[Sindhuri1]

కాలేజ్ లో లంచ్ బ్రేక్. నేను స్టాఫ్ రూమ్ లో కూర్చుని టెన్త్ క్లాస్ పేపర్స్ కరెక్ట్ చేస్తున్నాను.

నేను కాలేజ్ లో చాలా పద్ధతిగా, గంభీరంగా  ఉంటాను. ఎవరితోనూ ఎక్కువగా నవ్వను, మాట్లాడను. అందుకే నన్ను చూస్తే స్టూడెంట్స్ కే కాదు, కొలీగ్స్ కి కూడా కొంచెం భయం, గౌరవం.
ఈరోజు నేను ఒక ముదురు సిమెంట్ రంగు కాటన్ చీర , దానికి మ్యాచింగ్ హై-నెక్ బ్లౌజ్ వేసుకున్నాను. ముఖానికి కళ్ళజోడు పెట్టుకొని సీరియస్ గా పనిలో ఉన్నాను.
అప్పుడే స్టాఫ్ రూమ్ డోర్ దగ్గర ఎవరో "ఎక్స్ క్యూజ్ మీ" అన్నారు.
తల పైకెత్తి చూసాను.
ఒక 25 ఏళ్ళ యువకుడు లోపలికి వచ్చాడు.
చూడటానికి చాలా హ్యాండ్సమ్ గా, ఒక సినిమా హీరోలా ఉన్నాడు.
వైట్ షర్ట్  వేసుకొని, స్లీవ్స్ మడతపెట్టాడు. బ్లూ జీన్స్. చేతిలో ఒక వాచ్. క్లీన్ షేవ్.
వాడి నడకలో, చూపులో ఒక రకమైన కాన్ఫిడెన్స్ ఉంది.
వాడు నేరుగా హెడ్ మాస్టర్ క్యాబిన్ వైపు వెళ్ళాడు.
కాసేపటి తర్వాత బయటకి వచ్చి.. అందరు టీచర్లని పలకరిస్తున్నాడు.
"నమస్తే శంకర్ సార్.. నమస్తే రాధ మేడమ్.." అంటూ.
అందరూ "అరె సందీప్.. నువ్వా? ఎంత పెద్దవాడివి అయ్యావ్ రా?" అని ఆశ్చర్యపోతున్నారు.
వాడు అందరిని పలకరిస్తూ.. నా టేబుల్ దగ్గరికి వచ్చాడు.
నేను పేపర్ కరెక్షన్ ఆపి, కళ్ళజోడు సరిచేసుకుంటూ చూసాను.
"నమస్తే మేడమ్.." అన్నాడు రెండు చేతులు జోడించి. వాడి గొంతులో మగతనం ఉంది.
"నమస్తే.. ఎవరూ?" అన్నాను గంభీరంగా 
"నేను సందీప్ మేడమ్.. 2015 బ్యాచ్.. మీ స్టూడెంట్ ని.."
"ఓహో.. సందీప్.. అవును గుర్తొచ్చింది. ఏంటి ఇలా వచ్చావ్?" అన్నాను ఏమాత్రం ఎమోషన్ చూపించకుండా.
"స్టడీ సర్టిఫికెట్ కోసం వచ్చా మేడమ్.. ఫారిన్ వెళ్తున్నా.." .
"మంచిది.. ఆఫీస్ రూమ్ లో అడుగు ఇస్తారు.." అని చెప్పి మళ్ళీ పేపర్ లో తల పెట్టాను.
"థాంక్యూ మేడమ్.." అని వాడు వెళ్ళిపోయాడు.
పైకి నేను సీరియస్ గా ఉన్నా.. లోపల మాత్రం నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.
"వీడేంటి ఇంత అందంగా తయారయ్యాడు? ఆ హైట్ ఏంటి? ఆ షోల్డర్స్ ఏంటి? అప్పుడు నా క్లాస్ లో బెదిరిపోతూ ఉండేవాడు.. ఇప్పుడు పక్కా మగాడిలా ఉన్నాడు," అని మనసులో అనుకున్నాను.
వాడు వెళ్తుంటే.. వాడి వెడల్పు అయిన వీపుని దొంగచాటుగా చూసాను.
సమయం: సాయంత్రం 4:30 PM
కాలేజ్ అయిపోయింది. అందరూ వెళ్ళిపోతున్నారు.
నేను బ్యాగ్ సర్దుకొని పార్కింగ్ ఏరియాకి వచ్చాను.
ఈరోజు ఉదయమే నా స్కూటీ ట్రబుల్ ఇచ్చింది. అందుకే దాన్ని మెకానిక్ షెడ్ లో ఇచ్చి, ఆటోలో వచ్చాను.
ఇప్పుడు ఇంటికి వెళ్ళాలి. ఆటో కోసం మెయిన్ రోడ్ వరకు నడవాలి.
బయట ఎండ ఇంకా తగ్గలేదు.
నేను చీర కొంగుని తల మీద వేసుకొని (ఎండ తగలకుండా), నడవడం మొదలుపెట్టాను.
స్టూడెంట్స్ అందరూ వెళ్ళిపోయారు. రోడ్డు కొంచెం ఖాళీగా ఉంది.
నేను నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే.. వెనుక నుండి ఒక బైక్ సౌండ్ వినిపించింది.
"డగ్.. డగ్.. డగ్.."
నా పక్కన వచ్చి ఆగింది.
నేను ఇబ్బందిగా పక్కకి చూసాను.
బైక్ మీద ఉన్నది సందీప్.
బ్లాక్ గాగుల్స్ పెట్టుకొని ఉన్నాడు. ఆ బుల్లెట్ మీద వాడు రాయల్ గా ఉన్నాడు.
"మేడమ్.. నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నారు? బండి లేదా?" అని అడిగాడు.
"రిపేర్ లో ఉంది సందీప్.. ఆటో కోసం వెళ్తున్నా.." అన్నాను క్లుప్తంగా.
"ఎండగా ఉంది మేడమ్.. ఆటోలు దొరకవు.. రండి నేను డ్రాప్ చేస్తా.." అన్నాడు.
నేను ఒక్క క్షణం ఆలోచించాను.
టీచర్ ని కదా.. స్టూడెంట్ బండి ఎక్కితే బాగోదేమో? ఎవరైనా చూస్తే ఏమనుకుంటారు?
కానీ.. ఎండగా ఉంది, కాళ్ళు నొప్పులు పుడుతున్నాయి. పైగా.. వాడి బండి ఎక్కాలనే చిన్న కోరిక కూడా ఉంది.
చుట్టూ చూసాను. తెలిసిన వాళ్ళెవరూ లేరు.
"పర్లేదులే మేడమ్.. రండి.. గురువు గారికి లిఫ్ట్ ఇవ్వడం నా అదృష్టం.." అన్నాడు నవ్వుతూ.
"సరే.. మా ఇంటి వరకు డ్రాప్ చేస్తావా?" అన్నాను.
"షూర్ మేడమ్.. ఎక్కండి.."

