Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[anaamika]

Update – 75



నేను : Good. అయితే చాలా మంచిగానే జరిగింది. ఇప్పుడు నేను నిన్ను, సైరా ని ఇద్దరినీ కలిపి దెంగొచ్చు.

సనా : అక్క మీతో ఏం మాట్లాడుతుందో చూసుకోండి.

నేను : ఓకే. నేను చూసుకుంటాను, నీకు కూడా చెప్తాను, ఓకే. బై.

సనా : బై.

తరువాత నేను ఫ్యాక్టరీ కి చేరుకున్నాను. అక్కడ పని చూసుకున్నాను. తరువాత ఇంటి ఆఫీస్ కి వెళ్లాను. అక్కడ పనిని పూర్తి చేసాను. అక్కడి నుండి బయలుదేరాను. ఆఫీస్ లో నుండి బయటికి రాగానే, ఆ అమ్మాయి (పని మనిషి) కనిపించింది.

అమ్మాయి : నమస్తే సార్.

నేను : నమస్తే. నువ్వు కాల్ చేయలేదు.

అమ్మాయి : సార్, మీరిచ్చిన కార్డు పోయింది.

నేను : ఓకే. అయితే చెప్పు. ఏం ఆలోచించావు ?

అమ్మాయి : సార్, మేము రేపటి నుండి పనిలోకి వస్తాము.

నేను : రేపటి నుండి వద్దు. నువ్వు ఎల్లుండి నుండి రా. లేకపోతే ఇప్పుడే రా. నాకు రేపు టైం లేదు.

అమ్మాయి : ఓకే సార్. అయితే ఈరోజే. మీరు నాకు తాళం చెవి ఇవ్వండి.

నేను : ఓకే. నువ్వు నీ చెల్లెలిని తీసుకుని రా.

అమ్మాయి : ఓకే సార్.

నేను ఇంటి డోర్ ని తీసి పైకి వెళ్ళాను. లోపల కూర్చున్నాను. నేను ఆఫీస్ గార్డ్ కి కాల్ చేసి ఇంట్లోకి పిలిచాను.

గార్డ్ వచ్చాడు.

గార్డ్ : సార్.

నేను : ఈ పక్కన పని చేసే అమ్మాయి ఎలాంటిది ?

గార్డ్ : చాలా మంచిది సార్.

నేను : సరిగ్గానే చెబుతున్నావు కదా ? నేను వాళ్ళని ఇంటి పని కోసం పెట్టుకుంటున్నాను.

గార్డ్ : ఈ ఇంటి పని కోసమా సార్ ?

నేను : అవును.

గార్డ్ : సార్, కళ్ళు మూసుకుని పెట్టుకోండి. వాళ్ళిద్దరినీ పెట్టుకోండి. చాలా మంచివాళ్ళు. ఇంటిని బాగా చూసుకుంటారు. వాళ్ళది కూడా నా వూరే. నేనే పక్కింటి వాళ్ళ కోసం వీళ్ళ నాన్నతో మాట్లాడి పనిలో పెట్టించాను.

నేను : Good. చాలా మంచి విషయాన్ని చెప్పావు. వీళ్లది మీ వూరే కదా. సరే, నువ్వు వెళ్ళు. థాంక్స్.

గార్డ్ : ఓకే సార్. నేను వెళ్తాను.

తరువాత అతను వెళ్ళిపోయాడు. కొద్దిసేపట్లో ఆ ఇద్దరు తమ సమానుని తీసుకుని వచ్చేశారు.

అమ్మాయి : సార్, ఇది నా చెల్లెలు.

నేను : నీ పేరు ?

అమ్మాయి : సార్, నా పేరు రేష్మ. దీని పేరు నీలా.

నేను : రేష్మ, ఇప్పుడు నాకు చాలా పనుంది. ఓకే. ఈ ఇంటి తాళం చెవి నువ్వు ఉంచుకో. మీరు ఇద్దరూ ఆ గదిలో ఉండిపోండి. ఓకే. నేను రెండు మూడు రోజుల్లో వస్తాను. తరువాత మాట్లాడుకుందాం. ఇప్పుడు ఈ డబ్బులు ఉంచుకో. ఇది మీ జీతం కాదు, ఓకే.

