పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 112

చందు క్యాంపుకు వెళ్లడానికి అన్ని సర్దుకుంటుంది. సౌమ్య కి ఫోన్ చేసి  అన్ని విషయాలు చెబుతుంది. జాగ్రత్త. ఏదైనా అవసరం ఉంటే వెంటనే కాల్ చెయ్యి.

నేను కూడా వస్తాను. ఇట్స్ ఓకే.. అవసరం ఉంటే తప్పకుండా చెబుతాను.  మీ ఫ్రెండ్స్ వస్తున్నారు కదా.. అక్కడ క్యాంపు బాగా జరుగుతుందన్న నమ్మకం ఉంది.

ఆ నమ్మకం మాకు ఉందనుకో..  కానీ మీరు వెళ్ళేది మారుమూల ప్రాంతం. ఒక్కోసారి ఫోన్స్ కూడా కలవక పోవచ్చు.

డాడీ అన్ని అరేంజ్మెంట్స్ చేశారు. డోంట్ వర్రీ అని చందు మిగిలిన ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి మెడికల్ క్యాంపు దగ్గరికి వెళుతుంది.

వైభవ్ సౌమ్య దగ్గరికి వచ్చి క్యాంప్ కి ఎప్పుడు వెళుతున్నారు. అదేంటి నీకు తెలియదా..  ఆల్రెడీ చందు వెళ్లిపోయింది కదా..

కోపంగా అసలు ఎన్నిసార్లు చెప్పాను.  నేనంటే అసలు లెక్కలేదు. ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా అలా ఎలా వెళ్ళిపోయింది.

నమ్మకం కలిగించలేదు ఏమో.. నమ్మకం కలిగించక పోవడం ఏమిటి. అప్పటికే చెబుతున్నాను కదా ఐ లవ్ యు..  లవ్ యు అని.

ఒరేయ్ బాబు ఐ లవ్ యు అని చెప్పినంత మాత్రాన నమ్మకం కలిగించడం కాదురా... నీ కోతి చేష్టలకి దానికి నమ్మకం కలగడం లేదేమో..

లేకపోతే అంతకు ముందు నీ మాటలు, ప్రవర్తనకి అది డీప్ గా హర్ట్ అయిందేమో ఎవరికి తెలుసు? అరే ఎప్పుడో జరిగిపోయింది బుర్రలో పెట్టుకొని ఇప్పుడు నన్ను ఎవాయిడ్ చేస్తే ఎలాగా..

ఇంతకీ ఏ ప్లేస్ కి వెళ్ళింది అండ్ ఎప్పుడు వెళ్ళింది. ఈరోజు మార్నింగ్ ఏ బయలుదేరారు.  ఇక్కడ నుంచి సిక్స్ అవర్స్ పడుతుంది. ఇప్పుడే ఫోన్ చేస్తాను.

ఫోన్ చేస్తే చేశావు కానీ సాఫ్ట్ గా మాట్లాడు రా.  ఇలా భూయో... భూయో అని అరవకు.  మాకు తెలుసులే అని ఫోన్ చేస్తాడు.

వైభవ్ ఫోన్ డయల్ చేస్తూ చేతులు వణుకుతాయి.
రింగ్… ఒకసారి… రెండుసార్లు…
అటు వైపు ఎత్తదు.

సౌమ్య వైపు చూసి చూశావా… నెట్ వర్క్ లేదేమో… అంటాడు అసహనంగా. స్టార్ట్ అయి ఎంతసేపు అయింది. నాలుగు గంటల అయ్యుండొచ్చు. వెళుతుంది మారుమూల ప్రాంతం కదా సిగ్నల్స్ లేవేమో కంగారు పడుతూ ఉంటాడు.

మూడోసారి కాల్ చేస్తే  సడన్‌గా కనెక్ట్ అవుతుంది.
హలో…  చందు వాయిస్… కానీ చాలా దూరంగా… చాలా అలసటగా.

వైభవ్ ఒక్కసారిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటాడు.  చందూ… ఎక్కడున్నావ్? నేను వైభవ్… అటు వైపు చిన్న నిశ్శబ్దం.
తర్వాత మెల్లిగా చెప్పు…అంటుంది.

ఆ ఒక్క మాటే వైభవ్ గుండెల్లో ఏదో గుచ్చినట్టవుతుంది.
ఇలా చెప్పకుండా వెళ్లిపోవడం ఏంటి చందూ?
నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు… ఏమనుకుంటున్నావు …
అసలు నాకు విలువే లేదా?

చందు విండో బయట అడవిని చూస్తూ ఉంటుంది.
జీప్ బంప్స్ కి ఊగుతుంది.  వైభవ్… ఇది క్యాంప్.
పేషెంట్స్ ఉన్నారు. డాక్టర్స్ ఉన్నారు అందరిని మానిటర్ చేయాలి.