నేను చాలా జాగ్రత్తగా.. బైక్ వెనుక సీట్ లో ఒక పక్కకి  కూర్చున్నాను.
నా చీర కుచ్చెళ్ళు సరిచేసుకున్నాను.
నా చేతిలో ఉన్న బ్యాగ్ ని నా ఒళ్ళో పెట్టుకున్నాను.
"రెడీ నా మేడమ్?"
"ఆ.. పద.."
వాడు బండిని స్టార్ట్ చేసాడు. "వృమ్మ్.."
బుల్లెట్ కదిలింది.
వాడు మరీ ఫాస్ట్ గా వెళ్ళట్లేదు, మరీ స్లోగా వెళ్ళట్లేదు.
కానీ ఆ బండి వైబ్రేషన్ నా పిర్రలకి తగులుతోంది.
నేను పట్టుకోవడానికి వెనుక రాడ్ ని వెతికాను.
రోడ్డు మీద చిన్న స్పీడ్ బ్రేకర్ వచ్చింది.
సందీప్ బ్రేక్ వేసాడు.
నేను కొంచెం ముందుకు జారాను.
నా మోకాలు వెళ్ళి.. వాడి తొడకి గట్టిగా తగిలింద
వాడి జీన్స్ ప్యాంట్ లో ఉన్న గట్టి తొడ కండరం నా మోకాలికి తగలగానే.. నాకు ఒక రకమైన జివ్వుమనిపించే ఫీలింగ్ వచ్చింది.
నేను వెంటనే వెనక్కి జరిగాను. "సారీ.." అన్నాను మనసులో.