రేష్మ : సార్, ఇంకొంచెం డబ్బులు ఇస్తే, నా దోస్త్ మా ఇంటికి వెళ్తోంది. దానికిచ్చి మా ఇంటికి పంపిస్తాను.

నేను : ఓహ్. ఎంత డబ్బు మీ ఇంటికి పంపించాలి ?

రేష్మ : సార్, 5 వేలు మీరు ఇచ్చారు. ఇంకో 5 వేలు ఇవ్వండి. నేను 10 వేలు పంపించేస్తాను.

నేను : ఓకే. ఇదిగో 10 వేలు. ఇది మీ ఇంటికి పంపించేయండి. ఇంకా ఈ 5 వేలు మీరు ఇద్దరూ ఖర్చుల కోసం ఉంచుకోండి. ఓకే.

రేష్మ : చాలా, చాలా దయాగుణం సార్ మీది. మీరు చాలా మంచివాళ్ళు. ఈ పక్క వాళ్ళు అయితే శాలరీ ఇవ్వడానికి కూడా బాధ పెట్టేవాళ్ళు.

నేను : మీకు ఏదైనా సమస్య ఉంటే, ఇక్కడ ఫోన్ ఉంది. ఇది నా నెంబర్. నాకు కాల్ చేయండి. నేను కాకుండా వేరే ఎవరైనా ఇంటికి వస్తే, లోపలికి రానివ్వద్దు. ఓకే.

నీలా : సార్, చాలా, చాలా ధన్యవాదాలు.

నీలా కూడా అద్భుతంగా వుంది. ఇద్దరికీ కేవలం బట్టలు వేసుకునే పద్ధతి తెలియదు.

తరువాత నేను అక్కడి నుండి బయటికొచ్చి అరవింద్ వాళ్ళ ఇంటికి బయలుదేరాను. కొద్దిసేపట్లో నేను అరవింద్ వాళ్ళ ఇంటి ముందున్నాను. చాలా మంది అబ్బాయిలు అతని ఇంటి బయట నిలబడ్డారు. నేను కార్ లో నుండి దిగాను. అబ్బాయిలు గేట్ ని తీశారు. నేను లోపలికి వెళ్ళాను. నన్ను చూసి ఇస్మాయిల్ లేచి నిలబడ్డాడు.

నేను : ఇస్మాయిల్, నువ్వు ఎంత చెప్పినా వినవు.

ఇస్మాయిల్ : సార్, మీరు ఎప్పుడు వస్తారో, అప్పుడు మిమ్మల్ని చూసి మనసు సంతోషిస్తుంది. అందుకే తెలియకుండానే లేచి నిలబడతాను.

నేను అతని భుజం మీద చేత్తో తట్టాను. లోపలికి వెళ్ళాను. లోపల రుక్మిణి వదిన ఇంకా జానీ కూర్చున్నారు.

నేను : హలో.

ఇద్దరూ : హలో.

జానీ : ఎక్కడ మాయం అయిపోయావు ?

నేను : అన్నా, నేను పనుల్లో బిజీగా ఉన్నాను.

జానీ : పనుల్లో బిజీ గా ఉండడం మంచిదే. Good.

రుక్మిణి వదిన : కొంచెం టైం మాకు కూడా ఇవ్వొచ్చు కదా.

నేను : వదినా, ఇంకో 3-4 రోజుల వరకే ఈ బిజీ. తరువాత మీకు తప్పకుండా టైం ఇస్తాను. ఇప్పుడు కూడా నేను పని మీదే మీ దగ్గరికి వచ్చాను.

జానీ : పనా. ఆజ్ఞ ఇవ్వు యార్.

నేను : అన్నా, ఆజ్ఞని ఇవ్వడానికే వచ్చాను. అలాగే ఈ ఆజ్ఞని మీరందరూ పాటించాలి.

రుక్మిణి వదిన : చెప్పండి. ఏం ఆజ్ఞ ?

నేను : వదినా, రేపు నేను నా కొత్త బిజినెస్ ఓపెనింగ్ సెరిమోనీ ఫంక్షన్ ని పెట్టాను. మీరు వచ్చి అక్కడ నాలుగు రెట్లు అందాన్నిపెంచాలి, అంతే, అదే నా ఆజ్ఞ.

అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

జానీ : హహహహహా. నువ్వు ఆజ్ఞ ఇవ్వకపోయినా మేము వస్తాము.

రుక్మిణి వదిన : మీరు టెన్షన్ పడకండి. మేము వస్తాము. అక్కడ రమ్య వాళ్ళు కూడా ఉంటారు కదా. నేను అందరినీ కలుస్తాను.

నేను : అవును. అందరూ ఉంటారు.

జానీ : రాహుల్, మీరిద్దరూ మాట్లాడుతూ వుండండి. నేను ఒక చిన్న పనిని ముగించుకుని వెంటనే వస్తాను. ఓకే. రాహుల్, భోజనం కలిసి తిందాం. వెయిట్ చేయి.

నేను : లేదు అన్నా. నేను కొత్త బిజినెస్ దగ్గరికి వెళ్ళాలి. చాలా పని ఉంది. నాకు 3-4 రోజుల టైం ఇవ్వండి. ఆ తరువాత మీరు ఎలా చెబితే, అలాగే జరుగుతుంది. ఓకే.

జానీ : సరే. నీ ఇష్టం. రుక్మిణీ, టీ, టిఫిన్ లాంటివి రెడీ చేయించు. కనీసం టీ అయినా తాగి వెళ్తాడు.

రుక్మిణి వదిన : మీరు నిశ్చింతగా ఉండండి. మీరు ప్రశాంతంగా మీ పని చేసుకుని రండి.

జానీ : ఓకే. బై రాహుల్. రేపు కలుద్దాం.

నేను : ఓకే అన్నా. బై.

తరువాత అతను వెళ్ళిపోయాడు.

నేను : ఇంకా బంగారం, పరిస్థితి ఎలా వుంది ?

రుక్మిణి వదిన : నా పూకు లో అయితే మంట గా ఉంది. ఇది నా పరిస్థితి.

నేను : నువ్వు అసలు మాట్లాడకు. రమ్య, నీ కజిన్ నాకు ఎంత పెద్ద సమస్యని తెచ్చిందో తెలుసా ? హాస్పిటల్ లో దోస్త్ ఉంది అని చెప్పావు. ఎవరో మాత్రం చెప్పలేదు.

రుక్మిణి వదిన : ఆహ్హ్హ్. (నవ్వు). నా చెవిలోనే పువ్వులు పెట్టాలని అనుకున్నావా ? నువ్వు దాని పూకు ని కూడా చీల్చేసావు, ఆ సంగతి నాకు చెప్పావా ?

నేను : నేను మర్చిపోయాను.

రుక్మిణి వదిన : వదిలెయ్యి. మరుసటి రోజు నేను రమ్య ని చూడడానికి వెళ్ళాను. దాన్ని నువ్వు ఘోరంగా చింపేసావు. ఇప్పుడు అది నిన్ను ఒక నెల వరకు ముట్టుకోనివ్వదు.

నేను : ఏం పర్లేదు. రీనా ఉంది కదా, ఇప్పుడు ఆమె నెంబర్ వచ్చింది.

రుక్మిణి వదిన : అవును, నువ్వు రోహికి రీనా గురించి ఎందుకు అబద్ధం చెప్పావు ?

నేను : తనని రిలాక్స్ చేయడానికి చెప్పాను. అయినా ఆ రోజు నేను తన గుద్ద మీద నా చేత్తో రుద్దాను. తను ఏమీ అనలేదు. పైగా నా చేతిని పట్టుకుని నొక్కించుకుంది.

రుక్మిణి వదిన : అయితే దానిది కూడా ఇక చిరిగిపోతుంది.

నేను : హ్మ్మ్. ఇంకేంటి చెప్పు.

రుక్మిణి వదిన : అయితే రూములోకి పద. నాకు కొంచెం శాంతి ని ఇవ్వు.

నేను : వదిన, శాంతంగా ఉంటే శాంతి చేయడానికి కుదురుతుంది. ఇక్కడ ఎక్కడ శాంతి ?

రుక్మిణి వదిన : తరువాత ఎప్పుడు ?

నేను : నేను ఫ్రీ అయ్యాక, తరువాత నిన్ను అశాంతితో ఉండనివ్వను.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే. చూద్దాం.

ఇంతలో జయ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది.

నేను : హలో జయ.