ఇప్పుడు ఇవన్నీ మాట్లాడడానికి నాకు మూడ్ లేదు.
మూడ్ లేదంటే అంతేనా?  నేను ప్రేమిస్తున్నాను అన్న మాటకి కూడా విలువ లేదా?

చందు కళ్ళు మూసుకుంటుంది. ఒక్క సెకండ్ నిశ్శబ్దం తర్వాత… లవ్ యు అని చెప్పడం సరిపోదు వైభవ్. నువ్వు చెప్పేది ఎంతవరకు నిజమో అన్నది నాకు తెలియడం లేదు.

నన్ను ఫూల్ చేయడానికి చెబుతున్నావో.. సిన్సియర్గా చెబుతున్నావో నేను తెలుసుకోలేక పోతున్నాను.
నాకు భరోసా కావాలి.  నీ మాటల్లో… నీ పనుల్లో…
అటు వైపు సిగ్నల్ ఒక్కసారిగా కట్ అవుతుంది.

హలో… హలో… వైభవ్ గట్టిగా అంటాడు.
కాల్స్ డిస్కనెక్ట్.  వైభవ్ ఫోన్ ని చేతిలో బిగపట్టి
సౌమ్య వైపు చూస్తాడు.

చూశావా…  నన్ను తప్పించుకోవడమే దాని ప్లాన్.
సౌమ్య గట్టిగా అంటుంది. ఇది తప్పించుకోవడం కాదు వైభవ్.  ఇది హర్ట్.

చందు పడే మనోవేదన నీ మనసుకు చేరడం లేదా...  చేరిన ఒప్పుకోలేకపోతున్నావా. అది చేరలేదు అంటే నీ ప్రేమలో ఇంకా ఏదో తేడా ఉంది అని అర్థం.

చేరితే ఆ బాధను తీర్చడానికి ప్రయత్నం చేయి. ఆటోమేటిగ్గా ఆ నమ్మకం భరోసా కలుగుతాయి.  అంతేగాని ఇలా  నీలో నువ్వే ప్రెస్టేట్ అయిపోయి ఒకప్పుడు నవ్వుతూ ఉండే మా వైభవ్ నీ దూరం చేయకు అర్థం  అవుతుందా..

అదే సమయంలో  మారుమూల ప్రాంతంలో…
జీప్ ఆగుతుంది.  ఇదే క్యాంప్ సైట్ అని ఎవరో చెబుతారు.
చందు దిగుతూ ఉంటుంది.

చుట్టూ అడవి… నెట్‌వర్క్ బార్స్ జీరో.
ఫోన్ స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ, వైభవ్ పేరు మిస్ కాల్స్ లో కనిపిస్తుంది.

ఆ పేరు చూసి చందు హార్ట్ ఒక్కసారిగా బరువెక్కుతుంది. ఎందుకురా నాలో మాయమైపోయిన ఆశలకి మళ్ళీ ఊపిరి పోయడానికి చూస్తున్నావు.

నువ్వు నన్ను ఫ్లర్ట్ చేస్తున్నావో..  సీరియస్గా చెబుతున్నావో అర్థం కాక నలిగిపోతున్నాను.  నాకు ఒకప్పుడు చందు గా ఉండాలని ఉంది. కానీ నీ మాటలతో చాలా దూరం చేసేసావు.

ఇప్పుడు కాదు వైభవ్…  ఇప్పుడు కాదు… ఈ క్యాంపు అయ్యేలోపు నాకు ఒక క్లారిటీ వస్తుంది అప్పుడు..
అనుకుంటూ ఫోన్ బ్యాగ్ లో పెట్టేస్తుంది.

కానీ… అక్కడి నిశ్శబ్దంలో
దూరంగా ఏదో అనుమానాస్పదమైన శబ్దం…  చందు ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి చూస్తుంది.

అక్కడ ప్రాంతపు ప్రజలు ఉంటారు. చందు అందరికీ నమస్కారం చేసి ఆ గూడెం పెద్ద దగ్గరికి వెళుతుంది. ఎవరు అమ్మ మీరు... ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు అని అనుమానంగా చూస్తే..

మేము సిటీ నుంచి వచ్చాము.. వీళ్ళందరూ డాక్టర్స్.  మీ ఆరోగ్యం గురించి పరీక్షలు చేసి మంచి మంచి మందులు ఇస్తారు..ఇంకేదైనా అవసరం అయితే పెద్ద ఆసుపత్రుల్లో జాయిన్ చేస్తారు.

