడిగింది,
అమ్మ : వచ్చావా, నాన్న ఎక్కడ ?
నేను : వస్తున్నాడు... గేదెలని కట్టేసి వస్తున్నాడు...
అమ్మ : సరే కూర్చో... నీ కోసం టీ చేస్తాను...
మమత పిన్ని : అరే అక్కా, నువ్వు ఎందుకు చెయ్యడం... పల్లవి, మా అందరి కోసం కొంచెం టీ చేయమ్మా....
పల్లవి : ఇప్పుడే తెస్తాను అమ్మ..
అని చెప్పి పల్లవి వంటగదిలోకి వెళ్ళింది. అనుజ్ హాల్లో కూర్చున్నాడు... నేను నిశ్శబ్దంగా గమనిస్తుంటే, వాడు మాటిమాటికీ వంటగదిలోకి చూస్తూ నవ్వుకుంటున్నాడు... వాళ్ళిద్దరి మధ్య ప్రేమాయణం నడుస్తోందని నాకు అర్థమైంది... నేను నవ్వుకుని, 'కానివ్వండి, అందరికీ హక్కు ఉంది' అని అనుకున్నాను......
తర్వాత నేను అక్కడే అమ్మ, పిన్ని ల దగ్గర మంచం మీద పడుకుని వాళ్ళతో మాట్లాడుతున్నాను... ఇంతలో పల్లవి టీ తీసుకుని వచ్చింది... అందరికీ ఇచ్చింది, నాన్న కూడా వచ్చాడు, ఆయన కూడా తాగుతున్నాడు... టీ తాగాక నేను మళ్ళీ పడుకుని, ఈసారి నా తల ని అమ్మ ఒడిలో పెట్టుకున్నాను... ఈరోజు చాలా పని చేయడం వల్ల వచ్చిన అలసటతో అమ్మ ఒడిలో నాకు ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో నాకే తెలియదు...
అకస్మాత్తుగా ఎవరో నన్ను ఊపుతూ పిలుస్తున్నట్లు అనిపించింది... కళ్ళు తెరిచి చూస్తే, పల్లవి నా భుజాలు పట్టుకుని నన్ను ఊపుతూ ఇలా అంటోంది...
పల్లవి : లే అన్నయ్య, పద భోజనం చేద్దువు గాని, చాలా సేపు పడుకున్నావు...
నేను : పడుకోనివ్వు ప్లీజ్..
పల్లవి : లేదు, అస్సలు కుదరదు.. ఇప్పుడే లేచి భోజనం చెయ్యి, నాకు చదువు కూడా చెప్పాలి, నువ్వు మర్చిపోయావా ?
అని చెబుతూ తను నా చేతిని పట్టుకుని లాగి నన్ను కూర్చోబెట్టింది... నేను లేచి ముఖం, చేతులు కడుక్కుని హాల్లోకి వచ్చేసరికి, నాన్న, అనుజ్ ఇంకా రాజన్ బాబాయ్ లు భోజనం చేస్తున్నారు...
రాజన్ బాబాయ్ : ఈరోజు మీ నాన్న నిన్ను బాగా అలసిపోయేలా చేసాడు కర్మ, అందుకే త్వరగా నిద్రపోయావు...
నాన్న : అలసిపోకుండా ఎలా ఉంటాడు, ఈరోజు చాలా కష్టపడ్డాడు.. పాపం అన్ని పనులు వాడే చేశాడు, నన్ను ఏ పని చేయనివ్వకుండా 'వద్దు నాన్న నువ్వు కూర్చో, నేను చేస్తాను' అని ఆపేశాడు...
మమత పిన్ని : మన అబ్బాయి అంతటి బుద్ధిమంతుడు మరి... వీడికి చందమామ లాంటి కోడలు వస్తుంది...
అది విని అందరూ నవ్వుకున్నారు.... అప్పుడు నేను కూడా తమాషాగా,
నేను : అరే పిన్ని, నువ్వు పెళ్లి చేసుకున్నావు కదా, ఇక ఎక్కడి నుండి నాకు దొరుకుతుంది ?
మమత పిన్ని : హట్ ! బద్మాష్, నీ సంగతి చెబుతాను ఉండు..
అని అంటూ నా తల మీద కొట్టింది. అందరూ నవ్వారు. తర్వాత నాకు భోజనం పెట్టారు, నేను తినడం మొదలుపెట్టాను... మళ్ళీ తమాషాగా ఇలా అన్నాను...
నేను : ఈరోజు ఏమైనా ప్రత్యేకమా ?
అమ్మ : లేదు, ఎందుకు ఏమైంది ?
నేను : మరి ఈ భిక్షగాడికి మనతో పాటు భోజనం ఎందుకు పెడుతున్నారు....?
అనుజ్ నా మాటల్ని అర్థం చేసుకుని ఇలా అన్నాడు...
అనూజ్ : అమ్మ చూడు, మళ్ళీ ఏదో అంటున్నాడు....
అందరూ నవ్వారు, పల్లవి అయితే చాలా నవ్వింది... నేను అన్నాను..
నేను : నేను నీ పేరు ఎత్తానా ? నీకు నువ్వే అలా అనుకుంటే నేను ఏం చేయాలి ?
అమ్మ : (నవ్వుతూ) సరే సరే, ఇక గొడవలు ఆపి భోజనం మీద దృష్టి పెట్టండి...
తర్వాత అందరూ భోజనం చేశారు.... అమ్మ, పిన్ని, పల్లవి లు కూడా చేశారు.... రాజన్ బాబాయ్ మళ్ళీ ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు, ఆయన అక్కడే పడుకుంటాడు...
అమ్మ పల్లవికి, పిన్నికి తన గది పక్కనే ఖాళీగా ఉన్న గదిని ఇచ్చింది... పల్లవి పిన్నితో పాటే ఉంటే నేను ఏమీ చేయలేనని, ఏదో ఒకటి ఆలోచించాలని అనుకున్నాను... ఇంతలో పల్లవి ఇలా అంది.
పల్లవి : అన్నయ్య, నువ్వు నాకు చదువు చెప్పాలి..
నాకు కూడా గుర్తొచ్చి, ఏదో ఆలోచిస్తూ ఇలా అన్నాను.
నేను : హా తప్పకుండా ఇప్పుడే చెబుతాను.. అయితే పిన్ని, నేను పల్లవికి చదువు చెప్పే వరకు నువ్వు నా గదిలో పడుకో.. నా గదిలో బల్బు పాడైపోయింది, నేను మీరు వుండే ఈ గదిలోనే చదువు చెబుతాను.. చదువు పూర్తి కాగానే నిన్ను మళ్ళీ ఇక్కడికి పంపిస్తాను.
అమ్మ : అరే, ముందే చెబితే బల్బు మార్పించేదాన్ని కదా.. మీరిద్దరూ నా గదిలోనే చదువుకోండి, పిన్నిని ఎందుకు ఇబ్బంది పెడతారు...
మమత పిన్ని : అరే అక్కా, ఇందులో ఇబ్బంది ఏముంది.. అయినా అన్నయ్య కూడా అలసిపోయి ఉంటారు, మీరు హాయిగా పడుకోండి... నేను వెళ్తాను లే...
అమ్మ అనుజ్ వైపు చూసేసరికి వాడు అన్నాడు.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)