జయ : హలో సార్. ఎలా ఉన్నారు మీరు ?

నేను : నేను బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు చెప్పు.

జయ : సార్, పని అయ్యింది. పార్వతి నిజంగా మంచి యాక్టింగ్ చేసింది. నా అత్తగారు, భర్త ఇద్దరూ ఆమెని చూసి భయపడ్డారు. ఇప్పుడు ఈ రోజు నేను ఇంటికి వెళ్తాను. తరువాత ఒక వారం మీతో పాటు ఉండవలసి వస్తుంది.

నేను : ఓకే. పార్వతి కూడా వెంట ఉంటుంది.

జయ : మీ ఉద్దేశం, నాకు పార్వతి మీద కరెక్ట్ గా అనిపించడం లేదు.

నేను : చూడు. ఏదైనా అవ్వొచ్చు. ఆమె ఏం చేస్తుంది ?

జయ : ఆమె తన కుటుంబ సభ్యులతో సంతోషంగా ఉంది సార్.

నేను : ఓకే. నువ్వు నా గురించి ఆమెకి చెప్పు. తరువాత ఆమె మనసుని తెలుసుకో.

జయ : సార్, ఆమె అలాంటిది కాదు.

నేను : నువ్వు అలాంటి దానివా ?

జయ : లేదు సార్. నాది నిస్సహాయత కదా.

నేను : హహహహా. జోక్ చేస్తున్నాను. రేపు ఫంక్షన్ కి కచ్చితంగా అందరినీ తీసుకురా. ఓకే.

జయ : ఓకే సార్.

నేను : బై.

జయ : బై.

తరువాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను.

రుక్మిణి వదిన : నాకు శాంతిని ఇవ్వవు కానీ ఎక్కడెక్కడో ఎవరెవరినో కొడుతున్నట్లున్నావు.

నేను : హహహహా. వదిన, ఆ అమ్మాయికి పిల్లవాడు కావాలి. అంతే.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే. నేను టీ తీసుకొస్తాను.

నేను : వద్దు వదిన. ఇప్పుడు నేను బయలుదేరుతాను. చాలా పని ఉంది. ప్లీజ్.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే. తరువాత త్వరగా నా కోసం ఏదైనా చెయ్యి. ప్లీజ్.

నేను : వదిన. డోంట్ వర్రీ.

రుక్మిణి వదిన : ఓకే.

నేను : ఓకే. బై వదిన.

రుక్మిణి వదిన : బై.

తరువాత నేను బయటికి వచ్చాను. ఇస్మాయిల్ ని కలిసి car లో కూర్చుని సోమేశ్ వాళ్ళ ఇంటి వైపు బయలుదేరాను.

తరువాత నా సెల్ కి కిరణ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది.

కిరణ్ : హలో నా బంగారం. నన్ను మర్చిపోయావు కదా. ఈ పూకు పాతది అయిపొయింది. కొత్తది దొరికితే, పాతది గుర్తుకు రాదు.

నేను : హహహహా. హలో బంగారం. నీకు తెలుసా ? ఒక కొత్త పూకు నీ దగ్గరే ఉంది. ఒకవేళ అలాంటి వాణ్ని అయితే అది ఇప్పటిదాకా కొత్తగా ఎందుకు ఉంటుంది ?

కిరణ్ : వదిలేయండి, మీ మాటలు, మీరు.

నేను : చూడు బంగారం. నేను ఏ పనిలో బిజీ గా ఉన్నానో నీకు తెలుసు. రేపు నువ్వు కూడా వస్తున్నావు కదా.

కిరణ్ : నేను ఎందుకు రావాలి ? నన్ను ఎవరైనా ఆహ్వానించారా ఏంటి ?

నేను : నేను చేస్తున్నాను కదా.

కిరణ్ : మీరు సోమేశ్ ని ఈ కొత్త బిజినెస్ లో డైరెక్టర్ గా చేశారా ?

నేను : హా. ఎందుకు ?

కిరణ్ : ఈ కొత్త బిజినెస్ ఏంటి ?

నేను : దాని గురించి నేను ఇప్పటివరకు అమ్మానాన్నలకి కూడా చెప్పలేదు. ఏం బిజినెస్ అనేది రేపు స్వయంగా నువ్వే చూసుకో.