పౌరాణిక (జానపద) కథలు - నారదునికి శాపం

[k3vv3]

ఆదిపురుషావతారం

 
                                               
రచన: Ch. ప్రతాప్ 



పూర్వం సృష్టి జరగడానికి ముందు ఈ విశ్వమంతా గాఢాంధకారంలో నిశ్శబ్దంలో మునిగి ఉంది. అప్పుడు కాలము, స్వభావము, ఇంద్రియాలు ఏవీ లేవు. కేవలం అచ్యుతుడైన పరమాత్మ మాత్రమే శూన్యంలో ఉండి, తన మాయాశక్తి ద్వారా ఈ జగత్తును సృష్టించాలని సంకల్పించాడు. ఆ దివ్య సంకల్పం నుండే ఆదిపురుషావతారం ఉద్భవించింది. దీనినే మహావిష్ణువు లేదా కారణోదకశాయి విష్ణువు అని కూడా పిలుస్తారు. ఆయన అనంతమైన కారణ జలరాశిపై శేషతల్పం మీద యోగనిద్రలో శయనించి ఉన్నాడు.



ఆ ఆదిపురుషుడి రూపం వర్ణనాతీతం. ఆయన నీలమేఘ శ్యామ వర్ణంతో, వెయ్యి శిరస్సులతో, వెయ్యి నేత్రాలతో, వేలకొద్దీ బాహువులతో ప్రకాశిస్తూ ఉంటాడు. ఆయన శ్వాస ద్వారానే అనంతకోటి బ్రహ్మాండాలు ఉద్భవించి, తిరిగి ఆయనలోనే లీనమవుతుంటాయి. ఈ విరాట్ స్వరూపం నుండే సృష్టికి కావలసిన మూల పదార్థాలన్నీ ఉద్భవించాయి. ఆయన నాభి కమలం నుండి ఒక అద్భుతమైన తామర పువ్వు వికసించింది. ఆ పద్మం పద్నాలుగు లోకాలకు ప్రతీకగా నిలిచింది. ఆ పద్మం మధ్యలో సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మదేవుడు ఆవిర్భవించాడు. తనకు జన్మనిచ్చిన ఆ మూలాన్ని వెతకడానికి బ్రహ్మ ఎంతో ప్రయత్నించి, చివరికి ఏమీ తెలియక విచారంలో మునిగిపోయాడు.



అప్పుడు ఆ ఆదిపురుషుడు బ్రహ్మకు తప.. తప.. అనే ధ్వని ద్వారా తపస్సు చేయమని ఆదేశించాడు. వేల సంవత్సరాల నిశ్చల తపస్సు తర్వాత, పరమాత్మ తన ఆదిపురుష స్వరూపాన్ని బ్రహ్మకు దర్శింపజేశాడు. ఆ స్వామి దివ్యమంగళ విగ్రహాన్ని చూసిన బ్రహ్మ పులకించిపోయాడు. ఆదిపురుషుడు తనలోని ప్రతి అవయవం ఈ విశ్వానికి ఎలా ఆధారం అవుతుందో వివరించాడు. ఆయన ముఖం నుండి వేదాలు జ్ఞానానికి ప్రతీకలైన బ్రాహ్మణులు, భుజాల నుండి రక్షణనిచ్చే క్షత్రియులు, తొడల నుండి సంపదను సృష్టించే వైశ్యులు, పాదాల నుండి సేవను అందించే శూద్రులు ఉద్భవించారని భాగవతం చెబుతుంది. అంటే, సమాజంలోని ప్రతి వర్గం ఆ భగవంతుడి శరీరంలోని భాగాలే అని దీని అర్థం.



ఆయన మనస్సు నుండి చంద్రుడు, కళ్ల నుండి సూర్యుడు, ప్రాణం నుండి వాయువు, అహంకారం నుండి రుద్రుడు జన్మించారు. భూమి ఆయన పాదాల నుండి, ఆకాశం ఆయన నాభి నుండి, స్వర్గం ఆయన శిరస్సు నుండి విస్తరించాయి. ఈ విధంగా ఈ దృశ్యమాన ప్రపంచమంతా ఆ ఆదిపురుషుడి విస్తరణే. ఆయన కేవలం భౌతికమైన దేహం కాదు, అది విశుద్ధ సత్వగుణమయం మరియు జ్ఞానమయం. ఆయన అవతారానికి ఆది గానీ, అంతం గానీ ఉండదు. సృష్టిలోని జీవరాశులన్నీ ఆయనలోని అంశలే అయినా, ఆయన మాత్రం వీటన్నింటికీ అతీతంగా, నిర్లిప్తంగా ఉంటాడు.



ఒకనాడు బ్రహ్మదేవుడు తన సృష్టి సామర్థ్యాన్ని చూసి గర్వించినప్పుడు, ఆదిపురుషుడు అతనికి అహంకారం తగదని హితవు పలికాడు. బ్రహ్మా! సృష్టికి పూర్వం నేను ఒక్కడినే ఉన్నాను, సృష్టి జరుగుతున్నప్పుడు ప్రతి అణువులో నేను ఉన్నాను, ప్రళయ కాలంలో అంతా నశించినా నేను మాత్రమే మిగిలి ఉంటాను అని సత్యం బోధించాడు. ఇదే భాగవత సారమైన చతుశ్లోకీ భాగవతం. ఈ ఆదిపురుషుడి నుండే భవిష్యత్తులో వచ్చే మత్స్య, కూర్మ, వరాహ, నరసింహ వంటి 24 ముఖ్య అవతారాలు ఉద్భవించాయి. పరీక్షిత్తు మహారాజుకు శుక మహర్షి ఈ పరమ సత్యాన్ని వివరిస్తూ, ఈ జగత్తులో ఏది చూసినా అది ఆ ఆదిపురుషుడి ప్రతిరూపమే అని గ్రహించినవాడికి మరణ భయం ఉండదని భరోసా ఇచ్చారు. ఈ విధంగా ఆదిపురుషావతారం ద్వారా ప్రారంభమైన సృష్టి చక్రం, తిరిగి ఆయనలోనే అంతమవుతూ నిరంతరం కొనసాగుతుంటుంది. భగవంతుని ఈ ఆది రూపాన్ని ధ్యానించడం వల్ల మనస్సు నిర్మలమై మోక్ష మార్గం సుగమం అవుతుంది. 
సమాప్తం