ఆ మాటకి ఆ ప్రజలందరూ ఒకరి మొఖాలు ఒకరు చూసుకుని మాకు ఎటువంటి మందులు అవసరం లేదు. మేమందరం చాలా బాగున్నాము.  మీరు ఇక్కడ నుండి వెళ్లిపోండి అని కోపంగా చెబుతారు.

ఆ మాట విన్న వెంటనే చందు క్షణం పాటు నిశ్చలంగా నిలబడిపోతుంది.  ముందు నిలబడ్డ గూడెం పెద్ద కళ్లలో అనుమానం… వెనక ఉన్న జనాల్లో అసహనం.

చందు మెల్లిగా నవ్వుతూ, రెండు చేతులు జోడించి అమ్మా… మేము మీకు బలవంతంగా ఏమీ చేయడానికి రాలేదు.  మీ ఆరోగ్యం గురించి ఒక్కసారి చూసి చెప్పాలన్న ఉద్దేశమే.

ఒక మధ్య వయసు వ్యక్తి ముందుకు వచ్చి మాకు మా నాటు వైద్యుడు ఉన్నాడు..ఏ వ్యాధి వచ్చినా ఆయనే చూసుకుంటాడు.  మీ మందులు మాకు పనికిరావు అంటాడు కఠినంగా.

చందు కూర్చుని.... తన స్థాయి తగ్గించి మాట్లాడుతుంది.
మీ వైద్యుడు తప్పు అని నేను అనడం లేదు అన్నయ్య.
చాలా కాలంగా పనిచేస్తున్న పద్ధతులు…  అవి మంచివే.
ఆ మాటకి జనాల్లో కొంచెం చలనం.

కానీ…  చందు కళ్ళలో సిన్సియరిటీ తో మనం తెలియకుండానే ప్రకృతిని కలుషితం చేస్తున్నాము.. దానితో తెలియని..  కొన్ని వ్యాధులు కనిపించకుండా లోపల పెరుగుతున్నాయి.


అవి ముందే తెలిస్తే...  మంచి మందులతో పెద్ద సమస్యలు రాకుండా ఆపొచ్చు. గూడెం పెద్ద మెల్లిగా అడుగుతాడు.
మీ మాటలు ఎలా నమ్మాలి.  మాకు తెలియకుండా మమ్మల్ని ఏదైనా చేస్తారేమో..

చందు వెంటనే..   మీకు ఏం ఇబ్బంది లేదు అంటేనే …
మేము ముందుకు అడుగు వేస్తాము.  మీకు ఏమాత్రం అనుమానంగా అనిపించిన ఇక్కడే ఆగిపోతాము.

  మేమందరము కూడా ఇక్కడే ఉంటాము. మీ  కనుసన్నల్లోనే ఉంటాము కాబట్టి మీరు భయపడవలసిన అవసరం లేదు.
ఒక్కసారి పరీక్షలు మాత్రమే.
మందులు తీసుకోవాలా వద్దా అనేది మీ ఇష్టం.

ఆమె మాటల్లోని ఓర్పు…  ఆమె కూర్చునే విధానం…
ఎవరిపైన కూడా పైచేయి చూపించని ధోరణి
జనాల్లోని కోపాన్ని కాస్త కరిగిస్తుంది.

ఒక వృద్ధ మహిళ దగ్గరకి వచ్చి... నాకు చాలా రోజులుగా ఊపిరి ఆడటం కష్టంగా ఉంది బిడ్డా…అంటుంది.

చందు వెంటనే లేచి... అమ్మా… మీరు కూర్చోండి.
మెల్లిగా చూస్తాం అని చెబుతుంది.
ఆ వృద్ధమ్మను చూసి మిగతావాళ్లు ఒకరిని ఒకరు చూస్తారు.
వచ్చిన డాక్టర్స్ ఒకళ్ళ తర్వాత ఒకరిని చూస్తూ వాళ్లకున్న ఇబ్బందులు చెబుతూ ఉంటారు.

గూడెం పెద్ద గంభీరంగా  సరే…
ఒక్కరోజు.  ఏం చేస్తారో చూద్దాం.
ఏమైనా ఇబ్బంది అయితే…  మీరు వెంటనే వెళ్లిపోవాలి అంటాడు.

చందు తల ఊపుతూ... మీ మాటే మాకు ఆజ్ఞ అంటుంది.
క్యాంప్ మొదలవుతుంది.
కానీ…  దూరంగా అడవిలోంచి  మళ్లీ అదే అనుమానాస్పదమైన శబ్దం…

ఈసారి చందు మాత్రమే కాదు…
ఆ గూడెం పెద్ద కూడా ఒక్కసారిగా ఆ శబ్దం వైపు చూస్తాడు.
ఆ శబ్దం…
సాధారణమా?
లేదా
ఈ క్యాంప్ కి రాబోయే పెద్ద సమస్యకు సంకేతమా…?