గాలికి వాడి షర్ట్ కొంచెం ఎగురుతోంది.
వాడి వంటి నుండి ఒక మంచి పెర్ఫ్యూమ్ వాసన.. కొంచెం చెమట వాసన కలిపి వస్తోంది.
అది పచ్చి మగాడి వాసన.
నేను నాకు తెలియకుండానే ఆ వాసనని గాఢంగా పీల్చుకున్నాను.
నాకు ఏదో మత్తుగా అనిపించింది.
నేను వాడి వీపు వైపు చూసాను.
వైట్ షర్ట్ లోంచి వాడి వీపు వెడల్పుగా కనిపిస్తోంది.
"వీడిని గట్టిగా వాటేసుకుంటే ఎలా ఉంటుంది?" అనే చెత్త ఆలోచన వచ్చింది.
ఛ.. నేను టీచర్ ని.. ఇలా ఆలోచించకూడదు అని కంట్రోల్ చేసుకున్నాను.

ట్రాఫిక్ లో ఒక ఆటో సడన్ గా అడ్డు వచ్చింది.
సందీప్ గట్టిగా బ్రేక్ వేసాడు.
ఈసారి నేను కంట్రోల్ చేసుకోలేకపోయాను.
ధభీమని ముందుకు జారాను.
నా ఎడమ వైపు సన్ను.. వెళ్ళి వాడి వీపుకి బలంగా, మెత్తగా ఒత్తుకుంది.
నేను బ్యాలెన్స్ కోసం నా చేతిని వాడి భుజం మీద వేసాను.
ఒక్క క్షణం..
నా మెత్తటి వక్షోజం వాడి గట్టి వీపుకి అదిమిపెట్టి ఉంది.
సందీప్ కి ఆ స్పర్శ క్లియర్ గా తెలిసింది.
వాడు ఒక్కసారిగా ఊపిరి బిగబట్టాడు. తన టీచర్ సళ్ళు తనకు తగిలాయన్న ఫీలింగ్ వాడికి షాక్ ఇచ్చింది.
నేను వెంటనే తేరుకొని వెనక్కి జరిగాను.
"జాగ్రత్త సందీప్.." అన్నాను కంగారుగా (కానీ లోపల ఆ టచ్ నాకు నచ్చింది).
"సారీ మేడమ్.. వాడు సడన్ గా.." అన్నాడు సందీప్. వాడి గొంతు మారింది.

మా ఇల్లు వచ్చింది.
"ఇక్కడే ఆపు.." అన్నాను.
వాడు గేట్ దగ్గర ఆపాడు.
నేను బండి దిగాను. చీర సర్దుకున్నాను.
సందీప్ నన్ను చూస్తున్నాడు. ఇందాకటి టచ్ వాడికి ఇంకా గుర్తుంది.
వాడి కళ్ళలో గౌరవంతో పాటు.. ఒక చిన్న కామం మెదిలింది.
"థాంక్స్ సందీప్.." అన్నాను.
"పర్లేదు మేడమ్.. ఎప్పుడైనా కావాలంటే చెప్పండి.. డ్రాప్ చేస్తా.." అన్నాడు.
ఆ మాటలో "ఎప్పుడైనా" అనే పదాన్ని వాడు కొంచెం ఒత్తి పలికాడు.
నేను చిన్నగా నవ్వి .. "సరేలే.. వెళ్ళు.." అన్నాను.
వాడు బండి తిప్పుకొని వెళ్తుంటే.. నేను గేట్ దగ్గర నిల్చొని చూసాను.
నా గుండె ఇంకా "ధక్ ధక్" మని కొట్టుకుంటోంది.
ఆ సడన్ బ్రేక్.. ఆ టచ్.. నాలో ఏదో నిద్రలేపింది.
నవ్వుకుంది.